Adhyaya 382

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे यमगीता नामैकाशीत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ द्व्यशीत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः आग्नेयपुराणमाहात्म्यं अग्निर् उवाच आग्नेयं ब्रह्मरूपन्ते पुराणं कथतं मया सप्रपञ्चं निष्प्रपञ्चं विद्याद्वयमयं महत्

ဤသို့ အဂ္နేయ မဟာပုရာဏ၌ «ယမဂီတာ» ဟုအမည်ရ သုံးရာရှစ်ဆယ့်တစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။ ယခု «အဂ္နేయပုရာဏ၏ မဟာတန်ခိုး» အကြောင်း သုံးရာရှစ်ဆယ့်နှစ်မြောက် အခန်း စတင်၏။ အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်—“သင်တို့အား ငါသည် ဗြဟ္မန်၏ သဘောတရားဖြစ်သော အဂ္နేయပုရာဏကို ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့၏။ ၎င်းသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်၍ ဗိဒ္ဓာနှစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်—ပေါ်လွင်သောလောကကို ပါဝင်သည့် သင်ကြားချက် (saprapañca) နှင့် ပေါ်လွင်မှုကို ကျော်လွန်သည့် သင်ကြားချက် (niṣprapañca) တို့ဖြစ်သည်။”

Verse 2

ऋग्यजुःसामाथर्वाख्या विद्या विष्णुर्जगज्जनिः छन्दः शिक्षा व्याकरणं निघण्टुज्योतिराख्यकाः

Ṛg၊ Yajus၊ Sāman နှင့် Atharvan ဟုခေါ်သော ဝေဒဗိဒ္ဓာတို့သည် ဗိဒ္ဓာပညာများဖြစ်ကြ၏။ ဗိဿဏုသည် လောကကို ဖြစ်ပေါ်စေသူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် Chandas (မီတာ), Śikṣā (အသံပညာ), Vyākaraṇa (သဒ္ဒါ), Nighaṇṭu (ဝေါဟာရစာရင်း) နှင့် Jyotiṣa (နက္ခတ္တဗေဒ) ဟူသော ပညာများလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 3

निरुक्तधर्मशास्त्रादि मीमांसान्यायविस्तराः आयुर्वेदपुराणाख्या धनुर्गन्धर्वविस्तराः

ထို့ပြင် Nirukta နှင့် Dharmaśāstra စသည့် သင်ရိုးများ၊ Mīmāṃsā နှင့် Nyāya တို့၏ ကျယ်ပြန့်သော စနစ်များ၊ Āyurveda နှင့် Purāṇa ဟုခေါ်သော အကြောင်းအရာများ၊ ထို့နောက် Dhanurveda နှင့် Gandharvaveda တို့၏ အသေးစိတ် ရှင်းလင်းချက်များလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 4

विद्या सैवार्थशास्त्राख्या देवान्तान्या हरिर्महान् इत्येषा चापरा विद्या परिविद्याक्षरं परं

Arthaśāstra ဟုခေါ်သော ပညာသည်လည်း ဗိဒ္ဓာတစ်ရပ်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် နတ်ဘုရားတို့ထံသို့ အဆုံးသတ်သည့် အခြားပညာက “ဟရိ (ဗိဿဏု) သည် မဟာအမြတ်” ဟု ကြေညာ၏။ ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ အပရာ (အောက်တန်း) ပညာဖြစ်သော်လည်း၊ အမြင့်ဆုံး မပျက်မယွင်းသော အက္ခရ (Akṣara) ကို ပြည့်စုံစွာ သိမြင်လျှင် အထက်တန်း အဘိဓမ္မသဘောကို ရောက်နိုင်သည်။

Verse 5

यस्य भावो ऽखिलं विष्णुस्तस्य नो बाधते कलिः अनिष्ट्वा तु महायज्ञानकृत्वापि पितृस्वधां

စိတ်အတွင်းအာရုံတစ်လုံးတည်းကို ဗိဿဏု (Viṣṇu) ထံတွင် တည်မြဲစွာထားသူအား ကလိယုဂ (Kali) မနှောင့်ယှက်နိုင်။ မဟာယဇ္ဉများ မပြုလုပ်သော်လည်း၊ ပိတೃ (Pitṛs) များအတွက် ဆွဓာ (svadhā) ပူဇော်ခြင်း မပြုသော်လည်း၊ ကလိ၏ သက်ရောက်မှုမှ မထိခိုက်။

Verse 6

कृष्णमभ्यर्चयन्भक्त्या नैनसो भाजनं भवेत् सर्वकारणमत्यन्तं विष्णुं ध्यायन्न सीदति

ကృష్ణ (Kṛṣṇa) ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူသည် အပြစ်၏ အိုးအိမ် မဖြစ်။ အရာအားလုံး၏ အဆုံးစွန်အကြောင်းရင်းဖြစ်သော ဗိဿဏု (Viṣṇu) ကို သမาธိဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ထောက်ရှုသူသည် ဝမ်းနည်းပျက်စီးခြင်းသို့ မကျရောက်။

Verse 7

अन्यतन्त्रादिदोषोत्थो विषयाकृष्टमानसः कृत्वापि पापं गोविन्दं ध्यायन्पापैः प्रमुच्यते

အခြားသဒ္ဓာတရားများ စသည့် အမှားများမှ ပေါ်ထွက်လာသော दोष (doṣa) ကြောင့်၊ အာရုံခံအရာဝတ္ထုများသို့ စိတ်လှည့်ဆွဲခံရသူသည် အပြစ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဂోవिन्द (Govinda) ကို သမาธိဖြင့် ထောက်ရှုလျှင် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 8

तद्ध्यानं यत्र गोविन्दः स कथा यत्र केशवः तत् कर्म यत्तदर्थीयं किमन्यैर् बहुभाषितैः

ဂోవिन्द (Govinda) ကို အာရုံပြုသည့် သမาธိသာ တကယ့် သမาธိ ဖြစ်၏။ ကေရှဝ (Keśava) ကို အကြောင်းအရာပြုသည့် သာသနာကထာသာ တကယ့် ကထာ ဖြစ်၏။ သူ့အတွက် ပြုလုပ်သည့် ကర్మသာ တကယ့် ကర్మ ဖြစ်၏—အခြား စကားများ များစွာ ပြောရန် ဘာလိုသနည်း။

Verse 9

न तत् पिता तु पुत्राय न शिष्याय गुरुर्द्विज परमार्थं परं ब्रूयाद्यदेतत्ते मयोदितं

အို ဒွိဇ (twice-born) ရေ၊ ဖခင်သည် သားအား ဤအရာကို မဖော်ပြသင့်၊ ဂုရုသည်လည်း သिष्यအား မဖော်ပြသင့်။ ငါက သင့်အား ပြောကြားခဲ့သော ဤအမြင့်ဆုံး အဓိပ္ပါယ်တရား (paramārtha) ကို မလွယ်ကူစွာ မပြောသင့်။

Verse 10

संसारे भ्रमता लभ्यं पुत्रदारधनं वसु सुहृदश् च तथैवान्ये नोपदेशो द्विजेदृशः

လောကသံသရာ၌ လှည့်လည်နေသူအတွက် သားသမီး၊ ဇနီး၊ ငွေကြေး၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ မိတ်ဆွေတို့နှင့် အခြားအရာများကို ရနိုင်သော်လည်း၊ ဒွိဇကဲ့သို့ မြင်နိုင်သော (ဓမ္မပညာရှိ) ထံမှ အမှန်တကယ် ညွှန်ကြားချက်ကို မရလွယ်။

Verse 11

किं पुत्रदारैर् मित्रैर् वा किं मित्रक्षेत्रवान्धवैः उपदेशः परो वन्धुरीदृशो यो विमुक्तये

သားသမီး၊ ဇနီး သို့မဟုတ် မိတ်ဆွေတို့က ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ မိတ်ဆွေ၊ မြေယာ၊ ဆွေမျိုးတို့က ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ပို့ဆောင်သော ဤသဘောတရား၏ အမြင့်ဆုံး ဆွေမျိုးသည် အမှန်တကယ် ညွှန်ကြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 12

द्विविधो भूतमार्गीयं दैव आसुर एव च विष्णुभक्तिपरो दैवो विपरीतस् तथासुरः

သံသရာလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာသော သတ္တဝါတို့မှာ နှစ်မျိုးရှိသည်—ဒေဝနှင့် အာသုရ။ ဒေဝတို့သည် ဗိဿဏုဘက္တိ၌ အလွန်အမင်း အပ်နှံသူများဖြစ်ပြီး၊ အာသုရတို့သည် ထို၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

Verse 13

एतत् पवित्रमारोग्यं धन्यं दुःस्वप्ननाशनं सुखप्रीतिकरं नॄणां मोक्षकृद्यत्तवेरितं

ဤအမိန့်တော်/သင်ကြားချက်သည် သန့်စင်စေ၍ ကျန်းမာရေးပေးကာ မင်္ဂလာဖြစ်စေပြီး မကောင်းသော အိပ်မက်များကို ဖျက်ဆီးကာ လူတို့အတွက် ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသည်။ သင်ကြေညာတော်မူသော အရာသည် အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 14

येषां गृहेषु लिखितमाग्नेयं हि पुराणकं पुस्तकं स्थास्यति सदा तत्र नेशुरुपद्रवाः

အဂ္နేయပုရာဏကို စာဖြင့်ရေးသားထားသော စာအုပ်ကို အိမ်တွင် အမြဲတမ်း ထားရှိသော အိမ်များ၌ အနှောင့်အယှက်နှင့် ဘေးအန္တရာယ်များ မပေါ်ပေါက်။

Verse 15

किं तीर्थैर् गोप्रदानैर् वा किं यज्ञैः किमुपोषितैः आग्नेयं ये हि शृण्वन्ति अहन्यहनि मानवाः

ဘုရားဖူးသွားရာတီရ္ထများ သို့မဟုတ် နွားလှူဒါန်းခြင်းတို့ကို အဘယ်လိုအပ်သနည်း။ ယဇ္ဉပူဇာများ သို့မဟုတ် အစာရှောင်ခြင်းတို့ကိုလည်း အဘယ်လိုအပ်သနည်း။ အဂ္နိပုရာဏကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း နားထောင်သူတို့အတွက် ထပ်မံလိုအပ်သော အကျင့်ဝတ်များ မရှိတော့သည်။

Verse 16

ये ददाति तिलप्रस्थं सुवर्णस्य च माषकं शृणोति श्लोकमेकञ्च आग्नेयस्य तदाप्नुयात्

နှမ်းကို ပရස්ထာ (prastha) တစ်ပမာဏနှင့် ရွှေကို မာရှက (māṣaka) တစ်အလေးချိန် လှူဒါန်းပြီး၊ ထို့ပြင် အဂ္နိပုရာဏ၏ ရှလိုက တစ်ပုဒ်တည်းကိုပင် နားထောင်သူသည် ထိုတူညီသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 17

अध्यायपठनञ्चास्य गोप्रदानाद् विशिष्यते अहोरात्रकृतं पापं श्रोतुमिच्छोः प्रणश्यति

ဤအခန်းကို ဖတ်ရွတ်ခြင်းသည် နွားလှူဒါန်းခြင်းထက်ပင် မြတ်တန်ခိုးရှိသည်။ ၎င်းကို နားထောင်လိုသူအတွက် တစ်နေ့တစ်ညအတွင်း ပြုမိသော အပြစ်သည် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 18

कपिलानां शते दत्ते यद् भवेज्ज्येष्ठपुष्करे तदाग्नेयं पुराणं हि पठित्वा फलमाप्नुयात्

ဂျေဋ္ဌ-ပုရှ္ကရ (Jyeṣṭha-Puṣkara) တွင် အဝါရောင် (tawny) နွား ကပိလာ တစ်ရာကို လှူဒါန်းရာမှ ဖြစ်ပေါ်သော ကုသိုလ်အကျိုး မည်သို့ရှိသနည်း၊ ထိုအကျိုးကိုပင် အဂ္နိယပုရာဏကို ဖတ်ရွတ်ခြင်းဖြင့် ရရှိမည်။

Verse 19

प्रवृत्तञ्च निवृत्तञ्च धर्मं विद्याद्वयात्मकं आग्नेयस्य पुराणस्य शास्त्रस्यास्य समं न हि

ဓမ္မကို သဘောသဘာဝ နှစ်မျိုးရှိသည်ဟု သိမြင်ရမည်—ပရဝృတ္တိ (pravṛtti) ဟူသော လောကီလုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့် နိဝృတ္တိ (nivṛtti) ဟူသော လောကမှ ဆုတ်ခွာခြင်း။ အမှန်တကယ် ဤအဂ္နိယပုရာဏ သာသ္တရနှင့် တူညီသော ကျမ်းတစ်စောင်မျှ မရှိ။

Verse 20

पठन्नाग्नेयकं नित्यं शृण्वन् वापि पुराणकं भक्तो वशिष्ठ मनुजः सर्वपापैः प्रमुच्यते

အို ဝသိဋ္ဌ၊ အဂ္နేయ (အဂ္နိပုရာဏ) ကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ်သူ သို့မဟုတ် ဤပုရာဏကို နားထောင်သူ ယုံကြည်သဒ္ဓါရှိသူသည် အပြစ်အကုန်လုံးမှ ပြည့်စုံစွာ လွတ်မြောက်၏။

Verse 21

नोपसर्गा न चानर्था न चौरारिभयं गृहे तस्मन् स्याद् यत्र चाग्नेयपुराणस्य हि पुस्तकं

အဂ္နేయပုရာဏ စာအုပ်ရှိသော အိမ်၌ ကပ်ဘေးမရှိ၊ အနာဂတ်အန္တရာယ်မရှိ၊ သူခိုးနှင့် ရန်သူတို့ကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုလည်း မရှိပေ။

Verse 22

न गर्भहारिणीभीतिर्न च बालग्रहा गृहे यत्राग्नेयं पुराणं स्यान्न पिशाचादिकं भयं

အဂ္နేయပုရာဏ ရှိသော အိမ်၌ ကိုယ်ဝန်ကို ခိုးယူသည့် မကောင်းဝိညာဉ် (ဂರ್ಭဟာရိဏီ) ကို ကြောက်ရန်မလို၊ ကလေးကို ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်သည့် ဝိညာဉ်များ (ဗာလဂြဟ) မရှိ၊ ပိသာစတို့ကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ကိုလည်း မကြောက်ရ။

Verse 23

शृण्वन्विप्रो वेदवित् स्यात् क्षत्रियः पृथिवीपतिः ऋद्धिं प्राप्नोति वैश्यश् च शूद्रश्चारोग्यमृच्छति

ဤသင်ခန်းစာကို နားထောင်ခြင်းအားဖြင့် ဗြာဟ္မဏသည် ဝေဒကို သိမြင်သူ ဖြစ်လာ၏၊ က္ଷတ္တရိယသည် မြေကြီး၏ အရှင် ဖြစ်လာ၏၊ ဝိုင်ရှျသည် စည်းစိမ်တိုးတက်မှု ရရှိ၏၊ ရှုဒ္ဒရသည် ရောဂါကင်းစင်သော ကျန်းမာခြင်းကို ရောက်၏။

Verse 24

यः पठेत्शृणुयान्नित्यं समदृग्विष्णुमानसः ब्रह्माग्नेयं पुराणं सत्तत्र नश्यन्त्युपद्रवाः

မည်သူမဆို စိတ်တည်ငြိမ်၍ ဗိဿ္ဏု၌ စိတ်ကို အပ်နှံထားကာ သန့်ရှင်းသော ဗြဟ္မာအဂ္နేయပုရာဏကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ် သို့မဟုတ် နားထောင်လျှင် ထိုနေရာ၌ အနှောင့်အယှက်နှင့် ကပ်ဘေးအန္တရာယ် အားလုံး ပျက်ကွယ်သွား၏။

Verse 25

दिव्यान्तरीक्षभौमाद्या दुःस्वप्नाद्यभिचारकाः यच्चान्यद्दुरितं किञ्चित्तत्सर्वं हन्ति केशवः

ကေရှဝသည် နတ်လောက၊ အလယ်ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အန္တရာယ်သက်ရောက်မှုများအားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ မကောင်းသောအိပ်မက်များနှင့် မန္တရား/အဘိချာရ (မကောင်းသောမந்திர) တို့အပါအဝင်၊ အခြားသော အပြစ်နှင့် ကံဆိုးမှုတို့ကိုလည်း အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

Verse 26

पठतः शृण्वतः पुंसः पुस्तकं यजतो महत् आग्नेयं श्रीपुराणं हि हेमन्ते यः शृणोति वै

ဤစာတမ်းကို ဖတ်ရွတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူ၊ ထို့ပြင် စာအုပ်ကို မဟာပူဇာဖြင့် ယဇ်ပူဇော်သူအတွက်—ဟေမန္တရာသီ (ဆောင်း) တွင် ဂုဏ်မြတ်သော အာဂ္နေယ-ပုရာဏကို နားထောင်သူသည် မဟာပုဏ္ဏ (ဓမ္မကုသိုလ်) ကို ရရှိ၏။

Verse 27

प्रपूज्य गन्धपुष्पाध्यैर् अग्निष्टोमफलं लभेत् शिशिरे पुण्डरीकस्य वसन्ते चाश्वमेधजम्

အနံ့သာနှင့် ပန်းများစွာဖြင့် သင့်လျော်စွာ ပူဇော်လျှင် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ်၏ အကျိုးကို ရ၏။ သီရှိရရာသီ (အအေးပိုင်း) တွင် ပုဏ္ဍရိက ရိတု၏ အကျိုးကို ရပြီး၊ ဝသန္တရာသီ (နွေဦး) တွင် အශ්ဝမေဓ ယဇ်မှ ပေါ်လာသော အကျိုးကို ရ၏။

Verse 28

ग्रीष्मे तु वाजपेयस्य राजसूयस्य वर्षति गोसहस्रस्य शरदि फलं तत्पठतो ह्य् ऋतौ

သို့ရာတွင် ဂရိष္မရာသီ (နွေ) တွင် ဝါဇပေယ ယဇ်၏ အကျိုးကို ရ၏။ ဝါရ္ଷတိ/ဝရ္ષာရာသီ (မိုး) တွင် ရာဇသူယ ယဇ်၏ အကျိုးကို ရ၏။ ရှရဒ္ဓရာသီ (ဆောင်းဦး) တွင်တော့ နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ အကျိုးကို ရ၏—ဤသည်မှာ သင့်လျော်သောရာသီ၌ ဖတ်ရွတ်သူအတွက် ရာသီလိုက် ဆုလာဘ်ဖြစ်၏။

Verse 29

आग्नेयं हि पुराणं यो भक्त्याग्रे पठेते हरेः सो ऽर्चयेच्च वसिष्ठेह ज्ञानयज्ञेन केशवम्

အို ဝသိဋ္ဌ၊ ဟရိ၏ အာဂ္နေယ ပုရာဏကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် အရင်ဆုံး ဖတ်ရွတ်သူသည်—ဤလောက၌ ကေရှဝကို ဉာဏယဇ္ဉ (အသိပညာ၏ ယဇ်) ဖြင့် အမှန်တကယ် ပူဇော်သူ ဖြစ်၏။

Verse 30

यस्याग्नेयपुराणस्य पुस्तकं तस्य वै जयः लिखितं पूजितं गेहे भुक्तिर्मुक्तिः करे ऽस्ति हि

အဂ္နేయပုရာဏ စာအုပ်ကို ပိုင်ဆိုင်သူသည် အမှန်တကယ် အောင်မြင်ခြင်းကို ရရှိ၏။ အိမ်တွင် ကူးရေး၍ ပူဇော်ကန်တော့လျှင် လောကီအပျော်အပါးနှင့် နောက်ဆုံးလွတ်မြောက်မှု (မုတ်ခ) တို့သည် လက်ထဲတွင် ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 31

इति कालाग्निरूपेण गीतं मे हरिणा पुरा आग्नेयं हि पुराणं वै ब्रह्मविद्याद्वयास्पदम् विद्याद्वयं वसिष्ठेदं भक्तेभ्यः कथयिष्यसि

ဤသို့ အချိန်နှင့်မီး (ကာလာ-အဂ္နိ) အဖြစ်ဖြင့် ဟရိက အတိတ်ကာလ၌ ငါ့အား သီဆိုပြောကြားခဲ့၏။ အဂ္နేయပုရာဏသည် ဗြဟ္မဗိဒ္ယာ နှစ်မျိုး၏ အခြေစိုက်ရာဖြစ်၏။ အို ဝသိဋ္ဌ၊ ဤဗိဒ္ယာနှစ်မျိုးကို ဘက္တများထံ သင်ရှင်းလင်းဟောကြားရမည်။

Verse 32

वसिष्ठ उवाच व्यासाग्नेयपुराणं ते रूपं विद्याद्वयात्मकं कथितं ब्रह्मणो विष्णोरग्निना कथितं यथा

ဝသိဋ္ဌက ပြော၏— «အို ဗျာသ၊ သင်ဖော်ပြသော အဂ္နేయပုရာဏ၏ ရုပ်သဘောသည် ဗိဒ္ယာနှစ်မျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု သိလော့။ ၎င်းကို ဗြဟ္မာနှင့် ဗိෂ္ဏုမှ ဆင်းသက်သကဲ့သို့ အဂ္နိက သင်ကြားခဲ့သည့်နည်းအတိုင်း ဟောကြားထား၏»။

Verse 33

सार्धं देवैश् च मुनिभिर्मह्यं सर्वाथदर्शकं पुराणमग्निना गौतमाग्नेयं ब्रह्मसन्मितं

ဒေဝများနှင့် မုနိများနှင့်အတူ အဂ္နိက ငါ့အား ဂေါတမ-အဂ္နేయပုရာဏကို သင်ကြားပေးခဲ့၏။ ၎င်းသည် ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ထင်ရှားစေသော ပုရာဏဖြစ်ပြီး ဗြဟ္မ (အမြင့်ဆုံးသစ္စာ) နှင့် ကိုက်ညီသည်ဟု ခံယူထား၏။

Verse 34

यः पठेच्छृणुयाद्ध्यास लिखेद्वा लेखयेदपि श्रावयेत्पाठयेद्वापि पूजयेद्धारयेदपि

မည်သူမဆို ၎င်းကို ရွတ်ဖတ်သူ၊ နားထောင်သူ၊ အာရုံစိုက်၍ လေ့လာသူ ဖြစ်စေ; သို့မဟုတ် ကိုယ်တိုင် ကူးရေးသူ၊ ကူးရေးစေသူ ဖြစ်စေ; သို့မဟုတ် ကြားနာစေသူ၊ ရွတ်ဖတ်သင်ကြားစေသူ ဖြစ်စေ; သို့မဟုတ် ပူဇော်ကန်တော့သူ၊ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဆောင်ထားသူ ဖြစ်စေ—

Verse 35

सर्वपापविनिर्मुक्तः प्राप्रकामो दिवं व्रजेत् लेखयित्वा पुराणं यो दद्याद्विप्रेभ्य उत्तमं

အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ မိမိရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံသူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရ၏—ပုရာဏကို ကူးရေးစေခြင်း (သို့) ကိုယ်တိုင်ကူးရေးပြီး ထိုအကောင်းဆုံး မူရင်းစာအုပ်ကို ဗြာဟ္မဏ ပညာရှိများထံ လှူဒါန်းသူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 36

स ब्रह्मलोकमाप्नोति कुलानां शतमुद्धरेत् एकं श्लोकं पठेद्यस्तु पापपङ्काद्विमुच्यते

သူသည် ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်ပြီး မိမိမျိုးရိုးတစ်ရာဆက်ကို ကယ်တင်နိုင်၏။ သို့ရာတွင် မည်သူမဆို တစ်ပိုဒ်တည်းကိုပင် ရွတ်ဖတ်လျှင် အပြစ်၏ ရွံ့ညစ်မှုမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 37

तस्माद्व्यास सदा श्राव्यं शिष्येभ्यः सर्वदर्शनं शुकाद्यैर् मुनिभिः सर्धं श्रोतुकामैः पुराणकं

ထို့ကြောင့် ဗျာသာရေ၊ အမြင်အယူအားလုံးကို စုံလင်စွာ ဖော်ပြသော ဤပုရာဏကို သင်တပည့်များထံ အမြဲတမ်း ရွတ်ဖတ်ကြားနာစေသင့်၏။ ထို့အပြင် ရှုကာစသည့် မုနိများနှင့် ကြားနာလိုသူ ရှင်မြင်သူများနှင့်အတူ ပုရာဏကထာကို နားထောင်စေသင့်သည်။

Verse 38

आग्नेयं पठितं ध्यातं शुभं स्याद् भुक्तिमुक्तिदं अग्नये तु नमस्तस्मै येन गीतं पुरानकं

အဂ္နေယ ပုရာဏကို ရွတ်ဖတ်၍ သတိပဋ္ဌာန်ဖြင့် ဓ്യာနပြုလျှင် မင်္ဂလာဖြစ်စေပြီး လောကီအပျော်အပါးနှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံးကို ပေးတတ်၏။ ဤရှေးဟောင်း ပုရာဏကို သီဆိုခဲ့သော အဂ္နိဘုရားထံ နမස්ကာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 39

व्यास उवाच वसिष्ठेन पुरा गीतं सूतैतत्ते मयोदितं पराविद्यापराविद्यास्वरूपं परमं पदम्

ဗျာသာက ပြောသည်—အို စူတရေ၊ ဗသိဋ္ဌက ရှေးက သီဆိုခဲ့သော အကြောင်းကို ယခု ငါ သင့်အား ပြောပြီးပြီ။ ထိုသည်မှာ အမြင့်ဗိဒ္ယာ (ပရာဗိဒ္ယာ) နှင့် အနိမ့်ဗိဒ္ယာ (အပရာဗိဒ္ယာ) တို့၏ အမှန်တကယ် သဘောသဘာဝနှင့် အမြင့်ဆုံး အခြေအနေ (အထွတ်အထိပ် ပဒ) ဖြစ်သည်။

Verse 40

आग्नेयं दुर्लभं रूपं प्राप्यते भाग्यसंयुतैः ध्यायन्तो ब्रह्म चाग्नेयं पुराणं हरिमागताः

ကံကောင်းခြင်းနှင့်ပြည့်စုံသူတို့သာ ရှားပါးသော အာဂ္နేయ ရူပကို ရရှိနိုင်သည်။ ဗြဟ္မန်ကိုလည်းကောင်း၊ အာဂ္နేయ ပုရာဏကိုလည်းကောင်း စိတ်တည်၍ တွေးတောသူတို့သည် ဟရီ (ဗိဿနု) ထံသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 41

विद्यार्थिनस् तथा विद्यां राज्यं राज्यार्थिनो गताः अपुत्राः पुत्रिणः सन्ति नाश्रया आश्रयं गताः

ပညာကိုလိုလားသူတို့သည် ပညာကိုရကြသည်။ အာဏာနှင့်နိုင်ငံကိုလိုလားသူတို့သည် နိုင်ငံတော်ကိုရကြသည်။ ကလေးမရှိသူတို့သည် ကလေးရရှိကြပြီး၊ အားကိုးရာမရှိသူတို့သည် အားကိုးရာကိုရကြသည်။

Verse 42

सौभाग्यार्थी च सौभाग्यं मोक्षं मोक्षार्थिनो गताः लिखन्तो लेखयन्तश् च निष्पापश् च श्रियं गताः

ကံကောင်းခြင်းကိုလိုလားသူတို့သည် ကံကောင်းခြင်းကိုရကြသည်။ မောက္ခကိုလိုလားသူတို့သည် မောက္ခကိုရကြသည်။ ဤစာကို ရေးသူနှင့် ရေးစေသူတို့သည် အပြစ်ကင်းစင်၍ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ရကြသည်။

Verse 43

शुकपैलमुखैः सूत आग्नेयन्तु पुराणकं रूपं चिन्तय यातासि भुक्तिं मुक्तिं न संशयः

အို စူတ၊ ရှုကနှင့် ပိုင်လ၏ နှုတ်မှ သင်ကြားလာသော ဤအာဂ္နేయ ပုရာဏ၏ ရူပကို စိတ်၌တည်၍ တွေးတောလော့။ သင်သည် လောကီအပျော်အပါး (ဘုက္တိ) နှင့် မောက္ခ (မုက္တိ) နှစ်ပါးလုံးကို မသံသယဘဲ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 44

श्रावय त्वञ्च शिष्येभ्यो भक्तेभ्यश् च पुराणकम् सूत उवाच व्यास प्रसादादाग्नेयं पुराणं श्रुतमादरात्

«သင်လည်း ဤပုရာဏကို သင်၏တပည့်များနှင့် ဘက္တများထံ ဖတ်ကြားစေပါ» ဟုဆို၏။ စူတက ပြောသည်— «ဗျာသ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အဂ္နိ ပုရာဏကို ငါသည် ရိုသေစွာ နားထောင်ခဲ့ရသည်»။

Verse 45

आग्नेयं ब्रह्मरूपं हि मुनयः शौनकादयः भवन्तो नैमिषारण्ये यजन्तो हरिमीश्वरं

အမှန်တကယ်ပင်၊ ရှောနကတို့နှင့် အခြားမုနိများသည် နိုင်မိရှာရဏ္ယာ တော၌ ယဇ္ဈာပြုနေစဉ် အဂ္နိနှင့်ဆက်နွယ်သော အာဂ္နေယ (မီးသဘော) ဖြစ်ပြီး ပရဟ္မန်ကိုယ်တိုင်၏ ရူပဖြစ်သော ဟရီ—ဣရှ္ဝရကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 46

तिष्ठन्तः श्रद्धया युक्तास्तस्माद्वः समुदीरितम् अग्निना प्रोक्तमाग्नेयं पुराणं वेदसम्मितं

ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်လျက်ရှိသဖြင့်၊ ငါသည် သင်တို့အား ဤအကြောင်းကို ကြေညာ၏—အဂ္နိက ပြောကြားသော အာဂ္နေယ ပုရာဏ၊ ဝေဒတို့နှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 47

ब्रह्मविद्याद्वयोपेतं भुक्तिदं मुक्तिदं महत् नास्मात्परतरः सारो नास्मात्परतरः सुहृत्

၎င်းသည် ပရဟ္မဗိဒ္ယာ နှစ်မျိုးဖြင့် ပြည့်စုံ၍ မဟာတရားဖြစ်ကာ လောကီအာနန္ဒ (ဘုဂ္ဂ) နှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးစွမ်း၏။ ဤထက် မြင့်မားသော အနှစ်သာရ မရှိ၊ ဤထက် ကြီးမြတ်သော အကျိုးပြုမိတ်ဆွေ မရှိ။

Verse 48

नास्मात्परतरो ग्रन्थो नास्मात्परतरो गतिः नास्मात्परतरं शास्त्रं नास्मात्परतरा श्रुतिः

ဤထက် မြင့်မားသော ကျမ်းစာ မရှိ၊ ဤထက် မြင့်မားသော အားကိုးရာ/ပန်းတိုင် မရှိ။ ဤထက် ကြီးမြတ်သော သာသနာရေး သင်ကြားမှုစနစ် မရှိ၊ ဤထက် မြင့်မားသော ရှရုတိ (ထုတ်ဖော်ကြားနာရသော ဗေဒဝင်) မရှိ။

Verse 49

नास्मात्परतरं ज्ञानं नास्मात्परतरा स्मृतिः नास्मात्परो ह्य् आगमो ऽस्ति नास्माद्विद्या परास्ति हि

ဤထက် မြင့်မားသော ဉာဏ်ပညာ မရှိ၊ ဤထက် မြင့်မားသော စမෘတိ (မှတ်တမ်းတရား) မရှိ။ အမှန်တကယ် ဤထက် သာလွန်သော အာဂမ မရှိ၊ ဤထက် ကြီးမြတ်သော ဝိဒ္ယာ မရှိ။

Verse 50

नास्मात्परः स्यात्सिद्धन्तो नास्मात्परममङ्गलम् नास्मात्परो ऽस्ति वेदान्तः पुराणं परमन्त्विदं

ဤသဘောတရားထက် မြင့်မားသော သီအိုရီမရှိ၊ ဤထက် သာလွန်သော မင်္ဂလာမရှိ။ ဤထက် ကျော်လွန်သော ဝေဒန္တမရှိ၊ အမှန်တကယ် ဤပုရာဏသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 51

नास्मात्परतरं भूमौ विद्यते वस्तु दुर्लभम् आग्नेये हि पुराणे ऽस्मिन् सर्वविद्याः प्रदर्शिताः

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဤထက် ပိုမိုရှားပါးသော အရာမရှိနိုင်; အကြောင်းမူကား ဤ အဂ္နိပုရာဏ အတွင်း၌ ပညာရပ်အမျိုးမျိုးအားလုံးကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 52

सर्वे मत्स्यावताराद्या गीता रामायणन्त्विह हरिवंशो भारतञ्च नव सर्गाः प्रदर्शिताः

ဤနေရာ၌ မత్సျအဝတားမှ စတင်သော ဇာတ်ကြောင်းများအားလုံးနှင့်အတူ ဂီတာ၊ ရာမယဏ၊ ဟရိဝံသ၊ ဘာရတ၊ ထို့ပြင် နဝ-သရ္ဂ (ဖန်ဆင်းခြင်း/အခန်းကဏ္ဍ ၉) ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 53

आगमो वैष्णवो गीतः पूजादीक्षाप्रतिष्ठया पवित्रारोहणादीनि प्रतिमालक्षणादिकं

ဝိုင်ෂ္ဏဝ အာဂမကို သင်ကြားထားပြီး—ပူဇာ၊ ဒိက္ခာ (အင်နိရှီယေးရှင်း) နှင့် ပရတိဋ္ဌာ (အပူဇာတင်သွင်း/အင်စတော်လေးရှင်း) ကို ဖုံးလွှမ်းသည်။ ထို့ပြင် ပဝိတ္ရ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး/ပန်းကုံး) တင်မြှောက်ခြင်း စသည့် အခမ်းအနားများနှင့် ပရတိမာ (ရုပ်တု) ၏ လက္ခဏာများနှင့် ဆက်စပ်အသေးစိတ်တို့ကိုလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 54

प्रासादलक्षणाद्यञ्च मन्त्रा वै भुक्तिमुक्तिदाः शैवागमस्तदर्थश् च शाक्तेयः सौर एव च

ဗိမာန်/ဘုရားကျောင်း၏ လက္ခဏာများမှ စတင်သော မန္တရများသည် လောကီဘောဂ (ဘုဂ္ဂ) နှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးစွမ်းသူများဖြစ်သည်။ ထိုအဓိပ္ပါယ်ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှိုင်ဝ အာဂမတွင်လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ ရှာက္တ နှင့် ဆော်ရ အာဂမများတွင်လည်းကောင်း သင်ကြားထားသည်။

Verse 55

मण्डलानि च वास्तुश् च मन्ताणि विविधानि च प्रतिसर्गश्चानुगीतो ब्रह्माण्डपरिमण्डलं

မဏ္ဍလ (ပူဇော်ရေးပုံစံများ)၊ ဝါစ্তু (အဆောက်အဦးဗေဒ)၊ မန္တရမျိုးစုံနှင့် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်း (ပရတိသရ္ဂ) သဘောတရားတို့ကိုလည်း ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထို့အပြင် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) ၏ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် အတိုင်းအတာကိုလည်း တိုင်းတာဖော်ပြထားသည်။

Verse 56

गीतो भुवनकोषश् च द्वीपवर्षादिनिम्नगाः गयागङ्गाप्रयागादि तीर्थमाहात्म्यमीरितं

ထို့ကြောင့် ဘုဝနကိုဿ (ကမ္ဘာလောက၏ ပထဝီဝင်)၊ ဒွီပနှင့် ဝရ္ଷ (တိုက်ကြီးနှင့် ဒေသများ)၊ မြစ်များစသည့်အရာတို့ကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ဂယာ၊ ဂင်္ဂါနှင့် ပရယာဂ စသည့် တီရ္ထ (ဘုရားဖူးနေရာ) မဟာတ್ಮျကိုလည်း ထုတ်ဖော်ဆိုထားသည်။

Verse 57

ज्योतिश् चक्रं ज्योतिषादि गीतो युद्धजयार्णवः मन्वन्तरादयो गीताः धर्मा वर्णादिकस्य च

ဂျ्योတိသချကရ (ဟောရာစက်ဝိုင်း) နှင့် ဂျ्योတိသမှ စတင်သော ပညာရပ်များကို သီဆိုဖော်ပြထားပြီး၊ «ယုဒ္ဓ-ဇယာရ္ဏဝ» (စစ်ပွဲအောင်မြင်မှု၏ သမုဒ္ဒရာ) ကိုလည်း သီဆိုထားသည်။ မန္ဝန္တရများနှင့် ဆက်စပ်အကြောင်းအရာများကိုလည်း သီဆိုထားပြီး၊ ဝဏ္ဏ (လူမှုအတန်းအစား) နှင့် ဆိုင်သော ဓမ္မနှင့် တာဝန်များကိုလည်း သီဆိုဖော်ပြထားသည်။

Verse 58

अशौचं द्रव्यशुद्धिश् च प्रायश्चित्तं प्रदर्शितं राजधर्मा दानधर्मा व्रतानि विविधानि च

အရှောစ (မသန့်ရှင်းမှု)၊ ပစ္စည်းဥစ္စာသန့်စင်ခြင်းနှင့် ပြစ်ဒဏ်ဖြေရာ အပြစ်လျော့ပူဇော်ပွဲများ (ပရာယශ්ချိတ္တ) ကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့အပြင် ရာဇဓမ္မ (မင်း၏တာဝန်)၊ ဒါနဓမ္မ (လှူဒါန်းခြင်း၏ဓမ္မ) နှင့် ဝရတ (သစ္စာကတိ/ဝတ်ပြုကတိ) မျိုးစုံကိုလည်း ဆိုထားသည်။

Verse 59

व्यवहाराः शान्तयश् च ऋग्वेदादिविधानकं सूर्यवंशः सोमवंशो धनुर्वेदश् च वैद्यकं

ထို့အပြင် တရားရေးလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ (ဗျဝဟာရ) နှင့် သန္တိကရမ (အန္တရာယ်သက်သာရေး ပူဇော်ပွဲ) များကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ရိဂ္ဝေဒမှ စတင်သော ဥပဒေသများ၊ နေမျိုးဆက် (စူရျဝంశ) နှင့် လမျိုးဆက် (ဆိုမဝంశ) ကိုလည်း ဆိုထားပြီး၊ ထို့ပြင် ဓနုర్వေဒ (လက်နက်ပညာ) နှင့် ဝိုင်ဒျက (အာယုರ್ವေဒ/ဆေးပညာ) ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 60

गान्धर्ववेदो ऽर्थशास्त्रं मीमांसा न्यायविस्तरः पुराणसंख्यामाहत्म्यं छन्दो व्यकरणं स्मृतं

ဗဟုသုတ၏ ခွဲခက်များအဖြစ်လည်း မှတ်ယူကြသည်မှာ—ဂန္ဓರ್ವဝေဒ (ဂီတနှင့် ဖျော်ဖြေရေးပညာ), အರ್ಥရှာစတြ (နိုင်ငံရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးပညာ), မီမာံသာ (ဝေဒအနက်ဖွင့်ပညာ), နျာယ၏ ကျယ်ပြန့်သော စနစ် (တర్కပညာ), ပုရာဏများ၏ စာရင်းကောက်နှင့် မဟာတ್ಮျ (ဂုဏ်တော်ချီးမြှောက်ခြင်း), ခန္ဒသ (ကဗျာမီတာ/ပရိုဆိုဒီ), နှင့် ဝျာကရဏ (သဒ္ဒါ) ဟူသည်တို့ ဖြစ်သည်။

Verse 61

अलङ्कारो विघण्डुश् च शिक्षाकल्प इहोदितः स्मृतः नैमित्तिकः प्राकृतिको लय आत्यन्तिकः

ဤနေရာ၌ အလင်္ကာရ (အလှဆင်ပညာ) နှင့် ဝိဃဏ္ဍု (Vighaṇḍu) တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရှိက္ခာ-ကလ္ပ (Śikṣā-kalpa) ကိုလည်းကောင်း ဖော်ပြထားသည်။ လယ (ပျက်သိမ်းခြင်း) ကို သုံးမျိုးဟု မှတ်ယူကြသည်—နိမိတ္တိက (အကြောင်းအခါဆိုင်ရာ), ပ္ရာကృతိက (သဘာဝ/ဓာတ်ဆိုင်ရာ), နှင့် အာတျန္တိက (အဆုံးစွန်/နောက်ဆုံး)။

Verse 62

वेदान्तं ब्रह्मविज्ञानं योगो ह्य् अष्टाङ्ग ईरितः स्तोत्रं पुराणमाहात्म्यं विद्या ह्य् अष्टादश स्मृताः

ဝေဒန္တ (Vedānta)၊ ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်အောင် ပြုသော ဗြဟ္မဗိဇ္ဈာန (Brahma-vijñāna) နှင့် အဋ္ဌာင်္ဂ ယောဂ (အင်္ဂရှစ်ပါး ယောဂ) တို့၊ ထို့ပြင် စတိုးတရ (ဟိမ်း/ချီးမွမ်းသီချင်း) နှင့် ပုရာဏမဟာတ್ಮျ (ပုရာဏတို့၏ ဂုဏ်တော်ချီးမြှောက်ခြင်း) — ဤတို့ကို ဗိဒ္ယာ ၁၈ မျိုးအနက် မှတ်ယူကြသည်။

Verse 63

ऋग्वेदाद्याः परा ह्य् अत्र पराविद्याक्षरं परं सप्रपञ्चं निष्प्रपञ्चं ब्रह्मणो रूपमीरितं

ဤနေရာ၌ ရိဂ္ဝေဒနှင့် အခြားဝေဒများကို အပရ (အထက်တန်း) ဗဟုသုတဟု သင်ကြားထားသည်။ သို့သော် အက္ခရ (မပျက်မယွင်း) ဖြစ်သော အမြင့်ဆုံး ပရာဝိဒ္ယာ (Parāvidyā) ကို ဘြဟ္မန်၏ ရုပ်သဘောဟု ကြေညာထားပြီး၊ ပရပဉ္စရှိသော (saprapañca) အခြေအနေနှင့် ပရပဉ္စကင်းသော (niṣprapañca) အခြေအနေနှစ်မျိုးလုံးဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 64

इदं पञ्चदशसोहस्रं शतकोटिप्रविस्तरं देवलोके दैवतैश् च पुराणं पठ्यते सदा

ဤပုရာဏသည် စလိုက ၁၅,၀၀၀ ပါဝင်ပြီး၊ အသေးစိတ်ဖြန့်ကျက်မှုအားဖြင့် ကောဋိ ၁၀၀ ထိ ကျယ်ပြန့်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဒေဝလောက၌လည်း ဒေဝတားတို့က ဤပုရာဏကို အမြဲတမ်း ရွတ်ဖတ်ကြသည်။

Verse 65

लोकानां हितकामेन संक्षिप्योद्गीतमग्निना सर्वं ब्रह्मेति जानीध्वं मुनयः शौनकादयः

လောကတို့၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် အဂ္နိသည် ဤသင်ခန်းစာကို အကျဉ်းချုပ်၍ သီဆိုခဲ့သည်—«အရာအားလုံးသည် ဗြဟ္မန် ဖြစ်သည်ဟု သိကြလော့» ဟု၊ မုနိတို့—ရှောနကနှင့် အခြားသူတို့။

Verse 66

शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि यः पठेत्पाठयेदपि लिखेल्लेखापयेद्वापि युजयेत्कीर्तयेदपि

ဤပုရာဏသင်ခန်းစာကို နားထောင်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်စေသူ၊ ဖတ်ရွတ်သူ သို့မဟုတ် ဖတ်ရွတ်စေသူ၊ ရေးသူ သို့မဟုတ် ရေးစေသူ၊ လက်တွေ့ကျင့်သုံးသူ သို့မဟုတ် အသံထွက်ကြေညာသူ—ထိုသူသည် ဖော်ပြထားသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 67

पुराणपाठकञ्चैव पूजयेत् प्रयतो नृपः गोभूहिरण्यदानाद्यैर् वस्त्रालङ्कारतर्पणैः

ထို့ပြင် မင်းသည် စည်းကမ်းတကျ သတိထားလျက် ပုရာဏကို ဖတ်ရွတ်သူအား ဂုဏ်ပြုရမည်—နွား၊ မြေ၊ ရွှေ စသည့် ဒါနများနှင့် အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ တර්ပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်၍ စိတ်ကျေနပ်စေခြင်း) တို့ဖြင့်။

Verse 68

तं संपूज्य लभेच्चैव पुराणश्रवणात् फलं पुराणान्ते च वै कुर्यादवश्यं द्विजभोजनं

ထိုသူအား သင့်တော်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုလျှင် ပုရာဏကို နားထောင်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်သော အကျိုးကုသိုလ်ကို အပြည့်အဝ ရရှိမည်။ ထို့ပြင် ပုရာဏအဆုံးတွင် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များအား အစာကျွေးခြင်းကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 69

निर्मलः प्राप्तसर्वार्थः सकुलः स्वर्गमाप्नुयात् शरयन्त्रं पुस्तकाय सूत्रं वै पत्रसञ्चयं

သန့်စင်လာ၍ ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို ရရှိပြီး ထိုသူသည် မိသားစုနှင့်တကွ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သည်။ (စာအုပ်တစ်အုပ်အတွက်) śarayantra ဟုခေါ်သော ချုပ်ကိရိယာ၊ ချည်ကြိုးနှင့် ရွက်စာ (ဖိုလီယို) စုစည်းမှုကို ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 70

पट्टिकाबन्धवस्त्रादि दद्याद् यः स्वर्गमाप्नुयात् यो दद्याद्ब्रह्मलोकी स्यात् पुस्तकं यस्य वै गृहे

ကြိုးချည်/ချုပ်ကပ်ထားသောအဝတ်အထည်တို့နှင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာများကို လှူဒါန်းသူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏။ စာအုပ်ကို လှူဒါန်းသူသည် ဗြဟ္မာ၏လောက၌ နေထိုင်သူ ဖြစ်၏။ အိမ်၌ သာသနာစာအုပ်ရှိသူသည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 71

तस्योत्पातभयं नास्ति भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात् यूयं समरत चाग्नेयं पुराणं रूपमैश्वरं सूतो गतः पुजितस्तैः शौनकाद्या हरिं यायः

သူ့အတွက် မကောင်းသောနိမိတ်များ (ဥတ္ပာတ) ကို ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိ။ လောကီအပျော်အပါးနှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးလုံးကို ရရှိ၏။ သင်တို့သည် အဂ္နేయပုရာဏကို မှတ်မိကြလော့—အရှင်၏ အာဏာတော်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တည်း။ ထို့နောက် စူတသည် သူတို့၏ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံယူကာ ထွက်ခွာသွား၏; ရှောနကနှင့် အခြားသူတို့သည် ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) ထံသို့ သွားကြ၏။