Adhyaya 231

Verse 1

सूत उवाच । वृकोऽपि तत्समासाद्य राज्यं त्रैलोक्यसंभवम् । यदृच्छया जगत्सर्वं समाज्ञापयत्तदा

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ວຶກະ ກໍໄດ້ເຂົ້າໄປຮອດ ແລະ ໄດ້ຮັບອຳນາດລາຊະທີ່ຄອບຄຸມສາມໂລກ; ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ລາວໄດ້ອອກຄຳສັ່ງເຫນືອສັພພະສັດທັງປວງຕາມໃຈປາຖະໜາ।

Verse 2

सोंऽधकस्य बले वीर्ये धैर्ये कोपे च दानवः । सहस्रगुणितश्चासीद्रौद्रः परमदारुणः

ດານະວະນັ້ນ ໃນພະລັງ, ວິຣະຍະ, ຄວາມອົດທົນ ແລະ ຄວາມໂກດ ໄດ້ເກີນອັນທະກະເຖິງພັນເທົ່າ; ດຸຮ້າຍ ແລະ ໜ້າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 3

एतस्मिन्नंतरे कश्चिन्न मर्त्यो यजति क्षितौ । न होमं नैव जाप्यं च दैत्याञ्ज्ञात्वा सुरास्पदे

ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ບໍ່ມີມະນຸດໃດໃນແຜ່ນດິນໂລກທີ່ຈະປະກອບຍັດຍາ; ບໍ່ມີການໂຮມໄຟ ແລະ ບໍ່ມີການສວດຈາປະມັນຕຣາເລີຍ, ເພາະຮູ້ວ່າ ພວກໄດຕະຍະໄດ້ເຂົ້າຄອງສະຖານທີ່ຂອງເທວະໃນສະຫວັນ।

Verse 4

अथ यः कुरुते धर्मं होमं वा जपमेव वा । सुगुप्तस्थानमासाद्य करोत्यमरतुष्टये

ແລະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຍັງປະຕິບັດກິດທີ່ຊອບທຳ - ບໍ່ວ່າຈະເປັນພິທີໂຮມະ ຫຼື ການສວດມົນພາວະນາ - ກໍໄດ້ກະທຳພຽງແຕ່ຫຼັງຈາກໄປເຖິງສະຖານທີ່ລັບບັງ, ເພື່ອເອົາໃຈເຫຼົ່າເທວະດາ.

Verse 5

अथ स्वर्गस्थिता दैत्या यज्ञभागविवर्जिताः । तथा मर्त्योद्भवैर्भागैः संदेहं परमं गताः

ຈາກນັ້ນ ເຫຼົ່າໄດຕຍະທີ່ອາໄສຢູ່ໃນສະຫວັນ - ຜູ້ທີ່ຖືກຕັດສິດຈາກສ່ວນແບ່ງການບູຊາ - ໄດ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ, ເຖິງແມ່ນວ່າເຄື່ອງບູຊາທີ່ເກີດຈາກມະນຸດຍັງສືບຕໍ່ຖືກແບ່ງປັນຢູ່ກໍຕາມ.

Verse 6

ततः कोपपरीतात्मा प्रेषयामास दानवः । मर्त्यलोके चरान्गुप्तान्निपुणांश्चाब्रवीत्ततः

ຈາກນັ້ນ ດານະວະຕົນນັ້ນ, ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ, ໄດ້ສົ່ງສາຍລັບຜູ້ຊໍານານງານ ທີ່ແຝງຕົວຢູ່ໃນຫມູ່ມະນຸດໃນໂລກມະນຸດ ແລະ ໄດ້ສັ່ງການພວກເຂົາ.

Verse 7

यः कश्चिद्देवतानां च प्रगृह्णाति करोति च । तदर्थं यजनं होमं दानं वा पृथिवीतले । स च वध्यश्च युष्माभिर्मम वाक्यादसंशयम्

"ຜູ້ໃດກໍຕາມໃນຫມູ່ມະນຸດທີ່ສະໜັບສະໜູນເຫຼົ່າເທວະດາ ຫຼື ກະທຳເພື່ອພວກເຂົາ - ບໍ່ວ່າຈະເປັນການບູຊາ, ການຖວາຍເຄື່ອງສັກກາລະ ຫຼື ການໃຫ້ທານໃນໂລກນີ້ - ຈະຕ້ອງຖືກພວກເຈົ້າຂ້າຖິ້ມຢ່າງແນ່ນອນ, ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ."

Verse 8

अथ ते तद्वचः श्रुत्वा दानवा बलवत्तराः । गत्वा च मेदिनीपृष्ठं गुप्ताः सर्पंति सर्वतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນ, ເຫຼົ່າດານະວະຜູ້ມີລິດເດດ ກໍໄດ້ອອກໄປຍັງພື້ນໂລກ ແລະ ດ້ວຍການເຊື່ອງຕົວ, ພວກເຂົາໄດ້ລັກລອບໄປທຸກຫົນທຸກແຫ່ງ.

Verse 9

यं कञ्चिद्वीक्षयंतिस्म जपहोमपरायणम । स्वाध्यायं वा प्रकुर्वाणं तं निघ्नंति शितासिभिः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຂົາເຫັນໂດຍບັງເອີນ ມຸ່ງໝັ້ນໃນຈະປະ (japa) ແລະ ໂຫມະ (homa) ຫຼືກຳລັງເຮັດສະວາດະຍາຍ (svādhyāya) ເຂົາກໍຟັນຂ້າດ້ວຍດາບຄົມ.

Verse 10

एतस्मिन्नेव काले तु सांकृतिर्मुनिसत्तमः । गुप्तश्चक्रे ततस्तस्यां गर्तायां छन्नवर्ष्मकः । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं वृकेण च द्विजाः पुरा

ໃນເວລານັ້ນເອງ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ສາງກຣິຕິ ໄດ້ປິດບັງຕົນ ໂດຍຊ່ອນກາຍໃນຫຼຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ບ່ອນທີ່ໃນອະດີດ ພຣາຫມັນ ວຶກະ ເຄີຍບຳເນັດຕະປະ (tapas).

Verse 11

अथ ते तं तदा दृष्ट्वा तद्गुहायां व्यवस्थितम् । भर्त्समानास्तपस्तच्च प्रोचुश्च परुषाक्षरैः

ແລ້ວເຂົາເຫັນທ່ານຢູ່ໃນຖ້ຳນັ້ນ ກໍດ່າທ່ານ ແລະດ່າຕະປະຂອງທ່ານ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫຍາບຄາຍ.

Verse 12

दृष्ट्वा तस्याग्रतः संस्थां गन्धपुष्पैश्च पूजिताम् । वासुदेवात्मिकां मूर्तिं चतुर्हस्तां द्विजोत्तमाः

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ເຂົາເຫັນຕໍ່ໜ້າທ່ານ ມີພຣະຮູບອັນເປັນວາສຸເທວະ ມີສີ່ມື ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍນ້ຳຫອມແລະດອກໄມ້.

Verse 13

ततस्ते शस्त्रमुद्यम्य निर्जघ्नुस्तं क्रुधान्विताः । न शेकुस्ते यदा हंतुं संवृतं विष्णुतेजसा । कुण्ठतां सर्वशस्त्राणि गतानि विमलान्यपि

ແລ້ວເຂົາຍົກອາວຸດຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະຟັນຕີທ່ານ; ແຕ່ເຂົາບໍ່ອາດຂ້າທ່ານໄດ້ ເພາະທ່ານຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງພຣະວິສນຸ. ອາວຸດທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ທີ່ຄົມແລະບໍລິສຸດ ກໍກາຍເປັນທື່ມ.

Verse 14

अथ वैलक्ष्यमापन्ना निर्विण्णाः सर्व एव ते । तां वार्तां दानवेन्द्राय वृकायोचुश्च ते तदा

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດກໍອາຍໜ້າ ແລະເສົ້າໝອງ ຈຶ່ງນຳຂ່າວນັ້ນໄປກາບທູນແກ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ຄື ວຶກາ ໃນເວລານັ້ນ។

Verse 15

कश्चिद्विप्रः समाधाय वैष्णवीं प्रतिमां पुरः । तपस्तेपे महाभाग क्षेत्रे वै हाटकेश्वरे

«ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ຈັດຕັ້ງພະຮູບໄວສະນະວະ (ພຣະວິສນຸ) ໄວ້ຕໍ່ໜ້າ ແລ້ວບຳເນັດຕະປະສະຍາ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ໃນກະເສດສັກສິດແຫ່ງ ຮາຕະເກສະວະ»।

Verse 16

यत्र त्वया तपस्तप्तं भीत्या सर्वदिवौकसाम् । अपि चौर्येण चास्माकं तपस्तपति तादृशम्

«ໃນບ່ອນນັ້ນແທ້ໆ ທີ່ທ່ານເຄີຍບຳເນັດຕະປະສະຍາຈົນເທວະທັງຫຼາຍພາກັນຢ້ານ—ບັດນີ້ ເນື່ອງດ້ວຍການລັກຂອງທ່ານ ຕະປະສະຍາຢ່າງດຽວກັນນັ້ນກໍກຳລັງເຜົາຜານຕໍ່ພວກເຮົາ»។

Verse 17

येन सर्वाणि शस्त्राणि कुण्ठतां प्रगतानि च । तस्य गात्रे प्रहारैश्च तस्मात्कुरु यथोचितम्

«ເນື່ອງຈາກເຂົາ ອາວຸດທັງປວງກໍກາຍເປັນທື່ອ ແລະບໍ່ຄົມ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ຄວນ—ຈົ່ງຕີຮ່າງກາຍຂອງເຂົາດ້ວຍການປະຫານ.»

Verse 18

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा वृकः कोपसमन्वितः । जगाम सत्वं तत्र यत्रासौ सांकृतिः स्थितः

ເມື່ອວຶກາໄດ້ຍິນຄຳຂອງພວກເຂົາ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລ້ວຮີບໄປທັນທີ ຍັງບ່ອນທີ່ລະສີ ສາງກຣິຕິ ພຳນັກຢູ່।

Verse 19

स गत्वा वैष्णवीं मूर्तिं तामुत्क्षिप्य सुदूरतः । श्वभ्राद्बहिः प्रचिक्षेप भर्त्समानः पुनः पुनः

ລາວໄປຫາພະຮູບໄວສະນະວີ ຍົກຂຶ້ນແລ້ວ ໂຍນໄປໄກ—ໂຍນອອກຈາກຫຼຸມຊ້ຳໆ ພ້ອມທັງດ່າທໍ້ຊ້ຳໆ.

Verse 20

जघान पादघातेन दक्षिणेनेतरेण तम् । अब्रवीन्मम वध्यस्त्वं यन्मच्छत्रुं जनार्दनम्

ລາວເຕະດ້ວຍຕີນຂວາ ແລະດ້ວຍອີກຕີນໜຶ່ງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າຄວນຕາຍ ເພາະເຈົ້ານັບຖື Janārdana ຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງຂ້າ»។

Verse 21

संपूजयसि चौर्येण तेन प्राणान्हराम्यहम् । एवमुक्त्वाथ खड्गेन तं जघान स दैत्यपः

«ເຈົ້າບູຊາດ້ວຍການລັກຂໂມຍ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈະເອົາຊີວິດເຈົ້າ» ເວົ້າແລ້ວ ຄົນບາບນັ້ນກໍຟັນລາວດ້ວຍດາບ.

Verse 22

ततस्तस्य स खड्गस्तु तीक्ष्णोऽपि द्विजसत्तमाः । तस्य काये प्रहीणस्तु शतधा समपद्यत

ຕໍ່ມາ ໂອ ພວກພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ດາບນັ້ນແມ່ນແຫຼມຄົມກໍຕາມ ເມື່ອຟັນລົງໃສ່ກາຍຂອງລາວ ກໍແຕກເປັນຮ້ອຍຊິ້ນ.

Verse 23

ततः कोपपरीतात्मा तं शशाप स सांकृतिः

ຕໍ່ມາ Sāṃkṛti ຜູ້ມີໃຈຖືກຄວາມໂກດອັນຊອບທຳຄອບງຳ ໄດ້ປະກາດຄຳສາບແຊ່ງໃສ່ລາວ.

Verse 24

यस्मात्पाप त्वयाहं च पादघातैः प्रताडितः । तस्मात्ते पततां पादौ सद्य एव धरातले

ດູກ່ອນຄົນບາບ, ຍ້ອນເຈົ້າໄດ້ເຕະຂ້ອຍ, ຂໍໃຫ້ຕີນຂອງເຈົ້າຫຼຸດອອກຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນໃນທັນທີ!

Verse 25

सूत उवाच । उक्तमात्रे ततस्तेन पादौ तस्य द्विजोत्तमाः । पतितौ मेदिनीपृष्ठे पंचशीर्षाविवोरगौ

ພຣະສູດກ່າວວ່າ: "ດູກ່ອນພຣາມຜູ້ປະເສີດ, ທັນທີທີ່ລາວເວົ້າຈົບ, ຕີນທັງສອງຂອງຊາຍຄົນນັ້ນກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ ຄືກັບງູຫົວຫ້າສອງໂຕ."

Verse 26

एतस्मिन्नेव काले तु आक्रन्दः सुमहानभूत् । वृकस्य सैनिकानां च नारीणां च विशेषतः

ໃນເວລານັ້ນເອງ, ສຽງຮ້ອງໄຫ້ຄ່ຳຄວນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງກໍເກີດຂຶ້ນ ໂດຍສະເພາະໃນບັນດາທະຫານຂອງ Vṛka ແລະ ບັນດາແມ່ຍິງ.

Verse 27

अथ देवाः परिज्ञाय तं तदा पंगुतां गतम् । आगत्य मेरुपृष्ठं च निजघ्नुस्तत्परिग्रहम्

ຈາກນັ້ນ ເຫຼົ່າເທວະດາ ເມື່ອຮູ້ວ່າລາວໄດ້ກາຍເປັນຄົນຂາພິການແລ້ວ ຈຶ່ງມາຍັງດ້ານຫຼັງຂອງພູເຂົາພຣະສຸເມນ ແລະ ທຳລາຍຄ້າຍພັກ ແລະ ບໍລິວານຂອງລາວ.

Verse 28

हतशेषाश्च दैत्यास्ते पातालांतःसमा गताः । वृकोऽपि पंगुतां प्राप्तस्तस्थौ तपसि सुस्थिरम्

ເຫຼົ່າອະສູນທີ່ລອດຊີວິດຈາກການສັງຫານນັ້ນ ໄດ້ພາກັນຖອຍລົງໄປສູ່ຄວາມເລິກຂອງບາດານ. Vṛka ເອງ, ເຖິງວ່າຈະຂາພິການ, ກໍຍັງຢືນຢັດຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນການບຳເພັນຕົບະ ໂດຍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 29

सर्वैरंतःपुरैः सार्धं दुःखशोकसमन्वितः । इन्द्रोऽपि प्राप्तवान्राज्यं तदा निहत कंटकम्

ພ້ອມກັບອັນຕະປຸຣະແລະຄອບຄົວທັງປວງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ພຣະອິນທຣະກໍໄດ້ຄືນອຳນາດອີກຄັ້ງໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອໄດ້ກຳຈັດ “ໜາມ” ຄືພະຍັນຕະລາຍແລ້ວ।

Verse 30

धर्मक्रियाः प्रवृत्ताश्च ततो भूयो रसातले

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພິທີກຳແລະການປະພຶດຕາມທຳມະ ກໍໄດ້ເລີ່ມດຳເນີນອີກຄັ້ງ—ແມ່ນແຕ່ໃນຣະສາຕະລະ (Rasātala) ກໍດີ।

Verse 31

अथ दीर्घेण कालेन तस्य तुष्टः पितामहः । उवाच तत्र चागत्य गर्त्तामध्ये द्विजोत्तमाः

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ພໍໃຈໃນເຂົາ ໄດ້ມາຮອດບ່ອນນັ້ນ ແລະໄດ້ກ່າວໃນທີ່ນັ້ນ ກາງຫຼຸມ—ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນພຣາຫມະນະ!

Verse 32

वृक तुष्टोऽस्मि ते वत्स वरं वरय सुव्रत । अहं दास्यामि ते नूनं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

“ວຣຶກ ລູກຮັກເອີຍ ຂ້າພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີວິນັຍໝັ້ນຄົງ; ຂ້າຈະປະທານໃຫ້ແນ່ນອນ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ”

Verse 33

वृक उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । पाददानं तदा देव मम ब्रह्मन्समाचर । पंगुता याति शीघ्रं मे येनेयं ते प्रसादतः

ວຣຶກກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າ ໂອ ພຣະເທວະ ແລະຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ—ຂໍໂອ ພຣະເຈົ້າ ໂອ ພຣະພຣະຫມາ ຈົ່ງປະທານ ‘ທານແຫ່ງຕີນ’ ໃຫ້ຂ້າ (ໃຫ້ຕີນທີ່ສົມບູນ) ເພື່ອໃຫ້ຄວາມພິການຂອງຂ້າຫາຍໄປໄວໆ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ.”

Verse 34

तच्छ्रुत्वा तं समानीय सांकृतिं तत्र पद्मजः । प्रोवाच सांत्वपूर्वं च वृकस्यास्य द्विजोत्तम

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ປັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ນໍາ ສາງກຣິຕິ ມາທີ່ນັ້ນ ແລະ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ກ່າວປອບໃຈແກ່ ວຣຶກ ຜູ້ນີ້។

Verse 35

मद्वाक्यात्पंगुता याति येनास्य त्वं तथा कुरु

“ໂດຍຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ ຄວາມພິການຂາຂອງເຂົາຈະຫາຍໄປ; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເຂົາຕາມນັ້ນ.”

Verse 36

सांकृतिरुवाच । अनृतं नोक्तपूर्वं मे स्वैरेष्वपि पितामह । ज्ञायते देवदेवेश तत्कथं तत्करोम्यहम्

ສາງກຣິຕິ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະປິຕາມະຫາ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເວົ້າຄໍາບໍ່ຈິງ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມເຜີຍເລີຍ. ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງຮູ້ທຸກສິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຄໍາບໍ່ຈິງໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 37

ब्रह्मोवाच । मम भक्तिपरो नित्यं वृकोऽयं दैत्यसत्तमः । पौत्रस्त्वं दयितो नित्यं तेन त्वां प्रार्थयाम्यहम्

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: “ວຣຶກ ຜູ້ນີ້ ເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຫມູ່ດານະວະ ແລະ ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາຢູ່ເສມອ. ແລະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຫລານຂອງເຮົາ ກໍເປັນທີ່ຮັກຢູ່ເສມອ; ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງວອນຂໍເຈົ້າ.”

Verse 38

तव वाक्यं च नो मिथ्या कर्तुं शक्नोमि सन्मुने

“ແລະ ໂອ ມຸນີຜູ້ສູງສົ່ງ, ເຮົາບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ຄໍາຂອງເຈົ້າເປັນຄໍາບໍ່ຈິງໄດ້.”

Verse 39

सांकृतिरुवाच । एष दैत्यः सुदुष्टात्मा देवानामहिते स्थितः । विशेषाद्वासुदेवस्य पुरोर्मम महात्मनः

ສາມກຣິຕິ ກ່າວວ່າ: "ໄດຕຍະ ຕົນນີ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ຕັ້ງໃຈທີ່ຈະທຳຮາຍເຫຼົ່າເທວະດາ ໂດຍສະເພາະຕໍ່ໜ້າ ພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ປະເສີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ."

Verse 40

पंगुतामर्हति प्रायः पापात्मा द्विजदूषकः । बलेन महता युक्तो जरामरणवर्जितः

"ຜູ້ມີບາບນັ້ນ - ຜູ້ທຳລາຍກຽດຂອງພາມ - ສົມຄວນທີ່ຈະເປັນຄົນຂາພິການແທ້ໆ. ດ້ວຍພະລັງອັນມະຫາສານ, ມັນປາສະຈາກຄວາມເຖົ້າແລະຄວາມຕາຍ."

Verse 41

पुरा कृतस्त्वया देव स चेत्पादाववाप्स्यति । हनिष्यति जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम्

"ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ, ພອນນີ້ໄດ້ຖືກປະທານໂດຍພຣະອົງມາກ່ອນ. ຖ້າມັນໄດ້ຕີນຄືນມາ, ມັນຈະທຳລາຍໂລກທັງໝົດ - ທັງເທວະດາ, ອະສູນ ແລະ ມະນຸດ."

Verse 42

तस्मात्तिष्ठतु तद्रूपो न कल्पं कर्तुमर्हसि । त्वयापि चिन्ता कर्तव्या त्रैलोक्यस्य यतः प्रभो

"ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ມັນຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນຕໍ່ໄປ; ພຣະອົງບໍ່ຄວນປ່ຽນແປງສິ່ງໃດ. ພຣະອົງຕ້ອງຄຳນຶງເຖິງຄວາມສຸກຂອງສາມໂລກ, ເພາະພຣະອົງເປັນເຈົ້າຂອງພວກມັນ."

Verse 43

ब्रह्मोवाच । प्रावृट्काले तु सञ्जाते यानं कर्तुं न युज्यते । विजिगीषोर्विशेषेण मुक्त्वा शीतातपागमम्

ພຣະພົມ ກ່າວວ່າ: "ເມື່ອລະດູຝົນມາຮອດ, ການເດີນທາງແມ່ນບໍ່ເໝາະສົມ - ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາໄຊຊະນະ - ຍົກເວັ້ນການເຄື່ອນຍ້າຍທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຫຼີກລ້ຽງຄວາມໜາວ ຫຼື ຄວາມຮ້ອນ."

Verse 44

तस्माच्च चतुरो मासान्वार्षिकान्पादसंयुतः । अगम्यः सर्वलोकानां कुर्यात्कर्माणि धैर्यतः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສີ່ເດືອນແຫ່ງລະດູຝົນ ໂດຍອາໄສແຕ່ຕີນ (ຈໍາກັດການເຄື່ອນໄຫວ) ພຶງຢູ່ໃຫ້ຜູ້ຄົນທັງປວງເຂົ້າບໍ່ເຖິງ ແລະກະທໍາກິດທັງຫມົດດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງອົດທົນ।

Verse 45

तद्भूयात्पादसंयुक्तः स वृको दान वोत्तमः । येन क्षेमं च देवानां द्विजानां जायते द्विज

ໂອ ຜູ້ໃຫ້ທານອັນປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ Vṛka ນັ້ນກັບຄືນເປັນຜູ້ “ມີຕີນ” ຕາມວິນັຍທີ່ມຸ່ງໝາຍ; ໂດຍເຫດນັ້ນ ຄວາມສະຫງົບສຸກແລະຄວາມປອດໄພຂອງເທວະດາ ແລະພວກດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຈະເກີດຂຶ້ນ.

Verse 46

एवं कृते न मिथ्या ते वाक्यं विप्र भविष्यति । फलं च तपसस्तस्य न वृथा संभविष्यति

ຖ້າເຮັດໄດ້ດັ່ງນີ້, ໂອ ພຣາຫມັນ, ຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານຈະບໍ່ເປັນຄໍາລວງ; ແລະຜົນແຫ່ງຕະປະສະ (ການບໍາເພັນຕະບະ) ຂອງຜູ້ນັ້ນກໍຈະບໍ່ສູນເປົ່າ.

Verse 47

सूत उवाच । बाढमित्येव तेनोक्ते सांकृतेन महात्मना । उत्थितौ सहसा पादौ तस्य गात्रात्पुनर्नवौ

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອມະຫາອາດມາ ສາṃກຣິຕະ ໄດ້ກ່າວວ່າ «ດີແທ້» ແລ້ວ, ໃນທັນໃດນັ້ນ ຕີນໃໝ່ສອງຂ້າງກໍຜຸດຂຶ້ນອີກເທື່ອໜຶ່ງໃນກາຍຂອງລາວ.

Verse 48

पुनश्च दानवो रौद्रः पशुत्वं समपद्यत । तस्यामेव तु गर्तायां संतिष्ठति द्विजोत्तमाः

ແລ້ວອີກຄັ້ງ ດານະວະຜູ້ດຸຮ້າຍນັ້ນ ຕົກລົງໄປສູ່ສະພາບເປັນສັດ; ແລະໃນຫຼຸມນັ້ນເອງ ລາວກໍຢືນຢູ່, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກດວິຊະ.

Verse 49

मासानष्टौ स दुःखेन सकलत्रः सबांधवः । स्मरमाणो महद्वैरं दैवैः सार्धं दिवानिशम्

ຕະຫຼອດແປດເດືອນ ລາວທົນທຸກດ້ວຍຄວາມທຸກເຈັບ ພ້ອມດ້ວຍເມຍແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ລະລຶກຄວາມອາຄາດໃຫຍ່ກັບເທວະດາທັງກາງວັນກາງຄືນ។

Verse 51

विध्वंसयति सर्वाणि धर्मस्थानानि यानि च

ລາວທຳລາຍສະຖານທີ່ແຫ່ງທຳມະທັງປວງ ບໍ່ວ່າຈະເປັນສິ່ງໃດກໍຕາມ।

Verse 52

विध्वंसयति देवानां स्त्रियो मासचतुष्टयम् । उद्यानानि च सर्वाणि सपुराणि गृहाणि च

ຕະຫຼອດສີ່ເດືອນ ລາວກໍ່ຄວາມຮ້າຍຕໍ່ນາງຟ້າຂອງເທວະດາ ແລະທຳລາຍສວນທັງປວງ ພ້ອມທັງເຮືອນແລະເມືອງກັບເຂດເກົ່າແກ່ທັງຫມົດ।

Verse 53

ततो देवाः समभ्येत्य देवदेवं जनार्दनम् । क्षीराब्धौ संस्थितं नित्यं शेषपर्यंकशायिनम्

ແລ້ວບັນດາເທວະດາໄດ້ເຂົ້າໄປເຝົ້າ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເທວະເທວະ, ຜູ້ສະຖິດນິລັນດອນໃນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ແລະບັນທົມຢູ່ເທິງຕຽງຂອງເສສະ।

Verse 54

चतुरो वार्षिकान्मासांस्तत्र स्थित्वा तदंतिके । मासानष्टौ पुनर्जग्मुस्त्रिदिवं प्रति निर्भयाः

ເມື່ອຢູ່ໃກ້ພຣະອົງທີ່ນັ້ນສີ່ເດືອນແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງເດີນທາງກັບໄປສູ່ສະຫວັນອີກຄັ້ງຕະຫຼອດແປດເດືອນ ດ້ວຍໃຈບໍ່ຫວາດຫວັນ।

Verse 55

तस्मिन्पंगुत्वमापन्ने दैत्ये परमदारुणे । कस्यचित्त्वथ कालस्य देवराजो बृहस्पतिम् । प्रोवाच दुःखसंतप्त आषाढांते सुरो त्तमः

«ເມື່ອໄດຕະຍະຜູ້ນ່າຢ້ານຢ່າງຫຼາຍນັ້ນຕົກຢູ່ໃນຄວາມພິການຂາ ຜ່ານໄປອີກຊົ່ວເວລາ ພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະດາ ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກເຜົາໃຈ ໄດ້ກ່າວກັບ ພຣະພຶຫັສປະຕິ ໃນທ້າຍເດືອນອາສາດ»।

Verse 56

गुरो स मासः संप्राप्तः प्रावृट्कालो भयावहः । आगमिष्यति यत्रासौ लब्धपादो वृकासुरः

«ໂອ້ ພຣະຄູ! ເດືອນນັ້ນມາຮອດແລ້ວ—ລະດູຝົນອັນນ່າຢ້ານ. ໃນເວລານັ້ນ ວຶກາສຸຣະ ຜູ້ໄດ້ຂາຄືນມາ ຈະມາຮອດບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມັນຢູ່»។

Verse 57

गन्तव्यं च ततोऽस्माभिः क्षीरोदे केशवालये । मैवं दीनैस्तथा भाव्यं पराश्रयनिवासिभिः

«ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງໄປຫາ ກສີໂຣດະ ທີ່ປະທັບຂອງ ເກສະວະ. ຜູ້ຢູ່ອາໄສພຶ່ງພາຮົ່ມເງົາຜູ້ອື່ນ ຢ່າໃຫ້ຈົມຢູ່ໃນຄວາມທໍ້ໃຈເຊັ່ນນັ້ນ»។

Verse 58

स्वगृहाणि परित्यज्य शयनान्यासनानि च । वाहनानि विचित्राणि यच्चान्य द्दयितं गृहे

«ລະທິ້ງເຮືອນຂອງຕົນ ລະທິ້ງທີ່ນອນ ແລະ ບ່ອນນັ່ງ ລະທິ້ງພາຫະນະອັນວິຈິດຫຼາກຫຼາຍ ແລະສິ່ງອື່ນໃດໆທີ່ຮັກໃນເຮືອນ…»

Verse 59

तस्मात्कथय चास्माकमुपायं कञ्चिदेव हि । व्रतं वा नियमं वाथ होमं वा मुनिसत्तम

«ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກວິທີໃດໜຶ່ງແກ່ພວກເຮົາແທ້ໆ—ຈະເປັນວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານສັກສິດ) ຫຼື ນິຍະມະ (ວິໄນ) ຫຼື ພິທີໂຮມະ (ບູຊາໄຟ) ໂອ້ ມຸນິສັດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາ຤ິສີ»។

Verse 60

अशून्यं शयनं येन स्वकलत्रेण जायते । तथा न गृहसंत्यागः स्वकीयस्य प्रजायते

ດ້ວຍວິທີປະຕິບັດນີ້ ຕຽງນອນຂອງຕົນຈະບໍ່ວ່າງເປົ່າຈາກຄູ່ຄອງທີ່ຊອບທຳ ແລະເຮືອນຂອງຕົນກໍບໍ່ຖືກປະຖິ້ມ।

Verse 61

निर्विण्णोऽहं निजस्थानभ्रंशाद्द्विजवरोत्तम । वर्षेवर्षे च सम्प्राप्ते स्थानकस्य च्युतिर्भवेत्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້ອຍເຫນື່ອຍລ້າແລ້ວ ເນື່ອງຈາກຖືກຂັບຕົກຈາກຖານະຂອງຕົນ; ທຸກປີທີ່ມາຮອດ ກໍເຫັນຄືວ່າມີການຕົກຕໍ່າຈາກຕຳແໜ່ງອີກ.

Verse 62

पुनर्भूमौ शयिष्यामि यावन्मासचतुष्टयम् । निष्कलत्रो भयोद्विग्नो ब्रह्मचर्यपरायणः

ຂ້ອຍຈະນອນຢູ່ເທິງດິນອີກຄັ້ງ ຈົນຄົບສີ່ເດືອນ; ບໍ່ມີຄູ່ຄອງ ສັ່ນຫວາດດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະອຸທິດຕົນໃນພຣະຫມະຈັນຍາ (ພຣະຫມະຈັນຍາ).

Verse 63

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भयार्तस्य बृहस्पतिः । प्रोवाच सुचिरं ध्यात्वा ततो देवं शतक्रतुम्

ເມື່ອບຣິຫັສປະຕິໄດ້ຍິນຄຳເວົ້ານັ້ນຂອງຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມຢ້ານທຳລາຍ ທ່ານໄດ້ຄິດພິຈາລະນາດົນນານ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເທວະຊະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ).

Verse 64

अशून्यशयनंनाम व्रतमस्ति महत्तपः । विष्णोराराधनार्थाय तत्कुरुष्व समा हितः

ມີວຣະຕະໜຶ່ງຊື່ «ອະຊູນຍະຊະຍະນະ» ເປັນຕະປະສະຍາອັນມີພະລັງຍິ່ງ. ຈົ່ງປະຕິບັດມັນດ້ວຍໃຈທີ່ຈົ່ງຈອງ ເພື່ອການອາຣາທະນາພຣະວິສນຸ.

Verse 65

देवो यत्रास्ति विष्णुः स क्षीराब्धौ मधुसूदनः । जलशायी जगद्योनिः स दास्यति हितं च ते

ທີ່ໃດທີ່ພຣະວິສນຸປະທັບຢູ່—ມະທຸສູດນະ ໃນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ—ພຣະອົງບັນທົມເຫນືອນ້ຳ ເປັນຄັນກຳເນີດໂລກ ຈະປະທານສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າ।

Verse 66

यथा न शून्यं शयनं गृह भंगः प्रजायते । सर्वशत्रुविनाशश्च तत्प्रसादेन वासव

ເພື່ອໃຫ້ບ່ອນນອນບໍ່ເປົ່າ ແລະເຮືອນບໍ່ພັງທະລາຍ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ວາສະວະ, ສັດຕູທັງປວງຈະຖືກທຳລາຍດ້ວຍ।

Verse 67

सूत उवाच । तस्मिन्व्रते ततश्चीर्णे ह्यशून्यशयनात्मके । तुतोष भगवान्विष्णुस्ततः प्रोवाच देवपम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອວຣະຕະນັ້ນ—ທີ່ເອີ້ນວ່າ ອະຊູນຍະຊະຍະນະ—ໄດ້ປະຕິບັດສຳເລັດດີແລ້ວ, ພຣະພິສນຸຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍພໍໃຈ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ກ່າວຕໍ່ຈອມເທວະ (ອິນທຣະ).

Verse 68

शक्र तुष्टोऽस्मि भद्रं ते वरं वरय सुव्रत । व्रतेनानेन चीर्णेन चातुर्मास्योद्भवेन च । तस्मात्प्रार्थय देवेन्द्र नित्यं यन्मनसि स्थितम्

ໂອ ຊັກຣະ, ຂໍຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ເຈົ້າ—ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ. ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ, ໂອ ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ. ໂດຍວຣະຕະນີ້ທີ່ເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດ ອັນເກີດຈາກລະດູຈາຕຸຣມາສະຍະ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເທວະ, ຈົ່ງຂໍສິ່ງທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າເສມອ.

Verse 69

इन्द्र उवाच । कृष्ण जानासि त्वं चापि यश्च मेऽत्र पराभवः । क्रियते दानवेन्द्रेण वृकेण सुदुरात्मना

ອິນທຣະເວົ້າວ່າ: ໂອ ກຣິສນະ, ເຈົ້າກໍຮູ້ດີເຖິງຄວາມພ່າຍແພ້ ແລະຄວາມອັບອາຍທີ່ເກີດແກ່ຂ້ອຍໃນນີ້—ອັນເກີດຈາກກະສັດດານະວະ ວຣິກະ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ.

Verse 70

ममाष्टमासिकं राज्यं त्रैलोक्येऽपि व्यवस्थितम् । शेषांश्च चतुरो मासान्वर्षेवर्षे समेति सः

«ອຳນາດກະສັດຂອງຂ້າ ແມ່ນຕັ້ງຢູ່ເທິງໂລກທັງສາມ ແຕ່ຢູ່ໄດ້ພຽງແປດເດືອນ. ທຸກປີ ລາວກັບມາອີກ ສຳລັບສີ່ເດືອນທີ່ເຫຼືອ»។

Verse 71

एवं ज्ञात्वा सुरश्रेष्ठ दयां कृत्वा ममोपरि । तथा कुरु यथा राज्यं मम स्यात्सार्वकालिकम्

«ເມື່ອຮູ້ແລ້ວແນວນີ້ ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ ຂໍໃຫ້ມີເມດຕາຕໍ່ຂ້າ ແລະຈົ່ງກະທຳໃຫ້ອານາຈັກຂອງຂ້າ ດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດການ»។

Verse 72

विष्णुरुवाच । अजरश्चामरश्चापि स कृतः पद्मयोनिना । तत्कथं जीवमानेन तेन राज्यं भवेत्तव

ພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: «ຜູ້ນັ້ນ ຖືກຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຮັດໃຫ້ບໍ່ແກ່ ແລະບໍ່ຕາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ລາວຍັງມີຊີວິດ ອານາຈັກຈະເປັນຂອງເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 73

परं तथापि देवेन्द्र करिष्यामि हितं तव

«ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ໂອ້ ເທວະເອນທຣະ (ເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ຂ້າຈະເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າ»។

Verse 74

क्षीरार्णवं परित्यज्य हाटकेश्वरसंज्ञिते । क्षेत्रे गत्वा समं लक्ष्म्या तस्योपरि ततः परम्

«ຈົ່ງລະທິ້ງມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ (ກະສີຣາຣະນະວະ) ແລະໄປພ້ອມກັບນາງລັກສະມີ ສູ່ເຂດສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ ຮາຖະເກສະວະຣະ; ແລ້ວຈຶ່ງກະທຳຕໍ່ໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເທິງສະຖານທີ່ນັ້ນ»។

Verse 76

तस्मात्स्थानात्सहस्राक्ष मद्भारेण प्रपीडितः । वर्षेवर्षे सदा कार्यं मया तत्सुहितं तव

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ ຈາກສະຖານທີ່ນັ້ນ ເຂົາຈະຖືກນ້ຳໜັກຂອງເຮົາກົດທັບ; ທຸກປີໆ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເກີດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດຍິ່ງແກ່ເຈົ້າເສມອ້າຍ.

Verse 77

तस्माद्गच्छाधुना स्वर्गे कुरु राज्यमकंटकम् । प्रावृट् काले तु संप्राप्ते न भीः कार्या तदुद्भवा

ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ ເຈົ້າຈົ່ງໄປສູ່ສະຫວັນ ແລະປົກຄອງອານາຈັກໂດຍບໍ່ມີໜາມຂວາງກັ້ນ. ເມື່ອລະດູຝົນມາຮອດ ຢ່າໄດ້ຢ້ານກົວຕໍ່ສິ່ງທີ່ເກີດຈາກນັ້ນ (ສັດຕູ) ເລີຍ.

Verse 78

यो मां तत्र शयानं तु व्रतेनानेन देवप । पूजयिष्यति सद्भक्त्या तस्य दास्यामि वांछितम्

ໂອ ຈອມເທວະດາ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບູຊາເຮົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ເຮົານອນພັກຢ່າງສັກສິດ ໂດຍຮັກສາວຣະຕະນີ້ ດ້ວຍສັດທາອັນແທ້, ເຮົາຈະປະທານພອນຕາມທີ່ເຂົາປາຖະໜາ.

Verse 79

सूत उवाच । एवमुक्त्वा हृषीकेशो विससर्ज शतक्रतुम् । निःशेषभयनिर्मुक्तं स्वराज्यपरिवृद्धये

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮຶສີເກຊະກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ປ່ອຍຊະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ໃຫ້ໄປ; ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ ເພື່ອໃຫ້ອຳນາດອັນເປັນລາຊະຂອງຕົນເຂັ້ມແຂງຍິ່ງຂຶ້ນ.

Verse 80

आषाढस्य सिते पक्ष एकादश्या दिने सदा । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे तत्रागत्य स्वयं विभुः

ເປັນນິດ ໃນວັນທີ 11 (ເອກາດະຊີ) ຂອງປັກຂາວເດືອນອາສາດ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຈະເສດັດມາດ້ວຍພຣະອົງເອງ ສູ່ເຂດສັກສິດຂອງຮາຕະເກສະວະຣະ.

Verse 81

वृकोपरि ततश्चक्रे शयनं यत्नमास्थितः । तेनाक्रांतस्ततः सोऽपि शक्नोति चलितुं न हि

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງກໍ່ຈັດທີ່ບັນທົມຢ່າງລະມັດລະວັງ ເທິງວຶກາ. ຖືກພຣະອົງກົດທັບແລ້ວ ວຶການັ້ນກໍບໍ່ອາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້ເລີຍ.

Verse 82

मृतप्रायस्ततो नित्यं तद्भारेण प्रपीडितः । कार्तिकस्य सिते पक्ष एकादश्या दिने स्थिते

ຕໍ່ມາ ຖືກທັບທົນດ້ວຍນ້ຳໜັກນັ້ນຢູ່ເປັນນິດ ດັ່ງຄົນໃກ້ຈະສິ້ນຊີວິດ; ແລະຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ຈົນກວ່າວັນເອກາດະສີ ໃນຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນກາຣຕິກາ ຈະມາຮອດ.

Verse 83

उत्थानं कुरुते विष्णुः क्षीरोदं प्रति गच्छति ा । सोऽपि सांकृतिशापेन वृकः पंगुत्वमाप्नुयात्

ແລ້ວພຣະວິສນຸ ກໍລຸກຂຶ້ນຈາກການບັນທົມອັນສັກສິດ ແລະເດີນທາງໄປຫາມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ. ສ່ວນວຶກາ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງສາໍກຣິຕິ ຈຶ່ງກາຍເປັນຄົນຂາພິການ.

Verse 84

एवं च चतुरो मासान्न त्यजेच्छयनं हरिः । भयात्तस्यासुरेंद्रस्य दानवस्य दुरात्मनः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫຣິ (Hari) ບໍ່ລະທິ້ງການບັນທົມຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດສີ່ເດືອນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ດານະວະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງອະສຸຣາ.

Verse 85

तत्र मर्त्यैः क्रिया सर्वाः क्रियते न मखोद्भवाः । यस्मात्स यज्ञपुरुषो न सुप्तो भागमश्नुते

ໃນເວລານັ້ນ ມະນຸດທັງຫຼາຍອາດປະກອບພິທີກຳຕາມປະເພນີໄດ້ທັງໝົດ; ແຕ່ພິທີບູຊາຍັນຍະອັນໃຫຍ່ (makha) ບໍ່ຖືກປະກອບ. ເພາະພຣະອົງຜູ້ເປັນຍັນຍະປຸຣຸສະ ບໍ່ຮັບສ່ວນບູຊາຂອງພຣະອົງໃນຍາມບັນທົມ.

Verse 86

तथा यज्ञाश्च ये सर्वे क्त्वयादानादि काः शुभाः । ते सर्वे न क्रियंते च चूडाकरणपूर्वकाः

ດັ່ງນັ້ນ ພິທີຍັດຍາທັງປວງອັນເປັນມົງຄຸນ ພ້ອມທັງທານ (dāna) ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດ; ແລະສັມສະກາຣະເລີ່ມຈາກພິທີໂກນຜົມ (cūḍākaraṇa) ກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດເຊັ່ນກັນ।

Verse 87

मुक्त्वान्नप्राशनंनाम सीमंतोन्नयनं तथा । तस्मात्सुप्ते जगन्नाथे ताः सर्वाः स्युर्वृथा द्विजाः

ຍົກເວັ້ນແຕ່ພິທີປ້ອນອາຫານຄັ້ງທໍາອິດ (annaprāśana) ແລະພິທີ sīmantonnayana ເມື່ອພຣະຈະກັນນາຖາ (Jagannātha) ບັນທົມຫຼັບຢູ່ ພິທີທັງປວງນັ້ນກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ, ໂອ ດວິຈະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).

Verse 88

व्रतं वा नियमं वाथ तस्मिन्यः कुरुते नरः । प्रसुप्ते देवदेवेशे तत्सर्वं निष्फलं भवेत्

ບໍ່ວ່າເປັນວຣະຕະ (ຄໍາປະຕິຍານ) ຫຼືນິຍະມະ (ການສໍາລວມທາງທຳ) ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ມະນຸດເຮັດໃນເວລານັ້ນ, ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງບັນທົມຫຼັບຢູ່ ທັງໝົດນັ້ນຈະໄຮ້ຜົນ।

Verse 89

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन संप्रसुप्ते जनार्दने । व्रतस्थैर्मानवैर्भाव्यं तस्य देवस्य तुष्टये

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ບັນທົມຫຼັບຢູ່ ຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນວຣະຕະ ຄວນພະຍາຍາມທຸກວິທີ ເພື່ອປະພຶດໃຫ້ເປັນທີ່ພໍພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ।

Verse 90

एकादश्यां दिने प्राप्ते शयने बोधने हरेः । यत्किंचित्क्रियते कर्म श्रेष्ठं तच्चाक्षयं भवेत्

ເມື່ອວັນເອກາດະຊີ (Ekādaśī) ມາຮອດ—ໃນເວລາທີ່ຮະຣິ (Hari) ບັນທົມລົງນອນ ແລະເວລາທີ່ພຣະອົງຕື່ນ—ການງານໃດໆທີ່ເຮັດໃນເວລານັ້ນ ຈະເປັນການງານອັນປະເສີດ ແລະບຸນຜົນຈະບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 91

किंवात्र बहुनोक्तेन क्रियते यद्व्रतं नरैः । तेन तुष्टिं परां याति दैत्योपरि स्थितो हरिः

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ວຣະຕະໃດກໍຕາມທີ່ມະນຸດປະຕິບັດ ໂດຍວຣະຕະນັ້ນ ພຣະຫຣິ ຜູ້ຢູ່ເທິງອະສຸຣ ຍ່ອມບັນລຸຄວາມພໍພຣະໄທສູງສຸດ।

Verse 92

एवं स भगवान्प्राह सुप्तस्तत्र जनार्दनः । किं वा तस्य ज्वरो जातो महती वेदनापि च

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະນາຣະດະນະ ໄດ້ກ່າວເຊັ່ນນີ້ ແມ່ນແຕ່ຂະນະທີ່ບັນທົມຢູ່ທີ່ນັ້ນ: “ເຂົາເກີດໄຂ້ຂຶ້ນບໍ? ແລະມີຄວາມເຈັບປວດຢ່າງໃຫຍ່ດ້ວຍບໍ?”

Verse 93

तस्मिन्नहनि पापात्मा योन्नमश्नाति मानवः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन संप्राप्ते हरिवासरे

ໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ໃດກິນອາຫານ ຍ່ອມກາຍເປັນຜູ້ມີບາບ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິມາຮອດ ຄວນພາກພຽນທຸກຢ່າງເພື່ອຮັກສາຄວາມສຳລວມ.

Verse 94

अन्यस्मिन्नपि भोक्तव्यं न नरेण विजानता । किं पुनः शयनं यत्र कुरुते यत्र बोधनम्

ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນບໍ່ກິນ ແມ່ນແຕ່ໃນໂອກາດອັນສັກສິດອື່ນໆກໍຕາມ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ ໃນສະຖານທີ່ທີ່ພຣະອົງບັນທົມ ແລະທີ່ພຣະອົງຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນ.

Verse 95

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजो त्तमाः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यस्माच्छेते जनार्दनः

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານທັງຫມົດຟັງແລ້ວ ຕາມທີ່ທ່ານຖາມ—ເຖິງເຂດສັກສິດຮາຕະເກສະວະຣະ, ເພາະທີ່ນັ້ນ ຈະນາຣະດະນະ ບັນທົມຢູ່ໃນການພັກອັນບໍລິສຸດ.

Verse 96

क्षीराब्धिं संपरित्यज्य सदा मासचतुष्टयम् । श्रूयतां च फलं यत्स्यात्तस्मिन्नाराधिते विभो

ເມື່ອລະທິ້ງທະເລນ້ຳນົມ ແລະພັກຢູ່ຕະຫຼອດສີ່ເດືອນ ຈົ່ງຟັງເຖິງຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອບູຊາພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນທີ່ນັ້ນ।

Verse 97

चतुरो वार्षिकान्मासान्यस्तं पूजयते विभुम् । व्रतस्थः स नरो याति यत्र देवः स संस्थितः

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຕະຫຼອດສີ່ເດືອນໃນປີ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສະຖານທີ່ທີ່ເທວະອົງນັ້ນປະທັບຢູ່।

Verse 98

किं दानैर्बहुभिर्दत्तैः किं व्रतैः किमुपोषितैः । तत्र यः पुंडरीकाक्षं सुप्तं पूजयति ध्रुवम्

ຈະຕ້ອງການອະໄຫຼ່ຫຍັງອີກດ້ວຍທານຫຼາຍໆ ຫຼືວຣະຕະ ຫຼືການອົດອາຫານຍາວນານ? ເພາະຜູ້ໃດຢູ່ໃນທີ່ສັກສິດນັ້ນ ບູຊາພຣະຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ (ປຸນດະຣີກາກສະ) ແມ່ນແມ່ນແທ້ ແມ່ນແມ່ນແທ້ ແມ່ນແມ່ນແທ້ ແມ່ນແມ່ນແທ້ ໃນຍາມທີ່ພຣະອົງບັນທົມຫຼັບອັນສັກສິດ ບຸນກຸສົນຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໝັ້ນຄົງແນ່ນອນ।

Verse 231

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जलशाय्युपाख्यान एकादशीव्रतमाहात्म्यवर्णनंनामैकत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນຮຸ່ງເຮືອງ—ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ—ໃນພາກທີ 6 ຄື ນາກະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາດມະຍະຂອງເຂດສັກສິດຮາຕະເກສະວະຣະ, ໃນຕອນຈະລະຊາຍີ, ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງວຣະຕະເອກາດະຊີ» ຄື ບົດທີ 231 ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 785

करिष्यामि त्वहं शक्र शयनं यत्नमास्थितः । यावच्च चतुरो मासान्यथा स न चलिष्यति

ໂອ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະພາກພຽນດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງຢ່າງເຕັມທີ່ ເພື່ອຈັດວາງການບັນທົມຫຼັບອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ຕະຫຼອດສີ່ເດືອນເຕັມ ພຣະອົງຈະບໍ່ຖືກລົບກວນ ຫຼືຖືກໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວ।