Sukta 2.38
पुनः समव्यद्विततं वयन्ती मध्या कर्तोर्न्यधाच्छक्म धीरः । उत्संहायास्थाद्व्यृतूँरदर्धररमतिः सविता देव आगात् ॥
púnar sám avyad ví-tataṃ váyantī madhyā́ kartór ní adhāc chákma dhī́raḥ | út saṃ-hā́ya asthād vy ṛtū́n adardhaḥ arámatīḥ savitā́ devá ā́ agāt ||
ती पुन्हा पसरलेले ताणेबाणे विणते; कार्याच्या मध्यभागी दृढ, धीर ऋषीने अचल आधार स्थापिला. उठून त्याने ऋतूंना एकत्र करून त्यांच्या योग्य प्रमाणांत वेगवेगळे ठरविले; प्रभावी संकल्पशक्तीसह देव सविता आला.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.