Adhyaya 17
Rules of Food, Acceptance, and Purity for the Twice-Born (Dvija-Śauca and Anna-Doṣa)
ഉത്തരഭാഗത്തിലെ ധർമ്മോപദേശത്തിൽ വ്യാസൻ അന്നം, ദാതാക്കൾ, ശൗച-അശൗച നിയമങ്ങൾ എന്നിവ കർശനമായി നിരൂപിക്കുന്നു. ഭക്ഷണം പാപ-പുണ്യവും സാമൂഹ്യ/യാജ്ഞിക നിലയും പകരുന്ന നൈതിക-കർമ്മമാർഗമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കി, അടിയന്തരാവസ്ഥയില്ലാതെ ശൂദ്രബന്ധിത നിന്ദ്യ അന്നം കഴിച്ചാൽ പതനവും ദുർജന്മവും ഉണ്ടാകുമെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു; മരണസമയത്ത് ജീർണ്ണമാകുന്ന അന്നം പോലും പുനർജന്മത്തെ അന്നസ്വാമിയുടെ യോനി/ജാതിയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്നും പറയുന്നു. തുടർന്ന് ആരുടെ അന്നം ഒഴിവാക്കണം, ഏത് ദാനങ്ങൾ അഗ്രാഹ്യം, കൂടാതെ ഏത് പച്ചക്കറി, കിഴങ്ങ്-കൂൺ, മാംസം, മത്സ്യം, ക്ഷീരപദാർത്ഥങ്ങൾ നിരോധിതമോ നിബന്ധനാപൂർവം അനുവദനീയമോ എന്ന ദീർഘ പട്ടിക നൽകുന്നു. മുടി/കീടം, മൃഗം മൂക്കുക, വീണ്ടും പാചകം, ബഹിഷ്കൃതരുമായി അല്ലെങ്കിൽ രജസ്വലാസ്പർശം, പഴക്കം മുതലായ മലിനീകരണനിയമങ്ങളും പറയുന്നു. അവസാനം ദ്വിജർക്കു മദ്യപാനം കഠിനമായി നിരോധിച്ച് ഫലവും ശുദ്ധിയുടെ തർക്കവും (ദോഷം പുറത്താകുന്നതുവരെ നിലനിൽക്കും) വ്യക്തമാക്കി, അടുത്ത യോഗ-വേദാന്ത সাধനയ്ക്ക് ശൗചവും സംയമവും അനിവാര്യ മുൻവ്യവസ്ഥയാക്കുന്നു।
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे षोडशो ऽध्यायः व्यास उवाच नाद्याच्छूद्रस्य विप्रो ऽन्नं मोहाद् वा यदि वान्यतः / स शूद्रयोनिं व्रजति यस्तु भुङ्क्ते ह्यनापदि
ഇങ്ങനെ ശ്രീകൂർമപുരാണത്തിലെ ഷട്സാഹസ്ത്രീ സംഹിതയുടെ ഉത്തരവിഭാഗത്തിലെ പതിനാറാം അധ്യായം. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—ബ്രാഹ്മണൻ മോഹത്താലോ മറ്റേതെങ്കിലും കാരണത്താലോ ശൂദ്രന്റെ അന്നം ഭക്ഷിക്കരുത്. അടിയന്തരാവസ്ഥയില്ലാതെ അത് ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ ശൂദ്രയോനിയെ പ്രാപിക്കും.
Verse 2
षण्मासान् यो द्विजो भुङ्क्ते शूद्रस्यान्नं विगर्हितम् / जीवन्नेव भवेच्छूद्रो मृतः श्वा चाभिजायते
ഏത് ദ്വിജൻ ആറുമാസം ശൂദ്രന്റെ നിന്ദ്യമായ അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നുവോ, അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കെ തന്നെ ശൂദ്രസമനാകുന്നു; മരണാനന്തരം നായയായി ജനിക്കുന്നു.
Verse 3
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्रस्य च मुनीश्वराः / यस्यान्नेनोदरस्थेन मृतस्तद्योनिमाप्नुयात्
ഹേ മുനീശ്വരന്മാരേ! ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ അല്ലെങ്കിൽ ശൂദ്രൻ—ആരായാലും, മറ്റൊരാളുടെ അന്നം വയറ്റിൽ ജീർണ്ണിക്കാതെ ശേഷിക്കെ മരിച്ചാൽ, ആ അന്നം ആരുടേതോ അവരുടെ യോനിയിൽ തന്നെ പുനർജന്മം പ്രാപിക്കും.
Verse 4
राजान्नं नर्तकान्नं च तक्ष्णो ऽन्नं चर्मकारिणः / गणान्नं गणिकान्नं च षण्ढान्नं चैव वर्जयेत्
രാജാവിന്റെ അന്നം, നർത്തകന്റെ അന്നം, തച്ചന്റെ അന്നം, ചർമ്മകാരന്റെ അന്നം; അതുപോലെ ഗണങ്ങളുടെ (ക്ഷേത്രസേവകരുടെ) അന്നം, ഗണികയുടെ അന്നം, ഷണ്ഢന്റെ അന്നം—ഇവയെല്ലാം വర్జിക്കണം.
Verse 5
चक्रोपजीविरजकतस्करध्वजिनां तथा / गान्धर्वलोहकारान्नं सूतकान्नं च वर्जयेत्
ചക്രം നിർമ്മിച്ച് ജീവിക്കുന്നവർ, രജകർ, കള്ളൻ, ധ്വജധാരി—ഇവരുടെ അന്നം ഒഴിവാക്കണം. അതുപോലെ ഗായക-നർത്തകർ, ലോഹകാരൻ എന്നിവരുടെ അന്നവും സൂതകബന്ധമുള്ള അന്നവും വർജ്യം.
Verse 6
कुलालचित्रकर्मान्नं वार्धुषेः पतितस्य च / पौनर्भवच्छत्रिकयोरभिशस्तस्य चैव हि
കുശവൻ (കുലാലൻ)യും ചിത്രകാര-ശില്പിയും ഉള്ള അന്നം, കൂടാതെ പലിശക്കാരന്റെ അന്നവും പതിതന്റെ അന്നവും ഒഴിവാക്കണം. അതുപോലെ പുനർഭവ (പുനർവിവാഹിത)യും ഛത്രികയും ഉള്ള അന്നം, മഹാപാപം മൂലം പൊതുവിൽ കുറ്റാരോപിതനായവന്റെ അന്നവും വർജ്യം.
Verse 7
सुवर्णकारशैलूषव्याधबद्धातुरस्य च / चिकित्सकस्य चैवान्नं पुंश्चल्या दण्डिकस्य च
സ്വർണ്ണകാരൻ, നടൻ, വേട്ടക്കാരൻ, ബന്ധനത്തിലിരിക്കുന്നവൻ, രോഗി—ഇവരുടെ അന്നം; അതുപോലെ വൈദ്യന്റെ അന്നം, പുംശ്ചലി (വ്യഭിചാരിണി)യുടെ അന്നം, ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട കുറ്റവാളിയുടെ അന്നവും ഒഴിവാക്കണം.
Verse 8
स्तेननास्तिकयोरन्नं देवतानिन्दकस्य च / सोमविक्रयिणश्चान्नं श्वपाकस्य विशेषतः
കള്ളന്റെയും നാസ്തികന്റെയും അന്നം, ദേവതകളെ നിന്ദിക്കുന്നവന്റെ അന്നവും ഒഴിവാക്കണം. സോമം വിൽക്കുന്നവന്റെ അന്നവും—വിശേഷിച്ച് ശ്വപാകൻ (ചാണ്ഡാലൻ)ന്റെ അന്നം—അത്യന്തം വർജ്യം.
Verse 9
भार्याजितस्य चैवान्नं यस्य चोपपतिर्गृहे / उत्सृष्टस्य कदर्यस्य तथैवोच्छिष्टभोजिनः
ഭാര്യയുടെ അധീനനായ പുരുഷന്റെ അന്നം, കൂടാതെ വീട്ടിൽ ഉപപതി (പരപുരുഷൻ) ഉള്ളവന്റെ അന്നവും ഒഴിവാക്കണം. അതുപോലെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവൻ, കദര്യൻ (കഞ്ഞുസൻ), ഉച്ഛിഷ്ടഭോജി എന്നിവരുടെ അന്നവും വർജ്യം.
Verse 10
अपाङ्क्त्यान्नं च सङ्घान्नं शस्त्राजीवस्य चैव हि / क्लीबसंन्यासिनोश्चान्नं मत्तोन्मत्तस्य चैव हि / भीतस्य रुदितस्यान्नमवक्रुष्टं परिक्षुतम्
ഭോജനപങ്ക്തിയിൽ ഇരിക്കാൻ അയോഗ്യരിൽ നിന്നു ലഭിച്ച അന്നം, ജനക്കൂട്ടത്തിൽ വിതരണം ചെയ്യുന്ന സംഘം-അന്നം, ആയുധജീവിയുടെ അന്നം; ക്ളീബന്റെയും സന്ന്യാസിയുടെയും അന്നം; മത്തനോ ഉന്മത്തനോ ആയവന്റെ അന്നം; ഭീതനായോ കരയുന്നവനോ ആയവന്റെ അന്നം; നിന്ദിക്കപ്പെട്ടതോ തുമ്മൽ വീണതോ ആയ അന്നം—ഇവ എല്ലാം വर्ज്യമാണ്।
Verse 11
ब्रह्मद्विषः पापरुचेः श्राद्धान्नं सूतकस्य च / वृथापाकस्य चैवान्नं शावान्नं श्वशुरस्य च
വേദ-ബ്രഹ്മത്തെ ദ്വേഷിക്കുന്നവന്റെ, പാപത്തിൽ രുചിയുള്ളവന്റെ, ശ്രാദ്ധത്തിനായി പാകം ചെയ്ത അന്നം, സൂതക (ജന്മാശൗച) നിലയിലുള്ളവന്റെ അന്നം; യുക്തമായ ഉദ്ദേശം/വിധി ഇല്ലാതെ പാകം ചെയ്ത വൃഥാപാക അന്നം, ശാവാശൗചമുള്ള വീട്ടിലെ അന്നം, കൂടാതെ ശ്വശുരന്റെ അന്നം—ഇവ എല്ലാം വर्ज്യമാണ്।
Verse 12
अप्रजानां तु नारीणां भृतकस्य तथैव च / कारुकान्नं विशेषेण शस्त्रविक्रयिणस्तथा
പുരുഷരക്ഷകൻ/പാലകൻ ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീകളുടെ അന്നദാനം, ഭൃതകൻ (കൂലിക്കാരൻ/സേവകൻ) എന്നവന്റെ അന്നം; പ്രത്യേകിച്ച് കരുകൻ/കരിഗർ (കൈത്തൊഴിലാളി)മാരുടെ അന്നം; ആയുധം വിറ്റ് ജീവിക്കുന്നവരുടെ അന്നം—ഇവ സ്വീകരിക്കരുത്।
Verse 13
शौण्डान्नं घाटिकान्नं च भिषजामन्नमेव च / विद्धप्रजननस्यान्नं परिवित्त्यन्नमेव च
മദ്യപൻ (ശൗണ്ഡൻ) എന്നവന്റെ അന്നം, ചൂതാട്ടക്കാരൻ (ഘാടികൻ) എന്നവന്റെ അന്നം, വൈദ്യരുടെ അന്നം; സന്താനോത്പാദനത്തിന്റെ യുക്തിക്രമം ലംഘിച്ചവന്റെ അന്നം, മുതിർന്ന സഹോദരൻ ജീവിച്ചിരിക്കെ ഇളയവൻ വിവാഹം ചെയ്ത (പരിവിത്തി) ബന്ധമുള്ള അന്നം—ഇവ എല്ലാം അയോഗ്യം।
Verse 14
पुनर्भुवो विशेषेण तथैव दिधिषूपतेः / अवज्ञातं चावधूतं सरोषं विस्मयान्वितम् / गुरोरपि न भोक्तव्यमन्नं संस्कारवर्जितम्
പ്രത്യേകിച്ച് പുനർഭൂ (പുനർവിവാഹിത) സ്ത്രീയുടെ അന്നവും, ദിധിഷൂപതി (അവളുടെ ഭർത്താവ്)യുടെ അന്നവും ഭക്ഷിക്കരുത്. അവജ്ഞയോടെ നൽകിയതോ, എറിഞ്ഞു നൽകിയതോ, കോപത്തോടെ നൽകിയതോ, അനുപയോഗ്യമായ വിസ്മയഭാവത്തോടെ നൽകിയതോ ആയ അന്നവും ഭക്ഷിക്കരുത്. ഗുരുവിന്റെ അന്നം പോലും യഥോചിത സംസ്കാരമില്ലെങ്കിൽ ഭോജ്യമല്ല।
Verse 15
दुष्कृतं हि मनुष्यस्य सर्वमन्ने व्यवस्थितम् / यो यस्यान्नं समश्नाति स तस्याश्नानि किल्बिषम्
മനുഷ്യന്റെ ദുഷ്കൃത്യം അവന്റെ അന്നത്തിൽ തന്നെയെന്നപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു. ആരുടെ അന്നം ആരെല്ലാം ഭക്ഷിക്കുമോ, അവൻ അവരുടെ പാപവും പങ്കിടുന്നു.
Verse 16
आर्धिकः कुलमित्रश्च स्वगोपालश्च नापितः / एते शूद्रेषु भोज्यान्ना यश्चात्मानं निवेदयेत्
ആർധികൻ (പങ്കുചെയ്തു കൃഷി ചെയ്യുന്നവൻ), കുലമിത്രൻ (ഗൃഹസ്ഥനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി ജീവിക്കുന്നവൻ), സ്വന്തം ഗോപാലൻ, നാപിതൻ—ശൂദ്രന്മാരിൽ ഇവർ ഭോജ്യർ; കൂടാതെ സേവയ്ക്ക് സ്വയം സമർപ്പിക്കുന്നവനും ഭോജ്യൻ.
Verse 17
कुशीलवः कुम्भकारः क्षेत्रकर्मक एव च / एते शूद्रेषु भोज्यान्ना दत्त्वा स्वल्पं पणं बुधैः
കുശീലവൻ (ഗായകൻ/നടൻ), കുംഭകാരൻ (കുമ്മാളൻ), കൃഷിത്തൊഴിലാളി—ശൂദ്രന്മാരിൽ ഇവർ ഭോജ്യർ; ബുദ്ധിമാന്മാർ അവർക്കു അല്പം വേതനവും നൽകണം.
Verse 18
पायसं स्नेहपक्वं यद् गोरसं चैव सक्तवः / पिण्याकं चैव तैलं च शूद्राद् ग्राह्यं द्विजातिभिः
നെയ്യിൽ പാകം ചെയ്ത പായസം, പാൽയും സത്തുവും പോലുള്ളവ, കൂടാതെ പിണ്യാകം (എണ്ണക്കട്ടി)യും എണ്ണയും—ഇവ ശൂദ്രനിൽ നിന്ന് ദ്വിജന്മാർ സ്വീകരിക്കാം.
Verse 19
वृन्ताकं नालिकाशाकं कुसुम्भाश्मन्तकं तथा / पलाण्डुं लशुनं शुक्तं निर्यासं चैव वर्जयेत्
വഴുതന, നാളികാ-ശാകം, കുസുംബം, അശ്മന്തക-ശാകം; കൂടാതെ ഉള്ളി, വെളുത്തുള്ളി, പുളിച്ച/പുളിപ്പിച്ച ആഹാരം, മരച്ചാറുപോലുള്ള നിര്യാസം—ഇവയെല്ലാം ഒഴിവാക്കണം.
Verse 20
छत्राकं विड्वराहं च शेलं पेयूषमेव च / विलयं सुमुखं चैव कवकानि च वर्जयेत्
ഛത്രാകം (മഷ്റൂം), വിഡ്വരാഹം എന്ന പന്നി, ശേലം, പേയൂഷം, വിലയം, സുമുഖം എന്നിവയും എല്ലാ കവകങ്ങളും (ഫംഗസ്) ഉപേക്ഷിക്കണം.
Verse 21
गृञ्जनं किंशुकं चैव ककुभाण्डं तथैव च / उदुम्बरमलाबुं च जग्ध्वा पतति वै द्विजः
ഗൃഞ്ജനം, കിംശുകം, കകുഭാണ്ഡം, ഉദുംബരം, അലാബു—ഇവ കഴിച്ചാൽ ദ്വിജൻ തീർച്ചയായും ധർമ്മസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് പതിക്കുന്നു.
Verse 22
वृथा कृशरसंयावं पायसापूपमेव च / अनुपाकृतमांसं च देवान्नानि हवींषि च
വിധിയില്ലാതെ വ്യർത്ഥമായി കൃശര-സംയാവം, പായസം, അപൂപം എന്നിവ അർപ്പിക്കരുത്; അതുപോലെ പാകമാകാത്ത മാംസം, ദേവാന്നം, ഹവീംഷി എന്നിവയും അനുപയോഗ്യമായി സമർപ്പിക്കരുത്.
Verse 23
यवागूं मातुलिङ्गं च मत्स्यानप्यनुपाकृतान् / नीपं कपित्थं प्लक्षं च प्रयत्नेन विवर्जयेत्
യവാഗൂ (തണുത്ത അരിക്കഞ്ഞി), മാതുലിംഗം (സിട്രൺ) കൂടാതെ പാകമാകാത്ത മത്സ്യങ്ങൾ; അതുപോലെ നീപം, കപിത്തം, പ്ലക്ഷം എന്നിവയും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ച് ഒഴിവാക്കണം.
Verse 24
पिण्याकं चोद्धृतस्नेहं देवधान्य तथैव च / रात्रौ च तिलसंबद्धं प्रयत्नेन दधि त्यजेत्
പിണ്യാകം (എണ്ണക്കട്ടി/ഖലി), സ്നേഹം എടുത്തുകളഞ്ഞ ഭക്ഷണം, ദേവധാന്യം; കൂടാതെ രാത്രിയിൽ എള്ളോടു ചേർന്ന വിഭവങ്ങളും ദധി (തൈര്)യും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ച് ഉപേക്ഷിക്കണം.
Verse 25
नाश्नीयात् पयसा तक्रं न बीजान्युपजीवयेत् / क्रियादुष्टं भावदुष्टमसत्संसर्गि वर्जयेत्
പാലിനോടൊപ്പം മോര് കഴിക്കരുത്; വിത്തുകളുടെ വ്യാപാരത്തില് ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കരുത്. കര്മ്മത്തില് ദുഷ്ടനും ഭാവത്തില് ദുഷ്ടനും ദുഷ്സംഗം ചെയ്യുന്നവനെയും നിത്യം ഒഴിവാക്കണം.
Verse 26
केशकीटावपन्नं च सहृल्लेखं च नित्यशः / श्वाघ्रातं च पुनः सिद्धं चण्डालावेक्षितं तथा
മുടിയോ കീടങ്ങളോ വീണ ഭക്ഷണം, സ്ഥിരം സ്പർശംകൊണ്ട് മലിനമാകുന്നത്; നായ മണത്തത്; മുമ്പ് പാകംചെയ്തത് വീണ്ടും പാകംചെയ്തത്; ചണ്ഡാലൻ നോക്കിയതും—ഇവയെ അശുചിയായി കരുതി ഒഴിവാക്കണം.
Verse 27
उदक्यया च पतितैर्गवा चाघ्रातमेव च / अनर्चितं पुर्युं षितं पर्यायान्नं च नित्यशः
മാസവൃതിയിലുള്ള സ്ത്രീയോ പാതിതരോ പശുവോ സ്പർശിച്ച/മണത്ത ഭക്ഷണം; അർച്ചിക്കപ്പെടാത്തത്; പഴകിയത്; അല്ലെങ്കിൽ പാകംചെയ്ത് അടുത്ത ദിവസത്തേക്കായി വെച്ചത്—ഇവയെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒഴിവാക്കണം.
Verse 28
काककुक्कुटसंस्पृष्टं कृमिभिश्चैव संयुतम् / मनुष्यैरप्यवघ्रातं कुष्ठिना स्पृष्टमेव च
കാക്കയോ കോഴിയോ സ്പർശിച്ചതു, പുഴുക്കൾ ചേർന്നതു, മനുഷ്യർ മണത്തതു, അല്ലെങ്കിൽ കുഷ്ഠരോഗി സ്പർശിച്ചതു—ഇത്തരം വസ്തു/ഭക്ഷണം അശുചിയെന്ന് അറിയണം.
Verse 29
न रजस्वलया दत्तं न पुंश्चाल्या सरोषया / मलबद्वाससा वापि परवासो ऽथ वर्जयेत्
മാസവൃതിയിലുള്ള സ്ത്രീ നൽകിയ ദാനം സ്വീകരിക്കരുത്; കോപത്തോടെ നൽകുന്ന വ്യഭിചാരിണിയുടെ വസ്തുവും സ്വീകരിക്കരുത്. മലിനവസ്ത്രധാരിയുടെ ദാനവും, മറ്റൊരാളുടെ സ്വത്തും ഒഴിവാക്കണം.
Verse 30
विवत्सायाश्च गोः क्षीरमौष्ट्रं वानिर्दशं तथा / आविकं सन्धिनीक्षीरमपेयं मनुरब्रवीत्
മനു അരുളിച്ചെയ്തു—കിടാവ് മരിച്ച പശുവിന്റെ പാൽ, ഒട്ടകപ്പാൽ, പത്ത് ദിവസം തികയുന്നതിന് മുമ്പ് കറന്ന പാൽ, ആടിന്റെ പാൽ, കൂടാതെ ‘സന്ധിനീ’ അവസ്ഥയിലുള്ള പശുവിന്റെ പാൽ—ഇവയെല്ലാം പാനയോഗ്യമല്ല।
Verse 31
बलाकं हंसदात्यूहं कलविङ्कं शुकं तथा / कुररं च चकोरं च जालपादं च कोकिलम्
കൂടാതെ (ഇവയും പട്ടികയിൽ)—ബലാക (കൊക്ക്/കൊങ്ങ), ഹംസംയും ദാത്യൂഹ പക്ഷിയും, കലവിങ്കം, ശുകം (തത്ത); അതുപോലെ കുരരം, ചകോരം, ജാലപാദം (ജാലപാദമുള്ള ജലപക്ഷി) 그리고 കോകിലം (കുയിൽ) എന്നിവയും।
Verse 32
वायसं खञ्जरीटं च श्येनं गृध्रं तथैव च / उलूकं चक्रवाकं च भासं पारावतानपि / कपोतं टिट्टिभं चैव ग्रामकुक्कुटमेव च
“(ഈ പക്ഷികളും എണ്ണപ്പെടുന്നു:) കാക്ക, ഖഞ്ജരീടം, ശ്യേന (പരുന്ത്)യും ഗൃധ്രം (കഴുകൻ)യും; മൂങ്ങ, ചക്രവാകം, ഭാസം (വേട്ടപ്പക്ഷി) 그리고 പ്രാവുകൾ; കപോതം, ടിട്ടിഭം, കൂടാതെ ഗ്രാമകുക്കുടം (വീട്ടുകോഴി)യും।”
Verse 33
सिंहव्याघ्रं च मार्जारं श्वानं शूकरमेव च / शृगालं मर्कटं चैव गर्दभं च न भक्षयेत्
സിംഹം, വ്യാഘ്രം, പൂച്ച, നായ, പന്നി, കുറുക്കൻ, കുരങ്ങ്, കഴുത—ഇവയുടെ മാംസം ഭക്ഷിക്കരുത്।
Verse 34
न भक्षयेत् सर्वमृगान् पक्षिणो ऽन्यान् वनेचरान् / जलेचरान् स्थलचरान् प्राणिनश्चेति धारणा
ഏതു തരത്തിലുള്ള മൃഗങ്ങളെയും, മറ്റു പക്ഷികളെയും വനചര ജീവികളെയും, ജലചര-സ്ഥലചര പ്രാണികളെയും—ഇവയിൽ ഒന്നും ഭക്ഷിക്കരുത്; ഇതാണ് വിധിക്കപ്പെട്ട ‘ധാരണ’ (സംയമം)।
Verse 35
गोधा कूर्मः शशः श्वाविच्छल्यकश्चेति सत्तमाः / भक्ष्याः पञ्चनखा नित्यं मनुराह प्रिजापतिः
ഹേ സത്തമാ! ഗോധാ, കൂർമം, ശശം, ശ്വാവിത് (മുള്ളൻപന്നി) കൂടാതെ ശല്യകം—ഈ പഞ്ചനഖ ജീവികൾ നിത്യവും ഭക്ഷ്യങ്ങളാണെന്ന് പ്രജാപതി മനു അരുളിച്ചെയ്തു।
Verse 36
मत्स्यान् सशल्कान् भुञ्जीयान् मांसं रौरवमेवच / निवेद्य देवताभ्यस्तु ब्राह्मणेभ्यस्तु नान्यथा
ശല്കമുള്ള മീനുകളേ ഭുജിക്കാവൂ; മാംസവും നിയമപ്രകാരം അനുവദിച്ചതേ. ആദ്യം ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും നൈവേദ്യമായി അർപ്പിച്ച ശേഷം മാത്രം—മറ്റെങ്ങനെല്ല.
Verse 37
मयूरं तित्तिरं चैव कपोतं च कपिञ्जलम् / वाध्रीणसं बकं भक्ष्यं मीनहंसपराजिताः
മയൂരം, തിത്തിരി, കപോതം, കപിഞ്ചലം; കൂടാതെ വാധ്രീണസം, ബകം—ഇവ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ; മീനും ഹംസവും ജയിക്കുന്ന (അഥവാ നിർദോഷസ്വഭാവമുള്ള) പക്ഷികളെന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു।
Verse 38
शफरं सिंहतुण्डं च तथा पाठीनरोहितौ / मत्स्याश्चैते समुद्दिष्टा भक्षणाय द्विजोत्तमाः
ഹേ ദ്വിജോത്തമാ! ശഫരം, സിംഹതുണ്ഡം, പാഠീനവും രോഹിതവും—ഈ മത്സ്യങ്ങൾ ഭക്ഷണത്തിനായി പ്രത്യേകമായി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടവയാണ്।
Verse 39
प्रोक्षितं भक्षयेदेषां मांसं च द्विजकाम्यया / यथाविधि नियुक्तं च प्राणानामपि चात्यये
ഇവയുടെ മാംസം പ്രോക്ഷണസംസ്കാരത്തോടെ ശുദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ദ്വിജരുടെ ആവശ്യനിവൃത്തിക്കായി അത് ഭുജിക്കാം; വിധിപ്രകാരം നിയോഗിക്കപ്പെട്ടാൽ പ്രാണാപായ സമയത്തും പോലും।
Verse 40
भक्षयेन्नैव मांसानि शेषभोजी न लिप्यते / औषधार्थमशक्तौ वा नियोगाद् यज्ञकारणात्
ഒരിക്കലും മാംസം ഭക്ഷിക്കരുത്. എന്നാൽ യജ്ഞശേഷം/പ്രസാദം മാത്രം ഭുജിക്കുന്നവൻ ലിപ്തനാകില്ല; ഔഷധാർത്ഥം, അശക്താവസ്ഥ, അല്ലെങ്കിൽ യജ്ഞഹേതുവായ നിയോഗം മൂലം എടുത്തതും ദോഷകരമല്ല.
Verse 41
आमन्त्रितस्तु यः श्राद्धे दैवे वा मांसमुत्सृजेत् / यावन्ति पशुरोमाणि तावतो नरकान् व्रजेत्
ശ്രാദ്ധത്തിലോ ദൈവകർമ്മത്തിലോ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിട്ട് മാംസാർപ്പണം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ, മൃഗത്തിന്റെ രോമങ്ങൾ എത്രയോ അത്ര നരകങ്ങളിലേക്കു പോകുന്നു.
Verse 42
अदेयं चाप्यपेयं च तथैवास्पृश्यमेव च / द्विजातीनामनालोक्यं नित्यं मद्यमिति स्थितिः
ദ്വിജന്മാർക്കു മദ്യം നിത്യം അദേയം, അപേയം, അസ്പൃശ്യവും; കാണുന്നതുപോലും വർജ്യം—ഇതാണ് സ്ഥിരനിയമം.
Verse 43
तस्मात् सर्वप्रकारेण मद्यं नित्यं विवर्जयेत् / पीत्वा पतति कर्मभ्यस्त्वसंभाष्यो भवेद् द्विजः
അതുകൊണ്ട് എല്ലാ വിധത്തിലും മദ്യം നിത്യം വർജിക്കണം. അത് കുടിച്ചാൽ ദ്വിജൻ നിശ്ചിതകർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് പതിതനായി, സംസാരിക്കരുതാത്തവനായി (ബഹിഷ്കൃതനായി) മാറുന്നു.
Verse 44
भक्षयित्वा ह्यभक्ष्याणि पीत्वापेयान्यपि द्विजः / नाधिकारी भवेत् तावद् यावद् तन्न जहात्यधः
അഭക്ഷ്യം ഭക്ഷിക്കുകയും അപേയം കുടിക്കുകയും ചെയ്ത ദ്വിജൻ, താഴെയുള്ള മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ആ അശുദ്ധി നീക്കുന്നതുവരെ അർഹത നേടുകയില്ല.
Verse 45
तस्मात् परिहरेन्नित्यमभक्ष्याणि प्रयत्नतः / अपेयानि च विप्रो वै तथा चेद् याति रौरवम्
അതുകൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണൻ എപ്പോഴും പരിശ്രമത്തോടെ ഭക്ഷിക്കരുതാത്തതും പാനീയമാക്കരുതാത്തതും ഒഴിവാക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ ‘രൗരവ’ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു।
Frequently Asked Questions
That moral and ritual qualities adhere to food and transfer through consumption: “another’s sin” is metaphorically lodged in their food, so eating improperly sourced or contaminated food disrupts śauca, damages dharmic standing, and can shape karmic outcome and rebirth.
It discourages meat broadly, yet permits limited cases: when the meat is ritually processed and first offered as naivedya to deities and brāhmaṇas, when enjoined by sacrificial context, for medicinal need, incapacity, or in emergencies—never as casual enjoyment.
As absolutely prohibited—never to be given, drunk, or even touched; drinking causes fall from prescribed duties and social exclusion, and impurity remains until physically expelled, with hell-consequence stated for persistent transgression.
Contamination by hair/insects/worms, animal sniffing (dog/cow), crow/fowl contact, staleness or next-day cooking, re-cooking, touch by menstruating persons or outcastes, being sneezed on/reviled, or association with sūtaka/śāva households and improperly performed rites.