Adhyaya 175

Verse 1

अफ-४#-कात त्रिसप्तत्यांधिकशततमोब<् ध्याय: कर्णद्वारा धृष्टद्युम्न एवं पांचालोंकी पराजय

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അനന്തരം ശത്രുവീരസംഹാരിയായ കർണ്ണൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ പൃഷതപുത്രൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ കണ്ടു, അവന്റെ വക്ഷസ്സിൽ മർമ്മഭേദിയായ പത്തു അമ്പുകൾ പ്രഹരിച്ചു.

Verse 2

प्रतिविव्याध त॑ तूर्ण धृष्टद्युम्नोडपि मारिष | दशभि: सायकै्शष्टस्तिष्ठ तिछेति चाब्रवीत्‌

മാന്യ നരേശാ! അപ്പോൾ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും അതിവേഗം പത്തു അമ്പുകളാൽ കർണ്ണനെ വേദനിപ്പിച്ച് പ്രതികാരം ചെയ്തു; “നിൽക്കുക, നിൽക്കുക!” എന്നു വിളിച്ചു.

Verse 3

तावन्योन्यं शरै: संख्ये संछाद्य सुमहारथै: । पुनः पूर्णायतोत्सूष्टविंव्यघाते परस्परम्‌

ആ രണ്ടു മഹാരഥന്മാരും സമരത്തിൽ പരസ്പരം അമ്പുകളാൽ മൂടിക്കൊണ്ട്, പിന്നെയും വില്ല് പൂർണ്ണമായി വലിച്ച് വിട്ട അമ്പുകളാൽ തമ്മിൽ ആഘാത-പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ നടത്തിത്തുടങ്ങി.

Verse 4

ततः: पाज्चालमुख्यस्य धृष्टद्युम्नस्य संयुगे । सारथिं चतुरश्चाश्चान्‌ कर्णो विव्याध सायकै:

തുടർന്ന് യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണൻ പാഞ്ചാലന്മാരിലെ പ്രമുഖനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ സാരഥിയെയും നാലു കുതിരകളെയും തന്റെ അമ്പുകളാൽ വേദനിപ്പിച്ചു.

Verse 5

कार्मुकप्रवरं चापि प्रचिच्छेद शितै: शरै: । सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत्‌

അതുമാത്രമല്ല; കർണ്ണൻ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ ഉത്തമ വില്ല് മുറിച്ചുകളഞ്ഞു; പിന്നെ ഒരു ഭല്ലംകൊണ്ട് അവന്റെ സാരഥിയെ രഥാസനത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വീഴ്ത്തി.

Verse 6

धृष्टद्युम्नस्तु विरथो हताश्वो हतसारथि: । गृहीत्वा परिघं घोरं कर्णस्याश्वानपीपिषत्‌,घोड़े और सारथिके मारे जानेपर रथहीन हुए धृष्टद्युम्नने एक भयंकर परिघ उठाकर उसके द्वारा कर्णके घोड़ोंको पीस डाला

കുതിരകളും സാരഥിയും വധിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ രഥരഹിതനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ഭയങ്കരമായ പരിഘം എടുത്ത് അതുകൊണ്ട് കർണ്ണന്റെ കുതിരകളെ ചതച്ചുകളഞ്ഞു।

Verse 7

विद्धश्न बहुभिस्तेन शरैराशीविषोपमै: । ततो युधिष्ठिरानीकं पद्धयामेवान्वपद्यत

അപ്പോൾ കർണ്ണൻ വിഷസർപ്പസമാനമായ ഭയങ്കരവും അനേകവുമായ അമ്പുകളാൽ അവനെ കുത്തിത്തുളച്ച് ക്ഷതവിക്ഷതമാക്കി. പിന്നെ അവൻ കാൽനടയായി യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ സേനാവ്യൂഹത്തിലേക്ക് കടന്നു।

Verse 8

आरुरोह रथं चापि सहदेवस्य मारिष । प्रयातुकाम: कर्णाय वारितो धर्मसूनुना

ആര്യാ! അവിടെ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ സഹദേവന്റെ രഥത്തിൽ കയറി വീണ്ടും കർണ്ണനെ നേരിടാൻ പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങി; എന്നാൽ ധർമ്മപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ അവനെ തടഞ്ഞു।

Verse 9

कर्णस्तु सुमहातेजा: सिंहनादविमिश्रितम्‌ । धनु:शब्दं महच्चक्रे दथ्मौ तारेण चाम्बुजम्‌,उधर महातेजस्वी कर्णने सिंहनादके साथ-साथ अपने धनुषकी महती टंकारध्वनि फैलायी और उच्चस्वरसे शंख बजाया

അവിടെ മഹാതേജസ്സുള്ള കർണ്ണൻ സിംഹനാദം കലർത്തി ധനുസ്സിന്റെ മഹത്തായ ടങ്കാരധ്വനി ഉയർത്തി, ഉച്ചവും തീവ്രവുമായ സ്വരത്തിൽ ‘ആംബുജ’ ശംഖം ഊതുകയും ചെയ്തു।

Verse 10

दृष्टवा विनिर्जित युद्धे पार्षत॑ ते महारथा: । अमर्षवशमापतन्ना: पठचाला: सहसोमका:

യുദ്ധത്തിൽ പൃഷതപുത്രനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ പരാജിതനായതു കണ്ടപ്പോൾ, സോമകരോടുകൂടിയ പാഞ്ചാല മഹാരഥന്മാർ അമർഷത്തിൽ കത്തിപ്പൊങ്ങി. എല്ലാ വിധ ആയുധങ്ങളും കൈക്കൊണ്ട്, യുദ്ധത്തിൽ നിന്നുള്ള പിൻമാറ്റത്തിന്റെ അതിരായി മരണമേ നിശ്ചയിച്ച്, സൂതപുത്രനായ കർണ്ണനെ വധിക്കുവാൻ അവന്റെ നേരെ പാഞ്ഞുചെന്നു।

Verse 11

सूतपुत्रवधार्थाय शस्त्राण्यादाय सर्वश: । प्रययु: कर्णमुद्दिश्य मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्‌

യുദ്ധത്തിൽ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ പരാജിതനായതു കണ്ടു അമർഷം നിറഞ്ഞ പാഞ്ചാല-സോമക മഹാരഥന്മാർ എല്ലാതരം ആയുധങ്ങളും എടുത്ത് സൂതപുത്രൻ കർണനെ ലക്ഷ്യമാക്കി അവനെ വധിക്കുവാൻ മുന്നേറി. യുദ്ധത്തിൽ നിന്നുള്ള പിന്മാറ്റത്തിന്റെ അതിരായി മരണത്തെയേ നിശ്ചയിച്ചു—മരണം തന്നെയാകട്ടെ വിരമിക്കൽ എന്നു കരുതി അവർ അവന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു.

Verse 12

कर्णस्यापि रथे वाहानन्यान्‌ सूतो5भ्ययोजयत्‌ | शड्खवर्णान्‌ महावेगान्‌ सैन्धवान्‌ साधुवाहिन:

കർണന്റെ രഥത്തിലും അവന്റെ സൂതൻ മറ്റൊരു പുതിയ കുതിരകളെ കെട്ടി. അവ സിന്ധുദേശജന്യ അശ്വങ്ങൾ—ശംഖവർണ്ണംപോലെ വെളുത്ത, മഹാവേഗമുള്ള, സവാരിക്ക് വിശ്വസനീയമായവ.

Verse 13

लब्धलक्ष्यस्तु राधेय: पञ्चालानां महारथान्‌ | अभ्यपीडयदायस्त: शरैमेंघ इवाचलम्‌

ലക്ഷ്യം പിടിച്ച റാധേയൻ കർണൻ പാഞ്ചാല മഹാരഥന്മാരെ ശക്തമായി അമർത്തിത്തുടങ്ങി. മേഘം പർവതത്തിന്മേൽ ജലധാരകൾ ചൊരിയുന്നതുപോലെ, അവൻ അക്ഷീണ പരിശ്രമത്തോടെ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്ത് അവരെ പീഡിപ്പിച്ചു.

Verse 14

सा पीड्यमाना कर्णेन पञ्चालानां महाचमू: । सम्प्राद्रवत्‌ सुसंत्रस्ता सिंहेनेवार्दिता मृगी

കർണൻ പീഡിപ്പിച്ചതോടെ പാഞ്ചാലരുടെ മഹാസൈന്യം അത്യന്തം ഭീതിയിലായി ചിതറി, സിംഹം ഓടിച്ച ഹരിണിയെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു പിന്മാറി.

Verse 15

पतितास्तुरगेभ्यश्व गजेभ्यश्व महीतले | रथेभ्यश्व नरास्तूर्णमदृश्यन्त ततस्तत:,कितने ही मनुष्य वहाँ इधर-उधर घोड़ों, हाथियों और रथोंसे तुरंत ही गिरकर धराशायी हुए दिखायी देने लगे

അപ്പോൾ എല്ലാദിക്കുകളിലും മനുഷ്യർ കുതിരകളിൽ നിന്നും ആനകളിൽ നിന്നും രഥങ്ങളിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് നിലത്തേക്ക് വീണുകിടക്കുന്നതായി കാണപ്പെട്ടു.

Verse 16

धावमानस्य योधस्य क्षुरप्रै: स महामृथे । बाहू चिच्छेद वै कर्ण: शिरश्चनैव सकुण्डलम्‌,कर्ण उस महासमरमें अपने क्षुरप्रोंद्वारा भागते हुए योद्धाकी दोनों भुजाओं तथा कुण्डलमण्डित मस्तकको भी काट डाला था

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ആ ഭീകര മഹാസമരത്തിൽ കർണ്ണൻ ക്ഷുരധാര അമ്പുകളാൽ ഓടിപ്പോകുന്ന യോദ്ധാവിന്റെ ഇരുകൈകളും വെട്ടിമാറ്റി; പിന്നെ കുണ്ഡലങ്ങളോടുകൂടിയ തലയും ഛേദിച്ചു।

Verse 17

ऊरू चिच्छेद चान्यस्य गजस्थस्य विशाम्पते । वाजिपृष्ठगतस्यापि भूमिष्ठस्थ च मारिष

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ പ്രജാനാഥാ! കർണ്ണൻ മറ്റൊരു യോദ്ധാവിന്റെ തുടകളും വെട്ടിമാറ്റി—അവൻ ആനപ്പുറത്തിരുന്നാലും, കുതിരപ്പുറത്തിരുന്നാലും, നിലത്ത് പാദാതിയായിരുന്നാലും।

Verse 18

नाज्ञासिषुर्धावमाना बहवश्न महारथा: । संछिन्नान्यात्मगात्राणि वाहनानि च संयुगे,भागते हुए बहुत-से महारथी उस युद्धस्थलमें अपने कटे हुए अंगों और वाहनोंको नहीं जान पाते थे

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—യുദ്ധത്തിൽ തലകീഴായി പാഞ്ഞുപോകുന്ന അനേകം മഹാരഥന്മാർക്ക് സ്വന്തം ഛേദിക്കപ്പെട്ട അവയവങ്ങളെയും തകർന്ന വാഹനങ്ങളെയും പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല।

Verse 19

ते वध्यमाना: समरे पञ्चाला: सृञ्जयै: सह । तृणप्रस्पन्दनाच्चापि सूतपुत्र सम मेनिरे,समरांगणमें मारे जाते हुए पांचाल और सूंजय एक तिनकेके हिल जानेसे भी सूतपुत्र कर्णको ही आया हुआ मानने लगते थे

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—സമരത്തിൽ വധിക്കപ്പെടുന്ന പാഞ്ചാലർ സൃഞ്ജയരോടുകൂടെ, പുല്ലിന്റെ ഒരു തണ്ട് അല്പം കുലുങ്ങിയാലും സൂതപുത്രൻ കർണ്ണൻ വന്നുവെന്ന് കരുതിത്തുടങ്ങി।

Verse 20

अपि स्वं समरे योधं धावमानं विचेतसम्‌ । कर्णमेवाभ्यमन्यन्त ततो भीता द्रवन्ति ते,उस रणभूमिमें अचेत होकर भागते हुए अपने योद्धाको भी वे कर्ण ही समझ लेते और उसीसे डरकर भागने लगते थे

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—രണഭൂമിയിൽ ബോധം തെറ്റി ഓടുന്ന സ്വന്തം യോദ്ധാവിനെപ്പോലും അവർ കർണ്ണനെന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ചു; ആ ഭീതിയാൽ അവർ ഓടിപ്പോയി।

Verse 21

तान्यनीकानि भग्नानि द्रवमाणानि भारत | अभ्यद्रवद्‌ द्रुतं कर्ण: पृष्ठठो विकिरन्‌ शरान्‌,भारत! भयभीत होकर भागते हुए उन सैनिकोंके पीछे बाणोंकी वर्षा करता हुआ कर्ण बड़े वेगसे धावा करता था

ഓ ഭാരതാ! ആ വ്യൂഹങ്ങൾ തകർന്നു സൈന്യം ഭീതിയിൽ ഓടിപ്പോകുമ്പോൾ, കർണ്ണൻ പിന്നിൽ നിന്ന് അമ്പുവർഷം ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ അവരുടെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞു।

Verse 22

अवेक्षमाणास्त्वन्योन्यं सुसम्मूढा विचेतस: । नाशवनुवन्नवस्थातुं काल्यमाना महात्मना

പാഞ്ചാല യോദ്ധാക്കൾ മോഹിതരായി വിവേചനം നഷ്ടപ്പെട്ടവരായി പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു; ആ മഹാത്മാവ് (കർണ്ണൻ) അമർത്തി തുരത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നതിനാൽ അവർ എവിടെയും നിലകൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല।

Verse 23

कर्णेनाभ्याहता राजन्‌ पञ्चाला: परमेषुभि: । द्रोणेन च दिश: सर्वा वीक्षमाणा: प्रदुद्र॒ुवु:

രാജാവേ! കർണ്ണന്റെ ഉത്തമ അമ്പുകളാലും ദ്രോണാചാര്യന്റെ ശരങ്ങളാലും ആഹതരായ പാഞ്ചാല സൈനികർ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും നോക്കി കൊണ്ടു ഓടിപ്പോയി।

Verse 24

ततो युधिष्छिरो राजा स्वसैन्यं प्रेक्ष्य विद्रुतम्‌ । अपयाने मन: कृत्वा फाल्गुनं वाक्यमब्रवीत्‌

അപ്പോൾ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ സൈന്യം ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ടു, താനും യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ച് ഫാൽഗുണനോട് (അർജുനനോട്) ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു।

Verse 25

पश्य कर्ण महेष्वासं धनुष्पाणिमवस्थितम्‌ । निशीथे दारुणे काले तपन्तमिव भास्करम्‌,'पार्थ! महाधनुर्धर कर्णको देखो; वह हाथमें धनुष लिये खड़ा है और इस भयंकर आधी रातके समय सूर्यके समान तप रहा है

പാർത്ഥാ! മഹാധനുർധരനായ കർണ്ണൻ ധനുസ്സ് കൈയിൽ പിടിച്ച് അചഞ്ചലമായി നിൽക്കുന്നതു നോക്കുക; ഈ ഭീകര അർദ്ധരാത്രിയിൽ അവൻ സൂര്യനെപ്പോലെ ദഹിച്ച് ജ്വലിക്കുന്നു।

Verse 26

कर्णसायकनुन्नानां क्रोशतामेष नि:स्वन: । अनिशं श्रूयते पार्थ त्वद्वन्धूनामनाथवत्‌

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ പാർഥാ! കർണന്റെ അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ നിന്റെ ബന്ധുക്കളും സഹചാരികളും അനാഥരെപ്പോലെ നിലവിളിക്കുന്ന ഈ കരുണനാദം ഇടവിടാതെ കേൾക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 27

यथा विसृजतश्चास्य संदधानस्य चाशुगान्‌ । पश्यामि नान्तरं पार्थ क्षपयिष्यति नो ध्रुवम्‌

ഹേ പാർഥാ! കർണൻ എപ്പോൾ അമ്പുകൾ വില്ലിൽ ഘടിപ്പിക്കുന്നു, എപ്പോൾ വിടുന്നു—അതിൽ എനിക്ക് അല്പമെങ്കിലും വ്യത്യാസം കാണുന്നില്ല; അതിനാൽ അവൻ തീർച്ചയായും നമ്മുടെ മുഴുവൻ സൈന്യത്തെയും നശിപ്പിക്കും എന്നു തോന്നുന്നു।

Verse 28

यदत्रानन्तरं कार्य प्राप्तकालं च पश्यसि । कर्णस्य वधसंयुक्तं तत्‌ कुरुष्व धनंजय,“धनंजय! अब यहाँ कर्णके वधके सम्बन्धमें तुम्हें जो समयोचित कर्तव्य दिखायी देता हो, उसे करो”

ഹേ ധനഞ്ജയാ! ഇവിടെ ഇപ്പോൾ നിനക്ക് തൽക്ഷണം ചെയ്യേണ്ടതും കാലോചിതവുമായ കര്‍ത്തവ്യം എന്തെന്നു തോന്നുന്നുവോ—പ്രത്യേകിച്ച് കർണവധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടത്—അത് ഇപ്പോൾ തന്നെ ചെയ്യുക।

Verse 29

एवमुक्तो महाराज पार्थ: कृष्णमथाब्रवीत्‌ । भीत: कुन्तीसुतो राजा राधेयस्याद्य विक्रमात्‌

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—മഹാരാജാ! ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ പാർഥൻ അർജുനൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു—“പ്രഭോ! ഇന്ന് കുന്തീപുത്രനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ രാധേയ കർണന്റെ പരാക്രമം കണ്ടു ഭീതനായിരിക്കുന്നു।”

Verse 30

एवंगते प्राप्तकालं कर्णानीके पुन: पुन: । भवान्‌ व्यवस्यतु क्षिप्रं द्रवते हि वरूथिनी

ഇത്തരത്തിലുള്ള അവസ്ഥയിൽ കർണന്റെ വിഭാഗത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഇപ്പോൾ ചെയ്യേണ്ട കാലോചിത കര്‍ത്തവ്യം നിങ്ങൾ വേഗത്തിൽ തീരുമാനിക്കണം; കാരണം നമ്മുടെ സൈന്യവ്യൂഹം വീണ്ടും വീണ്ടും തകർന്നു പിന്മാറുന്നു।

Verse 31

द्रोणसायकनुन्नानां भग्नानां मधुसूदन । कर्णेन त्रास्यमानानामवस्थानं न विद्यते,“मधुसूदन! द्रोणाचार्यके बाणोंसे घायल और कर्णसे भयभीत होकर भागते हुए हमारे सैनिक कहीं भी ठहर नहीं पाते हैं

മധുസൂദനാ! ദ്രോണന്റെ അമ്പുകളാൽ കുത്തേറ്റും മനസ്സിൽ തകർന്നും കർണന്റെ ഭീതിയിൽ വിറച്ചും പോകുന്ന നമ്മുടെ സൈന്യത്തിന് എവിടെയും നിലകൊള്ളാൻ ഇടമില്ല; ഒരു നിലപാടും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.

Verse 32

पश्यामि च तथा कर्ण विचरन्तमभीतवत्‌ । द्रवमाणान्‌ रथोदारान्‌ किरन्तं निशितै: शरै:,“मैं देखता हूँ, कर्ण निर्भय-सा विचर रहा है और भागते हुए श्रेष्ठ रथियोंपर भी पीछेसे तीखे बाणोंकी वर्षा कर रहा है

ഞാൻ കാണുന്നു—കർണൻ ഭയമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ഓടിപ്പോകുന്ന ശ്രേഷ്ഠ രഥയോദ്ധാക്കളിന്മേലും പിന്നിൽ നിന്ന് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.

Verse 33

नैनं शक्ष्यामि संसोढुं चरन्तं रणमूर्थनि । प्रत्यक्ष वृष्णिशार्दूल पादस्पर्शमिवोरग:

വൃഷ്ണിശാർദൂലാ! പാമ്പിന് പാദസ്പർശം സഹിക്കാനാവാത്തതുപോലെ, എന്റെ കണ്ണുമുന്നിൽ തന്നെ യുദ്ധത്തിന്റെ അഗ്രഭാഗത്ത് കർണൻ ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുന്നത് ഞാൻ സഹിക്കില്ല.

Verse 34

स भवांस्तत्र यात्वाशु यत्र कर्णो महारथ: । अहमेनं हनिष्यामि मां वैष मधुसूदन,“मधुसूदन! अतः आप शीघ्र वहीं चलिये, जहाँ महारथी कर्ण है। आज मैं इसे मार डालूँगा या यह मुझे (मार डालेगा)'

മധുസൂദനാ! അതിനാൽ മഹാരഥിയായ കർണൻ നിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് നീ വേഗം പോകുക. ഇന്ന് ഞാൻ അവനെ തീർച്ചയായും വധിക്കും—അല്ലെങ്കിൽ അവൻ എന്നെ വധിക്കും.

Verse 35

श्रीवायुदेव उवाच पश्यामि कर्ण कौन्तेय देवराजमिवाहवे । विचरन्तं नरव्याप्रमतिमानुषविक्रमम्‌

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു—കൗന്തേയാ! ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ നരവ്യാഘ്രനായ കർണനെ ദേവരാജൻ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ, അതിമാനുഷിക പരാക്രമം പ്രകടിപ്പിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നതായി കാണുന്നു.

Verse 36

नैतस्यान्यो<स्ति संग्रामे प्रत्युद्याता धनंजय । ऋते त्वां पुरुषव्याप्र राक्षसाद्‌ वा घटोत्कचात्‌

ഹേ ധനഞ്ജയാ! ഈ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ നേരിടാൻ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന മറ്റൊരു യോദ്ധാവും നിനക്കൊഴികെ ഇല്ല—ഹേ പുരുഷസിംഹാ! അല്ലെങ്കിൽ രാക്ഷസൻ ഘടോത്കചനെ ഒഴികെ.

Verse 37

न तु तावदहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ । समागमं महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे,निष्पाप महाबाहु अर्जुन! इस समय रणक्षेत्रमें सूतपुत्रके साथ तुम्हारा युद्ध करना मैं उचित नहीं मानता

ഹേ നിർമലനേ! ഇനിയും നിനക്കുള്ള സമയം വന്നതായി ഞാൻ കരുതുന്നില്ല. ഹേ മഹാബാഹോ! ഈ വേളയിൽ യുദ്ധത്തിൽ സൂതപുത്രനോടു നീ ഏറ്റുമുട്ടുന്നത് യുക്തമല്ലെന്ന് ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നു.

Verse 38

दीप्यमाना महोल्केव तिष्ठत्यस्य हि वासवी । त्वदर्थ हि महाबाहों सूतपुत्रेण संयुगे

ഹേ മഹാബാഹോ! അവന്റെ പക്കൽ വാസവീ (ഇന്ദ്രശക്തി) മഹാ ഉൽക്കപോലെ ജ്വലിച്ചു നിലകൊള്ളുന്നു; അത് നിനക്കായിട്ടാണ് അവൻ കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്നത്—യുദ്ധത്തിൽ സൂതപുത്രനോടു വിരോധമായി പ്രയോഗിക്കാനായി.

Verse 39

घटोत्कचस्तु राधेयं प्रत्युद्यातु महाबल:

അതുകൊണ്ട് ഈ വേളയിൽ മഹാബലവാൻ ഘടോത്കചൻ തന്നെ രാധേയനെ (രാധയുടെ പുത്രൻ കർണ്ണൻ) നേരിടാൻ മുന്നോട്ട് പോകട്ടെ.

Verse 40

स हि भीमेन बलिना जात: सुरपराक्रम: । तस्मिन्नस्त्राणि दिव्यानि राक्षसान्यासुराणि च

കാരണം അവൻ ബലവാനായ ഭീമനിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനും ദേവതുല്യമായ പരാക്രമമുള്ളവനും ആകുന്നു. അവനിൽ രാക്ഷസ-അസുരബന്ധമായ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളും നിക്ഷിപ്തമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഈ വേളയിൽ രാധാപുത്രൻ കർണ്ണനെ നേരിടാൻ മഹാബലവാൻ ഘടോത്കചനെ തന്നെയയയ്ക്കണം.

Verse 41

सतत चानुरक्तो वो हितैषी च घटोत्कच: । विजेष्यति रणे कर्णमिति मे नात्र संशय:,घटोत्कच तुमलोगोंका हितैषी है और सदा तुम्हारे प्रति अनुराग रखता है। वह रणभूमिमें कर्णको जीत लेगा, इसमें मुझे संशय नहीं है

ഘടോത്കചൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളോടു അനുരക്തനും നിങ്ങളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനുമാണ്. യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവൻ കർണനെ ജയിക്കും—ഇതിൽ എനിക്ക് സംശയമില്ല.

Verse 42

एवमुक्तो महाबाहु: पार्थ: पुष्करलोचन: । आजुहावाथ तद्‌ रक्षस्तच्चासीत्‌ प्रादुरग्रत:

ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ മഹാബാഹുവും പുഷ്കരലോചനനുമായ പാർഥൻ (അർജുനൻ) ആ രാക്ഷസനെ ആഹ്വാനിച്ചു; അവൻ ഉടൻ തന്നെ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

Verse 43

भगवान्‌ श्रीकृष्णफेके ऐसा कहनेपर महाबाहु कमलनयन कुन्तीकुमारने राक्षस घटोत्कचका आवाहन किया और वह तत्काल उनके सामने प्रकट हो गया ।।

ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹാബാഹുവും പുഷ്കരലോചനനുമായ കുന്തീപുത്രൻ (അർജുനൻ) രാക്ഷസൻ ഘടോത്കചനെ ആഹ്വാനിച്ചു; അവൻ ഉടൻ തന്നെ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഹേ രാജാവേ, അവൻ കവചധാരി, ശരങ്ങളോടുകൂടിയവൻ, ഖഡ്ഗധാരി, ധനുർധാരി ആയിരുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനെയും പാണ്ഡവ ധനഞ്ജയനെയും വന്ദിച്ച്, അപ്പോൾ ശ്രീകൃഷ്ണനോട്—“പ്രഭോ, ഞാൻ സേവയ്ക്ക് സന്നദ്ധനായി നിൽക്കുന്നു; എന്നോട് ആജ്ഞാപിക്കൂ” എന്നു പറഞ്ഞു.

Verse 44

प्रजानाथ! उसने कवच, धनुष, बाण और खड्ग धारण कर रखे थे। वह श्रीकृष्ण और पाण्डुपुत्र धनंजयको प्रणाम करके उस समय भगवान्‌ श्रीकृष्णसे बोला--'प्रभो! यह मैं सेवामें उपस्थित हूँ। मुझे आज्ञा दीजिये, क्या करूँ?” ।।

പ്രജാനാഥാ! അവൻ കവചം, ധനുസ്സ്, ശരങ്ങൾ, ഖഡ്ഗം എന്നിവ ധരിച്ചിരുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനെയും പാണ്ഡുപുത്രൻ ധനഞ്ജയനെയും വന്ദിച്ച്, അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനോട്—“പ്രഭോ! ഞാൻ സേവയിൽ സന്നദ്ധനായി നിൽക്കുന്നു; ആജ്ഞാപിക്കൂ, ഇന്ന് ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?” എന്നു പറഞ്ഞു. തുടർന്ന് മേഘസങ്കാശനായ, ദീപ്തമുഖനും ദീപ്തകുണ്ഡലധാരിയുമായ ഹൈഡിംബൻ (ഘടോത്കചൻ)നെ ദാശാർഹൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പുഞ്ചിരിയോടെപ്പോലെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

Verse 45

श्रीवायुदेव उवाच घटोत्कच विजानीहि यत्‌ त्वां वक्ष्यामि पुत्रक प्राप्तो विक्रमकालो5यं तव नान्यस्य कस्यचित्‌

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു—“പുത്രാ ഘടോത്കചാ! ഞാൻ പറയുന്നതു നന്നായി ഗ്രഹിക്ക. ഇത് നിന്റെ വീര്യം പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ട സമയമാണ്; ഇത് നിനക്കായി മാത്രം, മറ്റാര്ക്കുമല്ല.”

Verse 46

स भवान्‌ मज्जमानानां बन्धूनां त्वं प्लवो भव । विविधानि तवास्त्राणि सन्ति माया च राक्षसी

നിന്റെ ബന്ധുക്കൾ അപകടസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുകയാണ്—നീ അവർക്കൊരു തോണിയായി മാറി അവരെ മറുകരയെത്തിക്കൂ. നിനക്കു പലവിധ ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ട്; രാക്ഷസീ മായാശക്തിയും ഉണ്ട്. ആ ശക്തികളാൽ സ്വന്തം ജനത്തെ രക്ഷിക്കൂ.

Verse 47

पश्य कर्णेन हैडिम्बे पाण्डवानामनीकिनी । काल्यमाना यथा गाव: पालेन रणमूर्थनि

ഹൈഡിംബീ! നോക്കൂ—ഇടയൻ പശുക്കളെ ഓടിക്കുന്നതുപോലെ, യുദ്ധത്തിന്റെ മുൻനിരയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് കർണൻ പാണ്ഡവരുടെ മഹാസൈന്യത്തെ തുരത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

Verse 48

एष कर्णों महेष्वासो मतिमान्‌ दृढविक्रम: । पाण्डवानामनीकेषु निहन्ति क्षत्रियर्षभान्‌

ഈ കർണൻ—മഹാധനുർധരൻ, ബുദ്ധിമാൻ, ദൃഢവിക്രമൻ—പാണ്ഡവരുടെ വ്യൂഹങ്ങളിൽ ക്ഷത്രിയരുടെ വൃഷഭസമാന വീരന്മാരെ വധിക്കുന്നു.

Verse 49

यह कर्ण महाथधनुर्धर, बुद्धिमान्‌ और दृढ़तापूर्वक पराक्रम प्रकट करनेवाला है। यह पाण्डवोंकी सेनाओंमें जो श्रेष्ठ क्षत्रिय वीर हैं, उनका विनाश कर रहा है ।।

ഈ കർണൻ മഹാധനുർധരൻ, ബുദ്ധിമാൻ, ദൃഢവിക്രമൻ; പാണ്ഡവസേനകളിലെ ശ്രേഷ്ഠ ക്ഷത്രിയവീരന്മാരെ അവൻ നശിപ്പിക്കുന്നു. അവന്റെ അമ്പുകളുടെ അഗ്നിതേജത്തിൽ ദഹിച്ച്, മഹത്തായ ശരവർഷം ചൊരിയുന്ന ദൃഢധന്വികളും യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിലകൊള്ളാൻ കഴിയുന്നില്ല—ശരജ്വാലയുടെ പീഡയിൽ അവർക്ക് നിലനിൽപ്പില്ല.

Verse 50

निशीथे सूतपुत्रेण शरवर्षेण पीडिता: । एते द्रवन्ति पञ्चाला: सिंहेनेवार्दिता मृगा:

നിശീഥത്തിൽ സൂതപുത്രന്റെ ശരവർഷം കൊണ്ട് പീഡിതരായി ഈ പാഞ്ചാലർ ഓടിപ്പോകുന്നു—സിംഹം തുരത്തുന്ന മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ.

Verse 51

देखो, जैसे सिंहसे पीड़ित हुए मृग भागते हैं, उसी प्रकार इस आधी रातके समय सूतपुत्रके द्वारा की हुई बाण-वर्षासे व्यथित हो ये पांचाल सैनिक भागे जा रहे हैं ।।

വായു പറഞ്ഞു—“നോക്കൂ; സിംഹം പീഡിപ്പിക്കുമ്പോൾ മാൻകൾ ഭീതിയിൽ ഓടിപ്പോകുന്നതുപോലെ, ഈ അർദ്ധരാത്രിയിൽ സൂതപുത്രൻ കർണ്ണൻ ചൊരിഞ്ഞ അമ്പുമഴയിൽ വേദനിച്ച പാഞ്ചാല സൈനികർ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ഓടിപ്പോകുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ ഇങ്ങനെ വളർന്നു മുന്നേറുന്ന കർണ്ണനെ തടയാൻ നിനക്കല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല—ഹേ ഭീമവിക്രമാ, ഭയങ്കര പരാക്രമവാനായ വീരാ! ഈ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിനക്കൊഴികെ ഇങ്ങനെ മുന്നേറുന്ന കർണ്ണനെ നിർത്താൻ യോഗ്യനായ യോദ്ധാവ് മറ്റൊരാളുമില്ല.”

Verse 52

स त्वं कुरु महाबाहो कर्म युक्तमिहात्मन: । मातुलानां 4 तेजसोअस्त्रबलस्य च

അതുകൊണ്ട്, ഹേ മഹാബാഹോ, ഇവിടെ നിന്റെ ധർമ്മത്തിനും ലക്ഷ്യത്തിനും യോജിച്ച കര്‍മ്മം ചെയ്യുക—അത് നിന്റെ മാതുലന്മാരുടെ തേജസ്സിനും ആയുധബലത്തിനും യോജിച്ച മഹത്വം കൈവരിക്കട്ടെ.

Verse 53

महाबाहो! तुम अपने पिता, मामा, तेज, अस्त्रबल तथा अपनी प्रतिष्ठके अनुरूप युद्धमें पराक्रम करो ।।

ഹേ മഹാബാഹോ! നിന്റെ പിതാവിനും മാതുലന്മാർക്കും, നിന്റെ തേജസ്സിനും ആയുധബലത്തിനും, നിന്റെ പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കും യോജിച്ച വിധത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ പരാക്രമം കാണിക്ക. ഹേ ഹൈഡിംബിയുടെ പുത്രാ! മനുഷ്യർ പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ—അവൻ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ നമ്മെ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കും എന്ന്; അതിനാൽ, ഹിഡിംബാകുമാരാ, നിന്റെ ബന്ധുക്കളെയും സ്വജനങ്ങളെയും ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് കരകയറ്റുക.

Verse 54

इच्छन्ति पितर: पुत्रान्‌ स्वार्थहेतोर्घटोत्कच । इहलोकात्‌ परे लोके तारयिष्यन्ति ये हिता:

ഹേ ഘടോത്കച! പിതാക്കന്മാർ സ്വന്തം സ്വാർത്ഥത്തിനായിട്ടാണ് പുത്രന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്—ഹിതൈഷികളായ പുത്രന്മാർ തങ്ങളെ ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് പരലോകത്തിലേക്ക് കടത്തിവിടുമെന്ന് കരുതി.

Verse 55

तव हद्वात्र बल॑ भीम॑ मायाश्व तव दुस्तरा: । संग्रामे युध्यमानस्य सततं भीमनन्दन,भीमनन्दन! संग्रामभूमिमें युद्ध करते समय सदा तुम्हारा भयंकर बल बढ़ता है और तुम्हारी मायाएँ दुस्तर होती हैं

ഹേ ഭീമാ! യുദ്ധഭൂമിയിൽ പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഭയങ്കര ബലം നിരന്തരം വർധിക്കുന്നു; നിന്റെ മായാശക്തികൾ അതിജീവിക്കാൻ ദുഷ്കരമാകുന്നു—ഹേ ഭീമനന്ദന!

Verse 56

पाण्डवानां प्रभग्नानां कर्णेन निशि सायकै: । मज्जतां धार्तराष्ट्रेषु भव पारं परंतप

വായു പറഞ്ഞു—രാത്രിയിൽ കർണന്റെ അമ്പുകളാൽ പാണ്ഡവസേന തകർന്നിരിക്കുന്നു. ധാർത്തരാഷ്ട്രരുടെ ഇടയിൽ അവർ മുങ്ങുന്നു; ഹേ ശത്രുതാപകാ, ഹേ ശത്രുതാപകാ! അവർക്കു നീ മറുകരയായി മാറുക.

Verse 57

रात्रौ हि राक्षसा भूयो भवन्त्यमितविक्रमा: । बलवन्त: सुदुर्धर्षा: शूरा विक्रान्तचारिण:

വായുദേവൻ പറഞ്ഞു—രാത്രിയിൽ രാക്ഷസരുടെ പരാക്രമം കൂടുതൽ വർധിക്കുന്നു. അപ്പോൾ അവർ അത്യന്തം ബലവാന്മാർ, അതിദുർധർഷർ, ശൂരർ, പരാക്രമത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ ആകുന്നു.

Verse 58

जहि कर्ण महेष्वासं निशीथे मायया रणे । पार्था द्रोणं वधिष्यन्ति धृष्टद्युम्नपुरोगमा:

വായു പറഞ്ഞു—അർദ്ധരാത്രിയിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്റെ മായയാൽ മഹാധനുർധരനായ കർണനെ വധിക്ക. പിന്നെ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ മുൻനിർത്തി പൃഥാപുത്രർ ദ്രോണാചാര്യനെ വധിക്കും.

Verse 59

संजय उवाच केशवस्य वच: श्रुत्वा बीभत्सुरपि राक्षसम्‌ | अभ्यभाषत कौरव्य घटोत्कचमरिंदमम्‌,संजय कहते हैं--कुरुगज! भगवान्‌ श्रीकृष्फका यह वचन सुनकर अर्जुनने भी शत्रुओंका दमन करनेवाले राक्षस घटोत्कचसे कहा--

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ കൗരവാ! കേശവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ബീഭത്സുവായ അർജുനനും ശത്രുദമനനായ രാക്ഷസൻ ഘടോത്കചനോട് സംസാരിച്ചു.

Verse 60

घटोत्कच भवांश्वैव दीर्घबाहुश्व सात्यकि: । मतो मे सर्वसैन्येषु भीमसेनश्न पाण्डव:,'घटोत्कच! मेरी सम्पूर्ण सेनाओंमें तीन ही वीर श्रेष्ठ माने गये हैं--तुम, महाबाहु सात्यकि तथा पाण्डुनन्दन भीमसेन

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഘടോത്കചാ! എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ എല്ലാ സൈന്യങ്ങളിലും മൂന്നു വീരന്മാരേ അഗ്രഗണ്യർ—നീ, ദീർഘബാഹുവായ സാത്യകി, പാണ്ഡുനന്ദനായ ഭീമസേനൻ.

Verse 61

तद्भधवान्‌ यातु कर्णेन द्वैरथं युध्यतां निशि । सात्यकि: पृष्ठगोपस्ते भविष्यति महारथ:

അപ്പോൾ ആ വന്ദ്യനായ വീരൻ കർണനോടൊപ്പം പുറപ്പെടട്ടെ; രാത്രിയിൽ ഇരുവരും രഥദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടട്ടെ. മഹാരഥൻ സാത്യകി നിന്റെ പൃഷ്ഠരക്ഷകനായും സംരക്ഷകനായും ഇരിക്കും.

Verse 62

“अतः तुम इस निशीथकालमें कर्णके साथ द्वैरथ युद्ध करो और महारथी सात्यकि तुम्हारे पृष्ठरक्षक होंगे ।। जहि कर्ण रणे शूरं सात्वतेन सहायवान्‌ । यथेन्द्रस्तारकं पूर्व स्कन्देन सह जध्निवान्‌

അതുകൊണ്ട് ഈ നിശീഥകാലത്ത് കർണനോടൊപ്പം ദ്വൈരഥയുദ്ധം ചെയ്‌ക; മഹാരഥൻ സാത്യകി നിന്റെ പൃഷ്ഠരക്ഷകനായിരിക്കും. സാത്വതൻ (സാത്യകി) സഹായത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ ശൂരനായ കർണനെ വധിക്ക—പൂർവ്വകാലത്ത് ഇന്ദ്രൻ സ്കന്ദനോടൊപ്പം ചേർന്ന് താരകനെ വധിച്ചതുപോലെ.

Verse 63

'जैसे पूर्वकालमें स्कन्दके साथ रहकर इन्द्रने तारकासुरका वध किया था, उसी प्रकार तुम भी सात्यकिकी सहायता पाकर रणभूमिमें शूरवीर कर्णको मार डालो” ।।

പൂർവ്വകാലത്ത് സ്കന്ദനോടൊപ്പം നിന്നുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രൻ താരകാസുരനെ വധിച്ചതുപോലെ, നീയും സാത്യകിയുടെ സഹായത്തോടെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ശൂരനായ കർണനെ വധിക്ക. ഘടോത്കചൻ പറഞ്ഞു—മഹാബാഹോ, പ്രഭോ! നിങ്ങൾ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ്. നിങ്ങളുടെ നിയോഗപ്രകാരം ഞാൻ കർണവധസങ്കൽപ്പത്തോടെ പുറപ്പെടുന്നു. ഓ ഭാരതാ! കർണനെ നേരിടാൻ ഞാൻ സമർത്ഥനാണ്; ദ്രോണാചാര്യനെയും ഞാൻ നന്നായി പ്രതിരോധിക്കാം; ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ മറ്റു മഹാത്മ ക്ഷത്രിയരോടും ഞാൻ പോരാടാൻ കഴിയും.

Verse 64

अद्य दास्यामि संग्रामं सूतपुत्राय तं निशि । यं जना: सम्प्रवक्ष्यन्ति यावद्‌ भूमिर्धरिष्यति

ഇന്ന് ഈ രാത്രിയിൽ ഞാൻ സൂതപുത്രനായ കർണനോടൊപ്പം അത്തരം ഒരു മഹാസംഗ്രാമം നടത്തും; ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ജനങ്ങൾ അതിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നതായിരിക്കും.

Verse 65

नचात्र शूरान्‌ मोक्ष्यामि न भीतान्न कृताञज्जलीन्‌ । सवनिव वधिष्यामि राक्षसं धर्ममास्थित:

ഈ യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ആരെയും വിട്ടുകളയുകയില്ല—ധീരന്മാരെയും അല്ല, ഭീതരെയും അല്ല, കൈകൂപ്പി അപേക്ഷിക്കുന്നവരെയും അല്ല. രാക്ഷസധർമ്മം ആശ്രയിച്ച് ഞാൻ എല്ലാവരെയും യജ്ഞബലിയെപ്പോലെ വധിച്ചുകളയും.

Verse 66

संजय उवाच एवमुक्‍्त्वा महाबाहुहैंडिम्बिर्वरवीरहा । अभ्ययात्‌ तुमुले कर्ण तव सैन्यं विभीषयन्‌

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—രാജാവേ! ശ്രേഷ്ഠവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന മഹാബാഹു ഹിഡിംബപുത്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ ഭീകരയുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ സൈന്യത്തെ ഭീതിയിലാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് കർണനെ നേരിടാൻ മുന്നേറി.

Verse 67

तमापतत्तं संक्रुद्धं दीप्तास्यं दीप्तमूर्थजम्‌ । प्रहसन्‌ पुरुषव्यात्र: प्रतिजग्राह सूतज:

ക്രോധം നിറഞ്ഞ് ജ്വലിക്കുന്ന മുഖവും തിളങ്ങുന്ന മുടിയുമുള്ള ആ രാക്ഷസൻ പാഞ്ഞുവരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ, പുരുഷസിംഹനായ സൂതപുത്രൻ കർണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ പ്രതിദ്വന്ദ്വിയായി ഏറ്റെടുത്തു.

Verse 68

तयो: समभवद्‌ युद्ध कर्णराक्षसयोर्मधे । गर्जतो राजशार्दूल शक्रप्रहादयोरिव

അപ്പോൾ കർണനും ആ രാക്ഷസനും തമ്മിൽ ഭീകരമായ യുദ്ധം ഉദിച്ചു. രാജശാർദൂലനായ കർണൻ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരിക്കൽ ശക്രൻ പ്രഹ്ലാദനോടു പോരാടിയതുപോലെ അവനോടു ഏറ്റുമുട്ടി.

Verse 172

इस प्रकार श्रीमह्ाा भारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत घटोत्कचवधपर्वमें यात्रियुद्धके अवसरपर संकुलयुद्धविषयक एक सौ बहत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ

ഇങ്ങനെ ശ്രീമഹാഭാരതത്തിലെ ദ്രോണപർവാന്തർഗതമായ ഘടോത്കചവധപർവത്തിൽ, രാത്രിയുദ്ധപ്രസംഗത്തിൽ, സംകുലയുദ്ധവിഷയക നൂറ്റി എഴുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.

Verse 173

नृपश्रेष्ठ! संग्रामभूमिमें गर्जना करते हुए कर्ण और राक्षस दोनोंमें इन्द्र और प्रह्नलादके समान युद्ध होने लगा ।।

നൃപശ്രേഷ്ഠാ! യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കർണനും രാക്ഷസനും തമ്മിൽ ഇന്ദ്രനും പ്രഹ്ലാദനും പോലെയുള്ള യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. ഇതി ശ്രീമഹാഭാരതേ ദ്രോണപർവണി ഘടോത്കചവധപർവണി രാത്രിയുദ്ധേ ഘടോത്കചപ്രോത്സാഹനേ ത്രിസപ്തത്യധികശതതമോऽധ്യായഃ.

Verse 386

रक्ष्यते शक्तिरेषा हि रौद्रें रूपं बिभर्ति च । क्योंकि उसके पास इन्द्रकी दी हुई शक्ति है

വായു പറഞ്ഞു—ഈ ശക്തി തീർച്ചയായും സംരക്ഷിച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്നതാണ്; അത് രൗദ്രവും ഭയങ്കരവുമായ രൂപം ധരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രൻ നൽകിയ ദിവ്യശക്തിയാണിത്—ജ്വലിക്കുന്ന ഉൽക്കപോലെ ദീപ്തം; മഹാബാഹോ, സൂതപുത്രൻ കർണ്ണൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രത്യേകമായി നിനക്കുമേൽ എറിയാൻ തന്നെയാണ് ഇതിനെ സൂക്ഷിച്ചുവെച്ചത്.