Adhyaya 21

Verse 1

ध्रुव उवाच । नमो हिरण्यगर्भाय सर्वसृष्टिविधायिने । हिरण्यरेतसे तुभ्यं सुहिरण्यप्रदायिने

ဓြုဝက ဆိုသည်– ဟိရဏ္ယဂರ್ಭတော်အား နမಸ್ಕာရ၊ စကြဝဠာဖန်ဆင်းမှုအားလုံးကို စီမံသတ်မှတ်တော်မူသောအရှင်; ဟိရဏ္ယရေတသ်တော်အား နမಸ್ಕာရ၊ မင်္ဂလာရှိသော သာယာချမ်းသာနှင့် သန့်ရှင်းသော ဓနအပေါများကို ပေးသနားတော်မူသောအရှင်။

Verse 2

नमो हरस्वरूपाय भूतसंहारकारिणे । महाभूतात्मभूताय भूतानां पतये नमः

ဟရအဖြစ်တော်ရှိသောအရှင်အား နမಸ್ಕာရ၊ သတ္တဝါတို့၏ လယကို ဖြစ်စေတော်မူသောအရှင်; မဟာဘူတတို့၏ အတ္တမန်ဖြစ်တော်မူ၍ သတ္တဝါအားလုံး၏ ပတိနှင့် အရှင်ဖြစ်တော်မူသောအရှင်အား နမಸ್ಕာရ။

Verse 3

नमः स्थितिकृते तुभ्यं विष्णवे प्रभविष्णवे । तृष्णाहराय कृष्णाय महाभार सहिष्णवे

တည်တံ့စောင့်ရှောက်ခြင်းကို ပြုတော်မူသောအရှင်အား နမಸ್ಕာရ—ဗိဿဏုတော်၊ အလွန်အင်အားကြီးသော ဗိဿဏုတော်; တဏ္ဟာကို ဖယ်ရှားတော်မူသော ကృష్ణတော်အား နမಸ್ಕာရ၊ ကမ္ဘာ၏ မဟာဘားကို မလှုပ်မယှက် သည်းခံခြင်းဖြင့် ထမ်းဆောင်တော်မူသောအရှင်။

Verse 4

नमो दैत्यमहारण्य दाववह्निस्वरूपिणे । दैत्यद्रुमकुठाराय नमस्ते शार्ङ्गपाणये

ဒೈတျတို့၏ မဟာတောအတွင်း မီးတောကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူသောအရှင်အား နမಸ್ಕာရ; ဒೈတျသစ်ပင်တို့ကို ခုတ်လှဲသော ပုဆိန်ကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူသောအရှင်—ရှာရင်္ဂပာဏိ၊ ရှာရင်္ဂဓနုကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသောအရှင်အား နမಸ್ಕာရ။

Verse 5

नमः कौमोदकीव्यग्र कराग्राय गदाधर । महादनुजनाशाय नमो नंदकधारिणे

ကောမောဒကီ ဂဒါကို ရှေ့လက်တွင် တင်ဆောင်ထားသော ဂဒါဓရ အရှင်အား နမസ്കာရ။ အင်အားကြီး ဒာနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးသူအား နမော။ နန္ဒက ဓားကို ကိုင်ဆောင်သူအား နမস্কာရ။

Verse 6

नमः श्रीपतये तुभ्यं नमश्चक्रधराय च । धराधराय वाराह रूपिणे परमात्मने

သီရိပတိ၊ လက္ခမီ၏ အရှင်တော် သင့်အား နမস্কာရ။ စက်ကရကို ကိုင်ဆောင်သူအား နမော။ မြေကြီးကို မြှောက်တင်သော ဝရာဟ ရုပ်ယူသော ပရမာတ္မန် အရှင်အား နမস্কာရ။

Verse 7

नमः कमलहस्ताय कमलावल्लभाय ते । नमो मत्स्यादिरूपाय नमः कौस्तुभवक्षसे

ကြာပန်းကို ကိုင်ဆောင်သော လက်ရှိသူ သင့်အား နမস্কာရ။ ကမလာ(လက္ခမီ)၏ ချစ်သူအား နမော။ မတ္စျ အစရှိသော ရုပ်အဝတားယူသူအား နမস্কာရ။ ကောස්တုဘ မဏိဖြင့် ရင်ဘတ်တင့်တယ်သူအား နမော။

Verse 8

नमो वेदांतवेद्याय नमः श्रीवत्सधारिणे । नमो गुणस्वरूपाय गुणिने गुणवर्जिते

ဝေဒန္တဖြင့် သိမြင်နိုင်သော အရှင်အား နမস্কာရ။ သရီဝတ္စ အမှတ်တံဆိပ်ကို ဆောင်ထားသူအား နမော။ ဂုဏ်တို့၏ သဘောရূপတော်အား နမস্কာရ။ ဂုဏ်တို့၏ အရှင်တော်အား နမော—သို့ရာတွင် ဂုဏ်ကင်းလွတ်သူအားလည်း နမস্কာရ။

Verse 9

नमस्ते पद्मनाभाय पांचजन्यधराय च । वासुदेव नमस्तुभ्यं देवकीनंदनाय च

ပဒ္မနာဘ အရှင်အား နမস্কာရ၊ ပာဉ္စဇနျ သင်္ခကို ကိုင်ဆောင်သူအားလည်း နမော။ ဝါစုဒေဝ အရှင်၊ သင့်အား နမস্কာရ။ ဒေဝကီ၏ သားတော် ဒေဝကီနန္ဒနအားလည်း နမস্কာရ။

Verse 10

प्रद्युम्नाय नमस्तुभ्यमनिरुद्धाय ते नमः । नमः कंसविनाशाय नमश्चाणूरमर्दिने

ပရဒျုမနအား နမස්ကာရ; အနိရုဒ္ဓအား နမස්ကာရ။ ကံဆကို ဖျက်ဆီးသူအား နမස්ကာရ; ချာဏူရကို နှိမ်နင်းသူအား နမස්ကာရ။

Verse 11

दामोदरहृषीकेश गोर्विदाच्युतमाधव । उपेंद्रकैटभाऽराते मधुहंतरधोक्षज

အို ဒာမောဒရ၊ ဟရိရှီကေရှ၊ ဂోవိန္ဒ၊ အချျုတ၊ မာဓဝ; အို ဥပေန္ဒရ။ ကೈဋဘ၏ ရန်သူ၊ မဓုကို သတ်သူ၊ အဓೋက္ṣဇ—သင့်အား နမස්ကာရ။

Verse 12

नारायणाय नरकहारिणे पापहारिणे । वामनाय नमस्तुभ्यं हरये शौरये नमः

နာရာယဏအား နမස්ကာရ၊ နရကဒုက္ခကို ဖယ်ရှားသူ၊ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသူအား နမස්ကာရ။ ဝာမနအား နမස්ကာရ; ဟရိအား နမස්ကာရ; ရှော်ရီအား နမස්ကာရ။

Verse 13

अनंताय नमस्तुभ्यमनंतशयनाय च । रुक्मिणीपतये तुभ्यं रुक्मिप्रमथनाय च

အနန္တအား နမස්ကာရ; အနန္တပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသူအားလည်း နမස්ကာရ။ ရုက္မိဏီ၏ သခင်အား နမස්ကာရ; ရုက္မီကို နှိမ်နင်းသူအား နမස්ကာရ။

Verse 14

चैद्यहंत्रे नमस्तुभ्यं दानवारेसुरारये । मुकुंदपरमानंद नंदगोपप्रियाय च

ချိုင်ဒျ (ရှိရှုပာလ) ကို သတ်သူအား နမස්ကာရ၊ ဒာနဝတို့၏ ရန်သူအား၊ ဒေဝတားတို့ကို ဆန့်ကျင်သူများ၏ ရန်သူအား နမස්ကာရ။ အို မုကုန္ဒ၊ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ—နန္ဒဂోပ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူအားလည်း နမස්ကာရ။

Verse 15

नमस्ते पुंडरीकाक्ष दनुजेंद्र निषूदिने । नमो गोपालरूपाय वेणुवादनकारिणे

ကြာပန်းမျက်စိရှိသော အရှင်၊ ဒဏုဇမင်းတို့ကို သတ်ဖြတ်တော်မူသူ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ဂိုပါလာရূপဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၍ ပုလွေသံကို မြည်ဟိန်းစေသူ၊ သင့်အား နမို နမဟ။

Verse 16

गोपीप्रियाय केशिघ्ने गोवर्धनधराय च । रामाय रघुनाथाय राघवाय नमोनमः

ဂိုပီတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ၊ ကေရှီကို သတ်တော်မူသူ၊ ဂိုဝර්ဓနတောင်ကို ထမ်းတော်မူသူ—သင့်အား ထပ်တလဲလဲ နမස්ကာရ။ ရာမ၊ ရဃုနာထ၊ ရာဃဝ သို့ နမို နမဟ။

Verse 17

रावणारे नमस्तुभ्यं विभीषणशरण्यद । अजाय जयरूपाय रणांगणविचक्षण

ရာဝဏ၏ ရန်သူတော်မူသော အရှင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ဝိဘီရှဏအား ခိုလှုံရာ ပေးတော်မူသူ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ မမွေးဖွားသော အဇ၊ အောင်မြင်ခြင်းကို သဘာဝတော်မူသူ၊ စစ်မြေပြင်၌ ဉာဏ်ပညာဖြင့် ကျွမ်းကျင်သူ၊ သင့်အား နမို နမဟ။

Verse 18

क्षणादि कालरूपाय नानारूपाय शार्ङ्गिणे । गदिने चक्रिणे तुभ्यं दैत्यचक्रविमर्दिने

ခဏမှစ၍ ကာလတော်မူသော အရှင်၊ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ခံယူတော်မူသော ရှာရင်ဂါ (Śārṅga) ကိုင်ဆောင်သူ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ဂဒါကိုင်သူ၊ စက်ကရကိုင်သူ၊ ဒૈတျတပ်ဝိုင်းများကို ချေမှုန်းတော်မူသူ၊ သင့်အား နမို နမဟ။

Verse 19

बलाय बलभद्राय बलारातिप्रियाय च । बलियज्ञप्रमथन नमो भक्तवरप्रद

အင်အားကြီးသော အရှင်အား နမස්ကာရ။ ဘလဘဒ္ဒရအား နမස්ကာရ။ ဘလ၏ ရန်သူအတွက် ချစ်မြတ်နိုးရာ အရှင်အားလည်း နမස්ကာရ။ ဘလီ၏ ယဇ్ఞကို နှိမ်နင်းတော်မူသူ၊ ဘက္တတို့အား ကောင်းချီးပေးတော်မူသူ၊ သင့်အား နမို နမဟ။

Verse 20

हिरण्यकशिपोर्वक्षो विदारण रणप्रिय । नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च

ဓမ္မစစ်ကို နှစ်သက်၍ ဟိရဏ္ယကသိပု၏ ရင်ဘတ်ကို ခွဲဖောက်တော်မူသော အရှင်—ဗြဟ္မဏ္ယတရားကို ကာကွယ်တော်မူသော ဒေဝတော်အား နမಸ್ಕာရ၊ နွားနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ အကျိုးကို ပြုတော်မူသော အရှင်အားလည်း နမস্কာရ။

Verse 21

नमस्ते धर्मरूपाय नमः सत्त्वगुणाय च । नमः सहस्रशिरसे पुरुषाय पराय च

ဓမ္မ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ဖြစ်သော အရှင်အား နမಸ್ಕာရ၊ သန့်ရှင်းသော စတ္တဝဂုဏ်တော်အား နမস্কာရ။ ခေါင်းတစ်ထောင်ရှိသော ပုရုෂတော်အား နမস্কာရ၊ အရာအားလုံးထက် ပိုမိုမြင့်မြတ်သော ပရမတော်အားလည်း နမস্কာရ။

Verse 22

सहस्राक्ष सहस्रांघ्रे सहस्रकिरणाय च । सहस्रमूर्ते श्रीकांत नमस्ते यज्ञपूरुष

မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော အရှင်၊ ခြေတစ်ထောင်ရှိသော အရှင်၊ ရောင်ခြည်တစ်ထောင်ဖြာသော အရှင်၊ ရုပ်ပုံတစ်ထောင်ရှိသော သရီကာန္တ ဘုရား—ယဇ్ఞပုရုෂတော်အား နမস্কာရ။

Verse 23

वेदवेद्यस्वरूपाय नमो वेदप्रियाय च । वेदाय वेदगदिने सदाचाराध्वगामिने

ဝေဒများက သိမြင်စေသော သဘောတရားတော်ရှိသည့် အရှင်အား နမস্কာရ၊ ဝေဒကို ချစ်မြတ်နိုးတော်မူသော အရှင်အား နမস্কာရ။ ဝေဒတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော အရှင်အား နမস্কာရ၊ ဝေဒကို ကြေညာဟောကြားတော်မူသော အရှင်အား နမস্কာရ၊ စဒာစာရ (ကောင်းမွန်သော အကျင့်) လမ်းကြောင်းသို့ ဦးဆောင်တော်မူသော အရှင်အား နမস্কာရ။

Verse 24

वैकुंठाय नमस्तुभ्यं नमो वैकुंठवासिने । विष्टरश्रवसे तुभ्यं नमो गरुडगामिने

ဝိုင်ကుంఠတော်အား နမಸ್ಕာရ၊ ဝိုင်ကుంఠတွင် နေထိုင်တော်မူသော အရှင်အား နမস্কာရ။ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားမှု ကျယ်ပြန့်သော အရှင်အား နမস্কာရ၊ ဂရုဍပေါ်စီး၍ သွားလာတော်မူသော အရှင်အား နမস্কာရ။

Verse 25

विष्वक्सेन नमस्तुभ्यं जगन्मय जनार्दन । त्रिविक्रमाय सत्याय नमः सत्यप्रियाय च

အို ဗိဿဝက္စေန၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ အို စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ပြည့်နှံ့သော ဇနာရဒန၊ သင့်အား ပရဏာမ။ တြိဝိက్రమ၊ သစ္စာတရားကိုယ်တိုင်နှင့် သစ္စာကို နှစ်သက်သော ဘုရားသခင်အား နမস্কာရ။

Verse 26

केशवाय नमस्तुभ्यं मायिने ब्रह्मागायिने । तपोरूपाय तपसां नमस्ते फलदायिने

အို ကေရှဝ၊ သင့်အား နမস্কာရ—ဒေဝမாயာကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ ဘြဟ္မာတောင် ချီးမွမ်းသီဆိုသူ။ တပဿာ၏ ရုပ်သဘောတော်၊ သင့်အား ပရဏာမ; တပဿာအားလုံး၏ အကျိုးဖလ ပေးသနားသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 27

स्तुत्याय स्तुतिरूपाय भक्तस्तुतिरताय च । नमस्ते श्रुतिरूपाय श्रुत्याचार प्रियाय च

ချီးမွမ်းထိုက်သူ၊ ချီးမွမ်းခြင်း၏ ရုပ်သဘောတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သူ၊ ဘက္တတို့၏ စတုတိ၌ ပျော်မွေ့သူ—သင့်အား နမস্কာရ။ ရှရုတိ (ဝေဒ) ၏ ရုပ်သဘောတော်ဖြစ်သူ၊ ရှရုတိနှင့် ကိုက်ညီသော အကျင့်အကြံကို ချစ်မြတ်နိုးသူ—သင့်အား ပရဏာမ။

Verse 28

अंडजाय नमस्तुभ्यं स्वेदजाय नमोस्तु ते । जरायुज स्वरूपाय नम उद्भिज्जरूपिणे

ဥမှ မွေးဖွားသော အဏ္ဍဇ ရုပ်ဖြင့် သင့်အား နမস্কာရ၊ ချွေးမှ ဖြစ်ပေါ်သော စွေဒဇ ရုပ်ဖြင့်လည်း သင့်အား ပရဏာမ။ သားအိမ်မှ မွေးဖွားသော ဇရာယုဇ သဘာဝတော်ကို နမস্কာရ၊ မြေမှ ပေါက်ထွားသော ဥဒ္ဘိဇ္ဇ ရုပ်ကို ဆောင်သူအားလည်း နမို နမಃ။

Verse 29

देवानामिंद्ररूपोसि ग्रहाणामसि भानुमान् । लोकानां सत्यलोकोऽसि सिंधूनां क्षीरसागरः

ဒေဝတাদেরအတွင်း သင်သည် အိန္ဒြ ရုပ်ဖြစ်တော်မူ၏; ဂြိုဟ်တို့အတွင်း သင်သည် တောက်ပသော နေမင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ လောကတို့အတွင်း သင်သည် သတ္တျလောက ဖြစ်တော်မူ၏; သမုဒ္ဒရာတို့အတွင်း သင်သည် ခ္ရှီရသাগရ—နို့သမုဒ္ဒရာ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 30

सुरापगाऽसि सरितां सरसां मानसं सरः । हिमवानसि शैलानां धेनूनां कामधुग्भवान्

မြစ်တို့အနက် သင်သည် သုရာပဂါ ဟူသော သာသနာတော်မြစ် ဂင်္ဂါဒေဝီ ဖြစ်၏; ရေကန်တို့အနက် သင်သည် မာနသ ရေကန် ဖြစ်၏။ တောင်တန်းတို့အနက် သင်သည် ဟိမဝန် ဖြစ်၏; နွားတို့အနက် သင်သည် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော ကာမဓေနု ဖြစ်၏။

Verse 31

धातूनां हाटकमसि स्फटिकश्चोपलेष्वसि । नीलोत्पलं प्रसूनेषु वृक्षेषु तुलसी भवान्

သတ္တုတို့အနက် သင်သည် ဟာဋက ဟူသော ရွှေ ဖြစ်၏; ကျောက်တို့အနက် သင်သည် စဖဋိက ဟူသော ကြည်လင်သလင်းကျောက် ဖြစ်၏။ ပန်းတို့အနက် သင်သည် နီလိုတ္ပလ—အပြာရောင်ကြာပန်း ဖြစ်၏; သစ်ပင်တို့အနက် သင်သည် တုလစီ ဖြစ်၏။

Verse 32

सर्वपूज्यशिलानां वै शालग्राम शिला भवान् । मुक्तिक्षेत्रेषु काशी त्वं प्रयागस्तीर्थपंक्तिषु

ပူဇော်ထိုက်သော ကျောက်တုံးအားလုံးအနက် သင်သည် ရှာလဂြာမ် ကျောက် ဖြစ်၏။ မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နယ်မြေများအနက် သင်သည် ကာရှီ ဖြစ်၏; တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) အစဉ်အတန်းများအနက် သင်သည် ပရယာဂ ဖြစ်၏။

Verse 33

वर्णेषु श्वेतवर्णोऽसि द्विपदां ब्राह्मणो भवान् । गरुडोस्यंडजेष्वीश व्यवहारेषु वाग्भवान्

အရောင်တို့အနက် သင်သည် ဖြူရောင် ဖြစ်၏; နှစ်ခြေသတ္တဝါတို့အနက် သင်သည် ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်၏။ ဥမှပေါက်သောသူတို့အနက်၊ အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် ဂရုဍ ဖြစ်၏; အမှုအရာအားလုံး၌ သင်သည် ဝါက်—စကားတော် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏။

Verse 34

वेदेषूपनिषद्रूपा मंत्राणां प्रणवोह्यसि । अक्षराणामकारोसि यज्वनां सोमरूपधृक्

ဝေဒတို့အတွင်း သင်သည် ဥပနိရှဒ်၏ ရုပ်သဘော ဖြစ်၏; မန္တရတို့အနက် သင်သည် ပရဏဝ—‘အိုမ်’ ဖြစ်၏။ အက္ခရာတို့အနက် သင်သည် ‘အ’ သံ ဖြစ်၏; ယဇ္ဉ ပြုသူတို့အတွက် သင်သည် ဆိုမ ရုပ်ကို ဆောင်၏။

Verse 35

प्रतापिनामग्निरसि क्षमाऽसि त्वं क्षमावताम् । दातॄणामसि पर्जन्यः पवित्राणां परोह्यसि

အို ကာသီနာထ် ဘုရားရှင်! အင်အားကြီးသူတို့အတွက် သင်သည် မီးတောက်ကိုယ်တိုင်; ခံနိုင်ရည်ရှိသူတို့အတွက် သင်သည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းအနှစ်သာရ။ ပေးကမ်းသူတို့အတွက် သင်သည် အာဟာရပေးသော မိုးတိမ်; သန့်ရှင်းသူတို့အတွင်း သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး။

Verse 36

चापोसि सर्वशस्त्राणां वातो वेगवतामसि । मनोसींद्रियवर्गेषु निर्भयाणां करोह्यसि

အို ဘုရားရှင်! လက်နက်အားလုံးအတွင်း သင်သည် မြားတံ (ဓနု) ဖြစ်၏; လျင်မြန်သူတို့အတွင်း သင်သည် လေဖြစ်၏။ စိတ်နှင့် အင်ဒြိယအစုအဝေးအတွင်း သင်သည် မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်စေသော အင်အားဖြစ်၏။

Verse 37

व्योमव्याप्तिमतां त्वं वै परमात्माऽसि चात्मनाम् । संध्योपास्तिर्भवान्देव सर्वनित्येषु कर्मसु

အလုံးစုံကို လွှမ်းခြုံသော ကောင်းကင်အကျယ်ကို စဉ်းစားသမားတို့အတွက် သင်သည် အတ္တများအားလုံးအတွင်းရှိ ပရမအတ္တ ဖြစ်၏။ အို ဒေဝ! နေ့စဉ် မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရသော ကర్మများအားလုံးတွင် သင်သည် စန္ဓျာ-ဥပာသနာ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏။

Verse 38

क्रतूनामश्वमेधोसि दानानामभयं भवान् । लाभानां पुत्रलाभोसि वसंतस्त्वमृतुष्वहो

ယဇ్ఞများအတွင်း သင်သည် အශ්ဝမေဓ ဖြစ်၏; ဒါနများအတွင်း သင်သည် အဘယ-ဒါန (မကြောက်မရွံ့ပေးကမ်းခြင်း) ဖြစ်၏။ အကျိုးလాభများအတွင်း သင်သည် သားရလဒ် ဖြစ်၏; ရာသီများအတွင်း သင်သည် ဝသန္တ (နွေဦး) ဖြစ်၏။

Verse 39

युगानां प्रथमोसि त्वं तिथीनां त्वं कुहूर्ह्यसि । पुष्योसि नक्षत्रगणे संक्रमः सर्वपर्वसु

ယုဂများအတွင်း သင်သည် ပထမယုဂ ဖြစ်၏; တိထိများအတွင်း သင်သည် ကုဟူ ဖြစ်၏။ နက္ခတ်အစုအဝေးအတွင်း သင်သည် ပုရှျ (Puṣya) ဖြစ်၏; ပွဲတော်နေ့တိုင်းတွင် သင်သည် သင်္ကရမ (နေ၏ ပြောင်းရွှေ့ကာလ) ဖြစ်၏။

Verse 40

योगेषु व्यतिपातस्त्वं तृणेषु हि कुशो भवान् । उद्यमानां हि सर्वेषां निर्वाणं त्वमसि प्रभो

မင်္ဂလာသဘောရှိသော ယောဂများအနက် သင်သည် “ဗျတိပာတ” ဖြစ်၏။ မြက်မျိုးတို့အနက် သင်သည် “ကုရှ” ဖြစ်၏။ အို သခင်၊ ကြိုးပမ်းသူအားလုံးအတွက် အဆုံးစွန်လွတ်မြောက်ခြင်း—နိဗ္ဗာန်သည် သင်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 41

सर्वासामिह बुद्धीनां धर्मबुद्धिर्भवानज । अश्वत्थः सर्ववृक्षेषु सोमवल्ली लतासु च

ဤနေရာရှိ ဉာဏ်အမြင်အားလုံးအနက် သင်သည် ဓမ္မကိုသိမြင်သော ဉာဏ်ဖြစ်၏၊ အို အဇ (မမွေးဖွားသူ)။ သစ်ပင်အားလုံးအနက် သင်သည် “အရှဝတ္ထ” ဖြစ်၍၊ လျှောပင်များအနက် သင်သည် “ဆိုမဝလ္လီ” ဖြစ်၏။

Verse 42

प्राणायामोसि सर्वेपु साधनेषु शुचिष्वहो । सर्वदः सर्वलिंगेषु श्रीमान्विश्वेश्वरो भवान्

စည်းကမ်းသဘောရှိသော စာဓနာအားလုံးအနက် သင်သည် ပရာဏာယာမ—အို သန့်ရှင်းတော်မူသော သခင်။ လင်္ဂတိုင်း၌ သင်သည် အရာအားလုံးကို ပေးသနားသူဖြစ်၏။ သင်သည် ဂုဏ်တော်ပြည့်စုံသော “ဝိရှ္ဝေရှ္ဝရ” ဖြစ်၏။

Verse 43

मित्राणां हि कलत्रं त्वं धर्मस्त्वं सर्वबंधुषु । त्वत्तो नान्यज्जगत्यस्मिन्नारायण चराचरे

မိတ်ဆွေတို့အတွက် သင်သည် ဇနီး/ခင်ပွန်းကဲ့သို့ ချစ်ခင်ရသူဖြစ်၏။ ဆွေမျိုးအားလုံးအနက် သင်သည် ဓမ္မတရားကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏။ ဤလောက၌ လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာအားလုံးတွင်၊ အို နာရာယဏ၊ သင်မှတပါး အခြားမရှိ။

Verse 44

त्वमेव माता त्वं तातस्त्वं सुतस्त्वं महाधनम् । त्वमेव सौख्यसंपत्तिस्त्वमायुर्जीवनेश्वरः

သင်တော်မူသည် မိခင်လည်းဖြစ်၊ ဖခင်လည်းဖြစ်၏။ သင်သည် သားလည်းဖြစ်၍ မဟာဥစ္စာလည်းဖြစ်၏။ သင်တော်မူသည် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာ၏ خزانہ ဖြစ်၏။ သင်သည် အသက်တမ်းကိုယ်တိုင်—အသက်ရှိသတ္တဝါတို့၏ အရှင်ဖြစ်၏။

Verse 45

सा कथा यत्र ते नाम तन्मनो यत्त्वदर्पितम् । तत्कर्म यत्त्वदर्थं वै तत्तपो यद्भवत्स्मृतिः

သန့်ရှင်းသော ကထာဟူသည် သင်၏ နာမတော်ကို ရွတ်ဆိုရာ၌သာ ဖြစ်၏; စိတ်ဟူသည် သင်ထံ အပ်နှံပူဇော်သော စိတ်သာ ဖြစ်၏။ ကర్మဟူသည် သင်အတွက် ပြုသော ကర్మသာ ဖြစ်၏; တပဟူသည် သင်ကို သတိရစွာ စမရဏပြုခြင်းသာ ဖြစ်၏။

Verse 46

तद्धनं धनिनां शुद्धं यत्त्वदर्थे व्ययीकृतम् । स एव सकलः कालो यस्मिञ्जिष्णो त्वमर्च्यसे

ချမ်းသာသူတို့၏ ဓနသည် သင်အတွက် သုံးစွဲလှူဒါန်းသောအခါမှသာ အမှန်တကယ် သန့်ရှင်း၏။ အို အောင်နိုင်ရှင်၊ သင်ကို ပူဇော်အာရ္စနာပြုနေသည့် အချိန်သာလျှင်—အချိန်အားလုံးထဲမှ—တန်ဖိုးရှိသော ကာလဖြစ်၏။

Verse 47

तावच्च जीवितं श्रेयो यावत्त्वं हृदि वर्तसे । रोगाः प्रशममायांति त्वत्पादोदक सेवनात्

သင်သည် နှလုံးသားအတွင်း တည်ရှိနေသရွေ့သာ ဘဝသည် မင်္ဂလာနှင့် အမြတ်တန်ဖိုးရှိ၏။ သင်၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောထားသော ရေ (ပာဒိုဒက) ကို သောက်သုံးလျှင် ရောဂါများသည် ငြိမ်းချမ်း၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 48

महापापानि गोविंद बहुजन्मार्जितान्यपि । सद्यो विलयमायांति वासुदेवेति कीर्तनात्

အို ဂోవိန္ဒ၊ မျိုးဆက်များစွာက စုဆောင်းလာသော မဟာအပြစ်များပင် ‘ဝါစုဒေဝ’ နာမတော်ကို ကီရ္တနပြုရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် ချက်ချင်းပင် လျော်ကျ၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 49

अहो पुंसां महामोहस्त्वहो पुंसां प्रमादता । वासुदेवमनादृत्य यदन्यत्र कृतश्रमाः

အိုဟို! လူတို့၏ မဟာမောဟသည် အလွန်ကြီးမား၍ မဟာပျက်ကွက်မှုလည်း အလွန်ကြီးမား၏။ ဝါစုဒေဝကို မလေးစားဘဲ အခြားနေရာများတွင် အကျိုးမဲ့ ပင်ပန်းကြိုးစားနေကြသည်။

Verse 50

इदमेव हि मांगल्यमिदमेव धनार्जनम् । जीवितस्य फलं चैतद्यद्दामोदरकीर्तनम्

ဤအရာတည်းသာ မင်္ဂလာအမှန်၊ ဤအရာတည်းသာ ဓနရရှိခြင်းအမှန် ဖြစ်၏။ အသက်တာ၏ အကျိုးဖလမှာ ဒာမိုဒရကို ကီရတန်ဖြင့် ချီးမွမ်းသီဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 51

अधोक्षजात्परोधर्मो नार्थो नारायणात्परः । न कामः केशवादन्यो नापवर्गो हरिं विना

အဓိုက္ခဇကို ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်ခြင်းထက် မြင့်သော ဓမ္မမရှိ၊ နာရာယဏထက် မြင့်သော အရ્થ-ရည်မှန်းချက်မရှိ။ ကေရှဝထက် သာလွန်သော ဆန္ဒမရှိ၊ ဟရီမရှိလျှင် မောက္ခမရှိ။

Verse 52

इयमेव परा हानिरुपसर्गो यमेवहि । अभाग्यं परमं चैतद्वासुदेवं न यत्स्मरेत्

ဤအရာတည်းသာ အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှု၊ ဤအရာတည်းသာ အမှန်တကယ် အန္တရာယ်ဖြစ်၏။ အမြင့်ဆုံး ကံမကောင်းမှုမှာ ဝါစုဒေဝကို မစဉ်းစားမသတိရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 53

हरेराराधनं पुंसां किं किं न कुरुते बत । पुत्रमित्रकलत्रार्थ राज्यस्वर्गापवर्गदम्

ဟရီကို အာရာဓနာပြုခြင်းသည် လူတို့အတွက် ဘာကို မပြုနိုင်မည်နည်း။ သားသမီး၊ မိတ်ဆွေ၊ ဇနီး/ခင်ပွန်းနှင့် စည်းစိမ်ကို ပေးတတ်၏; နိုင်ငံတော်၊ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အပဝဂ္ဂ—မောက္ခကိုပါ ပေးတတ်၏။

Verse 54

हरत्यघं ध्वंसयति व्याधीनाधीन्नियच्छति । धर्मं विवर्धयेत्क्षिप्रं प्रयच्छति मनोरथम्

ဤအရာသည် အပြစ်ကို ဖယ်ရှား၍ အပြစ်ကို အဆုံးတိုင် ဖျက်ဆီးကာ ရောဂါနှင့် စိတ်ပင်ပန်းမှုတို့ကို ထိန်းချုပ်စေသည်။ ဓမ္မကို လျင်မြန်စွာ တိုးပွားစေပြီး နှလုံးသား၏ ဆန္ဒကို ပေးတတ်သည်။

Verse 55

भगवच्चरणद्वंद्वं निर्द्द्वंद्व ध्यानमुत्तमम् । पापिनापि प्रसंगेन विहितं स्वहितं परम्

ဘုရားသခင်၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို အတွင်းစိတ်ကွဲလွဲမှုကင်းစွာ သတိတည်၍ ဓ్యာနပြုခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော ဓ്യာနဖြစ်သည်။ အပြစ်ရှိသူတောင် ကံကောင်းသော သာသနာမိတ်ဆက်မှုကြောင့် ထိုဓ്യာနသို့ ရောက်လျှင် မိမိအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 56

पापिनां यानि पापानि महोपपदभांज्यपि । सुलीनध्यानसंपन्नो नामोच्चारो हरेर्हरेत्

အပြစ်ရှိသူတို့၏ အပြစ်များသည် မဟာပျက်စီးမှုသို့ ဆွဲခေါ်သည့် အပြစ်များပင်ဖြစ်စေကာမူ၊ တည်ငြိမ်၍ လုံးဝလိမ္မာစွာ ဓ്യာနနှင့်ပေါင်းစပ်ထားသော ဟရီ၏ နာမတော်ကို ရွတ်ဆိုခြင်းက ထိုအပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 57

प्रमादादपि संस्पृष्टो यथाऽनलकणो दहेत् । तथौष्ठपुटसंस्पृष्ट हरिनाम हरेदघम्

မတော်တဆ ထိမိသော်လည်း မီးစက်က လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့၊ ဟရီ၏ နာမတော်သည် နှုတ်ခမ်းကို မျှသာ ထိတွေ့သွားလျှင်ပင် အပြစ်ကို လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 58

नितांतं कमलाकांते शांतचित्तं विधाय यः । संशीलयेत्क्षणं नूनं कमला तत्र निश्चला

အလွန်တိတ်ဆိတ်သော စိတ်ကို တည်ဆောက်၍ ကမလာကာန္တ (လက္ရှ္မီ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ) ပေါ်တွင် စိတ်ကို တင်ထားပြီး ထိုဓ്യာန၌ ခဏတစ်ခဏပင် နေထိုင်နိုင်သူအတွက်၊ ကမလာ (လက္ရှ္မီ) သည် ထိုနေရာ၌ မလှုပ်မယှက် တည်မြဲနေသည်ဟု အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 59

अयमेव परोधर्मस्त्विदमेव परं तपः । इदमेव परं तीर्थं विष्णुपादांबु यत्पिबेत

ဤအရာတည်းသာ အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မဖြစ်ပြီး ဤအရာတည်းသာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တပဿဖြစ်သည်။ ဤအရာတည်းသာ အကြီးမြတ်ဆုံးသော တီရ္ထဖြစ်သည်—ဗိဿ္ဏု၏ ခြေတော်မှ ပဒာမ္ဗု (ခြေတော်ရေမြတ်) ကို သောက်သုံးသောအခါ။

Verse 60

तवोपहारं भक्त्याय सेवते यजपूरुष । सेवितस्तेन नियतं पुरोडाशो महाधिया

အို ယဇ္ဉ-ပုရုရှ၊ ဘက္တိဖြင့် သင်၏ ပူဇော်အပ်သော အပဟာရကို ဆောင်ရွက်ပြုစုသူ၏ မဟာဉာဏ်ရှိသော စိတ်ရည်ကြောင့် ပုရောဍာရှသည် အမှန်တကယ် တရားနည်းအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးဖြစ်သည်။

Verse 61

स चैवावभृथस्नातः स च गंगाजलाप्लुतः । विष्णुपादोदकं कृत्वा शंखे यः स्नाति मानवः

ဗိဿဏု၏ ပာဒိုဒက (ခြေတော်ရေ) ကို ပြင်ဆင်ပြီး သင်္ခါမှ ထိုရေနှင့် ရေချိုးသူသည် အဝဘෘထသ္နာန ပြီးသူကဲ့သို့လည်း၊ ဂင်္ဂါရေထဲတွင် မြုပ်နှံထားသူကဲ့သို့လည်း ဖြစ်၏။

Verse 62

शालग्राम शिला येन पूजिता तुलसी दलैः । स पारिजातमालाभिः पूज्यते सुरसद्मनि

တူလစီရွက်များဖြင့် ရှာလဂြာမ-ရှီလာကို ပူဇော်သူသည် နတ်တို့၏ နေရာ၌ ပါရိဇာတ်ပန်း မာလာများဖြင့် ပူဇော်ခံရ၏။

Verse 63

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वा यदि वेतरः । विष्णुभक्ति समायुक्तो ज्ञेयः सर्वोत्तमश्च सः

ဗြာဟ္မဏ၊ က္ଷတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှူဒြ သို့မဟုတ် အခြားအဆင့်မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဗိဿဏုဘက္တိနှင့် ယှဉ်တွဲသူကို အားလုံးထဲတွင် အမြတ်ဆုံးဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 64

शंखचक्रांकिततनुः शिरसां मंजरीधरः । गोपीचंदनलिप्तांगो दृष्टश्चेत्तदघं कुतः

သင်္ခါနှင့် စက်ရား အမှတ်အသားများကို ကိုယ်ပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ ထားပြီး၊ ခေါင်းပေါ်တွင် တူလစီ မဉ္ဇရီကို ဆင်ယင်ကာ၊ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ဂိုပီ-ချန္ဒန လိမ်းထားသော ဘက္တကို မြင်ရလျှင်—အပြစ်သည် ဘယ်မှာ ကျန်နိုင်မည်နည်း။

Verse 65

प्रत्यहं द्वादशशिलाः शालग्रामस्य योऽर्चयेत् । द्वारवत्याः शिलायुक्तः स वैकुंठे महीयते

နေ့စဉ် သာလဂြာမကို သန့်ရှင်းသော ကျောက်တုံး တစ်ဆယ့်နှစ်လုံးနှင့်အတူ ပူဇော်ကာ၊ ဒွာရဝတီကျောက်တုံးဖြင့်လည်း ပူဇော်သူသည် ဝိုင်ကుంఠ၌ ဂုဏ်မြင့်စွာ ချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 66

तुलसी यस्य भवने प्रत्यहं परिपूज्यते । तद्गृहं नोपसर्पंति कदाचिद्यमकिंकराः

အိမ်တစ်အိမ်တွင် တုလစီကို နေ့စဉ် ရိုသေစွာ ပူဇော်လျှင် ထိုအိမ်သို့ ယမ၏ အစေခံများသည် မည်သည့်အခါမျှ မနီးကပ်လာကြ။

Verse 67

हरिनामाक्षरमुखं भाले गोपीमृदांकितम् । तुलसीमालितोरस्कं स्पृशेयुर्नयमानुगाः

ပါးစပ်တွင် ဟရိနာမ၏ အက္ခရာများကို ရွတ်ဆိုနေပြီး၊ နဖူး၌ ဂိုပီ-စန္ဒန တိလကာ တင်ထားကာ၊ ရင်ဘတ်၌ တုလစီမാലာ ဆင်ယင်သူကို ယမ၏ နောက်လိုက်များသည် ထိကိုင်ရန် မရဲကြ။

Verse 68

गोपीमृत्तुलसी शंखः शालग्रामः सचक्रकः । गृहेपि यस्य पंचैते तस्य पापभयं कुत

ဂိုပီ-စန္ဒနမြေ၊ တုလစီ၊ သင်္ခ (ခရုသံခေါင်း)၊ သာလဂြာမနှင့် စက်ကရ—ဤငါးပါးသည် မည်သူ၏အိမ်၌ရှိလျှင် ထိုသူအတွက် အပြစ်ကို ကြောက်ရွံ့စရာ ဘယ်မှာရှိမည်နည်း။

Verse 69

ये मुहूर्ताः क्षणा ये च या काष्ठा ये निमेषकाः । ऋते विष्णुस्मृतेर्यातास्तेषु मुष्टो यमेन सः

ဗိဿနုကို မအောက်မေ့ဘဲ ကုန်လွန်သွားသော မုဟူရတ၊ ခဏ၊ ကာဋ္ဌာ နှင့် မျက်တောင်ခတ်သမျှ အချိန်တိုင်းအတွက် ထိုသူကို ယမက ဖမ်းဆီးယူသည်။

Verse 70

क्व द्वयक्षरं हरेर्नाम स्फुलिंगसदृशं ज्वलेत । महती पातकानां च राशिस्तूलोपमा क्व च

မီးစက်တစ်စက်ကဲ့သို့ တောက်လောင်သော ဟရိ၏ အက္ခရာနှစ်လုံးပါ နာမတော်နှင့်၊ ဝါတောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အပြစ်စုတောင်ကြားကို ဘယ်လိုနှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 71

गोविंद परमानंदं मुकुंदं मधुसूदनम । त्यक्त्वान्यं नैव जानामि न भजामि स्मरामि न

ဂోవိန္ဒ—အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ; မုကုန္ဒ; မဓုသූဒန—အခြားအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ငါသည် အခြားမည်သူကိုမျှ မသိ၊ မကိုးကွယ်၊ မမှတ်မိ။

Verse 72

न नमामि न च स्तौमि न पश्यामीह चक्षुषा । न स्पृशामि न वायामि गायामि न न हरिं विना

ငါသည် မနမ့်မတော် မချီးမွမ်း၊ ဒီမှာ မျက်စိဖြင့်တောင် မကြည့်။ မထိမကိုင်၊ မလှုပ်ရှား၊ မသီဆို—ဟရိမရှိလျှင်။

Verse 73

जले स्थले च पातालेप्यनिले चानलेऽचले । विद्याधरासुरसुरे किं नरे वानरे नरे

ရေထဲ၌လည်း၊ မြေပေါ်၌လည်း၊ ပာတားလ၌ပင်၊ လေထဲ၌၊ မီးထဲ၌၊ တောင်တန်းများ၌—ဝိဒ္ဓာဓရ၊ အသူရ၊ ဒေဝတို့အကြား—လူတို့ကိုတော့ မဆိုလိုတော့ဘဲ မျောက်တို့အကြား၌ပင် (ငါသည် သူ့ကိုမြင်၏)။

Verse 74

तृणेस्त्रैणे च पाषाणे तरुगुल्मलतासु च । सर्वत्र श्यामलतनुं वीक्षे श्रीवत्सवक्षसम्

မြက်ပင်၊ တိမ်မြက်နှင့် ကျောက်တုံးများ၌; သစ်ပင်၊ ချုံပင်၊ လျားပင်များ၌လည်း—နေရာတိုင်း၌ ရင်ဘတ်ပေါ်၌ သြရီဝတ္ဆ အမှတ်တံဆိပ်ရှိသော အမဲရောင်ကာယရှင်ကို ငါမြင်၏။

Verse 75

सर्वेषां हृदयावासः साक्षात्साक्षी त्वमेव हि । बहिरंतर्विना त्वां तु नह्यन्यं वेद्मि सर्वगम्

သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးသား၌ ကိန်းဝပ်တော်မူသူမှာ ကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ရိုက်သက်သေတော်လည်း ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်မရှိလျှင်—အတွင်းအပြင်—အလုံးစုံသို့ ပြန့်နှံ့သော အရှင်တော် အခြားမရှိဟု ကျွန်ုပ်မသိပါ။

Verse 76

इत्युक्त्वा विररामासौ शिवशर्मन्ध्रुवस्तदा । देवोपि भगवान्विष्णुस्तमुवाच प्रसन्नदृक्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ ထိုအခါ «ရှီဝရှර්မာ» ဟုခေါ်သော ဓြုဝသည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို့နောက် မျက်နှာတော်ကြည်နူးမေတ္တာပြည့်ဝသော ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏုသည် သူ့ကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 77

श्रीभगवानुवाच । अपि बाल विशालाक्ष ध्रुव ध्रुवमतेऽनघ । परिज्ञातो मया सम्यक्तवहृत्स्थो मनोरथः

ဘဂဝန်မိန့်တော်မူသည်—အို ကလေးငယ်၊ မျက်လုံးကျယ်သော ဓြုဝ၊ စိတ်ဓာတ်တည်ကြည်သူ၊ အပြစ်ကင်းသူရေ—သင်၏နှလုံးသား၌ တည်ရှိသော ဆန္ဒကို ငါသည် ပြည့်စုံစွာ သိနှင့်ပြီးပြီ။

Verse 78

अन्नाद्भवंति भूतानि वृष्टेरन्नसमुद्भवः । तद्वृष्टेः कारणं सूर्यः सूर्याधारो ध्रुवैधि भोः

အစာမှ သတ္တဝါတို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ မိုးမှ အစာ ဖြစ်ထွန်းလာသည်။ ထိုမိုး၏ အကြောင်းရင်းမှာ နေမင်း (စူရျ) ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အို ဓြုဝ၊ နေမင်း၏ အထောက်အကူအခြေခံ ဖြစ်လာလော့။

Verse 79

ज्योतिश्चक्रस्य सर्वस्य ग्रहर्क्षादेः समंततः । गगने भ्रमतो नित्यं त्वमाधारो भविष्यसि

ကောင်းကင်၌ အစဉ်မပြတ် လှည့်ပတ်နေသော အလင်းရောင်၏ စက်ဝိုင်းတစ်လျှောက်—ဂြိုဟ်၊ ကြယ်နှင့် အခြားတို့—အားလုံးအတွက်၊ သင်သည် အထောက်အကူအခြေခံ ဖြစ်လာမည်။

Verse 80

मेढीभूतस्तु वै सर्वान्वायुपाशैर्नियंत्रितान् । आकल्पं तत्पदं तिष्ठ भ्रामयञ्ज्योतिषांगणान्

လေ၏ကြိုးချည်ဖြင့် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသော မလှုပ်မယှက် အချက်အချာတိုင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လော့။ ကလ္ပတစ်လျှောက် ထိုအဆင့်၌ တည်မြဲ၍ အလင်းတန်းကြယ်စုတို့ကို လှည့်ပတ်စေလော့။

Verse 81

आराध्य श्री महादेवं पुरापदमिदं मया । आसादियत्तदेतत्ते तपसा प्रतिपादितम्

အရင်က ငါသည် သီရိ မဟာဒေဝကို အာရాధနာပြု၍ ဤရှေးဟောင်းအဆင့်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအဆင့်တည်းဟူသော အရာကို ယခု သင့်အား ပေးအပ်သည်—သင်၏ တပဿာအင်အားဖြင့် သင့်အတွက် တည်ထောင်ပေးထားသည်။

Verse 82

केचिच्चतुर्युगं यावत्केचिन्मन्वंतरं ध्रुव । तिष्ठंति त्वं तु वै कल्पं पदमेतत्प्रशास्यसि

အချို့သည် စတုရ်ယုဂတစ်ခါလောက်သာ တည်တံ့ကြပြီး အချို့သည် မန္ဝန္တရတစ်ခါလောက်သာ တည်တံ့ကြသည်၊ ဟေ ဓြုဝ။ သင်မူကား ကလ္ပတစ်လျှောက်လုံး ဤအဆင့်ကို အုပ်ချုပ်မည်။

Verse 83

मनुनापि न यत्प्रापि किमन्यैर्मानवैर्ध्रुव । तत्पदं विहितं त्वत्साच्छक्राद्यैरपि दुर्लभम्

မနုတောင် မရရှိခဲ့သော အဆင့်ကို—အခြား လူသားများကတော့ ဘာပြောစရာရှိမည်နည်း၊ ဟေ ဓြုဝ—ထိုအဆင့်ကို သင့်အတွက် ချမှတ်ပေးထားသည်။ အင်ဒြာနှင့် ဒေဝတော်များအတွက်တောင် ရခဲသော အရာပင် ဖြစ်သည်။

Verse 84

अन्यान्वरान्प्रयच्छामि स्तवेनानेन तोषितः । सुनीतिरपि ते माता त्वत्समीपे चरिष्यति

ဤစတုတိဂီတကြောင့် ငါသည် ပီတိဖြစ်၍ သင့်အား အခြားသော ဆုတောင်းကောင်းချီးများကိုလည်း ပေးအပ်မည်။ သင်၏ မိခင် စုနီတီလည်း သင့်အနီး၌ နေထိုင်မည်။

Verse 85

इदं स्तोत्रवरं यस्तु पठिष्यति समाहितः । त्रिसंध्यं मनुजस्तस्य पापं यास्यति संक्षयम्

စိတ်တည်ငြိမ်၍ ဤအထူးမြတ်သော စတုတ္တရကို နံနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ သုံးစန္ဓျာတွင် ရွတ်ဖတ်သူ၏ အပြစ်များသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းကာ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 86

न तस्य सदनं लक्ष्मीः परित्यक्ष्यत्यसंशयम् । न जनन्या वियोगश्च न बंधुकलहोदयः

သံသယမရှိဘဲ လက္ရှ္မီ (စည်းစိမ်ချမ်းသာ) သည် သူ၏အိမ်ကို မစွန့်ခွာပါ; မိခင်နှင့် ခွဲခွာရခြင်းမရှိ၊ ဆွေမျိုးများအကြား အငြင်းပွားမှုလည်း မပေါ်ပေါက်ပါ။

Verse 87

ध्रुवस्तुतिरियं पुण्या महापातकनाशिनी । ब्रह्महापि विशुद्ध्येत का कथेतर पापिनाम्

ဤဓြုဝ-စတုတ္တိသည် မပြောင်းလဲသော ပုဏ္ဏမြတ်၍ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ ဘြဟ္မဟတ္တယာ (brahma-hatyā) အပြစ်ရှိသူတောင် ယင်းကြောင့် သန့်စင်နိုင်လျှင် အခြားအပြစ်သားများကို မဆိုလိုတော့ဘူးလား။

Verse 88

महापुण्यस्य जननी महासंपत्तिदायिनी । महोपसर्गशमनी महाव्याधिविनाशिनी

ဤသည်မှာ မဟာပုဏ္ဏ၏ မိခင်တော်ဖြစ်၍ မဟာစည်းစိမ်ကို ပေးသနားသူ၊ မဟာဘေးအန္တရာယ်များကို သက်သာစေသူနှင့် ပြင်းထန်သောရောဂါများကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 89

यस्याऽस्तिपरमा भक्तिर्मयि निर्मलचेतसः । ध्रुवस्तुतिरियं तेन जप्या मत्प्रीतिकारिणी

စိတ်သန့်ရှင်း၍ ငါ့အပေါ် အမြင့်ဆုံး ဘက္တိရှိသူသည် ဤဓြုဝ-စတုတ္တိကို ဂျပ် (japa) အဖြစ် ရွတ်ဆိုသင့်သည်၊ အကြောင်းမူကား ယင်းသည် ငါ့ကို ပီတိပျော်ရွှင်စေသည်။

Verse 90

समस्त तीर्थस्नानेन यत्फलं लभते नरः । तत्फलं सम्यगाप्नोति जपन्स्तुत्यानया मुदा

တီရ္ထအားလုံးတွင် ရေချိုးခြင်းဖြင့် လူသည် ရရှိသော ကုသိုလ်အကျိုးကို၊ ဤစ্তুတိကို ပျော်ရွှင်စွာ ဂျပ (japa) အဖြစ် ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုလျှင် အပြည့်အဝ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 91

संति स्तोत्राण्यनेकानि मम प्रीतिकराणि च । ध्रुवस्तुतेर्न चैतस्याः कलामर्हंति षोडशीम्

ငါ့ကို ပီတိဖြစ်စေသော စတိုးတရများ များစွာရှိသော်လည်း၊ ထိုအရာများသည် ဤ ဓြုဝ-စ্তুတိ၏ ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မတူညီမတန်းတူနိုင်။

Verse 92

श्रुत्वापीमां स्तुतिं मर्त्यः श्रद्धया परया मुदा । पातकैर्मुच्यते सद्यो महत्पुण्यमवाप्नुयात्

ဤစ্তুတိကို အမြင့်ဆုံးသော သဒ္ဓါနှင့် ပီတိဖြင့် နားထောင်ရုံသာဖြစ်စေ၊ မရဏသတ္တဝါသည် ချက်ချင်း အပြစ်မှ လွတ်ကင်းပြီး မဟာကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။

Verse 93

अपुत्रः पुत्रमाप्नोति निर्धनो धनमाप्नुयात् । अभक्तो भक्तिमाप्नोति कीर्तनाच्च ध्रुवस्तुतेः

ဓြုဝ-စ্তুတိကို ကီရ္တန (kīrtana) ဖြင့် ကြွေးကြော်ရွတ်ဆိုလျှင်၊ သားမရှိသူသည် သားရ၊ ဆင်းရဲသူသည် ငွေကြေးရ၊ ဘက္တိမရှိသူတောင် ဘက္တိကို ရရှိသည်။

Verse 94

दत्त्वा दानान्यनेकानि कृत्वा नाना व्रतानि च । यथालाभानवाप्नोति तथा स्तुत्याऽनया नरः

ဒါနများစွာ ပေးကမ်းခြင်းနှင့် ဝရတများ မျိုးစုံ ကျင့်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ရသကဲ့သို့သော အကျိုးဖလကို၊ ဤစ্তুတိအားဖြင့်လည်း လူသည် ထိုအတိုင်း ရရှိနိုင်သည်။

Verse 95

त्यक्त्वा सर्वाणि कार्याणि त्यक्त्वा जप्यान्यनेकशः । ध्रुवस्तुतिरियं जप्या सर्वकामप्रदायिनी

အခြားသော တာဝန်ကိစ္စအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍၊ အခြားသော ဂျပ်များစွာကိုလည်း ပယ်ထားပြီး၊ ဤဓြုဝ-စတုတိကိုသာ ထပ်တလဲလဲ ဂျပ်ရမည်။ ၎င်းသည် ကောင်းမြတ်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 96

श्रीभगवानुवाच । ध्रुवावधेहि वक्ष्यामि हितं तव महामते । येन ते निश्चलं सम्यक्पदमेतद्भविष्यति

သီရိဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ဓြုဝ၊ သေချာစွာ နားထောင်လော့။ ဟေ မဟာမတိ၊ သင်၏ အကျိုးအမြတ်အတွက် အမှန်တကယ် ကောင်းသောအရာကို ငါပြောမည်။ ထိုအရာကြောင့် ဤအမြင့်ဆုံး မလှုပ်မယှက်သော အဆင့်ကို သင်မှန်ကန်စွာ ရရှိလိမ့်မည်။”

Verse 97

अहं जिगमिषुस्त्वासं पुरीं वाराणसीं शुभाम् । साक्षाद्विश्वेश्वरो यत्र तिष्ठते मोक्षकारणम्

“ငါသည် မင်္ဂလာရှိသော ဝါရာဏသီ မြို့တော်သို့ သွားလိုသည်။ ထိုနေရာ၌ မောက္ခ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော ဝိශ්ဝေශ්ဝရ သခင်တော်သည် ကိုယ်တိုင် တည်ရှိတော်မူ၏။”

Verse 98

विपन्नानां च जंतूनां यत्र विश्वेश्वरः स्वयम् । कर्णे जापं प्रकुरुते कर्मनिर्मूलन क्षमम्

“ထိုနေရာ၌ ဒုက္ခရောက်နေသော သတ္တဝါများအတွက် ဝိශ්ဝေශ්ဝရ သခင်တော်သည် ကိုယ်တိုင် နားထဲသို့ မန္တရကို တိုးတိုးပြော၍ ပေးတော်မူသည်။ ၎င်းသည် ကမ္မကို အမြစ်မှ ဖြုတ်ချနိုင်သော အာနုဘော်ရှိသည်။”

Verse 99

अस्य संसारदुःखस्य सर्वोपद्रवदायिनः । उपाय एक एवास्ति काशिकानंदभूमिका

“အမျိုးမျိုးသော ဘေးဒုက္ခကို ပေါက်ဖွားစေသော ဤသံသရာဒုက္ခအတွက် ကုထုံးတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်—အာနန္ဒပြည့်ဝသော ကာသီ၏ မြေပြင်ပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 100

इदं रम्यमिदं नेति बीजं दुःखमहातरोः । तस्मिन्काश्यग्निना दग्धे दुःखस्यावसरः कुतः

“ဤအရာက သာယာသည်၊ ဤအရာက မဟုတ်” ဟူသော စွဲလမ်းခြင်းနှင့် ပယ်ချခြင်းသည် ဒုက္ခမဟာပင်၏ မျိုးစေ့ဖြစ်၏။ ထိုမျိုးစေ့ကို ကာရှီ၏ သန့်ရှင်းသော မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေသော် ဒုက္ခသည် မည်သို့ အခြေချရာ ရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 110

कार्तिकस्य चतुर्दश्यां विश्वेशं यो विलोकयेत् । स्नात्वा चोत्तरवाहिन्यां न तस्य पुनरागतिः

ကာတိကလ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် ဝိශ්ဝေရှ (Viśveśa) ကို ဖူးမြင်၍ မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော အုတ္တရဝါဟိနီ မြစ်၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် ထိုသူသည် ထပ်မံ ပြန်လာခြင်း (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း) မရှိတော့။

Verse 120

अत्र ब्रह्मपुरीं कृत्वा यो विप्रेभ्यः प्रयच्छति । वर्षाशनेन संयुक्तां तस्य पुण्यफलं शृणु

ဤနေရာ၌ “ဗြဟ္မပူရီ” ဟူသော နైవေဒျကို ပြင်ဆင်၍ ဗြာဟ္မဏများအား မျှဝေဒါနပြုကာ မိုးရာသီအစာနှင့် တွဲဖက်ပေးလျှင်—ထိုသူ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို ယခု နားထောင်လော့။

Verse 130

नरो ध्रुवस्य चरितं प्रसंगेन स्मरन्नपि । न पापैरभिभूयेत महत्पुण्यमवाप्नुयात्

လူတစ်ယောက်သည် စကားဝိုင်းအတွင်း၌ပင် ဓြုဝ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ရံဖန်ရံခါ သတိရမိသော်လည်း အပြစ်များက မအနိုင်ယူနိုင်; မဟာကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။