Atma
ອາດມະ ອຸປະນິຊັດ (ຕາມປະເພນີພາຍຫຼັງຈັດເຂົ້າກັບ ອະຖັຣວະເວດ) ແມ່ນຄຳສອນສັ້ນໆແຕ່ເຂັ້ມຂົນ ຕາມແນວອັດໄວຕະ ເວດານຕະ ກ່ຽວກັບອາດມະ (ātman)។ ມັນຍ້ຳວ່າອາດມະບໍ່ແມ່ນຮ່າງກາຍ ອິນທຣີ ຈິດ ຫຼືອະຫັງການ ແຕ່ເປັນສະຕິຮູ້ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະເປັນພະຍານ (sākṣin) ຂອງປະສົບການທັງປວງ। ດ້ວຍ ‘neti-neti’ ແລະການແຍກແຍະ (viveka) ຈຶ່ງຖອນການຍຶດຕິດກັບສິ່ງທີ່ເຫັນ/ຮູ້ໄດ້ ເພື່ອເຂົ້າສູ່ສະຕິຮູ້ບໍລິສຸດ। ໃນແງ່ປະຫວັດສາດ ຂໍ້ຄວາມນີ້ສະທ້ອນແນວຄິດອຸປະນິຊັດຍຸກຫຼັງ ທີ່ເນັ້ນຍ້າຍຈາກພິທີກຳພາຍນອກໄປສູ່ການພິຈາລະນາພາຍໃນ ແລະຖືວ່າໂມກສະ (mokṣa) ເກີດຈາກຍານ (jñāna) ເປັນຫຼັກ। ມັນກ່າວເຖິງສາມສະພາບ—ຕື່ນ, ຝັນ, ຫຼັບເລິກ—ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກຮູ້ ແລະອາດມະຢູ່ເໜືອທັງສາມ (turīya)។ ສະຫຼຸບ: ໂມກສະບໍ່ແມ່ນຜົນທີ່ຖືກຜະລິດໃໝ່ ແຕ່ແມ່ນການດັບຂອງການຊ້ອນທັບຜິດ (adhyāsa) ຈາກອະວິດຍາ (avidyā)។ ການຮູ້ໂດຍກົງວ່າ ‘ອາດມະແມ່ນພຣະຫມັນ’ ຕັດຮາກຂອງຄວາມກົວ ແລະຄວາມໂສກ।
Start ReadingKey Teachings
- Ātman is self-luminous consciousness (cit)
the witness (sākṣin) of all states.
- Discrimination (viveka): the Self is distinct from body
senses
mind
and ego.
- Neti-neti (negation): whatever is seen/known is not the seer/knower.
- Non-duality (advaita): ātman is brahman; multiplicity is nāma-rūpa dependent on avidyā.
- Transcendence of the three states (waking
dream
deep sleep) and the three guṇas.
- Freedom from doership/enjoyership (kartṛtva/bhoktṛtva) as a mark of realization.
- Renunciation (sannyāsa) as inner disidentification
culminating in jñāna-mokṣa.
- Liberation is immediate knowledge (aparokṣa-jñāna)
not a produced result of action.
Verses of the Atma
31 verses with Sanskrit text, transliteration, and translation.
Verse 1
ॐ अथाङ्गिरास्त्रिविधः पुरुषोऽजायत—आत्मा, अन्तरात्मा, परमात्मा चेति। त्वक्-चर्म-मांस-रोम-अङ्गुष्ठ-अङ्गुल्यः, पृष्ठ-वंश-नख-गुल्फ-उदर-नाभि-मेढ्र-कटि-ऊरु-कपोल-श्रोत्र-भ्रू-ललाट-बाहु-पार्श्व-शिरः-अक्षीणि भ...
ໂອມ. ແລ້ວ ອັງຄິຣັສ ໄດ້ປະກາດວ່າ ປຸຣຸສະ (ບຸກຄົນ) ມີສາມປະການ: ອາດມັນ (ຕົນປະຈຳບຸກຄົນ), ອັນຕະຣາດມັນ (ຕົນພາຍໃນ), ແລະ ປະຣະມາດມັນ (ຕົນສູງສຸດ). ຜິວ ໜັງ ເນື້ອ ຂົນ ນິ້ວໂປ້ ແລະນິ້ວມື, ຫຼັງ ກະດູກສັນຫຼັງ, ເລັບ, ຂໍ້ຕີນ, ທ້ອງ, ສະດື, ອະໄວຍະວະເພດ, ແອວ, ຂາອ່ອນ, ແກ້ມ, ຫູ, ຄິ້ວ, ໜ້າຜາກ, ແຂນ, ຂ້າງກາຍ, ຫົວ ແລະຕາ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນ; ສິ່ງທີ່ເກີດແລ້ວຕາຍ ນັ້ນແມ່ນ ອາດມັນ ໃນຮູບຂອງຄວາມເປັນບຸກຄົນມີກາຍ. ອັນຕະຣາດມັນ ແມ່ນດິນ ນ້ຳ ໄຟ ລົມ ແລະອາກາດ; ທັງຄວາມປາຖະໜາແລະຄວາມຊັງ, ສຸກແລະທຸກ, ກາມະ, ໂມຫະ, ການປຸງແຕ່ງຄວາມຄິດ (ວິກັລປະ), ຮອຍຈື່ຈຳບໍ່ມີຕົ້ນ; ສຽງສູງຕ່ຳ, ສັ້ນຍາວ ແລະຍືດຍາວ; ການພູດຕິດ, ຄຳຮ້ອງຄຳຮາມ, ການປະທຸ, ຄວາມຍິນດີ, ການຟ້ອນ, ການຮ້ອງເພງ, ດົນຕີເຄື່ອງ, ການລະລາຍ ແລະການແຜ່ຂະຫຍາຍ ເປັນຕົ້ນ—ເປັນຜູ້ຟັງ, ຜູ້ດົມ, ຜູ້ຊິມ, ຜູ້ນຳ, ຜູ້ກະທຳ, ເປັນວິຊະຍານາດມັນຄືບຸກຄົນ; ແລະມັນປະຕິບັດໜ້າທີ່ພິເສດແຫ່ງການຟັງ, ດົມ, ດຶງດູດ, ແລະການກະທຳ, ພ້ອມທັງເກີ່ຍວຂ້ອງກັບ ປຸຣານະ, ນະຍາຍະ, ມີມາງສາ, ແລະ ທັມມະສາດ—ນີ້ແມ່ນ ອັນຕະຣາດມັນ. ປະຣະມາດມັນ ຄວນບູຊາເປັນ ອັກສອນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ. ມັນຖືກສືບສອງໂດຍ ປຣານາຍາມະ, ປຣັດຍາຫາຣະ, ທາຣະນາ, ທຽນ, ສະມາທິ, ໂຍຄະ, ອະນຸມານ ແລະການພິຈາລະນາອາດມັນ—ລະອຽດດັ່ງເມັດໄຊ ຫຼືເມັດຂ້າວຟ່າງ, ຫຼືຈິນຕະນາແບ່ງປາຍເສັ້ນຜົມເປັນແສນສ່ວນ; ເຂົ້າເຖິງໄດ້ ແຕ່ບໍ່ອາດຈັບກຸມ. ບໍ່ເກີດ ບໍ່ຕາຍ; ບໍ່ແຫ້ງ ບໍ່ຊຸ່ມ; ບໍ່ໄໝ້; ບໍ່ສັ່ນ, ບໍ່ແຕກ, ບໍ່ຖືກຕັດ. ບໍ່ມີຄຸນະ, ເປັນສັກຂີ, ບໍລິສຸດ, ອາດມັນບໍ່ມີສ່ວນ, ໂດດດ່ຽວ, ລະອຽດ, ບໍ່ຍຶດຖື, ບໍ່ມີມົນທິນ, ບໍ່ປ່ຽນແປງ; ພົ້ນຈາກສຽງ ສັມຜັດ ຮູບ ລົດ ກິ່ນ; ບໍ່ມີວິກັລປະ, ບໍ່ມີຄວາມຢາກ, ແຜ່ທົ່ວທັງປວງ. ຄິດບໍ່ຮອດ ແລະພັນນາບໍ່ໄດ້; ຊຳລະແມ່ນແຕ່ສິ່ງບໍ່ບໍລິສຸດໃຫ້ບໍລິສຸດ. ເພາະບໍ່ມີການກະທຳ ສຳລັບທ່ານຈຶ່ງບໍ່ມີສັງສາຣະ. ມີນາມວ່າ ‘ອາດມັນ’, ເປັນສິວະ, ບໍລິສຸດ, ໜຶ່ງດຽວ, ອະດວິຕະຕະຫຼອດການ—ພຣະພຣະຫມັນເທົ່ານັ້ນປາກົດເປັນສະພາວະພຣະຫມັນ.
Threefold analysis of self (deha-jīva/antarātmā/paramātmā), nirguṇa Brahman as sākṣin; negation of saṃsāra for the actionless SelfVerse 2
जगद्रूपतयाप्येतद्ब्रह्मैव प्रतिभासते । विद्याविद्यादिभेदेन भावाभावादिभेदतः॥२॥
ແມ່ນແຕ່ໃນຮູບຂອງໂລກ (ຈະກັດ) ນີ້ກໍແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນ ເທົ່ານັ້ນທີ່ປາກົດ—ໂດຍການແບ່ງແຍກເປັນ ວິທະຍາ ແລະ ອະວິທະຍາ, ໂດຍການແບ່ງແຍກເປັນ ການມີ ແລະ ການບໍ່ມີ ເປັນຕົ້ນ.
Māyā/avidyā-based appearance (pratibhāsa) of jagat upon BrahmanVerse 3
गुरुशिष्यादिभेदेन ब्रह्मैव प्रतिभासते । ब्रह्मैव केवलं शुद्धं विद्यते तत्त्वदर्शने॥३॥
ໂດຍຄວາມແບ່ງແຍກເປັນ ຄູ (ກຸຣຸ) ແລະ ສິດ (ສິດສະ) ເປັນຕົ້ນ ພຣະພຣະຫມັນ ເທົ່ານັ້ນປາກົດ. ໃນການເຫັນຕັດຕະວະ (tattva-darśana) ມີແຕ່ ພຣະພຣະຫມັນ ເທົ່ານັ້ນ—ບໍລິສຸດ ແລະໂດດດ່ຽວ—ທີ່ດຳລົງຢູ່.
Non-duality sublating relational dualities; pedagogical duality (guru–śiṣya) as provisionalVerse 4
न च विद्या न चाविद्या न जगच्च न चापरम् । सत्यत्वेन जगद्भानं संसारस्य प्रवर्तकम्॥४॥
ບໍ່ມີທັງ ວິທະຍາ ແລະບໍ່ມີທັງ ອະວິທະຍາ; ບໍ່ມີໂລກ ແລະບໍ່ມີສິ່ງອື່ນ. ການປາກົດຂອງໂລກໂດຍຖືວ່າເປັນຄວາມຈິງ ນັ້ນແຫຼະເປັນຕົ້ນເຫດໃຫ້ສັງສາຣະເຄື່ອນໄຫວ.
Saṃsāra driven by satya-buddhi (taking appearance as absolute); ultimate negation (paramārtha) of dual categoriesVerse 5
असत्यत्वेन भानं तु संसारस्य निवर्तकम् । घटोऽयमिति विज्ञातुं नियमः कोऽन्वपेक्षते॥५॥ विना प्रमाणसुष्ठुत्वं यस्मिन् सति पदार्थधीः । अयमात्मा नित्यसिद्धः प्रमाणे सति भासते॥६॥
ແຕ່ການປາກົດ (ຂອງໂລກ) ໂດຍເຫັນວ່າບໍ່ແທ້ ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ນຳໃຫ້ສັງສາຣະຢຸດລົງ. ເພື່ອຮູ້ວ່າ ‘ນີ້ແມ່ນໝໍ້’ ຈະຕ້ອງອາໄສກົດເກນໃດ? ຖ້າປຣະມານະ (ເຄື່ອງມືແຫ່ງຄວາມຮູ້) ບໍ່ເຮັດວຽກຢ່າງຖືກຕ້ອງ ປັນຍາຮູ້ວັດຖຸກໍບໍ່ເກີດ. ອາດມັນນີ້ເປັນນິດຕະຍະ-ສິດທະ (ສຳເລັດຢູ່ແລ້ວເປັນນິດ); ເມື່ອປຣະມານະມີ ມັນຈຶ່ງສ່ອງແສງປາກົດ.
Pramāṇa and self-revelation; cessation of saṃsāra through asatya-darśana of appearances; nitya-siddha ātmanVerse 6
असत्यत्वेन भानं तु संसारस्य निवर्तकम् । घटोऽयमिति विज्ञातुं नियमः कोऽन्वपेक्षते ॥ विना प्रमाणसुष्ठुत्वं यस्मिन् सति पदार्थधीः । अयमात्मा नित्यसिद्धः प्रमाणे सति भासते ॥५–६॥
ການເຫັນການປາກົດຂອງໂລກວ່າບໍ່ແທ້ ແມ່ນຜູ້ຕັດຂາດສັງສາຣະໂດຍແທ້. ເພື່ອຮູ້ວ່າ “ນີ້ແມ່ນໝໍ້” ຈະຕ້ອງພຶ່ງກົດຫຼືຂໍ້ຈຳກັດໃດ? ຖ້າປຣະມານະ (ເຄື່ອງມືແຫ່ງຄວາມຮູ້) ບໍ່ເຮັດວຽກຢ່າງຖືກຕ້ອງ ປັນຍາຕໍ່ວັດຖຸບໍ່ເກີດ. ອາຕະມັນເປັນຜູ້ສຳເລັດຢູ່ແລ້ວເປັນນິດ ແຕ່ເມື່ອປຣະມານະມີ ຈຶ່ງປາກົດໃຫ້ຮູ້ແຈ້ງ
Māyā/Asat-khyāti and Atman as nitya-siddha (ever-established); pramāṇa and aparokṣa-jñānaVerse 7
न देशं नापि कालं वा न शुद्धिं वाप्यपेक्षते । देवदत्तोऽहमित्येतद्विज्ञानं निरपेक्षकम् ॥७॥
ມັນບໍ່ພຶ່ງສະຖານທີ່ ບໍ່ພຶ່ງເວລາ ແມ່ນແຕ່ຄວາມບໍລິສຸດຕາມພິທີກໍບໍ່ຕ້ອງ. ປັນຍາວ່າ “ຂ້ອຍແມ່ນເທວະດັດ” ເປັນຄວາມຮູ້ທີ່ເອກະລາດ ບໍ່ອາໄສເງື່ອນໄຂ
Immediate self-cognition (aparokṣa-anubhava) and independence from ritual conditions; jñāna over karmaVerse 8
तद्वद्ब्रह्मविदोऽप्यस्य ब्रह्माहमिति वेदनम् । भानुनेव जगत्सर्वं भास्यते यस्य तेजसा ॥८॥
ເຊັ່ນດຽວກັນ ສຳລັບຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະມັນ (brahma-vid) ຄວາມຮູ້ວ່າ “ຂ້ອຍແມ່ນພຣະພຣະມັນ” ເປັນຄວາມຮູ້ທັນທີ ບໍ່ອາໄສສິ່ງອື່ນ. ດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານນັ້ນ ຈັກກະວານທັງປວງຖືກສ່ອງສະຫວ່າງ ເຫມືອນໂລກສະຫວ່າງດ້ວຍດວງອາທິດ
Aham Brahmāsmi; consciousness as self-luminous (svayaṃ-prakāśa) and illuminator of all experienceVerse 9
अनात्मकम् असत् तुच्छं किं नु तस्यावभासकम् । वेदशास्त्रपुराणानि भूतानि सकलान्यपि ॥ येनार्थवन्ति तं किं नु विज्ञातारं प्रकाशयेत् । क्षुधां देहव्यथां त्यक्त्वा बालः क्रीडति वस्तुनि ॥ तथैव विद्वान् रमते न...
ສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນອາຕະມັນ ບໍ່ແທ້ ແລະໄຮ້ສາລະ—ສິ່ງໃດຈະສ່ອງມັນໄດ້? ພຣະເວດ ສາດສະຕຣະ ປຸຣານະ ແລະສັດທັງປວງ ລ້ວນມີຄວາມໝາຍໂດຍພຣະອົງນັ້ນ; ແລ້ວສິ່ງໃດຈະສ່ອງຜູ້ຮູ້ນັ້ນໄດ້? ເມື່ອລະຄວາມຫິວ ແລະຄວາມເຈັບກາຍ ເດັກນ້ອຍກໍຫຼິ້ນກັບວັດຖຸ. ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຮູ້ກໍຍິນດີ—ບໍ່ຍຶດຖື ບໍ່ມີອະຫັງການ ເປັນສຸກ; ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ທ່າມກາງຄວາມປາຖະໜາ ແຕ່ໂດຍສະພາວະເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ມຸນີຈາລິກໄປຜູ້ດຽວ
Svayaṃ-prakāśa Atman (self-luminous knower); anātman as dependent appearance; jīvanmukti traits (nirmama, nirahaṃ, niṣkāma)Verse 10
अनात्मकम् असत् तुच्छं किं नु तस्यावभासकम् । वेदशास्त्रपुराणानि भूतानि सकलान्यपि ॥ येनार्थवन्ति तं किं नु विज्ञातारं प्रकाशयेत् । क्षुधां देहव्यथां त्यक्त्वा बालः क्रीडति वस्तुनि ॥ तथैव विद्वान् रमते न...
ສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນອາຕະມັນ ບໍ່ແທ້ ແລະໄຮ້ສາລະ—ສິ່ງໃດຈະສ່ອງມັນໄດ້? ພຣະເວດ ສາດສະຕຣະ ປຸຣານະ ແລະສັດທັງປວງ ລ້ວນມີຄວາມໝາຍໂດຍພຣະອົງນັ້ນ; ແລ້ວສິ່ງໃດຈະສ່ອງຜູ້ຮູ້ນັ້ນໄດ້? ເມື່ອລະຄວາມຫິວ ແລະຄວາມເຈັບກາຍ ເດັກນ້ອຍກໍຫຼິ້ນກັບວັດຖຸ. ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຮູ້ກໍຍິນດີ—ບໍ່ຍຶດຖື ບໍ່ມີອະຫັງການ ເປັນສຸກ; ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ທ່າມກາງຄວາມປາຖະໜາ ແຕ່ໂດຍສະພາວະເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ມຸນີຈາລິກໄປຜູ້ດຽວ
Svayaṃ-prakāśa Atman; anātman as dependent; jīvanmukti and niṣkāmatāVerse 11
अनात्मकम् असत् तुच्छं किं नु तस्यावभासकम् । वेदशास्त्रपुराणानि भूतानि सकलान्यपि ॥ येनार्थवन्ति तं किं नु विज्ञातारं प्रकाशयेत् । क्षुधां देहव्यथां त्यक्त्वा बालः क्रीडति वस्तुनि ॥ तथैव विद्वान् रमते न...
ສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນອາຕະມັນ ທີ່ບໍ່ແທ້ ແລະເລັກນ້ອຍ—ຈະມີສິ່ງໃດສ່ອງສະຫວ່າງພຣະອາຕະມັນນັ້ນໄດ້? ເວດ, ຊາສະຕຣະ, ປຸຣານະ ແລະສັດທັງປວງ ລ້ວນມີຄວາມໝາຍເພາະພຣະອົງ; ແລ້ວໃຜຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮູ້ພຣະອາຕະມັນນັ້ນປາກົດ? ເດັກນ້ອຍລະຄວາມຫິວ ແລະຄວາມເຈັບກາຍ ແລ້ວຫຼິ້ນກັບວັດຖຸສິ່ງໜຶ່ງ; ຜູ້ຮູ້ກໍລະເລີງເຊັ່ນນັ້ນ—ບໍ່ຍຶດຖື, ບໍ່ມີອະຫັງການ, ເປັນສຸກ. ຢູ່ທ່າມກາງອາລົມທັງຫຼາຍ ກໍດຳລົງໃນຮູບແຫ່ງນິສກາມ ແລະມຸນີຜູ້ໂດດດ່ຽວຈາລິກໄປ.
Ātman as self-luminous (svayaṃ-prakāśa); jīvanmukti; vairāgyaVerse 12
स्वात्मनैव सदा तुष्टः स्वयं सर्वात्मना स्थितः । निर्धनोऽपि सदा तुष्टोऽप्यसहायो महाबलः ॥
ລາວພໍໃຈຢູ່ເສມອດ້ວຍພຣະອາຕະມັນເທົ່ານັ້ນ ແລະຕັ້ງມັ່ນດ້ວຍຕົນເອງເປັນອາຕະມັນຂອງທຸກສິ່ງ. ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີຊັບສິນ ກໍຍັງສັນໂດດເສມອ; ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ຊ່ວຍ ກໍມີພະລັງອັນໃຫຍ່.
Ātma-tṛpti (self-sufficiency); sarvātma-bhāva; aparigrahaVerse 13
नित्यतृप्तोऽप्यभुञ्जानोऽप्यसमः समदर्शनः । कुर्वन्नपि न कुर्वाणश्चाभोक्ता फलभोग्यपि ॥
ແມ່ນແຕ່ອິ່ມເຕັມຢູ່ເສມອ ກໍຄືບໍ່ໄດ້ເສວຍ; ບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າທຽມ ແຕ່ເຫັນທຸກສິ່ງເສມກັນ. ແມ່ນແຕ່ກະທຳ ກໍບໍ່ແມ່ນຜູ້ກະທຳ; ແມ່ນແຕ່ບໍ່ແມ່ນຜູ້ເສວຍ ກໍຄືຜູ້ປະສົບຜົນ.
Akartṛtva/abhoktṛtva; samadarśana; jīvanmukta-lakṣaṇaVerse 14
शरीर्यप्यशरीर्येष परिच्छिन्नोऽपि सर्वगः । अशरीरं सदा सन्तमिदं ब्रह्मविदं क्वचित् ॥ प्रियाप्रिये न स्पृशतस्तथैव च शुभाशुभे । तमसा ग्रस्तवद्भानादग्रस्तोऽपि रविर्जनैः ॥ ग्रस्त इत्युच्यते भ्रान्त्या ह्यज्...
ແມ່ນແຕ່ປາກົດຄືມີກາຍ ກໍແທ້ຈິງໄຮ້ກາຍ; ແມ່ນແຕ່ປາກົດຄືຖືກຈຳກັດ ກໍແຜ່ຊຶມທົ່ວທັງປວງ—ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນນີ້ໄຮ້ກາຍຢູ່ເສມອ ແຕ່ປາກົດຢູ່ບາງທີ່ຄືມີຮ່າງ. ທັງທີ່ຮັກແລະບໍ່ຮັກບໍ່ອາດແຕະຕ້ອງລາວ; ສຸພະແລະອະສຸພະກໍເຊັ່ນກັນ. ດວງອາທິດບໍ່ໄດ້ຖືກຄຣາສກິນ ແຕ່ເພາະຄວາມມືດ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ “ຖືກຄຣາສ”. ການເອີ້ນວ່າ “ຖືກຄຣາສ” ເກີດຈາກຄວາມຫຼົງ ເພາະບໍ່ຮູ້ລັກສະນະແທ້ຂອງສິ່ງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ຜູ້ພົ້ນຈາກພັນທະເລີ່ມແຕ່ກາຍ—ຄົນໂງ່ເຫັນແຕ່ພາບລວງຂອງຮ່າງ ແລ້ວເຫັນລາວຄືມີກາຍ. ເຫມືອນຜິວງູທີ່ລອກທິ້ງ ລາວຍືນຢູ່ດ້ວຍ “ກາຍ” ທີ່ພົ້ນແລ້ວ (ເຫຼືອແຕ່ການປາກົດ).
Jīvanmukti; asaṅga (non-contact); adhyāsa (superimposition); prārabdha-body as appearanceVerse 15
शरीर्यप्यशरीर्येष परिच्छिन्नोऽपि सर्वगः । अशरीरं सदा सन्तमिदं ब्रह्मविदं क्वचित् ॥ प्रियाप्रिये न स्पृशतस्तथैव च शुभाशुभे । तमसा ग्रस्तवद्भानादग्रस्तोऽपि रविर्जनैः ॥ ग्रस्त इत्युच्यते भ्रान्त्या ह्यज्...
ແມ່ນແຕ່ປາກົດຄືມີກາຍ ກໍແທ້ຈິງໄຮ້ກາຍ; ແມ່ນແຕ່ປາກົດຄືຖືກຈຳກັດ ກໍແຜ່ຊຶມທົ່ວທັງປວງ—ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນນີ້ໄຮ້ກາຍຢູ່ເສມອ ແຕ່ປາກົດຢູ່ບາງທີ່ຄືມີຮ່າງ. ທັງທີ່ຮັກແລະບໍ່ຮັກບໍ່ອາດແຕະຕ້ອງລາວ; ສຸພະແລະອະສຸພະກໍເຊັ່ນກັນ. ດວງອາທິດບໍ່ໄດ້ຖືກຄຣາສກິນ ແຕ່ເພາະຄວາມມືດ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ “ຖືກຄຣາສ”. ການເອີ້ນວ່າ “ຖືກຄຣາສ” ເກີດຈາກຄວາມຫຼົງ ເພາະບໍ່ຮູ້ລັກສະນະແທ້ຂອງສິ່ງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ຜູ້ພົ້ນຈາກພັນທະເລີ່ມແຕ່ກາຍ—ຄົນໂງ່ເຫັນແຕ່ພາບລວງຂອງຮ່າງ ແລ້ວເຫັນລາວຄືມີກາຍ. ເຫມືອນຜິວງູທີ່ລອກທິ້ງ ລາວຍືນຢູ່ດ້ວຍ “ກາຍ” ທີ່ພົ້ນແລ້ວ (ເຫຼືອແຕ່ການປາກົດ).
Jīvanmukti; asaṅga; adhyāsa; prārabdha-bodyVerse 16
शरीर्यप्यशरीर्येष परिच्छिन्नोऽपि सर्वगः । अशरीरं सदा सन्तमिदं ब्रह्मविदं क्वचित्॥ प्रियाप्रिये न स्पृशतस्तथैव च शुभाशुभे । तमसा ग्रस्तवद्भानादग्रस्तोऽपि रविर्जनैः॥ ग्रस्त इत्युच्यते भ्रान्त्या ह्यज्ञा...
ແມ່ນແຕ່ປາກົດຄືມີກາຍ ແທ້ຈິງກໍໄຮ້ກາຍ; ແມ່ນແຕ່ດູຄືຈຳກັດ ແຕ່ກໍແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ. ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນນີ້ ດຳລົງຢູ່ເປັນນິດໃນພາວະໄຮ້ກາຍ ແຕ່ບາງຄົນກັບເຫັນຄືມີກາຍ. ສິ່ງທີ່ນ່າຮັກແລະບໍ່ນ່າຮັກບໍ່ອາດແຕະຕ້ອງທ່ານ; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບມົງຄຸນແລະອັບມົງຄຸນ. ດວງອາທິດແທ້ບໍ່ໄດ້ຖືກຄຣາສ ແຕ່ເນື່ອງຈາກປາກົດຄືຖືກຄວາມມືດກຸມ ຄົນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ ‘ຖືກຄຣາສ’. ການເອີ້ນວ່າ ‘ຖືກກຸມ’ ເກີດຈາກຄວາມຫຼົງ ບໍ່ຮູ້ລັກສະນະແທ້ຂອງສິ່ງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນເອງ ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ຜູ້ພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງກາຍແລະອື່ນໆ ຖືກຄົນຫຼົງເຫັນຄືມີກາຍ ເນື່ອງຈາກເຫັນແຕ່ເງົາກາຍ. ເຫມືອນຄາບງູທີ່ຖອດທິ້ງ ທ່ານດຳລົງຢູ່ຄືໄດ້ປະລະກາຍ—ເປັນໄທຫຼຸດພົ້ນ
Jīvanmukti; Atman as aśarīra (bodiless) and asaṅga (untouched); avidyā and adhyāsa (superimposition)Verse 17
शरीर्यप्यशरीर्येष परिच्छिन्नोऽपि सर्वगः । अशरीरं सदा सन्तमिदं ब्रह्मविदं क्वचित्॥ प्रियाप्रिये न स्पृशतस्तथैव च शुभाशुभे । तमसा ग्रस्तवद्भानादग्रस्तोऽपि रविर्जनैः॥ ग्रस्त इत्युच्यते भ्रान्त्या ह्यज्ञा...
ແມ່ນແຕ່ປາກົດຄືມີກາຍ ແທ້ຈິງກໍໄຮ້ກາຍ; ແມ່ນແຕ່ດູຄືຈຳກັດ ແຕ່ກໍແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ. ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນນີ້ ດຳລົງຢູ່ເປັນນິດໃນພາວະໄຮ້ກາຍ ແຕ່ບາງຄົນກັບເຫັນຄືມີກາຍ. ສິ່ງທີ່ນ່າຮັກແລະບໍ່ນ່າຮັກບໍ່ອາດແຕະຕ້ອງທ່ານ; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບມົງຄຸນແລະອັບມົງຄຸນ. ດວງອາທິດແທ້ບໍ່ໄດ້ຖືກຄຣາສ ແຕ່ເນື່ອງຈາກປາກົດຄືຖືກຄວາມມືດກຸມ ຄົນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ ‘ຖືກຄຣາສ’. ການເອີ້ນວ່າ ‘ຖືກກຸມ’ ເກີດຈາກຄວາມຫຼົງ ບໍ່ຮູ້ລັກສະນະແທ້ຂອງສິ່ງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນເອງ ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ຜູ້ພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງກາຍແລະອື່ນໆ ຖືກຄົນຫຼົງເຫັນຄືມີກາຍ ເນື່ອງຈາກເຫັນແຕ່ເງົາກາຍ. ເຫມືອນຄາບງູທີ່ຖອດທິ້ງ ທ່ານດຳລົງຢູ່ຄືໄດ້ປະລະກາຍ—ເປັນໄທຫຼຸດພົ້ນ
Asaṅga-ātman; adhyāsa; jñānī’s freedom amid appearanceVerse 18
इतस्ततश्चाल्यमानो यत्किञ्चित्प्राणवायुना । स्रोतसा नीयते दारु यथा निम्नोन्नतस्थलम्॥
ສິ່ງໃດກໍຕາມ (ກາຍ-ໃຈນີ້) ທີ່ຖືກປຣານະວາຍຸຂັບໃຫ້ເຄື່ອນໄປມາ ຍ່ອມຖືກກະແສນ້ຳພາໄປ—ເຫມືອນທ່ອນໄມ້ທີ່ລອຍຜ່ານທີ່ຕ່ຳແລະທີ່ສູງ
Prārabdha and the momentum of prāṇa; non-agency (akartṛtva) of the Self; body as instrumentVerse 19
दैवेन नीयते देहो यथा कालोपभुक्तिषु । लक्ष्यालक्ष्यगतिं त्यक्त्वा यस्तिष्ठेत्केवलात्मना॥ शिव एव स्वयं साक्षादयं ब्रह्मविदुत्तमः । जीवन्नेव सदा मुक्तः कृतार्थो ब्रह्मवित्तमः॥
ກາຍຖືກນຳໄປໂດຍໄດວະ (ຊະຕາ/ກຳນົດ) ເຫມືອນປະສົບການທີ່ຕ້ອງເສວຍຕາມເວລາ. ຜູ້ໃດລະການເຄື່ອນໄປຫາ ‘ສິ່ງທີ່ມຸ່ງໝາຍ’ ແລະ ‘ສິ່ງທີ່ບໍ່ມຸ່ງໝາຍ’ ແລ້ວຕັ້ງຢູ່ໃນອາດຕະມັນລ້ວນໆ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນພຣະສິວະເອງໂດຍກົງ; ແມ່ນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ. ແມ່ນແຕ່ຍັງມີຊີວິດ ກໍເປັນໄທຫຼຸດພົ້ນເສມອ ເປັນຜູ້ສຳເລັດຄວາມໝາຍ—ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນຢ່າງຍິ່ງ
Jīvanmukti; prārabdha (kālopabhukti); tyāga of saṅkalpa; kevalātma-niṣṭhā; identification of realized Self with Śiva/BrahmanVerse 20
दैवेन नीयते देहो यथा कालोपभुक्तिषु । लक्ष्यालक्ष्यगतिं त्यक्त्वा यस्तिष्ठेत्केवलात्मना॥ शिव एव स्वयं साक्षादयं ब्रह्मविदुत्तमः । जीवन्नेव सदा मुक्तः कृतार्थो ब्रह्मवित्तमः॥
ກາຍຖືກພາໄປໂດຍໄດວະ (ຊະຕາ/ກຳນົດ) ເພື່ອການເສວຍປະສົບການຕາມເວລາ. ຜູ້ໃດລະການເຄື່ອນໄປຫາສິ່ງທີ່ມຸ່ງໝາຍ ແລະສິ່ງທີ່ບໍ່ມຸ່ງໝາຍ ແລ້ວຕັ້ງຢູ່ເປັນອາດຕະມັນລ້ວນໆ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນພຣະສິວະເອງໂດຍກົງ; ແມ່ນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ. ແມ່ນແຕ່ຍັງມີຊີວິດ ກໍເປັນໄທຫຼຸດພົ້ນຢູ່ເສມອ ເປັນຜູ້ສຳເລັດຄວາມໝາຍ—ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນຢ່າງຍິ່ງ
Kevalātma-niṣṭhā; jīvanmukti; prārabdha exhaustion; non-dual Śiva/Brahman identityVerse 21
उपाधिनाशाद् ब्रह्मैव सद् ब्रह्माप्येति निर्द्वयम् । शैलूषो वेषसद्भावाभावयोश्च यथा पुमान् ॥२१॥
ເມື່ອອຸປາທິ (ເຄື່ອງຈຳກັດ) ຖືກທຳລາຍ ຄວາມແທ້ (sat) ເປັນພຣະພຣະມັນແຕ່ຜູ້ດຽວ; ຜູ້ຮູ້ບັນລຸພຣະພຣະມັນອັນບໍ່ສອງ—ເຫມືອນນັກສະແດງທີ່ເປັນຄົນເດີມ ຈະມີຫຼືບໍ່ມີເຄື່ອງນຸ່ງກໍຕາມ។
Upādhi-nāśa (negation of limiting adjuncts) and non-duality (advaita)Verse 22
तथैव ब्रह्मविच्छ्रेष्ठः सदा ब्रह्मैव नापरः । घटे नष्टे यथा व्योम व्योमैव भवति स्वयम् ॥२२॥
ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະມັນຜູ້ປະເສີດ ເປັນພຣະພຣະມັນແຕ່ຜູ້ດຽວເສມອ ບໍ່ແມ່ນອື່ນ; ເມື່ອໝໍ້ແຕກ ອາກາດຂ້າງໃນກໍເປັນອາກາດລ້ວນໂດຍຕົນເອງ।
Jīva–Brahman identity; ghaṭākāśa–mahākāśa illustration; liberation as recognitionVerse 23
तथैवोपाधिविलये ब्रह्मैव ब्रह्मवित्स्वयम् । क्षीरं क्षीरे यथा क्षिप्तं तैलं तैले जलं जले ॥२३॥
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອຸປາທິລະລາຍ ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະມັນກໍເປັນພຣະພຣະມັນແຕ່ຜູ້ດຽວ; ເຫມືອນນົມລົງໃນນົມ ນ້ຳມັນລົງໃນນ້ຳມັນ ນ້ຳລົງໃນນ້ຳ—ກາຍເປັນອັນດຽວ।
Upādhi-vilaya; non-difference (abheda) of jñānī and BrahmanVerse 24
संयुक्तमेकतां याति तथात्मन्यात्मविन्मुनिः । एवं विदेहकैवल्यं सन्मात्रत्वमखण्डितम् ॥२४॥
ສິ່ງທີ່ປະສົມກັນຍ່ອມເປັນອັນດຽວ; ດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຜູ້ຮູ້ອາຕະມັນ ຢູ່ເປັນອັນດຽວໃນອາຕະມັນ. ນີ້ແມ່ນ ວິເດຫ-ໄກວັນຍະ: ຄວາມໂດດດ່ຽວໄຮ້ກາຍ ແລະສະພາວະ “sat-mātratva” ຄືການມີຢູ່ລ້ວນໆ ອັນບໍ່ແຕກອອກ।
Videha-kaivalya; akhaṇḍa-sat (undivided Being)Verse 25
ब्रह्मभावं प्रपद्यैष यतिर्नावर्तते पुनः । सदात्मकत्वविज्ञानदग्धा विद्यादिवर्ष्मणः ॥२५॥
ເມື່ອບັນລຸພາວະແຫ່ງພຣະພຣະມັນແລ້ວ ຍະຕິນີ້ບໍ່ຫວນກັບອີກ; ເພາະກາຍ-ເປືອກຫຸ້ມທີ່ເກີດຈາກອະວິດຍາ ແລະອື່ນໆ ຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍປັນຍາຮູ້ວ່າ ທາດແທ້ຂອງຕົນແມ່ນ Sat (ການມີຢູ່)។
Mokṣa as non-return (apunarāvṛtti); jñāna as destroyer of avidyāVerse 26
अमुष्य ब्रह्मभूतत्त्वाद् ब्रह्मणः कुत उद्भवः । मायाक्लृप्तौ बन्धमोक्षौ न स्तः स्वात्मनि वस्तुतः ॥ यथा रज्जौ निष्क्रियायां सर्पाभासविनिर्गमौ । अवृतेः सदसत्त्वाभ्यां वक्तव्ये बन्धमोक्षणे ॥ २६–२७ ॥
ເນື່ອງຈາກອາຕະມັນນີ້ມີສະພາວະເປັນພຣະພຣົມ (Brahman) ແລ້ວ ພຣະພຣົມຈະມີການເກີດຂຶ້ນຈາກໃສໄດ້ແນວໃດ? ຄວາມຜູກມັດແລະໂມກສະທີ່ມາຍາປຸງແຕ່ງ ແທ້ຈິງບໍ່ມີຢູ່ໃນອາຕະມັນຂອງຕົນ. ເຫມືອນເຊືອກທີ່ນິ່ງ ການປາກົດແລະຫາຍໄປຂອງຮູບງູ ຖືກກ່າວເນື່ອງຈາກມີ ຫຼື ບໍ່ມີການປົກຄຸມ (ອະວິຊາ) ສັນໃດ ການຜູກມັດແລະການຫຼຸດພົ້ນກໍຖືກກ່າວສັນນັ້ນ
Māyā/avidyā as the basis of bandha–mokṣa; ajāti (non-origination) of Brahman; rope–snake adhyāsaVerse 27
अमुष्य ब्रह्मभूतत्त्वाद् ब्रह्मणः कुत उद्भवः । मायाक्लृप्तौ बन्धमोक्षौ न स्तः स्वात्मनि वस्तुतः ॥ यथा रज्जौ निष्क्रियायां सर्पाभासविनिर्गमौ । अवृतेः सदसत्त्वाभ्यां वक्तव्ये बन्धमोक्षणे ॥ २६–२७ ॥
ເຫມືອນເຊືອກທີ່ນິ່ງ ການປາກົດແລະການຖອນຫາຍຂອງຮູບງູ ຖືກກ່າວເນື່ອງຈາກມີ ຫຼື ບໍ່ມີການປົກຄຸມ (ອະວິຊາ) ສັນໃດ ການຜູກມັດແລະໂມກສະກໍຖືກກ່າວພຽງແຕ່ໃນທ່ານອງນັ້ນ
Adhyāsa (superimposition) and nivṛtti (sublation) as the basis for speaking of bandha–mokṣaVerse 28
नावृत्तिर्ब्रह्मणः क्वाचिदन्याभावादनावृतम् । अस्तीति प्रत्ययो यश्च यश्च नास्तीति वस्तुनि ॥ बुद्धेरेव गुणावेतौ न तु नित्यस्य वस्तुनः । अतस्तौ मायया क्लृप्तौ बन्धमोक्षौ न चात्मनि ॥ २८–२९ ॥
ບໍ່ມີການປົກຄຸມພຣະພຣົມຢູ່ແຫ່ງໃດເລີຍ ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີສິ່ງອື່ນນອກຈາກພຣະພຣົມ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ບໍ່ຖືກປົກຄຸມ. ຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ “ມີ” ແລະ “ບໍ່ມີ” ຕໍ່ສິ່ງໃດໜຶ່ງ ທັງສອງເປັນພຽງຄຸນລັກຂອງພຸດທິ (buddhi) ບໍ່ແມ່ນຂອງສັດຈະອັນນິລັນດອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຜູກມັດແລະໂມກສະທັງສອງ ແມ່ນມາຍາປຸງແຕ່ງ ແລະບໍ່ມີຢູ່ໃນອາຕະມັນ
Non-duality (absence of a second); epistemic status of existence/nonexistence judgments; māyā as cognitive constructionVerse 29
नावृत्तिर्ब्रह्मणः क्वाचिदन्याभावादनावृतम् । अस्तीति प्रत्ययो यश्च यश्च नास्तीति वस्तुनि ॥ बुद्धेरेव गुणावेतौ न तु नित्यस्य वस्तुनः । अतस्तौ मायया क्लृप्तौ बन्धमोक्षौ न चात्मनि ॥ २८–२९ ॥
ທັງສອງ—ຄວາມເຫັນວ່າ “ມີ” ແລະ “ບໍ່ມີ”—ແທ້ຈິງເປັນພຽງຄຸນລັກຂອງພຸດທິ (buddhi) ບໍ່ແມ່ນຂອງສັດຈະອັນນິລັນດອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຜູກມັດແລະໂມກສະທັງສອງ ແມ່ນມາຍາປຸງແຕ່ງ ແລະບໍ່ມີຢູ່ໃນອາຕະມັນ
Buddhi-dharma vs. Ātma-svarūpa; nitya-śuddha-buddha-mukta nature of SelfVerse 30
निष्कले निष्क्रिये शान्ते निरवद्ये निरञ्जने । अद्वितीये परे तत्त्वे व्योमवत् कल्पना कुतः ॥ ३० ॥
ໃນສັດຈະສູງສຸດອັນບໍ່ມີສ່ວນ ບໍ່ມີການກະທຳ ສະຫງົບ ບໍ່ມີຕຳນິ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະເປັນອະທະວິ (non-dual)—ດຸດອາກາດ—ການປຸງແຕ່ງດ້ວຍຄວາມຄິດ (kalpanā) ຈະເກີດຈາກໃສໄດ້?
Nirvikalpatva of Brahman; nirguṇa/advitīya nature; ākāśa (space) analogyVerse 31
न निरोधो न चोत्पत्तिर्न बद्धो न च साधकः । न मुमुक्षुर्न वै मुक्त इत्येषा परमार्थता ॥३१॥
ບໍ່ມີການດັບ ແລະບໍ່ມີການເກີດ; ບໍ່ມີຜູ້ຖືກຜູກມັດ ແລະບໍ່ມີຜູ້ປະຕິບັດສາທະນາ. ບໍ່ມີຜູ້ແສວງຫາໂມກະ ແລະບໍ່ມີຜູ້ຫຼຸດພົ້ນ—ນີ້ແມ່ນປະມາດທະ ຄວາມຈິງສູງສຸດ.
Ajātivāda (non-origination) and paramārtha-sattā (ultimate reality) in Advaita Vedānta