
यमकिङ्करसंवादः (Yamakiṅkara-saṃvādaḥ)
Future Manvantaras
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ယမကင်္ကရတို့နှင့် နရက၌ ဒဏ်ခံနေရသော ဝိညာဉ်များ၏ စကားဝိုင်းကို ဖော်ပြသည်။ ကံအတိုင်း ပြစ်ဒဏ်ခံပြီးနောက် မိမိကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုအလျောက် ပြန်လည်မွေးဖွားရကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။ နရက၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်သော မင်းသည် ကရုဏာစိတ်ဖြင့် သနားညှာတာကာ ဓမ္မကို မှတ်မိစေပြီး ကံ၏တရားတည်ကြည်မှုနှင့် မေတ္တာ၏ အလင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
Verse 1
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे जडोपाख्याने यमकिङ्करसंबादो नाम चतुर्दशोऽध्यायः । पञ्चदशोऽध्यायः यमकिङ्कर उवाच । पतितात् प्रतिगृह्यार्थं खरयोनिṃ व्रजेद् द्विजः । नरकात् प्रतिमुक्तस्तु कृमिः पतितयाजकः ॥
ဤသို့ဖြင့် Śrī မာရ္ကဏ္ဍေယ ပုရာဏ၏ Jaḍopākhyāna အတွင်းရှိ «ယမ၏တမန်များ၏ ဆွေးနွေးပွဲ» ဟူသော ဆယ့်လေးအခန်းသည် အဆုံးသတ်၏။ ဆယ့်ငါးအခန်း စတင်၏။ ယမ၏တမန်က ပြောသည်—ပတိတ (patita) ထံမှ ငွေကြေးကို လက်ခံသော ဗြာဟ္မဏသည် မြည်း၏ ဝမ်းသို့ ဝင်ရောက်မွေးဖွားမည်။ သို့ရာတွင် ပတိတအတွက် ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ပေးသူသည် နရကမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ပိုးကောင်အဖြစ် ဖြစ်လာမည်။
Verse 2
उपाध्यायव्यलीकन्तु कृत्वा श्वा भवति द्विजः । तज्जायां मनसावाञ्छन् तद्द्रव्यञ्चाप्यसंशयम् ॥
မိမိ၏ ဆရာအပေါ် လိမ်လည်ခြင်း သို့မဟုတ် သစ္စာဖောက်ခြင်း ပြုသော ဗြာဟ္မဏသည် ခွေးအဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ ဆရာ၏ ဇနီးကို စိတ်ထဲ၌ လိုချင်တပ်မက်သူ—ထို့ပြင် ဆရာ၏ ဥစ္စာကိုပါ လိုချင်သူ—လည်း မသံသယဘဲ ထိုကဲ့သို့ပင် ကျရောက်သည်။
Verse 3
गर्दभो जायते जन्तुः पित्रोश्चाप्यवमानकः । मातापितरावाक्रुश्य शारिका सम्प्रजायते ॥
ဘိုးဘွားများကို မလေးစားသူသည် မြည်းအဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ မိခင်နှင့် ဖခင်ကို ဆဲဆိုပြစ်တင်သူသည် śārikā ဟုခေါ်သော မိုင်နာငှက်အဖြစ် မွေးဖွားသည်။
Verse 4
भ्रातुः पत्न्यवमन्ता च कपोतत्वं प्रपद्यते । तामेव पीडयित्वा तु कच्छपत्वं प्रपद्यते ॥
ညီအစ်ကို၏ မယားကို အရှက်ခွဲသူသည် ခိုအဖြစ်သို့ ရောက်၏။ ထိုမိန်းမကို ထပ်မံ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းသူသည် လိပ်အဖြစ်သို့ ရောက်၏။
Verse 5
भर्तृपिण्डमुपाश्नन् यस्तदिष्टं न निषेवते । सोऽपि मोहसमापन्नो जायते वानरो मृतः ॥
ခင်ပွန်းအတွက် ရည်စူးထားသော ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်အစားအစာကို စားသောက်ပြီး၊ မိမိအတွက် သို့မဟုတ် ပူဇော်ပွဲအတွက် သင့်တော်သည့်အရာကို မစားသောက်သူ ထိုမောဟသူသည် သေပြီးနောက် မျောက်အဖြစ် မွေးဖွား၏။
Verse 6
न्यासापहर्ता नरकाद्विमुक्तो जायते कृमिः । असूयकश्च नरकान्मुक्तो भवति राक्षसः ॥
အပ်နှံထားသော အပ်ငွေ/အပ်ပစ္စည်းကို ခိုးယူသူသည် နရကမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ပိုးကောင်အဖြစ် မွေးဖွား၏။ မနာလိုစိတ်ရှိသူသည် နရကမှ လွတ်ပြီးနောက် ရာက္ခသ (rākṣasa) ဖြစ်လာ၏။
Verse 7
विश्वासहन्ता च नरो मीनयोनौ प्रजायते । धान्यं यवांस्तिलान् माषान् कुलत्थान् सर्षपांश्चणान् ॥
ယုံကြည်မှုကို ဖျက်ဆီးသူသည် ငါး၏ ဝမ်းအတွင်း၌ မွေးဖွား၏။ ထို့ပြင် စပါးမျိုးစုံ—ဘားလီ၊ နှမ်း၊ ပဲမည်း၊ ပဲမြင်း၊ မုန်ညင်း၊ ချစ်ပီပဲ—တို့ကို ခိုးယူသူ၏ အကျိုးဆက်ကို နောက်ကဗျာတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြမည်။
Verse 8
कलायान् कलमान् मुद्गान् गोधूमानतसीस्तथा । शस्यान्यन्यानि वा हृत्वा मोहाज्जन्तुरचेतनः ॥
ပဲစေ့၊ ဆန် (စပါး)၊ ပဲစိမ်း၊ ဂျုံ၊ ဖလက်စ် (flax) သို့မဟုတ် အခြားသီးနှံများကို မောဟကြောင့် ခိုးယူသူသည် အာရုံမဲ့သော သတ္တဝါအဖြစ် ဖြစ်လာ၏ (တိတိကျကျ သတ္တဝါပုံစံကို နောက်ကဗျာတွင် ဖော်ပြမည်)။
Verse 9
सञ्जायते महावक्त्रो मूषिको बभ्रुसन्निभः । परदाराभिमर्षात्तु वृको घोरोऽभिजायते ॥
သူသည် ပါးစပ်ကြီးသော ကြွက်အဖြစ် မွေးဖွားလာ၍ အရောင်မှာ အညိုရောင်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် အခြားသူ၏ ဇနီးကို ဖောက်ပြန်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဝံပုလွေ အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်။
Verse 10
श्वा शृगालो वको गृध्रो व्याडः कङ्कस्तथा क्रमात् । भ्रातृभार्यां च दुर्बुद्धिर्यो धर्षयति पापकृत् ॥
အစဉ်လိုက် သူသည် ခွေး၊ မြေခွေး (jackal)၊ ငှက်ကရံ (heron)၊ ငှက်လင်းတ (vulture)၊ မြွေ၊ နှင့် ကင်္ကာငှက် (kanka-bird) အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ စိတ်ယုတ်မာသော အပြစ်ပြုသူက မိမိအစ်ကို၏ ဇနီးကို ဖောက်ပြန်လျှင် ဤသို့သော မွေးဖွားမှုများသို့ ကျရောက်သည်။
Verse 11
पुंस्कोकिलत्वमाप्नोति स चापि नरकाच्च्युतः । सखिभार्यां गुरोर्भार्यां राजभार्यां च पापकृत् ॥
ထိုအပြစ်သားသည်—နရကမှ ပြန်လည်ကျဆင်းလာပြီး—အထီးကူကူးငှက် (cuckoo) အဖြစ်၏ အခြေအနေကို ရောက်သည်။ မိတ်ဆွေ၏ ဇနီး၊ ဆရာ၏ ဇနီး၊ သို့မဟုတ် မင်း၏ ဇနီးကို ဖောက်ပြန်သူသည် ဤသို့သော မွေးဖွားမှုကို ရရှိသည်။
Verse 12
प्रधर्षयित्वा कामात्मा शूकरो जायते नरः । यज्ञ-दान-विवाहानां विघ्रकर्त्ता भवेत् कृमिः ॥
ကာမတဏှာကြောင့် (မိန်းမကို) ဖောက်ပြန်သူသည် ဝက်တောအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။ ယဇ္ဉာ၊ ဒါန၊ နှင့် မင်္ဂလာပွဲများကို တားဆီးသူသည် ပိုးကောင်အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။
Verse 13
पुनर्दात् च कन्यायाः कृमिरेवोपजायते । देवता-पितृ-विप्राणामदत्वा योऽन्नमश्नुते ॥
ထို့ပြင် «ကညာကို ထပ်မံပေးအပ်ခြင်း» (ကညာဒါန၏ သင့်လျော်သော စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ခြင်း) ပြုသူသည် အမှန်တကယ် ပိုးကောင်အဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။ နတ်များ၊ ဘိုးဘွားများနှင့် ဗြာဟ္မဏများအား အရင်မပူဇော်ဘဲ အစာကို စားသောက်သူသည် (အပြစ်တင်ခံရ—စာကြောင်းသည် ဤနေရာမှ ဆက်လက်ရှိသည်)။
Verse 14
प्रमुक्तो नरकात् सोऽपि वायसः सम्प्रजायते । ज्येष्ठं पितृसमं वापि भ्रातरं योऽवमन्यते ॥
ထိုသူလည်း နရကမှ လွတ်မြောက်သောအခါ ကော်ငှက်အဖြစ် မွေးဖွားသည်။ အဖနှင့်တူသကဲ့သို့ လေးစားရမည့် အစ်ကိုကြီးကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူပင် ဖြစ်သည်။
Verse 15
नरकात् सोऽपि विभ्रष्टः क्रौञ्चयोनौ प्रजायते । शूद्रश्च ब्राह्मणारिं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते ॥
နရကမှ ပြန်လည်ကျဆင်း၍ ထိုသူသည် krauñca ငှက်၏ ဝမ်းတွင်း၌ မွေးဖွားသည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏ မိန်းမထံ သွားသော ရှူဒြာသည် ပိုးကောင်၏ ဝမ်းတွင်း၌ မွေးဖွားသည်။
Verse 16
तस्यामपत्यमुत्पाद्य काष्ठान्तः कीटको भवेत् । शूकरः कृमिको मद्गुश्चण्डालश्च प्रजायते ॥
သူမ၌ သားသမီး ဖြစ်စေပြီးနောက် ထိုသူသည် သစ်သားအတွင်းရှိ ပိုးမွှားအဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် ဝက်ရိုင်း၊ ပိုးကောင်၊ madgu (ရေတွင်းသတ္တဝါ/ငှက်မျိုး) အဖြစ်နှင့် ချဏ္ဍာလ အဖြစ်လည်း မွေးဖွားသည်။
Verse 17
अकृतज्ञोऽधमः पुंसां विमुक्तो नरकान्नरः । कृतघ्रः कृमिकः कीटः पतङ्गो वृश्चिकस्तथा ॥
ကျေးဇူးမသိသူ—လူတို့အနက် အနိမ့်ဆုံး—နရကမှ လွတ်မြောက်သောအခါ ပိုးကောင်၊ ပိုးမွှား၊ ပျံသန်းသောပိုး (မော့သ်) နှင့် ကင်းမြီးကောက် အဖြစ်လည်း မွေးဖွားသည်။
Verse 18
मत्स्यस्तु वायसः कूर्मः पुक्कसो जायते ततः । अशस्त्रं पुरुषं हत्वा नरः सञ्जायते खरः ॥
ထို့နောက် သူသည် ငါး၊ ကော်ငှက်၊ လိပ်နှင့် pukkasa အဖြစ် မွေးဖွားသည်။ လက်နက်မဲ့သူကို သတ်သူသည် မြည်းအဖြစ် မွေးဖွားသည်။
Verse 19
कृमिः स्त्रीवधकर्त्ता च बालहन्ता च जायते । भोजनं चोरयित्वा तु मक्षिका जायते नरः ॥
မိန်းမကို သတ်သူနှင့် ကလေးကို သတ်သူတို့သည် ပိုးကောင်အဖြစ် မွေးဖွားကြ၏။ အစားအစာကို ခိုးယူသူသည် ယင်ကောင်အဖြစ် မွေးဖွား၏။
Verse 20
तत्राप्यस्ति विशेषो वै भोजनस्य शृणुष्व तत् । हत्वान्नन्तु स मार्जारो जायते नरकाच्च्युतः ॥
ထိုကိစ္စ၌ပင် အစားအစာအပေါ် ခွဲခြားချက်ရှိသည်—နားထောင်လော့။ ချက်ပြီးသော ထမင်း/အစားအစာကို ခိုးယူသူသည် နရကမှ ကျဆုံးကာ ကြောင်အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။
Verse 21
तिलपिण्याकसम्मिश्रमन्नं हृत्वा तु मूषिकः । घृतं हृत्वा च नकुलः काको मद्गुरजामिषम् ॥
နှမ်းကိတ်နှင့် ရောထားသော အစားအစာကို ခိုးယူသူသည် ကြွက်အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ ဂျီ (ghee) ကို ခိုးယူသူသည် မုန်ဂုစ်အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ မဒ္ဂု (madgu) အသားကို ခိုးယူသူသည် ကျီးကန်းအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။
Verse 22
मत्स्यमांसापहृत् काकः श्येनो मार्गामिषापहृत् । वीची काकस्त्वपहृते लवणे दधनि कृमिः ॥
ငါးအသားကို ခိုးယူသူသည် ကျီးကန်းဖြစ်၏။ တောကောင်အသားကို ခိုးယူသူသည် ဟော့ခ် (hawk) ဖြစ်၏။ ဆားကို ခိုးယူသူသည် vīcīkāka ဟုခေါ်သော ကျီးကန်းမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်၏။ နို့ချဉ် (curd) ကို ခိုးယူသူသည် ပိုးကောင်အဖြစ် မွေးဖွား၏။
Verse 23
चोरयित्वा पयश्चापि बलाका सम्प्रजायते । यस्तु चोरयते तैलं तैलपायी स जायते ॥
နို့ကို ခိုးယူသူသည် ဘလာကာ (balākā) ဟုခေါ်သော ငှက်ကရိန်း/ဟဲရွန်အဖြစ် မွေးဖွား၏။ ဆီကို ခိုးယူသူသည် ‘tailapāyī’ ဟူသော ဆီသောက်သူအဖြစ် မွေးဖွား၏။
Verse 24
मधु हृत्वा नरो दंशः पूपं हृत्वा पिपीलिकः । चोरयित्वा तु निष्पावान् जायते गृहगोलकः ॥
ပျားရည်ကို ခိုးယူသူသည် နောက်ဘဝတွင် ကိုက်တတ်သော ပိုးမွှား (gadfly) အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားသည်။ မုန့်ကို ခိုးယူသူသည် ပုရွက်ဆိတ်အဖြစ် မွေးဖွားသည်။ သို့ရာတွင် niṣpāva (ပဲမျိုးတစ်မျိုး) ကို ခိုးယူသူသည် အိမ်တွင်းနေသတ္တဝါ gṛhagolaka (အိမ်ပိုး/အိမ်ကပ်သတ္တဝါ) အဖြစ် မွေးဖွားသည်။
Verse 25
आसवं चोरयित्वा तु तित्तिरित्वमवाप्नुयात् । अयो हृत्वा तु पापात्मा वायसः सम्प्रजायते ॥
āsava (ဖျော်ရည်အချဉ်ဖောက်အရက်) ကို ခိုးယူလျှင် ပုတီးငှက် (partridge) အဖြစ် သဘောတရားကို ရောက်သည်။ သို့သော် သံကို ခိုးယူသော အပြစ်ရှိသူသည် ကော်အဖြစ် မွေးဖွားသည်။
Verse 26
हृते कांस्ये च हारीतः कपोतो रूप्यभाजने । हृत्वा तु काञ्चनं भाण्डं कृमियोनौ प्रजायते ॥
ကြေးဝါ (bronze) ကို ခိုးယူလျှင် အစိမ်းရောင် ကြက်တူရွေးဆန်သော ငှက် hārīta အဖြစ် မွေးဖွားသည်။ ငွေခွက်/ငွေဗူးကို ခိုးယူလျှင် ခိုအဖြစ် မွေးဖွားသည်။ ရွှေထည်ပစ္စည်းကို ခိုးယူလျှင် ပိုးကောင်တို့၏ မျိုး/ဝမ်းတွင်း၌ မွေးဖွားသည်။
Verse 27
पत्रोर्णं चोरयित्वा तु क्रकरत्वञ्च गच्छति । कोषकारश्च कौषेयॆ हृते वस्त्रेऽभिजायते ॥
patrorṇa (ရွက်ဖိုင်ဘာ/အပင်ဖိုင်ဘာဖြင့် ပြုလုပ်သော အဝတ်) ကို ခိုးယူသူသည် krakara ဟုခေါ်သော ငှက်တစ်မျိုးအဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ပိုးချည်အဝတ်ကို ခိုးယူလျှင် koṣakāra (ပိုးချည်ပိုးကောင်) အဖြစ် မွေးဖွားသည်။
Verse 28
दुकूले शार्ङ्गकः पापो हृते चैवांशुके शुकः । तथैवाजाविकं हृत्वा वस्त्रं क्षौमं च जायते ॥
အနူးညံ့သော အဝတ် (dukūla) ကို ခိုးယူလျှင် အပြစ်ရှိသူသည် śārṅgaka ဟုခေါ်သော ငှက်တစ်မျိုးအဖြစ် မွေးဖွားသည်။ ပေါ့ပါးသော အဝတ် (aṃśuka) ကို ခိုးယူလျှင် ကြက်တူရွေးအဖြစ် မွေးဖွားသည်။ ထိုနည်းတူ သိုးမွေးအဝတ် (ājāvika) ကို ခိုးယူလျှင် kṣauma (လင်နင်/ဖလက်စ်အဝတ်) နှင့် ဆက်နွယ်သော မွေးဖွားခြင်းကို ရရှိသည်။
Verse 29
कार्पासिके हृते क्रौञ्चो वल्कहर्ता बकस्तथा । मयूरो वर्णकान् हृत्वा शाकपत्रं च जायते ॥
ဝါချည်အထည်ကို ခိုးယူလျှင် ကရောင်္စ (ကြာင်/ဟဲရွန်မျိုးငှက်) အဖြစ် မွေးဖွားရသည်။ သစ်ခွံအဝတ် (ဝလ္က) ကို ခိုးသူသည် ဘက (ဟဲရွန်) ဖြစ်လာသည်။ ဆေးရောင်/အရောင်တင်ပစ္စည်းကို ခိုးလျှင် မယုရ (ပီကော့) ဖြစ်လာသည်။ အရွက်ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို ခိုးသူသည် သာကပတ္ရ ဟူသော သတ္တဝါအဖြစ် ဖြစ်လာသည်။
Verse 30
जीवज्जीवकतां याति रक्तवस्त्रापहृन्नरः । छुच्छुन्दरीः शुभान् गन्धान् वासो हृत्वा शशो भवेत् ॥
အနီရောင်အဝတ်အစားကို ခိုးသူသည် jīvajjīvaka (ငှက်တစ်မျိုး) အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ မွှေးရနံ့ကောင်းကောင်းနှင့် အဝတ်အစားကို ခိုးသူသည် chucchundarī (မြေကြွက်/ကြွက်ငယ်) ဖြစ်လာသည်။ အဝတ်တစ်ထည်ကို ခိုးလျှင် တောကြောင် (hare) အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။
Verse 31
षण्डः फलापहरणात् काष्ठस्य घुणकीटकः । पुष्पापहृद् दरिद्रश्च पङ्गुर्यानापहृन्नरः ॥
အသီးကို ခိုးယူလျှင် ṣaṇḍha (လိင်အင်အားမရှိသူ/အင်ပေါတင့်) အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ သစ်ကို ခိုးလျှင် ghuṇakīṭa (သစ်ကိုဖောက်စားသော ပိုး) ဖြစ်လာသည်။ ပန်းကို ခိုးသူသည် ဆင်းရဲလာသည်။ ယာဉ်ကို ခိုးသူသည် ခြေမသန် (လမ်းမလျှောက်နိုင်) ဖြစ်လာသည်။
Verse 32
शाकहर्ता च हारीतस्तोयहर्ता च चातकः । भूर्हर्ता नरकान् गत्वा रौरवादीन् सुदारुणान् ॥
ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို ခိုးသူသည် hārīta (အစိမ်းရောင်ငှက်) အဖြစ် မွေးဖွားသည်။ ရေကို ခိုးသူသည် cātaka (မိုးငှက်) အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် မြေယာကို ခိုးသူသည် Raurava စသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများသို့ သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ခံစားရသည်။
Verse 33
तृण-गुल्म-लता-वल्ली-त्वक्सारतरुतां क्रमात् । प्राप्य क्षीणाल्पपापस्तु नरो भवति वै ततः ॥
အစဉ်လိုက် မြက်၊ ပင်ပေါက်ငယ်များ၊ လျှောပင်၊ နွယ်ပင်၊ အခွံဖိုင်ဘာပင်များနှင့် သစ်ပင်တို့၏ အခြေအနေများကို ရရှိပြီးနောက်၊ သေးငယ်သော အပြစ်များ ကုန်ခမ်းသွားသူသည် အမှန်တကယ် လူအဖြစ် ပြန်လည် ဖြစ်လာသည်။
Verse 34
कृमिः कीटः पतङ्गोऽथ पक्षी तोयचरो मृगः । गोत्वं प्राप्य च चण्डालपुक्कसादि जुगुप्सितम् ॥
သူသည် ပိုးကောင်၊ ပိုးမွှား၊ ထို့နောက် လိပ်ပြာ ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် ငှက်၊ ရေတွင်းသတ္တဝါ၊ တိရစ္ဆာန် ဖြစ်လာ၏။ နွားအဖြစ် မွေးဖွားပြီးနောက်၊ ချန်ဍာလနှင့် ပုက္ကသကဲ့သို့ အမုန်းခံအုပ်စုများတွင် မွေးဖွားရ၏။
Verse 35
पङ्ग्वन्धो वधिरः कुष्ठी यक्ष्मणा च प्रपीडितः । मुखरोगाक्षिरोगैश्च गुदरोगैश्च बाध्यते ॥
သူသည် ခြေမသန်၊ မျက်မမြင်၊ နားမကြား ဖြစ်လာ၏။ အရေပြားရောဂါ (လက်ပရိုစီ) နှင့် ချောင်းဆိုးရောဂါကြောင့် ညှဉ်းပန်းခံရ၏။ ထို့ပြင် ပါးစပ်ရောဂါ၊ မျက်စိရောဂါ နှင့် အနောက်ပေါက်ရောဂါတို့ကြောင့်လည်း ဒုက္ခရောက်၏။
Verse 36
अपस्मारी च भवति शूद्रत्वं च स गच्छति । एष एव क्रमो दृष्टो गोसुवर्णापहारिणाम् ॥
သူသည် အပစမာရ (မူးယစ်တက်ရောဂါ) ခံရသူ ဖြစ်လာပြီး၊ ထို့နောက် သုဒ္ဒရ အဆင့်သို့ ကျဆင်းရ၏။ ဤအစဉ်အတိုင်းပင် နွားနှင့် ရွှေကို ခိုးယူသူတို့အတွက် တွေ့မြင်ရသည်။
Verse 37
विद्यापहारीणश्चोग्रा निष्क्रयभ्रंशिनो गुरोः । जायामन्यस्य पुरुषः पारख्यां प्रतिपादयन् ॥
ပညာကို ခိုးယူသူ၊ ဂုရု၏ ဒက္ခိဏာ (အခကြေး) ပျက်စီးစေသူ၊ နှင့် အခြားသူ၏ ဇနီးကို တစ်ပါးသူတို့၏ လက်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ပေးသူ—ဤတို့သည် ကြမ်းတမ်းသော အပြစ်များ ဖြစ်၏။
Verse 38
प्राप्नोति षण्डतां मूढो यातनाभ्यः परिच्युतः । यः करोति नरो होममसमिद्धे विभावसौ ॥
မောဟဖြစ်သောသူသည် မီး (ဝိဘာဝစု) ကို မှန်ကန်စွာ မီးထွန်းမထားဘဲ ဟောမ ပြုလုပ်လျှင်၊ သင့်တော်သော ဒဏ်ခတ်မှု/ညှဉ်းပန်းမှုတို့မှ လွဲချော်ပြီးနောက်၊ သန်မာမှုမရှိခြင်း (ṣaṇḍhatā) ကို ရောက်ရှိ၏။
Verse 39
सोऽजीर्णव्याधिदुःखार्तो मन्दाग्निः संप्रजायते । परनिन्दा कृतघ्रत्वं परमार्मावघट्टनम् ॥
သူသည် အစာမကြေခြင်း၊ ရောဂါနှင့် နာကျင်မှုတို့ကြောင့် ဒုက္ခရောက်၍ အစာချေမီး (အဂ္နိ) အားနည်းလာသည်။ ထို့ပြင် အခြားသူကို အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၊ ကျေးဇူးမသိခြင်းနှင့် အနာကျင်ဆုံးနေရာကို ထိခိုက်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းတို့လည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
Verse 40
नैष्ठुर्यं निर्घृणत्वञ्च परदारोपसेवनम् । परस्वहरणाशौचं देवतानाञ्च कुत्सनम् ॥
ကြမ်းတမ်းမှု၊ ကရုဏာမဲ့မှု၊ အခြားသူ၏ ဇနီးနှင့် ဆက်ဆံခြင်း၊ အခြားသူ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်း၊ မသန့်ရှင်းမှုနှင့် နတ်ဘုရားတို့ကို အပြစ်တင်ဆဲဆိုခြင်း—ဤတို့သည် ရှုတ်ချခံရသည်။
Verse 41
निकृत्या कञ्चनं नृणां कार्पण्यं च नृणां वधः । यानि च प्रतिषिद्धानि तत्प्रवृत्तिश्च सन्तता ॥
လူတို့၏ ရွှေကို လိမ်လည်ယူခြင်း၊ ကပ်စေးနည်းခြင်း၊ လူသတ်ခြင်းနှင့် တားမြစ်ထားသော အပြုအမူမှန်သမျှ—ထို့အပြင် ထိုအရာများကို အမြဲတမ်း ကျင့်သုံးနေခြင်း—တို့ကို အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်အနာအဆာဟု သိမှတ်ရမည်။
Verse 42
उपलक्ष्याणि जानीयान्मुक्तानां नरकादनु । दया भूतेषु संवादः परलोकप्रतिक्रिया ॥
နရကမှ လွတ်မြောက်သူတို့၏ ခွဲခြားသိနိုင်သော လက္ခဏာများကို သိရမည်—သတ္တဝါတို့အပေါ် ကရုဏာရှိခြင်း၊ စကားနှင့် ဆက်ဆံရေးကို သဟဇာတဖြစ်အောင် ပြုခြင်း၊ နှင့် နောက်ဘဝ/အခြားလောကကို သင့်လျော်စွာ အလေးထားခြင်း (ဤဘဝကျော်လွန်သော အကျိုးဆက်ကို သတိပြု၍ လုပ်ခြင်း) ဖြစ်သည်။
Verse 43
सत्यं भूतहितार्थोक्तिर्वेदप्रामाण्यदर्शनम् । गुरु देवर्षि सिद्धर्षिपूजनं साधुसङ्गमः ॥
အမှန်တရားကို ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ပြောသော စကား၊ ဝေဒကို အာဏာရှိသော သမ္မာကျမ်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း၊ ဂုရုနှင့် နတ်ဋ္ဌာန ဥပဒေသပညာရှင် ဥပဒေသဋ္ဌာန ရှင်များဖြစ်သော ဒေဝရ္ဩိ (devarṣi) နှင့် စစ်ဓရ္ဩိ (siddharṣi) တို့ကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ ထို့ပြင် သီလရှိသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်း—ဤတို့သည် ကောင်းမြတ်သော လက္ခဏာများဖြစ်သည်။
Verse 44
सत्क्रियाभ्यासनं मैत्रीमिति बुध्यते पण्डितः । अन्यानि चैव सद्धर्मङ्क्रियाभूतानि यानि च ॥
ပညာရှိသူကို ကောင်းမွန်သောအကျင့်စာရိတ္တကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးခြင်းနှင့် မေတ္တာမိတ်သဟာယဖြစ်ခြင်းတို့ဖြင့် သိနိုင်သည်။ ထို့ပြင် သုဓမ္မဟု ခေါ်သော ကောင်းသောလုပ်ရပ်များအားလုံးဖြင့်လည်း သိနိုင်သည်။
Verse 45
स्वर्गच्युतानां लिङ्गानि पुरुषाणामपापिनाम् । एतदुद्देशतो राजन् भवतः कथितं मया ॥
အို မင်းကြီး၊ အပြစ်မရှိသော်လည်း ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော လူတို့၏ လက္ခဏာများကို ဤမျှသာ ငါက သင့်အား အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားပြီးပြီ။
Verse 46
स्वकर्मफलभोक्तॄणां पुण्यानां पापिनां तथा । तदेह्यन्यत्र गच्छामो दृष्टं सर्वं त्वयाधुना । त्वया दृष्टो हि नरकस्तदेह्यन्यत्र गम्यताम् ॥
ကုသိုလ်ရှိသူနှင့် အကုသိုလ်ရှိသူတို့ နှစ်ဖက်လုံးသည် မိမိတို့၏ ကံလုပ်ရပ်၏ အကျိုးကို ခံစားသူများပင် ဖြစ်ကြသည်။ လာ—အခြားနေရာသို့ သွားကြစို့; သင်သည် အရာအားလုံးကို မြင်ပြီးပြီ။ အမှန်ပင် သင်သည် နရကကို မြင်ပြီးပြီ; လာ၊ အခြားအရပ်သို့ ဆက်သွားကြစို့။
Verse 47
पुत्र उवाच ततस्तमग्रतः कृत्वा स राजा गन्तुमुद्यतः । ततश्च सर्वैरुत्कृष्टं यातनास्थायिभिर्नृभिः ॥
သားက ပြောသည်—ထို့နောက် ထိုဘုရင်သည် သူ့ကို ရှေ့တွင်ထား၍ ထွက်ခွာသွားလေ၏။ ထိုအခါ ညှဉ်းပန်းခံနေရသော လူအပေါင်းတို့က အော်ဟစ်သံကြီးကို တပြိုင်နက် ထုတ်လွှင့်ကြလေ၏။
Verse 48
प्रसादं कुरु भूपेति तिष्ठ तावन्मुहूर्तकम् । त्वदङ्गसङ्गी पवनो मनो ह्लादयते हि नः ॥
“မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကရုဏာပြုပါ—ခဏလေးသာ နေပါ။ သင်၏ ကိုယ်ကို ထိတွေ့သည့် လေက ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေသည်။”
Verse 49
परितापञ्च गात्रेभ्यः पीडाबाधाश्च कृत्स्नशः । अपहन्ति नरव्याघ्र यदां कुरु महीपते ॥
အို လူတို့အနက် ကျားတော်၊ အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ သင် ဤနေရာ၌ တည်ရှိနေသရွေ့ မီးလောင်သကဲ့သို့ နာကျင်မှုနှင့် ဒုက္ခဆင်းရဲ အမျိုးမျိုးတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်အင်္ဂါများမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
Verse 50
एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां तं याम्यपुरुषं नृपः । पप्रच्छ कथमेतेषामाह्लादो मयि तिष्ठति ॥
သူတို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ဘုရင်သည် ယမ၏ အစေခံအား မေးမြန်း하였다—“ငါ ဤနေရာ၌ ရှိနေသော်လည်း သူတို့အတွက် ဤဝမ်းမြောက်မှုသည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း?”
Verse 51
किं मया कर्म तत्पुण्यं मर्त्यलोके महत्कृतम् । आह्लाददायिनी व्युष्टिर्येनेयं तदुदीरय ॥
“လူ့လောက၌ ငါသည် မည်သည့် မဟာကုသိုလ်ကံကို ပြုခဲ့သနည်း၊ ထိုကြောင့် ဤပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။ ထိုအကြောင်းကို ငါ့အား ပြောပြပါ။”
Verse 52
यमपुरुष उवाच पितृदेवातिथिप्रैष्य-शिष्टेनान्नेन ते तनुः । पुष्टिमभ्यागता यस्मात्तद्गतं च मनो यतः ॥
ယမပုရုသက ပြောသည်—“သင်၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အချိန်တော်တော်နှင့် အရင်ဦးစွာ ဘိုးဘွားများ၊ ဒေဝတားများ၊ ဧည့်သည်များ၊ အစေခံ/မှီခိုသူများနှင့် ထိုက်တန်သူများအား ပူဇော်ပြီးသော အစာဖြင့် ပျိုးထောင်ခံရသောကြောင့် စိတ်လည်း ထိုကုသိုလ်သို့ မျက်နှာမူလာခဲ့သည်။”
Verse 53
ततस्त्वद्गात्रसंसर्गो पवनो ह्लाददायकः । पापकर्मकृतो राजन् यातना न प्रबाधते ॥
ထို့ကြောင့် အို ဘုရင်၊ သင်၏ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ထိတွေ့သော လေသည်ပင် ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးတတ်လာသည်။ ထိုသက်ရောက်မှုကို ရရှိနေသရွေ့ အပြစ်ကံပြုသူတို့ကိုပင် ဒုက္ခဆင်းရဲတို့ မဖိနှိပ်နိုင်။
Verse 54
अश्वमेधादयो यज्ञास्त्वयेष्टा विधिवद्यतः । ततस्त्वद्दर्शनाद्यामी यन्त्रशस्त्राग्निवायसाः ॥
«အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဉနှင့် အခြားယဇ္ဉများကို မင်းကြီးသည် စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးကို မြင်ရုံဖြင့် ယမလောက၏ ညှဉ်းပန်းကိရိယာများ၊ လက်နက်များ၊ မီးနှင့် ညှဉ်းပန်းလေများသည် တားဆီးခံရသည်»။
Verse 55
पीडनच्छेददाहादिमहादुःखस्य हेतवः । मृदुत्वमागता राजन् तेजसापहता स्तव ॥
«ကြီးမားသောဒုက္ခ၏အကြောင်းရင်းများ—ဖိနှိပ်ခြင်း၊ ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ မီးလောင်စေခြင်း စသည့်အရာများ—သည် မင်းကြီး၏ တေဇ (ရောင်ခြည်) ကြောင့် နောက်ဆုတ်ကာ ပျော့ပြောင်းသွားပြီ၊ အရှင်မင်းကြီး»။
Verse 56
राजोवाच न स्वर्गे ब्रह्मलोके वा तत्सुखं प्राप्यते नरैः । यदार्तजन्तुनिर्वाणदानोत्थमिति मे मतिः ॥
မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်– «ဒုက္ခခံနေရသော သတ္တဝါတို့ကို သက်သာခွင့်/ကယ်တင်ခြင်း ပေးရာမှ ပေါ်ပေါက်သော ပျော်ရွှင်မှုကို လူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ပင် မရနိုင်၊ ဗြဟ္မာလောက၌ပင် မရနိုင်—ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ ယုံကြည်ချက်ဖြစ်သည်»။
Verse 57
यदि मत्सन्निधावेतान् यातना न प्रबाधते । ततो भद्रमुखात्राहं स्थास्ये स्थाणुरिवाचलः ॥
«ကျွန်ုပ်၏ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဤသတ္တဝါတို့ကို ညှဉ်းပန်းမှု မထိခိုက်လျှင်—အလှမျက်နှာရှိသူရေ—ကျွန်ုပ်သည် တိုင်တစ်တိုင်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ဤနေရာ၌ နေမည်»။
Verse 58
यमपुरुष उवाच एहि राजन् प्रगच्छामो निजपुण्यसमर्जितान् । भुङ्क्ष्व भोगानपास्येह यातनाः पापकर्मणाम् ॥
ယမ၏ လူက ပြောသည်– «လာပါ မင်းကြီး၊ မင်းကြီး၏ ကိုယ်ပိုင်ကုသိုလ်ကြောင့် ရရှိထားသော အပျော်အပါးများဆီသို့ ဆက်သွားကြစို့။ ဒီမှာတော့ အပြစ်ပြုသူတို့၏ ဒဏ်ခတ်ညှဉ်းပန်းမှုကို ကြည့်ပါ»။
Verse 59
राजोवाच तस्मान्न तावद्यास्यामि यावदेतॆ सुदुःखिताः । मत्सन्निधानात् सुखिनो भवन्ति नरकौकसः ॥
မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်— «ထို့ကြောင့် ငါသည် မသွားမည်၊ ငါ၏ ရှိနေခြင်းကြောင့် နရက၌ အလွန်ဒုက္ခခံနေရသောသူတို့ ပျော်ရွှင်သက်သာလာသရွေ့»။
Verse 60
धिक् तस्य जीवनं पुंसः शरणार्थिनमातुरम् । यो नार्तमनुगृह्णाति वैरिपक्षमपि ध्रुवम् ॥
«ဒုက္ခရောက်သူက ခိုလှုံရန် တောင်းခံလာသော်လည်း မကူညီသော လူ၏အသက်တာသည် အရှက်ကွဲဖွယ်ပင်—သူသည် ရန်သူဘက်က ဖြစ်နေသော်လည်းပင်»။
Verse 61
यज्ञदानतपांसीह परत्र च न भूतये । भवन्ति तस्य यस्यार्तपरित्राणे न मानसम् ॥
«ဒုက္ခရောက်သူကို ကာကွယ်ရန် စိတ်မတည်သောသူအတွက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ တပဿာကျင့်ခြင်းတို့သည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ပင် ကောင်းကျိုးမဖြစ်စေ»။
Verse 62
नरस्य यस्य कठिनं मनो बालातुरादिषु । वृद्धेषु च न तं मन्ये मानुषं राक्षसो हि सः ॥
«ကလေးများ၊ နာမကျန်းသူများ စသည့်သူတို့နှင့် အိုမင်းသူတို့အပေါ် စိတ်နှလုံးခက်ထန်သောသူကို ငါသည် လူဟု မထင်; သူသည် အမှန်တကယ် ရာက္ခသ ဖြစ်သည်»။
Verse 63
एतेषां सन्निकर्षात् तु यद्यग्निपरितापजम् । तथोग्रगन्धजं वापि दुःखं नरकसम्भवम् ॥
«သို့ရာတွင် သူတို့နှင့် နီးကပ်နေခြင်းကြောင့် မီး၏လောင်ကျွမ်းပူလောင်မှုမှ ဖြစ်သော နာကျင်မှု—သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်ဖွယ် အနံ့ဆိုးကြောင့် ဖြစ်သော နာကျင်မှု—ထိုသည်လည်း နရကမှ ပေါ်ပေါက်သော ဒုက္ခပင် ဖြစ်သည်»။
Verse 64
क्षुत्पिपासाभवं दुःखं यच्च मूर्च्छाप्रदं महत् । एतेषां त्राणदानन्तु मन्ये स्वर्गसुखात् परम् ॥
ဆာလောင်မှုနှင့် ရေငတ်မှုမှ ပေါ်လာသော ဒုက္ခ၊ မူးလဲစေသည့် ကြီးမားသော ဝေဒနာတို့—ဤတို့ကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော သတ္တဝါတို့ကို ကယ်တင်ပေးခြင်းကို ငါသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပျော်ရွှင်မှုထက်ပင် မြင့်မြတ်ဟု မှတ်ယူ၏။
Verse 65
प्राप्स्यन्त्यर्ता यदि सुखं बहवो दुःखिते मयि । किं नु प्राप्तं मया न स्यात् तस्मात् त्वं व्रज माचिरम् ॥
အကယ်၍ ငါ ဒုက္ခခံနေရစဉ်ပင် ဒုက္ခရောက်နေသော သတ္တဝါများစွာ ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိမည်ဆိုလျှင်၊ အမှန်တကယ် ငါမရနိုင်သည့် အရာ ဘာရှိမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် သင်တို့ သွားနိုင်သည်—မနှောင့်နှေးကြနှင့်။
Verse 66
यमपुरुष उवाच एष धर्मश्च शक्रश्च त्वां नेतुं समुपागतौ । अवश्यं अस्माद् गन्तव्यं तस्मात् पार्थिव गम्यताम् ॥
ယမ၏ အမှုထမ်းတစ်ဦးက ပြောသည်– «ဤနေရာတွင် ဓမ္မနှင့် သက္ကရ (အိန္ဒြ) တို့သည် သင့်ကို ခေါ်ဆောင်ရန် လာကြပြီ။ ဤမှ သင်သည် မလွဲမသွေ ထွက်ခွာရမည်; ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ—သွားပါ»။
Verse 67
धर्म उवाच नयामि त्वामहं स्वर्गं त्वया सम्यगुपासितः । विमानमेतदारुह्य मा विलम्बस्व गम्यताम् ॥
ဓမ္မက ပြောသည်– «သင်က ငါ့ကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခဲ့သဖြင့် ငါသည် သင့်ကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခေါ်ဆောင်မည်။ ဤ ကောင်းကင်ယာဉ် (ဝိမာန) ပေါ်သို့ တက်ပါ; မနှောင့်နှေးနှင့်—ထွက်ခွာကြစို့»။
Verse 68
राजोवाच नरके मानवाः धर्म पीड्यन्तेऽत्र सहस्रशः । त्राहीति चार्ताः क्रन्दन्ति मामतो न व्रजाम्यहम् ॥
မင်းကြီးက ပြောသည်– «ဤနရကတွင်၊ အို ဓမ္မ၊ လူသားတို့ကို ထောင်နှင့်ချီ၍ ညှဉ်းပန်းနေကြသည်။ ဒုက္ခရောက်သူတို့က ‘ကယ်တင်ပါ!’ ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ဤနေရာမှ မထွက်ခွာနိုင်»။
Verse 69
इन्द्र उवाच कर्मणा नरकप्राप्तिरेतेषां पापकर्मिणाम् । स्वर्गस्त्वयापि गन्तव्यो नृप पुण्येन कर्मणा ॥
အိန္ဒြာက ပြောသည်– «ဤမကောင်းသူတို့သည် မိမိတို့၏ ကမ္မကြောင့် နရကသို့ ရောက်ကြပြီ။ အို မင်းကြီး၊ သင်သည်လည်း မိမိ၏ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကြောင့် သုဂတိ(ကောင်းကင်)သို့ သွားရမည်»။
Verse 70
राजोवाच यदि जानासि धर्म त्वं त्वं वा शक्र शचीपते । मम यावत् प्रमाणन्तु शुभं तद् वक्तुमर्हथः ॥
မင်းကြီးက ပြောသည်– «အို ဓမ္မ၊ သို့မဟုတ် သာချီ၏ အရှင် သက္ကရာ(အိန္ဒြာ)၊ သင်တို့ သိလျှင် ကျွန်ုပ်၏ မင်္ဂလာကုသိုလ်၏ အတိုင်းအတာကို ပြောပြပါ»။
Verse 71
धर्म उवाच अब्बिन्दवो यथाम्भोधौ यथा वा दिवि तारकाः । यथा वा वर्षता धारा गङ्गायां सिकता यथा ॥
ဓမ္မက ပြောသည်– «သမုဒ္ဒရာထဲရှိ ရေစက်များကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်များကဲ့သို့၊ မိုးရွာသွန်းရာတွင် စီးဆင်းသော မိုးရေစီးကြောင်းများကဲ့သို့၊ ဂင်္ဂါမြစ်ထဲရှိ သဲစေ့များကဲ့သို့—(ထိုသို့ပင်)…»။
Verse 72
असंख्येया महाराज यथा बिन्द्वादयो ह्यपाम् । तथा तवापि पुण्यस्य संख्या नैवोपपद्यते ॥
အို မင်းကြီးကြီး၊ ရေစက်တို့ကဲ့သို့ အရေအတွက်မရှိသကဲ့သို့ သင်၏ ကုသိုလ်အရေအတွက်ကိုလည်း လုံးဝ မသတ်မှတ်နိုင်၊ မတွက်ချက်နိုင်ပါ။
Verse 73
अनुकम्पामिमामद्य नारकेष्विह कुर्वतः । तदेव शतसाहस्रं संख्यामुपगतं तव ॥
ယနေ့ ဤနေရာ၌ နရကရှိသူတို့အကြား မေတ္တာကရုဏာကို ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် သင်၏ ထိုကုသိုလ်သည် တစ်သိန်းအရေအတွက်သို့ ရောက်ခဲ့သည် (တစ်သိန်းဆတိုးပွားခဲ့သည်)။
Verse 74
तद्गच्छ त्वं नृपश्रेष्ठ तद्भाक्तुममरालयम् । एतेऽपि पापं नरके क्षपयन्तु स्वकर्मजम् ॥
ထို့ကြောင့် မင်းတို့အနက် အကောင်းဆုံးသော မင်းကြီးရေ၊ အမတတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံနေရာသို့ သွား၍ ပျော်မြူးလော့။ အခြားသူတို့သည် နရက၌ မိမိတို့၏ ကံကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်ကို ကုန်ခန်းစေကြပါစေ။
Verse 75
राजोवाच कथं स्पृहां करिष्यन्ति मत्सम्पर्केषु मानवाः । यदि सत्सन्निधावेṣामुत्कर्षो नोपजायते ॥
မင်းကြီးက ပြောသည်– “လူတို့သည် ကျွန်ုပ်နှင့် ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် ကောင်းမှုကို လိုလားတောင့်တမည်ဟု မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သီလရှိသူတို့၏ ရှေ့တွင်ပင် သူတို့၏ မြင့်တင်မှု မပေါ်ပေါက်လျှင်?”
Verse 76
तस्माद्यत् सुकृतं किञ्चिन्ममास्ति त्रिदशाधिप । तेन मुच्यन्तु नरकात् पापिनो यातनां गताः ॥
“ထို့ကြောင့် သုံးဆယ်သော နတ်တို့၏ အရှင် (အိန္ဒြာ) ရေ၊ ကျွန်ုပ်၌ ရှိသမျှ အနည်းငယ်သော ကုသိုလ်ကြောင့် နာကျင်ဒုက္ခထဲသို့ ကျရောက်နေသော အပြစ်သားတို့ကို နရကမှ လွတ်မြောက်စေပါစေ။”
Verse 77
इन्द्र उवाच एवमूर्ध्वतरं स्थानं त्वयावाप्तं महीपते । एतांश्च नरकात् पश्य विमुक्तान् पापकॄणः ॥
အိန္ဒြာက ပြောသည်– “ထို့ကြောင့် မြေကြီး၏ အရှင်ရေ၊ သင်သည် ပိုမိုမြင့်မြတ်သော အဆင့်ကို ရရှိပြီးပြီ။ ကြည့်လော့—ဤအပြစ်သားတို့သည် နရကမှ လွတ်မြောက်ကြပြီ။”
Verse 78
पुत्र उवाच ततोऽपतत् पुष्पवृष्टिस्तस्योपरि महीपतेः । विमानञ्चाधिरोप्यैनं स्वर्लोकमनयद्धरिः ॥
သားက ပြောသည်– “ထို့နောက် ထိုမင်းကြီးပေါ်သို့ ပန်းမိုးရွာသကဲ့သို့ ပန်းများ ကျလာသည်။ ဟရီသည် သူ့ကို ကောင်းကင်ရထားပေါ် တင်၍ စွဝဂ္ဂသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။”
Verse 79
अहञ्चान्ये च ये तत्र यातनाभ्यः परिच्युताः । स्वकर्मफलनिर्दिष्टं ततो जात्यन्तरं गताः ॥
ထိုဒဏ်ခတ်ဆင်းရဲမှုများမှ လွတ်မြောက်သွားသော ကျွန်ုပ်နှင့် အခြားသူတို့သည် မိမိတို့၏ ကံအကျိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း နောက်ထပ် မွေးဖွားခြင်းသို့ သွားရောက်ကြ၏။
Verse 80
एवमेतॆ समाख्याता नरका द्विजसत्तम । येन येन च पापेन यां यां योनिमुपैति वै ॥
ထို့ကြောင့်၊ အို ဒွိဇအထဲ၌ အကောင်းဆုံးသောသူ၊ ဤနရကများကို ဖော်ပြပြီးပြီ—အပြစ်တစ်မျိုးစီက မည်သည့်ဝမ်း (ပြန်လည်မွေးဖွားရာပုံစံ) သို့ ဦးတည်စေသည်ကိုလည်း အမှန်တကယ် ဖော်ပြထား၏။
Verse 81
तत् तत् सर्वं समाख्यातं यथा दृष्टं मया पुरा । पुरानुभवजं ज्ञानमवाप्यावितथं तव । अतः परं महाभाग किमन्यत् कथयामि ते ॥
အရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ် ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့သကဲ့သို့ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ယခင်အတွေ့အကြုံမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ဗဟုသုတကို ရရှိထား၍—သင်အတွက် အမှန်တရားဖြစ်သောအရာကို—အို ကံကောင်းသူ၊ ဤထက်ပို၍ ဘာကို ထပ်ပြောရမည်နည်း။
It analyzes proportional karmic causality: how particular violations—ritual deceit, betrayal, sexual misconduct, theft (itemized by commodity), and disrespect to elders—produce determinate naraka experiences and corresponding rebirth-forms, while compassion and dharmic intention can counteract suffering.
This Adhyāya is not structured as a Manvantara transition; instead it functions as an ethical-eschatological module within the broader Purāṇic frame, supplying a detailed karma–yoni taxonomy and a paradigmatic episode of merit-transfer through compassion.
It does not belong to the Devī Māhātmya (Adhyāyas 81–93) and contains no śākta stuti or Devī-centered battle narrative; its focus is dharmaśāstric ethics, naraka cosmology, and the salvific potency of puṇya expressed through compassion.