अदि॑त्यै॒ व्युन्द॑नमसि॒ । विष्णो॑ स्तु॒पोऽस्यूर्ण॑म्म्रदसं त्वा स्तृणामि स्वास॒स्थां दे॒वेभ्यो॒ भुव॑पतये॒ स्वाहा॒ । भुव॑नपतये॒ स्वाहा॑ । भू॒तानां॒ पत॑ये॒ स्वाहा॑ ॥
ádit-yai vyúndanam asi | víṣṇo stupó ’sy ū́rṇam-mradasaṃ tvā str̥ṇāmi svāsásthāṃ devébhyo bhúva-pataye svā́hā | bhúvana-pataye svā́hā | bhūtánāṃ pátaye svā́hā ||
അദിതിക്കായി നീ വ്യുന്ദനം—വ്യാപിക്കുന്ന ആവരണം. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ സ്തുപം (ശിഖ). ഊനാൽ മൃദുവായ നിന്നെ ഞാൻ വിരിക്കുന്നു—ദേവന്മാർക്ക് സുസ്ഥിരമായ ആസനം ആകേണ്ടതിന്. ഭൂപതയേ സ്വാഹാ! ഭുവനപതയേ സ്വാഹാ! ഭൂതാനാം പതയേ സ്വാഹാ!
अदि॑त्यै । व्युन्द॑नम् । असि । विष्णो॑ इति । स्तु॒पः । असि । ऊर्ण॑म्-म्रदसम् । त्वा । स्तृणामि । सु-अस॒स्थाम् । दे॒वेभ्यः॒ । भुव॑-पतये । स्वाहा॒ । भुव॑न- पतये । स्वाहा॑ । भू॒तानाम् । पतये । स्वाहा॑ ।