
Sukta 10.20
Vāta / the inspiriting Breath (as carrier of bhadra)
हे सूक्त वाता—प्रेरक श्वास/वारा—याला, उपासकांच्या अंतःकरणात मनाला योग्य रीतीने चालना देणारी मंगल प्रेरणा (भद्र) फुंकून दे अशी प्रार्थना करून सुरू होते. पुढे ते यज्ञाचा सुरक्षित मार्ग व शांतिस्वरूप असा अग्नी याच्याकडे वळते. अखेरीस कवी प्रेरित वाणीचे अर्पण करीत, पोषण, बळ आणि अस्तित्वात स्थिर निवास यांची याचना करतो.
Mantra 1
भद्रं नो अपि वातय मनः ॥
आमच्यावर—आमच्या अंतःकरणातही—भद्रता श्वासरूपे वाहो; सद्प्रेरणेच्या कल्याणकारी वाऱ्याने आमचे मन प्रेरित होवो।
Mantra 2
अग्निमीळे भुजां यविष्ठं शासा मित्रं दुर्धरीतुम् । यस्य धर्मन्त्स्वरेनीः सपर्यन्ति मातुरूधः ॥
मी अग्नीची स्तुती करतो—भोगांचा वहनकर्ता, यविष्ठ (अतिशय तरुण); शासक, मित्र, ज्याला तोंड देणे कठीण. ज्याचे स्थिर धर्म स्वरेणी (दीप्त शक्ती) सेवितात, जसे त्या मातुरूधः—मातेच्या ऊधाचे—सेवन करतात; पोषक परिपूर्णता ओढून आमच्या वर्धनासाठी।
Mantra 3
यमासा कृपनीळं भासाकेतुं वर्धयन्ति । भ्राजते श्रेणिदन् ॥
ज्याला यज्ञमुख (आहुतीची मुखे) वाढवितात—अग्नी, जो सूक्ष्मात नीड करतो, ज्याचा केतु प्रकाश आहे; तो तेजस्वी होतो, आमच्या शक्तींना श्रेणिबद्ध (सुस्वरूप रचना) देत।
Mantra 4
अर्यो विशां गातुरेति प्र यदानड्दिवो अन्तान् । कविरभ्रं दीद्यानः ॥
तो आर्य—जनसमुदायांच्या मार्गांचा मार्गदर्शक—पुढे जातो; जेव्हा तो द्युलोकाच्या अंतांपर्यंत विस्तारतो/पोहोचतो, तेव्हा कवी (ऋषी) आतून उजळलेल्या मेघासारखा दीप्त होतो.
Mantra 5
जुषद्धव्या मानुषस्योर्ध्वस्तस्थावृभ्वा यज्ञे । मिन्वन्त्सद्म पुर एति ॥
मानवांच्या हव्यात तृप्त होऊन तो यज्ञात ऋभु-बलाने उर्ध्व उभा राहिला आहे; सद्म (गृह/आश्रय) वाढवीत तो पुरः—अग्रभागी—चालतो.
Mantra 6
स हि क्षेमो हविर्यज्ञः श्रुष्टीदस्य गातुरेति । अग्निं देवा वाशीमन्तम् ॥
तोच क्षेम आहे, तोच हविर्यज्ञ आहे; त्याच्यावरील श्रुष्टि (आज्ञापालन/सेवा) मुळे मार्ग सापडतो. देवगण वाशीमंत—विजयनाद धारण करणाऱ्या—अग्नीकडे गमन करतात.
Mantra 7
यज्ञासाहं दुव इषेऽग्निं पूर्वस्य शेवस्य । अद्रेः सूनुमायुमाहुः ॥
यज्ञात विजय देणाऱ्या, प्राचीन कल्याणमय अग्नीची सेवा (दुवः) मी इच्छितो. त्याला दृढ शिला (अद्रि)चा पुत्र—आयु (जीवनशक्ती) स्वतः—असे म्हणतात.
Mantra 8
नरो ये के चास्मदा विश्वेत्ते वाम आ स्युः । अग्निं हविषा वर्धन्तः ॥
आमच्याकडे येणारे जे कोणी नर असतील—ते सर्व तुमच्या मैत्री व सौहार्दात प्रवेश करो; हवि अर्पून अग्नीला वाढवीत. अशा रीतीने सामूहिक जीवन अग्नीत एकवटते.
Mantra 9
कृष्णः श्वेतोऽरुषो यामो अस्य ब्रध्न ऋज्र उत शोणो यशस्वान् । हिरण्यरूपं जनिता जजान ॥
कृष्ण, श्वेत आणि अरुण—या त्याच्या गती आहेत; भूरा, सरळ, आणि लालही—यशस्वी. हिरण्यरूप शक्तीला जनिताने जन्म दिला—अग्नीचे बहुरंगी तेज प्रकट झाले.
Mantra 10
एवा ते अग्ने विमदो मनीषामूर्जो नपादमृतेभिः सजोषाः । गिर आ वक्षत्सुमतीरियान इषमूर्जं सुक्षितिं विश्वमाभाः ॥
हे अग्ने! अशा प्रकारे विमदाने—हे ऊर्जेच्या नपाता—अमृतांसह एकाच सुसंवादात तुझ्यासाठी ही मनीषा (प्रेरित बुद्धी) अर्पिली. पुढे सरकत त्याने सुमती वाहणारी वाणी तुझ्यापर्यंत पोहोचवली; आमच्यासाठी त्याने सर्वस्व—इष् (प्रेरणा), ऊर्ज् (पोषक बल) आणि विश्वभर पसरलेली सुक्षिति (सुरक्षित निवास)—प्रकाशित केली।
It asks Vāta (the inspiriting Wind/Breath) to bring bhadra—auspicious, right inspiration—into us so the mind moves in a wholesome direction, and it seeks Agni’s guidance for peace and a clear path.
Vāta represents the incoming current of inspiration and vitality, while Agni represents the ordered sacrificial fire that makes that inspiration effective—turning it into a stable path, protection (kṣema), and blessings.
It asks for iṣa (impulse/provision), ūrj (sustaining strength), and sukṣiti (secure dwelling or well-being), understood as both outer prosperity and inner steadiness.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.