Adhyaya 36

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुष्गपादे वेदव्यसनाख्यानं स्वायंभुवमन्वन्तरवर्णनं च नाम पञ्चत्रिंशत्तमो ऽध्यायः शांशपायन उवाच मन्वन्तराणि शेषाणि श्रोतुमिच्छाम्यनुक्रमात् / मन्वन्तराधिपांश्चैव शक्रदेवपुरोगमान्

ဤသို့ သီရိ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ (ဝါယု ပြောကြားသည်) ပုဗ္ဗပိုင်း ဒုတိယ အပိုင်း (အနုဋ္ဌုဗ် ချန့်) တွင် “ဝေဒဗျသန အကြောင်းနှင့် စွာယံဘူဝ မနွန္တရ ဖော်ပြချက်” ဟူသော အခန်း ၃၅ ဖြစ်၏။ ရှမ်းရှပာယနက ဆိုသည်— ကျန်ရှိသော မနွန္တရများကို အစဉ်လိုက် နားထောင်လိုသည်၊ ထို့ပြင် မနွန္တရ အုပ်စိုးရှင်များကိုလည်း၊ သက္ကရ (အိန္ဒြ) နှင့် ဒေဝများအပါအဝင်။

Verse 2

सूत उवाच मन्वन्तराणि यानि स्युरतीतानागतानि ह / समासा द्विस्तराच्चैव ब्रुवतो मे निबोधत

စူတက ပြောသည်— အတိတ်က မနွန္တရများနှင့် အနာဂတ် မနွန္တရများကို ငါသည် အကျဉ်းချုပ်လည်း၊ အသေးစိတ်လည်း ပြောမည်။ ငါ့စကားကို သေချာနားထောင်ကြ။

Verse 3

स्वायंभुवो मनुः पूर्वं मनुः स्वारोचिषस्तथा / उत्तमस्तामसश्चैव रैवतश्चाक्षुषस्तथा

အစဦးတွင် စွာယံဘူဝ မနု၊ ထို့နောက် စွာရောချိသ မနု။ ထို့ပြီး အုတ္တမ၊ တာမသ၊ ရိုင်ဝတ နှင့် ချာක්ෂုသ မနုတို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 4

षडेते मनवो ऽतीता वक्ष्याम्यष्टावनागतान् / सावर्णिश्चैव रौच्यश्च भौत्यो वैवस्वतस्तथा

ဤမနုခြောက်ပါးသည် အတိတ်သို့ လွန်သွားပြီ။ ယခု ငါသည် လာမည့် မနုရှစ်ပါးကို ပြောမည်—သာဝဏ္ဏိ၊ ရောချျ၊ ဘောတျ နှင့် ဝိုင်ဝသွဝတ စသည်တို့။

Verse 5

वक्ष्याम्येतान्पुरस्तात्तु मनोर्वेवस्वतस्य च / मनवः पञ्च ये ऽतीता मानसांस्तान्निबोधत

ဝိုင်ဝသွဝတ မနုမတိုင်မီရှိသော မနုများကို ငါ အရင်ပြောမည်။ အတိတ်သို့ လွန်သွားသော မနုငါးပါးကို စိတ်၌ ထား၍ သိမှတ်ကြလော့။

Verse 6

मन्वन्तरं मया वो ऽध्य क्रान्तं स्वायंभुवस्य ह / अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि मनाः स्वारोचिषस्य ह

ယနေ့ ငါသည် စွာယံဘူဝ မနု၏ မနွန္တရကို သင်တို့အား ပြောပြီးပြီ။ ယခုမှစ၍ စွာရောချိသ မနု၏ မနွန္တရကို ဆက်လက် ပြောမည်။

Verse 7

प्रजासर्गं समासेन द्वितीयस्य महात्मनः / आसन्वै तुषिता देवा मनोः स्वारोचिषे ऽन्तरे

ဒုတိယ မဟာတ္မာ မနု၏ ကာလ၌ သတ္တဝါပေါင်း၏ စೃಷ್ಟિကို အကျဉ်းချုပ် ပြောသည်။ စွာရောချိသ မနု၏ မနွန္တရတွင် တုသိတ ဒေဝတို့ ရှိကြသည်။

Verse 8

पारावताश्च विद्वांसो द्वावेव तु गणौ स्मृतौ / तुषितायां समुत्पन्नाः क्रतोः पुत्राः स्वरोचिषः

ပါရာဝတနှင့် ပညာရှိတို့—ဤနှစ်ဂဏာသာ စမృతိ၌ ဆိုထားသည်။ တုသိတာ၌ မွေးဖွား၍ ကရတု ရှိ၏ သားများ၊ စဝရောချိෂ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 9

पारावताश्च वासिष्ठा द्वादश द्वौ गणौ स्मृतौ / छन्दजाश्च चतुर्विंशद्देवास्ते वै तदा स्मृताः

ပါရာဝတနှင့် ဝါသိဋ္ဌ—ဂဏာနှစ်စုကို တစ်စုလျှင် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးဟု စမృతိ၌ မှတ်သားသည်။ ‘ချန္ဒဇ’ ဟု ခေါ်သော ဒေဝတား ၂၄ ပါးကို ထိုကာလ၌ ရည်ညွှန်းကြသည်။

Verse 10

दिवस्पर्शो ऽथ जामित्रो गोपदो भासुरस्तथा / अजश्च भगवाश्चैव द्रविणश्य महा बलः

ဒိဝස්ပရှ၊ ဇာမိတ္ရ၊ ဂိုပဒ၊ ဘာသုရ၊ ထို့ပြင် အဇ၊ ဘဂဝါန် နှင့် အင်အားကြီး ဒြဝိဏရှျ။

Verse 11

आयश्चापि महाबाहुर्महौजाश्चापि वीर्यवान् / चिकित्वान्विश्रुतो यस्तु चांशो यश्चैव पठ्यते

အာယ သည် လက်မောင်းကြီးသူ၊ မဟောဇာ သည် သတ္တိပြည့်ဝသူ၊ ထို့ပြင် နာမည်ကြီး ချိကိတွာန် နှင့် ပဋ္ဌာန်းတွင် ဖတ်ဆိုသော ချာံရှ။

Verse 12

ऋतश्चद्वादशस्तेषां तुषिताः परिकीर्त्तिताः / इत्येते क्रतुपुत्रास्तु तदासन्सोमपायिनः

သူတို့အနက် ‘ရတ’ ဟု အမည်ရသော ၁၂ ပါးကို တုသိတဟု ချီးကျူးကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကရတု၏ သားများသည် ထိုကာလ၌ ဆိုမပိုင် (ဆိုမသောက်သူ) များဖြစ်ကြသည်။

Verse 13

प्रचेताश्चैव यो देवो विश्वदेवस्तथैव च / समञ्जो विश्रुतो यस्तु ह्यजिह्मश्चारिमर्द्दनः

ပရစေတားဟူသော ထိုဒေဝသည် ဝိශ්ဝဒေဝလည်း ဖြစ်၏; သမဉ္ဇသည် ကျော်ကြား၍ မကောက်ကွေ့၊ ရန်သူနှိမ်နင်းသူ ဖြစ်၏။

Verse 14

आयुर्दानो महामानो दिव्यमानस्तथैव च / अजेयश्च महाभागो यवीयांश्च महाबलः

အာယုရ္ဒာန၊ မဟာမာန၊ ဒိဗ္ယမာန; အဇေယ မရှုံးနိုင်သူ၊ မဟာဘာဂ မင်္ဂလာကြီးသူ၊ ငယ်ရွယ်သော်လည်း မဟာအားရှိသူ။

Verse 15

होता यज्वा तथा ह्येते परिक्रान्ताः परावताः / इत्येता देवता ह्यासन्मनोः स्वारोचिषान्तरे

ဟောတာ၊ ယဇ္ဝာ—ဤတို့သည် အဝေးအလွန်အထိ လှည့်လည်သွားလာသူများ; စ္ဝာရောချိသ မန်ဝန္တရ၌ မနု၏ကာလတွင် ဤတို့ပင် ဒေဝများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 16

सोमपास्तु तदा ह्येताश्चतुर्विशति देवताः / तेषामिन्द्रस्तदा ह्यासीद्विपश्चिल्लोकविश्रुतः

ထိုအခါ ဤဒေဝ ၂၄ ပါးသည် ဆိုမရည် သောက်သုံးသူများ; သူတို့အနက် အင်္ဒြာသည် ထိုကာလ၌ ‘ဝိပශ්ချိတ်’ ဟူ၍ လောကကျော်ကြားသူ ဖြစ်၏။

Verse 17

ऊर्जा वसिष्ठपुत्रश्च स्तंबः काश्यप एव च / भार्गवश्च तधा प्राम ऋषभोंऽङ्गिरसस्तथा

ဦర్జာ၊ ဝသိဋ္ဌပုတ্ৰ၊ စတံဘ၊ ကာရှျပ; ထို့ပြင် ဘာရ္ဂဝ၊ ပရာမ၊ နှင့် ရ္ဋရှဘ—အင်္ဂိရသ မျိုးရိုးမှလည်း ဖြစ်၏။

Verse 18

पौलस्त्यश्चैव दत्तो ऽत्रिरात्रेयो निश्चलस्तथा / पौलहो ऽथार्वरीवांश्च एते सप्तर्षयस्तथा

ပေါလස්တျ၊ ဒတ္တ၊ အတြိရာတြေးယ၊ နိရှ္စလ; ထို့ပြင် ပေါလဟ နှင့် အာသဗ္ဗရီဝ—ဤတို့သည် စပ္တရ္ဋိ ခုနစ်ပါး ဖြစ်သည်။

Verse 19

चैत्रः किंपुरुष श्चैव कृतान्तो विभृतो रविः / बृहदुक्थो नवः सेतुः श्रुतश्चेति नव स्मृताः

ချိုက်တြ၊ ကിംပုရုရှ၊ ကൃതာန္တ၊ ဝိဘြုတ၊ ရဝိ၊ ဗြဟဒုက္ထ၊ နဝ၊ စေတု နှင့် ရှရုတ—ဤကိုးပါးဟု စမရတီ၌ မှတ်သားထားသည်။

Verse 20

मनोः स्वारोचिषस्यैते पुत्रा वंशकराः प्रभो / पुराणे परिसंख्याता द्वितीयं वै तदन्तरम्

အရှင်ဘုရား၊ စွာရောချိရှ မနု၏ ဤသားတော်များသည် မျိုးဆက်တည်ထောင်သူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ပုရာဏတွင် ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်—ဤသည် ဒုတိယ မန္ဝန္တရ ဖြစ်သည်။

Verse 21

सप्तर्षयो मनुर्देवाः पितरश्च चतुष्टयम् / मूलं मन्वन्तरस्यैते तेषां चैवान्वयाः प्रजाः

စပ္တရ္ဋိ၊ မနု၊ ဒေဝများနှင့် ပိတရ် လေးမျိုး—ဤတို့သည် မန္ဝန္တရ၏ အမြစ်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ ဆက်နွယ်ရာမှ ပရဇာများ ပေါ်ပေါက်သည်။

Verse 22

ऋषीणां देवताः पुत्राः पितरो देवसूनवः / ऋषयो देवपुत्राश्च इति शास्त्रे विनिश्चयः

ဤသည်မှာ ရှာස්တြ၏ အဆုံးအဖြတ်ဖြစ်သည်—ဒေဝများသည် ရ္ဋိတို့၏ သားတော်များ၊ ပိတရ်တို့သည် ဒေဝ၏ သားများ၊ ရ္ဋိတို့လည်း ဒေဝပုတြ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 23

मनोः क्षत्रं विशश्चैव सप्तर्षिभ्यो द्विजा तयः / एतन्मन्वन्तरं प्रोक्तं समासाच्च न विस्तरात्

မနုမှ က္ෂတ္တရိယနှင့် ဝိုင်ရှျ၊ စပ့်တရ္ရှိတို့မှ ဒွိဇတို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ဤမန်ဝန္တရကို အကျဉ်းချုပ်သာ ဆိုထားပြီး အပြည့်အစုံ မဟုတ်။

Verse 24

स्वायंभुवे न विस्तारो ज्ञेयः स्वारोचिषस्य च / न शक्यो विस्तरस्तस्य वक्तुं वर्षशतैरपि

စွာယံဘူဝနှင့် စွာရောချိသ မန်ဝန္တရတို့၏ အသေးစိတ်ကို သိရန်ခက်ကာ၊ အပြည့်အစုံကို နှစ်ရာနှစ်ဆယ်နှစ်ပေါင်းများစွာဖြင့်ပင် မပြောနိုင်။

Verse 25

पुनरुक्तबहुत्वात्तु प्रजानां वै कुलेकुले / तृतीये त्वथ पर्याये उत्तमस्यान्तरे मनोः

ပြည်သူတို့ကို မျိုးရိုးမျိုးရိုးအလိုက် ထပ်ခါထပ်ခါ ဆိုရသည်များသောကြောင့်၊ ယခု တတိယအစဉ်အတိုင်း—ဥတ္တမ မနု၏ ကာလအတွင်း—ဖော်ပြသည်။

Verse 26

पञ्च देवगणा प्रोक्तास्तान्वक्ष्यामि निबोधत / सुधामानश्च ये देवा ये चान्ये वशवर्त्तिनः

ဒေဝဂဏ ငါးဖွဲ့ဟု ဆိုထားသည်။ ငါပြောမည်၊ သေချာနားထောင်လော့—‘သုဓာမာန’ ဟုခေါ်သော ဒေဝများနှင့် အခြား အမိန့်အာဏာအောက်ရှိ ဒေဝများ။

Verse 27

प्रतर्दनाः शिवाः सत्यागणा द्वादशकाः स्मृताः / सत्यो धृतिर्दमो दान्तः क्षमः क्षामो ध्वनिः शुचिः

ပရတර්ဒန၊ ရှိဝ၊ စတျယဂဏတို့ကို ဒွါဒသ (၁၂) ဟု မှတ်ယူကြသည်—စတျယ၊ ဓြတိ၊ ဒမ၊ ဒာန္တ၊ က్షမ၊ က్షာမ၊ ဓွနိ၊ ရှုချိ။

Verse 28

इषोर्ज्जश्च तथा श्रेष्ठः सुपर्णो द्वादशस्तथा / इत्येते द्वादश प्रोक्ताः सुधामानस्तु नामभिः

ဣရှောရ္ဇ္ဇ၊ ရှ్రေဋ္ဌ နှင့် သုပဏ္ဏ—ထို့ပြင် ဒွါဒသမလည်း ပါ၏။ ထိုသို့ ‘သုဓာမာန်’ ဟူသော နာမများဖြင့် ဤတစ်ဆယ်နှစ်ပါးကို ဆိုထားသည်။

Verse 29

सहस्रधारो विश्वायुः समितारो वृहद्वसुः / विश्वधा विश्वकर्मा च मानसस्तु विराजसः

သဟသ္ရဓာရ၊ ဝိශ්ဝာယု၊ သမိတာရ နှင့် ဝృဟဒ္ဝသု; ထို့ပြင် ဝိශ්ဝဓာ၊ ဝိශ්ဝကರ್ಮာ နှင့် ဝိရာဇ၏ သား မာနသ။

Verse 30

ज्योतिश्चैव विभासश्च कीर्त्तिता वंशवर्तिनः / अवध्यो ऽवरतिर्देवो वसुर्धिष्ण्यो विभावसुः

ဇျောတိနှင့် ဝိဘာသ တို့ကို မျိုးဆက်စဉ်ဆက်၌ တည်သူများဟု ချီးကျူးဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် အဝဓျ၊ အဝရတိဒေဝ၊ ဝသု၊ ဓိဿ္ဏျ နှင့် ဝိဘာဝသု။

Verse 31

वित्तः क्रतुः सुधर्मा च धृतधर्मा यशस्विजः / रथोर्मिः केतुमाञ्छ्चैव कीर्त्तितास्तु प्रतर्दनाः

ဝိတ္တ၊ ကရတု၊ သုဓမ္မာ၊ ဓြတဓမ္မာ နှင့် ယသသ္ဝိဇ; ထို့ပြင် ရထောရ္မိ နှင့် ကေတုမာန်—ဤတို့ကို ပရတර්ဒန မျိုးဆက်၌ ချီးကျူးဖော်ပြသည်။

Verse 32

हंसस्वारौ वदान्यौ च प्रतर्दनयशस्करौ / सुदानो वसुदानश्च सुमञ्जसविषावुभौ

ဟံသ္ဝါရ နှင့် ဝဒါနျ—ပရတර්ဒန၏ ဂုဏ်သတင်းကို တိုးပွားစေသူများ။ သုဒါန နှင့် ဝသုဒါန; ထို့ပြင် သုမဉ္ဇသ နှင့် ဝိသာဝ—ဤနှစ်ပါးလည်း။

Verse 33

यमो वह्निर् यतिश्चैव सुचित्रः सुतपास्तथा / शिवा ह्येते तु विज्ञेया यज्ञिया द्वादशापराः

ယမ၊ ဝဟ္နိ (အဂ္နိ)၊ ယတိ၊ စုစိတ္တရ၊ စုတပာ—ဤတို့ကို ရှိဝသွင်ပြင်ရှိသူများဟု သိမှတ်ရမည်။ ဤတို့သည် ယဇ္ဉိယ ဒေဝတာ အခြား ဒွါဒသ ဖြစ်သည်။

Verse 34

सत्यानामपि नामानि निबोधत यथातथम् / दिक्पतिर्वाक्पतिश्चैव विश्वः शंभुस्तथैव च

ယခု ‘သတ္တျ’ များ၏ အမည်များကိုလည်း အမှန်အတိုင်း သိမှတ်ကြလော့—ဒိက္ပတိ၊ ဝါက္ပတိ၊ ဝိශ්ဝ၊ နှင့် သမ္ဘု။

Verse 35

स्वमृडीको दिविश्चैव वर्चोधामा बृहद्वपुः / अश्वश्चैव सदश्वश्च क्षेमानन्दौ तथैव च

စွဝမೃဍီက၊ ဒိဝိ၊ ဝရ္စောဓာမာ၊ ဗృဟဒ္ဝပု၊ အශ්ဝ၊ သဒအශ්ဝ၊ ထို့ပြင် က္ရှေမ နှင့် အာနန္ဒ။

Verse 36

सत्या ह्येते परिक्रान्ता यज्ञिया द्वादशापराः / इत्येता देवता ह्यासन्नौत्तमस्यान्तरे मनोः

ဤတို့ပင် ‘သတ္တျ’ ဟု ခေါ်သော ယဇ္ဉိယ ဒေဝတာ အခြား ဒွါဒသ ဖြစ်ကြသည်။ ဤသို့ ဤဒေဝတာတို့သည် ဥတ္တမ မနု၏ မနွန္တရ၌ ရှိခဲ့သည်။

Verse 37

तेषामिन्द्रस्तु देवानां सुशान्तिर्नाम विश्रुतः / पुत्रास्त्तवङ्गिरसस्ते वै उत्तमस्य प्रजापतेः

ထိုဒေဝတာတို့၏ အင်ဒြာသည် ‘စုရှာန္တိ’ ဟု နာမည်ကျော်ကြား၏။ ထို့ပြင် သူတို့သည် အင်္ဂိရသ မျိုးဆက်သားများဖြစ်၍ ဥတ္တမ ပ္ရဇာပတိ၏ သားများဖြစ်ကြသည်။

Verse 38

वशिष्ठपुत्राः सप्तासन्वाशिष्ठा इति विश्रुताः / सप्तर्षयस्तु ते सर्व उत्तमस्यान्तरे मनोः

ဝသိဋ္ဌ၏ သားတော် ခုနှစ်ပါးသည် ‘ဝါသိဋ္ဌ’ ဟူ၍ ထင်ရှားကြ၏။ ထိုသူတို့အားလုံးသည် စပ္တရ္ဍိ ဖြစ်၍ ဥတ္တမ မနု၏ မနွန္တရကာလ၌ ရှိကြ၏။

Verse 39

आचश्च परशुश्चैव दिव्यो दिव्यौषधिर्नयः / देवाम्वुजश्चाप्रतिमौ महोत्साहो गजस्तथा

အာချ၊ ပရရှု၊ ဒိဗ္ယ၊ ဒိဗ္ယအော်သဓိ၊ နယ၊ ဒေဝမ္ဗုဇ၊ အပရတိမ၊ မဟောတ္စာဟ၊ ဂဇ—ဤတို့သည် အမည်များဖြစ်သည်။

Verse 40

विनीतश्च सुकेतुश्च सुमित्रः सुमतिः श्रुतिः / उत्तमस्य मनोः पुत्रास्त्रयोदश महात्मनः

ဝိနီတ၊ သုကေတု၊ သုမိတ္တရ၊ သုမတိ၊ ရှရုတိ—ဤမဟာတ္မာတို့သည် ဥတ္တမ မနု၏ သားတော် ဆယ့်သုံးပါးဖြစ်ကြသည်။

Verse 41

एते क्षत्रप्रणेतारस्तृतीयं चैतदन्तरम् / औत्तमः परिसंख्यातः सर्गः स्वारोचिषेण तु

ဤသူတို့သည် က္ෂတ္တရိယတို့၏ စည်းကမ်းတည်ထောင်သူများဖြစ်ကြ၏။ ဤသည် တတိယ မနွန္တရ ဖြစ်ပြီး၊ စွာရောချိသ မနုက ‘အောတ္တမ စရ္ဂ’ ဟု ရေတွက်ထားသည်။

Verse 42

विस्तरेणानुपूर्व्या च तामसस्य निबोधत / चतुर्थे त्वथ पर्याये तामसस्यातरे मनोः

ယခု တာမသ (မနု) အကြောင်းကို အစဉ်လိုက် အသေးစိတ် သိမှတ်ကြလော့။ စတုတ္ထ အလှည့်တွင် တာမသ မနု၏ မနွန္တရ ဖြစ်လာသည်။

Verse 43

सत्याः सुरूपाः सुधियो हरयश्च गणाः स्मृताः / पुलस्त्यपुत्रास्ते देवास्तामसस्यान्तरे मनोः

သတ္တျ၊ သုရူပ၊ သုဓိ နှင့် ဟရိ ဟူသော ဂဏများဟု မှတ်သားထားသည်။ ထိုဒေဝတို့သည် ပုလတ္စျ၏ သားတော်များဖြစ်၍ တာမသ မနု၏ အန္တရကာလ၌ ပေါ်ထွန်းကြသည်။

Verse 44

गणस्तु तेषां देवानामेकैकः पञ्चविंशकः / इन्द्रियाणां प्रतीयेत ऋषयः प्रतिजानते

ထိုဒေဝတို့၏ ဂဏတစ်ခုစီမှာ နှစ်ဆယ့်ငါးပါးစီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို အင်ဒြိယများ၏ ရূপအဖြစ် သိမြင်ရသည်ဟု ရှိများက အတည်ပြုကြသည်။

Verse 45

सप्रमाणास्तु शीर्षण्यं मनश्चैवाष्टमं तथा / इन्द्रियाणि तथा देवा मनोस्तस्यान्तरे स्मृताः

စပရမာဏ (၇) နှင့် အထွတ်အမြတ် (ရှီးရ္ෂဏျ) တို့၊ အဋ္ဌမမှာ မနစ် (စိတ်) ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ အင်ဒြိယများနှင့် ဒေဝတို့ကိုလည်း ထိုမနု၏ အန္တရကာလ၌ မှတ်သားထားသည်။

Verse 46

तेषां बभूव देवानां शिबिरिन्द्रः प्रतापवान् / सप्तर्षयोंऽतरे ये च तान्निबोधत सत्तमाः

ထိုဒေဝတို့အနက် အာနုဘော်ကြီးသော ရှိဘိရိန္ဒြ ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။ ထိုအန္တရကာလရှိ စပ္တရိရှီတို့ကိုလည်း သိမှတ်ကြလော့၊ အမြတ်ဆုံးတို့ရေ။

Verse 47

काव्य आङ्गिरसश्चैव काश्यपः पृथुरेव च / अत्रेयस्त्वग्निरित्येव ज्योतिर्धामा च भार्गवः

ကာဝျ၊ အာင်္ဂိရသ၊ ကာရှျပ နှင့် ပೃထု; အာတြေယ၊ အဂ္နိ၊ ဂျျိုတိရ္ဓာမာ နှင့် ဘာရ္ဂဝ—ဤတို့သည် စပ္တရိရှီများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 48

पौलहश्चरकश्चात्र वाशिष्ठः पीवरस्तथा / चैत्रस्तथैव पौलस्त्य ऋषयस्तामसेंऽतरे

တားမသ မန်ဝန္တရအတွင်း ဤနေရာ၌ ပေါုလဟ၊ စာရက၊ ဝါရှိဋ္ဌ၊ ပီဝရ၊ ချိုင်တြ နှင့် ပေါုလစတျယ—ဤရိရှီတို့ကို ဆိုထားသည်။

Verse 49

जानुजङ्घस्तथा शान्तिर्नरः ख्यातिः शुभस्तथा / प्रियभृत्यो परीक्षिच्च प्रस्थलो ऽथ दृढेषुधिः

ဇာနုဇင်္ဃ၊ ရှာန္တိ၊ နရ၊ ချျာတိ၊ ရှုဘ; ထို့ပြင် ပရိယဘෘတ်ယ၊ ပရိက္ခိ၊ ပရස්ထလ နှင့် ဒြဍေရှုဓိ—ဟူသော နာမများလည်း ပါသည်။

Verse 50

कृशाश्वः कृतबन्धुश्च तामसस्य मनोः सुताः / पञ्चमेत्वथ पर्याये मनोः स्वारोचिषेंऽतरे

ကೃရှာရှွ နှင့် ကೃတဘန္ဓု သည် တားမသ မနု၏ သားများဖြစ်ကြသည်။ စွာရောစိရှ မန်ဝန္တရ အစဉ်တွင် ဤသည် ပဉ္စမ အပိုင်းဖြစ်သည်။

Verse 51

गुणास्तु ये समाख्याता देवानां तान्निबोधत / अमिताभा भूतरयो वैकुण्ठाः ससुमेधसः

ဒေဝတাদের၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို သိမှတ်ပါ: အမိတာဘ၊ ဘူတရယ၊ ဝိုင်ကుంఠ နှင့် စစုမေဓသ။

Verse 52

वरिष्ठाश्च शुभाः पुत्रा वसिष्ठस्य प्रजापतेः / चतुर्दश तु चत्वारो गणास्तेषां सुभास्वराः

ပရဇာပတိ ဝါရှိဋ္ဌ၏ သားတော်များသည် အထူးမြတ်၍ မင်္ဂလာရှိကြသည်။ သူတို့တွင် တစ်စုလျှင် ဆယ့်လေးပါသော ဂဏာ လေးစုရှိပြီး အသံလည်း သာယာတောက်ပသည်။

Verse 53

उग्रः प्रज्ञो ऽग्निभावश्च प्रज्योतिश्चामृतस्तथा / सुमतिर्वा विरावश्च धामा नादः श्रवास्तथा

ဩဂ္ဂရ၊ ပညာရှိ၊ မီးသဘောရှိသူ၊ တောက်ပသောအလင်း၊ အမృతဖြစ်သူ—ထို့အတူ စုမတိ၊ ဝိရာဝ၊ ဓာမ၊ နာဒ၊ ရှရဝာ။

Verse 54

वृत्तिराशी च वादश्च शबरश्च चतुर्दश / अमिताभाः स्मृता ह्येते देवाः स्वारोचिषेंऽतरे

ဝృတ္တိ၊ ရာရှိ၊ ဝါဒ၊ ရှဗရ—စုစုပေါင်း ဆယ့်လေးပါး; စွာရောချိရှ မနွန္တရတွင် ဤဒေဝတို့ကို ‘အမိတာဘ’ ဟု မှတ်ကြသည်။

Verse 55

मतिश्च सुमतिश्चैव ऋतसत्यौ तथैधनः / अधृतिर्विधृतिश्चैव दमो नियम एव च

မတိနှင့် စုမတိ၊ ရ္တနှင့် သတ္တျ၊ ထို့ပြင် အိုင်ဓန; အဓြတိနှင့် ဝိဓြတိ၊ ဒမနှင့် နိယမလည်းရှိသည်။

Verse 56

व्रतो विष्णुः सहश्चैव द्युतिमान्सुश्रवास्तथा / इत्येतानीह नामानि आभूतयसां विदुः

ဝရတ၊ ဝိရှ္ဏု၊ သဟ၊ ဒျုတိမန်၊ စုရှရဝာ—ဤအမည်တို့ကို ဤနေရာတွင် ‘အာဘူတယ’ ဒေဝတို့၏ နာမများဟု သိကြသည်။

Verse 57

वृषो भेत्ता जयो भीमः शुचिर्दान्तो यशो दमः / नाथो विद्वानजेयश्च कृशो गौरो ध्रुवस्तथा

ဝೃಷ၊ ဘေတ္တာ၊ ဇယ၊ ဘီမ၊ ရှုချိ၊ ဒါန္တ၊ ယရှ၊ ဒမ; နာထ၊ ဝိဒွန်၊ အဇေယ၊ ကೃရှ၊ ဂေါရ၊ ဓြုဝလည်းရှိသည်။

Verse 58

कीर्त्तितास्तु विकुण्ठा वै सुमेधांस्तु निबोधत / मेधा मेधा तिथिश्चैव सत्यमेधास्तथैव च

ဝိုင်ကుంఠတို့ကို ချီးမွမ်းဖော်ပြပြီးပြီ; ဉာဏ်ကောင်းသူတို့၊ နားထောင်ပါ—မေဓာ၊ မေဓာ၊ တိထိ၊ နှင့် သတ္တျမေဓာ။

Verse 59

पृश्निमेधाल्पमेधाश्च भूयोमेधाश्च यः प्रभुः / दीप्तिमेधा यशोमेधा स्थिरमेधास्तथैव च

ပೃရှ္နိမေဓာ၊ အလ္ပမေဓာ၊ ဘူယိုမေဓာ ဟုခေါ်သော ပရဘု; ထို့ပြင် ဒီပ္တိမေဓာ၊ ယရှိုမေဓာ၊ သ္ထိရမေဓာ။

Verse 60

सर्वमेधा सुमेधाश्च प्रतिमेधाश्च यः स्मृतः / मेधजा मेधहन्ता च कीर्त्तितास्ते सुमेधसः

သူသည် သರ್ವမေဓာ၊ စုမေဓာ၊ ပရတိမေဓာ ဟု သတိရကြသည်; ထို့ပြင် မေဓဇာ၊ မေဓဟန္တာ ဟူ၍လည်း—သူတို့ကို စုမေဓသဟု ချီးမွမ်းဖော်ပြသည်။

Verse 61

विभुरिन्द्रस्तथा तेषामासीद्वि क्रान्तपौरुषः / पौलस्त्यो दवबाहुश्च सुधामा नाम काश्यपः

သူတို့အနက် ဗီရသတ္တိကြီးသော ဝိဘူ အိန္ဒြာ ရှိ၏; ပေါလස්တျ၊ ဒဝဗာဟု နှင့် စုဓာမာ အမည်ရှိ ကာရှျပလည်း ရှိ၏။

Verse 62

हिरण्यरोमाङ्गिरसो वेदश्रीश्चैव भार्गवः / ऊर्ध्वबाहुश्च वाशिष्ठः पर्जन्यः पौलहस्तथा

ဟိရဏ္ယရောမာ အာင်္ဂိရသ၊ ဝေဒသ္ရီ ဟုခေါ်သော ဘာရ္ဂဝ; ဥဓ္ဝဗာဟု ဝာသိဋ္ဌ၊ ပရ္ဇန္ယ နှင့် ပေါလဟလည်း ရှိသည်။

Verse 63

सत्यनेत्रस्तथात्रेय ऋषयो रैवतेंऽतरे / महावीर्यः सुसंभाव्यः सत्यको हरहा शुचिः

ရైవတ မန်ဝန္တရ၌ စတျနေန္တရ၊ အာတြေယ ရှိ၊ ထို့ပြင် မဟာဝီရျ၊ စုသမ္ဘာဝျ၊ စတျက၊ ဟရဟာ နှင့် ရှုချိ တို့ ထင်ရှားခဲ့သည်။

Verse 64

बलबन्धुर्निरामित्रः कंबुः शृगो धृतव्रतः / रैवतस्य च पुत्रास्ते पञ्चमं वै तदन्तरम्

ဘလဘန္ဓု၊ နိရာမိတ္ရ၊ ကမ္ဗု၊ ရ္ဃ၊ ဓြတဝရတ တို့သည် ရైవတ၏ သားများဖြစ်၍ ဤကာလသည် ပဉ္စမ မန်ဝန္တရ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 65

स्वारोचिषश्चोत्तमो ऽपि तामसो रैवतस्तथा / प्रियव्रतान्वया ह्येते चत्वारो मनवः स्मृताः

စွာရောချိသ၊ အုတ္တမ၊ တာမသ၊ ရైవတ—ဤမနုလေးပါးသည် ပရိယဝရတ မျိုးဆက်အနွယ်အဖြစ် မှတ်သားကြသည်။

Verse 66

षष्ठे खल्वपि पर्याये देवा ये चाक्षुषेंऽतरे / आद्याः प्रसूता भाव्यश्च पृथुकाश्च दिवौकसः

ဆဋ္ဌမ အလှည့်တွင်၊ စာක්ෂုသ မန်ဝန္တရအတွင်းရှိ ဒေဝဂဏများမှာ အာဒျ၊ ပရসূတ၊ ဘာဝျ နှင့် ပృထုက—ကောင်းကင်နေသူများ (ဒိဝေါကသ) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 67

महानुभावा लेखास्छ पञ्च देवगणाः स्मृताः / दिवौकसः सर्व एव प्रोच्यन्ते मातृनामभिः

မဟာနုဘာဝ နှင့် လေခာ—ဤဒေဝဂဏ ငါးစုကို မှတ်သားကြသည်။ ဒိဝေါကသ အားလုံးကို မာတೃ (မိခင်ဒေဝီ) နာမများဖြင့် ခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 68

अत्रेः पुत्रस्य नप्तारो ह्यारण्यस्य प्रजापतेः / गणस्तु तेषां देवानामेकैको ह्यष्टकः स्मृतः

ဤသူတို့သည် အတြိ၏ သား၏ မြေးများဖြစ်၍ အာရဏ္ယ ပ္ရဇာပတိ၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုဒေဝတাগဏ၌ တစ်ပါးချင်းစီကို ‘အဋ္ဌက’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 69

अन्तरिक्षो वसुर्हव्यो ह्यतिथिश्च प्रियव्रतः / श्रोता मन्तानुमन्ता च त्वाद्या ह्येते प्रकीर्त्तिताः

အန္တရိက္ခ၊ ဝစု၊ ဟဗျ၊ အတိသီ နှင့် ပရိယဝရတ; ထို့ပြင် ရှရောတာ၊ မန္တာ (စဉ်းစားသူ) နှင့် အနုမန္တာ—ဤတို့ကို အာဒိဒေဝများဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 70

श्येनभद्रस्तथा चैव श्वेतचक्षुर्महायशाः / सुमनाश्च प्रचेताश्च वनेनः सुप्रचेत्सौ

ထို့အပြင် ရှျေနဘဒြ၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ရှွေတချက္ရှု၊ စုမနာ၊ ပ္ရချေတသ၊ ဝနေန နှင့် စုပ္ရချေတသ—ဤတို့လည်း ထိုဂဏ၌ ပါဝင်ကြသည်။

Verse 71

मुनिश्चैव महासत्त्वः प्रसूताः परिकीर्त्तिताः / विजयः सुजयश्चैव मनस्योदौ तथैव च

မုနိနှင့် မဟာသတ္တဝ—ဤတို့ကို မွေးဖွားပေါ်ထွန်းသော ဒေဝများဟု ဆိုကြသည်။ ထို့အတူ ဝိဇယ၊ စုဇယ၊ မနಸ್ಯု နှင့် ဥဒ တို့လည်း ပါသည်။

Verse 72

मतिः परिमतिश्चैव विचेताः प्रियनिश्चयः / भव्या ह्येते स्मृता देवाः पृथुकांश्च निबोधत

မတိ၊ ပရိမတိ၊ ဝိချေတா နှင့် ပရိယနိශ්ချယ—ဤဒေဝများကို ‘ဘဝျ’ (မြင့်မြတ်မင်္ဂလာ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ပೃထုကಾಂଶ ကိုလည်း သိမှတ်ကြလော့။

Verse 73

ओजिष्ठः शकुनो देवो वानत्दृष्टस्तथैव च / सत्कृतः सत्यदृष्टिश्च जिगीषुर्विजयस्तथा

အိုဇိဋ္ဌ၊ သကုန၊ ဒေဝ၊ ဝာနတ်ဒရစ်ရှ္ဋ; ထို့ပြင် သတ်ကృత၊ သတ္တျဒရစ်ရှ္ဋိ၊ ဇိဂီရှု၊ ဝိဇယ—ဤတို့သည်လည်း ဒေဝတို့၏ နာမများ ဖြစ်သည်။

Verse 74

अजितश्च महाभागः पृथुकास्ते दिवौकसः / लेशास्तथा प्रवक्ष्यामि नामतस्तान्निबोधत

အဇိတသည်လည်း မဟာဘဂ္ဂ ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ပృထုက ဟုခေါ်သော ကောင်းကင်နေထိုင်သူများ (divaukasa) ဖြစ်ကြသည်။ ယခု ငါသည် အချို့ကို နာမဖြင့် ပြောမည်—ဂရုပြု၍ နားထောင်ကြ။

Verse 75

मनोजवः प्रघासश्च प्रचेताश्च महायशाः / ध्रुवो ध्रुवक्षितिश्चैव अत्युतश्चैव वीर्यवान्

မနောဇဝ၊ ပရဃာသ၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ပရစေတ; ထို့ပြင် ဓြုဝ၊ ဓြုဝက္ခိတိ နှင့် အင်အားကြီး အတ်ယုတ—ဤတို့လည်း ရှိသည်။

Verse 76

युवना बृहस्पतिश्चैव लेखाः संपरिकीर्त्तिताः / मनोजवो महावीर्यस्तेषामिन्द्रस्तदाभवत्

ယုဝနာနှင့် ဗြဟස්ပတိ—ဤ ‘လေခာ’ နာမများလည်း ကောင်းစွာ ချီးမွမ်းထားသည်။ သူတို့အနက် မဟာဗီရျ မနောဇဝသည် ထိုအခါ အိန္ဒြာ ဖြစ်လာ၏။

Verse 77

उत्तमो भार्गवश्चैव हविष्मानङ्गिरःसुतः / सुधामा काश्यपश्चैव वशिष्ठो विरजास्तथा

ဥတ္တမ၊ ဘာရ္ဂဝ၊ အင်္ဂိရ၏ သား ဟဝိရှ္မာန်; ထို့ပြင် သုဓာမာ၊ ကာရှျပ၊ ဝသိဋ္ဌ နှင့် ဝိရဇ—ဤတို့လည်း သန့်ရှင်းသော ရှိသီများ ဖြစ်သည်။

Verse 78

अतिनामा च पौलस्त्यः सहिष्णुः पौलहस्तथा / मधुरात्रेय इत्येते सप्त वै चाक्षुषेंऽतरे

အတိနာမာ၊ ပေါလස්တျ၊ သဟိရှ္ဏု၊ ပေါလဟ နှင့် မဓုရာတြေးယ—ဤသူတို့သည် ချာက္ရှု မန္ဝန္တရ၌ ရှိသော ရှိသီ ခုနစ်ပါး ဖြစ်ကြသည်။

Verse 79

ऊरुः पुरुः शतद्युम्नस्तपस्वी सत्यवाक्कृतिः / अग्निष्टुदतिरात्रश्च सुद्युम्नशचेति ते नव

ဦရု၊ ပုရု၊ ရှတဒျုမ္န၊ တပသ္ဝီ၊ သတ္တျဝာက္ကရတိ၊ အဂ္နိရှ္ဋုတ်၊ အတိရာတြ၊ နှင့် စုဒျုမ္န—ဤသူတို့ကို ကိုးပါးဟု ဆိုကြသည်။

Verse 80

अभिमन्युश्च दशमो नाड्वलेया मनोः सुताः / चाक्षुषस्य सुताः ह्येते षष्ठं चैव तदन्तरम्

ဒသမမြောက်မှာ အဘိမန်ယူ ဖြစ်သည်။ ဤသူတို့သည် နာဍ္ဝလေးယ မနု၏ သားများဖြစ်ကြသည်။ ဤသူတို့အားလုံးသည် ချာက္ရှု၏ သားများဖြစ်ပြီး၊ ဤသည်မှာ ဆဋ္ဌမ မန္ဝန္တရ ဖြစ်သည်။

Verse 81

वैवस्वतेन संख्यातस्तत्सर्गः सांप्रतेन तु / विस्तरेणानुपूर्व्या च चाक्षुषस्यान्तरे मनोः

ထို စရ္ဂကို ဝိုင်ဝස්ဝတ (မနု) က အကျဉ်းချုပ် ရေတွက်ဖော်ပြခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ပြောသူသည် ချာက္ရှု မနု၏ မန္ဝန္တရကို အစဉ်လိုက် အသေးစိတ် ရှင်းလင်းမည်။

Verse 82

ऋषय ऊचुः चाक्षुषः कस्य दायादः संभूतः सक्य वान्वये / तस्यान्ववाये ये ऽप्यन्येतान्नो ब्रूहि यथातथम्

ရိသီတို့က ဆိုကြသည်—“ချာက္ရှုသည် မည်သူ၏ အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာသနည်း၊ မည်သည့် မျိုးနွယ်၌ ဖြစ်သနည်း။ သူ၏ မျိုးဆက်တွင် အခြားသူများရှိသော်လည်း၊ အမှန်အတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားပါ။”

Verse 83

सूत उवाच चाक्षुषस्य विसर्गं तु समासाच्छृणुत द्विजाः / यस्यान्ववाये संभूतः पृथुर्वैन्यः प्रतापवान्

သုတက ပြောသည်—ဒွိဇတို့၊ စာက္ခုသ မနု၏ ဗိသဂ္ဂ (ဖန်ဆင်းခြင်း) ကို အကျဉ်းချုပ် နားထောင်ကြလော့; ထိုမျိုးဆက်တွင် တန်ခိုးကြီး ပૃထု ဝိုင်နျယ သည် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 84

प्रजानां पतयश्चान्ये दक्षः प्राचेतसस्तथा / उत्तानपादं जग्राह पुत्रमत्रिप्रजापतिः

ပြည်သူတို့၏ အခြားအုပ်စိုးရှင်များလည်း ရှိခဲ့သည်—ပရာချေတသ ဒက္ခလည်း ဖြစ်၏; ထို့ပြင် အတြိ ပရဇာပတိသည် ဥတ္တာနပာဒကို သားအဖြစ် လက်ခံ하였다။

Verse 85

दत्तकः स तु पुत्रो ऽस्य राजा ह्यासीत्प्रजापतिः / स्वायंभुवेन मनुना दत्तो ऽत्रेः कारणं प्रति

သူသည် သူ၏ မွေးစားသား ဖြစ်၏; ထိုဘုရင်သည်ပင် ပရဇာပတိ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆွာယမ္ဘုဝ မနုသည် အကြောင်းတစ်ရပ်ကြောင့် သူ့ကို အတြိထံ မွေးစားအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 86

मन्वन्तरमथासाद्य भविष्यच्चाक्षुषस्य ह / षष्ठं तदनु वक्ष्यामि उपोद्धातेन वै द्विजाः

ယခု စာက္ခုသနောက် လာမည့် မန္ဝန္တရကို ရောက်ရှိ၍၊ ဒွိဇတို့၊ အဖွင့်အနေနှင့် ဆဋ္ဌမ မန္ဝန္တရကို ငါ ပြောကြားမည်။

Verse 87

उत्तानपादाच्चतुरः सूनृतासूत भामिनी / धर्मस्य कन्या सुश्रोणी सूनृता नाम विश्रुता

ဥတ္တာနပာဒမှ ထိုလှပသော စုနြတားသည် သားလေးယောက် မွေးဖွားခဲ့သည်; သူမသည် ဓမ္မ၏ သမီး၊ ကိုယ်အင်္ဂါလှပ၍ “စုနြတား” ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားသည်။

Verse 88

उत्पन्ना जापि धर्मेम ध्रुवस्य जननी शुभा / धर्मस्य पत्न्यां लक्ष्मयां वै उत्पन्ना सा शुचिस्मिता

ဓမ္မ၌ မွေးဖွားသော်လည်း သူမသည် သုဘါဟူ၍ ဓြုဝ၏ မိခင်ဖြစ်လာ၏။ ဓမ္မ၏ ဇနီး လက္ရှမီမှပင် သုစိသ္မိတာ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 89

ध्रुवं च कीर्त्तिमन्तं च त्वायुष्मन्तं वसुं तथा / उत्तानपादो ऽजनयत्कन्ये द्वे च शुचिस्मिते

ဥတ္တာနပါဒသည် ဓြုဝ၊ ကီရ္တိမန်၊ အာယုရှမန်၊ ဝစုတို့ကို မွေးဖွားစေ၏။ အို သုစိသ္မိတေ၊ သမီးနှစ်ယောက်လည်း မွေးဖွားလာ၏။

Verse 90

स्वरामनस्विनी चैव तयोः पुत्राः प्रकीर्त्तिताः / ध्रुवो वर्षसहस्राणि दश दिव्यानि वीर्यवान्

စွဝရာနှင့် မနသ္ဝိနီတို့ကို သူတို့၏ သားများဟု ကြေညာထားသည်။ အားမာန်ရှိသော ဓြုဝသည် ဒိဗ္ဗသက္ကရာ တစ်သောင်းနှစ်ပတ်လုံး တပသ်ပြု၏။

Verse 91

तपस्तेपे निराहारः प्रार्थयन्विपुलं यशः / त्रेतायुगे तु प्रथमे पौत्रः स्वायंभुवस्य तु

သူသည် အစာမစားဘဲ တပသ်ပြုကာ ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်းကို ဆုတောင်းခဲ့သည်။ သူသည် စွာယံဘူဝ မနု၏ မြေးဖြစ်၍ တ్రေတாယုဂ၏ အစောပိုင်းကာလ၌ (ဤသို့) ဖြစ်၏။

Verse 92

आत्मानं धारयन्योगान्प्रार्थयन्सुमहद्यशः / तस्मै ब्रह्मा ददौ प्रीतो ज्योतिषां स्थानमुत्तमम्

ယောဂ၌ ကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းထား၍ သူသည် အလွန်ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်းကို ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ပီတိဖြစ်သော ဘြဟ္မာသည် သူ့အား ကြယ်အလင်းတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အနေအထားကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 93

आभूतसंप्लवाद्दिव्यमस्तोदयविवार्जितम् / तस्यातिमात्रामृद्धिं च महिमानं निरीक्ष्य तु

ပျက်ကွယ်ကာလ (ပရလယ) အပြီး ပေါ်ထွန်းလာသော၊ နေထွက်နေဝင် ခွဲခြားမှုမရှိသည့် သာသနာတော်သဘောတရားကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်း၏ အလွန်အကျွံ စည်းစိမ်နှင့် မဟိမကိုလည်းကောင်း ကြည့်ရှု၍။

Verse 94

दैत्या सुराणामाचार्यः श्लोकमप्युशाना जगौ / अहो ऽस्य तपसो वीर्यमहो श्रुतमहो व्रतम्

ဒೈတျနှင့် ဒေဝတို့၏ အာచာရျ ဥရှနာကလည်း သ్లోကတစ်ပုဒ်ဆိုသည်—“အဟို! သူ၏ တပသ္ယာ အင်အား၊ အဟို! သူ၏ သြတိ (သြတ)၊ အဟို! သူ၏ ဝရတ!”

Verse 95

कृत्वा यदेनमुपरि ध्रुवं सप्तर्षयः स्थिताः / द्रुवे त्रिदिवमासक्तमीश्वरः स दिवस्पतिः

သူကို “ဓြုဝ” ဟု တည်စေ၍ အပေါ်၌ စပ္တရ္ရှိတို့ တည်မြဲနေကြသည်; ဓြုဝ၌ တြိဒိဝလည်း ကပ်လျက်ရှိသည်—ထို အီရှဝရသည်ပင် ဒိဝသ္ပတိ ဖြစ်၏။

Verse 96

ध्रुवात्सृष्टिं च भव्यं च भूमिस्तौ सुषुवे नृपौ / स्वां छायामाह वै सृष्टिर्भवनारीति तां प्रभुः

ဓြုဝမှ ဘူမိသည် ‘စೃಷ್ಟိ’ နှင့် ‘ဘဝျ’ ဟူသော မင်းနှစ်ပါးကို မွေးဖွား하였다။ ပရဘုက စೃಷ್ಟိအား “သင်သည် ငါ၏ အရိပ်ဖြစ်၏; ‘ဘဝနာရီ’ ဟု ခေါ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 97

सत्याभिव्यहृतेस्तस्य सद्यः स्त्री साभवत्तदा / दिव्यसंहनना छाया दिव्याभरणभूषिता

သူ၏ သစ္စာဝါကျကို ထုတ်ဆိုသည့်အခါတင် ထိုအရိပ်သည် ချက်ချင်း မိန်းမဖြစ်လာ၏; သာသနာတော်ဆန်သော ကိုယ်အင်္ဂါဖွဲ့စည်းမှုနှင့် သာသနာတော်ဆန်သော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 98

छायायां सृष्टिराधत्त पञ्च पुत्रानकल्मषान् / प्राजीनगर्भं वृषभं वृकञ्च वृकलं धृतिम्

ချာယာမှ မလိန်ကင်းသော သားငါးပါး ပေါ်ထွန်းလာသည်—ပရာဇီနဂರ್ಭ၊ ဝೃಷဘ၊ ဝೃက၊ ဝೃကလ နှင့် ဓြတိ။

Verse 99

पत्नी प्राचीनगर्भस्य सुवर्चा सुषुवे नुपम् / नाम्नोदारधियं पुत्रमिन्द्रो यः पूर्वजन्मनि

ပရာဇီနဂರ್ಭ၏ ဇနီး ဆုဝර්ချာသည် မြတ်သောသားတစ်ပါးကို မွေးဖွား၍ အမည်ကို ဥဒါရဓိ ဟု ခေါ်ကြသည်၊ ယခင်ဘဝတွင် အင်ဒြာ ဖြစ်ခဲ့သူ။

Verse 100

संवत्सरसहस्रान्ते सकृदाहारमाहरन् / एवं मन्वन्तरं युक्त इन्द्रत्वं प्राप्तवान्प्रभुः

နှစ်တစ်ထောင်ကုန်ဆုံးသော် တစ်ကြိမ်သာ အစာခံယူ၍၊ ဤသို့ မနွန္တရကာလတစ်လျှောက် စည်းကမ်းတကျနေထိုင်သဖြင့် သခင်သည် အင်ဒြာတော်ရာကို ရရှိ하였다။

Verse 101

उदारधेः सुतं भद्राजनयत्सा दिवञ्जयम् / रिपुं रिपुञ्जयाज्जज्ञे वराङ्गी तु दिवञ्जयात्

ဥဒါရဓိမှ ဘဒြာသည် ဒိဝဉ္ဇယ အမည်ရှိ သားကို မွေးဖွား하였다; ဒိဝဉ္ဇယမှ ဝရာင်ဂီသည် ရိပုဉ္ဇယကို မွေးဖွား၍၊ ရိပုဉ္ဇယမှ ရိပု ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 102

रिपोराधत्त बृहती वक्षुषं सर्वतेजसम् / तस्य पुत्रो मनुर्विद्वान् ब्रह्मक्षत्त्रप्रवत्तकः / व्यजीजनत्पुष्करिणी वारुणी चाक्षुषं मनुम्

ရိပုမှ ဘೃಹတီသည် အလုံးစုံတေဇောတောက်ပသော ဝက္ရှုရှ ကို မွေးဖွား하였다။ သူ၏သားမှာ ပညာရှိ မနု ဖြစ်၍ ဘြဟ္မနှင့် က္ෂတ္တရ ဓမ္မတို့၏ ပြုစုပြန့်ပွားသူ ဖြစ်သည်။ ပုရှ္ကရိဏီနှင့် ဝါရုဏီတို့သည် စာက္ရှု မနုကို မွေးဖွား하였다။

Verse 103

ऋषय ऊचुः प्रजापतेः सुता कस्माद्वारुणी प्रोच्यते ऽनघ / एतदाचक्ष्व तत्वेन कुशलो ह्यसि विस्तरे

ရသီတို့က ဆိုကြသည်—အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ပ္ရဇာပတိ၏ သမီးကို အဘယ်ကြောင့် ‘ဝါရုဏီ’ ဟု ခေါ်သနည်း။ အမှန်တရားအတိုင်း အသေးစိတ်ရှင်းပြပါ၊ သင်သည် ရှင်းလင်းဖော်ပြရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။

Verse 104

सूत उवाच अरण्यस्योदकः पुत्रो वरुणत्वमुपागतः / तेन सा वारुणी ज्ञेया भ्रात्रा ख्यातिमुपागता

စူတက ဆိုသည်—အရဏ္ယ၏ သား ဥဒကသည် ဝရုဏတော်အဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသမီးကို ‘ဝါရုဏီ’ ဟု သိရပြီး၊ အစ်ကိုကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားလာသည်။

Verse 105

मनोरजायन्त दश नड्वलायां सुताः शुभाः / कन्यायां सुमहावीर्या विरजस्य प्रजापतेः

နဍ္ဝလာမှ မနု၏ ကောင်းမြတ်သော သားတော် ဆယ်ပါး မွေးဖွားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကနျာမှ ပ္ရဇာပတိ ဝိရဇ၏ အလွန်တန်ခိုးကြီး သားတော်များ မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 106

ऊरुः पुरुः शतद्युम्नस्तपस्वी सत्यवाक्कृतिः / अग्निष्टुदतिरात्रश्च सुद्युम्नश्चेति वै नव

ဦရု၊ ပုရု၊ ရှတဒျုမ್ನ၊ တပသွီ၊ သတ္တျဝါက္ကရတိ၊ အဂ္နိဋ္ဌုတ်၊ အတိရာတ်ရ နှင့် စုဒျုမ்ன—ဤတို့သည် ကိုးပါးသော (သားတော်များ) ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 107

अभिमन्युश्च दशमो नड्वलायां मनोः सुताः / ऊरोरजनयत्पुत्रान्षडाग्नेयी महाप्रभान्

နဍ္ဝလာမှ မနု၏ ဒသမသားတော် အဘိမန်ယူလည်း မွေးဖွားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဦရုအားဖြင့် အာဂ္နေယီသည် တန်ခိုးတောက်ပသော သားတော် ခြောက်ပါးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 108

अङ्गं सुमनसं ख्यातिङ्गयं शुक्रं व्रजाजिनौ / अङ्गात्सुनीथापत्यंवै वेनमेकं व्यजायत

အင်္ဂ၊ စုမနသ၊ ချာတိင်္ဂယ၊ သုက္ကရ၊ ဗြဇ၊ အဇိန တို့အနက်၌; အင်္ဂမှ စုနီသာ၏ ဝမ်း၌ တစ်ဦးတည်းသော သား ဝေန မင်းသား မွေးဖွားလာ၏။

Verse 109

तस्यापराधाद्वेनस्य प्रकोपस्तु महानभूत् / प्रजार्थमृषयो यस्यममन्थुर्दक्षिणां करम्

ဝေန၏ အပြစ်ကြောင့် မဟာဒေါသ ပေါ်ပေါက်လာ၏; ပြည်သူတို့အကျိုးအတွက် ရှိသီတို့သည် သူ၏ ညာလက်ကို မသ်သ (မထ) လုပ်ကြ၏။

Verse 110

जनितस्तस्य पाणौ तु मथिते रूपवान्पृथुः / जनयित्वा सुतं तस्य पृथुं प्रथितपौरुषम्

သူ၏ လက်ကို မသ်သလုပ်သောအခါ ရုပ်ရည်လှပသော ပೃထု မွေးဖွားလာ၏; ထိုမှပင် သတ္တိကျော်ကြားသော သား ပೃထု ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 111

अब्रु वंस्त्वेष वो राजा ऋषयो मुदिताः प्रजाः / स धन्वी कवची जज्ञे तेजसा निर्दहन्निव

သူတို့က “ဤသူသည် သင်တို့၏ မင်းဖြစ်သည်” ဟု ဆိုကြ၏; ရှိသီများနှင့် ပြည်သူတို့ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ သူသည် လေးကိုင်၊ ကာဝတ်ဝတ်၍ မွေးဖွားလာကာ တေဇောဖြင့် မီးလောင်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 112

वृत्तीनामेष वो दाता भविष्यति नराधिपः / पृथुर्वैन्यस्तदा लोकान्ररक्ष क्षत्रपूर्वजः

ဤနရాధိပသည် သင်တို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ပေးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်; ထိုအခါ က్షတ္တရိယတို့၏ အဘိုးအဘွားဖြစ်သော ပೃထု ဝૈန்ய သည် လောကတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်하였다။

Verse 113

राजसूयाभिषिक्तानामाद्यस्स वसुधाधिपः / तस्य स्तवार्थमुत्पन्नौ निपुणौ सूतमागधौ

ရာဇသုယ အဘိသိက္ခာခံ ရာဇာများအနက် သူသည် ပထမဦးဆုံး မြေကြီးအရှင် ဖြစ်၏။ သူ့ကို ချီးမွမ်းရန်အတွက် ကျွမ်းကျင်သော စူတနှင့် မာဂဓ တို့ ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 114

तेनेयं गौर्महाराज्ञा दुग्धा सस्यानि धीमता / प्रजानां वृत्तिकामानां देवैश्चर्षिगणैः सह

ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော မဟာရာဇာသည် ဂေါ်ကဲ့သို့သော မြေကြီးကို နို့ညှစ်သကဲ့သို့ ဒိုဟာ၍ ပြည်သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် စပါးသီးနှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒေဝတများနှင့် ရှိသီများလည်း အတူရှိ하였다။

Verse 115

पितृभिर् दानवैश्चैव गन्धर्वैश्चाप्सरोगणैः / सर्पैः पुण्यजनैश्चैव पर्वतैर्वृक्षवीरुधैः

ပိတೃများ၊ ဒာနဝများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာအဖွဲ့များ၊ နဂါးများ၊ ပုဏ္ဏယဇနများ၊ ထို့ပြင် တောင်တန်းများ၊ သစ်ပင်များနှင့် နွယ်ပင်များကလည်း။

Verse 116

तेषु तेषु तु पात्रेषु दुह्यमाना वसुंधरा / प्रादाद्यथेप्सि तं क्षीरं तेन प्राणानधारयन्

ဝသုန္ဓရာကို အမျိုးမျိုးသော အိုးခွက်များထဲသို့ ဒိုဟာသော်လည်း၊ သူမသည် လိုအပ်သလို နို့ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုနို့ကြောင့် သူတို့သည် အသက်ကို ထိန်းထားနိုင်하였다။

Verse 117

शांशपायन उवाच विस्तरेण पृथोर्जन्म कीर्त्तयस्व महाव्रत / यथा महात्मना तेन पूर्वं दुग्धा वसुंधरा

ရှಾಂရှပာယနက ပြောသည်— မဟာဝရတရှိသူရေ၊ ပೃထု၏ မွေးဖွားခြင်းကို အသေးစိတ် ချီးကျူးဖော်ပြပါ။ အတိတ်ကာလ၌ ထိုမဟာတ္မာသည် ဝသုန္ဓရာကို မည်သို့ ဒိုဟာခဲ့သနည်း။

Verse 118

यथा देवैश्च नागैश्च यथा ब्रह्मर्षिभिः सह / यक्षै राक्षसगन्धर्वैरप्सरोभिर्यथा पुरा

ရှေးကာလ၌ ဒေဝတားများနှင့် နာဂများနှင့်အတူ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ဘြဟ္မရ္ဩီတို့နှင့်လည်း; ယက္ခ၊ ရာක්ෂသ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ နှင့် အပ်ဆရာတို့နှင့်လည်း အတူဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့။

Verse 119

यथा यथा च वै सूत विधिना येन येन च / तेषां पात्रविशेषांश्च दोग्धारं क्षीरमेव च

အို စူတာ! မည်သို့မည်ပုံ အခမ်းအနားနည်းလမ်းအတိုင်း ဖြစ်ခဲ့သနည်း၊ သူတို့၏ အိုးခွက်အထူးအမျိုးအစားများ၊ နို့ညှစ်သူနှင့် ထိုနို့(ခ္‌ရှီရ) ကိုပါ ပြောကြားပါ။

Verse 120

तथा वत्सविशेषांश्च त्वंनः प्रब्रूहि पृच्छताम् / यथा क्षीरविशेषांश्च सर्वानेवानुपूर्वशः

ထိုနည်းတူ ကျွန်ုပ်တို့ မေးမြန်းသည်—နွားကလေး(ဝတ္စ) အမျိုးအစားထူးခြားချက်များကိုလည်း ပြောပါ; နို့(ခ္‌ရှီရ) ၏ အမျိုးအစားအားလုံးကိုလည်း အစဉ်လိုက် ရှင်းပြပါ။

Verse 121

यस्मिंश्च कारणे पाणिर्वनस्य मथितः पुरा / कुद्धैर्महर्षिभिः पूर्वैः कारणं ब्रूहि तद्धि नः

ရှေးကာလ၌ ဒေါသထွက်သော မဟာရ္ဩီတို့က တောကို မသ (မထ) လုပ်၍ အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။

Verse 122

सूत उवाच कथयिष्यामि वो विप्राः पृथोर्वैन्यस्य संभवम् / एकाग्राः प्रयताश्चैव शुश्रूषध्वं द्विजोत्तमाः

စူတက ပြောသည်—အို ဗိပရတို့၊ ပೃထု ဝိုင်နျ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို သင်တို့အား ငါ ပြောမည်။ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ စိတ်တည်ငြိမ်၍ သန့်ရှင်းစွာ နားထောင်ကြလော့။

Verse 123

नाशुद्धाय न पापाय नाशिष्यायाहिताय च / वर्त्तनीयमिदं ब्रह्म नाव्रताय कथञ्चन

ဤဗြဟ္မဝစနကို မသန့်ရှင်းသူ၊ အပြစ်ရှိသူ၊ သင်တန်းသားမဟုတ်သူနှင့် အဟိတပြုသူတို့အား မပြောရ; ဝရတမရှိသူအားတော့ လုံးဝမပြောရ။

Verse 124

धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं वेदैश्च संमितम् / रहस्यमृषिभिः प्रोक्तं शृणुयाद्यो ऽनसूयकः

ဤကഥာသည် ကံကောင်းစေ၍ ဂုဏ်သတင်းပေးကာ အသက်တိုးစေသည့် ပုဏ္ဏမယဖြစ်ပြီး ဝေဒနှင့်ကိုက်ညီသည်; ရှိများပြောသော ဤလျှို့ဝှက်ကို မနာလိုသူက နားထောင်သင့်သည်။

Verse 125

यश्चैवं श्रावयेन्मर्त्यः पृथोर्वैन्यस्य संभवम् / ब्राह्मणेभ्यो नमस्कृत्य न स शोचेत्कृताकृतम्

ဗြာဟ္မဏများကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြုပြီး ဤသို့ ပೃထု ဝိုင်နျ၏ မွေးဖွားရာဇဝင်ကို ဖတ်ကြားသူသည် လုပ်ပြီး/မလုပ်ပြီးအပေါ် ဝမ်းနည်းမနေ။

Verse 126

गोप्ता धर्मस्य राजासौ बभूवात्रिसमः प्रभुः / अत्रिवंशसमुत्पन्नो ह्यङ्गो नाम प्रजापतिः

ထိုဘုရင်သည် ဓမ္မကိုကာကွယ်သူဖြစ်၍ အတြိရိရှီကဲ့သို့ အရှင်သခင်တော်ဖြစ်လာ၏; အတြိဝంశမှ ‘အင်္ဂ’ ဟူသော ပရဇာပတိ ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 127

तस्य पुत्रो ऽभवद्वेनो नात्यर्थं धार्मिकस्तथा / जातो मृत्युसुतायां वै सुनीथायां प्रजापतिः

သူ၏သားမှာ ဝေန ဖြစ်၍ အလွန်ဓမ္မတရားရှိသူမဟုတ်; ထိုပရဇာပတိသည် မృత్యု၏သမီး စုနီသာ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွားလာသည်။

Verse 128

स मातामहदोषेण वेनः कालात्म जात्मजः / स धर्मं वृष्ठतः कृत्वा कामाल्लोकेष्वर्तत

မိခင်ဘက်အဘိုး၏ အပြစ်ကြောင့် ကာလာတ်မဇ၏ သား ဝေန သည် ဓမ္မကို နောက်သို့ထားကာ ကာမတဏှာအောက်တွင် လောကများ၌ လှုပ်ရှားပြုမူလေ၏။

Verse 129

स्थापनां स्थापयामास धर्मायेतां स पार्थिवः / वेदशास्त्राण्यतिक्रम्य सो ऽधर्मे निरतो ऽभवत्

ထိုဘုရင်သည် ဓမ္မအတွက်ဟုဆိုကာ စည်းကမ်းတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း ဝေဒနှင့် သာස්တရများကို ကျော်လွန်လျက် အဓမ္မ၌သာ မူးမောနေ하였다။

Verse 130

निःस्वाध्यायवष्ट्कारे तस्मिन्राज्यं प्रशासति / न पिबन्ति तदा सोमं महायज्ञेषु देवताः

သူအုပ်ချုပ်စဉ်တွင် စွဝါဓျာယနှင့် ဝෂတ်ကာရ မရှိတော့သဖြင့် ဒေဝတားတို့သည် မဟာယဇ္ဉများ၌ ဆိုမကို မသောက်ကြတော့하였다။

Verse 131

न यष्टव्यं न दातव्यमिति तस्य प्रजापतेः / आसीत्प्रतिज्ञा क्रूरेयं विनाशे प्रत्युपस्थिते

ထို ပရဇာပတိ၏ ရက်စက်သော ကတိကဝတ်မှာ “ယဇ္ဉ မပြုရ၊ ဒါန မပေးရ” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး ပျက်စီးမှုသည် နီးကပ်လာခဲ့သည်။

Verse 132

अहमीज्यश्च पूज्यश्च यज्ञे देवद्विजातिभिः / मयि यज्ञा विधातव्या मयि होतव्यमित्यपि

သူက “ယဇ္ဉတွင် ဒေဝတားနှင့် ဒွိဇတို့သည် ငါကိုသာ ပူဇော်၍ ယဇ္ဉပြုရမည်၊ ယဇ္ဉများကို ငါ့အတွက် စီမံရမည်၊ အာဟုတিও ငါ့ထံသို့သာ ပူဇော်ရမည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 133

तमतिक्रान्तमर्यादमवदानसुसंवृतम् / ऊचुर्महर्षयः सर्वे मरीचिप्रमुखास्तदा

ထိုအခါ မရီချိကို ဦးဆောင်သော မဟာရိသီတို့အားလုံးသည် စည်းကမ်းကို ကျော်လွန်၍ အပြစ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသူကို မြင်ကာ ပြောကြ၏။

Verse 134

वयं दीक्षां प्रवेक्ष्यामः संवत्सरशतं नृप / त्वं मा कार्षीरधर्मं वै नैष धर्मः सनातनः

အို မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် နှစ်တစ်ရာကြာ ဒိက္ခာသို့ ဝင်ရောက်မည်; သင်သည် အဓမ္မ မပြုပါနှင့်—ဤသည် စနာတနဓမ္မ မဟုတ်။

Verse 135

निधने संप्रसूतस्त्वं प्रजापतिरसंशयः / पालयिष्ये प्रजाश्चेति पूर्वं ते समयः कृतः

သင်သည် ပျက်စီးကာလ၌ မွေးဖွားလာသူဖြစ်၍ သံသယမရှိ ပရဇာပတိ ဖြစ်သည်။ ‘ပြည်သူတို့ကို စောင့်ရှောက်မည်’ ဟူသော သင်၏ ယခင်က ကတိရှိ၏။

Verse 136

तां स्तथा वादिनः सर्वान्ब्रह्मर्षीनब्रवीत्तदा / वेनः प्रहस्य दुर्बुद्धिर्विदितेन च कोविदः

ဤသို့ ပြောနေသော ဗြဟ္မရိသီတို့အားလုံးကို ထိုအခါ မကောင်းသောဉာဏ်ရှိသည့် ဝေနသည် ရယ်မောကာ၊ သိမြင်တတ်သူကဲ့သို့ ပြန်လည်ပြော၏။

Verse 137

स्रष्टा धर्मस्य कश्चान्यः श्रोतव्यं कस्य वा मया / वीर्यण तपसा सत्यैर्मया वा कः समो भुवि

ဓမ္မကို ဖန်ဆင်းသူသည် ကျွန်ုပ်မှတပါး ဘယ်သူရှိသနည်း။ ကျွန်ုပ်သည် ဘယ်သူ၏စကားကို နားထောင်ရမည်နည်း။ သတ္တိ၊ တပဿ၊ သစ္စာတို့၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်နှင့် တူညီသူ ဘယ်သူရှိသနည်း။

Verse 138

मन्दात्मानो न नूनं मां यूयं जानीत तत्त्वतः / प्रभवं सर्वलोकानां धर्माणां च विशेषतः

အို စိတ်ဓာတ်မပြည့်စုံသူတို့၊ သင်တို့သည် ငါ့ကို အမှန်တရားအတိုင်း မသိကြသေး; ငါသည် လောကအားလုံး၏ မူလနှင့် အထူးသဖြင့် ဓမ္မတို့၏ အရင်းမြစ်ဖြစ်၏။

Verse 139

इच्छन्दहेयं पृथिवीं प्लावयेयं जलेन वा / सृजेयं वा ग्रसेयं वा नात्र कार्या विचारणा

ငါ အလိုရှိလျှင် မြေကြီးကို မီးရှို့နိုင်သကဲ့သို့ ရေနှင့်လည်း မြုပ်စေနိုင်၏; ဖန်ဆင်းနိုင်သကဲ့သို့လည်း မျိုယူနိုင်၏—ဤတွင် စဉ်းစားရန် မလို။

Verse 140

यदा न शक्यते स्तंभादानार्य्यभृशसंहितः / अनुनेतुं तदा वेनस्ततः क्रुद्धा महर्षयः

တိုင်တံကဲ့သို့ မကွေးမညွှတ်၊ အနာရိယနှင့် အလွန်ရက်စက်သော ဝေနကို သဘောတူအောင် မလုပ်နိုင်သည့်အခါ မဟာရိရှီတို့ က怒တော်မူကြ၏။

Verse 141

निगृह्य तं च बाहुभ्यां विस्फुरन्तं महा बलम् / ततो ऽस्य वामहस्तं ते ममन्थुर्भृशकोपिताः

အလွန်အားကြီး၍ တုန်လှုပ်ရုန်းကန်နေသူကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်ကာ၊ အလွန်ဒေါသထွက်၍ သူ၏ ဘယ်လက်ကို မသိမသာ မသန်မစွမ်းဖြစ်အောင် မသ် (မုန့်) လုပ်ကြ၏။

Verse 142

तस्मात्प्रमथ्यमानाद्वै जज्ञ पूर्वमिति श्रुतिः / ह्रस्वो ऽतिमात्रं पुरुषः कृष्णश्चापि बभूव ह

ရှရုတိအဆိုအရ၊ ထိုမသ်ခြင်းမှ အရင်ဆုံး ယောက်ျားတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၏; သူသည် အရပ်ပု၍ ကိုယ်အင်္ဂါများ အလွန်ကြီးကာ အမဲရောင်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 143

स भीतः प्राञ्जलिश्चैव तस्थिवानाकुलेन्द्रियः / तमार्त्तं विह्वलं दृष्ट्वा निषीदेत्यब्रुवन्किल

သူသည် ကြောက်ရွံ့၍ လက်အုပ်ချီကာ အာရုံများလှုပ်ရှားစွာ ရပ်နေ၏။ သူ့ကို ဒုက္ခရောက်၍ တုန်လှုပ်နေသည်ကို မြင်ကြသဖြင့် “ထိုင်လော့” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 144

निषादवंशकर्तासौ बभूवानन्तविक्रमः / धीवरानसृजच्चापि वेनकल्मषसंभवान्

သူသည် အဆုံးမဲ့ဗီရိယရှိ၍ နိသာဒဝంశ၏ တည်ထောင်သူ ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် ဝေန၏ အညစ်အကြေးမှ ပေါက်ဖွားသော ဓီဝရ (ငါးဖမ်းသူ) များကိုလည်း ဖန်ဆင်း하였다။

Verse 145

ये चान्ये विन्ध्यनिलयास्तंबुरास्तुबुराः खशाः / अधर्मरुचयश्चापि विद्धि तान्वेनकल्मषान्

ထို့ပြင် ဗိန္ဓျတောင်တန်းတွင် နေထိုင်သော တံဘုရ၊ တုဘုရ၊ ခရှ နှင့် အဓမ္မကို နှစ်သက်သူတို့ကိုလည်း ဝေန၏ အညစ်အကြေးမှ ပေါက်ဖွားသူများဟု သိမှတ်လော့။

Verse 146

पुनर्महर्षयस्तस्य पाणिं वेनस्य दक्षिणम् / अरणीमिव संरब्धा ममन्थुर्जातमन्यवः

ထို့နောက် မဟာရိရှီတို့သည် ဒေါသထွက်ကာ ဝေန၏ ညာလက်ကို မီးထွန်းရန် အရဏီကို မသကဲ့သို့ မသ၍ မသန့်စင်ကြ၏။

Verse 147

पृथुस्तस्मात्समुत्पन्नः कराज्जलजसन्निभात् / पृथोः करतलाद्वापि यस्माज्जातः पृषुस्ततः

ကြာပန်းနှင့်တူသော ထိုလက်မှ ပೃထု ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့ပြင် ပೃထု၏ လက်ဖဝါးမှ ပೃရှု မွေးဖွားလာသဖြင့် သူ၏အမည်ကို ပೃရှု ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 148

दीप्यमानश्च वपुषा साक्षादग्निरिव ज्वलन् / आद्यमाजगवं नाम धनुर्गृह्य महारवम्

သူသည် တောက်ပသော ကိုယ်ရောင်ဖြင့် မီးကဲ့သို့ တကယ်တမ်း လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ‘အာဇဂဝ’ ဟု ခေါ်သော ရှေးဦး မြားတံကို ကိုင်ကာ မဟာဟုန်းသံ ထုတ်လွှင့်하였다။

Verse 149

शारांश्च बिभ्रद्रक्षार्थ कवचं च महाप्रभम् / तस्मिञ्जा ते ऽथ भूतानि संप्रहृष्टानि सर्वशः

ကာကွယ်ရန်အတွက် သူသည် မြားများကို ဆောင်ထားပြီး တောက်ပလွန်ကဲသော သံချပ်ကိုလည်း ဝတ်ဆင်하였다; သူ ပေါ်ထွန်းလာသည်နှင့် အရာရာရှိ သတ္တဝါတို့ အားလုံး ဝမ်းမြောက်ကြ하였다။

Verse 150

समापेतुर्महाराजं वेनश्च त्रिदिवं गतः / समुत्पन्नेन राजर्षिः सत्पुत्रेण महात्मना

အားလုံး မဟာရာဇာအနီးသို့ စုဝေးလာကြပြီး၊ ဝေနသည် တြိဒိဝ (ကောင်းကင်) သို့ သွားလေ၏။ မဟာတ္မာ သော သတ္ပုတ্ৰ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကြောင့် ရာဇဣရှီ၏ အမှုကိစ္စ ပြည့်စုံ하였다။

Verse 151

त्रातः स पुरुषव्याघ्रः पुन्नाम्नो नरकात्तदा / तं नद्यश्च समुद्राश्च रत्नान्यादाय सर्वशः

ထိုအခါ လူတို့အနက် ကျားသဖွယ်သော သူသည် ‘ပုန္နာမ’ ဟု ခေါ်သော နရကမှ ကယ်တင်ခြင်း ခံရ၏။ မြစ်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများသည် အရပ်ရပ်မှ ရတနာများကို ယူဆောင်၍ သူ့ထံသို့ လာကြ၏။

Verse 152

अभिषेकाय तोयं च सर्व एवोपत स्थिरे / पितामहश्च भगवानङ्गिरोभिः सहामरैः

အဘိသေကအတွက် ရေကို ယူဆောင်၍ အားလုံး တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နေကြ၏။ ထို့ပြင် ဘဂဝန် ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် အင်္ဂိရသတို့နှင့် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ရောက်လာ၏။

Verse 153

स्थावराणि च भूतानि जङ्गमानि च सर्वशः / समागम्य तदा वैन्यमभ्य षिञ्चन्नराधिपम्

ထိုအခါ တည်ငြိမ်သော သတ္တဝါများနှင့် လှုပ်ရှားသော သတ္တဝါများ အားလုံး စုဝေးကာ ဝိုင်နျ မင်းကို အဘိသေက ပူဇော်ကြ၏။

Verse 154

महता राजराजेन प्रजापालं महाद्युतिम् / सो ऽभिषिक्तो महाराजो देवैरङ्गिरसः सुतैः

မဟာရာဇာဓိရာဇသည် ပြည်သူကိုကာကွယ်သော တောက်ပမြင့်မားသည့် မဟာမင်းကို အင်္ဂိရသ၏ သားတော် ဒေဝများဖြင့် အဘိသေက ချီးမြှောက်စေ၏။

Verse 155

आदि राजो महाभागः पृथुर्वैन्यः प्रतापवान् / पित्रापरञ्जितास्तस्य प्रजास्तेनानुरञ्जिताः

ဝိုင်နျ ပೃထု သည် ကံကောင်းမြင့်မား၍ အာဏာတန်ခိုးရှိသော အစဉ်အလာပထမ မင်းဖြစ်၏။ သူ၏ပြည်သူတို့သည် ဖခင်ကြောင့် စိတ်ကျေနပ်ကြပြီး၊ သူလည်း ပြည်သူကို ပျော်ရွှင်စေ၏။

Verse 156

ततो राजेति नामास्य ह्यनुरागादजायत / आपस्तस्तंभिरे तस्य समुद्रमभियास्यतः

ထို့နောက် ချစ်ခင်လေးစားမှုကြောင့် သူ၏နာမည်မှာ “ရာဇာ” ဟု ဖြစ်လာ၏။ သူသည် သမုဒ္ဒရာသို့ ချဉ်းကပ်သွားစဉ် ရေတို့သည် သူ့အတွက် တိတ်ဆိတ်တည်ငြိမ်သွား၏။

Verse 157

पर्वताश्चावदीर्यन्त ध्वजभङ्गश्च नाभवत् / अकृष्टपच्या पृथिवी सिद्ध्यन्त्यन्नानि चिन्तया

တောင်တန်းများ ပ裂ကွဲသော်လည်း အလံမကျိုးပျက်။ မြေသည် မထွန်ယက်ဘဲပင် သီးနှံပေါက်၍ စိတ်တွင် ကြံစည်သမျှ အစာအဟာရ ပြည့်စုံလာ၏။

Verse 158

सर्वकामदुघा गावः पृटके पुटके मधु / एतस्मिन्नेव काले तु यजतस्तस्य वै मखे

နွားများသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော နွားများဖြစ်၍ အိုးငယ်အိုးကြီးတို့တွင် ပျားရည်ရှိ၏။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ယဇမာန်သည် မိမိ၏ ယဇ္ဉ၌ ပူဇော်အဟုတိ ပြုနေ၏။

Verse 159

सोमे सुते समु त्पन्नः सूतः सौत्ये तदाहनि / तस्मिन्नेवं समुत्पन्ने पुनर्जज्ञे ऽथ मागधः

ဆိုမကိုညှစ်သောနေ့၌ စောတျယကမ္မ၌ “စူတ” ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုသို့ပေါ်ထွန်းပြီးနောက် “မာဂဓ” လည်း ထပ်မံမွေးဖွားလာ၏။

Verse 160

सामगेषु च गायत्सु शुभाण्डे वैश्वदेविके / समागते समुत्पन्नस्तस्मान्मागध उच्यते

သာမဂါနသမားများ သီဆိုနေစဉ်၊ မင်္ဂလာရှိသော ဝိုင်ရှ္ဝဒေဝိက ကမ္မ၌ အားလုံးစုဝေးသောအခါ သူ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့ကြောင့် “မာဂဓ” ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 161

ऐन्द्रेण हविषा चापि हविः पृक्तं बृहस्पतेः / जुहावेन्द्राय दैवेन ततः सूतो व्यजायत

အိန္ဒြဟဝိနှင့်အတူ ဗြဟ္စပတိ၏ ဟဝိလည်း ရောနှောသွား၏။ ဒေဝတော်အလိုအရ အင်ဒြအား ထိုအဟုတိကို ဟောမပြုရာမှ စူတ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 162

प्रमादस्तत्र संजज्ञ प्रायश्चित्तं च कर्मसु / शिष्यहव्येन यत्पृक्तमभिभूतं गुरोर्हविः

ထိုနေရာ၌ မသတိကြောင့် အမှားဖြစ်၍ ကမ္မများတွင် ပရాయရှ္စိတ္တ ပြုရန်လိုလာ၏။ အကြောင်းမှာ တပည့်၏ ဟဝိနှင့် ရောနှောသဖြင့် ဆရာ၏ ဟဝိသည် ဖုံးလွှမ်း၍ အနိုင်ယူခံရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

Verse 163

अधरोत्तरचारेण जज्ञे तद्वर्णवैकृतम् / यच्च क्षत्रात्समभवद्ब्राह्मण्यां हीनयोनितः

အနိမ့်အမြင့် အကျင့်အကြံ ရောနှောမှုကြောင့် ထိုဝဏ္ဏ၌ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထို့ပြင် က္ෂတ္တရိယမှ ဗြာဟ္မဏီ၌ နိမ့်သော ယောနိဖြင့် မွေးဖွားသူလည်း ဖြစ်၏။

Verse 164

सूतः पूर्वेण साधर्म्यात्तुल्यधर्मः प्रकीर्त्तितः / मध्यमो ह्येष सूतस्य धर्मः क्षेत्रोपजीवनम्

စူတသည် ယခင်ဝဏ္ဏနှင့် ဆင်တူသဖြင့် တူညီသော ဓမ္မရှိသူဟု ချီးကျူးထားသည်။ စူတ၏ အလယ်အလတ် ဓမ္မမှာ လယ်ယာလုပ်ငန်းဖြင့် အသက်မွေးခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 165

रथनागाश्वचरितं जघन्यं च चिकित्सितम् / पृथुस्तवार्थं तौ तत्र समाहूतौ महर्षिभिः

ရထား၊ ဆင်၊ မြင်းတို့ကို မောင်းနှင်ထိန်းကျောင်းခြင်းနှင့် နိမ့်သော အလုပ်ဟု ဆိုသော ဆေးကုသခြင်းတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ ပೃထုကို ချီးမွမ်းရန် အတွက် ထိုနှစ်ဦးကို မဟာရိရှီများက ထိုနေရာသို့ ခေါ်ယူခဲ့သည်။

Verse 166

तावूचुर्मुनयः सर्वे स्तूयतामेष पार्थिवः / कर्मैतदनुरूपं च पात्रं चायं नराधिपः

ထို့နောက် မုနိအားလုံးက “ဤပृथဝီဘုရင်ကို ချီးမွမ်းကြလော့။ ဤကိစ္စသည် ကర్మနှင့် ကိုက်ညီပြီး ဤနရాధိပတိလည်း သင့်တော်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 167

तावूचतुस्ततः सर्वांस्तानृषीन्सूतमागधौ / आवां देवानृषींश्चैव प्रीणयावः स्वकर्मतः

ထို့နောက် စူတနှင့် မာဂဓတို့က ရိရှီအားလုံးကို “ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကర్మဖြင့် ဒေဝများနှင့် ရိရှီများကိုလည်း ပျော်ရွှင်စေမည်” ဟု ပြောကြသည်။

Verse 168

न चास्य विद्वो वै कर्म न तथा लक्षणं यशः / स्तोत्रं येनास्य कुर्याव प्रोचुस्तेजस्विनो द्विजाः

ပညာရှိတို့သည် သူ၏ ကုသိုလ်ကမ္မ၊ လက္ခဏာနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို ထိုသို့ မသိနိုင်သေးကြ; ထို့ကြောင့် တေဇောထွန်းသော ဗြာဟ္မဏတို့က “မည်သည့် စတိုးတရဖြင့် သူ့ကို ချီးမွမ်းမည်နည်း” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 169

एष कर्मरतो नित्यं सत्यवाक्संयतेन्द्रियः / ज्ञानशीलो वदान्यश्च संग्रामेष्वपरजितः

သူသည် အမြဲတမ်း ကမ္မ၌ မမောမပန်း ရပ်တည်၍ သစ္စာစကားပြောကာ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်သူ; ဉာဏ်ပညာရှိ၊ စေတနာကြီး၊ စစ်မြေပြင်၌ မရှုံးနိမ့်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 170

ऋषिभिस्तौ नियुक्तौ तु भविष्यैः स्तूयतामिति / यानि कर्माणि कृतवान् पृथुः पश्चान्महाबलः

ရသီတို့က သူတို့နှစ်ဦးကို “အနာဂတ်ကာလများတွင် သူ့ကို ချီးမွမ်းစေ” ဟု တာဝန်ပေး하였다; ထို့နောက် မဟာဗလ ပೃထု ပြုလုပ်ခဲ့သော ကမ္မများအားလုံး။

Verse 171

तानि गीतनिबद्धानि ह्यस्तुतां सूतमागधौ / ततस्तवान्ते सुप्रीतः पृथुः प्रादात्प्रजेश्वरः

အဆိုပါ ကမ္မများကို သီချင်းအဖြစ် စီကုံး၍ စူတနှင့် မာဂဓတို့က ချီးမွမ်းကြသည်; စတိုးတရ အဆုံးတွင် အလွန်နှစ်သက်သော ပြည်သူတို့၏ အရှင် ပೃထု သည် (သူတို့အား) ဆုလက်ဆောင် ပေး하였다။

Verse 172

अनूपदेशं सूताय मगधं मागधाय च / तदादि पृथिवीपालाः स्तूयन्ते सूतमागधैः

ပૃထု သည် စူတအား အနူပဒေသကို၊ မာဂဓအား မဂဓဒေသကို ပေးအပ်하였다; ထိုအချိန်မှစ၍ မြေကြီး၏ မင်းများကို စူတနှင့် မာဂဓတို့က ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 173

आशीर्वादैः प्रबोध्यन्ते सूतमागधबन्दिभिः / तं दृष्ट्वा परमप्रीताः प्रजा ऊचुर्महर्षयः

စူတ၊ မာဂဓ၊ ဘန္ဒီတို့သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာစကားများဖြင့် သူ့ကို နိုးကြားစေ하였다။ သူ့ကိုမြင်၍ အလွန်ပီတိဖြစ်သော ပြည်သူနှင့် မဟာရိရှီတို့က ပြောကြသည်။

Verse 174

एष वृत्तिप्रदो वैन्यो भविष्यति नराधिपः / ततो वैन्यं महाभागं प्रजाः समभिदुद्रुवुः

ဤဝိုင်နျသည် ပြည်သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ပေးသနားမည့် လူဘုရင်ဖြစ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် ပြည်သူတို့သည် ကံကောင်းမြတ်သော ဝိုင်နျထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။

Verse 175

त्वं नो वृत्तिं विधत्स्वेति महार्षिवच नात्तदा / सो ऽभिद्रुतः प्रजाभिस्तु प्रजाहितचिकीर्षया

“ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို စီမံပေးပါ” ဟူသော မဟာရိရှီတို့၏ စကားကို ထိုအခါ သူမခံယူခဲ့။ သို့သော် ပြည်သူအကျိုးကို လိုလားသဖြင့် ပြည်သူတို့က သူ့ထံသို့ အပြေးအလွှား ဝိုင်းလာကြသည်။

Verse 176

धनुर्गृहीत्वा बाणांश्च वसुधामाद्रवद्बली / ततो वैन्यभयत्रस्ता गौर्भूत्वा प्राद्रवन्मही

အားကြီးသူသည် လေးနှင့် မြားများကို ကိုင်ကာ မြေကြီးကို လိုက်ပြေး하였다။ ထိုအခါ ဝိုင်နျ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သော မြေကြီးသည် နွားမအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ထွက်ပြေးသွားသည်။

Verse 177

तां पृथुर्धनुरादाय द्रवन्तीमन्वधावत / सा लोकान्ब्रह्मलोकादीन्गत्वा वैन्यभयात्तदा

ပೃထုသည် လေးကိုယူကာ ပြေးနေသော မြေကြီးကို လိုက်လံပြေးခဲ့သည်။ မြေကြီးသည် ဝိုင်နျ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ထိုအခါ ဘြဟ္မလောက စသည့် လောကများသို့ ရောက်သွားသည်။

Verse 178

संददर्शाग्रतो वैन्यं कार्मुकोद्यतपाणिकम् / ज्वलद्भिर्निशितैर्बाणैर्दीप्ततेजसमच्युतम्

သူမသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝိုင်နျကို မြင်သည်—လက်တွင် လေးကို မြှောက်ထား၍ အသင့်၊ မီးတောက်သကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် တေဇောတောက်ပကာ အချျုတ၏ တေဇနှင့်တူ။

Verse 179

महायोगं महात्मानं दुर्द्धर्षममरैरपि / अलबन्ती तु सा त्राणं वैन्यमेवान्वपद्यत

သူသည် မဟာယောဂီ မဟာတ္မာဖြစ်၍ နတ်တို့တောင် မတားဆီးနိုင်သူ; ထို့ကြောင့် ကာကွယ်မှုမရသဖြင့် သူမသည် ဝိုင်နျကိုသာ အားကိုး၍ ခိုလှုံ하였다။

Verse 180

कृताञ्जलिपुटा देवी पूज्या लोकैस्त्रिभिः सादा / उवाच वैनं नाधर्मः स्त्रीवधे परिपश्यति

လက်အုပ်ချီ၍ တြိလောက၌ အမြဲပူဇော်ခံရသော ဒေဝီသည် ဝိုင်နျအား ပြောသည်—“မိန်းမကို သတ်ခြင်း၌ ဓမ္မ မမြင်ရ” ဟု။

Verse 181

कथं धारयिता चासि प्रजा या वर्द्धिता मया / मयि लोकाः स्थिता राजन्मयेदं धार्यते जगत्

အို မင်းကြီး၊ ကျွန်မက တိုးပွားစေခဲ့သော ပြည်သူများကို သင် ဘယ်လို ထိန်းသိမ်းမည်နည်း။ လောကများသည် ကျွန်မအတွင်း တည်ရှိပြီး ဤကမ္ဘာကိုလည်း ကျွန်မက ထောက်တည်ထားသည်။

Verse 182

मत्कृते न विनश्येयुः प्रजाः पार्थिव वर्द्धिताः / स मां नर्हसि वै हन्तुं श्रेयस्त्वं च चिकीर्षसि

အို ပာဋ္ဌဝ၊ ကျွန်မကြောင့် တိုးပွားလာသော ပြည်သူများ မပျက်စီးစေပါနှင့်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကျိုးကို လိုလားပါက ကျွန်မကို သတ်ရန် သင် မသင့်တော်ပါ။

Verse 183

प्रजानां पृथिवीपाल शृणु चेदं वचो मम / उपायतः समारब्धा सर्वे सिद्ध्यन्त्युपक्रमाः

အို မြေပြင်ကိုကာကွယ်သော မင်းကြီး၊ ပြည်သူတို့အတွက် ငါ၏စကားကို နားထောင်ပါ; နည်းလမ်းဖြင့် စတင်သော ကြိုးပမ်းမှုအားလုံး အောင်မြင်သည်။

Verse 184

हत्वापि मां न शक्तस्त्वं प्रजानां पालने नृप / अन्तर्भूता भविष्यामि जहि कोपं महाद्युते

အို မင်းကြီး၊ ငါ့ကို သတ်သော်လည်း ပြည်သူကို စောင့်ရှောက်နိုင်မည်မဟုတ်; ငါသည် ပျောက်ကွယ်သွားမည်—အို တေဇကြီးရှင်၊ ဒေါသကို ချန်ထားပါ။

Verse 185

अवध्यश्च स्त्रियः प्राहुस्तिर्यग्योनिगतेष्वपि / सत्त्वषु पृथिवीपाल धम न त्यक्तुमर्हसि

မိန်းမတို့သည် သတ်မရသူဟု ဆိုကြသည်၊ တိရစ္ဆာန်မွေးဖွားမှု၌ရှိသော်လည်းပင်; အို မြေပြင်ကိုကာကွယ်သော မင်းကြီး၊ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ဓမ္မကို မစွန့်လွှတ်ပါနှင့်။

Verse 186

एवं बहुविधं वाक्यं श्रुत्वा तस्या महामनाः / क्रोधं निगृह्य धर्मात्मा वसुधामिदमब्रवीत्

သူမ၏ စကားမျိုးစုံကို ကြားပြီးနောက်၊ စိတ်ကြီးသော ဓမ္မတရားရှိသူသည် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ ဝသုဓာ (မြေမိခင်) ကို ဤသို့ ပြော하였다။

Verse 187

एकस्यार्थाय यो हन्यादात्मनो वा परस्य च / एकं प्राणी बहून्वापि कर्म तस्यास्ति पातकम्

မိမိ သို့မဟုတ် အခြားသူ တစ်ဦး၏ အကျိုးအတွက် သတ္တဝါတစ်ကောင် သို့မဟုတ် အများကို သတ်သူ၏ ထိုကမ္မသည် အပြစ် (ပာပ) ဖြစ်သည်။

Verse 188

यस्मिंस्तु निहते भद्रे जीवन्ते बहवः सुखम् / तस्मिन्हते नास्ति शुभे पातकं चोपपातकम्

အို ကောင်းမြတ်သောသူ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအားဖြင့် များစွာသောသူတို့သည် ချမ်းသာစွာ အသက်ရှင်နိုင်ကြလျှင် ထိုသူကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၌ အပြစ်ကြီး အပြစ်ငယ် မရှိပါ။

Verse 189

सो ऽहं प्रजानिमित्तं त्वां हनिष्यामि वसुन्धरे / यदि मे वचनं नाद्य करिष्यसि जगद्धितम्

ထို့ကြောင့် အို မြေကမ္ဘာ၊ လောကအကျိုးငှာ ငါ၏စကားကို ယနေ့ သင် မလိုက်နာလျှင် တိုင်းသူပြည်သားတို့အတွက် သင့်ကို ငါသတ်မည်။

Verse 190

त्वां निहत्याशु बाणेन मच्छासनपराङ्मुखीम् / आत्मानं प्रथयित्वेह प्रजा धारयिता स्वयम्

ငါ့အမိန့်ကို ဖီဆန်သော သင့်ကို မြှားဖြင့် အမြန်သတ်ပြီးလျှင် ငါကိုယ်တိုင် ငါ့ကိုယ်ကို ဖြန့်ကျက်၍ တိုင်းသူပြည်သားတို့ကို စောင့်ရှောက်မည်။

Verse 191

सा त्वं वचनमास्थाय मम धर्मभृतां वरे / संजीवय प्रजा नित्यं शक्ता ह्यसि न संशयः

ထို့ကြောင့် တရားဓမ္မစောင့်ထိန်းသူတို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော အို သင်၊ ငါ့စကားကို နာယူ၍ တိုင်းသူပြည်သားတို့ကို အစဉ်အမြဲ အသက်ဆက်စေလော့။ သင်သည် စွမ်းနိုင်သည်မှာ ယုံမှားဖွယ် မရှိပါ။

Verse 192

दुहितृत्वं च मे गच्छ चैवमेतमहं शरम् / नियच्छेयं त्वद्वधार्थमुद्यन्तं घोरदर्शनम्

ငါ၏ သမီးအဖြစ်ကို ခံယူလော့။ ဤသို့ပြုလျှင် သင့်ကိုသတ်ရန် ရွယ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဤမြှားကို ငါရုပ်သိမ်းမည်။

Verse 193

प्रत्युवाच ततो वैन्यमेवमुक्ता सती मही / सर्वमेतदहं राजन्विधास्यामि न संशयः

ထို့နောက် မြေမိခင်ဒေဝီသည် ဝိုင်နျကို ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ပြန်လည်ဆိုသည်— “အရှင်မင်းကြီး၊ ဤအရာအားလုံးကို ကျွန်မ ဆောင်ရွက်မည်၊ သံသယမရှိပါ”။

Verse 194

वत्सं तु मम तं पश्य क्षरेयं येन वत्सला / समां च कुरु सर्वत्र मां त्वं धर्म्मभृतां वर / यथा विस्पन्दमानं मे क्षीरं सर्वत्र भावयेत्

“ကျွန်မ၏ နွားကလေးကို ကြည့်ပါ; ထိုကလေးကြောင့် မိခင်မေတ္တာဖြင့် နို့ကို စီးဆင်းစေမည်။ ဓမ္မကို ထမ်းဆောင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ကျွန်မကို နေရာတိုင်း ညီညာအောင် ပြုလုပ်ပါ၊ ကျွန်မ၏ တုန်လှုပ်သော နို့သည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့စေရန်”။

Verse 195

सूत उवाच तत उत्सारयामास शिलाजालनि सर्वशः / धनुष्कोट्या तथा वैन्यस्तेन शैला विवर्द्धिताः

စူတက ပြောသည်— ထို့နောက် ဝိုင်နျသည် နေရာအနှံ့ရှိ ကျောက်တုံးအစုအဝေးများကို ဖယ်ရှားလေ၏; ထို့ပြင် မြားတံ၏ အဖျားဖြင့် တောင်တန်းများကို မြင့်မားစေ하였다။

Verse 196

मन्वन्तरेष्वतीतेषु विषमासीद्वसुन्धरा / स्वभावेना भवत्तस्याः समानि विषमाणि च

လွန်ခဲ့သော မန်ဝန္တရများတွင် ဝသုန္ဓရာသည် မညီညာခဲ့သည်; သူမ၏ သဘာဝကြောင့် တချို့နေရာများ ညီညာ၍ တချို့နေရာများ မညီညာဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 197

न हि पूर्वनिसर्गे वै विषमे पृथिवीतले / प्रविभागः पुराणां वा ग्रामाणां वापि विद्यते

အကြောင်းမှာ ရှေးဦးစೃષ્ટိကာလတွင် မြေပြင် မညီညာသေးစဉ် မြို့များ၏ ခွဲဝေမှုလည်း မရှိ၊ ရွာများ၏ ခွဲဝေမှုလည်း မရှိခဲ့ပါ။

Verse 198

न सस्यानि न गोरक्षं न कृषिर्न वणिक्पथः / चाक्षुषस्यान्तरे पूर्वमासीदेतत्पुरा किल

စက္ခုသ မနွန္တရ မတိုင်မီ ရှေးကာလတွင် သီးနှံမရှိ၊ နွားကာကွယ်မှုမရှိ၊ စိုက်ပျိုးရေးမရှိ၊ ကုန်သွယ်လမ်းကြောင်းမရှိဟု ဆိုကြသည်။

Verse 199

वैवस्वतेंऽतरे तस्मिन्सर्व स्यैतस्य संभवः / समत्वं यत्र यत्रासीद्भूमेः कस्मिंश्चिदेव हि

ဝိုင်ဝස්ဝတ မနွန္တရ၌ပင် ဤအရာအားလုံး ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မြေပြင်သည် တစ်နေရာရာတွင် ပြန့်ညီနေသည့် နေရာတိုင်း၌ ထိုအရာ ဖြစ်နိုင်ခဲ့သည်။

Verse 200

तत्र तत्र प्रजास्ता वै निवसंति च सर्वशः / आहारः फल मूले तु प्रजानामभवत्किल

အဲဒီနေရာဒီနေရာတွင် ပြည်သူတို့သည် အနှံ့အပြား နေထိုင်ကြသည်။ သူတို့၏ အစာအဟာရမှာ—ဆိုကြသကဲ့သို့—အသီးနှင့် အမြစ်များသာ ဖြစ်သည်။