Sukta 6

Mantra 1

ब्रह्मविद्या। ब्रह्म॑ जज्ञा॒नं प्र॑थ॒मं पु॒रस्ता॒द् वि सी॑म॒तः सु॒रुचो॑ वे॒न आ॑वः । स बु॒ध्न्याऽ उप॒मा अ॑स्य वि॒ष्ठाः स॒तश्च॒ योनि॒मस॑तश्च॒ वि वः॑

ब्रह्मविद्या—ब्रह्माचे ज्ञान—आदिमध्ये सर्वप्रथम उत्पन्न झाले. सीमाभागातून सु-रुची असलेल्या वेनाने ते प्रकट केले. त्याच्या उपमा गहन पायाभूत आधार आहेत, त्याची प्रतिष्ठाने; त्याने सत् आणि असत्—दोन्हींची योनी सर्वत्र पसरविली.

Mantra 2

अना॑प्ता॒ ये वः॑ प्रथ॒मा यानि॒ कर्मा॑णि चक्रि॒रे। वी॒रान् नो॒ अत्र मा द॑भ॒न् तद् व॑ ए॒तत् पु॒रो द॑धे

तुमच्यात जे प्रथम होते, ते ती कर्मे करूनही अप्राप्त (असफल) राहिले. त्यांनी येथे आमच्या वीरांना फसवू नये; हीच गोष्ट मी तुमच्या पुढे पुरोरक्षक म्हणून ठेवतो.

Mantra 3

स॒हस्र॑धार ए॒व ते सम॑स्वरन् दि॒वो नाके॒ मधु॑जिह्वा अस॒श्चतः॑ । तस्य॒ स्पशो॒ न नि मि॑षन्ति॒ भूर्ण॑यः प॒देप॑दे पा॒शिनः॑ सन्ति॒ सेत॑वे

सहस्रधारा—खरोखर—तुझ्यासाठी ते दिवो नाके (आकाश-गुंबजात) एकस्वराने निनादले; मधुजिह्वा, अव्यर्थ. त्याचे स्पश (पहरेकरी) किंचितही पापणी लवत नाहीत; फिरते रक्षक, पाशधारी, मार्गाच्या रक्षणासाठी पावलोपावली उभे असतात.

Mantra 4

पर्यू॒ षु प्र ध॑न्वा॒ वाज॑सातये॒ परि॑ वृ॒त्राणि॑ स॒क्षणिः॑ । द्वि॒षस्तदध्य॑र्ण॒वेने॑यसे सनिस्र॒सो नामा॑सि त्रयोद॒शो मास॒ इन्द्र॑स्य गृ॒हः

हे (ॐ) पर्यू! बक्षीस-विजय (वाजसाति) मिळविण्यासाठी तू सर्व बाजूंनी पुढे जाऊन दृढपणे दाब दे; वृत्र-रूप अडथळ्यांच्या भोवती बलाने पावले टाकीत चाल. द्वेष करणाऱ्यांवर तू पुरासारख्या वेगाने सरकून जातोस. तू ‘सनिस्रस’ या नावाचा आहेस; तू तेरावा मास—इंद्राचे गृह आहेस.

Mantra 5

न्वे॒३तेना॑रात्सीरसौ॑ स्वाहा॑ । ति॒ग्मायु॑धौ ति॒ग्महे॑ती सु॒शेवौ॒ सोमा॑रुद्रावि॒ह सु मृ॑डतं नः

आता, याने—हे अरात्सीरसौ—स्वाहा! तीक्ष्ण शस्त्रधारी, तीक्ष्ण प्रक्षेपधारी, तरीही कल्याणकारी—हे सोम व रुद्र! येथे आमच्यावर प्रसन्न व्हा; आम्हाला शुभ शांती-रक्षण द्या.

Mantra 6

अवै॒तेना॑रात्सीरसौ॒ स्वाहा॑ । ति॒ग्मायु॑धौ ति॒ग्महे॑ती सु॒शेवौ॒ सोमा॑रुद्रावि॒ह सु मृ॑डतं नः

खाली, याने—हे अरात्सीरसौ—स्वाहा! तीक्ष्ण शस्त्रधारी, तीक्ष्ण प्रक्षेपधारी, तरीही कल्याणकारी—हे सोम व रुद्र! येथे आमच्यावर प्रसन्न व्हा; आम्हाला शुभ शांती-रक्षण द्या.

Mantra 7

अपै॒तेना॑रात्सीरसौ॒ स्वाहा॑ । ति॒ग्मायु॑धौ ति॒ग्महे॑ती सु॒शेवौ॒ सोमा॑रुद्रावि॒ह सु मृ॑डतं नः

या (मंत्रा)ने—हे अरात्सीरसौ—दूर हो; स्वाहा। तीक्ष्ण आयुधधारी, तीक्ष्ण हेती/क्षेपणास्त्रधारी, तरीही कल्याणकारी—हे सोम व रुद्र—इथे आमच्यावर उत्तम कृपा करा; आम्हाला चांगला उपशम, शांती द्या.

Mantra 8

मु॒मु॒क्तम॒स्मान् दु॑रि॒ताद॑व॒द्याज्जु॒षेथां य॒ज्ञम॒मृत॑म॒स्मासु॑ धत्तम्

आम्हाला दुरितापासून, निंद्य अपराधापासून मुक्त करा. अमृत-स्वरूप यज्ञ प्रसन्नतेने स्वीकारा, आणि तो आमच्यात दृढपणे स्थापित करा.

Mantra 9

चक्षु॑षो हेते॒ मन॑सो हेते॒ ब्रह्म॑णो हेते॒ तप॑सश्च हेते । मे॒न्या मे॒निर॑स्यमे॒नय॒स्ते स॑न्तु॒ ये॒३स्माँ अ॑भ्यघा॒यन्ति॑

हे डोळ्याचे शस्त्र, हे मनाचे शस्त्र, हे ब्रह्म (मंत्र)ाचे शस्त्र, आणि हे तपस् (उग्र शक्ती)चे शस्त्र! तू ‘मेनी’—क्रोध आहेस. जे आमच्याविरुद्ध अनिष्ट करण्याचा हेतू धरतात, ते क्रोधरहित (अमेनी) होवोत.

Mantra 10

यो॒३ऽस्मांश्चक्षु॑षा॒ मन॑सा॒ चित्त्याकू॑त्या च॒ यो अ॑घा॒युर॑भि॒दासा॑त्। त्वं तान॑ग्ने मे॒न्यामे॒नीन् कृ॑णु॒ स्वाहा॑

जो कोणी डोळ्याने, मनाने, चित्ताने आणि संकल्पाने आम्हांवर आघात करील—दुष्टचित्ताने आमच्यावर हल्ला करील—हे अग्ने, त्या क्रोधी लोकांना क्रोधरहित (अमेनी) कर. स्वाहा!

Mantra 11

इन्द्र॑स्य गृ॒होऽसि । तं त्वा॒ प्र प॑द्ये॒ तं त्वा॒ प्र वि॑शामि॒ सर्व॑गुः॒ सर्व॑पूरु॒षः सर्वा॑त्मा॒ सर्व॑तनूः स॒ह यन्मेऽस्ति॒ तेन॑

तू इंद्राचे गृह आहेस. मी तुझा आश्रय घेतो; मी तुझ्यात प्रवेश करतो—सर्व पशुधनाने युक्त, सर्व पुरुषांनी युक्त, आत्म्यात पूर्ण, तनू (शरीर)ात पूर्ण—आणि जे काही माझे आहे, त्यासह.

Mantra 12

इन्द्र॑स्य॒ शर्मा॑सि ।तं त्वा॒ प्र प॑द्ये॒ तं त्वा॒ प्र वि॑शामि॒ सर्व॑गुः॒ सर्व॑पूरु॒षः सर्वा॑त्मा॒ सर्व॑तनूः स॒ह यन्मेऽस्ति॒ तेन॑

तू इंद्राचे आश्रयस्थान (शर्मा) आहेस. मी तुझा आश्रय घेतो; मी तुझ्यात प्रवेश करतो—सर्व गोधनयुक्त, सर्व पुरुषयुक्त, आत्म्यात पूर्ण, तनू/देहात पूर्ण—आणि माझ्याकडे जे काही आहे त्यासह.

Mantra 13

इन्द्र॑स्य॒ वर्मा॑सि ।तं त्वा॒ प्र प॑द्ये॒ तं त्वा॒ प्रवि॑शामि॒ सर्व॑गुः॒ सर्व॑पूरु॒षः सर्वा॑त्मा॒ सर्व॑तनूः स॒ह यन्मेऽस्ति॒ तेन॑

तू इंद्राचे कवच आहेस. मी तुझा आश्रय घेतो; मी तुझ्यात प्रवेश करतो—पशुधनाने पूर्ण, पुरुषांनी पूर्ण, प्राणस्वरूपाने पूर्ण, देहाने पूर्ण—आणि माझ्याकडे जे काही आहे ते सर्व घेऊन, त्यासह (सर्व) मी तुझ्यात प्रवेश करतो.

Mantra 14

इन्द्र॑स्य॒ वरू॑थमसि । तं त्वा॒ प्र प॑द्ये॒ तं त्वा॒ प्रवि॑शामि॒ सर्व॑गुः॒ सर्व॑पूरु॒षः सर्वा॑त्मा॒ सर्व॑तनूः स॒ह यन्मेऽस्ति॒ तेन॑

तू इंद्राचे वरूथ (रक्षण-कवच), त्याचा आश्रय आहेस. मी तुझी शरण घेतो/घेते; मी तुझ्यात प्रवेश करतो/करते—पशुधनाने पूर्ण, पुरुषांनी पूर्ण, प्राणस्वरूपाने पूर्ण, देहाने पूर्ण—आणि जे काही माझे आहे त्यासह; त्याच्यासह मी तुझ्यात प्रवेश करतो/करते.