Adhyaya 19

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे अष्टादशो ऽध्यायः व्यास उवाच प्राङ्मुखो ऽन्नानि भुञ्जीत सूर्याभिमुख एव वा / आसीनस्त्वासने शुद्धे भूम्यां पादौ निधाय तु

ഇങ്ങനെ ശ്രീകൂർമപുരാണത്തിലെ ഷട്സാഹസ്ത്രീ സംഹിതയുടെ ഉത്തരവിഭാഗത്തിൽ അഷ്ടാദശ അധ്യായം. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—കിഴക്കോട്ടോ അല്ലെങ്കിൽ സൂര്യാഭിമുഖമായോ, ശുദ്ധാസനത്തിൽ ഇരുന്ന് പാദങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ വെച്ച് ഭക്ഷിക്കണം।

Verse 2

आयुष्यं प्राङ्मुखो भुङ्क्ते यशस्यं दक्षिणामुखः / श्रियं प्रत्यङ्मुखो भुङ्क्ते ऋतं भुङ्क्ते उदङ्मुखाः

കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് ഭക്ഷിച്ചാൽ ആയുസ്സ് വർധിക്കും; തെക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ചാൽ യശസ് ലഭിക്കും. പടിഞ്ഞാറോട്ടു മുഖം തിരിച്ചാൽ ശ്രീ-സമൃദ്ധി ലഭിക്കും; വടക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് ഭക്ഷിച്ചാൽ ഋതം—സത്യധർമ്മത്തിന്റെ ശക്തി—ലഭിക്കും।

Verse 3

पञ्चार्द्रे भोजनं कुर्याद् भूमौ पात्रं निधाय तु / उपवासेन तत्तुल्यं मनुराह प्रजापतिः

ദിവസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ഭാഗത്തിൽ മാത്രം, പാത്രം ഭൂമിയിൽ വെച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കണം; പ്രജാപതി മനു ഇതിനെ ഉപവാസത്തോട് തുല്യമായ പുണ്യമെന്ന് പറയുന്നു।

Verse 4

उपलिप्ते शुचौ देशे पादौ प्रक्षाल्य वै करौ / आचम्यार्द्राननो ऽक्रोधः पञ्चार्द्रे भोजनं चरेत्

ഉപലിപ്തവും ശുദ്ധവുമായ സ്ഥലത്ത് പാദങ്ങളും കൈകളും കഴുകി; ആചമനം ചെയ്ത്, മുഖം ഈർപ്പത്തോടെ നിലനിർത്തി, ക്രോധമില്ലാതെ വിധിപൂർവ്വം ഭോജനം ചെയ്യണം।

Verse 5

महाव्यहृतिभिस्त्वन्नं परिधायोदकेन तु / अमृतोपस्तरणमसीत्यापोशानक्रियां चरेत्

മഹാവ്യാഹൃതികൾ ജപിച്ച് ജലത്തോടെ അന്നത്തെ പരിധി ചെയ്ത് സംസ്കരിച്ച്; തുടർന്ന് “നീ അമൃതത്തിന്റെ ഉപസ്തരണം” എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ആപോശനക്രിയ നടത്തണം।

Verse 6

स्वाहाप्रणवसंयुक्तां प्राणायाद्याहुतिं ततः / अपानाय ततो हुत्वा व्यानाय तदनन्तरम्

അതിനുശേഷം ഓംകാരവും “സ്വാഹാ”യും ചേർന്ന ആദ്യ ആഹുതി പ്രാണനു അർപ്പിക്കണം; പിന്നെ അപാനനു, തുടർന്ന് വ്യാനനു ആഹുതി നൽകണം।

Verse 7

उदानाय ततः कुर्यात् समानायेति पञ्चमीम् / विज्ञाय तत्त्वमेतेषां जुहुयादात्मनि द्विजः

അതിനുശേഷം ഉദാനനു ആഹുതി ചെയ്യണം; സമാനനു അഞ്ചാമത്തെ ആഹുതിയും അർപ്പിക്കണം. ഇവയുടെ തത്ത്വം അറിഞ്ഞ ദ്വിജൻ അവയെ ആത്മാവിലേക്കുതന്നെ ഹോമം ചെയ്യണം।

Verse 8

शेषमन्नं यथाकामं भुञ्जीतव्यं जनैर्युतम् / ध्यात्वा तन्मनसा देवमात्मानं वै प्रजापतिम्

പിന്നീട് ശേഷിക്കുന്ന അന്നം അവിടെയുള്ളവരോടൊപ്പം ഇഷ്ടാനുസരണം ഭുജിക്കാം; അതേ മനസ്സോടെ ദേവസ്വരൂപമായ ആത്മാവ്—പ്രജാപതി—യെ ധ്യാനിക്കണം।

Verse 9

अमृतापिधानमसीत्युपरिष्टादपः पिबेत् / आचान्तः पुनराचामेदायं गौरिति मन्त्रतः

“നീ അമൃതത്തിന്റെ ആവരണം ആകുന്നു” എന്നു ജപിച്ച് വിധിപ്രകാരം മുകളിൽ നിന്നു ജലം ആചമനം ചെയ്യണം. ആചമനം കഴിഞ്ഞ് “ഇത് ഗാവാണ്” എന്ന മന്ത്രത്തോടെ നിയമാനുസാരം വീണ്ടും ആചമനം ചെയ്യണം.

Verse 10

द्रुपदां वा त्रिरावर्त्य सर्वपापप्रणाशनीम् / प्राणानां ग्रन्थिरसीत्यालभेद् हृदयं ततः

അല്ലെങ്കിൽ സർവ്വപാപനാശിനിയായ ശുദ്ധിമന്ത്രം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആവർത്തിച്ച്, തുടർന്ന് “നീ പ്രാണങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥി ആകുന്നു” എന്നു ധ്യാനിച്ച് ഹൃദയം സ്പർശിക്കണം; പിന്നെ വിധി തുടരുക.

Verse 11

आचम्याङ्गुष्ठमात्रेति पादाङ्गुष्ठे ऽथ दक्षिणे / निः स्त्रवयेद् हस्तजलमूर्ध्वहस्तः समाहितः

ആചമനം ചെയ്ത് അങ്കുഷ്ഠമാത്രം ജലം എടുത്ത്, തുടർന്ന് വലതുകാലിന്റെ വലിയ വിരലിൽ കൈയിലെ ജലം തുളുമ്പിവിടണം—കൈ ഉയർത്തി, മനസ്സിനെ സമാഹിതമായി നിലനിർത്തണം.

Verse 12

हुतानुमन्त्रणं कुर्यात् श्रद्धायामिति मन्त्रतः / अथाक्षरेण स्वात्मानं योजयेद् ब्रह्मणेति हि

“ശ്രദ്ധായാം…” എന്നാരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രത്തോടെ അർപ്പിച്ച ആഹുതിക്ക് വിധിപ്രകാരം അനുമന്ത്രണം ചെയ്യണം. തുടർന്ന് പവിത്ര അക്ഷരം “ഓം” വഴി, “ബ്രഹ്മണേ” മന്ത്രത്തോടെ സ്വാത്മാവിനെ ബ്രഹ്മത്തിൽ യോജിപ്പിക്കണം.

Verse 13

सर्वेषामेव यागानामात्मयागः परः स्मृतः / यो ऽनेन विधिना कुर्यात् स याति ब्रह्मणः क्षयम्

എല്ലാ യാഗങ്ങളിലുമെല്ലാം ആത്മയാഗം (അന്തര്യാഗം) പരമമെന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ വിധിപ്രകാരം അത് ചെയ്യുന്നവൻ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ അക്ഷയപദം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 14

यज्ञोपवीती भुञ्जीत स्त्रग्गन्धालङ्कृतः शुचिः / सायंप्रापर्नान्तरा वै संध्यायां तु विशेषतः

യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചു, ശുചിയായി, മാല‑സുഗന്ധ‑യോഗ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച് ഭോജനം കഴിക്കണം. ഇത് സായാഹ്നത്തിൽ—അപരാഹ്നവും സന്ധ്യയും ഇടയ്ക്കുള്ള സമയത്ത്—പ്രത്യേകിച്ച് സന്ധ്യാവന്ദന സമയത്ത് ചെയ്യേണ്ടതാണ്.

Verse 15

नाद्यात् सूर्यग्रहात् पूर्वमह्नि सायं शशिग्रहात् / ग्रहकाले च नाश्नीयात् स्नात्वाश्नीयात् तु मुक्तयोः

സൂര്യഗ്രഹണത്തിന് മുമ്പ് പകലിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്; ചന്ദ്രഗ്രഹണത്തിന് മുമ്പ് സായാഹ്നത്തിലും കഴിക്കരുത്. ഗ്രഹണകാലത്ത് ഭക്ഷണം നിരോധിതം; ഗ്രഹണം വിട്ടശേഷം സ്നാനം ചെയ്ത് പിന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

Verse 16

मुक्ते शशिनि भुञ्जीत यदि न स्यान्महानिशा / अमुक्तयोरस्तङ्गतयोरद्याद् दृष्ट्वा परे ऽहनि

ചന്ദ്രൻ വിമുക്തനായി (ഉദിച്ച) ഇരുന്നാൽ, ‘മഹാനിശ’ എന്ന നിശ്ചിത ഉപവാസരാത്രി അല്ലെങ്കിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാം. എന്നാൽ സൂര്യ‑ചന്ദ്രൻ ഇരുവരും ഉദിക്കാതെയോ അസ്തമിച്ചോ ഇരുന്നാൽ, അടുത്ത ദിവസം അവരെ ദർശിച്ച ശേഷം മാത്രമേ ഭക്ഷണം കഴിക്കാവൂ.

Verse 17

नाश्नीयात् प्रेक्षमाणानामप्रदायैव दुर्मतिः / न यज्ञशिष्टादन्द् वा न क्रुद्धो नान्यमानसः

ദുർമതി ഉള്ളവൻ മറ്റുള്ളവർ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ അവർക്കു പങ്ക് നൽകാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്. യജ്ഞശിഷ്ടം (യജ്ഞാനന്തര പ്രസാദം) ഇല്ലാതെ കഴിക്കരുത്; കോപത്തോടെ കഴിക്കരുത്; മനസ്സ് മറ്റിടത്ത് പതിപ്പിച്ചും കഴിക്കരുത്.

Verse 18

आत्मार्थं भोजनं यस्य रत्यर्थं यस्य मैथुनम् / वृत्यर्थं यस्य चाधीतं निष्फलं तस्य जीवितम्

ആരുടെയോ ഭക്ഷണം വെറും സ്വാർത്ഥത്തിനായി, ആരുടെയോ മൈഥുനം വെറും ഭോഗത്തിനായി, ആരുടെയോ പഠനം വെറും ഉപജീവനത്തിനായി മാത്രമെങ്കിൽ—അവന്റെ ജീവിതം നിഷ്ഫലം.

Verse 19

यद्भुङ्क्ते वेष्टितशिरा यच्च भुङ्क्ते उदङ्मुखः / सोपानत्कश्च यद् भुङ्क्ते सर्वं विद्यात् तदासुरम्

തല മൂടി ഭക്ഷിക്കുന്നതും, ഉത്തരമുഖമായി ഭക്ഷിക്കുന്നതും, പാദുക/ചെരിപ്പ് ധരിച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്നതും—ഇവയെല്ലാം ആസുര (അശുദ്ധ, അനിയന്ത്രിത) സ്വഭാവമെന്ന് അറിയണം।

Verse 20

नार्धरात्रे न मध्याह्ने नाजीर्णे नार्द्रवस्त्रधृक् / न च भिन्नासनगतो न शयानः स्थितो ऽपि वा

അർദ്ധരാത്രിയിലും അല്ല, മധ്യാഹ്നത്തിലും അല്ല, അജീർണ്ണാവസ്ഥയിൽ അല്ല, നനഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചും അല്ല; പൊട്ടിയ/അയോഗ്യമായ ആസനത്തിൽ ഇരുന്നും അല്ല; കിടന്നും അല്ല—നിന്നും പോലും (ജപം/പാരായണം) ചെയ്യരുത്।

Verse 21

न भिन्नभाजने चैव न भूम्यां न च पाणिषु / नोच्छिष्टो घृतमादद्यान्न मूर्धानं स्पृशेदपि

പൊട്ടിയ പാത്രത്തിൽ അല്ല, നിലത്തു നിന്ന് അല്ല, കൈകളിൽ വെച്ചും നെയ്യ് എടുക്കരുത്। ഉച്ഛിഷ്ട/അശുദ്ധാവസ്ഥയിൽ നെയ്യ് എടുക്കരുത്; തലയും സ്പർശിക്കരുത്।

Verse 22

न ब्रह्म कीर्तयन् वापि न निः शेषं न भार्यया / नान्धकारे न चाकाशे न च देवालयादिषु

ബ്രഹ്മനെ കീര്ത്തനം/പാരായണം ചെയ്യുന്നതും അനുപയോഗ്യമായി ചെയ്യരുത്—അശ്രദ്ധയായി അല്ല, ഭാര്യയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലും അല്ല; ഇരുട്ടിൽ അല്ല, തുറന്ന ആകാശത്തിൻ കീഴിലും (അനാവൃത സ്ഥലത്ത്) അല്ല, ദേവാലയാദികളിലും (അനുചിതമെങ്കിൽ) അല്ല।

Verse 23

नैकवस्त्रस्तु भुञ्जीत न यानशयनस्थितः / न पादुकानिर्गतो ऽथ न हसन् विलपन्नपि

ഒറ്റ വസ്ത്രം മാത്രം ധരിച്ചു ഭക്ഷിക്കരുത്; വാഹനത്തിൽ ഇരുന്നും അല്ല, കിടക്കയിൽ കിടന്നും അല്ല। പാദുക/ചെരിപ്പ് ധരിച്ചു പുറത്തുപോയി വന്നിട്ടും ഭക്ഷിക്കരുത്; ചിരിച്ചും കരഞ്ഞും ഭക്ഷിക്കരുത്।

Verse 24

भुक्त्वैवं सुखमास्थाय तदन्नं परिणामयेत् / इतिहासपुराणाभ्यां वेदार्थानुपबृंहयेत्

ഇങ്ങനെ ഭോജനം ചെയ്ത് സുഖമായി ഇരുന്ന് ആ അന്നം യഥാവിധി ജീർണ്ണിക്കുവാൻ അനുവദിക്കണം; ഇതിഹാസ‑പുരാണങ്ങളാൽ വേദാർത്ഥം പുഷ്ടിപ്പെടുത്തി വ്യക്തമാക്കണം।

Verse 25

ततः संध्यामुपासीत पूर्वोक्तविधिना द्विजः / आसीनस्तु जपेद् देवीं गायत्रीं पश्चिमां प्रति

അതിനുശേഷം ദ്വിജൻ മുൻപറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം സന്ധ്യോപാസന നടത്തണം; പിന്നെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് പടിഞ്ഞാറോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് ദേവീ ഗായത്രി ജപിക്കണം।

Verse 26

न तिष्ठति तु यः पुर्वां नास्ते संध्यां तु पश्चिमाम् / स शूद्रेण समो लोके सर्वधर्मविवर्जितः

പ്രാതഃസന്ധ്യ അനുഷ്ഠിക്കാത്തവനും സായംസന്ധ്യയും അനുഷ്ഠിക്കാത്തവനും ലോകത്തിൽ ശൂദ്രസമൻ—സകല ധർമ്മങ്ങളിൽ നിന്നും വിട്ടുപോയവൻ—എന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 27

हुत्वाग्निं विधिवन्मन्त्रैर्भुक्त्वा यज्ञावशिष्टकम् / सभृत्यबान्धवजनः स्वपेच्छुष्कपदो निशि

മന്ത്രങ്ങളോടെ വിധിപ്രകാരം അഗ്നിയിൽ ഹോമം അർപ്പിച്ച്, യജ്ഞാവശിഷ്ട പ്രസാദം ഭുജിച്ച്, ഭൃത്യ‑ബന്ധു‑ആശ്രിതജനങ്ങളോടുകൂടെ, രാത്രിയിൽ തനിക്കിഷ്ടമുള്ള ഉണങ്ങിയ സമതല ശയനസ്ഥാനത്ത് ശയിക്കണം।

Verse 28

नोत्तराभिमुखः स्वप्यात् पश्चिमाभिमुखो न च / न चाकाशे न नग्नो वा नाशुचिर्नासने क्वचित्

ഉത്തരദിശയിലേക്കു മുഖം തിരിച്ച് ശയിക്കരുത്; പടിഞ്ഞാറോട്ടും അല്ല. തുറന്ന ആകാശത്തിൻ കീഴിലും അല്ല, നഗ്നനായി പോലും അല്ല; അശുദ്ധാവസ്ഥയിൽ അല്ല, ഒരിക്കലും അശുചിയായ ആസനത്തിൽ അല്ല।

Verse 29

न शीर्णायां तु खट्वायां शून्यागारे न चैव हि / नानुवंशं न पालाशे शयने वा कदाचन

പൊട്ടിയ കട്ടിലിലും ശൂന്യഗൃഹത്തിലും ഒരിക്കലും കിടക്കരുത്. മുളച്ചട്ടത്തിലോ പലാശമരക്കട്ടിലോ കദാപി ശയിക്കരുത്.

Verse 30

इत्येतदखिलेनोक्तमहन्यहनि वै मया / ब्राह्मणानां कृत्यजातमपवर्गफलप्रदम्

ഇങ്ങനെ ഞാൻ ദിനംപ്രതി ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കു നിശ്ചിതമായ സമസ്ത കൃത്യസമൂഹവും പൂർണ്ണമായി പ്രസ്താവിച്ചു—അവ അപവർഗ്ഗം, അഥവാ മോക്ഷഫലം നൽകുന്നവയാണ്.

Verse 31

नास्तिक्यादथवालस्यात् ब्राह्मणो न करोति यः / स याति नरकान् घोरान् काकयोनौ च जायते

നാസ്തിക്യത്താലോ ആലസ്യത്താലോ നിശ്ചിത കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യാത്ത ബ്രാഹ്മണൻ ഭയങ്കര നരകങ്ങളിൽ പതിച്ച്, കാക്കയുടെ യോനിയിലും ജനിക്കുന്നു.

Verse 32

नान्यो विमुक्तये पन्था मुक्त्वाश्रमविधिं स्वकम् / तस्मात् कर्माणि कुर्वोत तुष्टये परमेष्ठिनः

സ്വാശ്രമവിധി ഉപേക്ഷിച്ച് പൂർണ്ണ വിമുക്തിക്കു മറ്റൊരു പഥമില്ല. അതുകൊണ്ട് പരമേഷ്ഠി ഭഗവാന്റെ തൃപ്തിക്കായി സ്വന്തം കർമങ്ങൾ ആചരിക്കണം.