Adhyaya 155

Verse 1

। श्रीमार्कण्डेय उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि सर्वतीर्थादनुत्तमम् । उत्तरे नर्मदाकूले शुक्लतीर्थं युधिष्ठिर

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ ရှင်က မိန့်ကြားသည်– ယခုမှစ၍ တီရ္ထအားလုံးထဲတွင် အထူးအမြတ်ဆုံးတီရ္ထကို ငါဟောပြမည်။ ယုဓိဋ္ဌိရရေ၊ နရ္မဒါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းပေါ်ရှိ “သုက္ကလ-တီရ္ထ” ပင်ဖြစ်သည်။

Verse 2

तस्य तीर्थस्य चान्यानि पुण्यत्वाच्छुभदर्शनात् । पृथिव्यां सर्वतीर्थानि कलां नार्हन्ति षोडशीम्

ထိုတီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုနှင့် မင်္ဂလာရှိသော ဒർശနကြောင့်၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အခြားတီရ္ထအားလုံးသည် ၎င်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာ၏ ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မတူညီမီ မတန်းတူနိုင်။

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः । भ्रातृभिः सहितः सर्वैस्तथान्यैर्द्विजसत्तमैः

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်— ထိုတီရ္ထ၏ အမှန်တကယ်သော မဟာတမယကို တရားသဘောအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ နားထောင်လိုသည်၊ ငါ့ညီအစ်ကိုအားလုံးနှင့်အတူ၊ အခြား အမြတ်ဆုံး ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များနှင့်လည်း အတူတကွ။

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । शुक्लतीर्थस्य चोत्पत्तिमाकर्णय नरेश्वर । यस्य संदर्शनादेव ब्रह्महत्या प्रलीयते

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောသည်— အို မင်းကြီး၊ ရှုကလတီရ္ထ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို နားထောင်လော့။ ၎င်းကို မျက်မြင်ဒർശနသာဖြင့်ပင် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု (ဗြဟ္မဟတ္တျာ) အပြစ်တောင် ပျော်လျက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 5

नर्मदा सरितां श्रेष्ठा सर्वपापप्रणाशिनी । यच्च बाल्यं कृतं पापं दर्शनादेव नश्यति

နර්မဒါသည် မြစ်များအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်သည်။ ကလေးဘဝ၌ ပြုခဲ့သော အပြစ်တောင် ၎င်းကို မျက်မြင်ဒർശနသာဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 6

मोक्षदानि न सर्वत्र शुक्लतीर्थमृते नृप । शुक्लतीर्थस्य माहात्म्यं पुराणे यच्छ्रुतं मया

အို မင်းကြီး၊ မောက္ခပေးသော သန့်ရှင်းရာဌာနများသည် နေရာတိုင်းတွင် မရှိ—ရှုကလတီရ္ထကို မလွဲ။ ရှုကလတီရ္ထ၏ မဟာတမယသည် ပုရာဏများတွင် ငါကြားသိခဲ့သမျှ အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 7

समागमे मुनीनां तु देवानां हि तथैव च । कथितं देवदेवेन शितिकण्ठेन भारत । कैलासे पर्वतश्रेष्ठे तत्ते संकथयाम्यहम्

မုနိတို့၏ စည်းဝေးပွဲ၌လည်းကောင်း၊ ဒေဝတို့၏ အစည်းအဝေး၌လည်းကောင်း၊ အို ဘာရတ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော ရှိတိကဏ္ဌ (ရှီဝ) သည် တောင်တန်းအမြတ်ဆုံး ကိုင်လာသပေါ်၌ ဤကഥာကို ဟောကြားခဲ့၏။ ထိုအကြောင်းကို ယခု သင်အား ငါ ပြောပြမည်။

Verse 8

पुरा कृतयुगस्यादौ तोषितुं गिरिजापतिम् । तपश्चचार विपुलं विष्णुर्वर्षसहस्रकम् । वायुभक्षो निराहारः शुक्लतीर्थे व्यवस्थितः

ရှေးကာလ၊ ကృతယုဂ၏ အစတွင်၊ ဂိရိဇာပတိ (ရှီဝ) ကို ပျော်ရွှင်စေလို၍ ဝိෂ္ဏုသည် နှစ်တစ်ထောင်ကြာ မဟာတပသကို ကျင့်ခဲ့၏။ လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ်ယူ၍ အစာမစားဘဲ၊ ရှုကလတီရ္ထ၌ တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 9

ततः प्रत्यक्षतामागाद्देवदेवो महेश्वरः । प्रादुर्भूतस्तु सहसा तत्र तीर्थे नराधिप

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟေရှဝရသည် မျက်မြင်ထင်ရှားလာ၏။ အို လူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်၊ ထိုတီရ္ထ၌ သူသည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။

Verse 10

क्रोशद्वयमिदं चक्रे भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

သူသည် ဤဒေသကို ကရိုးရှ် နှစ်ကရိုးရှ်အထိ ချဲ့ထွင်၍ ဘုက္တိ (လောကီအကျိုး) နှင့် မုက္တိ (လွတ်မြောက်မှု) ပေးသောနေရာ ဖြစ်စေခဲ့၏။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသူသည် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်ကင်းသည်။

Verse 11

गङ्गा कनखले पुण्या कुरुक्षेत्रे सरस्वती । ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा

ကနခလ၌ ဂင်္ဂါမြစ်သည် ပူဇော်ထိုက်သန့်ရှင်း၏၊ ကုရုက္ခေတ္တ၌ စရಸ್ವတီမြစ်သည် သန့်ရှင်း၏။ သို့သော် နရမဒါမြစ်သည် နေရာတိုင်း၌ပင် သန့်ရှင်း—ရွာ၌ဖြစ်စေ တော၌ဖြစ်စေ။

Verse 12

सर्वौषधीनामशनं प्रधानं सर्वेषु पेयेषु जलं प्रधानम् । निद्रा सुखानां प्रमदा रतीनां सर्वेषु गात्रेषु शिरः प्रधानम्

ဆေးဝါးအမျိုးမျိုးတို့အနက် အစာသည် အဓိကဖြစ်၏။ သောက်စရာအမျိုးမျိုးတို့အနက် ရေသည် အဓိကဖြစ်၏။ ပျော်ရွှင်မှုတို့အနက် အိပ်စက်ခြင်းသည် အဓိကဖြစ်၏။ ရတိ၏ အာနန္ဒတို့အနက် ချစ်သူမသည် အဓိကဖြစ်၏။ ကိုယ်အင်္ဂါတို့အနက် ခေါင်းသည် အဓိကဖြစ်၏။

Verse 13

स्नातस्यापि यथा पुण्यं ललाटं नृपसत्तम । शुक्लतीर्थं तथा पुण्यं नर्मदायां युधिष्ठिर

အို မင်းမြတ်အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ရေချိုးပြီးသူအတွက်တောင် နဖူးသည် အထူးပုဏ္ဏမင်္ဂလာဟု ယူဆသကဲ့သို့၊ အို ယုဓိဋ္ဌိရရေ၊ နရမဒါမြစ်ပေါ်ရှိ သုက္လ-တီရ္ထသည်လည်း အထူးသန့်ရှင်းပုဏ္ဏရှိ၏။

Verse 14

सरितां च यथा गङ्गा देवतानां जनार्दनः । शुक्लतीर्थं तथा पुण्यं नर्मदायां व्यवस्थितम्

မြစ်များအနက် ဂင်္ဂါမြစ်သည် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဒေဝတားတို့အနက် ဇနာရ္ဒနသည် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ နရမဒါမြစ်ပေါ်၌ တည်ရှိသော သုက္လ-တီရ္ထသည်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းပုဏ္ဏရှိ၏။

Verse 15

चतुष्पदानां सुरभिर्वर्णानां ब्राह्मणो यथा । प्रधानं सर्वतीर्थानां शुक्लतीर्थं तथा नृप

အို မင်းကြီးရေ၊ လေးခြေသတ္တဝါတို့အနက် စုရဘီသည် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဝဏ္ဏတို့အနက် ဗြာဟ္မဏသည် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ တီရ္ထအားလုံးအနက် သုက္လ-တီရ္ထသည် အဓိကအမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 16

ग्रहाणां तु यथादित्यो नक्षत्राणां यथा शशी । शिरो वा सर्वगात्राणां धर्माणां सत्यमिष्यते

ဂြိုဟ်တို့အနက် အာဒိတျ (နေ) သည် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်၍၊ နက္ခတ်တို့အနက် ရှရှီ (လ) သည် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်၏။ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးအနက် ခေါင်းသည် အဓိကဖြစ်သကဲ့သို့—ဓမ္မအားလုံးအနက် သစ္စာ (အမှန်တရား) ကို အမြတ်ဆုံးဟု ခံယူကြ၏။

Verse 17

तथैव पार्थ तीर्थानां शुक्लतीर्थमनुत्तमम् । दुर्विज्ञेयो यथा लोके परमात्मा सनातनः

ထိုနည်းတူပင်၊ ပෘഥာ၏သားတော်၊ တီရ္ထများအနက် ရှုကလတီရ္ထသည် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် လောက၌ သိမြင်ခက်သကဲ့သို့၊ အနန္တကာလရှိသော ပရမာတ္မန်ကိုလည်း နားလည်ရန် ခက်ခဲ၏။

Verse 18

सुसूक्ष्मत्वादनिर्देश्यः शुक्लतीर्थं तथा नृप । मन्दप्रज्ञत्वमापन्ने महामोहसमन्वितः

အို မင်းကြီး၊ အလွန်သိမ်မွေ့လွန်းသဖြင့် ရှုကလတီရ္ထကို သေချာညွှန်ပြဖော်ပြရန် ခက်၏။ ဉာဏ်မတောက်ပဘဲ မဟာမောဟ၌ နစ်မြုပ်သူသည် ထိုအရာကို မဖမ်းမိနိုင်။

Verse 19

शुक्लतीर्थं ना जानाति नर्मदातटसंस्थितम् । बहुनात्र किमुक्तेन धर्मपुत्र पुनः पुनः

သူသည် နရ္မဒါမြစ်ကမ်းပေါ်၌ တည်ရှိသော ရှုကလတီရ္ထကို မသိမမြင်။ ဤနေရာ၌ ထပ်ခါထပ်ခါ အများကြီး ပြောဆိုသော်လည်း အကျိုးရှိမည်နည်း၊ အို ဓမ္မပုတ্ৰ?

Verse 20

शुक्लतीर्थं महापुण्यं सम्प्राप्तं कल्मषक्षयात् । योऽत्र दत्ते शुचिर्भूत्वा एकं रेवाजलाञ्जलिम्

ရှုကလတီရ္ထသည် မဟာပုဏ္ဏျဖြစ်၍ အပြစ်အညစ် ပျောက်ကင်းစေ၏။ ဤနေရာ၌ ကိုယ်စိတ်သန့်စင်ပြီး ရေဝါ (နရ္မဒါ) ရေကို အန်ဇလီတစ်ခွက်တည်းပင် ပူဇော်သူ—

Verse 21

कल्पकोटिसहस्राणि पितरस्तेन तर्पिताः

ထိုကောင်းမှုကြောင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့သည် ကလ္ပ ကုဋိထောင်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် တရ্প္ပဏဖြစ်၍ စိတ်ကျေနပ်ကြ၏။

Verse 22

एकः पुत्रो धरापृष्ठे पित्ःणामार्तिनाशनः । चाणक्यो नाम राजाभूच्छुक्लतीर्थं च वेद सः

မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပိတೃတို့၏ ဒုက္ခကို ဖျောက်ပေးနိုင်သော သားတစ်ဦးရှိခဲ့သည်။ “ချာဏက്യ” အမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၍ ထိုသူသည် “ရှုကလတီရ္ထ” ကို အမှန်တကယ် သိရှိသူဖြစ်၏။

Verse 23

युधिष्ठिर उवाच । कोऽसौ द्विजवरश्रेष्ठ चाणक्यो नाम नामतः । शुक्लतीर्थस्य यो वेत्ता नान्यो वेत्ता हि कश्चन

ယုဓိဋ္ဌိရက မေးလေသည်— “အို ဒွိဇဝရအထက်မြတ်ဆုံး၊ ‘ချာဏက്യ’ ဟု အမည်ဖြင့် လူသိများသော ထိုသူသည် မည်သူနည်း။ ‘ရှုကလတီရ္ထ’ ကို သိသူဟု ဆိုကြပြီး၊ အခြားသူတစ်ဦးမျှ သိသူမရှိဟုလည်း ဆိုကြ၏။”

Verse 24

केनोपायेन तत्तीर्थं तेन ज्ञातं धरातले । तदहं श्रोतुमिच्छामि परं कौतूहलं हि मे

ထိုတီရ္ထကို မြေပြင်ပေါ်တွင် မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့်၊ မည်သူက သိရှိခဲ့သနည်း။ ကျွန်ုပ် ကြားလိုပါသည်၊ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်၏ စူးစမ်းလိုစိတ် အလွန်ကြီးမားလှ၏။

Verse 25

श्रीमार्कण्डेय उवाच । इक्ष्वाकुप्रभवो राजा नप्ता शुद्धोदनस्य च । चाणक्यो नाम राजर्षिर्बुभुजे पृथिवीमिमाम्

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မုနိက မိန့်ကြားသည်— “ဣက္ခဝါကု မျိုးရိုးမှ ပေါ်ထွန်းသော မင်းတစ်ပါးရှိ၍၊ သူသည် သုဒ္ဓෝဒန၏ မြေးဖြစ်၏။ ‘ချာဏက്യ’ အမည်ရှိသော ရာဇဣရှိသည် ဤမြေကြီးကို အုပ်စိုးခဲ့၏။”

Verse 26

विक्रान्तो मतिमाञ्छूरः सर्वलोकैरवञ्चितः । वञ्चितः सहसा धूर्तवायसाभ्यां नृपोत्तमः

သူသည် သတ္တိပြင်းထန်၍ ဉာဏ်ပညာရှိကာ သူရဲကောင်းဖြစ်ပြီး၊ မည်သူမျှ မလှည့်ဖြားနိုင်သူဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် မင်းအထက်မြတ်ဆုံး ထိုသူသည် လိမ္မာကောက်ကျစ်သော ကျီးနှစ်ကောင်ကြောင့် ရုတ်တရက် လှည့်ဖြားခံရ၏။

Verse 27

युधिष्ठिर उवाच । कथं स वञ्चितो राजा वायसाभ्यां कुतोऽथवा । पुरा येन प्रतिज्ञातं धीगर्भेण महात्मना

ယုဓိဋ္ဌိရက ဆိုသည်– “အဲဒီဘုရင်ကို ကျီးနှစ်ကောင်က ဘယ်လိုလှည့်ဖြားခဲ့သနည်း၊ သူတို့က ဘယ်ကလာသနည်း။ ထို့ပြင် ရှေးကာလ၌ မဟာအတ္တမန် ဓီဂర్భက ဘယ်လို ကတိသစ္စာ ပြုခဲ့သနည်း?”

Verse 28

न जीवे वञ्चितोऽन्येन प्राणांस्त्यक्ष्ये न संशयः । एतन्मे वद विप्रेन्द्र परं कौतूहलं मम

“အခြားသူက လှည့်ဖြားလျှင် ငါ မအသက်ရှင်နိုင်; သံသယမရှိဘဲ အသက်ကို စွန့်မည်။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံး၊ ဤအကြောင်းကို ငါ့အား ပြောပါ; ငါ၏ စူးစမ်းလိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်သည်”

Verse 29

श्रीमार्कण्डेय उवाच । आत्मानं वञ्चितं ज्ञात्वा तदा संगृह्य वायसौ । प्रेषयामास तीव्रेण दण्डेन यमसादनम्

သီရိ မာရကဏ္ဍေယက ဆိုသည်– “မိမိ လှည့်ဖြားခံရသည်ကို သိသဖြင့် ထိုအခါ ကျီးနှစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ဖြင့် ယမ၏ နေရာ (မရဏ) သို့ ပို့လိုက်သည်”

Verse 30

वायसावूचतुः । सुन्दोपसुन्दयोः पुत्रावावां काकत्वमागतौ । मा वधीस्त्वं महाभाग कस्मिंश्चित्कारणान्तरे

ကျီးနှစ်ကောင်က ဆိုသည်– “ကျွန်ုပ်တို့သည် စုန္ဒနှင့် ဥပစုန္ဒ၏ သားများဖြစ်ပြီး ကျီးအဖြစ်သို့ ကျရောက်လာကြသည်။ အို ကံကောင်းသော မဟာဘုရင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို မသတ်ပါနှင့်—ဤအရာ၏ နောက်ကွယ်တွင် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိသည်”

Verse 31

तावावां कृतसंकल्पौ त्वया कोपेन मानद । निरस्तावनिरस्तौ वा यास्यावः परमां गतिम्

“ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးသည် ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်ထားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်။ အို ဂုဏ်ပေးသူ၊ သင်၏ ဒေါသကြောင့်—ပယ်ချသည်ဖြစ်စေ မပယ်ချသည်ဖြစ်စေ—ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်မည်”

Verse 32

तदादेशय राजेन्द्र कृत्वा तव महत्प्रियम् । मुक्तशापौ भविष्यावो ब्रह्मणो वचनं तथा

ထို့ကြောင့် မင်းမဟာမင်းကြီး၊ သင်၏အလွန်နှစ်သက်တော်မူစေသော အမှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့အား အမိန့်ပေးပါ။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်မည်၊ ဤသည်မှာ ဗြဟ္မာ၏ ဝचनတော် ဖြစ်သည်။

Verse 33

तच्छ्रुत्वा काकवचनं चाणक्यो नृपसत्तमः । नाहं जीवे विदित्वैवं वञ्चितः केन कर्हिचित्

ကောင်တို့၏ စကားကို ကြားသော်၊ မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ချာဏက్య (စိတ်တွင်) “ဤအကြောင်းကို သိပြီးနောက် ငါ မအသက်ရှင်တော့မည်။ မည်သည့်အခါမဆို မည်သူမဆို ငါ့ကို လှည့်ဖြားခဲ့သည်” ဟု တွေး၏။

Verse 34

तस्मात्तीर्थं विजानीतं यमस्य सदने द्विजौ । प्रेषयामि यथान्यायं श्रुत्वा तत्कथयिष्यथः

ထို့ကြောင့် ဒွိဇနှစ်ပါး၊ ယမ၏ နန်းတော်၌ပင် ဤအရာကို တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ကူးကန်) ဟု သိမှတ်ကြလော့။ ငါသည် သင့်လျော်သည့် စည်းကမ်းအတိုင်း သင်တို့ကို ထိုနေရာသို့ ပို့မည်။ မြင်တွေ့ပြီးနောက် သင်တို့က ပြန်လည် ပြောကြားရမည်။

Verse 35

तेनैव मुक्तौ तौ काकौ स्रक्चन्दनविभूषितौ । शीघ्रगौ प्रेषयामास यमस्य सदनं प्रति

ထိုအမှုကြောင့်ပင် ကောင်နှစ်ကောင်သည် ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ကာ ပန်းမော်လီနှင့် စန္ဒနလိမ်းခြယ်ဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် ဖြစ်၏။ ပျံသန်းမြန်သော သူတို့ကို ယမ၏ နန်းတော်သို့ အလျင်အမြန် ပို့လိုက်သည်။

Verse 36

राजोवाच । तत्र धर्मपुरं गत्वा विचरन्तावितस्ततः । यदि पृच्छति धर्मात्मा यमः संयमनो महान्

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်– “ထိုနေရာရှိ ဓမ္မမြို့သို့ သွားပြီး ဟိုဒီလှည့်လည်ကြလော့။ ဓမ္မစိတ်ရှိသော ယမ—မဟာသံယမန (တားဆီးထိန်းချုပ်သူကြီး)—က သင်တို့ကို မေးလျှင်…”

Verse 37

कुतो वामागतं ब्रूतं केन वा भूषितावुभौ । मदीया भारती तस्य कथनीया ह्यशङ्कितम्

သူ့ကို ပြောကြလော့—သင်တို့သည် မည်သည့်နေရာမှ လာကြသနည်း၊ သင်တို့နှစ်ဦးကို မည်သူက အလှဆင်ပေးသနည်း။ ထို့ပြင် ငါ၏စကားကိုလည်း မတွန့်ဆုတ်ဘဲ သူ့ထံသို့ ပို့ပြောကြလော့။

Verse 38

इक्ष्वाकुसंभवो राजा चाणक्यो नाम धार्मिकः । द्वादशाहे मृतस्यास्य तर्पितावशनादिना

ဣက္ခဝါကူ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသော ဓမ္မတရားကို ထိန်းသိမ်းသည့် မင်းကြီး “ချာဏက്യ” ဟူသောအမည်ရှိ၏။ သေဆုံးသူအတွက် ဒွါဒသဟာ (၁၂ ရက်) အခမ်းအနားတွင် အစာနှင့် အလှူပစ္စည်းတို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို တရ্পိတ (စိတ်ကျေနပ်) စေခဲ့သည်။

Verse 39

तच्छ्रुत्वा वचनं राज्ञो गतौ तौ यमसादनम् । क्रीडितौ प्राङ्गणे तस्य स्रक्चन्दनविभूषितौ । धर्मराजेन तौ दृष्टौ पृष्टौ धृष्टौ च वायसौ

မင်း၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ထိုနှစ်ကောင်သည် ယမ၏နန်းတော်သို့ သွားကြ၏။ ပန်းကုံးနှင့် စန္ဒကူးနံ့သာဖြင့် အလှဆင်ထားကာ သူ၏အဝင်းအဝိုင်းတွင် ကစားမြူးတမ်းကြ၏။ ဓမ္မရာဇာသည် ထိုရဲရင့်သော ကာကာနှစ်ကောင်ကို မြင်၍ မေးမြန်းတော်မူ၏။

Verse 40

यम उवाच । कुतः स्थानात्समायातौ केन वा भूषितावुभौ । वृत्तं वै कथ्यतामेतद्वायसावविशङ्कया

ယမမင်းက မိန့်တော်မူသည်—“သင်တို့နှစ်ဦးသည် မည်သည့်နေရာမှ လာကြသနည်း၊ သင်တို့နှစ်ဦးကို မည်သူက အလှဆင်ပေးသနည်း။ ဟေ ကာကာတို့၊ ဤအကြောင်းအရာအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိ၊ သံသယမရှိဘဲ ပြောကြလော့။”

Verse 41

काकावूचतुः । इक्ष्वाकुसम्भवो राजा चाणक्यो नाम धार्मिकः । द्वादशाहे मृतस्यास्य तर्पितावशनादिभिः

ကာကာနှစ်ကောင်က ပြောကြသည်—“ဣက္ခဝါကူ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသော ဓမ္မတရားကို ထိန်းသိမ်းသည့် မင်းကြီး ‘ချာဏက്യ’ ဟူသောအမည်ရှိ၏။ သေဆုံးသူအတွက် ဒွါဒသဟာ (၁၂ ရက်) အကျင့်အခမ်းအနားတွင် အစာနှင့် အလှူပစ္စည်းတို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို တရ্পိတ စေခဲ့သည်။”

Verse 42

तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा सदा वैवस्वतो यमः । चित्रगुप्तं कलिं कालं वीक्ष्यतामिदमब्रवीत्

သူတို့၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ဝိုင်ဝသွဝတ ယမမင်းသည် စိတ္တရဂုပ္တ၊ ကလိနှင့် ကာလကိုကြည့်ကာ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 43

अण्डजस्वेदजातीनां भूतानां सचराचरे । विहितं लोककर्त्ःणां सान्निध्यं ब्रह्मणा मम

ဥမှပေါက်သူများနှင့် ချွေးမှပေါက်သူများအပါအဝင် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ဖြစ်သော သတ္တဝါအားလုံးအတွက် လောကဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာသည် ငါ၏တည်ရှိမှုကို ထိန်းညှိသူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 44

गतः कुत्र दुराचारश्चाणक्यो नामतस्त्विह । अन्विष्यतां पुराणेषु त्वितिहासेषु या गतिः

ဤနေရာတွင် ချာဏက్యဟု အမည်ရသော ထိုဒုစရိုက်သူသည် ဘယ်သို့သွားသနည်း။ ပုရာဏနှင့် အိတိဟာသတို့တွင် ရှာဖွေကာ သူ့အတွက် ဖြစ်ပေါ်သော ကံကြမ္မာကို သတ်မှတ်ကြလော့။

Verse 45

ततस्तैर्धर्मपालैस्तु धर्मराजप्रचोदितैः । निरीक्षिता पुराणोक्ता कर्मजा गतिरागतिः

ထို့နောက် ဓမ္မရာဇ (ယမ) ၏ အမိန့်နှိုးဆော်မှုကြောင့် ဓမ္မပာလတို့သည် ပုရာဏတွင် ဖော်ပြထားသော ကံကြောင့်ဖြစ်သော သွားလာပြန်လာ၏ လမ်းကြောင်းကို စိစစ်ကြ၏။

Verse 46

ततः प्रोवाच वचनं धर्मो धर्मभृतां वरः । शृण्वतां धर्मपालानां मेघगम्भीरया गिरा

ထို့နောက် ဓမ္မ—ဓမ္မကိုထမ်းဆောင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—နားထောင်နေသော ဓမ္မပာလတို့အား မိုးတိမ်ဂုဏ်သံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် စကားမိန့်တော်မူ၏။

Verse 47

शुक्लतीर्थे मृतानां तु नर्मदाविमले जले । अण्डजस्वेदजातीनां न गतिर्मम सन्निधौ

သို့ရာတွင် နာမဒာမြစ်၏ သန့်ရှင်းကြည်လင်သော ရေထဲရှိ ရှုကလတီရ္ထ၌ သေဆုံးသူတို့အတွက် မိမိ၏ လောကသို့ ဝင်ရောက်ရာ လမ်းမရှိ၊ ဥမှမွေးသူ သို့မဟုတ် ချွေးမှမွေးသူတို့ပင် ဖြစ်စေ။

Verse 48

तत्तीर्थं धार्मिकं लोके ब्रह्मविष्णुमहेश्वरैः । निर्मितं परया भक्त्या लोकानां हितकाम्यया

ထိုတီရ္ထသည် လောက၌ ဓမ္မ၏ အာသနဟု ထင်ရှား၏။ ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ မဟေရှ္ဝရတို့က အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့်၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာကို မျှော်မှန်းကာ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

Verse 49

पापोपपातकैर्युक्ता ये नरा नर्मदाजले । शुक्लतीर्थे मृताः शुद्धा न ते मद्विषयाः क्वचित्

အပြစ်ကြီးအပြစ်ငယ်တို့ဖြင့် လေးလံနေသူများပင် နာမဒာရေထဲရှိ ရှုကလတီရ္ထ၌ သေဆုံးလျှင် သန့်စင်သွားကြ၏။ မည်သည့်အခါမျှ မိမိ၏ အာဏာအောက်သို့ မကျရောက်ကြ။

Verse 50

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं तौ काकौ यमभाषितम् । आगतौ शीघ्रगौ पार्थ दृष्ट्वा यमपुरं महत्

ယမမင်း၏ မိန့်တော်ကို ကြားပြီးနောက်၊ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနိုင်သော ကောင်နှစ်ကောင်သည်—ဟေ ပါရ္ထ—ယမပုရမြို့ကြီးကို မြင်တွေ့ပြီး ချက်ချင်း ပြန်လာကြ၏။

Verse 51

पृष्टौ तौ प्रणतौ राज्ञा यथावृत्तं यथाश्रुतम् । कथयामासतुः पार्थ दानवौ काकतां गतौ

မင်းကြီးက မေးမြန်းသော်၊ ထိုနှစ်ဦးသည် ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ ဖြစ်ပျက်သမျှနှင့် ကြားသမျှကို တိတိကျကျ—ဟေ ပါရ္ထ—ပြောကြား하였다။ ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲထားသော ဒာနဝ နှစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

Verse 52

अस्मात्स्थानाद्गतावावां यमस्य पुरमुत्तमम् । पृथिव्या दक्षिणे भागे ह्यतीत्य बहुयोनिजम्

ဤနေရာမှ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးသည် ယမရာဇာ၏ အထူးမြတ်သော မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာကြ၏။ မြေကြီး၏ တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ မျိုးဖွားဘဝအမျိုးမျိုးရှိသော ဒေသများစွာကို ကျော်လွန်သွားကြ၏။

Verse 53

तत्पुरं कामगं दिव्यं स्वर्णप्राकारतोरणम् । अनेकगृहसम्बाधं मणिकाञ्चनभूषितम्

ထိုမြို့တော်သည် ကာမဂမီဖြစ်၍ တိဗ္ဗသဘောနှင့် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းကာ စိတ်အလိုအတိုင်း ပေါ်ထွန်းနိုင်၏။ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်သော ကာရံနှင့် တံခါးတော်များရှိပြီး အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်း မရေမတွက်အောင် ထူထပ်ကာ ရတနာနှင့် ရွှေရောင်တောက်ပမှုတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 54

चतुष्पथैश्चत्वरैश्च घण्टामार्गोपशोभितम् । उद्यानवनसंछन्नं पद्मिनीखण्डमन्दितम्

လေးလမ်းဆုံများနှင့် ကျယ်ဝန်းသော မျက်နှာပြင်ကွက်များဖြင့် တင့်တယ်ကာ၊ ခေါင်းလောင်းအလှဆင်ထားသော လမ်းကြောင်းများကြောင့် ပိုမိုလှပ၏။ ဥယျာဉ်များနှင့် တောအုပ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းပြီး၊ ကြာကန်အစုအဝေးများဖြင့်လည်း တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 55

हंससारससंघुष्टं कोकिलाकुलसंकुलम् । सिंहव्याघ्रगजाकीर्णमृक्षवानरसेवितम्

ဟင်္သာနှင့် စာရသ်တို့၏ ခေါ်သံများကြောင့် မြို့တော်သည် တုန်လှုပ်ကာ၊ ကိုကီလာငှက်အုပ်များဖြင့် ထူထပ်၏။ ခြင်္သေ့၊ ကျားနှင့် ဆင်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်ပြီး၊ ဝက်ဝံနှင့် မျောက်တို့လည်း လာရောက်နေထိုင်လေ့ရှိ၏။

Verse 56

नरनारीसमाकीर्णं नित्योत्सवविभूषितम् । शंखदुन्दुभिर्निर्घोषैर्वीणावेणुनिनादितम्

ယောက်ျားမိန်းမများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မပြတ်မလပ် ကျင်းပသကဲ့သို့သော ပွဲတော်များဖြင့် တင့်တယ်၏။ သင်္ခါနှင့် ဒုန္ဒုဘီ၏ ဂုဏ်သံများက တုန်လှုပ်စေပြီး၊ ဝီဏာနှင့် ပုလွေသံတို့ကလည်း မြို့တော်ကို သာယာစေ၏။

Verse 57

यममार्गेऽपि विहितं स्वर्गलोकमिवापरम् । गतौ तत्र पुनश्चान्यैर्यमदूतैर्यमाज्ञया

ယမမင်း၏ လမ်းခရီးပေါ်၌ပင် ထိုနေရာသည် အခြားသော ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ထောင်ထား၏။ ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် ယမမင်း၏ အမိန့်အတိုင်း အခြား ယမဒူတများနှင့်အတူ ထပ်မံ ဆက်လက်သွားကြ၏။

Verse 58

विदितौ प्रेषितौ तत्र यत्र देवो जगत्प्रभुः । प्राणस्य भीत्या दृष्टोऽसौ सिंहासनगतः प्रभुः

သူတို့ကို သိမြင်အတည်ပြုပြီး လောက၏ အရှင်ဘုရားတော် တည်ရှိရာသို့ ပို့ဆောင်ကြ၏။ အသက်ရှူသံတိုင်အောင် ကြောက်ရွံ့စေသော အာနုಭಾವဖြင့် ထိုအရှင်ဘုရားသည် စင်္ဟာသနပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသည်ကို မြင်ရ၏။

Verse 59

महाकायो महाजङ्घो महास्कन्धो महोदरः । महावक्षा महाबाहुर्महावक्त्रेक्षणो महान्

ထိုအရှင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမား၍ ခြေထောက်တန်ခိုးပြင်း၊ ပခုံးကျယ်ဝန်း၍ ဝမ်းဗိုက်ကြီး; ရင်ဘတ်ကျယ်၍ လက်မောင်းအင်အားကြီး—မျက်နှာကြီးမားကာ အာဏာသက်ရောက်သော မျက်လုံးများဖြင့် အလွန်မဟာတန်ခိုးရှိ၏။

Verse 60

महामहिषमारूढो महामुकुटभूषितः । तत्रान्यश्च कलिः कालश्चित्रगुप्तो महामतिः

ထိုအရှင်သည် ကြီးမားသော ကျွဲပေါ်၌ စီးနင်း၍ မြင့်မားသော မုကুটဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။ ထိုနေရာတွင် အခြားသူများလည်း ရှိကြပြီး—ကလိနှင့် ကာလ—ထို့ပြင် မဟာဉာဏ်ရှိသော စိတ္တရဂုပ္တလည်း ရှိ၏။

Verse 61

समागतौ तदा दृष्टौ मध्ये ज्वलितपावकौ । पुण्यपापानि जन्तूनां श्रुतिस्मृत्यर्थपारगौ

ထိုအခါ လူနှစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်ရပြီး မီးလောင်တောက်ပနေသော မီးတောက်အလယ်၌ ရပ်နေကြ၏။ သူတို့သည် သတ္တဝါတို့၏ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်ကို ခွဲခြားသိမြင်သူများဖြစ်၍ ရှရုတိနှင့် စမృతိ၏ အဓိပ္ပါယ်များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူများဖြစ်ကြ၏။

Verse 62

विचारयन्तौ सततं तिष्ठाते तौ दिवानिशम् । ततो ह्यावां प्रणामान्ते यमेन यममूर्तिना

သူတို့နှစ်ဦးသည် အမြဲတမ်း စဉ်းစားဆင်ခြင်လျက် နေ့ညမပြတ် ထိုနေရာ၌ တည်နေကြ၏။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးချကန်တော့မှု အဆုံးတွင် ယမ—ယမ၏ တာဝန်အာဏာကို ကိုယ်စားပြုသောပုံ—က ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 63

पृष्टावागमने हेतुं तमब्रूव शृणुष्व तत् । उज्जयिन्यां महीपालश्चाणक्योऽभूत्प्रतापवान्

ကျွန်ုပ်တို့ လာရောက်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့က “ဤအကြောင်းကို နားထောင်ပါ” ဟု ပြော၏။ ဥဇ္ဇယိနီမြို့၌ ချာဏက္ယဟူသော တန်ခိုးကြီး၍ ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားသော မင်းတစ်ပါး ရှိခဲ့၏။

Verse 64

द्वादशाहे मृतस्यास्य भुक्त्वा प्राप्तौ यमालयम् । ततोऽस्माकं वचः श्रुत्वा कम्पयित्वा शिरो यमः

ဤကွယ်လွန်သူအတွက် ဒွါဒသနေ့ အခမ်းအနားပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် အစာစားပြီး ယမအလယ်သို့ ရောက်လာ၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စကားကို ကြားသဖြင့် ယမသည် အံ့ဩ၍ ခေါင်းကို လှုပ်ယမ်း၏။

Verse 65

उवाच वचनं सत्यं सभामध्ये हसन्निव । अस्ति तत्कारणं येन चाणक्यः पापपूरुषः

အစည်းအဝေးအလယ်၌ ယမသည် အမှန်တရားသော စကားကို မိန့်တော်မူ၍ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ်ပြုံးသကဲ့သို့—“အကြောင်းတစ်ရပ်ရှိသဖြင့် ပာပပုရုသ ချာဏက္ယသည် (ဤနေရာသို့) မလာခဲ့” ဟု ဆို၏။

Verse 66

नायातो मम लोके तु सर्वपापभयंकरे । शुक्लतीर्थे मृतानां तु नर्मदायां परं पदम्

“သူသည် အပြစ်အားလုံးအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ငါ၏လောကသို့ မလာခဲ့။ သို့သော် နရမဒါမြစ်ရှိ ရှုကလတီရ္ထ၌ သေဆုံးသူတို့သည် ပရမပဒ—မောက္ခ—ကို ရရှိကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 67

जायते सर्वजन्तूनां नात्र काचिद्विचारणा । अवशः स्ववशो वापि जन्तुस्तत्क्षेत्रमण्डले

သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ထိုနေရာ၌ အကျိုးဖလသည် ထပ်မံစဉ်းစားရန်မလိုဘဲ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ အကူအညီမဲ့ဖြစ်စေ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်စေ၊ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರမဏ္ဍလအတွင်းရှိ သတ္တဝါသည် သတ်မှတ်ထားသော အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 68

मृतः स वै न सन्देहो रुद्रस्यानुचरो भवेत् । तद्धर्मवचनं श्रुत्वा निर्गत्य नगराद्बहिः

ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသူသည်—သံသယမရှိဘဲ—ရုဒ္ရ၏ အနုစရ၊ အနီးကပ်လိုက်ပါသူ ဖြစ်လာမည်။ ထိုဓမ္မဝචနကို ကြားသိပြီးနောက် သူတို့သည် မြို့အပြင်သို့ ထွက်သွားကြသည်။

Verse 69

पश्यन्तौ विविधां घोरां नरके लोकयातनाम् । त्रिंशत्कोट्यो हि घोराणां नरकाणां नृपोत्तम

သူတို့နှစ်ဦးသည် နရက၌ သတ္တဝါတို့ခံစားရသော ကြောက်မက်ဖွယ် အမျိုးမျိုးသော ဒဏ်ခတ်ယာတနာများကို ကြည့်ရှုနေစဉ်၊ ကථာပြောသူက “အရှင်မင်းမြတ်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများသည် သုံးဆယ်ကုဋိ ရှိသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 70

दृष्टा भीतौ परामार्तिगतौ तत्र महापथि । नरको रौरवस्तत्र महारौरव एव च

ထို မဟာပထ်ပေါ်တွင် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြောက်ရွံ့ကာ အလွန်အမင်း ဝေဒနာတရားဖြင့် လွှမ်းမိုးနေသည်ဟု မြင်ရသည်။ ထိုနေရာ၌ ရောရဝ နာမည်ရှိ နရကနှင့် မဟာရောရဝ နရကတို့လည်း ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 71

पेषणः शोषणश्चैव कालसूत्रोऽस्थिभञ्जनः । तामिस्रश्चान्धतामिस्रः कृमिपूतिवहस्तथा

ထိုနေရာ၌ ပေṣဏ နှင့် ရှိုṣဏ; ကာလစူတရ နှင့် အස්ထိဘဉ္ဇန; တာမိသရ နှင့် အန္ဓတာမိသရ; ထို့အပြင် က္ရမိပူတိဝဟ ဟူသော နရကတို့လည်း ရှိသည်။

Verse 72

दृष्टश्चान्यो महाज्वालस्तत्रैव विषभोजनः । नरकौ दंशमशकौ तथा यमलपर्वतौ

ထိုနေရာ၌ အခြားသော နရကများလည်း မြင်ရ၏—မဟာဇ္ဝာလာ၊ ထိုနေရာတည်းက ဝိဿဘောဇန; ဒံရှ နှင့် မရှက ဟူသော နရကများ၊ ထို့ပြင် ယမလပရဝတ ဟူသော အမွှာတောင်နှစ်လုံးလည်း ရှိ၏။

Verse 73

नदी वैतरणी दृष्टा सर्वपापप्रणाशिनी । शीतलं सलिलं यत्र पिबन्ति ह्यमृतोपमम्

သူတို့သည် ဝိုင်တရဏီ မြစ်ကို မြင်ရ၏၊ အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသော မြစ်တည်း; ထိုနေရာ၌ ရေသည် အေးမြ၍ လူတို့က အမရတ (အမృత) ကဲ့သို့ သောက်ကြ၏။

Verse 74

तदेव नीरं पापानां शोणितं परिवर्तते । असिपत्रवनं चान्यद्दृष्टान्या महती शिला

ထိုရေတည်းဟူသော ရေသည် အပြစ်ရှိသူတို့အတွက် သွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ထိုနေရာ၌ ထပ်မံကြောက်မက်ဖွယ်တစ်ရပ်—အဆိပတ္တရဝန (ဓားကဲ့သို့ အရွက်များသော တော) နှင့် အလွန်ကြီးမားသော ကျောက်ပြားတစ်ချပ်လည်း မြင်ရ၏။

Verse 75

अग्निपुंजनिभाकारा विशाला शाल्मली परा । इत्यादयस्तथैवान्ये शतसाहस्रसंज्ञिताः

ထိုနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှာလ္မလီ နရက ရှိ၏၊ အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ မီးပုံတစ်ပုံကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန် ထင်ရှား၏။ ဤသို့ပင် အခြားနရကများလည်း များစွာ ဆိုထားကြပြီး အမည်များသည် သိန်းသောင်းချီအထိ ရှိကြ၏။

Verse 76

घोरघोरतरा दृष्टाः क्लिश्यन्ते यत्र मानवाः । वाचिकैर्मानसैः पापैः कर्मजैश्च पृथग्विधैः

ပို၍ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်သော လောကများကို မြင်ရ၏၊ ထိုနေရာ၌ လူသားတို့သည် ဒုက္ခခံရကြသည်—နှုတ်ကပတ်၏ အပြစ်များကြောင့်၊ စိတ်၏ အပြစ်များကြောင့်၊ နှင့် လုပ်ရပ်မှ ပေါက်ဖွားသော မကောင်းမှု အမျိုးမျိုးကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 77

अहंकारकृतैर्दोषैर्मायावचनपूर्वकैः । पिता माता गुरुर्भ्राता अनाथा विकलेन्द्रियाः

အဟင်္ကာရကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်ဒုက္ခများနှင့် မာယာဆန်သော လှည့်စားစကားတို့ကြောင့် လူသည် ဖခင်၊ မိခင်၊ ဆရာ၊ ညီအစ်ကိုဟု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အတွင်းမှာ မကူညီနိုင်သော အားနည်းသူ၊ အကာအကွယ်မဲ့သူ၊ အင်ဒြိယာချို့ယွင်းသူ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 78

भ्रमन्ति नोद्धृता येषां गतिस्तेषां हि रौरवे । तत्र ते द्वादशाब्दानि क्षपित्वा रौरवेऽधमाः

ကယ်တင်သူမရှိဘဲ လှည့်လည်နေသူများ—သူတို့၏ သွားရာလမ်းကြောင်းသည် အမှန်တကယ် ရော်ရဝ နရကသို့ ဖြစ်သောသူများ—အဲဒီမှာပင် နေကြရသည်။ ရော်ရဝ၌ ဆယ့်နှစ်နှစ် ကုန်လွန်ပြီးနောက်လည်း ထိုအနိမ့်ကျသူတို့သည် အောက်သို့ ဆက်လက်ကျဆင်းသွားကြသည်။

Verse 79

इह मानुष्यके लोके दीनान्धाश्च भवन्ति ते । देवब्रह्मस्वहर्त्ःणां नराणां पापकर्मणाम्

ဤလူ့လောက၌ သူတို့သည် ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ မျက်ကန်းဖြစ်လာကြသည်—ဒေဝတားတို့နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ခိုးယူသော အပြစ်သားလူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 80

महारौरवमाश्रित्य ध्रुवं वासो यमालये । ततः कालेन महता पापाः पापेन वेष्टिताः

မဟာရော်ရဝကို ရောက်သဖြင့် သူတို့သည် ယမ၏ အာလယ၌ မလွဲမသွေ နေထိုင်ရသည်။ ထို့နောက် အချိန်အလွန်ကြာသော် အပြစ်သားတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်ဖြင့်ပင် ပတ်လည်ဖုံးလွှမ်းခံကာ နောက်တစ်ဆင့်သော ကံကြမ္မာသို့ ဆက်လက်ခေါ်ဆောင်ခံရသည်။

Verse 81

जायन्ते कण्टकैर्भिन्नाः कोशे वा कोशकारकाः । मृगपक्षिविहङ्गानां घातका मांसभक्षकाः

သူတို့သည် ဆူးခက်များဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရသကဲ့သို့ မွေးဖွားလာကြသည်၊ သို့မဟုတ် ကိုယ့်အိမ်အုံအတွင်းပင် အိမ်အုံယက်သော ပိုးကောင်များအဖြစ် မွေးဖွားလာကြသည်—တိရစ္ဆာန်နှင့် ငှက်တို့ကို သတ်ဖြတ်၍ အသားစားသောက်နေသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 82

पेषणं नरकं यान्ति शोषणं जीवबन्धनात् । तत्रत्यां यातनां घोरां सहित्वा शास्त्रचोदिताम्

သက်ရှိသတ္တဝါတို့ကို ချည်နှောင်ထားသော အပြစ်ကြောင့် ပေṣဏ နာမ နရက်သို့လည်း၊ ရှိုṣဏ နာမ နရက်သို့လည်း ကျရောက်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ သာස්တရအမိန့်အတိုင်း သတ်မှတ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံပြီးနောက် ကမ္မအလိုက် ဆက်လက်သွားရသည်။

Verse 83

इह मानुष्यतां प्राप्य पङ्ग्वन्धबधिरा नराः । गवार्थे ब्राह्मणार्थे च ह्यनृतं वदतामिह

ဤလောက၌ လူဖြစ်ဘဝကို ရရှိပြီးနောက်တောင် များစွာသောသူတို့သည် လမ်းမလျှောက်နိုင်သူ၊ မျက်ကန်းသူ၊ နားမကြားသူ ဖြစ်လာကြသည်—နွားအကျိုးအတွက် သို့မဟုတ် ဘြာဟ္မဏတို့နှင့် ဆိုင်သောကိစ္စအတွက် မုသားပြောသောသူတို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 84

पतनं जायते पुंसां नरके कालसूत्रके । तत्रत्या यातना घोरा विहिता शास्त्रकर्तृभिः

ယောက်ျားတို့သည် ကာလသූတရက နာမ နရက်သို့ ကျရောက်ကြပြီး၊ ထိုနေရာရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ညှဉ်းပန်းမှုများကို သာස්တရပြုသူတို့က သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 85

भुक्त्वा समागता ह्यत्र ते यास्यन्त्यन्त्यजां गतिम् । बन्धयन्ति च ये जीवांस्त्यक्त्वात्मकुलसन्ततिम्

ထိုအကျိုးကို ခံစားပြီး ဤလောကသို့ ပြန်လာသောအခါ သူတို့သည် အန္တျဇ (အောက်တန်း/အပြင်ပန်း) အဖြစ်သို့ ရောက်ကြသည်။ သက်ရှိသတ္တဝါတို့ကို ချည်နှောင်သူများသည် မိမိအိမ်ထောင်စု၏ မျိုးဆက်ဆက်လက်မှုကို စွန့်ပစ်၍ ထိုသို့သောအကျိုးကိုလည်း ခံရသည်။

Verse 86

पतन्ति नात्र सन्देहो नरके तेऽस्थिभञ्जने । तत्र वर्षशतस्यान्त इह मानुष्यतां गताः

သူတို့သည် သံသယမရှိဘဲ အသ္ထိဘဉ္ဇန နာမ နရက်သို့ ကျရောက်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ နှစ်တစ်ရာ ပြည့်သည့်အဆုံးတွင် ဤလောက၌ လူဖြစ်ဘဝကို ထပ်မံရရှိကြသည်။

Verse 87

कुब्जा वामनकाः पापा जायन्ते दुःखभागिनः । ये त्यजन्ति स्वकां भार्यां मूढाः पण्डितमानिनः

မိမိကိုယ်ကို ပညာရှိဟု ထင်မှတ်မှားလျက် မိမိဇနီးမယားကို စွန့်ပစ်သော အပြစ်ရှိသူတို့သည် ကုန်းကွသောသူ၊ ပုကွသောသူများအဖြစ် မွေးဖွားလာပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားရကုန်၏။

Verse 88

ते यान्ति नरकं घोरं तामिस्रं नात्र संशयः । तत्र वर्षशतस्यान्ते इह मानुष्यतां गताः

ထိုသူတို့သည် တာမိသရ မည်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ငရဲသို့ ကျရောက်ကြမည်မှာ ယုံမှားဖွယ်မရှိပေ။ ထိုငရဲ၌ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ နေပြီးနောက် ဤလူ့ဘုံ၌ လူအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားကြကုန်၏။

Verse 89

दुश्चर्माणो दुर्भगाश्च जायन्ते मानवा हि ते । मानकूटं तुलाकूटं कूटकं तु वदन्ति ये

အမှန်စင်စစ် ထိုသူတို့သည် အရေပြားရောဂါနှင့် ကံဆိုးမှုတို့ဖြင့် မွေးဖွားလာကြကုန်၏ - ထိုသူတို့ကား မမှန်ကန်သော အတိုင်းအတာ၊ မမှန်ကန်သော အလေးချိန်နှင့် လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုတို့ကို ပြောဆိုသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 90

नरके तेऽन्धतामिस्रे प्रपच्यन्ते नराधमाः । शतसाहस्रिकं कालमुषित्वा तत्र ते नराः

ထိုယုတ်မာသောသူတို့သည် အန္ဓတာမိသရ မည်သော ငရဲ၌ ချက်ပြုတ်ခြင်း ခံကြရကုန်၏။ ထိုငရဲ၌ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်း နေပြီးနောက် ထိုသူတို့သည် ကံအလျောက် ဆက်သွားကြရကုန်၏။

Verse 91

इह शत्रुगृहे त्वन्धा भ्रमन्ते दीनमूर्तयः । पितृदेवद्विजेभ्योऽन्नमदत्त्वा येऽत्र भुञ्जते

ဤလောက၌ ဘိုးဘေးများ၊ နတ်များနှင့် ပုဏ္ဏားတို့အား အစာမလှူဒါန်းဘဲ စားသောက်သောသူတို့သည် ရန်သူ၏အိမ်၌ မျက်စိကန်းလျက် ဆင်းရဲသောပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် လှည့်လည်သွားလာကြရကုန်၏။

Verse 92

नरके कृमिभक्ष्ये ते पतन्ति स्वात्मपोषकाः । ततः प्रसूतिकाले हि कृमिभुक्तश्च सव्रणः

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ ပြုစုကျွေးမွေးသူတို့သည် “ကೃမိဘက္ရှျ” ဟူသော နရကသို့ ကျရောက်ကြသည်။ ထို့နောက် မွေးဖွားချိန်တွင် ပိုးများကိုက်စားခံရ၍ အနာအဆာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

Verse 93

जायतेऽशुचिगन्धोऽत्र परभाग्योपजीवकः । स्वकर्मविच्युताः पापा वर्णाश्रमविवर्जिताः

ဤလောက၌ သူသည် မသန့်ရှင်းသော အနံ့ဆိုးဖြင့် မွေးဖွားလာ၍ အခြားသူ၏ ကံကောင်းခြင်းကို အားထားကာ အသက်မွေးသည်။ ကိုယ့်ဓမ္မတာဝန်မှ လွဲချော်သော အပြစ်သားများဖြစ်၍ ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမ စည်းကမ်းကို စွန့်ပစ်ကြသည်။

Verse 94

नरके पूयसम्पूर्णे क्लिश्यन्ते ह्ययुतं समाः । पूर्णे तत्र ततः काले प्राप्य मानुष्यकं भवम्

အညစ်အကြေးနှင့် ပုပ်နံ့ပြည့်နှက်သော နရက၌ သူတို့သည် တစ်သောင်းနှစ်တိုင်တိုင် ပြင်းထန်စွာ ဆင်းရဲခံရသည်။ ထိုနေရာ၌ သတ်မှတ်ကာလ ပြည့်စုံသွားသောအခါ နောက်တဖန် လူ့ဘဝကို ရရှိလာသည်။

Verse 95

उद्वेजनीया भूतानां जायन्ते व्याधिभिर्वृताः । अग्निदो गरदश्चैव लोभमोहान्वितो नरः

ရောဂါဝေဒနာများဖြင့် ဝိုင်းရံခံရ၍ သူတို့သည် သတ္တဝါတို့အတွက် ကြောက်ရွံ့စရာ ဖြစ်လာသည်။ မီးရှို့သူ၊ အဆိပ်ပေးသူ ထိုသူသည် လောဘနှင့် မောဟ၏ အာဏာအောက်တွင် လုပ်ရပ်ပြုသည်။

Verse 96

नरके विषसम्पूर्णे निमज्जति दुरात्मवान् । तत्र वर्षशतात्कालादुन्मज्जनमवस्थितः

စိတ်မကောင်းသောသူသည် အဆိပ်ဖြင့် ပြည့်နှက်သော နရက၌ နစ်မြုပ်သွားသည်။ ထိုနေရာ၌ နှစ်တစ်ရာကြာအောင် ပြန်မပေါ်ထွက်ဘဲ နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

Verse 97

भुवि मानुषतां प्राप्य कृपणो जायते पुनः । पादुकोपानहौ छत्रं शय्यां प्रावरणानि च

ဤကမ္ဘာမြေ၌ လူ့ဘဝကို ရရှိပြီးသော်လည်း သူသည် ဖိနပ်၊ ထီး၊ အိပ်ရာနှင့် အဝတ်အစားများကို စွဲလမ်းသော ဝန်တိုသူအဖြစ် တဖန်မွေးဖွားလာပြန်သည်။

Verse 98

अदत्त्वा दंशमशकैर्भक्ष्यन्ते जन्यसप्ततिम् । पितुर्द्रव्यापहर्तारस्ताडनक्रोशने रताः

အလှူမပေးသောသူတို့သည် ဘဝပေါင်း ခုနစ်ဆယ်တိုင်တိုင် ပိုးမွှားများနှင့် ခြင်ကိုက်ခြင်းကို ခံရကုန်၏။ ဖခင်၏ ဥစ္စာပစ္စည်းကို ခိုးယူသောသူတို့သည် ရိုက်နှက်ခြင်းနှင့် ငိုကြွေးခြင်းတို့၌ မွေ့လျော်ကြကုန်၏။

Verse 99

पीडनं क्रियते तेषां यत्र तौ युग्मपर्वतौ । या सा वैतरणी घोरा नदी रक्तप्रवाहिनी

ထိုနေရာ၌ အမွှာတောင်နှစ်လုံးရှိရာအရပ်တွင် သူတို့သည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရကုန်၏။ ထိုမြစ်ကား သွေးကဲ့သို့ စီးဆင်းသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဝေတရဏီမြစ် ဖြစ်ပေသည်။

Verse 100

पिबन्ति रुधिरं तत्र येऽभियान्ति रजस्वलाम् । असिपत्रवने घोरे पीड्यन्ते पापकारिणः

ထိုနေရာ၌ ဥတုလာနေသော အမျိုးသမီးနှင့် ပေါင်းသင်းသော အပြစ်ရှိသူတို့သည် သွေးကို သောက်ရကုန်၏။ ထိုကဲ့သို့သော မကောင်းမှုပြုသူတို့သည် ဓားကဲ့သို့သော အရွက်များရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် တောအုပ် (Asipatravana) ၌ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရကုန်၏။

Verse 101

परपीडाकरा नित्यं ये नरोऽन्त्यजगामिनः । गुरुदाररतानां तु महापातकिनामपि

သူတစ်ပါးကို အမြဲဆင်းရဲဒုက္ခပေးသူများ၊ ယုတ်ညံ့သော အကျင့်၌ နစ်မွန်းသူများနှင့် ဆရာသမား၏ ဇနီးကို ပြစ်မှားသူများ၊ ထိုသူတို့ကိုလည်း မဟာပါတက (အကြီးလေးဆုံး အပြစ်ကျူးလွန်သူများ) စာရင်း၌ ထည့်သွင်းထားသည်။

Verse 102

शिलावगूहनं तेषां जायते जन्मसप्ततिम् । ज्वलन्तीमायसीं घोरां बहुकण्टकसंवृताम्

သူတို့အတွက် မွေးဖွားမှု ခုနစ်ဆယ်ကြိမ်တိုင်အောင် “ကျောက်ဖက်တွယ်ခြင်း” ဟူသောဒဏ်ရာဒုက္ခ ပေါ်ပေါက်သည်—မီးလောင်တောက်ပသော ကြောက်မက်ဖွယ် သံအကျဉ်းခန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အနားပတ်လုံး ဆူးများစွာဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

Verse 103

शाल्मलीं तेऽवगूहन्ति परदाररता हि ये । परस्य योषितं हृत्वा ब्रह्मस्वमपहृत्य च

သူတစ်ပါး၏ မယားကို လိုလားစွဲလမ်းသူတို့ကို ဆူးထူသော ရှာလ္မလီ (kapok) သစ်ပင်ကို ဖက်တွယ်ခိုင်းသည်။ ထို့အတူ အခြားသူ၏ မိန်းမကို ခိုးယူသူနှင့် ဘြာဟ္မဏတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှု (brahma-sva) ကို ခိုးသူတို့လည်း ထိုဒဏ်ခတ်မှုသို့ တွန်းပို့ခံရသည်။

Verse 104

अरण्ये निर्जले देशे स भवेत्क्रूरराक्षसः । देवस्वं ब्राह्मणस्वं च लोभेनैवाहरेच्च यः

လောဘကြောင့် နတ်ဘုရားတို့အတွက် အပ်နှံထားသော ပစ္စည်း သို့မဟုတ် ဘြာဟ္မဏတို့၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူသူသည် ကြမ်းတမ်းသော ရာක්ෂသ ဖြစ်လာပြီး ရေမရှိသော တောအိုက်အိုက် တောရိုင်းတွင် နေထိုင်ရသည်။

Verse 105

स पापात्मा परे लोके गृध्रोच्छिष्टेन जीवति । एवमादीनि पापानि भुञ्जन्ते यमशासनात्

ထိုပാപဝိညာဉ်သည် နောက်လောက၌ လင်းတတို့ စားပြီးကျန်သော အကြွင်းအကျန်ဖြင့် အသက်မွေးရသည်။ ဤသို့ ယမမင်း၏ အမိန့်အာဏာအတိုင်း ထိုကဲ့သို့သော ပാപများနှင့် အလားတူပാപများ၏ အကျိုးကို ခံစားကြရသည်။

Verse 106

येषां तु दर्शनादेव श्रवणाज्जायते भयम् । तथा दानफलं चान्ये भुञ्जाना यममन्दिरे

အချို့သူတို့မှာ ထိုအရာများကို မြင်ရုံ သို့မဟုတ် ကြားရုံဖြင့်ပင် ကြောက်ရွံ့မှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အခြားသူတို့ကတော့ ယမမင်း၏ နန်းတော်၌ မိမိတို့၏ ဒါန၏ အကျိုးफलကို ခံစားနေကြသည်။

Verse 107

दृष्टाः श्रुतं कथयतां दूतानां च यमाज्ञया । रथैरन्ये गजैरन्ये केचिद्वाजिभिरावृताः

ယမမင်း၏ အမိန့်တော်အရ မြင်သမျှ ကြားသမျှကို ပြောကြားသော သံတမန်တို့ကို တွေ့ရ၏။ အချို့သည် ရထားများဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ အချို့သည် ဆင်များဖြင့်၊ အချို့သည် မြင်းများဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရှိကြ၏။

Verse 108

दृष्टास्तत्र महाभाग तपःसंचयसंस्थिताः । गोदाता स्वर्णदाता च भूमिरत्नप्रदा नराः

အဲဒီမှာ၊ မဟာဘဂါရေ၊ တပဿာကို စုဆောင်းကာ တည်မြဲနေသူများကို တွေ့ရ၏—နွားလှူသူ၊ ရွှေလှူသူ၊ မြေယာနှင့် ရတနာ ပေးကမ်းသူတို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 109

शय्याशनगृहादीनां स लोकः कामदो नृणाम् । अन्नं पानीयसहितं ददते येऽत्र मानवाः

ထိုလောကသည် လူတို့အတွက် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော လောကဖြစ်၍ အိပ်ရာ၊ ထိုင်ခုံ၊ အိမ်ရာ စသည့်အရာများကို ပေးသနား၏—အထူးသဖြင့် ဤလောက၌ သောက်ရေနှင့်အတူ အစာကို လှူဒါန်းသူတို့အတွက် ဖြစ်၏။

Verse 110

तत्र तृप्ताः सुसंतुष्टाः क्रीडन्ते यमसादने । अत्र यद्दीयते दानमपि वालाग्रमात्रकम्

အဲဒီမှာ သူတို့သည် တင်းတိပ်၍ အလွန်ကျေနပ်ကာ ယမမင်း၏ နေရာတော်၌ ပျော်ရွှင်ကစားကြ၏။ ဤလောက၌ ပေးသော ဒါနသည် ဆံပင်အဖျားအရွယ်သာ ဖြစ်စေကာမူ မပျက်မကွက် အကျိုးရှိ၏။

Verse 111

तदक्षयफलं सर्वं शुक्लतीर्थे नृपोत्तम । एतत्ते कथितं सर्वं यद्दृष्टं यच्च वै श्रुतम्

အို မင်းမြတ်ရေ၊ ရှုကလတီရ္ထ၌ ဤအရာအားလုံးသည် မကုန်ခန်းသော အကျိုးကို ပေး၏။ မြင်သမျှနှင့် အမှန်တကယ် ကြားသမျှအားလုံးကို သင့်အား ငါ ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 112

कुरुष्व यदभिप्रेतं यदि शक्नोषि मुच्यताम् । तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा चाणक्यो हृष्टमानसः

သင်အလိုရှိသမျှကို ပြုလော့; သင်တတ်နိုင်လျှင် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေပါ။ ထိုနှစ်ဦး၏ စကားကို ကြားသော် ချာဏက്യ၏ စိတ်သည် အလွန်ပျော်ရွှင်လေ၏။

Verse 113

विसर्जयामास खगावभिनन्द्य पुनःपुनः । ताभ्यां गताभ्यां सर्वस्वं दत्त्वा विप्रेषु भारत

သူသည် ငှက်နှစ်ကောင်ကို အကြိမ်ကြိမ် ချီးမြှောက်ဂုဏ်ပြုကာ နောက်တစ်ဖန် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ အို ဘာရတ၊ သူသည် မိမိ၏ ပိုင်ဆိုင်သမျှကို ဗြာဟ္မဏများထံ လှူဒါန်းလေ၏။

Verse 114

कामक्रोधौ परित्यज्य जगामामरपर्वतम् । तत्र बद्ध्वोडुपं गाढं कृष्णरज्ज्वावलम्बितम्

ကာမနှင့် က্ৰောဓကို စွန့်ပစ်၍ သူသည် အမရပဗ္ဗတသို့ သွားလေ၏။ ထိုနေရာ၌ အနက်ရောင် ကြိုးဖြင့် ချိတ်ဆွဲထားသော လှေငယ်တစ်စင်းကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်လေ၏။

Verse 115

प्लवमानो जगामाऽशु ध्यायन्देवं जनार्दनम् । आरोग्यं भास्करादिच्छेद्धनं वै जातवेदसः

လှေဖြင့် မျောလျက် သူသည် လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်သွားကာ သခင် ဂျနာရ္ဒနကို သမาธိပြုလေ၏။ နေမင်းမှ ကျန်းမာရေးရပြီး၊ မီးသခင် အဂ္နိ—ဇာတဝေဒသ—မှ လိုအင်ဆန္ဒရှိသော ဥစ္စာကို ပေးအပ်လေ၏။

Verse 116

प्राप्नोति ज्ञानमीशानान्मोक्षं प्राप्नोति केशवात् । नीलं रक्तं तदभवन्मेचकं यद्धि सूत्रकम्

ဣရှာနမှ စစ်မှန်သော ဉာဏ်ပညာကို ရရှိပြီး၊ ကေရှဝမှ မောက္ခကို ရရှိလေ၏။ ထို့ပြင် အပြာနက်နှင့် အနီရောင်ဖြစ်သော ကြိုးမျှင်သည် မိုးတိမ်မည်းကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

Verse 117

शुद्धस्फटिकसङ्काशं दृष्ट्वा रज्जुं महामतिः । आप्लुत्य विमले तोये गतोऽसौ वैष्णवं पदम्

သန့်ရှင်းသောကြည်လင်ကျောက်ကဲ့သို့ တောက်ပသောကြိုးကို မြင်လျှင် မဟာပညာရှိသူသည် အညစ်အကြေးကင်းသော ရေ၌ ရေချိုးသန့်စင်ကာ ဝိုင်ရှ္ဏဝ အမြင့်ဆုံးပဒကို ရောက်ရှိ하였다။

Verse 118

गायन्ति यद्वेदविदः पुराणं नारायणं शाश्वतमच्युताह्वयम् । प्राप्तः स तं राजसुतो महात्मा निक्षिप्य देहं शुभशुक्लतीर्थे

ဝေဒပညာရှင်တို့က ‘အချျုတ’ ဟူ၍ ခေါ်ကာ သီဆိုကြသော နာရာယဏ၏ အနန္တပူရာဏကို မဟာသတ္တိရှိသော မင်းသားသည် ရရှိခဲ့ပြီး၊ မင်္ဂလာရှိသော ရှုကလတီရ္ထ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်하였다။

Verse 119

एषा ते कथिता राजन्सिद्धिश्चाणक्यभूभृतः । तथान्यत्तव वक्ष्यामि शृणुष्वैकाग्रमानसः

အို မင်းကြီး၊ ချာဏက్య မင်း၏ စိဒ္ဓိအောင်မြင်မှုကို သင်အား ပြောပြီးပြီ။ ယခုနောက်ထပ်အကြောင်းကို ပြောမည်—စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်း၍ နားထောင်ပါ။