Adhyaya 2

Mantra 1

कृष्णो॑ऽस्याखरे॒ष्ठोऽग्नये॑ त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि॒ । वेदि॑रसि ब॒र्हिषे॑ त्वा॒ जुष्टां॒ प्रोक्षा॑मि । ब॒र्हिर॑सि स्रु॒ग्भ्यस्त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि ॥

നീ കൃഷ്ണൻ (കറുപ്പ്)—ഖരേഷ്ഠം, ചുരണ്ടുന്നതിനായി ഏറ്റവും യോജ്യം. അഗ്നിക്കായി നിന്നെ—ജുഷ്ടം (പ്രിയം, സ്വീകര്യം) ആയി—ഞാൻ പ്രോക്ഷണം ചെയ്യുന്നു. നീ വേദി; ബർഹിഷിനായി നിന്നെ—ജുഷ്ടമായി—ഞാൻ പ്രോക്ഷണം ചെയ്യുന്നു. നീ ബർഹിഷ്; സ്രുഗ്ഭ്യഃ (സ്രുചി/ലഡിലുകൾ)ക്കായി നിന്നെ—ജുഷ്ടമായി—ഞാൻ പ്രോക്ഷണം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 2

अदि॑त्यै॒ व्युन्द॑नमसि॒ । विष्णो॑ स्तु॒पोऽस्यूर्ण॑म्म्रदसं त्वा स्तृणामि स्वास॒स्थां दे॒वेभ्यो॒ भुव॑पतये॒ स्वाहा॒ । भुव॑नपतये॒ स्वाहा॑ । भू॒तानां॒ पत॑ये॒ स्वाहा॑ ॥

അദിതിക്കായി നീ വ്യുന്ദനം—വ്യാപിക്കുന്ന ആവരണം. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ സ്തുപം (ശിഖ). ഊനാൽ മൃദുവായ നിന്നെ ഞാൻ വിരിക്കുന്നു—ദേവന്മാർക്ക് സുസ്ഥിരമായ ആസനം ആകേണ്ടതിന്. ഭൂപതയേ സ്വാഹാ! ഭുവനപതയേ സ്വാഹാ! ഭൂതാനാം പതയേ സ്വാഹാ!

Mantra 3

ग॒न्ध॒र्वस्त्वा॑ वि॒श्वाव॑सुः॒ परि॑दधातु॒ विश्व॒स्यारि॑ष्टयै॒ यज॑मानस्य परि॒धिर॑स्य॒ग्निरि॒ड ई॑डि॒तः । इन्द्र॑स्य बा॒हुर॑सि॒ दक्षि॑णो॒ विश्व॒स्यारि॑ष्ट॒यै॒ यज॑मानस्य परि॒धिर॑स्य॒ग्निरि॒ड ई॑डि॒तः। मि॒त्रावरु॑णौ त्वोत्तर॒तः परि॑धत्तां ध्रु॒वेण॒ धर्म॑णा विश्व॒स्यारि॑ष्ट॒यै॒ यज॑मानस्य परि॒धिर॑स्य॒ग्निरि॒ड ई॑डि॒तः

ഗന്ധർവൻ വിശ്വാവസു നിന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കട്ടെ—സകലത്തിന്റെയും അഖണ്ഡ സുരക്ഷയ്ക്കായി; നീ യജമാനന്റെ പരിധി (ആവരണ-വേലി) ആകുന്നു. അഗ്നി ‘ഇഡ്’—സ്തുത്യൻ, പ്രശംസനീയൻ. നീ ഇന്ദ്രന്റെ വലത് ഭുജം—സകലത്തിന്റെയും അഖണ്ഡ സുരക്ഷയ്ക്കായി; നീ യജമാനന്റെ പരിധി. അഗ്നി ‘ഇഡ്’—സ്തുത്യൻ. മിത്ര-വരുണന്മാർ നിന്നെ വടക്കുവശത്ത് നിന്ന് ചുറ്റിപ്പിടിക്കട്ടെ—ധ്രുവധർമ്മത്തോടെ—സകലത്തിന്റെയും അഖണ്ഡ സുരക്ഷയ്ക്കായി; നീ യജമാനന്റെ പരിധി. അഗ്നി ‘ഇഡ്’—സ്തുത്യൻ.

Mantra 4

वी॒तिहो॑त्रं त्वा कवे द्यु॒मन्त॒ᳪ समि॑धीमहि । अग्ने॑ बृ॒हन्त॑मध्व॒रे ॥

ഹേ കവി (ഋഷി), വീതിഹോത്രൻ—യാരുടെ ഹോത്രം (ആഹുതി) യഥാവിധി വഹിക്കപ്പെടുന്നു—ആ ദ്യുമന്തൻ (തേജസ്വി) ആയ നിന്നെ ഞങ്ങൾ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു; ഹേ അഗ്നേ, അധ്വരമായ യജ്ഞത്തിൽ നീ ബൃഹന്തൻ (മഹാൻ) ആകുന്നു.

Mantra 5

स॒मिद॑सि । सूर्य॑स्त्वा पु॒रस्ता॑त् पातु॒ कस्या॑श्चिद॒भिश॑स्त्यै । सवि॒तुर्बा॒हू स्थ॒ ऊर्ण॑म्म्रदसं त्वा स्तृणामि स्वास॒स्थं दे॒वेभ्य॒ आ त्वा॒ वस॑वो रु॒द्रा आ॑दि॒त्याः स॑दन्तु ॥

നീ സമിധ് (അഗ്നിക്കുള്ള ഇന്ധനം) ആകുന്നു. കിഴക്കുനിന്ന് സൂര്യൻ ഏവരുടെയെങ്കിലും അഭിശാപത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. നീ സവിതൃയുടെ ബാഹുക്കൾ ആകുന്നു. മൃദുവാക്കുന്ന ഉണ്ണുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ വിരിക്കുന്നു—ദേവന്മാർക്കായി സുസ്ഥിരവും സുഖാസനവുമായ വിശ്രമസ്ഥലം. നിന്റെ മേൽ വസുക്കളും രുദ്രന്മാരും ആദിത്യന്മാരും ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 6

घृ॒ताच्य॑सि जु॒हूर्नाम्ना॒ सेदं प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । घृ॒ताच्य॑स्युप॒भृन्नाम्ना॒ सेदं प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । घृ॒ताच्य॑सि ध्रु॒वा नाम्ना॒ सेदं प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । ध्रु॒वा अ॑सदन्नृ॒तस्य॒ योनौ॒ । ता वि॑ष्णो पाहि पाहि य॒ज्ञं पाहि य॒ज्ञप॑तिं पाहि मां य॑ज्ञ॒न्य॒म् ॥

നീ ഘൃതാചി ആകുന്നു; നാമത്തിൽ ജുഹൂ. പ്രിയ ധാമത്തിൽ ഇവിടെ ഇരിക്ക; പ്രിയവും ഋതവുമായ ആസനം നിനക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഘൃതാചി, നാമത്തിൽ ഉപഭൃത്—പ്രിയ ധാമത്തിൽ ഇവിടെ ഇരിക്ക; പ്രിയവും ഋതവുമായ ആസനം നിനക്കുണ്ടായിരുന്നു. നീ ഘൃതാചി; നാമത്തിൽ ധ്രുവാ—പ്രിയ ധാമത്തിൽ ഇവിടെ ഇരിക്ക; പ്രിയ ധാമത്തിൽ പ്രിയവും ഋതവുമായ ആസനം നിനക്കുണ്ടായിരുന്നു. ധ്രുവാ ഋതസ്യ യോനിയിൽ സ്ഥിരമായി ഇരിക്കട്ടെ. ഹേ വിഷ്ണോ, അവയെ കാത്തുകൊൾക; യജ്ഞത്തെ കാത്തുകൊൾക; യജ്ഞപതിയെ കാത്തുകൊൾക; യജ്ഞയോഗ്യനായ എന്നെയും കാത്തുകൊൾക.

Mantra 7

अग्ने॑ वाजजि॒द्वाजं॑ त्वा सरि॒ष्यन्तं॑ वाज॒जित॒ᳪ सम्मा॑र्ज्मि । नमो॑ दे॒वेभ्य॑: स्व॒धा पि॒तृभ्य॑: सु॒यमे॑ मे भूयास्त॒म्

ഹേ അഗ്നേ, വാജജിത് (വിജയദാതാവേ), നീ വാജം (വിജയം/പുരസ്കാരം) പോലെ—നീ മുന്നോട്ട് വേഗിക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ—വാജജിതനായ നിന്നെ ഞാൻ തുടച്ച് ശുദ്ധമാക്കുന്നു (സമ്മാർജനം ചെയ്യുന്നു). ദേവന്മാർക്ക് നമസ്കാരം; പിതൃകൾക്ക് സ്വധാ:—ഇരുവരും എനിക്ക് സുയമം (സുശാസനം/സുഗതി) ആയി, ശരിയായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശമായി വരട്ടെ.

Mantra 8

अस्क॑न्नम॒द्य दे॒वेभ्य॒ आज्य॒ᳪ संभ्रि॑यास॒मङ्घ्र॑णा विष्णो॒ मा त्वाव॑क्रमिषं वसु॑मतीमग्ने ते छा॒यामुप॑स्थेषं॒ विष्णो॒ स्थान॑मसीत इन्द्रो॑ वी॒र्य॒मकृणोदू॒र्ध्वो॑ऽध्व॒र आस्था॑त्

ഇന്ന് ദേവന്മാർക്കായി അസ്‌കന്ന (ചോർന്നുപോകാത്ത) ആജ്യം ഞാൻ യഥാവിധി സമാഹരിക്കട്ടെ. ഹേ വിഷ്ണോ, എന്റെ പാദചാരത്തോടെ ഞാൻ നിന്നെ—വസുമതീ (സമൃദ്ധ ഭൂമി)യിൽ—ചവിട്ടാതിരിക്കട്ടെ. ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ഛായയിൽ ഞാൻ ആശ്രയിക്കട്ടെ. ഹേ വിഷ്ണോ, നീ സ്ഥാനം (ആധാരം) തന്നെയാകുന്നു; ഇന്ദ്രൻ വീര്യം പ്രവർത്തിച്ചു; യജ്ഞം ഊർദ്ധ്വമായി നിലകൊണ്ടു।

Mantra 9

अग्ने॒ वेर्हो॒त्रं वेर्दू॒त्यमव॑तां॒ त्वां द्यावा॑पृथि॒वी अव॒ त्वं द्यावा॑पृथि॒वी स्वि॑ष्ट॒कृद्दे॒वेभ्य इन्द्र॒ आज्ये॑न ह॒विषा॑ भू॒त्स्वाहा॒ सं ज्योति॑षा॒ ज्योति॑ः

ഹേ അഗ്നേ, നിശ്ചയമായി നിന്റെ ഹോതൃത്വം (യാജകപദം)യും നിന്റെ ദൂത്യവും നിന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ദ്യാവാ-പൃഥിവീ നിന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. ഹേ ദ്യാവാ-പൃഥിവീ, ഹേ സുവിഷ്ടകൃത് (സുയാഗം സമ്പന്നമാക്കുന്ന) അഗ്നി—ദേവന്മാർക്കായി, ഹേ ഇന്ദ്ര, ആജ്യത്താലും ഹവിഷാലും ഫലപ്രദനാകുക. സ്വാഹാ! ജ്യോതിയോടു ജ്യോതി ഏകമാകുക.

Mantra 10

मयी॒दमिन्द्र॑ इन्द्रि॒यं द॑धात्व॒स्मान् रायो॑ म॒घवा॑नः सचन्ताम् । अ॒स्माक॑ᳪ सन्त्वा॒शिष॑: स॒त्या न॑: सन्त्वा॒शिष॒ उप॑हूता पृथि॒वी मा॒तोप॒ मां पृ॑थि॒वी मा॒ता ह्व॑यताम॒ग्निराग्नी॑ध्रा॒त्स्वाहा॑

ഇന്ദ്രൻ ഈ ഇന്ദ്രിയം (വീര്യം) എന്നിൽ സ്ഥാപിക്കട്ടെ; മഘവാൻ (ദാനശീലൻ) ആയ സമ്പത്തുകൾ ഞങ്ങളോടു ചേർന്നിരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ ആശീർവാദങ്ങൾ സത്യമായിരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ആശീർവാദങ്ങൾ സത്യമായിരിക്കട്ടെ. ഇവിടെ ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ട മാതൃ പൃഥിവി എനിക്കരികെ വരട്ടെ; മാതൃ പൃഥിവി എന്നെ വിളിക്കട്ടെ. അഗ്നീധ്രന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന്—സ്വാഹാ।

Mantra 11

उप॑हूतो॒ द्यौष्पि॒तोप॒ मां द्यौ॑ष्पि॒ता ह्व॑यताम॒ग्निराग्नी॑ध्रा॒त्स्वाहा॑ । दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । प्रति॑गृह्णाम्य॒ग्नेष्ट्वा॒स्ये॒न॒ प्राश्ना॑मि

ഞാൻ ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ദ്യൗഃ പിതാവ് എന്നെ ഇവിടെ വിളിക്കട്ടെ; അഗ്നീധ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നി (ഇവിടെ) വരട്ടെ—സ്വാഹാ। ദേവനായ സവിതൃയുടെ പ്രസവപ്രേരണയാൽ, അശ്വിന്മാരുടെ ബാഹുക്കളാൽ, പൂഷണന്റെ ഹസ്തങ്ങളാൽ ഞാൻ നിന്നെ ഗ്രഹിക്കുന്നു। ഞാൻ നിന്നെ പ്രതിഗൃഹ്ണിക്കുന്നു; അഗ്നിയുടെ മുഖത്താൽ ഞാൻ നിന്നെ ഭുജിക്കുന്നു।

Mantra 12

ए॒तं ते॑ देव सवितर्य॒ज्ञं प्राहु॒र्बृह॒स्पत॑ये ब्र॒ह्मणे॑ । तेन॑ य॒ज्ञम॑व॒ तेन॑ य॒ज्ञप॑तिं॒ तेन॒ माम॑व

ഹേ ദേവ സവിതൃ, നിന്റെ ഈ യജ്ഞം ബൃഹസ്പതിക്കു, ബ്രഹ്മനു സംബന്ധിച്ചതെന്നു അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ യജ്ഞത്തെ രക്ഷിക്ക; അതിനാൽ യജ്ഞപതിയെ രക്ഷിക്ക; അതിനാൽ എന്നെയും രക്ഷിക്ക।

Mantra 13

मनो॑ जू॒तिर्जु॑षता॒माज्य॑स्य॒ बृह॒स्पति॑र्य॒ज्ञमि॒मं त॑नोत्वरि॑ष्टं य॒ज्ञᳪ समि॒मं द॑धातु । विश्वे॑ दे॒वास॑ इ॒ह मा॑दयन्ता॒मो३म्प्रति॑ष्ठ

മനം—പ്രേരകശക്തി—ആജ്യത്തിൽ ആനന്ദിക്കട്ടെ; ബൃഹസ്പതി ഈ യജ്ഞത്തെ അക്ഷതമായി വിപുലീകരിക്കട്ടെ; ഈ യജ്ഞത്തെ ഇവിടെ യഥാക്രമം സ്ഥാപിക്കട്ടെ. എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇവിടെ ആനന്ദിക്കട്ടെ. ഓം—പ്രതിഷ്ഠിതമാകട്ടെ।

Mantra 14

ए॒षा ते॑ अग्ने स॒मित्तया॒ वर्ध॑स्व॒ चा च॑ प्यायस्व । व॒र्धि॒षी॒महि॑ च व॒यमा च॑ प्यासिषीमहि । अग्ने॑ वाजजि॒द्वाजं॑ त्वा ससृ॒वाᳪसं॑ वाज॒जित॒ᳪ सम्मा॑र्ज्मि

ഹേ അഗ്നേ, ഈ സമിത് (ഇന്ധനം) നിനക്കായിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ നീ വർദ്ധിക്ക; അതിനാൽ തന്നെ നീ പുഷ്ടനാക. ഞങ്ങളും വർദ്ധിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളും പുഷ്ടരാകട്ടെ. ഹേ അഗ്നേ, വാജജിത് (വിജയദാതാ), നിന്നെ—വാജജിത്, ബലത്തോടെ പ്രവഹിക്കുന്നവനെ—ഞാൻ സമ്യകമായി മാർജനം ചെയ്യുന്നു (ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു)।

Mantra 15

अ॒ग्नीषोम॑यो॒रुज्जि॑ति॒मनूज्जे॑षं॒ वाज॑स्य मा प्रस॒वेन॒ प्रोहा॑मि । अ॒ग्नीषोमौ॒ तमप॑नुदतां॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मो वाज॑स्यैनं प्रस॒वेनापो॑हामि । इ॒न्द्रा॒ग्न्योरुज्जि॑ति॒मनूज्जे॑षं॒ वाज॑स्य मा प्रस॒वेन॒ प्रोहा॑मि । इ॒न्द्रा॒ग्नी तमप॑नुदतां॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मो वाज॑स्यैनं प्रस॒वेनापो॑हामि

അഗ്നിയുടെയും സോമന്റെയും പ്രേരണയാൽ, വിജയം നേടി, തുടർന്ന് ഞാൻ വാജം (പുരസ്കാരം/പ്രശസ്തി)യും നേടട്ടെ; അവരുടെ പ്രേരണയാൽ ബലം/ശക്തി ലഭിക്കാനായി എന്റെ മേൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും ഞാൻ അകറ്റുന്നു. അഗ്നി-സോമർ ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും, ഞങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും അകറ്റട്ടെ; വാജം നൽകുന്ന പ്രേരണയാൽ അവനെ ഞാൻ അകറ്റുന്നു. ഇന്ദ്രന്റെയും അഗ്നിയുടെയും പ്രേരണയാൽ, വിജയം നേടി, തുടർന്ന് ഞാൻ വാജവും നേടട്ടെ; അവരുടെ പ്രേരണയാൽ ബലം/ശക്തിക്കായി തടസ്സങ്ങളെ എന്റെ മേൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നു. ഇന്ദ്ര-അഗ്നി ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും, ഞങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും അകറ്റട്ടെ; വാജം നൽകുന്ന പ്രേരണയാൽ അവനെ ഞാൻ അകറ്റുന്നു.

Mantra 16

वसु॑भ्यस्त्वा रु॒द्रेभ्य॑स्त्वा ऽऽदि॒त्येभ्य॑स्त्वा॒ संजा॑नाथां द्यावापृथिवी मि॒त्रावरु॑णौ त्वा॒ वृष्ट्या॑वताम् । व्यन्तु॒ वयो॒क्तᳪ रिहा॑णा म॒रुतां॒ पृषतीर्गच्छ व॒शा पृश्नि॑र्भू॒त्वा दिवं॑ गच्छ॒ ततो॑ नो॒ वृष्टि॒माव॑ह । च॒क्षु॒ष्पा अ॑ग्नेऽसि॒ चक्षु॑र्मे पाहि

വസുക്കൾക്കായി നിന്നെ; രുദ്രന്മാർക്കായി നിന്നെ; ആദിത്യന്മാർക്കായി നിന്നെ അർപ്പിക്കുന്നു. ദ്യാവാ-പൃഥിവി നിന്നെ ഏകമനസ്സിൽ സംയോജിപ്പിക്കട്ടെ; മിത്ര-വരുണന്മാർ നിന്നെ വൃഷ്ടിയാൽ സമൃദ്ധമാക്കട്ടെ. ഇവിടെ ഉള്ള, ചിറകുള്ള, കടിച്ചു ക്ഷയിപ്പിക്കുന്ന (അപശക്തികൾ) അകന്നുപോകട്ടെ. മരുത്തുകളുടെ പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ സംഘമായി നീ മുന്നോട്ട് പോകുക; വശാ (വന്ധ്യ പശു)യായി, പൃശ്നിരൂപം ധരിച്ചു സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുക; അവിടെ നിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വൃഷ്ടി കൊണ്ടുവരിക. അഗ്നേ, നീ ചക്ഷുഷ്മാൻ; എന്റെ ചക്ഷുസ്സിനെ കാക്കുക.

Mantra 17

यं प॑रि॒धिं प॒र्यध॑त्था॒ अग्ने॑ देव प॒णिभि॑र्गु॒ह्यमा॑नः । तं त॑ ए॒तमनु॒ जोषं॑ भराम्ये॒ष नेत्त्वद॑पचे॒तया॑ता अ॒ग्नेः प्रि॒यं पाथोऽपी॑तम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഹേ ദേവാ! പണികളാൽ ഗുഹ്യനായി ഇരിക്കുമ്പോൾ നീ നിന്റെ ചുറ്റും സ്ഥാപിച്ച പരിധി (ആവരണക്കൊമ്പ്/ദണ്ഡം)—അതേ പരിധിയെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിനക്കു പ്രസാദപൂർവമായ സ്വീകരണത്തിനായി അർപ്പിക്കുന്നു. അത് നിന്നിൽ നിന്ന് അകന്ന് ഞങ്ങളെ അചേതനത/അപ്രമാദത്തിലേക്ക് നയിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഇത് അഗ്നിയുടെ പ്രിയ പാഥ (പാനീയ/രസം), യഥാവിധി പാനം ചെയ്തതു.

Mantra 18

स्र॒वभा॑गा स्थे॒षा बृ॒हन्त॑: प्रस्तरे॒ष्ठाः प॑रि॒धेया॑श्च दे॒वाः । इ॒मां वाच॑म॒भि विश्वे॑ गृ॒णन्त॑ आ॒सद्या॒स्मिन् बर्हिषि॑ मादयध्व॒ ᳪ स्वाहा॒ वाट्

ഹേ ദേവന്മാരേ! സ്രവിക്കുന്ന (അർപ്പണപ്രവാഹത്തിന്റെ) ഭാഗം ഉള്ളവർ, സ്ഥിരർ, മഹത്തർ, പ്രസ്തരത്തിൽ ഏറ്റവും നിവാസമുള്ളവർ, പരിധികളായി ചുറ്റും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന ദേവന്മാരേ! നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഈ ഞങ്ങളുടെ വാക്കിനെ സ്തുതിച്ചു, ഈ ബർഹിഷിൽ ആസീനരായി ആനന്ദിക്കുവിൻ. സ്വാഹാ! വാട്!

Mantra 19

घृ॒ताची॑ स्थो॒ धुर्यौ॑ पातᳪ सु॒म्ने स्थ॑: सु॒म्ने मा॑ धत्तम् । यज्ञ॒ नम॑श्च त॒ उप॑ च य॒ज्ञस्य॑ शि॒वे संति॑ष्ठस्व॒ स्विष्टे मे॒ संति॑ष्ठस्व

നിങ്ങൾ ഘൃതവാഹികൾ; നുകത്തിൽ ചേരാൻ യോഗ്യരായി, നിങ്ങൾ ഇരുവരും (ഞങ്ങളെ) കാത്തുകൊൾവിൻ. സുമ്നത്തിൽ (കൃപയിൽ) നിലകൊൾവിൻ; സുമ്നത്തിൽ തന്നെ എന്നെ സ്ഥാപിക്കുവിൻ. ഹേ യജ്ഞമേ, നിനക്കു നമസ്കാരം; നിന്റെ അടുക്കൽ ഞാൻ സമീപിക്കുന്നു. യജ്ഞത്തിന്റെ ശിവ (ശുഭ)സ്ഥാനത്തിൽ നീ നിലകൊൾക; എനിക്കായി സ്വിഷ്ട (സുയജ്ഞ)മായ സ്ഥാനത്തും നീ നിലകൊൾക.

Mantra 20

अग्ने॑ऽदब्धायोऽशीतं पा॒हि मा॑ दि॒द्योः पा॒हि प्रसि॑त्यै पा॒हि दुरि॑ष्टयै पा॒हि दु॑रद्म॒न्या अ॑वि॒षं न॑: पि॒तुं कृ॑णु सु॒षदा॒ योनौ॒ स्वाहा॒ वाड॒ग्नये॑ संवे॒शप॑तये॒ स्वाहा॒ सर॑स्वत्यै यशोभ॒गिन्यै॒ स्वाहा॑

ഹേ അഗ്നേ, അദബ്ധ (അപരാജിത)നായ നീ ശീതളമായ രക്ഷയായി എന്നെ കാത്തുകൊൾക. മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന ജ്വാലയിൽ നിന്ന് എന്നെ കാത്തുകൊൾക; കുടുക്കിൽ നിന്ന് കാത്തുകൊൾക; ദുഷ്ടപ്രഹാരത്തിൽ നിന്ന് കാത്തുകൊൾക; ദുർമനസ്സിൽ നിന്ന് കാത്തുകൊൾക. ഞങ്ങൾക്കായി ഈ പാനം (പാനം/പേയ) നിർവിഷമാക്കുക; യോജ്യമായ യോനിയിൽ (യോഗ്യമായ പാത്രത്തിൽ) സുസ്ഥിതമാക്കുക. സ്വാഹാ! വാക്-അഗ്നിക്കും സംവേശപതിക്കും (സുരക്ഷിത നിവാസത്തിന്റെ അധിപതിക്കും) സ്വാഹാ! യശോഭാഗിനിയായ സരസ്വതിക്കും സ്വാഹാ!

Mantra 21

वे॒दो॒ऽसि॒ येन॒ त्वं दे॑व वेद दे॒वेभ्यो॑ वे॒दोऽभ॑व॒स्तेन॒ मह्यं॑ वे॒दो भू॑याः । देवा॑ गातुविदो गा॒तुं वि॒त्त्वा गा॒तुमि॑त । मन॑सस्पत इ॒मं दे॑व य॒ज्ञᳪ स्वाहा॒ वाते॑ धाः

നീ വേദമാണ്; ഹേ ദേവാ, ഏതിനാൽ നീ അറിയുന്നു, ഏതിനാൽ നീ ദേവന്മാർക്കു വേദമായിത്തീർന്നു—അതുകൊണ്ടുതന്നെ എനിക്കും വേദമായിരിക്കട്ടെ. ഹേ ദേവന്മാരേ, പാതകളെ അറിയുന്നവരേ, പാത കണ്ടെത്തി പാതയിൽ തന്നെ പോകുവിൻ. ഹേ മനസസ്പതേ, ഹേ ദേവാ, ഈ യജ്ഞത്തെ—സ്വാഹാ!—വായുവിൽ സ്ഥാപിക്കണമേ.

Mantra 22

संब॒र्हिर॑ङ्क्ताᳪ ह॒विषा॑ घृ॒तेन॒ समा॑दि॒त्यैर्वसु॑भि॒: सम्म॒रुद्भि॑: । समिन्द्रो॑ वि॒श्वदे॑वेभिरङ्क्तां दि॒व्यं नभो॑ गच्छतु॒ यत् स्वाहा॑ ॥

ഹവിഷ്യത്താലും ഘൃതത്താലും ബർഹിസ് (പവിത്ര കുശ) അഭിഷിക്തമാകട്ടെ—ആദിത്യന്മാരോടും വസുക്കളോടും, മരുത്തുകളോടും കൂടി. ഇന്ദ്രൻ വിശ്വദേവന്മാരോടൊപ്പം അതിനെ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ; ‘സ്വാഹാ’ സഹിതം ആ അർപ്പണം ദിവ്യ നഭസ്സിലേക്കു ഗമിക്കട്ടെ.

Mantra 23

कस्त्वा॒ विमु॑ञ्चति॒ स त्वा॒ विमु॑ञ्चति॒ कस्मै॑ त्वा॒ विमु॑ञ्चति॒ तस्मै॑ त्वा॒ विमु॑ञ्चति । पोषा॑य॒ रक्ष॑सां भा॒गो॒ऽसि

ആരാണ് നിന്നെ വിമോചിപ്പിക്കുന്നത്? അവൻ തന്നെയാണ് നിന്നെ വിമോചിപ്പിക്കുന്നത്. ആര്ക്കായി അവൻ നിന്നെ വിമോചിപ്പിക്കുന്നു? അവനുവേണ്ടി തന്നെയാണ് അവൻ നിന്നെ വിമോചിപ്പിക്കുന്നത്. പോഷണത്തിനായി നീ; നീ രക്ഷസ്സുകളുടെ ഭാഗം.

Mantra 24

सं वर्च॑सा॒ पय॑सा॒ सं त॒नूभि॒रग॑न्महि॒ मन॑सा॒ सᳪ शि॒वेन॑ । त्वष्टा॑ सु॒दत्रो॒ विद॑धातु॒ रायोऽनु॑मार्ष्टु त॒न्वो यद्विलि॑ष्टम्

വർച്ചസ് (തേജസ്) സഹിതം, പാൽ സഹിതം, നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളോടുകൂടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നിരിക്കുന്നു; മനസ്സുകൊണ്ടും ശിവ (മംഗള) ശക്തിയോടും കൂടി ഞങ്ങൾ ഏകമതത്തിലാണ്. സുദാതാവായ ത്വഷ്ടൃ ഞങ്ങൾക്ക് ധനസമ്പത്ത് യഥാവിധി വിന്യസിക്കട്ടെ; നമ്മുടെ ദേഹത്തിൽ ദോഷമായി ഒട്ടിപ്പിടിച്ചതെല്ലാം അവൻ തുടച്ച് നീക്കട്ടെ.

Mantra 25

दि॒वि विष्णु॒र्व्य॒क्रᳪस्त॒ जाग॑तेन॒ छन्द॑सा॒ ततो॒ निर्भ॑क्तो॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मोऽन्तरि॑क्षे॒ विष्णु॒र्व्य॒क्रᳪस्त॒ त्रैष्टु॑भेन॒ छन्द॑सा॒ ततो॒ निर्भ॑क्तो॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मः पृ॑थि॒व्यां विष्णु॒र्व्य॒क्रᳪस्त गाय॒त्रेण॒ छन्द॑सा॒ ततो॒ निर्भ॑क्तो॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मोऽस्मादन्ना॑ द॒स्यै प्र॑ति॒ष्ठाया॒ अग॑न्म॒ स्वः सं ज्योति॑षाभूम

ദിവിയിൽ വിഷ്ണു ജഗതീ ഛന്ദസ്സാൽ വ്യാപകമായി പാദവിക്ഷേപം ചെയ്തു; അവിടെ നിന്ന് വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനും ഞങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനും. അന്തരിക്ഷത്തിൽ വിഷ്ണു ത്രിഷ്ടുഭ് ഛന്ദസ്സാൽ വ്യാപകമായി പാദവിക്ഷേപം ചെയ്തു; അവിടെ നിന്ന് വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനും ഞങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനും. പൃഥിവിയിൽ വിഷ്ണു ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സാൽ വ്യാപകമായി പാദവിക്ഷേപം ചെയ്തു; അവിടെ നിന്ന് വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനും ഞങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനും. ഈ അന്നത്തിൽ നിന്ന് ദസ്യുവിനെതിരെ പ്രതിഷ്ഠ നേടി ഞങ്ങൾ സ്വഃ (സ്വർഗം) എത്തി; ജ്യോതിസ്സിനോട് ഏകീഭവിച്ചു.

Mantra 26

स्व॒यं॒भूर॑सि॒ श्रेष्ठो॑ र॒श्मिर्व॑र्चो॒दा अ॑सि॒ वर्चो॑ मे देहि । सूर्य॑स्या॒वृत॒मन्वाव॑र्ते

നീ സ്വയംഭൂ; നീ ശ്രേഷ്ഠ കിരണം; നീ വർചോദാ (തേജസ് നൽകുന്നവൻ) — എനിക്ക് വർചസ് (തേജസ്) നൽകുക. അത് സൂര്യന്റെ പരാവൃത്ത (മടങ്ങിവരുന്ന) പഥത്തെ അനുഗമിക്കുന്നു.

Mantra 27

अग्ने॑ गृहपते सुगृहप॒तिस्त्वया॑ग्ने॒ऽहं गृ॒हप॑तिना भूयासᳪ सुगृहप॒तिस्त्वं मया॑ऽग्ने गृ॒हप॑तिना भूयाः । अ॒स्थू॒रि णौ॒ गार्ह॑पत्यानि सन्तु श॒तᳪ हिमा॒: सूर्य॑स्या॒वृत॒मन्वाव॑र्ते

ഹേ അഗ്നേ, ഗൃഹപതേ! നിനക്കൊപ്പമായി, ഹേ അഗ്നേ, ഞാൻ സുഗൃഹപതിയായി ഗൃഹപതിയാകട്ടെ; ഹേ അഗ്നേ, എനിക്കൊപ്പമായി നീയും സുഗൃഹപതിയായി ഗൃഹപതിയാകുക. ഞങ്ങളിരുവര്ക്കും ഗാർഹപത്യസംബന്ധമായവ അഖണ്ഡമായിരിക്കട്ടെ; സൂര്യന്റെ മടങ്ങിവരുന്ന ഗതി നൂറു ഹിമങ്ങൾ (വർഷങ്ങൾ) വരെ അനുഗമിക്കട്ടെ.

Mantra 28

अग्ने॑ व्रतपते व्र॒तम॑चारिषं॒ तद॑शकं॒ तन्मे॑ऽराधी॒दम॒हं य ए॒वास्मि॒ सो॒ऽस्मि

ഹേ അഗ്നേ, വ്രതപതേ, ഞാൻ വ്രതം ആചരിച്ചു; അത് ഞാൻ നിർവഹിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളവനായി. അത് എനിക്കു സഫലമാകട്ടെ: ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഏതാണ്, അതുതന്നെ ഞാൻ.

Mantra 29

अ॒ग्नये॑ कव्य॒वाह॑नाय॒ स्वाहा॒ । सोमा॑य पितृ॒मते॒ स्वाहा॑ । अप॑हता॒ असु॑रा॒ रक्षाँ॑सि वेदि॒षद॑ः ॥

അഗ്നിയ്ക്ക്—കവ്യവാഹനന് (പിതൃകൾക്കായുള്ള ഹവ്യം വഹിക്കുന്നവന്) സ്വാഹാ! സോമന്—പിതൃമതി (പിതൃകളോടുകൂടിയവന്) സ്വാഹാ! അസുരർ അകറ്റപ്പെട്ടു; വേദിയിൽ ഇരിക്കുന്ന രക്ഷാംസികളും അകറ്റപ്പെട്ടു.

Mantra 30

ये रू॒पाणि॑ प्रतिमु॒ञ्चमा॑ना॒ असु॑राः॒ सन्त॑: स्व॒धया॒ चर॑न्ति । प॒रा॒पुरो॑ नि॒पुरो॒ ये भर॑न्त्य॒ग्निष्टाल्लो॒कात्प्रणु॑दात्य॒स्मात्

എപ്പോഴും പുതുപുതിയ രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചുകൊണ്ട്, അങ്ങനെയായിട്ടുതന്നെ, സ്വന്തം സ്വധാ (സ്വശക്തി)യാൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന അസുരന്മാർ—ദൂരെയുള്ള ശത്രുക്കളായാലും സമീപമുള്ള ശത്രുക്കളായാലും, ആക്രമണം വഹിച്ചുവരുന്നവരായാലും—അവരെ ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന്, അഗ്നിഷ്ടാലോകത്തിൽ നിന്ന്, അവൻ പുറത്താക്കുന്നു.

Mantra 31

अत्र॑ पितरो मादयध्वं यथाभा॒गमावृ॑षायध्वम् । अमी॑मदन्त पि॒तरो॑ यथाभा॒गमावृ॑षायिषत ॥

ഇവിടെ, ഹേ പിതൃകളേ, ആനന്ദിക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ-നിങ്ങളുടെ ഭാഗപ്രകാരം സമീപിക്കുവിൻ. പിതൃകൾ ആനന്ദിച്ചു; തങ്ങളുടെ-തങ്ങളുടെ ഭാഗപ്രകാരം അവർ സമീപിച്ചു.

Mantra 32

नमो॑ वः पितरो॒ रसा॑य॒ नमो॑ वः पितर॒ः शोषा॑य॒ नमो॑ वः पितरो जी॒वाय॒ नमो॑ वः पितरः स्व॒धायै॒ नमो॑ वः पितरो घो॒राय॒ नमो॑ वः पितरो म॒न्यवे॒ नमो॑ वः पितर॒ः पित॑रो॒ नमो॑ वो गृ॒हान्न॑ः पितरो दत्त स॒तो व॑ः पितरो देष्मै॒तद्व॑ः पितरो॒ वास॒ आध॑त्त

ഹേ പിതൃകളേ, രസത്തിനായി നിങ്ങള്ക്ക് നമസ്കാരം; ഹേ പിതൃകളേ, ശോഷത്തിനായി (ഉണങ്ങൽ/ക്ഷയം) നിങ്ങള്ക്ക് നമസ്കാരം; ഹേ പിതൃകളേ, ജീവത്തിനായി നിങ്ങള്ക്ക് നമസ്കാരം; ഹേ പിതൃകളേ, സ്വധയ്ക്കായി നിങ്ങള്ക്ക് നമസ്കാരം; ഹേ പിതൃകളേ, ഘോരത്തിനായി നിങ്ങള്ക്ക് നമസ്കാരം; ഹേ പിതൃകളേ, മന്യു (ക്രോധം)ക്കായി നിങ്ങള്ക്ക് നമസ്കാരം. ഹേ പിതൃകളേ—പിതൃകളേ, നിങ്ങള്ക്ക് നമസ്കാരം; ഹേ പിതൃകളേ, ഞങ്ങളുടെ ഗൃഹങ്ങളെ (ആശ്രയം) ദയവായി നല്കുക; ഹേ പിതൃകളേ, ഇതു ഞങ്ങൾ നിങ്ങള്ക്ക് അർപ്പിക്കുന്നു; ഹേ പിതൃകളേ, നിങ്ങളുടെ വാസം (നിവാസം/അനുഗ്രഹം) ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കുവിൻ.

Mantra 33

आध॑त्त पितरो॒ गर्भं॑ कुमा॒रं पुष्क॑रस्रजम् । यथे॒ह पुरु॒षोऽस॑त्

ഹേ പിതൃകളേ, ഗർഭത്തെ—യൗവനനായ, പുഷ്കര-സ്രജ് (താമരമാലാധാരി) യെ—സ്ഥാപിക്കുവിൻ; ഇതുവഴി ഇവിടെ പുരുഷൻ ഉത്ഭവിക്കട്ടെ.

Mantra 34

ऊर्जं॒ वह॑न्तीर॒मृतं॑ घृ॒तं पय॑: की॒लालं॑ परि॒स्रुत॑म् । स्व॒धा स्थ॑ त॒र्पय॑त मे पि॒तॄन्

ഹേ ഊർജം വഹിക്കുന്നവരേ—അമൃതം, ഘൃതം, പയഃ (പാൽ), കീലാലം (മധുരപാനം), പരിസ്രുതം (നന്നായി ചാലിച്ച പാനം)—നിങ്ങൾ സ്വധാ ആകുവിൻ; എന്റെ പിതൃകളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുവിൻ.