Adhyaya 148: The Greatness of Stutasvāmi: Varāha’s Disclosure of the Bhūtagiri Sacred Landscape and Its Ethical Discipline

Verse 1

अथ स्तुतस्वामिमाहात्म्यम् ॥ सूत उवाच ॥ गोनिष्क्रमणमाहात्म्यं श्रुत्वा गुह्यमनुत्तमम् ॥ विस्मयं परमं गत्वा सर्वरत्नविभूषिता

ບັດນີ້ (ເລີ່ມ) ການສັນລະເສີນມະຫາຕະມະຂອງ ສະຕຸຕະສວາມິນ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງລັບອັນສູງສຸດ ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າທຽມ ກ່ຽວກັບ ‘ໂກນິສກຣະມະນະ’ ຄືການນໍາໂຄອອກໄປ, ນາງຜູ້ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີທັງປວງ ກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມພິສວົງສູງສຸດ।

Verse 2

धरण्युवाच ॥ अहो गवां हि माहात्म्यं तव चैवं श्रुतं मया ॥ यच्छ्रुत्वा अहं जगन्नाथ जातास्मि परिनिर्वृता

ທະຣານີກ່າວວ່າ: ອ້າວໜໍ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງມະຫາຕະມະຂອງໂຄທັງຫຼາຍຈາກທ່ານແລ້ວດັ່ງນີ້. ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ, ໂອ ຈະກັນນາຖ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍເກີດຄວາມອິ່ມໃຈ ແລະ ສະງົບຢ່າງລຶກຊຶ້ງ।

Verse 3

एवमेव परं गुह्यं ब्रूहि नारायण प्रभो ॥ अस्मात्क्षेत्रात्परं देव यदि क्षेत्रं विशिष्यते

ໃນທໍານອງດຽວກັນ, ໂອ ພຣະນາຣາຍະນະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ຕຣັດຄວາມລັບສູງສຸດ. ໂອ ເທວະ! ຖ້າມີເຂດສັກສິດ (ເກສະຕຣະ) ໃດທີ່ປະເສີດກວ່າເຂດນີ້, ຂໍໃຫ້ບອກເຖິງສະຖານທີ່ນັ້ນທີ່ຢູ່ເຫນືອກວ່າບ່ອນນີ້।

Verse 4

श्रीवराह उवाच ॥ अहं नारायणो देवः सर्वधर्मव्यपाश्रयः ॥ मात्सर्यं चैव मे नास्ति तेनाहं परमः प्रभुः

ພຣະສີວະຣາຫະຕຣັດວ່າ: ເຮົາແມ່ນນາຣາຍະນະ ເປັນເທວະ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງທຳທັງປວງ. ແລະ ຄວາມອິດສາບໍ່ມີໃນເຮົາ; ເພາະສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ।

Verse 5

एतच्छास्त्रं महाभागे प्रयुक्तं लीलया मया ॥ वराहरूपमादाय सर्वभागवतप्रियम् ॥

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດຄຳພີນີ້ດ້ວຍຈິດແຫ່ງລີລາອັນຜ່ອນຄາຍ; ຮັບຮູບເປັນພຣະວຣາຫະ ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງພວກພັກຕະໃນສາຍພາຄະວະຕະທັງປວງ.

Verse 6

धरण्युवाच ॥ यथा यथा भाषसि धर्मकारणमिदं वचो धर्मविनिश्चयं महत् ॥ तथा तथा देव वराहाप्रमेयं हृद्यं मनो भावयसे जनार्दन ॥

ທຣະນີກ່າວວ່າ: ດັ່ງທີ່ພຣະອົງກ່າວ—ຖ້ອຍຄຳນີ້ເປັນເຫດແຫ່ງທຳ ແລະເປັນການວິນິດໄຊທຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພຣະເທວະ, ໂອ ຈະນາຣະດະນ, ພຣະອົງຍິ່ງນຳໃຈໃຫ້ເອົາໃຈໃສ່ພຣະວຣາຫະຜູ້ຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ດ້ວຍວິທີທີ່ຊື່ນບານແກ່ດວງໃຈ.

Verse 7

ततो महीवचः श्रुत्वा धर्मश्रेष्ठी महामनाः ॥ वराहरूपी भगवान् प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງມະຫີ (ແຜ່ນດິນ) ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນຜູ້ຍອດໃນທຳ—ພຣະພະຄະວານໃນຮູບພຣະວຣາຫະ ໄດ້ຕອບກັບວະສຸນທະຣາ.

Verse 8

श्रीवराह उवाच ॥ साधु भूमे महाभागे मम कर्मव्यवस्थिते ॥ कथयिष्याम्यहं ह्येवं गुह्यं लोकसुखावहम् ॥

ພຣະສີວຣາຫະກ່າວວ່າ: ດີແທ້ ໂອ ພູມີຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນກິດຂອງເຮົາ; ເຮົາຈະອະທິບາຍຄຳສອນລັບນີ້ແນ່ນອນ ອັນນຳຄວາມສຸກແລະຄວາມເກື້ອກູນແກ່ໂລກ.

Verse 9

स्तुतस्वामीति विख्यातं गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥ ह्यपरं युगमासाद्य तत्र स्थास्यामि सुन्दरि ॥

ມີເຂດສັກສິດລັບຂອງເຮົາອັນສູງສຸດ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ‘ສະຕຸຕະສວາມີ’; ແລະໃນຍຸກຕໍ່ໄປ ເມື່ອກາລນັ້ນມາຮອດ ໂອ ຜູ້ງາມ, ເຮົາຈະພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 10

पञ्च तस्य शिष्यास्च भविष्यन्ति विचक्षणाः ॥ ऋषयो धर्मसंयुक्ता मत्प्रसादाद्बलाश्रिताः ॥

ສິດຂອງລາວຈະມີຫ້າຄົນເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດ—ເປັນລິສີຜູ້ຮອບຮູ້ ປະກອບດ້ວຍທຳ ແລະຕັ້ງຢູ່ໂດຍອາໄສພະພອນຂອງເຮົາເປັນກຳລັງ।

Verse 11

ते मां संस्थापयिष्य्पन्ति धर्ममूर्तिं महीगताम् ॥ शाण्डिल्यो जाजलिश्चैव कपिलश्चोपसायकः ॥

ພວກເຂົາຈະສະຖາປະນາເຮົາ—ຜູ້ມີຮູບເປັນທຳ—ໃນໂລກນີ້: ຊານດິລຍະ, ຈາຈະລິ, ກະປິລະ ແລະ ອຸປະສາຍະກະ।

Verse 12

भृगुश्चैव महाभागे मम मार्गानुसारिणः ॥ ते च प्रसन्नमनस आत्मदृष्टान्तदर्शिनः ॥

ແລະ ພຣຶກຸ ກໍດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ—ເປັນຜູ້ຕາມມາກຂອງເຮົາ; ລິສີເຫຼົ່ານັ້ນມີໃຈສະຫງົບ ແລະເຫັນສັດຈະອັນເປັນດັ່ງອຸທາຫອນໃນການຮູ້ແຈ້ງຂອງຕົນເອງ।

Verse 13

स्वयं ज्ञानप्रभावेण भासयिष्यन्ति मां सदा ॥ सङ्कर्षणो वासुदेवो प्रद्युम्नो ह्यनिरुद्धकः ॥

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງປັນຍາຂອງຕົນເອງ ພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາປາກົດສະຫວ່າງຢູ່ເສມອ—ສັງກັຣສະນະ, ວາສຸເທວ, ປຣະດຍຸມນະ ແລະ ອະນິຣຸດທະ।

Verse 14

गच्छता बहुकालेन मम कर्मपरायणः ॥ ततो दीर्घेण कालेन इज्यापूर्वस्थितेन च ॥

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ສຳລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນກິດຂອງເຮົາ; ແລ້ວຕໍ່ມາຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ ແລະມີການສະຖາປະນາການບູຊາໄວ້ກ່ອນເປັນເງື່ອນໄຂ (ຖ້ອຍຄຳຍັງສືບຕໍ່)។

Verse 15

वरं तेषां प्रदास्यामि यो यस्य हृदि संस्थितः ॥ ते प्रवक्ष्यन्ति मां देवि आत्मशास्त्रव्यवस्थिताः ॥

ເຮົາຈະປະທານພອນໃຫ້ແກ່ເຂົາເຈົ້າ ຕາມສິ່ງທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງແຕ່ລະຄົນ. ໂອ ເທວີ, ຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນອາດມະສາດ (ātmaśāstra) ຈະປະກາດເຮົາ.

Verse 16

आत्मशास्त्रं प्रतिष्ठेत यत्र धर्मः सुनिष्ठितः ॥ भवत्वेतन्निश्चयेन न तु मिथ्या कदाचन ॥

ບ່ອນໃດທີ່ທຳມະຕັ້ງມັ່ນດີ ຂໍໃຫ້ອາດມະສາດຕັ້ງມັ່ນແນ່ນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຂໍໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນີ້ດ້ວຍຄວາມແນ່ໃຈ ແລະຢ່າເປັນເທັດໃນເວລາໃດໆ.

Verse 17

तव देव प्रसादेन इहलोकः प्रवर्तताम् ॥ तानप्येवं वदिष्यामि शिष्याय भवतां प्रियम् ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນເທວະ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ໂລກນີ້ດຳເນີນໄປຢ່າງຖືກທາງ. ເຮົາຈະກ່າວດັ່ງນີ້ແກ່ເຂົາເຈົ້າດ້ວຍ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສິດ—ສິ່ງທີ່ທ່ານຮັກ.

Verse 18

भविष्यति न संशेहो यतो यूयं मम प्रियाः ॥ सुशिष्याः बाढमित्येवं भविष्यन्ति न संशयः ॥

ຈະເປັນໄປແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ. “ສິດຜູ້ດີຍິ່ງ” ພວກເຂົາຈະເປັນດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີສົງໄສ.

Verse 19

एवं सर्वेषु शास्त्रेषु वाराहं घृतसम्मितम् ॥ वाराहं ज्ञानमुत्सृज्य महाभागं महौजसम् ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນບັນດາສາດທັງປວງ ຄຳສອນວາຣາຫະ ເປັນດັ່ງນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee) ອັນເປັນແກ່ນສານ. ຖ້າລະທິ້ງວາຣາຫະ-ຍານ ອັນສູງສົ່ງ ແລະມີພະລັງອຳນາດຍິ່ງ…

Verse 20

एवं समं मया चैव ह्यात्मना परिभाषितम् ॥ ते प्रणामं करिष्यन्ति सिद्धिं प्राप्स्यन्ति वै पराम् ॥

ດັ່ງນີ້ ດ້ວຍຄວາມເສມພາກແລະສອດຄ່ອງ ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້—ໂດຍອໍານາດພາຍໃນຈາກອາດມັນ. ພວກເຂົາຈະກະທໍາປຣະນາມ ແລະຈະໄດ້ຮັບສິດທິອັນສູງສຸດແນ່ນອນ.

Verse 21

महाज्ञानमिदं सूक्ष्मं भूमे भक्तेषु दृश्यते ॥ शास्त्राणां परमं शास्त्रं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥

ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ ຄວາມຮູ້ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະລະອຽດນີ້ ປາກົດໃນຫມູ່ຜູ້ພັກຕະ ມັນເປັນຊາສະຕຣາສູງສຸດໃນບັນດາຊາສະຕຣາ ເປັນທາງປົດປ່ອຍຈາກສັງສາຣາທັງປວງ

Verse 22

किञ्चिदन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ शास्त्रमेतन्महाभागे स्थूलकर्म महौजसम् ॥

ຂ້າຈະປະກາດອີກບາງຢ່າງ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ຜູ້ເປັນແຜ່ນດິນ ໂອ ຜູ້ມີສ່ວນບຸນຍິ່ງ ຄໍາສອນນີ້ກ່ຽວກັບກຳອັນເປັນຮູບທຳ (sthūla-karma) ແລະມີພະລັງອັນໃຫຍ່

Verse 23

केचित्तरन्ति ज्ञानेन केचित्कर्मणि निष्ठिताः ॥ केचिद्यथेष्टं सुश्रोणि केचिद्दानेन कर्मणा ॥

ບາງຄົນຂ້າມພົ້ນດ້ວຍຍານ ບາງຄົນຕັ້ງມັ່ນໃນກຳ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ບາງຄົນເຮັດຕາມທີ່ຕົນປາດຖະໜາ ແລະບາງຄົນກ້າວໜ້າດ້ວຍທານເປັນກຳ

Verse 24

केचिद्योगबलं भुक्ता पश्यन्ति मम संस्थितम् ॥ विधिपूर्वं तु मे किञ्चिन्नराः पश्यन्ति निष्ठिताः ॥

ບາງຄົນໃຊ້ພະລັງໂຍຄະ ແລ້ວເຫັນການສະຖິດຢູ່ຂອງຂ້າ ແຕ່ບາງຄົນຜູ້ຕັ້ງມັ່ນ ເຫັນບາງສ່ວນກ່ຽວກັບຂ້າ ດ້ວຍການປະພຶດຕາມວິທີການແລະກົດເກນ (vidhi) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ

Verse 25

सर्वधर्मकराः केचित्सर्वाशाः सर्वविक्रयाः ॥ ते मां पश्यन्ति वै भूमे एकचित्त व्यवस्थिताः ॥

ບາງຄົນປະຕິບັດຫນ້າທີ່ທາງທຳມະທຸກປະການ; ບາງຄົນຫມົກມຸ່ນໃນຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ແລະເຂົ້າຮ່ວມການຊື້ຂາຍທຸກຮູບແບບ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ໂອ ແມ່ທຣະນີ, ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຈິດເປັນໜຶ່ງດຽວຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຍ່ອມເຫັນເຮົາແທ້ໆ.

Verse 26

एवमेतन्महाशास्त्रं देवि संसारमोक्षणम् ॥ मम भक्तव्यवस्थायै प्रयुक्तं परमं प्रियम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ມະຫາສາດສະຕຣານີ້ເປັນວິທີເພື່ອພົ້ນຈາກສັງສາຣະ. ມັນຖືກປະກາດອອກ—ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງເຮົາ—ເພື່ອຈັດລະບຽບອັນຖືກຕ້ອງແກ່ບັນດາພັກຕະຂອງເຮົາ.

Verse 27

ते तथा च प्रवक्ष्यन्ति यच्च यस्याभिरोचते ॥ अन्यथान्यस्य दृष्टानामृषिभिर्यत्प्रयोजितम् ॥

ແລະພວກເຂົາຈະອະທິບາຍໃນແນວນັ້ນ—ແຕ່ລະຄົນຕາມທີ່ຕົນພໍໃຈ. ເພາະສິ່ງທີ່ບັນດາຣິຊິໄດ້ກຳນົດໄວ້ ກັບຖືກເຫັນແຕກຕ່າງກັນໂດຍຄົນຕ່າງໆ.

Verse 28

मत्प्रसादेन ते सर्वे सिद्धिं यास्यन्ति मत्पराम् ॥ मम शिष्येषु येषां च मात्सर्योपहतात्मनाम् ॥

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ພວກເຂົາທັງໝົດຈະບັນລຸສິດທິ—ສິດທິທີ່ມຸ່ງໄປຫາເຮົາເປັນສູງສຸດ. ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຈິດໃຈຖືກທຳລາຍໂດຍຄວາມອິດສາຕໍ່ສິດສະຂອງເຮົາ ຜົນຍ່ອມເປັນອື່ນໄປ.

Verse 29

मच्छास्त्रे च भवेद्दोषस्तेषामत्र पुनर्भवः ॥ मात्सर्यं ये च कुर्वन्ति मद्धर्मपरमे जने ॥

ໃນຄຳສອນຂອງເຮົາ ຄວາມຜິດພາດຍ່ອມເກີດແກ່ພວກເຂົາ ແລະໃນນີ້ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຮັບການເກີດໃໝ່. ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດຄວາມອິດສາຕໍ່ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນຢ່າງສູງສຸດໃນທຳມະຂອງເຮົາ—

Verse 30

तेषां नायं परो लोको मात्सर्योपहतात्मनाम् ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

ຜູ້ທີ່ໃຈຖືກບາດເຈັບໂດຍຄວາມອິດສາ ຍ່ອມບໍ່ມີການບັນລຸໂລກອັນສູງສຸດ. ແລະເຮົາຈະກ່າວອີກສິ່ງໜຶ່ງ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວສຸນທຣາ.

Verse 31

मम मार्गानुसारेण परं गुह्यं मम प्रिये ॥ शास्त्रवन्तो विनीताश्च बहुदोषविवर्जिताः ॥

ຕາມມາກຂອງເຮົາ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບອັນສູງສຸດ. ຜູ້ຮູ້ຊານໃນຄຳສອນ, ມີວິໄນ, ແລະພົ້ນຈາກຂໍ້ບົກພ່ອງຫຼາຍປະການ—

Verse 32

यस्तु मात्सर्यसंयुक्तो न स पश्यति मां क्वचित् ॥ बहुकर्मसमायुक्ता दानाध्ययननिष्ठिताः ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ປະກອບດ້ວຍຄວາມອິດສາ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຫັນເຮົາໃນທີ່ໃດເລີຍ. (ແມ່ນແຕ່) ຈະພົວພັນກັບກິດຫຼາຍຢ່າງ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນທານແລະການຮຽນ—

Verse 33

तपसा ज्ञानयुक्ता वा नित्यं कर्मसु चोद्यताः ॥ अनेन हि स्वभावेन मात्सर्यं चैव कुर्वते ॥

ຈະມີຕະປະແລະປັນຍາ ຫຼືຈະຖືກຂັບເຄື່ອນໃຫ້ຫມັ້ນໃນກິດຢູ່ເທື່ອ—ໂດຍນິໄສນີ້ເອງ ພວກເຂົາຈຶ່ງປະພຶດຄວາມອິດສາແທ້ໆ

Verse 34

न ते पश्यन्ति मां भूमे मायया परिदूषिताः ॥ न कर्त्तव्यं ततः सर्वैर्मात्सर्यं धर्मघातकम् ॥ मम शास्त्रपरेणेह यदीच्छेत्परमां गतिम् ॥

ໂອ ແຜ່ນດິນ, ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນເຮົາ ເນື່ອງຈາກຖືກມາຍາທຳໃຫ້ເສົ້າໝອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມອິດສາອັນທຳລາຍທຳມະ ບໍ່ຄວນໃຫ້ໃຜປະພຶດເລີຍ, ຖ້າຜູ້ທີ່ຍຶດໝັ້ນໃນຄຳສອນຂອງເຮົາໃນໂລກນີ້ ປາດຖະໜາຄວາມບັນລຸອັນສູງສຸດ.

Verse 35

ते तु मात्सर्यार्दोषेण नष्टाचाराः पतन्त्यधः ॥ मात्सर्यं सर्वनाशाय मात्सर्यं धर्मनाशकम् ॥

ແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມອິດສາອັນເປັນໂທດຄອບງຳ ແລະເສຍຄວາມປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມຕົກຕ່ຳລົງ. ຄວາມອິດສານຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດທັງປວງ; ຄວາມອິດສາເປັນຜູ້ທຳລາຍທຳມະ.

Verse 36

एतद्गुह्यं महाभागे न जानन्ति मनीषिणः ॥ मात्सर्यस्य तु दोषेण बहवो निधनं गताः ॥

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບ (ຄວາມຈິງອັນລະອຽດ) ທີ່ແມ່ນແຕ່ນັກປັນຍາກໍບໍ່ຮູ້: ເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງຄວາມອິດສາ ຄົນຫຼາຍໄດ້ໄປສູ່ຄວາມພິນາດ.

Verse 37

तत्राश्चर्यं महाभागे शृणु भूतगिरौ मम ॥ आयसी प्रतिमा तत्र ह्यभेद्या चैव दृश्यते ॥

ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງຟັງຄວາມອັດສະຈັນໃນພູຕະຄິຣິຂອງເຮົາ: ທີ່ນັ້ນມີຮູບເຄົາລົບເຮັດດ້ວຍເຫຼັກ ແລະແທ້ຈິງແມ່ນບໍ່ອາດທຳລາຍໄດ້

Verse 38

ब्रुवन्ति केचित्कांस्येति आयसीत्यपरेऽब्रुवन् ॥ पाषाणीत्यपरे केचिदन्ये वज्रमयीति च ॥

ບາງຄົນເວົ້າວ່າເຮັດດ້ວຍທອງສຳລິດ; ອີກພວກເວົ້າວ່າເຮັດດ້ວຍເຫຼັກ. ບາງຄົນອື່ນເວົ້າວ່າເຮັດດ້ວຍຫີນ, ແລະອີກພວກເວົ້າວ່າເຮັດດ້ວຍວັຊຣະ (ສານອັນແຂງດຸດເພັດ)

Verse 39

ऊर्ध्वं वा यदि वाऽधो वा ये कुर्वन्ति ममार्चनम् ॥ तथापि मां संस्पृशन्ति शिरोमध्ये तु सुन्दरी ॥

ຈະຫັນຂຶ້ນຂ້າງເທິງ ຫຼືຫັນລົງຂ້າງລຸ່ມ ຜູ້ໃດທີ່ກະທຳອັຣຈະນາ (ບູຊາ) ແກ່ເຮົາ ເຂົາກໍຍັງສຳຜັດເຮົາໄດ້ທີ່ກາງສີສະ, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ

Verse 40

ये तु पश्यन्ति मां भूमे मणिपूरगिरौ स्थितम् ॥ स्तुवन्त्याचार्यवन्तश्च मत्प्रसादत्सु संयताः ॥

ໂອ ແຜ່ນດິນ! ຜູ້ໃດເຫັນຂ້າພະເຈົ້າປະທັບຢູ່ເທິງມະນິປູຣະ-ຄິຣິ ແລະສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍມີອາຈານນໍາທາງ ແລະສໍາລວມຕົນເພື່ອຂໍພຣະກະລຸນາ ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ຄວນສັນລະເສີນ.

Verse 41

आचार्याणां गुणान्भुक्त्वा मम कर्मपथे स्थिताः ॥ सर्वकिल्बिषमुक्ताश्च यान्ति ते परमां गतिम् ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຸນຄ່າຂອງອາຈານທັງຫຼາຍ ແລະຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນທາງແຫ່ງການປະຕິບັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ພົ້ນຈາກບາບມົນທິນທັງປວງ ພວກເຂົາຈະໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 42

तस्मिन्क्षेत्रे महाभागे अस्ति गुह्यं परं मम ॥ पञ्चारुमेति विख्यातमुत्तरां दिशमाश्रितम् ॥

ໃນເຂດສັກສິດອັນມີມະຫາມົງຄຸນນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ! ມີສະຖານທີ່ລັບອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ “ປັນຈາຣຸມ” ຕັ້ງຢູ່ທາງທິດເໜືອ.

Verse 43

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः ॥ मोदते नन्दने दिव्ये ह्यप्सरोभिः समाकुले ॥

ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນພຶງປະກອບການອາບນ້ໍາຊໍາລະ; ເມື່ອພັກຢູ່ຄົບຫ້າກາລະແລ້ວ ລາວຈະຊື່ນບານໃນປ່ານັນທະນະອັນທິບ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອັບສະຣາ.

Verse 44

अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृतकृत्यो भवेन नरः ॥ नन्दनं वनमुत्सृज्य मम लोकं च गच्छति ॥

ຕໍ່ມາ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ລາວປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ; ບຸກຄົນນັ້ນເປັນຜູ້ສໍາເລັດກິດແລ້ວ. ລະທິ້ງປ່ານັນທະນະ ແລະໄປຮອດໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 45

भृगुकुण्डेति विख्यातमत्र गुह्यं परं मम ॥ मम दक्षिणपार्श्वे तु अदूरादर्धयोजनात् ॥

ຢູ່ນີ້ມີສະລະນ້ຳສັກສິດທີ່ມີຊື່ສຽງວ່າ “ພຣຶກຸ-ກຸນຑະ” ເປັນຄວາມລັບສູງສຸດຂອງເຮົາ. ມັນຢູ່ດ້ານໃຕ້ຂອງເຮົາ ບໍ່ໄກ ຫ່າງປະມານຄຶ່ງໂຍຊະນາ.

Verse 46

ध्रुवो यत्र तु तिष्ठेत मेरुशृङ्गे शिलोच्चये ॥ तत्र मोदति सुश्रोणि अप्सरोभिर्यथासुखम् ॥

ບ່ອນທີ່ ທຣຸວະ ພັກອາໄສ—ເທິງຍອດຫີນສູງຂອງພູເມຣຸ—ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ລາວຊື່ນບານກັບອັບສະຣາຢ່າງສະບາຍໃຈ.

Verse 47

अथात्र मुञ्चते प्राणान् मम कर्मपथे स्थितः ॥ ध्रुवलोकं परित्यज्य मम लोके महीयते ॥

ຕໍ່ມາ ຜູ້ໃດທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນທາງແຫ່ງກັມມະອັນມີວິໄນຂອງເຮົາ ຖ້າລະທິ້ງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນີ້ ຍ່ອມລະທິ້ງທຣຸວະໂລກ ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 48

मणिकुण्डेति विख्यातं तत्र गुह्यं परं मम ॥ मणयो यत्र दृश्यन्ते अनेकालयसंस्थिताः ॥

ທີ່ນັ້ນມີສະລະນ້ຳທີ່ມີຊື່ສຽງວ່າ “ມະນິ-ກຸນຑະ” ເປັນຄວາມລັບສູງສຸດຂອງເຮົາ. ທີ່ນັ້ນເຫັນແກ້ວມະນີຫຼາຍຢ່າງ ສະຖິດຢູ່ໃນພາຊະນະ/ທີ່ພັກຫຼາຍແຫ່ງ.

Verse 49

अगाधं तं हृदं भद्रे देवानामपि दुर्लभम् ॥ विस्मयं किं पुनस्तत्र मलयश्चञ्चलः स्थितः ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດ ທະເລສາບນັ້ນເລິກຫຍັ່ງບໍ່ຮອດ ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍາກຈະໄດ້ພົບ. ດັ່ງນັ້ນ ຈະແປກປະຫຼາດອັນໃດ ທີ່ “ມະລະຍະ” (ລົມ) ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວອັນບໍ່ນິ່ງ?

Verse 50

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः ॥ रत्नभागी भवेद्वीरो राजलक्षणसंयुतः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຊາຍຜູ້ພັກຢູ່ຄົບຫ້າການ ພຶງກະທຳການອາບນ້ຳສັກສິດ. ວີລະບຸລຸດນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນຮັດຕະນະ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພະຣາຊາ (ອຳນາດອະທິປະໄຕ)

Verse 51

अथात्र मुञ्चते प्राणान् मम कर्मपथे स्थितः ॥ छित्त्वा वै सर्वसंसारं मम लोकं प्रपद्यते ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນທາງແຫ່ງກຳອັນມີວິໄນຂອງເຮົາ ຖ້າປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນີ້ ຍ່ອມຕັດຂາດວົງຈອນສັງສານທັງປວງ ແລະເຂົ້າຮອດໂລກຂອງເຮົາແທ້

Verse 52

सुगुह्यं पूर्वपार्श्वेन मम क्षेत्रस्य सुन्दरि ॥ अदूरतस्त्रिक्रोशेन परिमाणं विधीयते ॥

ໂອ ຜູ້ງາມ ທາງດ້ານຕາເວັນອອກຂອງເຂດສັກສິດຂອງເຮົາ ມີສະຖານທີ່ລັບລຶກຢ່າງຍິ່ງ ບໍ່ໄກ ແລະກຳນົດຂອບເຂດໄວ້ສາມໂກຣສະ

Verse 53

तत्र स्नानं तु कुर्वीत मम लोकं स गच्छति ॥ धूतपापेति विख्यातं तत्र गुह्यं परं मम ॥

ທີ່ນັ້ນພຶງອາບນ້ຳສັກສິດໂດຍແທ້ ເຂົາຈະໄປຮອດໂລກຂອງເຮົາ ທີ່ນັ້ນມີສະຖານທີ່ລັບສູງສຸດຂອງເຮົາ ອັນມີນາມວ່າ “ທູຕະ-ປາປະ” ແປວ່າ ຜູ້ຊຳລະບາບ

Verse 54

पञ्चक्रोशाददूराद्वै मम क्षेत्रस्य पश्चिमे ॥ तत्र कुण्डं महाभागे मम तद्रोचते जलम् ॥

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ ທາງດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງເຂດສັກສິດຂອງເຮົາ ບໍ່ໄກ—ຫ່າງອອກໄປຫ້າໂກຣສະ—ມີສະນ້ຳ (ກຸນຑະ) ໜຶ່ງ ນ້ຳນັ້ນເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເຮົາ

Verse 55

धुन्वानो दुष्करं कर्म पञ्चभूतात्मनिष्ठितम् ॥ कृतोदकस्तत्र भद्रे धूतपापो यशस्विनि

ເຂົາປະຕິບັດກຳພິທີອັນຍາກ ອີງໃສ່ອາຕະມັນໃນກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍມະຫາພູດທັງຫ້າ ແລ້ວສຳເລັດພິທີນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ໂອ ຜູ້ເປັນສິຣິມົງຄົນ ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກ ບາບຂອງເຂົາຖືກຊຳລະລ້າງ.

Verse 56

गत्वेन्द्रलोकं सुश्रोणि देवैः सह स मोदते ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मपरायणः

ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ເມື່ອໄປຮອດໂລກຂອງພຣະອິນທຣາ ເຂົາກໍຊື່ນບານຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບເທວະທັງຫຼາຍ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ຢູ່ນີ້ ຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ບັນຍັດຂອງຂ້າ ຍ່ອມປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຂອງຕົນ.

Verse 57

इन्द्रलोकं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे धूतपापे शृणुष्व मे

ເມື່ອລະທິ້ງໂລກຂອງພຣະອິນທຣາ ເຂົາຍ່ອມເຂົ້າຮອດໂລກຂອງຂ້າ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ໂອ ຜູ້ທີ່ບາບຖືກຊຳລະແລ້ວ ທີ່ນັ້ນມີເລື່ອງນ່າພິສົດ—ຈົ່ງຟັງຂ້າ.

Verse 58

वर्त्तते च विशालाक्षि मणिपूरे गिरौ मम ॥ तावन्न पतते धारा यावत्पापं न धूयते

ແລະ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ຢູ່ເທິງພູຂອງຂ້າ ທີ່ມະນິປູຣາ ມີທາລານ້ຳສາຍໜຶ່ງ; ກະແສນັ້ນບໍ່ຕົກລົງ ຕາບໃດທີ່ບາບຍັງບໍ່ຖືກຊຳລະ.

Verse 59

धूते पापे च सुश्रोणि धारा च पतति क्षितौ ॥ एवं तत्र विशालाक्षि वृक्षमश्वत्थमिश्रितम्

ເມື່ອບາບຖືກຊຳລະແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ທາລານ້ຳນັ້ນຈຶ່ງຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນໄມ້ທີ່ກ່ຽວພັນກັບອັສວັດຖະ (ໄມ້ໂພສັກສິດ).

Verse 60

धूतपापं न प्रविशेत्प्रविशत्यामले नरे ॥ तस्मिन्क्षेत्रे वरारोहे समन्तात्पञ्चयोजने

ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຊໍາລະບາບ ບໍ່ພຶງເຂົ້າ; ການເຂົ້າເປັນຂອງຜູ້ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນເທົ່ານັ້ນ. ໂອນາງຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ, ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ກວ້າງອອກໄປຫ້າໂຍຊະນະຮອບດ້ານ.

Verse 61

यत्र तिष्ठाम्यहं देवि पश्चिमां दिशमाश्रितः ॥ तत्र चामलकं भद्रे अदूरादर्धयोजनात्

ໂອ ເທວີ, ບ່ອນທີ່ເຮົາພັກອາໄສ ໂດຍອາສັຍທິດຕາເວັນຕົກ—ທີ່ນັ້ນ ໂອຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ມີຕົ້ນອາມະລະກະ (ອາມລາ) ຢູ່ໃກ້ ຫ່າງພຽງຄຶ່ງໂຍຊະນະ.

Verse 62

मम चैव प्रभावेण सर्वकालफलोदयम् ॥ तत्र कश्चिन्न जानाति पापकर्मा नराधमः

ແລະແທ້ຈິງ ໂດຍອານຸພາບຂອງເຮົາ ມັນອອກຜົນໄດ້ທຸກເວລາ. ແຕ່ທີ່ນັ້ນມີຜູ້ກະທໍາບາບ—ຜູ້ຕໍ່າຊ້າໃນຫມູ່ມະນຸດ—ທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກສິ່ງນີ້.

Verse 63

भक्तं भागवतं शुद्धं मम कर्मव्यवस्थितम् ॥ उपोष्य च त्रिरात्राणि श्रद्धधानो जितेन्द्रियः

ຜູ້ມີພັກຕິ ຜູ້ຖືທຳແຫ່ງພຣະພະຄະວານ ຜູ້ບໍລິສຸດ ຕັ້ງມັ່ນໃນວັດຕະປະຕິບັດທີ່ເຮົາກໍານົດ—ໄດ້ອົດອາຫານສາມຄືນ ມີສັດທາ ແລະຊະນະອິນທຣີ—

Verse 64

एकचित्तेन गन्तव्यं धृतिं कृत्वा सुपुष्कलाम् ॥ यत्तत्र लभते भद्रे फलमामलकं शुभम्

ຄວນໄປດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຈົດຈໍ່ເປັນອັນດຽວ ແລະສ້າງຄວາມອົດທົນອັນໝັ້ນຄົງໃຫ້ບໍລິບູນ. ໂອຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຜົນອັນດີ—ອານິສົງຂອງອາມະລະກະ—ທີ່ໄດ້ຮັບທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 65

पञ्चरात्रेण लभते तस्मिन्भूतगिरौ मम ॥ ततो हरिवचः श्रुत्वा सा मही संहितव्रता ॥

“ໃນຫ້າຄືນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທີ່ປາດຖະໜາ ຢູ່ທີ່ພູຕະຄິຣິອັນເປັນຂອງເຮົານັ້ນ।” ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງຫຣິ ພຣະທຣະນີຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະຈຶ່ງ (ຕອບ)

Verse 66

पुनर्नारायणं तत्र प्रोवाच विनयान्विता ॥ स्तुतस्वामी श्रुतोऽसि त्वं तत्र स्थानानि यानि च ॥

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະນາຣາຍະນະຢູ່ທີ່ນັ້ນອີກ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມວ່າ: “ພຣະອົງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມ ‘ສຕຸຕະສວາມິນ’; ແລະຂໍຈົ່ງບອກດ້ວຍວ່າ ມີສະຖານທີ່ໃດໆຢູ່ທີ່ນັ້ນ”

Verse 67

एतन्नामनिर्वुक्तिं त्वं वक्तुमर्हसि साम्प्रतम् ॥

“ບັດນີ້ ພຣະອົງຄວນອະທິບາຍ ‘ນິຣຸກຕິ’ ຄື ທີ່ມາຂອງນາມນີ້”

Verse 68

श्रीवराह उवाच ॥ भूमे हित्वा तु संसारान्ये चान्ये देवकण्टकाः ॥ द्वापरे युगमासाद्य यत्र स्थास्यामि सुन्दरि ॥

ພຣະສຣີວະຣາຫະຕັດວ່າ: “ໂອ ພຣະພູມີ, ເມື່ອລະທິ້ງພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະ ແລະລະທິ້ງຜູ້ອື່ນໆຜູ້ເປັນດັ່ງໜາມແກ່ເທວະທັງຫຼາຍແລ້ວ, ເມື່ອຍຸກທວາປະຣະມາຮອດ, ໂອ ຜູ້ງາມ, ເຮົາຈະພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ”

Verse 69

ततोऽमरैश्च ब्रह्माद्यैर्बहुभिर्मन्त्रवादिभिः ॥ स्तुतिं कर्त्तुं समारब्धं मणिपूराश्रितस्य मे ॥

ຕໍ່ມາ ເຫຼົ່າອະມະຣະ—ພຣະພຣະຫມາເປັນຕົ້ນ ແລະຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການສະທາຍມັນຕຣະຈຳນວນຫຼາຍ—ໄດ້ເລີ່ມການສັນລະເສີນແດ່ເຮົາ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ມະນິປູຣາ

Verse 70

ततो मां नारदो देवि असितो देवलस्तथा ॥ पर्वतश्च महाभागे मम भक्त्या व्यवस्थितः ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ເທວີ, ນາຣະດະ, ອະສິຕະ ແລະ ເທວະລະ, ພ້ອມທັງ ປາຣະວະຕະ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ໄດ້ຢືນຢູ່ຮັບໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພັກຕິ។

Verse 71

नाम कुर्वन्ति मे तत्र मणिपूरगिरौ ततः ॥ स्तुतस्वामीति विख्यातं मम कर्मव्यपाश्रितम् ॥

ທີ່ນັ້ນ ທີ່ພູມະນິປູຣະ ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງນາມໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໂດງດັງວ່າ ‘ສຕຸຕະສວາມິນ’ ເປັນນາມທີ່ອີງໃສ່ກິດການຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນັ້ນ।

Verse 72

एतत्ते कथितं भद्रे निरुक्तिकरणं मया ॥ त्वया पृष्टं हि यद्भद्रे सर्वभागवतप्रियम् ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍນິຣຸກຕິ (ທີ່ມາຂອງນາມ) ນີ້ໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ເພາະສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແມ່ນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ມີພັກຕິທັງປວງໃນສາຍພາຄະວະຕະ।

Verse 73

एतानि भूमे गुह्यानि तत्र भूतगिरौ मम ॥ श्रद्धधानेन मर्त्येन श्रोतव्यं नात्र संशयः ॥

ໂອ ແຜ່ນດິນ, ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ເປັນຄວາມລັບລຶກຊຶ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທີ່ພູຕະຄິຣິຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ມະນຸດຜູ້ມີສັດທາພຶງຟັງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ।

Verse 74

एतत्ते कथितं भद्रे सर्वधर्मव्यपाश्रयम् ॥ श्रीस्तुतस्वामिमाहात्म्यं किमन्यत्परिपृच्छसि ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກເຈົ້າແລ້ວ ອັນເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງເປົ້າໝາຍແຫ່ງທັມມະທັງປວງ—ຄື ມະຫາຕະມະຍະ ຂອງ ສຣີ ສຕຸຕະສວາມິນ. ເຈົ້າຍັງຈະຖາມອັນໃດອື່ນອີກໂດຍລະອຽດ?

Verse 75

पुत्रोऽहं वसुदेवस्य देवक्या गर्भसम्भवः॥ वासुदेव इति ख्यातः सर्वदानवसूदनः॥

ຂ້າເປັນບຸດຂອງ ວະສຸເທວະ ເກີດຈາກຄອບຄອງຂອງ ເທວະກີ. ຂ້າໂດງດັງນາມວ່າ «ວາສຸເທວະ» ຜູ້ທຳລາຍກຳລັງດານະວະເປັນນິດ.

Verse 76

तदेतॆ प्रवदिष्यन्ति सर्वभागवतप्रियम्॥ यथा च मथ्यमानाद्वै दध्नश्चोद्ध्रियते घृतम्॥

ສິ່ງນີ້ເຂົາທັງຫຼາຍຈະປະກາດ—ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະຍົກທັງປວງ—ດັ່ງເມື່ອປັ່ນນົມສົ້ມ ກໍດຶງເອົາຂີ້ເນີຍໃສ (ຄຣິຕະ) ອອກມາໄດ້ແທ້.

Verse 77

तद्युगस्य प्रभावेण भूमे कुर्वन्ति मानवाः॥ तैः स्वशिष्यैः समं देवि ये शास्त्रविनियोजिताः॥

ໂດຍອິດທິພົນແຫ່ງຍຸກນັ້ນ, ໂອ ພູມີ, ມະນຸດຍ່ອມປະພຶດຕາມນັ້ນ—ໂອ ເທວີ—ຜູ້ທີ່ຖືກຊາສະຕຣາກຳນົດໃຫ້ດຳລົງວິໄນອັນຖືກຕ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍສິດຂອງຕົນ.

Verse 78

एतच्छास्त्रं महाभागे प्रयुक्तं विधिना मया॥ वराहरूपमादाय सर्वभागवतप्रियम्॥

ໂອ ຜູ້ມີມະຫາພາກະ, ຄຳສອນ-ຊາສະຕຣານີ້ ຂ້າໄດ້ຖ່າຍທອດຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ໂດຍຮັບຮູບເປັນ ວະຣາຫະ—ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະຍົກທັງປວງ.

Verse 79

तत्र स्नानं तु कुर्वीत मम मार्गानुसारकः॥ भूपृष्ठे न तु जायेत कालेन विजितेन्द्रियः॥

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຕິດຕາມມາກຂອງຂ້າ ພຶງກະທຳການອາບນ້ຳຊຳລະໃຫ້ແນ່ນອນ. ເມື່ອຊະນະອິນທຣີຍະດ້ວຍການເວລາແລ້ວ ຍ່ອມບໍ່ເກີດອີກເທິງຜິວໂລກ.

Verse 80

सुवर्णाभं मारकतमगाधं निर्मितं मया॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पञ्चभक्तोषितो नरः॥

ຂ້າໄດ້ສ້າງແຫຼ່ງນ້ຳທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງຄຳ ແລະຄ້າຍມະຣະກົດ ລຶກຫຍັ່ງບໍ່ເຖິງ. ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຊາຍຜູ້ອິ່ມໃຈໃນພັກຕິຫ້າປະການ ພຶງອາບນ້ຳອັນສັກສິດ.

Verse 81

तत्र गत्वा वरारोहे उदिते च दिवाकरे॥ अथ मध्याह्नवेलायां यदि वा अस्तंगतेऽपि वा॥

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ບໍ່ວ່າເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ຫຼືເວລາທ່ຽງວັນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເວລາຕາເວັນຕົກ—

Verse 82

एतत्स्तुतगिरेर्देवि माहात्म्यं कथितं मया॥ द्वापरं युगमासाद्य यत्र स्थास्यामि सुन्दरि॥

ໂອ ເທວີ ຂ້າໄດ້ເລົ່າມະຫິມາຂອງສະຕຸຕະຄິຣິແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ງາມ ເມື່ອຮອດຍຸກທະວາປະ ຂ້າຈະພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ