Adhyaya 44

Verse 1

अर्जुन उवाच । दिव्यप्राकारमिच्छामि श्रोतुं चाहं मुनीश्वर । कथं कार्याणि कानीह स्फुटं यैः पुण्यपापकम्

အာర్జုနက ပြောသည်—အို မုနိဣශ්ဝရ၊ ရှင်တို့အထဲက အရှင်မြတ်၊ ‘ဒိဗ္ဗ’ သက်သေပြ အစမ်းသပ်မှု၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ကျွန်ုပ် ကြားလိုပါသည်။ ဤနေရာ၌ မည်သည့် အပြုအမူများကို ရှင်းလင်းစွာ ပြုလုပ်ရမည်နည်း၊ ထိုအားဖြင့် ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် ပေါ်လွင်လာစေရန်။

Verse 2

नारद उवाच । शपषाः पोशघटकौ विषाग्न तप्तमाषकौ । फलं च तंदुलं चैव दिव्यान्यष्टौ विदुर्बुधाः

နာရဒက ပြောသည်—‘ရှပသာ’, ‘ပိုရှ’, နှင့် ‘ဃဋက’ စမ်းသပ်မှု; အဆိပ်နှင့် မီး; အပူပေးထားသော ‘မာෂက’; ထို့ပြင် သစ်သီးနှင့် ဆန်—ဤတို့ကို ပညာရှိတို့က ‘ဒိဗ္ဗ’ စမ်းသပ်မှု ရှစ်မျိုးဟု သိကြသည်။

Verse 3

असाक्षिकेषु चार्थेषु मिथो विवदमानयोः । राजद्रोहाभिशापेषु साहसेषु तथैव च

သက်သေမရှိသော အမှုကိစ္စများတွင်၊ နှစ်ဖက်အပြန်အလှန် အငြင်းပွားသောအခါ; မင်းကို သစ္စာဖောက်သည်ဟု စွပ်စွဲသောအမှုတွင်; ကျိန်စာနှင့် အပြစ်တင်တိုင်ကြားမှုများတွင်; ထို့အတူ အကြမ်းဖက်မှုဆိုင်ရာ အမှုများတွင်—ဤသို့သော အခြေအနေများ၌ ‘ဒိဗ္ဗ’ စမ်းသပ်မှုကို အသုံးပြုကြသည်။

Verse 4

अविदस्तत्त्वतः सत्यं शपथेनाभिलंघयेत् । महर्षिभिश्च देवैश्च सत्यार्थाः शपथाः कृताः

အချက်အလက်ကို အမှန်တကယ် မသိသူသည် ကျိန်ဆိုခြင်းကို အားကိုး၍ အမှန်တရားကို ကျော်လွန်၍ လွဲချော်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် မဟာရိသီတို့နှင့် နတ်တို့သည် အမှန်တရားကို ထောက်ထားရန်အတွက်သာ ကျိန်ဆိုမှုများကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။

Verse 5

जवनो नृपतिः क्षीणो मिथ्याशपथमाचरेत् । वसिष्ठाग्रे वर्षमध्ये सान्वयः किल भारत

အို ဘာရတ၊ ဆိုကြသည်မှာ ယဝန မင်းသည် ပျက်စီးကျဆုံးသွားပြီးနောက်၊ ဝသိဋ္ဌ ရှေ့တွင်ပင် တစ်နှစ်အလယ်၌ မိမိအမျိုးအနွယ်နှင့်တကွ မမှန်သော ကျိန်ဆိုမှုကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။

Verse 6

अंधः शत्रुगृहं गच्छेद्यो मिथ्याशपथांश्चरेत् । रौरवस्य स्वयं द्वारमुद्धाटयति दुर्मतिः

မမှန်သော ကျိန်ဆိုမှုကို ပြောသူသည် ရန်သူအိမ်သို့ မျက်ကန်းကဲ့သို့ ဝင်သွားသူနှင့်တူ၏။ ထိုမကောင်းသောစိတ်ရှိသူသည် မိမိလက်ဖြင့်ပင် ရောရဝ (နရက) ၏ တံခါးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

Verse 7

मन्यंते वै पापकृतो न कश्चितपश्यतीति नः । तांश्च देवाः प्रपश्यंति स्वस्यैवांतरपौरुषाः

မကောင်းမှုလုပ်သူတို့က “ငါတို့ကို ဘယ်သူမှ မမြင်ဘူး” ဟု ထင်ကြသည်။ သို့သော် နတ်တို့သည် သူတို့ကို မြင်ကြ၏—မိမိ၏ အတွင်းစိတ်လုပ်ရပ်နှင့် လျှို့ဝှက်ကြိုးပမ်းမှုတို့၏ သက်သေဖြစ်ကြသည်။

Verse 8

आदित्यचंद्रावनिलोऽनलश्च द्यौर्भूमिरापो हृदयं यमश्च । अहश्च रात्रिश्च उभे च संध्ये धर्मो हि जानाति नरस्य वृत्तम्

နေမင်းနှင့် လမင်း၊ လေနှင့် မီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ ရေတို့၊ အတွင်းနှလုံးသားနှင့် ယမမင်း၊ နေ့နှင့် ည၊ နှစ်ပါးသော ဆန္ဓျာအချိန်တို့—ဓမ္မသည် လူ၏ အကျင့်အကြံကို အမှန်တကယ် သိတတ်၏။

Verse 9

एवं तस्मादभिज्ञाय सत्यर्थशपथांश्चरेत् । वृथा हि शपथान्कुर्वन्प्रेत्य चेह विनश्यति

ထို့ကြောင့် ဤအရာကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ အမှန်တရားအတွက်သာ ကျိန်ဆိုသင့်သည်။ အကျိုးမဲ့ ကျိန်ဆိုသူသည် ဤလောက၌လည်း၊ သေပြီးနောက်လည်း ပျက်စီးရ၏။

Verse 10

इदं सत्यं वदामीति ब्रुवन्साक्षी भवान्यतः । शुभाशुभफलं देहि शुचिः पादौ रवेः स्वृशेत्

«ဤအရာသည် အမှန်တရားဖြစ်သည်၊ ငါပြော၏» ဟုဆိုကာ၊ နတ်ဘုရားကို သက်သေအဖြစ်ထား၍ ကိုယ်တိုင်လည်း သက်သေဖြစ်ရမည်။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ နေဘုရား၏ ခြေတော်ကို ထိကာ «ငါ၏ အမှန်တရားအတိုင်း ကောင်းသော်လည်း ဆိုးသော်လည်း အကျိုးကို ပေးတော်မူပါ» ဟု ဆုတောင်းရမည်။

Verse 11

अथ शास्त्रस्य विप्रोऽपि शस्त्रस्यापि च क्षत्रियः । मां संस्पृशंस्तथा वैश्यः शुद्रः स्वगुरुमेव च

ထို့နောက် သာသနာကျမ်းနှင့်ဆိုင်သောကိစ္စတွင် ဗြာဟ္မဏပင်လည်း သစ္စာကတိပြုနိုင်သည်။ လက်နက်နှင့်ဆိုင်သောကိစ္စတွင် က္ෂတ္တရိယ ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ဝိုင်ရှျယသည် ငါ့ကို ထိ၍၊ ရှုဒ္ဒရသည် မိမိ၏ ဂုရုကိုသာ ထိ၍ ကတိပြုရမည်။

Verse 12

मातरं पितरं पूज्यं स्पृशेत्साधारणं त्विदम् । कोशस्य रूपं पूर्वं ते व्याख्यातं पांडुनंदन

မိခင်၊ ဖခင် သို့မဟုတ် လေးစားထိုက်သူကို ထိနိုင်သည်—ဤသည်မှာ အထွေထွေ စည်းကမ်းဖြစ်သည်။ အို ပाण्डု၏ သားရေ၊ «ကိုးရှ» (ဤလုပ်ထုံးလုပ်နည်း၌ သုံးသော အထုပ်/ခံကန်) ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို မင်းအား အရင်ကတည်းက ရှင်းပြပြီးသားဖြစ်သည်။

Verse 13

विप्रवर्ज्यं तथा केशं वर्णिनां दापयेन्नृपः । यो यो यद्देवताभक्तः पाययेत्तस्य तं नरम्

ဗြာဟ္မဏကို ချန်လှပ်၍ အခြား ဝဏ္ဏများ၏ ဆံပင်ကို (ကတိသစ္စာအတွက် ထိစရာအဖြစ်) ပေးစေသင့်သည်ဟု မင်းက စီမံရမည်။ ထို့ပြင် မည်သည့်နတ်ကို မည်သူက ဘက်တော်သားဖြစ်သနည်းဆိုသော် ထိုနတ်၏ နာမဖြင့် ရေကို သောက်စေကာ ကတိပြုစေသင့်သည်။

Verse 14

समभक्तं च देवानामादित्यस्यैव पाययेत् । सर्वेषां चोग्रदेवानां स्नापयेदायुधास्त्रकम्

နတ်တို့အား ပူဇော်အစာကို တန်းတူဝေမျှပေးရမည်၊ ထူးခြားစွာ နေဘုရား အာဒိတျယအား ရေသောက်ပူဇော် (လိဗေးရှင်း) ပြုရမည်။ ထို့ပြင် ကြမ်းတမ်းသော နတ်တို့အားလုံးအတွက် သူတို့၏ လက်နက်နှင့် ပစ်လက်နက်တို့ကို ရေဖြင့် သန့်စင်ပူဇော်သော အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 15

स्नानोदकं वा संकल्पं गृहीत्वा पाययेन्नवम् । त्रिसप्तरात्रमध्ये च फलं कोशस्य निर्दिशेत्

ရေချိုးသန့်ရေကို သာသနာတော်ရေဟုယူသော်လည်းကောင်း၊ သံကల్ప (saṅkalpa) ကတိသစ္စာကို ခံယူသော်လည်းကောင်း၊ အသစ်သော ရေဘူဇာကို လောင်းပူဇော်ရမည်။ သုံးကြိမ် ခုနှစ်ညအတွင်း၌ ကောသ (kośa) ဗဏ္ဍာတိုက်နှင့် ဆက်စပ်သော အကျိုးကို ကြေညာရမည်။

Verse 16

अतः परं महादिव्यविधानं श्रृणु यद्भवेत् । संशयच्छेदि सर्वेषां धार्ष्ट्यत्तद्दिव्यमेव च

ယခုမှစ၍ ဖြစ်လာမည့် မဟာဒိဗ္ဗဗိဓာန်ကို နားထောင်လော့။ ထိုသည် အားလုံး၏ သံသယကို ဖြတ်တောက်ပေးပြီး၊ ၎င်း၏ ရဲရင့်သေချာမှုကြောင့် အမှန်တကယ် ‘ဒိဗ္ဗ’ ဖြစ်၏။

Verse 17

सशिरस्कंप्रदातव्यमिति ब्रह्मा पुराब्रवीत् । महोग्राणां च दातव्यमशिरस्कमपि स्फुटम्

«ခေါင်းနှင့်တကွ (ပြည့်စုံစွာ) ပေးလှူရမည်» ဟု ဘြဟ္မာသည် ရှေးက ပြောကြားခဲ့၏။ သို့ရာတွင် မဟောဂြ (mahogra) အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ဒေဝတာတို့အတွက်မူ ခေါင်းမပါဘဲပင် ပေးလှူရမည်ဟု ထင်ရှားစွာ ဆိုထားသည်။

Verse 18

साधूनां वर्णिनां राजा न शिरस्कं प्रदापयेत् । न प्रवातेधटं देयं नोष्णकाले हुताशनम्

သီလရှိသူများနှင့် ဝဏ္ဏိန် (varṇin) သင်္ကာရခံထားသော ကျောင်းသားတို့အတွက် မင်းသည် «ခေါင်း» ကို ပေးလှူစေမည်မဟုတ်။ လေပြင်းသောနေရာတွင် dhaṭa ပူဇော်ခြင်း မပြုရ၊ အပူလွန်ကဲသောအချိန်၌လည်း ဟုတားရှန (မီးပူဇော်) မပြုရ။

Verse 19

वर्णिनां च तथा कालं तंदुलं मुखरोगिणाम्

ထို့အတူ ဝဏ္ဏိန် (varṇin) များအတွက် kāla ဟုခေါ်သော သတ်မှတ်ထားသည့် အရာ/အတိုင်းအတာကို ပေးလှူရမည်။ ပါးစပ်ရောဂါရှိသူတို့အတွက်မူ တန်ဒုလ (taṇḍula) ဆန်စေ့များကို ပေးလှူရမည်။

Verse 20

कुष्ठपित्तार्दितानां च ब्राह्मणानां च नो विषम् । तप्तमाषकमर्हंति सर्वे धर्म्यं निरत्ययम्

အနာကြီးရောဂါနှင့် သည်းရည်မမှန်ရောဂါခံစားသူတို့အတွက်လည်း၊ ဗြာဟ္မဏတို့အတွက်လည်း အဆိပ်ကို မပေးမသုံးရ။ အားလုံးသည် အပူပေးထားသော «မာသက» ကို လက်ခံထိုက်ပြီး၊ ဓမ္မနှင့်ညီ၍ အန္တရာယ်ကင်းသည်။

Verse 21

न व्याधिमरके देशे शपथान्कोशमेव च । दिव्यान्यासुरकैर्मंत्रैः स्तंभयंतीह केचन

ရောဂါနှင့် သေမင်းကပ်ဘေးကျရောက်သောပြည်တွင် ကျိန်ဆိုမှုများနှင့် ဘဏ္ဍာတိုက်အော်ဒီယယ်ကို မကျင့်သုံးရ။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာ၌ အချို့သူတို့သည် အာသုရမန်တရများဖြင့် ဒေဝတော်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုများကို တားဆီး၍ မလှုပ်မရှား ဖြစ်စေကြသည်။

Verse 22

प्रतिघातविदस्तेषां योजयेद्धर्मवत्सलान् । दिव्यानां स्तभकाञ्ज्ञात्वा पापान्नित्यं महीपतिः

ဘုရင်သည် ဓမ္မကိုချစ်မြတ်နိုး၍ ထိုသူတို့ကို တန်ပြန်နိုင်သော နည်းလမ်းများကို သိကျွမ်းသည့် ကျွမ်းကျင်သူများကို ခန့်အပ်ရမည်။ ဒေဝတော်ဆိုင်ရာ အော်ဒီယယ်များကို တားဆီးသော အပြစ်သားတို့ကို သိမြင်ပြီးနောက် မြေပြင်၏အရှင်သည် အစဉ်မပြတ် အရေးယူရမည်။

Verse 23

विवासयेत्स्वकाद्राष्ट्रात्ते हि लोकस्य कंटकाः । तेषामन्वेषणे यत्नं राजा नित्यं समाचरेत्

ဘုရင်သည် မိမိနိုင်ငံမှ ထိုသူတို့ကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးရမည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ပြည်သူတို့အတွက် ဆူးကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကို ရှာဖွေရာတွင် ဘုရင်သည် အစဉ်မပြတ် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ရမည်။

Verse 24

ते हि पापसमाचारास्तस्करेभ्योऽपि तस्कराः । प्राग्दृष्टदोषान्स्वल्पेषु दिव्येषु विनियोजयेत्

ထိုသူတို့သည် အပြစ်ပြုအကျင့်ရှိ၍ သူခိုးတို့ထက်ပင် သူခိုးဖြစ်ကြသည်။ ဘုရင်သည် ယခင်ကတည်းက အပြစ်အနာအဆာ သိရှိထားသူများကို၊ သူတို့၏အပြစ်အတိုင်းအတာအရ သေးငယ်သော ဒေဝတော်ဆိုင်ရာ အော်ဒီယယ်များတွင်သာ ခန့်ထားစေသင့်သည်။

Verse 25

महत्स्वपि न चार्थेषु धर्मज्ञान्धर्मवत्सलान् । न मिथ्यावचनं येषां जन्मप्रभृति विद्यते

ကြီးမားသော ဥစ္စာအရေးများတွင်ပင် ဓမ္မကိုသိ၍ ဓမ္မကိုချစ်မြတ်နိုးသူတို့သည် ဓမ္မမှ မလွဲမသွားကြ။ မွေးကတည်းက မုသားစကားသည် သူတို့တွင် မတွေ့ရ။

Verse 26

श्रद्दध्यात्पार्थिवस्तेषां वचना देव भारत । ज्ञात्वा धर्मिष्ठतां राजा पुरुषस्य विचक्षणः

အို မြတ်နိုးဖွယ် ဘာရတ၊ မင်းသည် ထိုသို့သောသူတို့၏ စကားကို ယုံကြည်သင့်၏။ လူတစ်ဦး၏ ဓမ္မတည်ကြည်မှုကို သိမြင်ပြီးနောက် ဉာဏ်ပညာရှိသော အုပ်ချုပ်သူသည် ထိုသူကို အားကိုးသင့်၏။

Verse 27

क्रोधाल्लोभात्कारयंश्च स्वयमेव प्रदुष्यति । तस्मात्पापिषु दिव्यं स्यात्तत्रादौ प्रोच्यते धटे

ဒေါသနှင့် လောဘကြောင့် လုပ်ဆောင်သူသည် မိမိ၏ အပြုအမူကြောင့်ပင် မိမိကိုယ်ကို မသန့်စင်အောင် ပျက်စီးစေသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်သားတို့အတွက် နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုကို အသုံးပြုသင့်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် အစဦး ‘dhaṭa’ ဟူသော ချိန်ခွင်စမ်းသပ်မှုကို ဖော်ပြသည်။

Verse 28

सुसमायां पृथिव्यां च दिग्भागे पूर्वदक्षिणे । यज्ञियस्य तु वृक्षस्य स्थाप्यं स्यान्मुंडकद्वयम्

မြေပြင်ညီညာရာတွင်၊ အရှေ့တောင်ဘက် အရပ်၌ ယဇ္ဉအတွက် သင့်တော်သော သစ်ပင်မှ ပြုလုပ်ထားသော ‘muṇḍaka’ တိုင်/တုံး နှစ်ခုကို တပ်ဆင်ရမည်။

Verse 29

स्तंभकस्य प्रमाणं च सप्तहस्तं प्रकीर्तितम् । द्वौ हस्तौ निखनेत्काष्ठं दृश्यं स्याद्धस्तपंचकम्

တိုင်၏ အတိုင်းအတာကို လက်ခုနစ်လက်ဟု ကြေညာထားသည်။ သစ်တိုင်ကို မြေထဲသို့ လက်နှစ်လက်အလျား မြှုပ်ရမည်၊ ထို့ကြောင့် မြင်ရမည့်အပိုင်းမှာ လက်ငါးလက် ဖြစ်မည်။

Verse 30

अंतरं तु तयोः कार्यं तथा हस्तचतुष्टयम् । मुंडकोपरि काष्ठं च दृढं कुर्याद्विचक्षणः

နှစ်ဖက်အကြား အကွာအဝေးကို လက်လေးလက်အတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ပညာရှိသူသည် မုဏ္ဍက (တိုင်) ပေါ်တွင် သစ်တန်းကို ခိုင်မြဲစွာ တင်တပ်ရမည်။

Verse 31

चतुर्हस्तं तुलाकाष्ठमव्रणं कारयेत्स्थिरम् । खदिरार्जुनवृक्षाणां शिंशपाशालजं त्वथ

လက်လေးလက်အရှည်ရှိသော တူလာသစ်တန်းကို အနာအဆာမရှိဘဲ ခိုင်မြဲအောင် ပြုလုပ်စေရာ၏။ ထိုသစ်တန်းကို ခဒိရ သို့မဟုတ် အာర్జုန သစ်သားဖြင့်၊ မဟုတ်လျှင် ရှိံရှပာ သို့မဟုတ် သာလ သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 32

तुलाकाष्ठे तु कर्तव्यं तथा वै शिक्यकद्वयम् । प्राङ्मुखो निश्चलः कार्यः शुचौ देशे धटस्तथा

တူလာသစ်တန်းပေါ်တွင်လည်း ရှိက്യက (ချိတ်ကြိုး/ခြင်း) နှစ်ခုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ‘ဓဋ’ ဟူသော အမှုဆောင်သူသည် အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ တည်ငြိမ်စွာ ရှိရမည်၊ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော နေရာ၌ အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 33

पाषाणस्यापि जायेत् स्तंभेषु च धटस्तथा । वणिक्सुवर्णकारो वा कुशलः कांस्यकारकः

တိုင်များကို ကျောက်ဖြင့်ပင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ထိုကိစ္စတွင်လည်း တိုင်များပေါ်၌ ‘ဓဋ’ စီမံကိန်းကို တပ်ဆင်ရမည်။ ကျွမ်းကျင်သော ကုန်သည်၊ ရွှေလုပ်သမား၊ သို့မဟုတ် ကြေးလုပ်သမားကို အသုံးချနိုင်သည်။

Verse 34

तुलाधारधरः कार्यो रिपौ मित्रे च यः समः । श्रावयेत्प्राड्विवाकोऽपि तुलाधारं विचक्षणः

တူလာကို ကိုင်ဆောင်သူကို ရန်သူနှင့် မိတ်ဆွေတို့အပေါ် တူညီသဘောထားရှိ၍ မ偏မလွဲသူအဖြစ် ခန့်အပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ပညာရှိသော တရားသူကြီး (ပရာဍ္ဝိဝာက) သည်လည်း တူလာကိုင်သူအား နည်းလမ်းအတိုင်း လိုက်နာစေရန် ကြားနာသင်ကြားစေသင့်သည်။

Verse 35

ब्रह्मघ्ने ये स्मृता लोका ये च स्त्रीबालघातके । तुलाधारस्य ते लोकास्तुलां धारयतो मृषा

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူနှင့် မိန်းမ၊ ကလေးတို့ကို သတ်သူတို့အတွက် ကြေညာထားသော နရကလောကများသည်—တူလားကို မမှန်ကန်စွာ ကိုင်တွယ်၍ အလေးချိန်ကို လိမ်လည်သော တူလားကိုင်သူထံသို့ပင် ကျရောက်မည်။

Verse 36

एकस्मिंस्तोलयेच्छिक्ये ज्ञातं सूपोषितं नरम् । द्वितीये मृत्तिकां शुभ्रां गौरां तु तुलयेद्बुधः

တူလား၏ တစ်ဖက်ခွက်တွင် လူသိများ၍ အာဟာရပြည့်ဝစွာ ပြုစုထားသော ယောက်ျားကို ချိန်ရမည်။ ဒုတိယခွက်တွင် ပညာရှိသည် သန့်ရှင်း၍ တောက်ပသော ဖြူဖျော့ရောင် မြေစေးကို ချိန်ရမည်။

Verse 37

इष्टिकाभस्मपाषाणकपालास्थीनि वर्जयेत् । तोलयित्वा ततः पूर्वं तस्मात्तमवतारयेत्

အုတ်၊ ပြာ၊ ကျောက်၊ အိုးကွဲအပိုင်းအစများနှင့် အရိုးတို့ကို (တန်ပြန်အလေးအဖြစ်) မသုံးရ။ အရင်ဆုံး သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ချိန်ပြီးနောက် ထိုသူကို တူလားပေါ်မှ ဆင်းစေရမည်။

Verse 38

मूर्ध्नि पत्रं ततो न्यस्य न्यस्तपत्रं निवेशयेत् । पत्रे मंत्रस्त्वयं लेख्यो यः पुरोक्तः श्वयंभुवा

ထို့နောက် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရွက်တစ်ရွက်ကို တင်၍ တင်ထားသော ရွက်ကို တည်ငြိမ်အောင် ချထားရမည်။ ထိုရွက်ပေါ်တွင် မန္တရားကို ရေးရမည်—ယခင်က စွဝယံဘူ (ဗြဟ္မာ) ပြောခဲ့သော မန္တရားပင် ဖြစ်သည်။

Verse 39

ब्रह्मणस्त्वं सुता देवी तुलानाम्नेति कथ्यते । तुकारो गौरवे नित्यं लकारो लघुनि स्मृतः

“အို ဒေဝီ၊ သင်သည် ဗြဟ္မာ၏ သမီးတော် ဖြစ်၏; ‘တူလာ’ (တူလား—တန်ချိန်) ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်ကြ၏။ ‘tu’ ဟူသော သဒ္ဒါသံသည် အမြဲတမ်း အလေးအနက် (အလေးချိန်) ကို ဆိုလိုပြီး၊ ‘lā’ ဟူသော သံကို ပေါ့ပါးမှုဟု မှတ်သားကြသည်။”

Verse 40

गुरुलाघवसंयोगात्तुला तेन निगद्यसे । संशयान्मोचयस्वैनमभिशस्तं नरं शुभे

လေးမှုနှင့် ပေါ့မှုကို ပေါင်းစည်းထားသောကြောင့် သင်ကို «တူလာ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ အမင်္ဂလာကင်းသော မင်္ဂလာရှင်မ၊ စွပ်စွဲခံရသော ဤယောက်ျားကို သံသယမှ လွတ်မြောက်စေပါ။

Verse 41

भूय आरोपयेत्तं तु नरं तस्मिन्सपत्रकम् । तुलितो यदि वर्धेत शुद्धो भवति धर्मतः

ထို့နောက် ထိုယောက်ျားကို စာရွက်နှင့်အတူ ထိုတူလာပေါ်သို့ ထပ်မံတင်ရမည်။ ချိန်တွယ်ရာတွင် အလေးချိန် တိုးလာပါက ဓမ္မအရ သန့်ရှင်းသူ (အပြစ်မရှိသူ) ဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 42

हीयमानो न शुद्धः स्यादिति धर्मविदो विदुः । शिक्यच्छेदे तुलाभंगे पुनरारोपयेन्नरम्

ဓမ္မကို သိသူတို့က—အလေးချိန် လျော့သွားလျှင် သန့်ရှင်းသူ မဟုတ်ဟု သိကြသည်။ ချိန်ခွက်၏ ကြိုးကွဲသော်လည်းကောင်း၊ တူလာ ပျက်သော်လည်းကောင်း ထိုယောက်ျားကို ထပ်မံတင်၍ (စမ်းသပ်မှုကို) ပြန်လုပ်ရမည်။

Verse 43

एवं निःसंशयं ज्ञानं यच्चान्यायं न लोपयेत् । एतत्सर्वं रवौ वारे कार्यं संपूज्य भास्करम्

ဤသို့ဖြင့် သံသယကင်းသော အသိဉာဏ်ကို ရရှိပြီး မတရားမှု မပျံ့နှံ့စေ။ ဤအရာအားလုံးကို တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ဘာස්ကရ (နေမင်း) ကို ကောင်းစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 44

अथातः संप्रवक्ष्यामि विषदिव्यं श्रृणुष्व मे

ယခု ငါသည် အဆိပ်ဖြင့် စမ်းသပ်သော «ဗိသ-ဒိဗ္ဗျ» ကို ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းမည်။ ငါ့စကားကို သေချာစွာ နားထောင်လော့။

Verse 45

द्विप्रकारं च तत्प्रोक्तं घटसर्पविषं तथा । शृंगिणो वत्सनाभस्य हिमशैलभवस्य वा

ထိုအဆိပ်စမ်းသပ်မှုကို အမျိုးနှစ်မျိုးဟု ဆိုကြသည်။ အိုးထဲရှိမြွေအဆိပ်နှင့် ချိုရှိသူ၏အဆိပ်—ဝတ္စနာဘ (aconite) မှဖြစ်စေ၊ ဟိမဝန္တတောင်တန်းမှထွက်ပေါ်သောအဆိပ်ဖြစ်စေ။

Verse 46

यवाः सप्त प्रदातव्या अथवा षड्घृतप्लुताः । मूर्ध्नि विन्यस्तपत्रस्य पत्रे चैवं निवेशयेत्

ယဝ (မုယော) စေ့ ခုနှစ်စေ့ ပေးရမည်၊ သို့မဟုတ် ဂျီ (ghee) ဖြင့်စိုစွတ်ထားသော စေ့ ခြောက်စေ့ ပေးရမည်။ ခေါင်းပေါ်တွင် ရွက်တစ်ရွက် တင်ထားသူအတွက် ထိုစေ့များကို ထိုရွက်ပေါ်၌ ထိုနည်းအတိုင်း ထားရမည်။

Verse 47

त्वं विष ब्रह्मणः पुत्र सत्यधर्मे व्यवस्थितः । त्रायस्वैनं नरं पापात्सत्येनास्य भवामृतम्

အို အဆိပ်ရေ၊ ဗြဟ္မာ၏သား၊ သစ္စာဓမ္မ၌ တည်မြဲသူရေ—ဤလူကို အပြစ်မှ ကယ်တင်ပါ။ သစ္စာ၏အာနုဘော်ဖြင့် သူ့အတွက် သေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အမရတရည် (အမృత) ဖြစ်ပါစေ။

Verse 48

येन वेगैर्विना जीर्णं छर्दिमूर्च्छाविवर्जितम् । तं तु शुद्धं विजानीयादिति धर्मविदो विदुः

အလွန်ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ အစာချေသွားပြီး အန်ခြင်းနှင့် မူးလဲခြင်းကင်းလျှင်၊ ဓမ္မကို သိမြင်သူတို့က ထိုသူကို သန့်စင်သူ (အပြစ်ကင်းကြောင်း အတည်ပြု) ဟု သိကြသည်။

Verse 49

क्षुधितं क्षुधितः सर्पं घटस्थं प्रोच्य पूर्ववत् । संस्पृशेत्तालिकाः सप्त न दशेच्छुध्यतीति सः

မြွေက ဆာလောင်နေချိန်တွင် စမ်းသပ်ခံသူလည်း ဆာလောင်လျက်၊ အိုးထဲထားသော မြွေကို ယခင်က သင်ကြားသကဲ့သို့ ခေါ်ဆိုရမည်။ ခုနှစ်ကြိမ် ထိတွေ့လျှင် မကိုက်တော့ဘဲ—ထို့ကြောင့် သူသည် သန့်စင်ကြောင်း အတည်ပြုခံရသည်။

Verse 50

अग्निदिव्यं यथा प्राह विरंचिस्तच्छृणुष्व मे । सप्तमंडलकान्कुर्याद्देवस्याग्रे रवेस्तथा

ဗိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) သင်ကြားခဲ့သကဲ့သို့ မီးစမ်းသပ်ပွဲ (အဂ္နိ-ဒိဗ္ယ) ကို ငါပြောပြမည်၊ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ ဘုရားရှေ့၌ မဏ္ဍလ ၇ ဝိုင်းကို ပြုလုပ်ရမည်၊ ထို့အတူ နေဘုရားရှေ့၌လည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 51

मंडलान्मंडलं कार्यं पूर्वेणेति विनिश्चयः । षोडशांतुलकं कार्यं मंडलात्तावदं तरम्

မဏ္ဍလတစ်ဝိုင်းပြီး တစ်ဝိုင်းကို အရှေ့ကအတိုင်း ဆက်တိုက်ပြုလုပ်ရမည်ဟူသည် အဆုံးအဖြတ်သော စည်းကမ်းဖြစ်သည်။ မဏ္ဍလတစ်ဝိုင်းမှ နောက်တစ်ဝိုင်းသို့ အကွာအဝေးကို အင်္ဂုလ ၁၆ (လက်ချောင်းအကျယ်) ထားရမည်။

Verse 52

आर्द्रवाससमाहूय तथा चैवाप्युपोपितम् । कारयेत्सर्वदिव्यानि देवब्राह्मणसंनिधौ

စိုစွတ်သော အဝတ်အစားဝတ်ဆင်သူကို ခေါ်ယူ၍၊ ထို့အတူ အစာရှောင်ထားသူကိုလည်း ခေါ်ယူကာ၊ စမ်းသပ်ပွဲများအားလုံးကို ဘုရားနှင့် ဗြာဟ္မဏများ၏ ရှေ့မှောက်၌ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 53

प्रत्यक्षं कारयेद्दिव्यं राज्ञो वाधिकृतस्य वा । ब्राह्मणानां श्रुतवतां प्रकृतीनां तथैव च

စမ်းသပ်ပွဲကို မျက်မြင်ထင်ရှားစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်—ဘုရင်ရှေ့၌ သို့မဟုတ် ဘုရင်က ခန့်အပ်ထားသော အရာရှိရှေ့၌ ဖြစ်စေ။ ထို့အတူ ဝေဒသင်ကြားသိမြင်သော ဗြာဟ္မဏများနှင့် ပြည်သူ (သက်သေများ) ရှေ့၌လည်း ဖြစ်ရမည်။

Verse 54

पश्चिमे दिनकाले हि प्राङ्मुखः प्राञ्जलिः शुचिः । चतुरस्रे मंडलेऽन्ये कृत्वा चैव समौ करौ

နေ့အဆုံးပိုင်း (အနောက်ဘက်အချိန်) တွင်၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူကာ လက်အုပ်ချီထားရမည်။ ထို့နောက် သီးခြား စတုရန်း မဏ္ဍလတစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ညီညာစွာ ထားရမည်။

Verse 55

लक्षयेयुः कृतादीनि हस्तयोस्तस्य हारिणः । सप्ताश्वत्थस्य पत्राणि भध्नीयुः करयोस्ततः

ထိုသူ၏ လက်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများနှင့် လက်ကြောင်းများကို စူးစမ်းကြည့်ရှုရမည်။ ထို့နောက် အရှဝတ္ထ (ဗောဓိပင်) ရွက် ခုနစ်ရွက်ကို သူ၏ လက်များပေါ်တွင် ချည်နှောင်ရမည်။

Verse 56

नवेन कृतसूत्रेण कार्पासेन दृढं यथा । ततस्तु सुसमं कृत्वा अष्टांगुलमथायसम्

အသစ်ပြုလုပ်ထားသော ဝါချည်ကြိုးဖြင့် ခိုင်မာစွာ ချည်နှောင်ရမည်။ ထို့နောက် ညီညာတိတိဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီး အင်္ဂုလ အရှစ်တိုင်အရွယ်ရှိ သံတုံးတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 57

पिंडं हुताशसंतप्तं पंचाशत्पलिकं दृढम् । आदौ पूजां रवेः कृत्वा हुताशस्याथ कारयेत्

အလေးချိန် ပလာ ငါးဆယ်ရှိ၍ ခိုင်မာသော သံတုံးတစ်တုံးကို မီးထဲတွင် အပူတင်ရမည်။ အစမှာ နေဘုရားကို ပူဇော်ပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော အဂ္နိမီး၏ ကရိယာကို ဆောင်ရွက်စေ။

Verse 58

रक्तचंदनधूपाभ्यां रक्तपुष्पैस्तथैव च । अभिशस्तस्य पत्रं च बध्नीयाच्चैव मूर्धनि

အနီရောင် စန္ဒကူးနှင့် နံ့သာ၊ ထို့အပြင် အနီရောင် ပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ အဘိရှஸတ (စွပ်စွဲခံ/ဒုက္ခရောက်သူ) ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရွက်တစ်ရွက်ကိုလည်း ချည်နှောင်ရမည်။

Verse 59

मंत्रेणानेन संयुक्तं ब्राह्मणाभिहितेन च । त्वमग्ने वेदाश्चत्वारस्त्वं च यज्ञेषु हूयसे

ဤမန္တရနှင့် ပေါင်းစည်း၍ ဗြာဟ္မဏများက ရွတ်ဆိုသကဲ့သို့— «အို အဂ္နိ၊ သင်သည် ဝေဒ လေးပါးဖြစ်၏၊ သင်သည် ယဇ္ဉများတွင် ပူဇော်ခေါ်ယူခံရသူဖြစ်၏» ဟု။

Verse 60

पापं पुनासि वै यस्मात्तस्मात्पावक उच्यसे । त्वं मुखं सर्वदेवानां त्वं मुखं ब्रह्मवादिनाम्

အပြစ်ကို သန့်စင်ပေးသောကြောင့် သင်ကို ‘ပာဝက’ (သန့်စင်သူ) ဟု ခေါ်ကြသည်။ သင်သည် နတ်အားလုံး၏ နှုတ်ဖြစ်၍၊ ဗြဟ္မကို ကြွေးကြော်သော ဝေဒဓမ္မပညာရှင်တို့၏ နှုတ်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 61

जठरस्थोऽसि भूतानां ततो वेत्सि शुभाशुभम् । पापेषु दर्शयात्मानमर्चिष्मान्भव पावक

သင်သည် သတ္တဝါတို့၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ တည်ရှိသဖြင့် ကောင်းမကောင်းကို သိတတ်သည်။ အပြစ်ရှိရာတွင် မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားပြပါ—တောက်ပလင်းလက်ပါစေ၊ အို ပာဝက။

Verse 62

अथवा शुद्धभावेषु शीतो भवमहाबल । ततोऽभिशस्तः शनकैर्मंडलानि परिक्रमेत्

သို့မဟုတ် စိတ်သန့်ရှင်းသူတို့အတွက် သင်သည် အေးမြပါစေ၊ အို အင်အားကြီးသူ။ ထို့နောက် အဘိရှஸ္တ (စွပ်စွဲခံရသူ) သည် မဏ္ဍလများကို တဖြည်းဖြည်း ပတ်လည်လှည့်ရမည်။

Verse 63

परिक्रम्य शनैर्जह्याल्लोहपिंडं ततः क्षितौ । विपत्रहस्तं तं पश्चात्कारयेद्व्रीहिमर्दनम्

တဖြည်းဖြည်း ပတ်လည်လှည့်ပြီးနောက် သံတုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချရမည်။ ထို့နောက် လက်မှ ရွက်များကို ဖယ်ရှားပြီးလျှင် ဆန်စေ့များကို ကြိတ်နှိပ်စေရမည်။

Verse 64

निर्विकारौ करौ दृष्ट्वा शुद्धो भवति धर्मतः । भयाद्वा पातयेद्यस्तु तदधो वा विभाव्यते

လက်နှစ်ဖက်ကို စစ်ကြည့်ရာတွင် ပြောင်းလဲမှု သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာမရှိဟု တွေ့လျှင် ဓမ္မအရ သန့်စင်ပြီးဟု သတ်မှတ်သည်။ သို့သော် ကြောက်ရွံ့၍ ထိုအရာကို လွှတ်ချလျှင် ထိုကြောင့်ပင် ကျဆုံးသူ (အပြစ်ရှိသူ) ဟု မှတ်ယူရသည်။

Verse 65

पुनस्त्वाहारयेल्लोहं विधिरेष प्रकीर्तितः । अथातः संप्रऐवक्ष्यामि तप्तमाषविधिं श्रृणु

ထို့နောက် သူသည် သံကို ထပ်မံယူဆောင်ရမည်—ဤနည်းလမ်းကို ကြေညာထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခု ငါသည် «ပူလောင်သော ပဲ» (taptamāṣa) အခမ်းအနားကို ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းမည်၊ နားထောင်လော့။

Verse 66

कारयेदायसं पात्रं ताम्रं वा षोडशांगुलम् । चतुरंगुलखातं तु मृन्मयं वापि कारयेत्

သံဖြင့်ဖြစ်စေ ကြေးဖြင့်ဖြစ်စေ အလျား အင်္ဂုလ ၁၆ ရှိသော အိုးတစ်လုံးကို ပြုလုပ်စေရာ၏။ ထို့အိုးတွင် အင်္ဂုလ ၄ အနက်ရှိသော အခေါင်းကို ထားစေ၊ သို့မဟုတ် မြေထည်ဖြင့်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 67

पूरयेद्घृततैलाभ्यां पलैर्विशतिभिस्ततः । सुतप्ते निक्षिपेत्तत्र सुवर्णस्य तु माषकम्

ထို့နောက် ဂျီ (ghee) နှင့် ဆီကို ပလာ ၂၀ အတိုင်း ဖြည့်ရမည်။ ကောင်းစွာ ပူလောင်သွားသောအခါ ရွှေကို မာෂက (māṣaka) တစ်ခုအလေးချိန်ဖြင့် ထိုအတွင်း ထည့်ရမည်။

Verse 68

वह्न्युक्तं विन्यसेन्मंत्रमभिशस्तस्य मूर्धनि । अंगुष्ठांगुलियोगेन तप्तमाषं समुद्धरेत्

မီး (အဂ္ဂိ) နှင့် ဆက်စပ်၍ သတ်မှတ်ထားသော မန္တရကို စွပ်စွဲခံရသူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တင်ရမည်။ ထို့နောက် လက်မနှင့် လက်ချောင်းကို တွဲ၍ «ပူလောင်သော ပဲ» ကို ထုတ်ယူရမည်။

Verse 69

शुद्धं ज्ञेयमसंदिग्धं विस्फोटादिविवर्जितम् । फालशुद्धिं प्रवक्ष्यामि तां श्रृणु त्वं धनंजय

၎င်းကို သန့်ရှင်းသည်ဟု သိရမည်—သံသယမရှိ—ဖောင်းပွခြင်း စသည့် အရာများကင်းလွတ်ရမည်။ ယခု ငါသည် လယ်ထွန်ဓား (ploughshare) ဖြင့် သန့်စင်ခြင်းကို ရှင်းလင်းမည်၊ နားထောင်လော့၊ ဓနဉ္ဇယ။

Verse 70

आयसं द्वादशपलं घटितं फालमुच्यते । अष्टांगुलमदीर्घं च चतुरंगुलविस्तृतम्

ထွန်ခေါင်း (ဖာလ) ကို သံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ဟု ဆိုကြပြီး အလေးချိန် ပလ ၁၂ ရှိ၍ အလျား အင်္ဂုလ ၈၊ အနံ အင်္ဂုလ ၄ ဖြစ်သည်။

Verse 71

वह्न्युक्तं विन्यसेन्मंत्रमभिशस्तस्य मूर्धनि । त्रिःपरावर्तयेज्जिह्वा लिहन्नस्मात्षडंगुलम्

မီး (အဂ္ဂိ) နှင့် ဆက်စပ်၍ သတ်မှတ်ထားသော မန္တရကို စွပ်စွဲခံရသူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တင်ရမည်။ ထို့နောက် လျှာကို သုံးကြိမ် ပြန်လှန်၍ ဤပူသောကိရိယာမှ အင်္ဂုလ ၆ အလျားကို လျက်ရမည်။

Verse 72

गवां क्षीरं प्रदातव्यं जिह्वाशोधनमुत्तमम् । जिह्वापरीक्षणं कुर्याद्दग्धा चेन्न तु विमोच्यते

နွားနို့ကို ပေးရမည်၊ ၎င်းသည် လျှာကို သန့်စင်ရန် အလွန်ကောင်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ လျှာကို စစ်ဆေးရမည်; မီးလောင်နေပါက မလွှတ်ရ။

Verse 73

तं विशुद्धं विजानीयाद्विशुद्धा चेत्तु जायते । तंदुलस्याथ वक्ष्यामि विधिधर्मं सनातनम्

သန့်ရှင်းမှု အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာပါက သူကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီးသူဟု သိရမည်။ ယခု ငါသည် ဆန်စေ့ (တဏ္ဍုလ) နှင့် ပတ်သက်သော ရှေးဟောင်း လုပ်ထုံးလုပ်နည်းဓမ္မကို ပြောမည်။

Verse 74

चौर्ये तु तंदुला देया न चान्यत्र कथंचन । तंदुलानुदके सिक्त्वा रात्रौ तत्रैव स्थापयेत्

ခိုးမှုကိစ္စတွင် ဆန်စေ့ (တဏ္ဍုလ) ကိုသာ ပေး၍ အသုံးပြုရမည်၊ အခြားအရာကို မည်သို့မျှ မသုံးရ။ ဆန်စေ့များကို ရေနှင့် ဖျန်းပြီး ထိုနေရာ၌ပင် တစ်ညလုံး ထားရမည်။

Verse 75

प्रभाते कारिणे देया भक्षणाय न संशयः । त्रिःकॉत्वः प्राङ्मुखश्चैव पत्रे निष्ठीवयेत्ततः

မနက်အရုဏ်တက်ချိန်၌ သက်ဆိုင်သူ (လုပ်ဆောင်သူ) အား စားသုံးရန် မသံသယဘဲ ပေးရမည်။ ထို့နောက် အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ရွက်ပေါ်သို့ သုံးကြိမ် တံတွေးထွေးရမည်။

Verse 76

पिप्पलस्याथ भूर्जस्य न त्वन्यस्य कथंचन । तांस्तु वै कारयेच्छुद्धांस्तंदुलाञ्छालिसंभवान्

ပိပ္ပလ (ဗောဓိပင်) ရွက် သို့မဟုတ် ဘူရ္ဇ (ဘိချ်ပင်) ရွက်ကိုသာ သုံးရမည်၊ အခြားမည်သည့်ရွက်မျိုးကိုမျှ မသုံးရ။ ထို့ပြင် ရှာလိဆန်မှ ဖြစ်သော ဆန်စေ့တို့ကို သန့်စင်အောင် ပြုလုပ်စေရာ၏။

Verse 77

मृन्मये भाजने कृत्वा सवितुः पुरतः स्थितः । तन्दुलान्मंत्रयेच्छुद्धान्मन्त्रेणानेन धर्मतः

မြေခွက် (မြေထည်ပန်းကန်) ထဲ၌ ထည့်ထားပြီး၊ စဝိတೃ (နေမင်း) ၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ၊ ဓမ္မအတိုင်း ဤမန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော ဆန်စေ့တို့ကို မန္တရပူဇာဖြင့် သက္ကရာဇ်တင် (သန့်မြတ်စေ) ရမည်။

Verse 78

दीयसे धर्मतत्त्वज्ञैर्मानुषाणां विशोधनम् । स्तुतस्तन्दुल सत्येन धर्मतस्त्रातुमर्हसि

သင်သည် ဓမ္မ၏ အမှန်တရားကို သိမြင်သူတို့က လူသားတို့ကို သန့်စင်ရန် အတွက် ပေးအပ်အသုံးချကြသည်။ အို ဆန်စေ့ရေ၊ သစ္စာဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသူ၊ ဓမ္မအားဖြင့် ကာကွယ်၍ (သန့်မြတ်ကြောင်း) သက်သေပြရန် သင့်တော်၏။

Verse 79

निष्ठीवने कृते तेषां सवितुः पुरतः स्थिते । शोणितं दृश्यते यस्य तमशुद्धं विनिर्दिशेत्

တံတွေးထွေးခြင်း အခမ်းအနား ပြီးစီးပြီး၊ စဝိတೃ (နေမင်း) ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေစဉ်၊ မည်သူမဆို၏ တံတွေးတွင် သွေးကို မြင်ရပါက ထိုသူကို မသန့်ရှင်းသူဟု သတ်မှတ်ကြရမည်။

Verse 80

एवमष्टविधं दिव्यं पापसंशयच्छेदनम् । भट्टादित्यस्य पुरतो जायते कुरुनंदन

ဤသို့ပင် အပြစ်အပေါ် သံသယကို ဖြတ်တောက်ပေးသော နတ်ဘုရားဆန်သည့် အစမ်းသပ်မှု အမျိုးရှစ်ပါးသည် ဘဋ္ဋာဒိတျ၏ ရှေ့မှောက်၌ ထင်ရှားအကျိုးသက်ရောက်လာ၏၊ ကုရုတို့၏ ဝမ်းမြောက်ရာသူရေ။

Verse 81

जलदिव्यं तथा प्राहुर्द्विप्रकारं पुराविदः । जलहस्तं स्मृतं चैकं मज्जनं चापरं विदुः

ထို့အတူ ပုရောဟိတ်ပညာရှင်ဟောင်းများက ‘ရေဖြင့် စမ်းသပ်ခြင်း’ ကို အမျိုးနှစ်ပါးဟု ဆိုကြသည်။ တစ်ပါးမှာ ‘ရေ-လက်’ စမ်းသပ်မှုဟု ခေါ်ပြီး၊ အခြားတစ်ပါးမှာ မျောနှစ်မြှုပ်ခြင်းဟု သိကြသည်။

Verse 82

बाणक्षेपस्तथादानं यावद्वीर्यवता कृतम् । तावत्तं मज्जयेज्जीवेत्तथा तच्छुद्धिमादिशेत्

အားကြီးသူတစ်ဦးက မြားကို ပစ်လွှတ်၍ ပြန်လာနိုင်သမျှ အချိန်အတိုင်းအတာအထိ သူကို ရေထဲတွင် နှစ်မြှုပ်ထားရမည်။ အသက်ရှင်လျှင် ထိုအတိုင်း သန့်ရှင်းကြောင်း ကြေညာရမည်။

Verse 83

एवंविधमिदं स्थानं भट्टादित्यस्य भारत । ममैव कृपया भानोर्जातमेतन्महीतले

ဤသို့ပင် ဗဟာရတရေ၊ ဤသည်မှာ ဘဋ္ဋာဒိတျ၏ သန့်ရှင်းမြတ်သော အရပ်ဌာနဖြစ်၏။ ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့်ပင် ဗာနု—နေမင်း၏ ထင်ရှားပေါ်ပေါက်မှုသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ဖြစ်လာခဲ့၏။