Varaha Purana - Adhyaya 81
Varaha PuranaAdhyaya 8194 Shlokas

Adhyaya 81: Description of the Divine Mountain Abodes: Meru, Devakūṭa, and Kailāsa

Devaparvatādhivāsa-varṇana (Meru-Devakūṭa-Kailāsa-niveśa)

Ancient-Geography (Purāṇic Sacred Topography) / Cosmography

वराह–पृथ्वी संवादात (रुद्राच्या निवेदनातून) पृथ्वीवरील सुव्यवस्थित वस्तीचे शिक्षणपर नकाशासदृश वर्णन येते। मेरुसंबंधित शिखरे/उपपर्वत—शान्त, कुञ्जर, वज्रक, महानील, चन्द्रोदय, वेणुमत, वसुधारा, एकशृङ्ग, गजपर्वत—यांशी देव, गण, नाग, विद्याधर, किन्नर, गंधर्व, यक्ष, दानव व राक्षस यांच्या पुर/पुरी व आयतन (निवास-तीर्थ) जोडून उल्लेख केला आहे। पुढे देवकूट आणि शेवटी कैलास येथे सभा, विमान, निधी, मन्दाकिनी–कनकमन्दा–मन्दा नद्या तसेच रुद्र–उमा विवाह, अर्धनारी रूप, कार्त्तिकेयाभिषेक यांसारख्या पौराणिक स्थळांचे वर्णन येते। उपसंहारात ‘आठ देवपर्वत’ व पृथ्वीची कमलाकार रचना सांगून सीमित प्रदेशांत नियत सहअस्तित्वाची विश्वव्यवस्था प्रतिपादित होते।

Speakers

VarāhaPṛthivīRudra (reported speech)

Key Concepts

devaparvata (divine mountains) and āyatana (sanctuary) networksPurāṇic cosmography of Meru–Kailāsa regionsmulti-species polity: devas, gandharvas, kinnaras, vidyādharas, nāgas, yakṣas, dānavas, rākṣasasbilapraveśa (subterranean entrances) and layered habitatssacred hydrology: Mandākinī and associated riversenvironmental order as terrestrial balance (Pṛthivī as structured space)somāvataraṇa on parvan-days (ritual calendrics marker)lotus-form (padmākāra) model of Earth
Recitation with translationVaraha Purana Adhyaya 81

Shlokas in Adhyaya 81

Verse 1

रुद्र म्हणाले—

Verse 2

अतः परं पर्वतेषु देवानामवकाशा वर्ण्यन्ते।

यानंतर पर्वतांवरील देवतांच्या अवकाशांचे (निवासस्थानांचे) वर्णन केले जाते.

Verse 3

तत्र योऽसौ शान्ताख्यः पर्वतस्तस्योपरि महेन्द्रस्य क्रीडास्थानम्।

तेथे शान्त नावाच्या पर्वतावर महेंद्राचे क्रीडास्थान आहे।

Verse 4

तत्र देवराजस्य पारिजातकवृक्षवनम्।

तेथे देवराज इंद्राचे पारिजात वृक्षांचे वन आहे।

Verse 5

तस्य पूर्वपार्श्वे कुञ्जरो नाम गिरिः।

त्याच्या पूर्व बाजूस कुञ्जर नावाचा पर्वत आहे।

Verse 6

तस्योपरि दानवानामष्टौ पुराणि च।

त्यावर दानवांशी संबंधित अशी आठ पुराणेही आहेत।

Verse 7

तथा वज्रके पर्वतवरे राक्षसानामनेकानि पुराणि।

तसेच वज्रक या श्रेष्ठ पर्वतावर राक्षसांशी संबंधित अनेक पुराणे आहेत।

Verse 8

ते च नाम्ना नीलकाः कामरूपिणः।

आणि ते नावाने नीलक असून इच्छेनुसार रूप धारण करण्यास समर्थ आहेत।

Verse 9

महानीलेऽपि शैलेन्द्रपुराणि।

आणि महानील पर्वतावरही शैलेन्द्र-पुराणे (पर्वताधिपतींशी संबंधित प्राचीन आख्याने) आहेत।

Verse 10

पञ्चदशसहस्राणि किन्नराणां ख्यातानि।

किन्नरांविषयी पंधरा सहस्र (वृत्तांत/प्रकरणे) प्रसिद्ध आहेत।

Verse 11

तत्र देवदत्तचन्द्रादयो राजानः।

तेथे देवदत्त, चंद्र इत्यादी राजे (आणि इतर) उल्लेखिले आहेत।

Verse 12

पञ्चदशकिन्नराणां गर्विताः

किन्नरांचे पंधरा समूह गर्वित (अभिमानी) असे वर्णिले आहेत।

Verse 13

तानि सौवर्णानि बिलप्रवेशनानि च पुराणि

ती प्राचीन गुहा-प्रवेशद्वारे असून स्वर्णासारखी दीप्ती त्यांना आहे।

Verse 14

चन्द्रोदये च पर्वतवरे नागानामधिवासः

आणि ‘चन्द्रोदय’ नावाच्या श्रेष्ठ पर्वतावर नागांचा निवास आहे।

Verse 15

ते च बिलप्रवेशाः बिलेṣu वैनतेयविषयावर्त्तिनो व्यवस्थितानुरागे च दानवेन्द्रा व्यवस्थिताः

आणि ते गुहा-प्रवेश—गुहांच्या आत—वैनतेयाशी संबंधित प्रदेशांत स्थित आहेत; तसेच परस्पर अनुरागाने दानवांचे अधिपती तेथे प्रतिष्ठित आहेत।

Verse 16

वेणुमत्यपि विद्याधरपुरत्रयं

आणि तेथे वेणुमती तसेच विद्याधरांची तीन नगरेही आहेत।

Verse 17

त्रिंशद् योजनशतविस्तीर्णमेकैकं तावदायतम्

त्यांतील प्रत्येक (तीसांपैकी) एक-एक शंभर योजन रुंद असून तितक्याच मापाची लांबीही आहे।

Verse 18

उलूकरोमशमहावेत्रादयश्च राजानो विद्याधराणाम्

उलूकरोमश, महावेत्र इत्यादी हे विद्याधरांमध्ये राजे आहेत।

Verse 19

एकैक्ये च शैलराजनि स्वयमेव गरुडो व्यवस्थितः

आणि प्रत्येक शैलराजावर स्वयं गरुड स्थित आहे।

Verse 20

कुञ्जरे तु पर्वतवरे नित्यं पशुपतिः स्थितः

परंतु कुञ्जर या श्रेष्ठ पर्वतावर पशुपती नित्य स्थित आहेत।

Verse 21

वृषभाङ्को महादेवः शङ्करो योगिनां वरः । अनेकगणभूतकोटिसहस्रवारो भगवान् अनादिपुरुषो व्यवस्थितः ॥

वृषभचिन्हधारी महादेव शंकर, योगिनांमध्ये श्रेष्ठ, असंख्य कोटी-सहस्र गण-भूतांनी परिवृत होऊन, भगवान् अनादी पुरुष म्हणून स्थित आहेत।

Verse 22

वसुधारे च पुष्पवतां वसूनां च समावासः ।

वसुधारा येथे पुष्पवत आणि वसू यांचाही निवास आहे।

Verse 23

वसुधारारत्नधारयोर्मूर्ध्नि अष्टौ सप्त च संख्यया ।

वसुधारा व रत्नधारा यांच्या शिखर-मस्तकी संख्येनुसार आठ व सात असे समूह गणले जातात।

Verse 24

पुराणि वसुसप्तर्षीणां चेति ।

आणि वसू व सप्तर्षी यांच्याशी संबंधित प्राचीन वसतिस्थाने आहेत—असे म्हटले आहे।

Verse 25

एकशृङ्गे च पर्वतोत्तमे प्रजापतेः स्थानं चतुर्वक्त्रस्य ब्रह्मणः ।

आणि एकशृंग या उत्तम पर्वतावर प्रजापती—चतुर्मुख ब्रह्मा—यांचे स्थान आहे।

Verse 26

गजपर्वते च महाभूतपरिवृता स्वयमेव भगवती तिष्ठति ।

आणि गजपर्वतावर महाभूतांनी परिवेष्टित अशी भगवती स्वयं विराजमान असते।

Verse 27

वसुधारे च पर्वतवरे मुनिसिद्धविद्याधराणामायतनम् ।

आणि वसुधारा या श्रेष्ठ पर्वतावर मुनि, सिद्ध व विद्याधर यांचे आयतन (निवासस्थान) आहे।

Verse 28

चतुराशीत्यपरपुर्यो महाप्राकारतोरणाः ।

तेथे चौर्‍याऐंशी अन्य नगरे आहेत, महान प्राकार व तोरण-द्वारांनी अलंकृत।

Verse 29

तत्र चानेकपर्वता नाम गन्धर्वा युद्धशालिनो वसन्ति ।

तेथे ‘अनेकपर्वता’ नावाचे गंधर्व वसतात, जे युद्धपराक्रमाने प्रसिद्ध आहेत।

Verse 30

तेषां चाधिपतिर्देवो राजराजैकपिङ्गलः ।

आणि त्यांचा अधिपती ‘राजराजैकपिङ्गल’ नावाचा दिव्य देव आहे।

Verse 31

सुरराक्षसाः पञ्चकूटे दानवाः शतशृङ्गे यक्षाणां पुरशतम् ।

पञ्चकूटावर सुर व राक्षस आहेत; शतशृङ्गावर दानव आहेत; आणि यक्षांसाठी शंभर नगरे आहेत।

Verse 32

ताम्राभे तक्षकस्य पुरशतम्॥

‘ताम्राभ’ शिखरावर तक्षकाची शंभर दुर्ग-नगरे आहेत।

Verse 33

विशाखपर्वते गुहस्यायतनम्॥

विशाख पर्वतावर गुह (स्कंद) यांचे पवित्र आयतन/धाम आहे।

Verse 34

श्वेतोदये गिरिवरे महागन्धर्वभवनम्॥

श्रेष्ठ गिरिवर श्वेतोदयावर गंधर्वांचे महान भवन आहे।

Verse 35

हरिकूटे हरिर्देवः॥

हरिकूटावर देव हरि विराजमान आहेत।

Verse 36

कुमुदे किन्नरावासः॥

कुमुद शिखरावर किन्नरांचा निवास आहे।

Verse 37

अञ्जने महोरगाः॥

अंजन पर्वतावर महोरग—महान नाग—वसतात।

Verse 38

सहस्रशिखरे च दैत्यानामुग्रकर्मिणामावासः॥

सहस्रशिखरावर उग्रकर्म करणाऱ्या दैत्यांचा निवास आहे।

Verse 39

पुराणां सहस्रमेकं हेममालिनां मुकुटे पन्नप्रपक्षे पर्वतवरे चत्वार्यायतनानि तु॥

प्राचीन दुर्गांची संख्या एक हजार एक आहे; आणि मुकुट, पन्नप्रपक्ष व श्रेष्ठ पर्वतावर हेममालिनांची चार आयतने (देवालये) निश्चयाने आहेत।

Verse 40

एवं मेरुपर्वतेषु देवानामधिवासः॥

अशा प्रकारे मेरुच्या पर्वतांवर देवतांचा अधिवास आहे।

Verse 41

मर्यादापर्वते देवकूटे पुरविन्यासः कीर्त्यते॥

मर्यादा-पर्वत देवकूटावर नगरांची रचना (विन्यास) वर्णिली जाते।

Verse 42

तस्योपरि योजनशतं गरुडस्य जातं क्षेत्रम्।

त्याच्या वर गरुडाशी संबंधित शंभर योजन विस्ताराचे एक पुण्यक्षेत्र आहे।

Verse 43

तस्यैव पार्श्वतस्त्रिंशद्योहनविस्तीर्णाश्चत्वारिंशदायताः सप्तगन्धर्वनगराः।

त्याच्याच पार्श्वभागी गंधर्वांची सात नगरे आहेत; प्रत्येक तीस योजन रुंद व चाळीस योजन लांब आहे।

Verse 44

आग्नेयाश्च नाम्ना गन्धर्वातिबलिनः।

ते ‘आग्नेय’ या नावाने प्रसिद्ध आहेत; आणि तेथील गंधर्व अतिशय बलवान आहेत।

Verse 45

तत्र चान्यत् त्रिंशद्योहनमण्डलं पुरं सैंहिकेयानाम्।

तेथे पुढे सैंहिकेयांचे आणखी एक नगर आहे, जे तीस योजन परिघाचे मंडल बनविते।

Verse 46

तत्र च देवर्षिचरितानि देवकूटे दृश्यन्ते।

तेथे देवकूटावर देवर्षींची चरित्रकृत्ये जणू प्रत्यक्षच दिसून येतात।

Verse 47

पुरं च कालकेयानां तत्रैव।

आणि तेथेच कालकेयांचेही एक नगर आहे।

Verse 48

तथा चान्तरतटेऽन्ये सुनान्नाम तस्यैव दक्षिणे त्रिंशद्योहनविस्तृतं द्विषष्टियोजनायामं पुरं कामरूपिणां दृप्तानां मध्यमे च तस्य हेमकूटे महादेवस्य न्यग्रोधः।

तसेच अंतर्गत तीरावर ‘सुनान’ नावाचे इतर लोक आहेत. त्याच्याच दक्षिणेस गर्विष्ठ कामरूपींचे नगर आहे—ते तीस योजन रुंद व बासष्ट योजन लांब आहे. त्याच्या मध्यभागी हेमकूटावर महादेवाचा वडवृक्ष उभा आहे.

Verse 49

अथातः कैलासवर्णको भवति।

आता कैलासाचे वर्णन आरंभ होते.

Verse 50

कैलासस्य तटे योजनशतमायामवस्तृतं भुवनमालाभिव्याप्तम्।

कैलासाच्या तटावर शंभर योजन लांबीपर्यंत पसरलेला एक प्रदेश आहे; तो भुवनांच्या माळेसारख्या रचनेने व्यापलेला आहे.

Verse 51

तस्याश्च मध्ये सभा।

आणि त्याच्या मध्यभागी एक सभागृह आहे.

Verse 52

तत्र च तत्पुष्करं नाम विमानं तिष्ठति।

तेथे ‘तत्पुष्कर’ नावाचे एक दिव्य विमान (प्रासाद) स्थित आहे.

Verse 53

धनदस्य च तद्विमानमधिवासश्च।

ते धनद (कुबेर) यांचे दिव्य विमान तसेच त्यांचे निवासस्थानही आहे।

Verse 54

तत्र पद्ममहापद्ममकरकच्छपकुमुदशङ्खनीलनन्दमहानिधयः प्रतिवसन्ति।

तेथे पद्म, महापद्म, मकर, कच्छप, कुमुद, शंख, नील, नंद आणि महानिधि हे महानिधी वास करतात।

Verse 55

तत्र चन्द्रादीनां लोकपालानामावासः।

तेथे चंद्र इत्यादी लोकपालांचा आवास आहे।

Verse 56

तत्र च मन्दाकिनी नाम नदी।

तेथे मन्दाकिनी नावाची नदी आहे।

Verse 57

तथा कनकमन्दा मन्दा चेति नामभिः सरितः।

तसेच कनकमन्दा आणि मन्दा या नावांच्या नद्याही आहेत।

Verse 58

तत्रान्या अपि नद्यः सन्ति।

तेथे इतर नद्याही विद्यमान आहेत।

Verse 59

पूर्वपार्श्वे च शतयोजनमायामास्त्रिंशद्योजनविस्तृता दशगन्धर्वपुर्यः तासु च सकुबाहुहरिकेशचित्रसेनादयो राजानः।

पूर्व बाजूस शंभर योजन लांब व तीस योजन रुंद अशा गंधर्वांच्या दहा नगऱ्या आहेत; त्यांत सकुबाहु, हरिकेश व चित्रसेन इत्यादी राजे आहेत।

Verse 60

तस्यैव च पश्चिमकूटे अशीतियोजनायामं चत्वारिंशद्विस्तृतमेकैकं यक्षनगरम्।

त्याच्याच पश्चिम शिखरावर प्रत्येक यक्षनगर ऐंशी योजन लांब व चाळीस योजन रुंद आहे।

Verse 61

तेषु च महामालिसुनेत्रचक्रादयो नायकाः।

त्यांत महामालि, सुनेत्र व चक्र इत्यादी नायक आहेत।

Verse 62

तस्यैव दक्षिणे पार्श्वे कुञ्जदरीषु गुहासु समुद्राः समुद्रं यावत्किन्नराणां पुरशतम्॥

त्याच्याच दक्षिण बाजूस उपवनांत, दऱ्यांत व गुहांत समुद्रापर्यंत पसरलेले जलसमूह आहेत; आणि तेथे किन्नरांच्या शंभर नगऱ्यांचा समूह आहे।

Verse 63

तेषु च द्रुमसुग्रीवादिभगदत्तप्रमुखं राजशतम्॥

त्यांच्यामध्ये द्रुमसुग्रीव इत्यादी व भगदत्त यांच्या नेतृत्वाखाली शंभर राजे होते।

Verse 64

तत्र च रुद्रस्योमया सार्द्धं विवाहः संवृत्तः॥

तेथेच रुद्राचा उमेबरोबर विवाह संपन्न झाला।

Verse 65

तपश्च कृतवती गौरी॥

आणि गौरीने तप केले।

Verse 66

किरातरूपिणा च रुद्रेण स्थितम्॥

आणि तेथे किरातरूप धारण केलेल्या रुद्राचे निवास/स्थिती होती।

Verse 67

तत्रैव तत्र स्थितेन सोमेन शङ्करेण जम्बूद्वीपावलोकनं कृतम्॥

तेथेच त्या ठिकाणी स्थित सोमस्वरूप शंकराने जंबूद्वीपाचे अवलोकन (सर्वेक्षण) केले।

Verse 68

तत्र चानेककिन्नरगन्धर्वोपगीतमुमावनं नामाप्सरोभिरनेकपुष्पलतावल्लीभिरुपेतम्॥

तेथे ‘उमावन’ नावाचे उपवन आहे; अनेक किन्नर व गंधर्व ज्याचे गान करतात, आणि अप्सरांनी तसेच अनेक पुष्पलता-वेलींनी ते अलंकृत आहे।

Verse 69

यत्र भगवता महेश्वरेणार्द्धनारीनरवपुः प्राप्तम्॥

जिथे भगवान महेश्वरांनी अर्धनारी-अर्धनर असे स्वरूप प्राप्त केले।

Verse 70

तत्र च कार्त्तिकेयस्य शरद्वनम्॥

तेथे कार्त्तिकेयाचे ‘शरद्वन’ही आहे।

Verse 71

पुष्पचित्रक्रौञ्चयोर्मध्ये कार्त्तिकेयाभिषेकः कृतः तस्य च पूर्वतटे सिद्धमुनिगणावासः कलापग्रामो नाम॥

पुष्पचित्र आणि क्रौञ्च यांच्या मध्ये कार्त्तिकेयाचा अभिषेक करण्यात आला; आणि त्याच्या पूर्व तीरावर सिद्ध मुनींच्या समूहाचे निवासस्थान ‘कलापग्राम’ नावाने प्रसिद्ध आहे।

Verse 72

तथा च मार्कण्डेयवसिष्ठपराशरनलविश्वामित्रोद्दालकादीनां महर्षीणामनेकानि सहस्राण्याश्रमाणां हि भवति ।

तसेच तेथे मार्कण्डेय, वसिष्ठ, पराशर, नल, विश्वामित्र, उद्दालक इत्यादी महर्षींचे अनेक हजारो आश्रम निश्चयाने आहेत।

Verse 73

तथा च पश्चिमस्याचलेन्द्रस्य निषधस्य भागं शृणुत ।

आता निषध नामक पर्वतराजाचा पश्चिम भाग ऐका।

Verse 74

तस्य च मध्यमकूटे विष्ण्वायतनं महादेवस्य ।

त्याच्या मध्य शिखरावर विष्णू व महादेव यांचे पवित्र आयतन (मंदिर) आहे।

Verse 75

तस्यैवोत्तरतटे त्रिंशद्योजनविस्तृतं महत्पुरं लम्बाख्यातं राक्षसानाम् ।

त्याच्याच उत्तरी तटावर तीस योजन विस्तारलेले राक्षसांचे ‘लम्बा’ नावाचे महान नगर आहे।

Verse 76

तस्यैव दक्षिणे पार्श्वे बिलप्रवेशनगरम् ।

त्याच्याच दक्षिण बाजूस ‘बिलप्रवेश’ नावाचे नगर आहे।

Verse 77

प्रभेदकस्य पश्चिमेन देवदानवसिद्धादीनां पुराणि ।

प्रभेदकाच्या पश्चिमेस देव, दानव, सिद्ध इत्यादींची प्राचीन नगरे आहेत।

Verse 78

तस्य गिरिमूर्ध्नि महती सोमशिला तिष्ठति ।

त्या पर्वताच्या शिखरावर ‘सोमशिला’ नावाची एक महान शिला स्थित आहे।

Verse 79

तस्यां च पर्वणि सोमः स्वयमेवावतारति ।

आणि त्या (शिलेवर) पर्वदिनांना सोम स्वतःहून अवतरतो।

Verse 80

तस्यैवोत्तरपार्श्वे त्रिकूटं नाम ।

त्याच्याच उत्तर बाजूस ‘त्रिकूट’ नावाचे शिखर आहे।

Verse 81

तत्र ब्रह्मा तिष्ठति क्वचित् ।

तेथे ब्रह्मा कधी कधी वास करतात।

Verse 82

तथा च वह्न्यायतनम् ।

तसेच तेथे वह्नि (अग्नी)चे आयतन—एक पवित्र धाम—आहे।

Verse 83

मूर्त्तिमान् वह्निरुपास्यते देवैः ।

मूर्तिमान् वह्नि (अग्नी) याची देवांकडून श्रद्धेने उपासना केली जाते।

Verse 84

उत्तरे च शृङ्गाख्ये पर्वतवरे देवतानामायतनानि ।

आणि उत्तरे ‘शृङ्ग’ नावाच्या श्रेष्ठ पर्वतावर देवतांची आयतने (मंदिरे) आहेत।

Verse 85

पूर्वे नारायणस्यायतनम् ।

पूर्वेस नारायणाचे आयतन (मंदिर) आहे।

Verse 86

मध्ये ब्रह्मणः ।

मध्यभागी ब्रह्म्याचे आयतन (मंदिर) आहे।

Verse 87

शङ्करस्य पश्चिमे ।

पश्चिमेस शंकराचे आयतन (मंदिर) आहे।

Verse 88

तत्र च यक्षादीनां केचित् पुराणि तस्य चोत्तरतीरे जातुचे महापर्वते त्रिंशद्योजनमण्डलं नन्दजलं नाम सरस् तत्र नन्दो नाम नागराजा वसति शतशीर्षप्रचण्ड इति ।

तेथे यक्ष इत्यादींबद्दल काही प्राचीन आख्यायिका सांगितल्या जातात. आणि त्याच्या उत्तर तीरावर ‘जातुच’ नावाच्या महापर्वतावर तीस योजन परिघ असलेले ‘नन्दजल’ नावाचे सरोवर आहे. तेथे ‘नन्द’ नावाचा नागराज वसतो—शंभर फण्यांचा, अत्यंत प्रचंड।

Verse 89

इत्येतेऽष्टौ देवपर्वता विज्ञेयाः ।

अशा प्रकारे हे आठ ‘देवपर्वत’ म्हणून जाणावे।

Verse 90

तेनानुक्रमेण हेमरजतरत्नवैडूर्यमाणः शिलाहिङ्गुलादिवर्णाः ।

त्या क्रमाने त्यांचे वर्ण सुवर्ण, रौप्य, रत्न, वैडूर्य, माणिक्य/स्फटिक, शिला, हिंगुळ (शेंदूर) इत्यादी आहेत।

Verse 91

इयं च पृथ्वी लक्षकोटिशतानेकसंख्यातानां पूर्णा तेषु च सिद्धविद्याधराणां निलयाः ते च मेरोः पार्श्वतः केसरवलयालवालं सिद्धलोक इति कीर्त्यते ।

ही पृथ्वी लक्ष-कोटींच्या अनेक शतसंख्य जीवांनी परिपूर्ण आहे; आणि त्यांमध्ये सिद्ध व विद्याधर यांची निवासस्थानेही आहेत। तसेच मेरूच्या पार्श्वभागी, केसरवलय व आलवाल (कुंड) यांसारखा जो प्रदेश आहे, तो ‘सिद्धलोक’ म्हणून कीर्तिमान आहे।

Verse 92

इयं पृथ्वी पद्माकारेण व्यवस्थिताः

ही पृथ्वी पद्म (कमळ) आकाराने व्यवस्थित आहे।

Verse 93

एष च सर्वपुराणेषु क्रमः सामान्यतः प्रतिपाद्यते ।

आणि हा क्रम सर्व पुराणांमध्ये सामान्यतः प्रतिपादिला आहे।

Verse 94

८

Inside Adhyaya 81

How it unfolds

  1. Where it opens

    Within the Varāha–Pṛthivī teaching frame, the chapter opens as a cosmographic instruction delivered via Rudra’s reported speech: Pṛthivī is to be understood through her ordered mountain-abodes (parvata), settlements (pura/purī), and sanctuaries (āyatana).

  2. Central event

    A systematic catalogue of Meru’s associated peaks and subranges (Śānta, Kuñjara, Vajraka, Mahānīla, Candrodya, Veṇumat, Vasudhārā/Ratnadhārā, Ekśṛṅga, Gajaparvata, etc.), each mapped to resident communities—devas, gaṇas, nāgas, vidyādharas, kinnaras, gandharvas, yakṣas, dānavas, rākṣasas—along with their puras, sabhās, vimānas, nidhis, rivers, forests, and bilapraveśas (subterranean entrances). The survey then shifts to Devakūṭa (as a maryādā-parvata, a boundary-regulating mountain) and culminates in an expanded Kailāsa description (Mandākinī and allied rivers; Umāvana; Somāśilā; mythic loci such as Rudra–Umā marriage, Ardhanārī manifestation, and Kārttikeya’s consecration).

  3. Climax resolution

    The climax is the Kailāsa synthesis: sacred hydrology (Mandākinī–Kanakamandā–Mandā), divine assemblies and aerial abodes, and the anchoring of major Śaiva events in place—presenting Kailāsa as the integrative hub where geography, ritual time (parvan-days at Somāśilā), and divine history converge. Resolution follows as the text gathers the mountain-network into a coherent ‘eight devaparvatas’ schema and reiterates Earth’s padmākāra (lotus-form) ordering as the principle of regulated coexistence (maryādā).

Geographical context

Meru (Meruparvata); Śānta-parvata; Kuñjara-giri; Vajraka-parvata; Mahānīla; Candrodya; Veṇumat; Vasudhārā; Ratnadhārā; Ekśṛṅga; Gajaparvata; Pañcakūṭa; Śataśṛṅga; Tāmrābha; Viśākhaparvata; Śvetodaya; Harikūṭa; Kumuda; Añjana; Sahasraśikhara; Devakūṭa (Maryādāparvata); Hemakūṭa; Kailāsa; Mandākinī-nadī; Kanakamandā-nadī; Mandā-nadī; Nandajala-saras; Jātūche Mahāparvata; Niṣadha (as western mountain reference); Trikūṭa; Somāśilā; Umāvana; Kalāpagrāma; Jambūdvīpa (viewed/overlooked).

Tirtha focus

  • Primary TirthaKailāsa–Mandākinī complex (with Somāśilā and Umāvana as key nodes)
  • Associated RegionHimālaya / Kailāsa cosmographic zone (Purāṇic north; Jambūdvīpa horizon)
  • Pilgrimage MeritMerit is implied through darśana/śravaṇa of the devaparvata-network: knowing and revering the bounded sacred ecology (parvata–nadī–vana–āyatana) aligns one with cosmic order (maryādā). A specific observance cue is Somāśilā, where Soma’s appearance on parvan-days marks heightened ritual potency.

Ritual instructions

  • Primary RitualParvan-day observance at Somāśilā (Soma-darśana/Smaraṇa) within the Kailāsa sacred geography
  • BenefitAlignment with the chapter’s ethic of terrestrial balance: increased auspiciousness through parvan-linked Soma sanctity, and devotional merit through honoring Kailāsa’s mythic-historical loci and the regulated sacred landscape.

The narrative frame

  • Varāha (teaching frame) with Rudra’s report as the immediate voice for the cosmographic cataloguePṛthivī · Didactic, enumerative, cartographic-cosmological; reverential toward sacred ecology and divine polities

The emotional journey

  • Dominant RasaAdbhuta (wonder) with a Śānta (tranquil, ordering) undertone
  • Emotional ProgressionFrom panoramic awe at Meru’s many peaks and multi-species settlements → to boundary-conscious reverence at Devakūṭa (maryādā) → to concentrated devotional wonder at Kailāsa’s rivers, assemblies, and mythic event-sites → to calm synthesis in the lotus-form Earth model.

Planning a pilgrimage

  • Visit FeasibilityPrimarily cosmographic (Purāṇic) rather than strictly mappable; modern pilgrimage can approximate the chapter’s intent by focusing on the Kailāsa–Mānasarovar region and Himalayan Śaiva river-sources, while treating Meru/Devakūṭa as symbolic-ritual geographies.
  • Best SeasonLate spring to early autumn (typical Himalayan access window); parvan-days are the chapter’s explicit timing cue.
  • Modern Location NameMount Kailash (Kangrinboqê) and the Lake Manasarovar region (Tibet Autonomous Region) as the closest living pilgrimage analogue for Kailāsa–Mandākinī cosmography.
  • Related FestivalParvan-linked Soma observances (lunar sacred days); broadly, Śivarātri as a thematically aligned Śaiva observance though not specified in the chapter.

Frequently Asked Questions

The chapter’s instruction is conveyed through cosmography: the text models Pṛthivī as a regulated, segmented habitat where distinct beings occupy bounded regions (parvatas, puras, āyatanas, bilapraveśas). This functions as an implicit ethic of terrestrial order—balance is maintained by proper placement, limits (maryādā), and coordinated coexistence rather than by a single prescriptive rule.

A clear calendrical marker appears with Somāśilā: the text states that Soma descends/appears there on parvan-days (parvaṇi), i.e., ritually significant lunar junctions. No explicit ṛtu (season) is specified, but the parvan reference anchors observance to the lunar ritual calendar.

Environmental balance is encoded as sacred topography: mountains, rivers, lakes, forests, and subterranean passages are presented as interconnected ecological zones, each assigned communities and guardians (devas, nāgas, yakṣas, etc.). By describing Earth as padmākāra (lotus-formed) with ordered ‘rings’ and residences, the text frames Pṛthivī’s stability as dependent on structured spatial distribution and protected hydrological/sylvan features (e.g., Mandākinī, Umāvana).

The chapter references named rulers/leaders of non-human polities (e.g., Devadatta and Candra among kinnaras; Ulūkaroma and Mahāvetra among vidyādharas; Rājarājaikapiṅgala among gandharvas; Nanda the nāgarāja, described as Śataśīrṣaprachaṇḍa). It also cites major sage-figures and āśrama traditions around Kailāsa (Mārkaṇḍeya, Vasiṣṭha, Parāśara, Viśvāmitra, Uddālaka), and mythic events involving Rudra–Umā and Kārttikeya.

Ask anything about Adhyaya 81 of the Varaha Purana

Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.

Not sure where to start?

A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.

Read Varaha Purana in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.

Download on the App StoreGet it on Google Play

Continue reading in the Vedapath app

Open in App
Download on the App StoreGet it on Google Play