Sukta 137

Mantra 1

उत देवा अवहितं देवा उन्नयथा पुनः । उतागश्चक्रुषं देवा देवा जीवयथा पुनः ॥

आणि हे देवांनो, जे खाली ढासळले आहे ते पुन्हा वर उचला; हे देवांनो, त्याला पुनः उन्नत करा। आणि त्याने अपराध केला असला तरी, हे देवांनो, त्याला पुन्हा जीवन व पूर्णतेत प्रतिष्ठित करा।

Mantra 2

द्वाविमौ वातौ वात आ सिन्धोरा परावतः । दक्षं ते अन्य आ वातु परान्यो वातु यद्रपः ॥

हे वात, दोन वारे वाहतात—एक सिंधु (नदी) कडून, एक परावत (दूरपार) कडून। एक तुझ्यासाठी ‘दक्ष’ (सामर्थ्य, कुशलता) घेऊन येवो; दुसरा ‘रपस्’ (क्षयकारी पीडा) उडवून लावो।

Mantra 3

आ वात वाहि भेषजं वि वात वाहि यद्रपः । त्वं हि विश्वभेषजो देवानां दूत ईयसे ॥

हे वात! भेषज (औषध) येथे वाहून आण; हे वात! जो क्षय (रपस्) आहे तो उडवून विखुरून दूर कर. कारण तूच विश्व-भेषज आहेस; देवांचा दूत होऊन तू (आमच्याकडे) ये-जा करतोस.

Mantra 4

आ त्वागमं शंतातिभिरथो अरिष्टतातिभिः । दक्षं ते भद्रमाभार्षं परा यक्ष्मं सुवामि ते ॥

मी शांती देणाऱ्या देणग्यांसह आणि अरिष्टता (अनाहत-रक्षा, अपाय-रहितता) यांसह तुझ्याकडे आलो आहे. तुझ्यासाठी कल्याणकारी दक्ष (सामर्थ्य/क्षमता) मी आणली आहे; तुझ्यातील यक्ष्मा (क्षय-रोग) मी दूर हाकलतो.

Mantra 5

त्रायन्तामिह देवास्त्रायतां मरुतां गणः । त्रायन्तां विश्वा भूतानि यथायमरपा असत् ॥

इथे देव त्याचे रक्षण करो; मरुतांचा गण रक्षण करो. सर्व भूतें रक्षण करो—ज्यामुळे हा जन रपस् (क्षय) पासून मुक्त राहो आणि अरपस् (अनुपद्रव/अहिंसा) असा राहो.

Mantra 6

आप इद्वा उ भेषजीरापो अमीवचातनीः । आपः सर्वस्य भेषजीस्तास्ते कृण्वन्तु भेषजम् ॥

खरेच आपः (जल) भेषज आहेत; आपः रोग-पीडा दूर करणाऱ्या आहेत. आपः सर्वांसाठी औषध आहेत; त्या आपः तुझ्यासाठी भेषज घडवोत—जीवनात व मनात पुन्हा पूर्णता प्रस्थापित होवो.

Mantra 7

हस्ताभ्यां दशशाखाभ्यां जिह्वा वाचः पुरोगवी । अनामयित्नुभ्यां त्वा ताभ्यां त्वोप स्पृशामसि ॥

दोन्ही हातांनी—दश-शाखा कर्मशक्तींनी—आणि वाणीच्या पुढे जाणाऱ्या मार्गदर्शक जिह्वेने; अनामय (रोगरहित) करणाऱ्या त्या दोन्ही शक्तींनी आम्ही तुला निकट स्पर्श करतो—तुझे आरोग्य व पूर्णता परत येवो.