Sukta 60

Mantra 1

वह्निं यशसं विदथस्य केतुं सुप्राव्यं दूतं सद्योअर्थम् । द्विजन्मानं रयिमिव प्रशस्तं रातिं भरद्भृगवे मातरिश्वा ॥

मातरिश्वाने भृगुला एक दान आणून दिले—तो वह्नि (वाहक), यशस्वी, विदथ (सभा/यज्ञ-समागम) याचा केतु (चिन्ह), सु-प्राव्य (सुगतीने पुढे जाणारा) दूत, तत्क्षणी फल देणारा. द्विजन्मा अग्नी धनसमृद्धीसारखा प्रशंसित; दानरूप ‘रति’ घेऊन तो आला.

Mantra 2

अस्य शासुरुभयासः सचन्ते हविष्मन्त उशिजो ये च मर्ताः । दिवश्चित्पूर्वो न्यसादि होतापृच्छ्यो विश्पतिर्विक्षु वेधाः ॥

त्याच्या शासन/विधानाशी दोन्ही प्रकारचे जन जुळतात—हविष् धारण करणारे, उशिज् (उत्साही प्रज्वालक) आणि मर्त्यही. दिव्यापासूनच पूर्वीचा, प्राचीन होतृ (होता) आसनस्थ झाला आहे—विचारण्याजोगा, सल्ल्याजोगा; लोकांमध्ये कुलपती, प्रज्ञावान विधाता।

Mantra 3

तं नव्यसी हृद आ जायमानमस्मत्सुकीर्तिर्मधुजिह्वमश्याः । यमृत्विजो वृजने मानुषासः प्रयस्वन्त आयवो जीजनन्त ॥

हृदयातून जन्मणारा, नित्य-नवीन—आमची सुकिर्ती त्या मधुजिह्वा (मधुर वाणीच्या) पर्यंत पोहोचो. ज्याला मानवी ऋत्विज् उघड्या मैदानात, परिश्रमयुक्त प्रयत्नांनी, पुन्हा पुन्हा जन्म देतात।

Mantra 4

उशिक्पावको वसुर्मानुषेषु वरेण्यो होताधायि विक्षु । दमूना गृहपतिर्दम आँ अग्निर्भुवद्रयिपती रयीणाम् ॥

उशिक्—पावक, तेजस्वी; मनुष्यांमध्ये वसु (धन/रत्न) समान, वरेण्य होता—तो कुलांमध्ये स्थापिला गेला. दमूना, गृहपती—अग्नी आमच्या धाम/गृहात येतो आणि रयि (समृद्धी)च्या रयींचा स्वामी, संपत्तींचा रक्षक होतो।

Mantra 5

तं त्वा वयं पतिमग्ने रयीणां प्र शंसामो मतिभिर्गोतमासः । आशुं न वाजम्भरं मर्जयन्तः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात् ॥

हे अग्ने, रयीं (समृद्धी) यांचा पती! आम्ही गौतम वंशीय जागृत मतींनी तुझी स्तुती करतो. वेगवान बलवाहकासारखे (यज्ञहविस् व वाणी) मर्जन करून शुद्ध करत, धिया-बलाने समृद्ध तो (देव) प्रातःकाळी—प्रथम प्रकाशोघडणीला—त्वरित येवो.