Adhyaya 31

Verse 1

नारद उवाच । ते चैनं योज्य चाशीर्भिरयाचंत वरं गुहम् । एष एव वरोऽस्माकं यत्पापं तारकं जहि

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်။ သူတို့သည် ဂုဟာကို သင့်တော်စွာ ခန့်အပ်ကာ ကောင်းချီးပေးပြီး၊ အလှူတော်တစ်ပါးကို တောင်းလျှောက်ကြသည်—“ကျွန်ုပ်တို့၏ အလှူတော်မှာ ဤတစ်ခုတည်း၊ အပြစ်သား တာရကကို သတ်ပေးပါ” ဟု။

Verse 2

एवमस्त्विति तानुक्त्वा योगोयोग इति ब्रुवन् । तारकारिमहातेजा मयूरं चाध्यरोहत

သူတို့အား “အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူကာ “ယောဂို-ယောဂ” ဟု အာဝဇ္ဇနာပြု၍၊ တာရက၏ ရန်သူ အလင်းတန်ခိုးကြီးသော မဟာတေဇာသည် မယူးရ (ဒေါင်း) ပေါ်သို့ တက်စီးလေသည်။

Verse 3

शक्तिहस्तो विनद्याथ गुहो देवांस्तदाब्रवीत् । यद्यद्य तारकं पापं नाहं हन्मि सुरोत्तमाः

လှံ (သက္တိ) ကို လက်တွင်ကိုင်ကာ ဂုဟာသည် ဟိန်းဟောက်ပြီးနောက် ဒေဝတော်များအား မိန့်တော်မူသည်—“ယနေ့ အပြစ်သား တာရကကို ငါ မသတ်နိုင်လျှင်၊ ဒေဝအမြတ်တို့…”

Verse 4

गोब्राह्मणावमन्तॄणां ततो यामि गतिं स्फुटम् । एवं तेन प्रतिज्ञाते शब्दोऽतिसुमहानभूत्

“…ထိုအခါ ငါသည် နွားနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူတို့၏ ကံကြမ္မာသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရလိမ့်မည်” ဟု။ ထိုသို့ ကတိပြုသော် အလွန်ကြီးမားသော ဟိန်းသံ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 5

योगोयोग इति प्राहुराज्ञया शरजन्मनः । अरजो वाससी रक्ते वसानः पार्वतीसुतः

မြက်တံမှ မွေးဖွားသော အရှင် (စ్కန္ဒ) ၏ အမိန့်တော်အရ သူတို့သည် “ယောဂို-ယောဂ” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။ ပါర్వတီ၏ သားတော်သည် အညစ်အကြေးကင်းသော အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ ထင်ရှားစွာ ရပ်တည်လေသည်။

Verse 6

अथाग्रे सर्वदेवानां स्थितो वीरो ययौ मुदा । तस्य केतुरलं भाति चरणायुधशोभितः

ထို့နောက် နတ်အားလုံး၏ ရှေ့တန်း၌ ရပ်နေသော သူရဲကောင်းသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ရှေ့သို့ ချီတက်သွား၏။ သူ၏ အလံသည် “ခြေတော်အာယုဓ” အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် တောက်ပစွာ လင်းလက်၏။

Verse 7

चरणाभ्यां चरणाभ्यां गिरीञ्छक्तो यो विदारयितुं रणे । या चेष्टा सर्वभूतानां प्रभा शांतिर्बलं यथा

သူသည် စစ်မြေ၌ မိမိ၏ ခြေတော်တို့ဖြင့်ပင် တောင်တန်းကို ခွဲဖောက်နိုင်သူဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သတ္တဝါအားလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့ အလင်းရောင်၊ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် အင်အားကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက် ထင်ဟပ်ထား၏။

Verse 8

तन्मया गुहशक्तिः सा भृशं हस्ते व्यरोचत । यद्दार्ढ्यं सर्वलोकेषु तन्मयं कवचं तथा

ဂုဟ၏ လှံတံသည် သူ၏ လက်ထဲ၌ အလွန်တောက်ပစွာ လင်းလက်၏၊ မိမိ၏ အနှစ်သာရဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့။ ထို့အတူ လောကအားလုံး၌ ရှိသော ခိုင်မာမှုသည်လည်း သူ၏ ကာဝစ (ကာကွယ်ဝတ်စုံ) ဖြစ်လာကာ မိမိထံမှပင် ဖန်ဆင်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 9

योत्स्यमानस्य वीरस्य देहेप्रादुरभूत्स्वयम् । धर्मः सत्यमसंमोहस्तेजः कांतत्वमक्षतिः

စစ်တိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော ထိုသူရဲကောင်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်၌ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွန်းလာသည်မှာ—ဓမ္မ၊ သစ္စာ၊ မောဟကင်းခြင်း၊ တေဇ (တောက်ပမှု)၊ ကန်တ (အလှ) နှင့် မဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်၏။

Verse 10

बलमोजः कृपा चव बद्धा करयुगं तथा । आदेशकारीण्यग्रेऽस्य स्वयं तस्थुर्महात्मनः

အင်အား၊ အိုဇ (စွမ်းအား) နှင့် ကရုဏာတို့သည်—အမိန့်တော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် အသင့်ဖြစ်သကဲ့သို့ လက်နှစ်ဖက်ပါ အတူတကွ—ထိုမဟာအတ္တမ၏ ရှေ့၌ အလိုအလျောက် ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 11

तमग्रे चापि गच्छंतं पृष्ठतोनुययौ हरः । रथेनादित्यवर्णेन पार्वत्या सहितः प्रभुः

သူသည် ရှေ့သို့ သွားနေစဉ် ဟရ (ရှီဝ) သည် နောက်မှလိုက်လာ၏—ပါရဝတီနှင့်အတူ နေကဲ့သို့ တောက်ပသော ရထားကို စီးသော အရှင်တော်။

Verse 12

निर्मितेन हरेणैव स्वयमीशेन लीलया । सहस्रं तस्य सिंहानां तस्मिन्युक्तं रथोत्तमे

ထိုအမြင့်မြတ်သော ရထားသည် ဟရကိုယ်တိုင်—အရှင်တော်က လီလာဖြင့် ကိုယ်တိုင်ဖန်ဆင်းထားသည်; ထိုရထားအထူးမြတ်၌ ခြင်္သေ့ တစ်ထောင်ကို ချိတ်ယှဉ်ထား၏။

Verse 13

अभीषून्पुरुषव्याघ्र ब्रह्मा च जगृहे स्वयम् । ते पिबंत इवाकाशं त्रासयंतश्चराचरम्

အို လူတို့အတွင်း ကျားတော်၊ ဗြဟ္မာတော်ကိုယ်တိုင်က ချုပ်ကြိုးကို ကိုင်ယူ၏; ထိုခြင်္သေ့တို့သည် မိုးကောင်းကင်ကို သောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍ လှုပ်ရှားသူနှင့် မလှုပ်ရှားသူ အရာအားလုံးကို ကြောက်လန့်စေ၏။

Verse 14

सिंहा रथस्य गच्छंतो नदंतश्चारुकेसराः । तस्मिन्रथे पशुपतिः स्थितो भात्युमया सह

ရထား၏ ခြင်္သေ့တို့သည် ရှေ့သို့ ချီတက်၍ ဟိန်းဟောက်ကြ၏—လှပသော လည်မွေးရှိကြသည်; ထိုရထားပေါ်တွင် ပశုပတိ သည် ဥမာနှင့်အတူ ထွန်းလင်းတောက်ပစွာ ထိုင်နေ၏။

Verse 15

विद्युता मेडितः सूर्यः सेंद्रचापघनो यथा । अग्रतस्तस्य भगवान्धनेशो गुह्यकैः सह

မိုးတိမ်အတွင်း လျှပ်စီးများဝန်းရံ၍ အိန္ဒြဓနု (မိုးကောင်းကင်တံတား) ပါသော နေကဲ့သို့၊ သူ၏ရှေ့တွင် ဘဂဝန် ဓနေးရှ (ကူဗေရ) သည် ဂုဟျကတို့နှင့်အတူ ချီတက်သွား၏။

Verse 16

आस्थाय रुचिरं याति पुष्पकं नरवाहनः । ऐरावणं समास्ताय शक्रश्चापि सुरैः सह

နရဝါဟန (ကူဗေရ) သည် တင့်တယ်လှသော ပုဿပကာ ယာဉ်ပေါ်တက်၍ ခရီးထွက်သွား၏။ သက္ကရာလည်း အဲရာဝတ ပေါ်တက်ကာ နတ်တို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွား၏။

Verse 17

पृष्ठतोनुययौ यांतं वरदं वृषभध्वजम् । तस्य दक्षिणतो देवा मरुतश्चित्रयोधिनः

အပေးအလှူရှင်၊ နွားအလံတင်သော အရှင်သည် ခရီးသွားစဉ် နောက်မှလိုက်၍ သွားကြ၏။ ထိုအရှင်၏ ညာဘက်တွင် နတ်တို့နှင့် အံ့ဖွယ်စစ်သည် မရုတ်တို့ သွားကြ၏။

Verse 18

गच्छंति वसुभिः सार्धं रुद्रैश्च सह संगताः । यमश्च मृत्युना सार्धं सर्वतः परिवारितः

သူတို့သည် ဝသုတို့နှင့်အတူ သွားကြပြီး ရုဒြတို့နှင့်လည်း ပေါင်းစည်းလာကြ၏။ ယမလည်း မృတျုနှင့်အတူ နေရာအနှံ့မှ ဝိုင်းရံခံကာ လှုပ်ရှားသွား၏။

Verse 19

घोरैर्व्याधिशतैश्चापि सव्यतो याति कोपितः । यमस्य पृष्ठतश्चापि घोरस्त्रिशिखरः सितः

ဘယ်ဘက်တွင် အမျက်ထွက်လျက် သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ရောဂါရာချီတို့လည်း အတူလိုက်၏။ ယမ၏ နောက်တွင်လည်း ဖြူဖျော့၍ ကြောက်မက်ဖွယ်သော တြိသိခရ သွား၏။

Verse 20

विजयोनाम रुद्रस्य याति शूलः स्वयं कृतः । तमुग्रपाशो भगवन्वरुणः सलिलेश्वरः

ရုဒြ၏ ကိုယ်တိုင်ဖန်ဆင်းသော သုံးခွ (त्रिशूल) «ဝိဇယ» ဟူသော အမည်ရှိသည် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွား၏။ ထို့နောက် ရေ၏အရှင် ဘဂဝန် ဝရုဏသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ပာရှ (ကြိုး) ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လိုက်လာ၏။

Verse 21

परिवार्य शतैयाति यादोभिर्विविधैर्वृतः । पृष्ठतो विजयस्यापि याति रुद्रस्य पट्टिशः

ရာပေါင်းများစွာက ဝိုင်းရံကာ ရေသတ္တဝါမျိုးစုံက ပတ်လည်ကာကွယ်ထားသဖြင့် ၎င်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးတက်သွား၏။ ထို့နောက် ဗိဇယ၏ နောက်ဘက်တွင်လည်း ရုဒြ၏ စစ်ပုဆိန် ပတ္တိရှ (paṭṭiśa) သည် လိုက်ပါလာ၏။

Verse 22

गदामुशलशक्त्याद्यैर्वरप्रहरणैर्वृतः । पट्टिशं चान्वगात्पार्थ अस्त्रं पाशुपतं महत्

ဂဒါ၊ မုဆလ၊ ရှက္တိ စသည့် အထူးမြတ်သော လက်နက်များဖြင့် ဝိုင်းရံထားလျက်၊ ပတ္တိရှ၏ နောက်တော်တွင် မဟာပာရှုပတ အာစတြ (Pāśupata) သည် လိုက်ပါလာ၏၊ အို ပೃഥာ၏ သားတော်။

Verse 23

बहुशीर्षं महाघोरमेकपादं बहूदरम् । कमंडलुश्चास्य पश्चान्महर्षिगणसेवितः

ထို့နောက် ခေါင်းများစွာ၊ ခြေတစ်ချောင်းတည်း၊ ဝမ်းများစွာရှိသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါတစ်ပါး လာ၏။ ၎င်း၏ နောက်တွင် မဟာရိရှိအစုအဝေးတို့က ဆောင်ရွက်ကာ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) သည် လိုက်ပါလာ၏။

Verse 24

तस्य दक्षिणतो भाति दण्डो गच्छञ्छ्रिया वृतः । भृग्वंगिरोभिः सहितो देवैरप्य भिपूजितः

၎င်း၏ ညာဘက်တွင် ဒဏ္ဍ (တံတောင်) သည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းကာ သွားလာ၏၊ ဂုဏ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ဝန်းရံလျက်။ ဘೃဂုနှင့် အင်္ဂိရသတို့နှင့်အတူရှိပြီး၊ နတ်တို့ကပင်လည်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြ၏။

Verse 25

राक्षसाश्चान्यदेवाश्च गन्धर्वा भुजगास्तथा । नद्यो नदाः समुद्राश्च मुनयोऽप्सरसां गणाः

ရాక్షသများနှင့် အခြားနတ်ဒေဝများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် နဂါးမြွေများလည်းကောင်း; မြစ်များ၊ ချောင်းများ၊ သမုဒ္ဒရာများ; မုနိများနှင့် အပ္စရာသမူအစုအဝေးများ—

Verse 26

नक्षत्राणि ग्रहाश्चैव जंगमं स्थावरं तथा । मातरश्च महादेवमनुजग्मुः क्षुधान्विताः

နက္ခတ်တန်းများနှင့် ဂြိုဟ်များလည်းကောင်း၊ လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့လည်းကောင်း; မာတရ်များသည် ဆာလောင်မှုကြီးစွာဖြင့် မဟာဒေဝကို လိုက်လံသွားကြ၏။

Verse 27

सर्वेषां पृष्ठतश्चासीत्तार्क्ष्यस्थो बुद्धिमान्हरिः । पालयन्पृतनां सर्वां स्वपरीवारसंवृतः

အားလုံး၏ နောက်ဘက်တွင် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဟရိသည် တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) ပေါ်စီး၍ ရပ်နေကာ၊ မိမိ၏ အဖွဲ့အပါအဝင် ဝိုင်းရံလျက် တပ်စုတစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေ၏။

Verse 28

एवं सैन्यसमोपेत उत्तरं तटमागतः । ताम्रप्राकारमाश्रित्य तस्थौ त्र्यंबकनंदनः

ဤသို့ တပ်မတော်အပြည့်အစုံနှင့်အတူ မြောက်ဘက်ကမ်းသို့ ရောက်လာပြီး၊ ကြေးနီကာရံကို အားကိုးကာ တြျမ္ဗက၏ သားတော်သည် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်၏။

Verse 29

स तारकपुरस्यापि पश्यनृद्धि मनुत्तमाम् । विसिष्मिये महासेनः प्रशशंस तपोऽस्य च

မဟာသေနသည် တာရကပုရ၏ အလွန်မြင့်မားသော စည်းစိမ်တိုးတက်မှုကို မြင်၍ အံ့ဩသွားကာ၊ ထိုအရာကို ဖြစ်စေသော တပစ် (တပသ) ကိုလည်း ချီးမွမ်း၏။

Verse 30

स्थितः पश्यन्स शुशुभे मयूरस्थो गुहस्तदा । छत्रेण ध्रियमाणेन स्वयं सोमसमस्त्विषा

ထိုအခါ ဂုဟ (စကန္ဒ) သည် မယုရပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ရှေ့သို့ကြည့်လျက် တောက်ပလင်းလက်၏; ထီးကို ခေါင်းပေါ်တွင် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ မိမိ၏ ရောင်ခြည်သည် လ၏ အလင်းရောင်နှင့် တူညီလောက်အောင် ထွန်းလင်း၏။

Verse 31

वीज्यमानश्चामराभ्यां वाय्वग्रिभ्यां महाद्युतिः । मातृभिश्च सुरैर्दत्तैः स्वैर्गणैरपि संवृतः

ထိုအလင်းရောင်ကြီးမားသောအရှင်ကို ဝါယုနှင့် အဂ္ဂိတို့က ယက်အမြီးပန်ကာ (ချာမရ) ဖြင့် ပန်ကာခတ်ကြပြီး၊ မာတೃဒေဝီများနှင့် နတ်တို့ပေးအပ်သော ကိုယ်ပိုင်ဂဏများကလည်း ဝန်းရံနေကြသည်။

Verse 32

ततः प्रणम्य तं शक्रो देव मध्ये वचोऽब्रवीत् । पश्यपश्य महासेन दैत्यानां बलशालिनाम्

ထို့နောက် သက္ကရ (အိန္ဒြ) သည် ထိုအရှင်ကို ဦးချပြီး နတ်တို့အလယ်၌ စကားဆိုသည်—“ကြည့်ပါ၊ ကြည့်ပါ၊ မဟာစေနာရေ၊ ဒိုင်တျာတို့၏ အင်အားကြီးမားမှုကို ကြည့်လော့။”

Verse 33

ये त्वां कालं न जानंति मर्त्या गृहरता इव । एतेषां च गृहे दूतो यस्त्वां शंसतु तारकम्

“အချိန်ကာလကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော သင်ကို မသိမြင်ကြသော လူသားတို့သည် အိမ်မှုကိစ္စတွင် စွဲလမ်းနေသော အိမ်ရှင်များကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုသူတို့၏ အိမ်များသို့ တမန်တစ်ဦးကို စေလွှတ်၍ သင်ကို ကြေညာစေပါ၊ တာရကကို သတ်သောအရှင်ရေ။”

Verse 34

वीराणामुचितं त्वेतत्कीर्तिदं च महाजने । अनुज्ञया ततः स्कन्दभक्तं शक्रो धनंजय

“ဤအရာသည် သူရဲကောင်းတို့နှင့် သင့်တော်ပြီး လူအများအကြား ဂုဏ်သတင်းကို ပေးတတ်၏။” ထို့နောက် ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် သက္ကရသည် စကန္ဒကို ကိုးကွယ်သော ဓနဉ္ဇယကို ထိုတာဝန်အတွက် ခန့်အပ်하였다။

Verse 35

मामादिश्यासुरेन्द्राय प्राहिणोद्दौत्ययोग्यकम् । अहं स्वयं गन्तुकामः शक्रेणापि च प्रेषितः

သူသည် ကျွန်ုပ်ကို အမိန့်ပေးပြီးနောက် တမန်အလုပ်နှင့် သင့်တော်သော ကျွန်ုပ်ကို အဆုရတို့၏ အရှင်ထံသို့ စေလွှတ်하였다။ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း သွားလိုစိတ်ရှိပြီး သက္ကရကလည်း စေလွှတ်ခဲ့သည်။

Verse 36

प्रासादे स्त्रीसहस्राणां प्रावोचं मध्यतोऽप्यहम् । असुराधमदुर्बुद्धे शक्रस्त्वामाह तच्छृणु

နန်းတော်အတွင်း မိန်းမထောင်ပေါင်းများစွာကြားထဲ၌ပင် ငါက ကြွေးကြော်၍— «အဆုရာအနိမ့်ဆုံး၊ စိတ်ကောက်ကွေ့သူရေ၊ သက္ကရာ (Śakra) က သင့်အား မိန့်တော်မူသည်၊ နားထောင်လော့» ဟုဆို၏။

Verse 37

यज्जगद्दलनादाप्तं किल्बिषं दानव त्वया । तस्याहं नाशकस्तेऽद्य पुरुषश्चेद्भविष्यसि

«ဒာနဝါရေ၊ ကမ္ဘာများကို ချေမှုန်း၍ သင်စုဆောင်းထားသော အပြစ်ကို—ယနေ့ ငါသည် သင့်အတွက် ဖျက်ဆီးပေးနိုင်၏၊ သင်က တကယ့်သန္နိဋ္ဌာန်ရှိသော ယောကျာ်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်ဆိုလျှင်»။

Verse 38

शीघ्रं निःसर पापिष्ठ निःसरिष्यसि चेन्न हि । क्षणात्तव पुरं क्षेप्स्ये पावित्र्यायैव सागरे

«အမြန်ထွက်လာလော့၊ အပြစ်အနက်ဆုံးသူရေ—မထွက်လာလျှင် တစ်ခဏအတွင်း သင့်မြို့ကို သန့်စင်ခြင်းအတွက်ပင် ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချမည်»။

Verse 39

इति श्रुत्वा रूक्षवाचं क्रुद्धः स्त्रीगणसंवृतः । मुष्टिमुद्यम्यमाऽधावद्भीतश्चाहं पलायितः

ထိုကြမ်းတမ်းသောစကားကို ကြားသော် သူသည် ဒေါသထွက်လာ၏။ မိန်းမအုပ်စုက ဝိုင်းရံလျက် လက်သီးမြှောက်ကာ ငါ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော် ငါသည် ကြောက်လန့်၍ ထွက်ပြေးခဲ့၏။

Verse 40

व्याकुलस्तत्र वृत्तांतं कुमाराय न्यवेदयम् । मयि चाप्यागते दैत्यश्चिंतयामास चेतसि

ငါသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ထိုနေရာ၌ ကုမာရ (စကန္ဒ) ထံသို့ ဖြစ်ရပ်အကုန်လုံးကို တင်ပြလေ၏။ ငါလည်း ရောက်လာသောအခါ ဒೈတျသည် စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်စွာ စဉ်းစားနေ၏။

Verse 41

नालब्ध संश्रयः शक्रो वक्तुमेतदिहार्हति । निमित्तानि च घोराणि संत्रासं जनयंति मे

“အင်ဒြာသည် အားကိုးရာမရသဖြင့် ဤနေရာ၌ ဤသို့ပြောရန် မသင့်တော်။ ထို့ပြင် ကြောက်မက်ဖွယ် နိမိတ်ဆိုးများက ငါ့နှလုံး၌ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 42

एवं विचिंत्य चोत्थाय गवाक्षं सोध्यरोहत । सहस्रभौमिकावासश्रृङ्गवातायनस्थितः

ထိုသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ထ၍ ပြတင်းပေါက်သို့ တက်လှမ်းသွား၏။ အထပ်များစွာရှိသော နန်းတော်၏ မြင့်မားသည့် ပြတင်းပေါက်၌ ရပ်ကာ အပေါ်မှ ကြည့်မြင်၏။

Verse 43

अपश्यद्देवसैन्यं स दिवं भूमिं च संवृतम् । रतैर्गजैर्हयैश्चापि नादिताश्च दिशो दश

သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ပြည့်နှက်စေသော နတ်တပ်ကို မြင်၏။ ရထားများ၊ ဆင်များ၊ မြင်းများကြောင့် အရပ်ဆယ်ပါးလုံး သံမြည်ဟုန်းဟုန်း ထွက်လေ၏။

Verse 44

विमानैश्चाद्भुताकारैः किंनरोद्गीतनादितैः । दुन्दुभिभिर्गोविषाणैस्तालैः शंखैश्च नादितैः

အံ့ဖွယ်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ဝိမာနများ ရှိ၍ ကိန္နရတို့၏ သီချင်းသံဖြင့် တုန်လှုပ်လေ၏။ ထို့ပြင် ဒုန္ဒုဘိ၊ နွားချို၊ တာလ (စင်ဘယ်) နှင့် သင်္ခတို့၏ သံကြီးကောင်းကင်ကို ဟုန်းဟုန်းမြည်စေ၏။

Verse 45

अक्षोभ्यामिव तां सेनां दृष्ट्वा सोऽचिंतयत्तदा । एते मया जिताः पूर्वं कस्माद्भूयः समागताः

လှိုင်းထန်သည့် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့သော ထိုတပ်ကို မြင်၍ သူသည် ထိုအခါ စဉ်းစား၏—“ဤသူတို့ကို ငါ အရင်က အနိုင်ယူခဲ့ပြီးသား၊ အဘယ်ကြောင့် ထပ်မံ စုဝေးလာကြသနည်း” ဟု။

Verse 46

इति चिंतापरो दैत्यः शुश्राव कटुकाक्षरम् । देवबंदिभिरुद्वुष्टं घोरं हृदयदारणम्

ဤသို့ စိုးရိမ်ပူပန်သော အတွေးထဲတွင် မျောနေသည့် ဒိုင်တျာသည် နတ်ဘန်ဒီတို့က အော်ဟစ်ကြွေးကြော်သော ကြမ်းတမ်းသည့် စကားသံကို ကြားရ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ နှလုံးကို ခွဲထိုးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 47

जयातु लशक्तिदीधितिपिंजररुचारुणमंडलभुजोद्भासितदेवसैन्य पुरवनकुमुदकाननविकासनेंदो कुमारनाथ जय दितिकुलमहोदधिवडवानल मधुररवमयूररवासुरमुकुटकूटकुट्टितचरणनखांकुर महासेन तारकवंशशुष्कतृमदावानल योगीश्वरयॉ योगिजनहृदयगगनविततचिंतासंतानसंतमसनोदनखरकिरणकल्पनखनिकरविराजितचरणकमल स्कन्द जय बाल सप्तवासर भुवनावलिशोकसंदहन

အောင်မြင်ပါစေ—ကူမာရနာထ၊ လှံတံ၏ တောက်ပမှုကြောင့် နီရွှေရောင်အလင်းဝိုင်းကာ လက်မောင်းတို့ဖြင့် နတ်တပ်ကို တောက်ပစေသူ၊ နတ်မြို့နတ်တော၏ ကြာပန်းတောများကို ပွင့်လန်းစေသော လမင်းတော်။ အောင်မြင်ပါစေ—မဟာစေန၊ ဒိတိမျိုးရိုး၏ မဟာသမုဒ္ဒရာကို လောင်ကျွမ်းစေသော ရေအောက်မီးကဲ့သို့၊ မယုရသံကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော ဟိန်းသံရှိသူ၊ အဆုရမကူဋတောင်ထိပ်များကို ခြေသည်းအဖူးတို့ဖြင့် ချေဖျက်သူ။ အောင်မြင်ပါစေ—ယောဂီဣශ්ဝရ၊ တာရကမျိုးရိုး၏ ခြောက်သွေ့မြက်ကို လောင်ကျွမ်းစေသော တောမီးကဲ့သို့၊ စကန္ဒ၊ ယောဂီတို့၏ နှလုံးကောင်းကင်၌ ပျံ့နှံ့သော အတွေးအမှောင်ကို ဖယ်ရှားသည့် ပြင်းထန်သော ရောင်ခြည်ဖြင့် တောက်ပသော ကြာပန်းခြေတော်ရှိသူ။ အောင်မြင်ပါစေ—သန့်ရှင်းသော ကလေးဘုရား၊ ခုနစ်ရက်လုံးကဲ့သို့ အမြဲတမ်း လောကတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုကို လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးသူ။

Verse 48

नमो नमस्तेस्तु मनोरमाय नमोस्तु ते साधुभयापहाय । नमोस्तु ते बालकृताचलाय नमोनमो नाशय देवशत्रून्

နမော နမော သင့်အား—စိတ်နှလုံးကို ချမ်းမြေ့စေသော အရှင်၊ နမော သင့်အား—သဒ္ဓါရှိသူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော အရှင်။ နမော သင့်အား—တောင်တန်းများကိုတောင် ဦးညွှတ်စေသော ကလေးဘုရား၊ နမောနမော—နတ်တို့၏ ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးတော်မူပါ။