Adhyaya 66

Verse 1

सूत उवाच । ततस्त्रयोदशे वर्षे व्यतीते समये तदा । उपप्लवे संगतेषु सर्वराजसु पांडवाः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອປີທີສິບສາມຜ່ານໄປ ແລະເວລາທີ່ກຳນົດມາຮອດ ເມື່ອບັນດາກະສັດທັງປວງຊຸມນຸມກັນທີ່ອຸປະປລະວະ ພານດະວະກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 2

योद्धुमागत्य संतस्थुः कुरुक्षेत्रं महारथाः । कौरवाश्चापि संतस्धुर्दुर्योधनपुरोगमाः

ບັນດາມະຫາຣະຖະນັກຮົບລົດສົງຄາມ ມາເພື່ອຮົບ ແລະຕັ້ງຄ່າຍຢູ່ກຸຣຸເກດຕຣະ. ຝ່າຍກົວຣະວະກໍຕັ້ງຕຳແໜ່ງເຊັ່ນກັນ ໂດຍມີທຸຣະໂຢທະນະນຳໜ້າ.

Verse 3

ततो भीष्मेण प्रोक्तां च नरैः श्रुत्वा युधिष्ठिरः । रथातिरथसंख्यां तु राज्ञां मध्ये वचोऽब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ຢຸທິສຖິຣະ ໄດ້ຟັງຈາກຜູ້ຄົນເຖິງຖ້ອຍຄຳທີ່ພີສະມະໄດ້ກ່າວ ຄືຈຳນວນນັກຮົບທີ່ຈັດເປັນຣະຖະ ແລະ ອະຕິຣະຖະ; ແລ້ວທ່ານໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳໜຶ່ງກາງທີ່ປະຊຸມກະສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 4

भीष्मेण विहिता कृष्ण रथातिरथवर्णना । ततो दुर्योधनोऽपृच्छदिदं स्वीयान्महारथान्

ໂອ ກຣິສນະ, ການພັນນາເຖິງຣະຖະ ແລະ ອະຕິຣະຖະ ໄດ້ຖືກພີສະມະຈັດວາງໄວ້ດັ່ງນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ທຸຣະໂຢທະນະໄດ້ຖາມຄຳຖາມນີ້ແກ່ມະຫາຣະຖະຂອງຕົນ.

Verse 5

ससैन्यान्पांडवानेतान्हन्यात्कालेन केन कः । मासेन तु प्रतिज्ञातं भीष्मेण च कृपेण च

“ຜູ້ໃດຈະສາມາດສັງຫານພານດະວະເຫຼົ່ານີ້ພ້ອມກອງທັບຂອງເຂົາ—ແລະຈະໃຊ້ເວລາເທົ່າໃດ?” ເພາະພີສະມະ ແລະ ກຣິປະ ໄດ້ປະຕິຍານໄວ້ວ່າ “ພາຍໃນໜຶ່ງເດືອນ”.

Verse 6

पक्षं द्रोणेन चाह्नां च दशभिर्द्रौणिना रणे । षड्भिः कर्णेन च तथा सदा ममभयंकृता

ໂດຍ ໂດຣນາ ໃນໄລຍະຄື່ງເດືອນ; ໂດຍ ດຣາວນິ (ອັສວັດຖາມັນ) ໃນສົງຄາມ 10 ມື້; ແລະໂດຍ ກັນນະ ໃນ 6 ມື້—ພວກເຂົາເຄີຍເປັນເຫດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານກົວສະເໝີ।

Verse 7

तदहं स्वांश्च पृच्छामि केन कालेन हंति कः । एतच्छ्रुत्वा वचो राज्ञः फाल्गुनो वाक्यमब्रवीत्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖາມພວກຂອງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: ໃຜຈະສັງຫານພວກເຂົາ ແລະໃນເວລາໃດ? ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພະຣາຊາ ຟາລກຸນ (ອາຣຈຸນ) ຈຶ່ງກ່າວຕອບ।

Verse 8

अयुक्तमेतद्भीष्माद्यैः प्रतिज्ञातं युधिष्ठिर । ततो जये च विजये निश्चयो हि मृषैव तत्

ໂອ ຢຸທິສຖິຣາ, ຄໍາປະຕິຍານທີ່ ພີສະມະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ກ່າວໄວ້ ບໍ່ສົມຄວນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມໝັ້ນໃຈໃນຊະນະຫຼືພ່າຍແພ້ ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຄໍາລວງ.

Verse 9

तवापि ये संति नृपाः सन्नद्धा रणसंस्थिताः । पश्यैतान्पुरुषव्याघ्रान्कालकल्पान्दुरासदान्

ຝ່າຍຂອງເຈົ້າກໍມີບັນດາກະສັດ ສວມເກາະພ້ອມ ຢືນປະຈໍາການຮົບ. ຈົ່ງເບິ່ງບຸລຸດດັ່ງເສືອເຫຼົ່ານີ້—ນ່າຢ້ານດັ່ງກາລະ, ຍາກຈະເຂົ້າໂຈມ.

Verse 10

द्रुपदं च विराटं च धृष्टकेतुं च कैकयम् । सहदेवं सात्यकिं च चेकितानं च दुर्जयम्

(ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນ) ດຣຸປະດະ ແລະ ວິຣາຕະ; ທຣິສຕະເກຕຸ ແລະ ກະສັດແຫ່ງໄກກະຍະ; ສະຫະເທວະ ແລະ ສາຕະຍະກິ; ພ້ອມທັງ ເຈກິຕານະ ແລະ ດຸຣຈະຍະ ຜູ້ບໍ່ອາດຊະນະໄດ້.

Verse 11

धृष्टद्युम्नं सपुत्रं च महावीर्यं घटोत्कचम् । भीमादींश्च महेष्वासान्केशवं चापराजितम्

«ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນ ທຣິສຕະດຍຸມນະ ພ້ອມດ້ວຍລູກຊາຍ, ແລະ ຄະຕໍດກະຈະ ຜູ້ມີລິດທິແຮງກ້າ; ທັງ ພີມະ ແລະນັກທະນູຍິງຍິ່ງອື່ນໆ, ພ້ອມທັງ ເກສະວະ—ຜູ້ບໍ່ຖືກພ່າຍ»។

Verse 12

मन्येहमेकस्त्वेतेषां हन्यात्कौरववाहिनीम् । सन्नद्धाः प्रतिदृश्यंते भीष्माद्या बहवो रथाः

«ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ໃນພວກນີ້ ແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວກໍສາມາດທຳລາຍກອງທັບກະວະໄດ້. ແຕ່ກໍມີລົດຮົບຫຼາຍຄັນປາກົດ ພ້ອມອາວຸດຄົບຄັນ—ພີສະມະ ແລະອື່ນໆ»។

Verse 13

तेभ्यो भयं न कार्यं ते फल्गवोऽमी मृगा इव

«ຢ່າຢ້ານເຂົາເລີຍ; ຄົນເຫຼົ່ານີ້ເປັນດັ່ງກວາງ, ໂອ ຟານກະວະ»។

Verse 14

अस्माकं धनुषां घोषैरिदानीमेव भारत । कौरवा विद्रविष्यंति सिंहत्रस्ता मृगा इव

«ດ້ວຍສຽງກັມກ້ອງແຫ່ງຄັນທະນູຂອງພວກເຮົາ—ແມ່ນແຕ່ດຽວນີ້, ໂອ ພາຣະຕະ—ພວກກະວະຈະແຕກກະຈາຍ ດັ່ງກວາງທີ່ຢ້ານສິງ»។

Verse 15

वृद्धाद्भीष्माद्द्विजाद्वृद्धाद्द्रोणादपि कृपादपि । बालिशात्किं भयं द्रौणेः सूतपुत्राच्च दुर्मतेः

«ຈະມີຄວາມຢ້ານອັນໃດຈາກ ພີສະມະ ຜູ້ເຖົ້າຊະລາ, ຈາກ ດຣົນະ ພຣາຫມັນຜູ້ເຖົ້າ, ຫຼືຈາກ ກຣິປະ? ແລະຈະຢ້ານອັນໃດຈາກ ລູກຊາຍຂອງດຣົນະ ຜູ້ໂງ່, ຫຼືຈາກ ລູກຊາຍຄົນຂັບລົດ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ?»

Verse 16

अथवा चित्तनिर्वृत्यै ज्ञातुमिच्छसि भारत । शत्रूणां प्रत्यनीकेषु संधावच्छृणु मे वचः

ຫຼືຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາຮູ້ເພື່ອໃຫ້ໃຈສະຫງົບ ໂອ ພາຣະຕະ—ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂ້າ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພຸ້ນຜ່ານຂະບວນຮົບຂອງສັດຕູຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 17

एकोऽहमेव संग्रामे सर्वे तिष्ठंतु ते रथाः । एकाह्ना क्षपये सर्वान्कौरवान्सैन्यसंयुतान्

ໃນສົງຄາມ ຂ້າຈະຮົບພຽງຜູ້ດຽວ; ໃຫ້ລົດຮົບຂອງເຈົ້າທັງໝົດຢືນຖອຍຢູ່. ໃນມື້ດຽວ ຂ້າຈະທໍາລາຍຄອຣະວະທັງປວງ ພ້ອມກອງທັບຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 18

इत्यर्जुनवचः श्रुत्वा स्मयन्दामोदरोऽब्रवीत् । एवमेतद्यथा प्राह फाल्गुनोऽयं मृषा न तत्

ເມື່ອດາໂມດະຣະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງອາຣຊຸນ ກໍຍິ້ມແລ້ວກ່າວວ່າ: “ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ດັ່ງທີ່ຟາລກຸນະນີ້ໄດ້ກ່າວ—ບໍ່ແມ່ນຄໍາມຸສາ.”

Verse 19

ततश्च शंखान्भेरीश्च शतशश्चैव पुष्करान् । निवार्य राजमध्यस्थो बर्बरीको वचोऽब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ບາຣະບະຣີກະ ຜູ້ຢືນຢູ່ກາງຫມູ່ກະສັດ ໄດ້ຫ້າມສຽງສັງຂ໌ ກອງໃຫຍ່ ແລະແຕຣຫຼາຍຮ້ອຍ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 20

येन तप्तं गुप्तक्षेत्रे येन देव्यः सुतोषिताः । यस्यातुलं बाहुबलं तेन चोक्तं निशम्यताम्

ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ວິຣະບຸລຸດນັ້ນກໍາລັງປະກາດ—ຜູ້ທີ່ໄດ້ບໍາເພັນຕະປະສະຍາໃນກຸບຕະເກສະຕຣະ, ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເທວີທັງຫຼາຍພໍພຣະໄທ, ແລະຜູ້ທີ່ມີພະລັງແຂນຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້.

Verse 21

यद्ब्रवीमि वचः सत्यं शृणुध्वं तन्नराधिपाः । आत्मनो वीर्यसदृशं केवलं न तु दर्पतः

ໂອ ພະຣາຊາທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງ—ຖ້ອຍຄຳທີ່ຂ້າເວົ້ານີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ. ຂ້າເວົ້າແຕ່ສິ່ງທີ່ສົມກັບວິລະພາບຂອງຕົນ ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມອວດອ້າງລ້ວນໆ.

Verse 22

यदार्येण प्रतिज्ञातमर्जुनेन महात्मना । न मर्षयामि तद्वाक्यं कालक्षेपो महानयम्

ຂ້າບໍ່ອາດອົດທົນຖ້ອຍຄຳນັ້ນໄດ້ ທີ່ອາຣະຍະ ອາຣຊຸນ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ປະຕິຍານໄວ້; ການຖ່ວງເວລານີ້ແມ່ນຄວາມເສຍເວລາຢ່າງໜັກ.

Verse 23

सर्वे भवंतस्तिष्ठंतु सार्जुनाः सहकेशवाः । एको मुहूर्ताद्भीष्मादीन्सर्वान्नेष्ये यमक्षयम्

ທ່ານທັງຫຼາຍຈົ່ງຢືນຢູ່ນີ້—ພ້ອມອາຣຊຸນ ແລະ ເກສະວະ. ຂ້າຜູ້ດຽວ ໃນເວລາມຸຫູຣຕະດຽວ ຈະສົ່ງພວກເຂົາທັງໝົດ ເລີ່ມຈາກພີສະມະ ໄປສູ່ສຳນັກຂອງຍະມະ.

Verse 24

मयि तिष्ठति केनापि शस्त्रग्राह्यं न क्षत्रियैः । स्वधर्मशपथो वोऽस्तु मृते ग्राह्यं ततो मयि

ຕາບໃດທີ່ຂ້າຍືນຢູ່ນີ້ ບັນດາກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ຈົ່ງຢ່າຈັບອາວຸດຕໍ່ຜູ້ໃດ. ຂໍໃຫ້ຄຳສາບານຕາມທຳມະຂອງພວກເຈົ້າເປັນດັ່ງນີ້: ເມື່ອຂ້າຖືກສັງຫານແລ້ວ ຈຶ່ງຄ່ອຍຈັບອາວຸດຕໍ່ຂ້າ.

Verse 25

पश्यध्वं मे बलं बाह्वोर्देव्याराधनसंभवम् । माहात्म्यं गुप्तक्षेत्रस्य तथा भक्तिं च पांडुषु

ຈົ່ງເບິ່ງພະລັງແຂນຂອງຂ້າ ອັນເກີດຈາກການບູຊາອາຣາທະນາແດ່ພຣະເທວີ. ຈົ່ງເບິ່ງອີກທັງມະຫາພຣະສະຫງ່າຂອງກຸປຕະກເສດຕຣະ ແລະ ຄວາມພັກດີຂອງຂ້າຕໍ່ບຸດຫຼານຂອງປານຑຸ.

Verse 26

पश्यध्वं मे धनुर्घोरं तूणीरावक्षयौ तथा । खड्गं च देव्या यद्दत्तं ततो वच्मि वचस्त्विदम्

ຈົ່ງເບິ່ງຄັນທະນູອັນນ່າຢ້ານຂອງຂ້າ ແລະ ກະບອກລູກສອນທີ່ບໍ່ຮ່ອຍໝົດນີ້; ທັງດາບທີ່ພຣະເທວີປະທານ. ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ຂ້າຈະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 27

इति तस्य वचः श्रुत्वा क्षत्रिया विस्मयं ययुः । अर्जुनश्च कटाक्षेपे लज्जितः कृष्णमैक्षत

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງລາວ ບັນດາກະສັດນັກຮົບກໍຕົກຕະລຶງດ້ວຍຄວາມພິສົດ. ອາຣຈຸນາ ອາຍໃນສາຍຕາທີ່ເບິ່ງຂ້າງໆ ແລ້ວຫັນໄປເບິ່ງພຣະກຣິສນາ.

Verse 28

तमाह ललितं कृष्णः फाल्गुनं परमं वचः । आत्मौपयिकमेवेदं भैमि पुत्रोऽभ्यभाषत

ແລ້ວພຣະກຣິສນາໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນຕໍ່ຟາລກຸນາ (ອາຣຈຸນາ) ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນປະເສີດນີ້ວ່າ: “ຄໍາເວົ້ານີ້ເປັນເພື່ອປະໂຫຍດຂອງລາວເທົ່ານັ້ນ” ເຊິ່ງບຸດຂອງພຣະນາງໄພມີ (ດຣໍປະດີ) ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 29

नवकोटियुतोऽनेन पलाशी निहतः पुरा । क्षणादेव च पाताले श्रूयते महदद्भुतम्

ໃນອະດີດ ລາວໄດ້ສັງຫານປາລາຊີ ຜູ້ມີກອງຕິດຕາມເກົ້າໂກຕິ; ແລະໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ກໍຖືກຂັບລົງສູ່ປາຕາລາ. ນີ້ເປັນຂ່າວທີ່ໄດ້ຍິນວ່າອັດສະຈັນຢ່າງໃຫຍ່ແທ້.

Verse 30

पुनः प्रक्ष्यामदे त्वेनं क्वेनोपायेन कौरवान् । मुहूर्ताद्धंसि ब्रूहीति पृच्छयतां चाह तं जयः

ແລ້ວພວກເຂົາຖາມລາວອີກຄັ້ງວ່າ: “ດ້ວຍອຸບາຍໃດ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະທໍາລາຍພວກກອຣະວະໃນເພີຍຊົ່ວມູຮູດ? ຈົ່ງບອກພວກເຮົາ!” ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຖາມ ຈະຍະກໍໄດ້ກ່າວກັບລາວ.

Verse 31

ततः स्मरन्यादवेंद्रो भैमिपुत्रमभाषत

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຢາດະເວນທຣ (ພຣະກຣິດສະນະ) ໄດ້ລະລຶກເລື່ອງນັ້ນ ແລະກ່າວຕໍ່ບຸດຂອງພີມະ।

Verse 32

भीप्मद्रोणकृपद्रौणिकर्णदुर्योधनादिभिः । गुप्तां त्र्यंबकदुर्जेयां सेनां हंसि कथं क्षणात्

ກອງທັບທີ່ຖືກປົກປ້ອງໂດຍ ພີສະມະ, ໂດຣນະ, ກຣິປະ, ດຣາວນິ, ກັນນະ, ທຸຣະໂຢທະນະ ແລະອື່ນໆ—ກອງທັບທີ່ເຖິງກັບ ຕຣຽມບະກະ (ພຣະສິວະ) ກໍຖືວ່າຍາກຈະຊະນະ—ເຈົ້າຈະທຳລາຍມັນໃນພິລຶກດຽວໄດ້ແນວໃດ?

Verse 33

अयं महान्विस्मयस्ते वचसो भैमिनंदन । संभूतः सर्वराज्ञां च फाल्गुनस्य च धीमतः

ໂອ ບຸດຂອງພີມະ, ຄຳຂອງເຈົ້າໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມພິສົດອັນໃຫຍ່—ໃນບັນດາກະສັດທັງປວງ ແລະແມ່ນແຕ່ ຟາລກຸນ (ອາຣຊຸນ) ຜູ້ມີປັນຍາກໍດ້ວຍ।

Verse 34

तद्ब्रूहि केनोपायेन मुहूर्ताद्धंसि कौरवान् । उपायवीर्यं ते ज्ञात्वा मंस्यामो वयमप्युत

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖີດ: ໂດຍອຸບາຍໃດ ເຈົ້າຈະທຳລາຍພວກກອຣະວະໃນເວລາພຽງຊົ່ວພິລຶກ? ເມື່ອຮູ້ພະລັງຂອງອຸບາຍນັ້ນ ພວກເຮົາກໍຈະພິຈາລະນາເອງດ້ວຍ।

Verse 35

सूत उवाच । इत्युक्तो वासुदेवेन सर्वभूतेश्वरेण च । सिंहवक्षाः पर्वताभो नानाभूषणभूषितः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກ ວາສຸເທວະ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ຕັດດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ນັ້ນມີອົກດັ່ງສິງ, ຮ່າງດັ່ງພູ, ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນນານາ (ໄດ້ກ້າວອອກມາ).

Verse 36

घटास्यो घटहासश्च ऊर्ध्वकेशोऽतिदीप्ति मान् । विद्युदक्षो वायुजवो यश्चेच्छेन्नाशयेज्जगत्

ມີໜ້າຄ້າຍໝໍ້ ແລະຫົວເຮາະຄ້າຍໝໍ້, ຜົມຊູງຕັ້ງ ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງແຮງ; ຕາດັ່ງຟ້າຜ່າ ໄວດັ່ງລົມ—ຜູ້ທີ່ຖ້າປາດຖະນາ ກໍທໍາລາຍໂລກໄດ້.

Verse 37

देवीदत्तातुलबलो बर्बरीकोऽभ्यभाषत । यदि वो मानसं वीरा उपायस्य प्रदर्शने

ບາບາຣີກະ ຜູ້ມີພະລັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ທີ່ເທວີປະທານ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ວີຣະທັງຫຼາຍ, ຖ້າໃຈຂອງພວກເຈົ້າມຸ່ງຈະເຫັນວິທີ…”

Verse 38

तदहं दर्शयाम्येष पश्यध्वं सहकेशवाः । इत्युक्त्वा धनुरारोप्य संदधे विशिखं त्वरन् । निःशल्यं चापि संपूर्णं सिंदूराभेण भस्मना

“ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະສະແດງ—ຈົ່ງເບິ່ງ ພ້ອມກັບເກສະວະ!” ເວົ້າແລ້ວ ລາວຂຶ້ນສາຍຄັນທະນູຢ່າງໄວ ແລະສອດລູກສອນ; ລູກສອນນັ້ນສົມບູນ ບໍ່ມີອຸປະສັກ ຖືກປະສິດທິດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສີຊິນດູຣາ.

Verse 39

आकर्णमाकृप्य च तं मुमोच मुखादथोद्भूतमभूच्च भस्म

ລາວດຶງມັນຈົນເຖິງຫູ ແລ້ວປ່ອຍອອກ; ແລ້ວຂີ້ເຖົ່າກໍພຸ່ງອອກຈາກປາກຂອງລາວ.

Verse 40

सेनाद्वये तच्च पपात शीघ्रं यस्यैव यत्रास्ति च मृत्युमर्म । सर्वरोमसु भीष्मस्य कंठे राधेयद्रोणयोः

ເຄື່ອງໝາຍອັນລຸກໄຟນັ້ນຕົກລົງຢ່າງໄວໃສ່ກອງທັບທັງສອງ—ຕົງຕາມຈຸດມະຕະມະຣະມະ (ຈຸດຊີວິດຕາຍ) ຂອງແຕ່ລະຄົນ: ໃສ່ພີສະມະ ຄອບຄຸມຂົນທົ່ວກາຍ; ແລະໃສ່ຣາເທຍ (ກັນນະ) ກັບ ໂດຣນະ ທີ່ຄໍ.

Verse 41

ऊरौ दुर्योधनस्यापि शल्यस्यापि च वक्षसि । कंठे च शकुनेर्दीप्तं भगदत्तस्य चापतत्

ມັນໄດ້ຕົກໃສ່ຂາຂອງທຸຣະໂຍດ, ໃສ່ໜ້າເອິກຂອງຊັນຍະ, ໃສ່ຄໍຂອງສະກຸນິ, ແລະ ເຄື່ອງໝາຍອັນຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນກໍໄດ້ຕົກໃສ່ພະຄະທັດຕະເຊັ່ນກັນ.

Verse 42

कृष्णस्य पादतल लके कंठे द्रुपदमत्स्ययोः । शिखंडिनस्तथा कट्यां कंठे सेनापतेस्तथा

ສໍາລັບພຣະກິດສະນະ, ມັນຕົກໃສ່ພື້ນຕີນ; ສໍາລັບທ້າວທຣຸປະທະ ແລະ ກະສັດມັດສະຍະ ແມ່ນໃສ່ຄໍຫອຍ; ສໍາລັບສິຂັນທິນ ແມ່ນໃສ່ແອວ; ແລະ ສໍາລັບແມ່ທັບໃຫຍ່ ກໍແມ່ນໃສ່ຄໍຫອຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 43

पपात रक्तं तद्भस्म यत्र येषां च मर्म च । केवलं चैव पांडूनां कृपद्रोण्योश्च नास्पृशत

ຂີ້ເຖົ່າທີ່ມີສີດັ່ງເລືອດນັ້ນ ໄດ້ຕົກໃສ່ຈຸດສໍາຄັນຂອງພວກເຂົາຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ຖືກຕ້ອງພວກປານດົບເລີຍ, ລວມທັງ ຄຣິປະ ແລະ ໂທຣນະ.

Verse 44

इति कृत्वा ततो भूयो बर्बरीकोऽभ्यभाषत । दृष्टं भवद्भिरेवं यन्मया मर्म निरीक्षितम्

ຫຼັງຈາກເຮັດແນວນັ້ນແລ້ວ, ບາຣບາຣິກາ ຈຶ່ງເວົ້າຂຶ້ນອີກວ່າ: "ບັດນີ້ ພວກທ່ານໄດ້ເຫັນແລ້ວວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກໍານົດຈຸດສໍາຄັນຕ່າງໆ ແນວໃດ."

Verse 45

अधुना पातयिष्यामि मर्मस्वेषां शिताञ्छरान् । देवीदत्तानमोघाख्यान्यैर्मरिष्यंत्यमी क्षणात्

"ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປ່ອຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມ ໃສ່ຈຸດສໍາຄັນຂອງພວກເຂົາ - ລູກສອນທີ່ເທພີປະທານໃຫ້, ຊຶ່ງຂຶ້ນຊື່ວ່າບໍ່ເຄີຍພາດ - ດ້ວຍສິ່ງນີ້ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະຕາຍໃນທັນທີ."

Verse 46

शपथा वः स्वधर्मस्य शस्त्रं ग्राह्यं न वः क्वचित् । मुहूर्तात्पातयिष्यामि शत्रूनेताञ्छितैः शरैः

ດ້ວຍຄຳສາບານແຫ່ງທັມຂອງພວກທ່ານ: ຈົ່ງຢ່າຖືອາວຸດໃນທີ່ໃດເລີຍ. ພາຍໃນຊົ່ວຄາວດຽວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັງຫານສັດຕູເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍລູກທະນູອັນແຫຼມຄົມ.

Verse 47

ततो विस्मितचित्तानां युधिष्ठिरपुरोगिणाम् । आसीन्निनादः सुमहान्साधुसाध्विति शंस ताम्

ຈາກນັ້ນ, ໃນທ່າມກາງຜູ້ທີ່ມີຈິດໃຈປະຫຼາດໃຈ ຄື ຍຸດທິດທິຣະ ແລະ ຄົນອື່ນໆ ກໍເກີດສຽງໂຮຮ້ອງດັງສະນັ່ນ ຍ້ອງຍໍວ່າ: 'ດີແທ້! ດີແທ້!'

Verse 48

वासुदेवश्च संक्रुद्धश्चक्रेण निशितेन च । एवं ब्रुवत एवास्य शिरश्छित्त्वा न्यपातयत्

ແຕ່ ພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ຊົງພິໂລດ ດ້ວຍກົງຈັກອັນແຫຼມຄົມຂອງພຣະອົງ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາຍັງເວົ້າຢູ່ນັ້ນ ໄດ້ຕັດຫົວຂອງເຂົາ ແລະ ໂຍນລົງພື້ນ.

Verse 49

ततः क्षणात्सर्वमासीदाविग्रं राजमं डलम् । व्यलोकयन्केशवं ते विस्मिताश्चाभवन्भृशम्

ຈາກນັ້ນ ໃນຊົ່ວພິບຕາ ທີ່ປະຊຸມຂອງກະສັດທັງໝົດກໍງຽບສະຫງົບ ແລະ ປາສະຈາກຄວາມວຸ້ນວາຍ. ເມື່ອຈ້ອງເບິ່ງ ພຣະເກສະວະ ພວກເຂົາກໍຕົກໃຈຢ່າງສຸດຂີດ.

Verse 50

किमेतदिति प्राहुश्च बर्बरीकः कुतो हतः । पांडवाश्चापि मुमुचुरश्रूणि सहपार्थिवाः

“ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ພວກເຂົາຮ້ອງຂຶ້ນ; “ເປັນຫຍັງ ບາບາຣິກະ ຈຶ່ງຖືກຂ້າ?” ພວກປານດົບ ພ້ອມດ້ວຍກະສັດທີ່ມາຊຸມນຸມກັນ ກໍພາກັນຫຼັ່ງນ້ຳຕາ.

Verse 51

हाहा पुत्रेति च गृणन्प्रस्खलंश्च पदेपदे । घटोत्कचोऽपतद्दीनः पुत्रोपरि विमूर्छितः

ຮ້ອງວ່າ «ອະໄລ ລູກເອີຍ!» ແລະສະດຸດທຸກກ້າວ ດ້ວຍຄວາມໂສກ ຄະຖໂຕກະຈະ ລົ້ມລົງ ສະຫຼົບຢູ່ເທິງລູກຂອງຕົນ।

Verse 52

एतस्मिन्नंतरे देव्यश्चतुर्दश समाययुः

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວີທັງສິບສີ່ ກໍໄດ້ມາຮອດພ້ອມກັນ।

Verse 53

सिद्धांबिका क्रोडमाता कपाली तारा सुवर्णा च त्रिलोकजेत्री । भाणेश्वरी चर्चिका चैकवीरा योगेश्वरी चंडिका त्रैपुरा च

ພວກນາງແມ່ນ ສິດທາອັມບິກາ, ກຣົດມາຕາ, ກະປາລີ, ຕາຣາ, ສຸວັນນາ, ແລະ ຕຣິໂລກະເຈຕຣີ; ພາເນສະວະຣີ, ຈັຣຈິກາ, ເອກະວີຣາ, ໂຢເກສະວະຣີ, ຈັນຑິກາ, ແລະ ຕຣັຍປຸຣາ।

Verse 54

भूतांबिका हरसिद्धिस्तथामूः संप्राप्य तस्थुर्नृपविस्मयंकराः । श्रीचंडिकाऽश्वास्य ततौ घटोत्कचं प्रोवाच वाक्यं महता स्वरेण

ພູຕາອັມບິກາ, ຫະຣະສິດທິ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ມາຮອດ ແລະຢືນຢູ່ນັ້ນ ທຳໃຫ້ບັນດາກະສັດຕື່ນຕະລຶງ. ແລ້ວ ພຣະສີຈັນຑິກາ ໄດ້ປອບໃຈຄະຖໂຕກະຈະ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳດ້ວຍສຽງອັນກ້າຫານ.

Verse 55

शृणुध्वं पार्थिवाः सर्वे कृष्णेन विदितात्मना । हेतुना येन निहतो बर्बरीको महाबलः

«ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າ ບັນດາກະສັດທັງປວງ ຈົ່ງຟັງ: ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນອາຕະມະ ໄດ້ປະຫານ ບັຣບະຣີກະ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງ ເນື່ອງດ້ວຍເຫດຜົນອັນໜຶ່ງ»।

Verse 56

मेरुमूर्ध्नि पुरा पृथ्वी समवेतान्दिवौकसः । भाराक्रांता जगादैतान्भारोऽप ह्रियतां हि मे

ໃນການກ່ອນ ຢູ່ເທິງຍອດພູເມຣຸ ພຣະທຣະນີຖືກພາລະຫນັກກົດທັບ ໄດ້ກ່າວແກ່ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ຊຸມນຸມກັນວ່າ: «ຂໍໃຫ້ຍົກພາລະຂອງຂ້າອອກແທ້ໆ»।

Verse 57

ततो ब्रह्मा प्राह विष्णुं भगवंस्त्वमिदं शृणु । देवास्त्वानुगमिष्यंति भारं हर भुवः प्रभो

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະວິສນຸວ່າ: «ໂອ້ ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ຈົ່ງຟັງນີ້. ເທວະທັງຫຼາຍຈະຕາມພຣະອົງ—ຂໍຈົ່ງຍົກພາລະຂອງແຜ່ນດິນ ໂອ້ ຈອມເຈົ້າ»।

Verse 58

ततस्तथेति तन्मेने वचनं विष्णुरव्ययः । एतस्मिन्नंतरे बाहुमुद्धृत्योच्चैरभाषत

ແລ້ວພຣະວິສນຸຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ໄດ້ຮັບຄໍານັ້ນ ຄິດວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ»। ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອົງຍົກແຂນຂຶ້ນ ແລະກ່າວດ້ວຍສຽງດັງ।

Verse 59

सूर्यवर्चेति यक्षेंद्रश्चतुराशीतिकोटिपः । किमर्थं मानुषे लोके भवद्भिर्जन्म कार्यते

ພຣະຍັກຂະເອນທຣະ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງຍັກຂະ ແລະແມ່ທັບແຫ່ງແປດສິບສີ່ໂກຕິ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ສູຣະຍະວັຣຈາ, ເພາະເຫດໃດພວກເຈົ້າຈຶ່ງຈະຮັບກໍາເນີດໃນໂລກມະນຸດ?»

Verse 60

मयि तिष्ठति दोषाणामनेकानां महास्पदे । सर्वे भवंतो मोदंतु स्वर्गेषु सह विष्णुना

ເນື່ອງຈາກຂ້າຢູ່ນີ້ເປັນທີ່ສະຖິດໃຫຍ່ຂອງຄວາມຜິດຫຼາຍປະການ ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າທັງປວງຊື່ນບານໃນສະຫວັນ ພ້ອມກັບພຣະວິສນຸ।

Verse 61

अहमेकोऽवतीर्यैतान्हनिष्यामि भुवो भरान् । स्वधर्मशपथा वो वै संति चेज्जन्म प्राप्स्यथ

ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວຈະເສດລົງມາ ແລະຈະປາບປະຫານພາລະຫນັກເຫຼົ່ານີ້ໃນແຜ່ນດິນ. ຖ້າຄໍາສາບານຕາມທຳມະຂອງພວກເຈົ້າຍັງມັ່ນຄົງ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການເກີດໃນໂລກນີ້ແນ່ນອນ।

Verse 62

इत्युक्तवचने ब्रह्मा क्रुद्धस्तं समभाषत । दुर्मते सर्वदेवानामविषह्यं महाभरम्

ເມື່ອຖ້ອຍຄໍານັ້ນຖືກກ່າວອອກ ພຣະພຣະຫມາກໍໂກດ ແລະກ່າວກັບເຂົາວ່າ: “ໂອ້ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ! ພາລະອັນໃຫຍ່ນີ້ ແມ່ນເຫຼົ່າເທວະທັງປວງກໍທົນບໍ່ໄດ້.”

Verse 63

स्वसाध्यं ब्रूषे मोहात्त्वं शापयोग्योऽसि बालिश । देशकालोचितं स्वीयं परस्य च बलं हृदा

ເພາະຄວາມຫຼົງ ເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າວ່າ “ເປັນສິ່ງທີ່ຂ້າເຮັດໄດ້ງ່າຍ.” ເຈົ້າເໝາະແກ່ການຖືກສາບ ໂອ້ ຜູ້ໂງ່. ໃນໃຈຈົ່ງຊັ່ງຕາມການສົມຄວນແຫ່ງສະຖານທີ່ແລະເວລາ—ທັງກໍາລັງຂອງຕົນ ແລະກໍາລັງຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 64

अविचार्यैव प्रभुषु वक्ति सोऽर्हति दंडनम् । तस्माद्भूभारहरणे युद्धस्योपक्रमे सति

ຜູ້ໃດເວົ້າກັບຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອຕົນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາ ຜູ້ນັ້ນຄວນໄດ້ຮັບໂທດ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອການເລີ່ມຕົ້ນສົງຄາມເພື່ອກໍາຈັດພາລະຂອງແຜ່ນດິນກໍາລັງຈະເກີດຂຶ້ນ—

Verse 65

शरीरनाशं कृष्णात्त्वमवाप्स्यसि न संशयः । एवं शप्तो ब्रह्मणाऽसौ विष्णुमेतदयाचत

“ເຈົ້າຈະປະສົບການພິນາດແຫ່ງກາຍດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະກຣິດສະນະ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.” ເມື່ອຖືກພຣະພຣະຫມາສາບແຊ່ງແລ້ວ ເຂົາຈຶ່ງຂໍພອນນີ້ຈາກພຣະວິສນຸ.

Verse 66

यद्येवं भविता नाशस्तदेकं देव प्रार्थये । जन्मप्रभृति मे देहि मतिं सर्वार्थसाधनीम्

ຖ້າການພິນາດຈະເກີດຂຶ້ນແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍອະທິຖານພຽງສິ່ງດຽວ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ: ຕັ້ງແຕ່ເກີດມາ ຂໍປະທານປັນຍາໃຫ້ອັນສາມາດສຳເລັດເປົ້າໝາຍອັນຊອບທຳທຸກປະການ.

Verse 67

ततस्तथेति तं प्राह केशवो देवसंसदि । शिरस्ते पूजयिष्यंति देव्याः पूज्यो भविष्यसि

ແລ້ວເກສະວະໄດ້ກ່າວກັບເຂົາໃນສະພາເທວະດາວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ.” “ສີສະຂອງເຈົ້າຈະຖືກບູຊາ ແລະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາໂດຍເທວີ.”

Verse 68

इत्युक्त्वा चावतीर्णोऽसौ सह देवैर्हरिस्तदा । हरिर्नाम स कृष्णोऽसौ भवंतस्ते तथा सुराः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຮະຣິກໍໄດ້ອະວະຕານລົງມາພ້ອມກັບເທວະດາທັງຫຼາຍ. ພຣະກຣິດສະນະນັ້ນຖືກເອີ້ນນາມວ່າ “ຮະຣິ”; ແລະພວກເຈົ້າກໍໄດ້ກາຍເປັນເທວະດາໃນທຳນອງດຽວກັນ ໂດຍການອະວະຕານລົງມາ.

Verse 69

सूर्यवर्चाः स चायं हि निहतो भैमिपुत्रकः । प्राक्छापं ब्रह्मणः स्मृत्वा हतोनेन महात्मना । तस्माद्दोषो न कृष्णेऽस्मिन्द्रष्टव्यः सर्वभू मिपैः

ຜູ້ມີສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ—ບຸດຂອງພີມະ—ໄດ້ຖືກສັງຫານແທ້ແລ້ວ. ໂດຍລະລຶກເຖິງຄຳສາບເກົ່າຂອງພຣະພຣະຫມາ ລາວຈຶ່ງຖືກສັງຫານໂດຍພຣະກຣິດສະນະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນທັງປວງ ບໍ່ຄວນເຫັນຄວາມຜິດໃນພຣະກຣິດສະນະນີ້.

Verse 70

श्रीकृष्ण उवाच । यदुक्तं भूमिपा देव्या तत्तथैव न संशयः

ພຣະສີກຣິດສະນະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ກະສັດເອີຍ, ສິ່ງທີ່ເທວີໄດ້ກ່າວນັ້ນ ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.”

Verse 71

यद्येनमधुना नैव हन्यां ब्रह्मवचोऽन्यथा । ततो भवेदिति स्मृत्वा मयासौ विनिपातितः

«ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຟັນເຂົາລົງໃນບັດນີ້ ພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາຈະກາຍເປັນບໍ່ສຳເລັດ. ລະລຶກເຖິງຜົນຕາມມານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຟັນເຂົາລົງ»។

Verse 72

गुप्तक्षेत्रे मयैवाऽसौ नियुक्तो देव्यनुस्मृतौ । पूर्वं दत्तं वरं स्वीयं स्मरता देवसंसदि

«ໃນດິນແດນສັກສິດອັນລັບ ກຸບຕະເກດຕຣ (Guptakṣetra) ຂ້າພະເຈົ້າເອງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເຂົາໃຫ້ຮັບໜ້າທີ່ໃນການລະລຶກຖຶງພຣະເທວີ. ເຂົາລະລຶກພອນຂອງຕົນທີ່ເຄີຍໄດ້ຮັບໃນສະພາເທວະ ແລ້ວກໍປະພຶດຕາມນັ້ນ»។

Verse 73

इत्युक्ते चंडिका देवी तदा भक्तशिरस्त्विदम् । अभ्युक्ष्य सुधया शीघ्रमजरं चामरं व्यधात्

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີຈັນຑິກາ (Caṇḍikā) ກໍຮີບພອຍພຣະອະມຣິຕະລົງເທິງສີສະຂອງຜູ້ພັກດີນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ມັນບໍ່ແກ່ ບໍ່ຕາຍ।

Verse 74

यथा राहुशिरस्तद्वत्तच्छिरः प्रणनाम तान् । उवाच च दिदृक्षामि युद्धं तदनुमन्यताम्

ດັ່ງຫົວຂອງຣາຫູ (Rāhu) ຫົວນັ້ນໄດ້ກົດກົງກາບໄຫວ້ພວກເຂົາ ແລ້ວກ່າວວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຈະເບິ່ງສົງຄາມນັ້ນ ຂໍໃຫ້ອະນຸຍາດ»।

Verse 75

ततः कृष्णो वचः प्राह मेघगंभीरवाक्प्रभुः । यावन्मही सनक्षत्रा यावच्चंद्रदिवाकरौ

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ຜູ້ມີວາຈາລຶກດັ່ງສຽງເມກຟ້າຮ້ອງ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຕາບໃດທີ່ແຜ່ນດິນຍັງດຳລົງຢູ່ພ້ອມດາວທັງຫຼາຍ ແລະຕາບໃດທີ່ພຣະຈັນ ແລະພຣະອາທິດຍັງດຳລົງ…»।

Verse 76

तावत्त्वं सर्वलोकानां वत्स पूज्यो भविष्यसि । देवीलोकेषु सर्वेषु देवीवद्विचरिष्यसि

ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ຕາມເວລານັ້ນ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາໃນທຸກໂລກ; ແລະໃນອານາຈັກທັງປວງຂອງເທວີ ເຈົ້າຈະເດີນໄປມາດັ່ງເທວີເອງ.

Verse 77

स्वभक्तानां च लोकेषु देवीनां दास्यसे स्थितिम् । बालानां ये भविष्यंति वातपित्तकफोद्भवाः । पिटकास्ताः सुखेनैव शामयिष्यसि पूजनात्

ແລະໃນໂລກຂອງເທວີ ແລະໂລກຂອງຜູ້ສັດທາຂອງນາງ ເຈົ້າຈະປະທານຄວາມຜາສຸກສະບາຍ. ຝີທີ່ເກີດໃນເດັກນ້ອຍຈາກ ວາຕະ, ປິຕຕະ, ກະຟະ ເຈົ້າຈະທຳໃຫ້ສົງບົບໄດ້ງ່າຍ ໂດຍການບູຊາທີ່ຖວາຍແກ່ເຈົ້າ.

Verse 78

इदं च शृंगमारुह्य पश्य युद्धं यथा भवेत्

ແລະຈົ່ງປີນຂຶ້ນໄປຍັງຍອດນີ້ ແລ້ວເບິ່ງສົງຄາມວ່າມັນຈະເກີດຂຶ້ນແນວໃດ.

Verse 79

धावंतः कौरवास्त्वस्मान्वयं यामस्त्वमूनिति । इत्युक्ते वासुदेवेन देव्योऽथांबरमाविशन्

«ພວກກອຣະວະກຳລັງພຸ້ນມາຫາພວກເຮົາ; ພວກເຮົາຈະໄປຕໍ່ຕ້ານເຂົາ—ເຈົ້າຈົ່ງເຮັດຢ່າງນັ້ນ» ເມື່ອວາສຸເທວະກ່າວດັ່ງນີ້ ເທວີທັງຫຼາຍກໍເຂົ້າສູ່ທ້ອງຟ້າ.

Verse 80

बर्बरीकशिरश्चैव गिरिशृंगमवाप्य तत् । देहस्य भूमिसंस्काराश्चाभवच्छिरसो नहि । ततो युद्धं महदभूत्कुरुपांडवसेनयोः

ຫົວຂອງບາຣະບະຣີກ ໄດ້ໄປຮອດຍອດພູນັ້ນແທ້. ພິທີຝັງສົບໄດ້ຖືກກະທຳໃຫ້ແກ່ຮ່າງກາຍຂອງເຂົາ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນແກ່ຫົວ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ສົງຄາມໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ລະຫວ່າງກອງທັບກຸຣຸ ແລະ ປານະດະວະ.

Verse 81

अष्टादशाहेन हता ये च द्रोणवृषादयः । दुर्योधने हते क्रूरे अष्टादशदिनात्यये

ໃນໄລຍະສິບແປດມື້ ດໂຣນ ແລະ ວຣິສະ ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນໆ ຖືກສັງຫານ; ແລະເມື່ອ ດຸຣະໂຢທະນະ ຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ຖືກສັງຫານ ໃນວັນທີ່ສິບແປດ ສົງຄາມກໍສິ້ນສຸດລົງ।

Verse 82

युधिष्ठिरो ज्ञातिमध्ये गोविंदं समभाषत । पुरुषोत्तम संग्रामममुं संतारिता वयम्

ຢຸດິສຖິຣະ ຢູ່ທ່າມກາງຍາດພີ່ນ້ອງ ໄດ້ກ່າວກັບ ໂກວິນດະ ວ່າ: “ໂອ ປຸຣຸໂສຕະມະ, ໂດຍພຣະອົງ ພວກເຮົາໄດ້ຂ້າມພົ້ນສົງຄາມນີ້.”

Verse 83

त्वयैव नाथेन हरे नमस्ते पुरुषोत्तम । श्रुत्वा तस्यापि सासूयमिदं भीमो वचोऽब्रवीत्

“ໂດຍພຣະອົງພຽງອົງດຽວເປັນພຣະນາຖຂອງພວກເຮົາ, ໂອ ຫຣິ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ປຸຣຸໂສຕະມະ!” ເມື່ອບີມະໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ດ້ວຍໃຈອິດສາ ກໍເວົ້າຄໍາເຫຼົ່ານີ້।

Verse 84

येन ध्वस्ता धार्तराष्ट्रास्तं निराकृत्य मां नृप । पुरुषोत्तमं कृष्णमिति ब्रवीषि किमु मूढवत्

“ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທ່ານປະຕິເສດຂ້ອຍ—ທັງໆທີ່ເປັນຂ້ອຍທີ່ທໍາລາຍພວກ ທາຣຕະຣາສະຕະ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເວົ້າເຖິງ ກຣິສນະ ວ່າ ‘ປຸຣຸໂສຕະມະ’ ດັ່ງຄົນຫຼົງ?”

Verse 85

धृष्टद्युम्नं फाल्गुनं च सात्यकिं मां च पांडव । निराकृत्य ब्रवीष्येव सूतं धिक्त्वा युधिष्ठिर

“ໂອ ປານດະວະ, ທ່ານມອງຂ້າມ ທຣິສຕະດຸມນະ, ຟາລກຸນະ, ສາຕະຍະກິ ແລະ ຂ້ອຍ, ແລ້ວເວົ້າຮາວກັບວ່າມີແຕ່ຄົນຂັບລົດສົງຄາມເທົ່ານັ້ນທີ່ສໍາຄັນ—ຂໍໃຫ້ທ່ານອັບອາຍ, ຢຸດິສຖິຣະ!”

Verse 86

अर्जुन उवाच । मैवं मैवं ब्रूहि भीम न त्वं वेत्सि जनार्दनम् । न मया न त्वया पार्थ नान्येनाप्यरयो हताः

ອາຣຊຸນກ່າວວ່າ: «ຢ່າເວົ້າຢ່າງນັ້ນ ພີມະ—ຢ່າເວົ້າຢ່າງນັ້ນ. ເຈົ້າຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກ ຊະນາຣະດະນະ ຢ່າງແທ້ຈິງ. ສັດຕູບໍ່ໄດ້ຖືກສັງຫານໂດຍຂ້ອຍ ບໍ່ໂດຍເຈົ້າ ໂອ ພາຣຖະ ແລະກໍບໍ່ໂດຍຜູ້ອື່ນໃດໆ»។

Verse 87

अहं हि सर्वदाग्रस्थं नरं पश्यामि संयुगे । निघ्नंतं शात्रवांस्तत्र न जाने कोऽप्यसाविति

«ເພາະຂ້ອຍເຫັນຢູ່ເສມອໃນສົງຄາມ: ມີບຸລຸດຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ແຖວໜ້າ ກຳລັງຟັນຟາດສັດຕູຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນແມ່ນໃຜ»។

Verse 88

भीम उवाच । विभ्रांतोऽसि ध्रुवं पार्थ नात्र हंता नरोऽपरः । अथ चेदस्ति त्वत्पौत्रमुच्चस्थं वच्मि हंत कः

ພີມະກ່າວວ່າ: «ແນ່ນອນເຈົ້າຫຼົງຜິດແລ້ວ ໂອ ພາຣຖະ; ທີ່ນີ້ບໍ່ມີ ‘ບຸລຸດ’ ອື່ນເປັນຜູ້ສັງຫານ. ແຕ່ຖ້າມີຈິງ ຂ້ອຍຈະບອກ—ຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນແມ່ນໃຜ? ເປັນຫຼານຂອງເຈົ້າບໍ?»

Verse 89

उपसृत्य ततो भीमो बर्बरीकमपृच्छत । ब्रूह्येते केन निहता धार्तराष्ट्रा हि शत्रवः

ແລ້ວພີມະເຂົ້າໄປໃກ້ ບາຣບາຣີກະ ແລະຖາມວ່າ: «ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ—ສັດຕູເຫຼົ່ານີ້ ຄືພວກ ທາຣຕະຣາດສະຕະ ຖືກສັງຫານໂດຍໃຜ?»

Verse 90

बर्बरीक उवाच । एको मया पुमान्दृष्टो युध्यमानः परैः सह । सव्यतः पंचवक्त्रः स दक्षिणे चैकवक्त्रतः

ບາຣບາຣີກະກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍເຫັນບຸລຸດພຽງຜູ້ດຽວ ກຳລັງຮົບກັບຄູ່ຕໍ່ສູ້ຫຼາຍຄົນ. ທາງຊ້າຍຂອງລາວປາກົດມີຫ້າໜ້າ; ທາງຂວາຂອງລາວປາກົດມີໜ້າດຽວ»។

Verse 91

सव्यतो दशहस्तश्च धृतशूलाद्युदायुधः । दक्षिणे च चतुर्हस्तो धृतचक्राद्युदायुधः

ທາງຊ້າຍ ພຣະອົງມີສິບມື ຖືຕຣິຊູນ ແລະອາວຸດອື່ນໆທີ່ຊູງຂຶ້ນ; ທາງຂວາ ພຣະອົງມີສີ່ມື ຖືຈັກຣາ ແລະອາວຸດອື່ນໆທີ່ຊູງຂຶ້ນ.

Verse 92

सव्यतश्च जटाधारी दक्षिणे मुकुटोच्चयः । सव्यतो भस्मधारी च दक्षिणे धृतचंदनः

ທາງຊ້າຍ ພຣະອົງຊົງຊະຕາຜົມມັດ; ທາງຂວາ ຊົງມົກຸດສູງສົງ່າ. ທາງຊ້າຍ ຊົງທາຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ; ທາງຂວາ ຊົງປະດັບດ້ວຍຈັນທະນາຫອມ.

Verse 93

सव्यतश्चंद्रधारी च दक्षिणे कौस्तुभद्युतिः । ममापि तद्दर्शनतो महद्भयमजायत

ທາງຊ້າຍ ພຣະອົງຊົງຈັນທຣາ; ທາງຂວາ ພຣະອົງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງແກ້ວເກົາສະຕຸພະ. ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍ ເມື່ອເຫັນພຣະຮູບນັ້ນ ກໍເກີດຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 94

ईदृशो मे नरो दृष्टो न चान्यो यो जघान तान् । इत्युक्ते पुष्पवर्षं तु खादासीत्सुमहाप्रभम्

ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຫັນມະນຸດເຊັ່ນນີ້ ແລະບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດທີ່ຈະປະຫານພວກນັ້ນໄດ້. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຝົນດອກໄມ້ອັນສົງ່າງາມກໍຕົກຈາກຟ້າ ສ່ອງປະກາຍຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 95

सस्वनुर्देववाद्यानि साधुसाध्विति वै जगुः । विस्मिताः पांडवाश्चासन्प्रणेमुः पुरुषोत्तमम्

ເຄື່ອງດົນຕີທິບພະດັງກ້ອງ ແລະພວກເຂົາຮ້ອງວ່າ «ສາທຸ! ສາທຸ!» ພວກປານດະວະຕື່ນຕະລຶງ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບພຣະບຸຣຸດອຸດຕະມະ.

Verse 96

विलक्षश्चाभवद्भीमो निश्वासांश्चाप्यमुंचत । तं ततः केशवः स्वामी समादाय करे दृढे

ພີມະຕົກໃຈສັບສົນ ແລະຫາຍໃຈໜັກໆ. ແລ້ວພຣະເກສະວະ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ ຈັບມືເຂົາໄວ້ແນ່ນຫນາ.

Verse 97

कुरुशार्दूल एहीति प्रोच्य सस्मार काश्यपिम् । आरुह्य गरुडं पश्चात्स्मृतमात्रमुपस्थितम्

ພຣະອົງກ່າວວ່າ «ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ກຸຣຸ ຈົ່ງມາ» ແລ້ວກໍລະລຶກເຖິງ ກາສະຍະພີ. ຕໍ່ມາພຣະອົງຂຶ້ນຂີ່ກະຣຸດ ຜູ້ປາກົດທັນທີເມື່ອຖືກລະລຶກ.

Verse 98

भीमेन सहितो व्योम्नि प्रयातो दक्षिणां दिशम् । ततोऽर्णवमतीत्यैव सुवेलं च महागिरिम्

ພ້ອມກັບພີມະ ພຣະອົງເດີນທາງໃນຟ້າໄປທາງທິດໃຕ້. ຈາກນັ້ນຂ້າມມະຫາສະໝຸດ ແລະຜ່ານພູໃຫຍ່ສຸເວລະ.

Verse 99

लंकासमीपे दृष्ट्वैव सरः कृष्णोऽब्रवीद्वचः । कुरुशार्दूल पश्येदं सरो द्वादशयोजनम्

ໃກ້ເມືອງລັງກາ ເມື່ອເຫັນສະຫຼະນ້ຳແຫ່ງໜຶ່ງ ພຣະກຣິດສະນະກ່າວວ່າ: «ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ກຸຣຸ ເບິ່ງສະຫຼະນີ້—ກວ້າງສິບສອງໂຍຊະນະ».

Verse 100

यदि शूरोऽसि तच्छीघ्रमानयास्यतलान्मृदम् । इत्युक्तो गरुडाच्छीघ्रं न्यपतत्तज्जले बली

«ຖ້າເຈົ້າເປັນວິລະຊົນແທ້ ຈົ່ງຮີບນຳດິນຈາກກົ້ນສະຫຼະນີ້ຂຶ້ນມາ!» ເມື່ອຖືກກ່າວແບບນັ້ນ ຜູ້ມີພະລັງກໍກະໂດດລົງຈາກກະຣຸດຢ່າງວ່ອງໄວ ເຂົ້າໄປໃນນ້ຳນັ້ນ.

Verse 101

योजनं वायुजवाद्गच्छन्नधो नांतमपश्यत । ततो भीमो विनिःसृत्य भग्नवीर्योऽभ्यभाषत

ແມ່ນແຕ່ລົງລຸ່ມດ້ວຍຄວາມໄວດັ່ງລົມໄປໄດ້ໜຶ່ງໂຍຊະນະ ກໍບໍ່ເຫັນທ້າຍສຸດ. ແລ້ວບີມະກໍອອກມາ ກຳລັງໃຈອັນພອງພູມຖືກສັ່ນຄອນ ແລະເວົ້າຂຶ້ນ.

Verse 102

अगाधमेतत्सुमहत्सरः कैश्चिन्महाबलैः । अहं खादितुमारब्धः कथंचिच्चापि निर्गतः

“ສະລະໃຫຍ່ອັນມະຫານີ້ ລຶກຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ ແລະມີຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ບາງພວກຄຸ້ມຄອງ. ຂ້າຖືກຈັບ ແທບຈະຖືກກິນ—ແຕ່ກໍພໍດີຫຼຸດອອກມາໄດ້” ເຂົາກ່າວ.

Verse 103

एवमुक्तो हसन्कृष्ण उच्चिक्षेप महत्सरः । स्वेनांगुष्ठेन तेजस्वी तदर्धार्धमजायत

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກຣິດສະນະກໍຍິ້ມ ແລະດ້ວຍພະລັງຕະເຈດອັນສະຫວ່າງ ຍົກສະລະໃຫຍ່ນັ້ນຂຶ້ນດ້ວຍນິ້ວໂປ້ງຂອງພຣະອົງ; ມັນຈຶ່ງຫຍໍ້ລົງເຫຼືອແຕ່ສ່ວນນ້ອຍໜຶ່ງ.

Verse 104

तदृष्ट्वा विस्मितः प्राह किमिदं कृष्ण ब्रूहि मे

ເຫັນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍຕົກຕະລຶງ ແລະກ່າວວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ ໂອ ກຣິດສະນະ? ຈົ່ງບອກຂ້າເຖີດ.”

Verse 105

श्रीकृष्ण उवाच । कुम्भकर्ण इति ख्यातः पूर्वमासीन्निशाचरः । रामबाणहतस्याभूच्छिरश्छिन्नं सुदुर्मतेः

ພຣະສີກຣິດສະນະກ່າວວ່າ: “ໃນກ່ອນການ ມີອະສູຣຜູ້ທ່ອງຄືນ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ກຸມພະກັນນະ. ເມື່ອຜູ້ຊົ່ວນັ້ນຖືກລູກສອນຂອງພຣະຣາມະສັງຫານ ຫົວຂອງມັນກໍຖືກຕັດຂາດ.”

Verse 106

शिरसस्तस्य तालुक्यखंडमेतद्वृकोदर । योजनद्वादशायामं मृदु क्षिप्तं विचूर्णितम्

ໂອ ວຣຶໂກດຣະ, ນີ້ແມ່ນຊິ້ນສ່ວນຂອງເພດານປາກຂອງຫົວມັນ - ກວ້າງສິບສອງໂຍດ - ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ອ່ອນລົງ, ໂຍນລົງມາ ແລະ ບົດໃຫ້ແຫຼກ.

Verse 107

विधृतस्त्वं च यैस्ते तु सरोगेयाभिधाः सुराः । त्रिकूटस्य शिला भिश्च चूर्णिता ये च कोटिशः

ແລະ ທ່ານໄດ້ຖືກຂັດຂວາງໂດຍເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ເອີ້ນວ່າ ສໂຣເຄຍ; ແລະ ຫີນນັບບໍ່ຖ້ວນຂອງພູຕຣິກູດ ກໍຖືກບົດໃຫ້ແຫຼກເຊັ່ນກັນ.

Verse 108

एते हि विश्वरिपवो निहताः स्युरुपायतः । गच्छामः पांडवान्भीम द्रौणिर्हि त्वरते दृढम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ສັດຕູຂອງໂລກເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກຂ້າດ້ວຍວິທີການດັ່ງກ່າວ. ມາເຖີດ ພີມະ - ໃຫ້ພວກເຮົາໄປຫາພວກປານດົບ, ເພາະວ່າ ດຣາວນິ ກຳລັງຮີບຮ້ອນດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ.

Verse 109

ततो भीमः प्रणम्याह मनोवाक्कायवृद्धिभिः । कृतमाजन्मतः सव कुकृतं क्षम केशव

ຈາກນັ້ນ ພີມະ ກໍກົ້ມຫົວລົງ ແລະ ກ່າວວ່າ: 'ໂອ ເກສະວະ, ຂໍຈົ່ງໃຫ້ອະໄພຄວາມຜິດທັງໝົດທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ກະທຳຕັ້ງແຕ່ເກີດ - ດ້ວຍຈິດໃຈ, ວາຈາ ແລະ ຮ່າງກາຍ.'

Verse 110

पुरुषोत्तम भवान्नाथ बालिशस्य प्रसीद मे । ततः क्षांतमिति प्रोच्य भीमेन सहितो हरिः

'ໂອ ປຸຣຸໂຊດຕະມະ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ - ຂໍຈົ່ງມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້ານ້ອຍ, ເພາະຂ້ານ້ອຍຍັງເປັນເດັກນ້ອຍ ແລະ ໂງ່ຈ້າ.' ຈາກນັ້ນ ພຣະຮະຣິ, ພ້ອມດ້ວຍ ພີມະ, ຈຶ່ງຕອບວ່າ, 'ຂໍໃຫ້ໄດ້ຮັບການອະໄພ.'

Verse 111

रणाजिरं भूय एत्य बर्बरीकं वचोऽब्रवीत् । चरन्नेवं सुहृदय सर्वलोकेषु नित्यशः

ເມື່ອກັບໄປຫາສະໜາມຮົບອີກຄັ້ງ ລາວໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ແກ່ ບາບາຣີກະ: «ໂອ ຜູ້ໃຈດີ ຈົ່ງເດີນທາງແບບນີ້ ຢູ່ໃນທຸກໂລກ ຢ່າງສະເໝີນິດ»។

Verse 112

पूजितः सर्वलोकैस्त्वं यच्छंस्तेषां वरान्वृतान् । गुप्तक्षेत्रं च न त्याज्यं सर्वक्षेत्रोत्तमोत्तमम्

«ເຈົ້າຖືກບູຊາໂດຍທຸກໂລກ ແລະຈະປະທານພອນທີ່ເຂົາປາຖະໜາ. ແລະຢ່າລະທິ້ງ ກຸບຕະເກດຕຣະ—ອັນສູງສຸດໃນບັນດາສະຖານທີ່ສັກສິດທັງປວງ»។

Verse 113

देहिस्थल्यां तथा वासी क्षमस्व दुष्कृतं च यत् । इत्युक्तस्तान्नमत्कृत्य भैमिः स्वैरं ययौ मुदा

«ແລະຈົ່ງພັກອາໄສຢູ່ ເດຮິສະຖາລີ ດ້ວຍ; ຂໍໃຫ້ອະໄພຕໍ່ການກະທໍາຜິດທີ່ອາດມີ»។ ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພີມະໄດ້ກ້ມນົບ ແລ້ວໄປຕາມໃຈ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 114

वासुदेवोऽपि कार्याणि सर्वाण्यूर्ध्वमकारयत् । इति वो वर्णितोत्पत्तिर्बर्बरीकस्य वाडवाः । स्तवं चास्य प्रवक्ष्यामि येन तुष्यति यक्षराट्

ວາສຸເທວະກໍໄດ້ໃຫ້ຈັດການກິດຈໍາເປັນທັງປວງຕໍ່ຈາກນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ລູກຫຼານແຫ່ງ ວັດະວາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນຍາຍກໍາເນີດຂອງ ບາບາຣີກະ ໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດບົດສັນລະເສີນຂອງລາວ ທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະຣາຊາແຫ່ງຍັກສະ ພໍໃຈ।

Verse 115

जयजय चतुरशीतिकोटिपरिवार सूर्यवर्चाभिधान यक्षराज जय भूभारहरणप्रवृत्त लघुशापप्राप्तनैरृतियोनिसंभव जय कामकटंकटाकुक्षिराजहंस जय घटोत्कचानंदवर्धन बर्बरीकाभिधान जय कृष्णोपदिष्टश्रीगुप्तक्षेत्रदे वीसमाराधनप्राप्तातुलवीर्य जय विजयसिद्धिदायक जय पिंगलारेपलेन्द्रदुहद्रुहानवकोटीश्वर पलाशनदावानल जय भूपातालांतराले नागकन्यापरि हारक जय भीममानमर्दन जय सकलकौरवसेनावधमुहूर्तप्रवृत्त जय श्रीकृष्णवरलब्धसर्ववरप्रदानसामर्थ्य जयजय कलिकालवंदितनमोनमस्ते पा हिपाहीति

ຊະນະ! ຊະນະ! ແດ່ທ່ານ—ພຣະຣາຊາແຫ່ງຍັກສະ ສູຣະຍະວັຣຈາ, ມີບໍລິວານ 84 ໂກຕິ! ຊະນະແດ່ທ່ານ—ຜູ້ເກີດໃນສາຍນາຍຣິຕິ ເນື່ອງຈາກຄໍາສາບນ້ອຍ ແລະຜູ້ມຸ່ງຫມັ້ນລົດພາລະແຜ່ນດິນ! ຊະນະແດ່ທ່ານ—ຫົງຫຼວງ ຜຸດຂຶ້ນຈາກຄັນຂອງ ກາມະ-ກະຕັງກະຕາ! ຊະນະແດ່ ບາບາຣີກະ—ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຂອງ ກະຕໍດກະຈາ! ຊະນະແດ່ທ່ານ—ຜູ້ມີພະລັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ອັນໄດ້ມາຈາກການບູຊາເທວີແຫ່ງ ກຸບຕະເກດຕຣະ ຕາມຄໍາຊີ້ນໍາຂອງ ກຣິດສະນະ! ຊະນະແດ່ທ່ານ—ຜູ້ປະທານໄຊຊະນະ ແລະສິດທິ! ຊະນະແດ່ທ່ານ—ລຸກໂຊດດັ່ງໄຟປ່າທີ່ ປະລາຊະນະດາ, ເຈົ້າແຫ່ງໂກຕິນັບບໍ່ຖ້ວນ ຜູ້ສຳພັນກັບ ປິງກະລາເຣ ແລະ ເຣປະເລນດຣະ, ແລະຜູ້ສັງຫານ ດຣຸຫານະ! ຊະນະແດ່ທ່ານ—ຜູ້ກໍາຈັດອຸປະສັກລະຫວ່າງໂລກມະນຸດແລະປາຕານ, ແລະຜູ້ປົດປ່ອຍນາງນາກ! ຊະນະແດ່ທ່ານ—ຜູ້ບົດຂີ້ມານຂອງ ພີມະ! ຊະນະແດ່ທ່ານ—ຜູ້ລົບລ້າງກອງທັບ ກໍຣະວະ ທັງປວງຢ່າງວ່ອງໄວ! ຊະນະແດ່ທ່ານ—ຜູ້ມີອໍານາດປະທານພອນທຸກປະການ ໂດຍພອນຂອງ ສຣີກຣິດສະນະ! ຊະນະ! ຊະນະ! ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໃນກາລີຍຸກ—ນະໂມນະມັສເຕ; ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງ, ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງ!

Verse 116

अनेन यः सुहृदयं श्रावणेऽभ्यर्च्य दर्शके । वैशाखे च त्रयोदश्यां कृष्णपक्षे द्विजोत्तमाः । शतदीपैः पूरिकाभिः संस्तवेत्तस्य तुष्यति

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດບູຊາເທວະຜູ້ມີໃຈເມດຕານີ້ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ເດືອນສຣາວະນະ, ແລະອີກຄັ້ງໃນວັນທີ 13 ຂອງກຣິດສະນະປັກ ເດືອນໄວສາຂະ, ສັນລະເສີນດ້ວຍໂຄມໄຟຮ້ອຍດວງ ແລະຖວາຍພູຣິກາ, ພຣະອົງນັ້ນຈະພໍໃຈຍິ່ງ.

Verse 117

ततो विप्रा नारदश्च समाराध्य महेश्वरम् । महीनगरके पुण्ये स्थापयामास शंकरम्

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ພ້ອມກັບ ນາຣະດະ ໄດ້ບູຊາປະນີປະນອມ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ສະຖາປະນາ ພຣະສັງກະຣະ ໃນສະຖານທີ່ບຸນຊື່ ມະຫີນະຄະຣະກະ.

Verse 118

लोकानां च हितार्थाय केदारं लिङ्गमुत्तमम् । अत्रीशादुत्तरे भागे महापापप्रणाशनम्

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດໂລກທັງຫຼາຍ ໄດ້ສະຖາປະນາ ລິງຄະອັນສູງສຸດ ຊື່ ເກດາຣະ ໄວ້ທາງເໜືອຂອງ ອັດຣີອີຊະ, ຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່.

Verse 119

अत्र कुण्डे नरः स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । अत्रीशं च नमस्कृत्य केदारं च प्रपश्यति

ທີ່ນີ້ ບຸກຄົນຄວນອາບນ້ຳໃນກຸນດະອັນສັກສິດ ແລ້ວເຮັດ ສຣາດທະ (śrāddha) ຕາມພິທີ; ຈາກນັ້ນ ກໍ່ກາບນົບ ອັດຣີອີຊະ ແລະຄວນໄດ້ເຫັນ ເກດາຣະ ດ້ວຍ.

Verse 120

मातुः स्तन्यं पुनर्नैव स पिबेन्मुक्तिभाग्भवेत् । ततो रुद्रो नीलकण्ठो नारदाय महात्मने

ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ດື່ມນ້ຳນົມແມ່ອີກເລີຍ ແລະຈະເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນ ໂມກສະ (mokṣa). ຕໍ່ມາ ຣຸດຣະ ພຣະນີລະກັນຖະ (Nīlakaṇṭha) ໄດ້ກ່າວແກ່ ນາຣະດະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 121

वरं दत्त्वा स्वयं तस्थौ महीनगरके शुभे । कोटितीर्थे नरः स्नात्वा नीलकण्ठं प्रपश्यति

ເມື່ອປະທານພອນແລ້ວ ພຣະອົງກໍປະທັບຢູ່ໃນມະຫີນະຄະຣະກະອັນເປັນມົງຄຸນ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ໂກຕິຕີຣຖະ ຈະໄດ້ເຫັນນີລະກັນຖະ (ພຣະສິວະ).

Verse 123

न तेषां वंशनाशोऽस्ति जयादित्यप्रसादतः । तेषां कुले न रोगः स्यान्न दारिद्र्यं न लाञ्छनम्

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຊະຍາອາທິດຍະ ວົງສາຂອງເຂົາຈະບໍ່ຖືກທຳລາຍ. ໃນຕະກູນນັ້ນຈະບໍ່ມີໂລກໄພ, ບໍ່ມີຄວາມທຸກຍາກ, ແລະບໍ່ມີຄວາມອັບອາຍ.

Verse 124

पुत्रपौत्रसमायुक्ता धनधान्यसमायुताः । भुक्त्वा भोगानिह बहून्सूर्यलोके वसन्ति ते

ເຂົາເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍລູກແລະຫຼານ ພ້ອມດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ. ໃນໂລກນີ້ເຂົາເຈົ້າເສວຍສຸກຫຼາຍປະການ ແລ້ວຕໍ່ມາຈະພຳນັກໃນໂລກຂອງສູຣຍະ (ພຣະອາທິດ).

Verse 125

इति प्रोक्तं मया विप्रा गुप्तक्षेत्रं समासतः । सप्तक्रोशप्रमाणं च क्षेत्रस्यास्य पुरा द्विजाः । स्वयंभुवा प्रोक्तमिदं सर्वकामार्थसिद्धिदम्

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາໂດຍຫຍໍ້ເຖິງກຸປຕະເຂດ (Guptakṣetra). ໃນການກ່ອນ ໂອ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຂອບເຂດຂອງດິນແດນສັກສິດນີ້ຖືກປະກາດວ່າກວ້າງເທົ່າເຈັດກໂຣຊະ. ນີ້ແມ່ນຄຳສອນຂອງສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ຈຸດໝາຍແລະຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 126

इति वो वर्णितः पुण्यो महीसागरसम्भवः । शृण्वन्संकीर्तयंश्चैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງເຖິງມະຫີສາກະຣະສຳພະວະອັນສັກສິດນີ້. ຜູ້ໃດຟັງ ແລະຍັງສວດສັນລະເສີນອອກສຽງ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 127

य इदं श्रावयेद्विद्वान्महामाहात्म्यमुत्तमम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकं स गच्छति

ຜູ້ຮູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ຟັງ ມະຫາມາຫາດມະຍະອັນສູງສຸດນີ້ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ.

Verse 128

गुप्तक्षेत्रस्य माहात्म्यं सकलं श्रावयेद्यदि । सर्वैश्वर्यमवाप्नोति ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ຖ້າຜູ້ໃດເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ຟັງ ມາຫາດມະຍະທັງໝົດຂອງ ກຸບຕະເກດຕຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ ແລະກໍລົບລ້າງບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍາໄດ້.

Verse 129

कोटितीर्थस्य माहात्म्यं महीनगरकस्य च । शृणोति श्रावयेद्यस्तु ब्रह्मभूयाय कल्पते

ແຕ່ຜູ້ໃດຟັງ ຫຼືເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ຟັງ ມາຫາດມະຍະຂອງ ໂກຕິຕີຣຖະ ແລະ ມະຫີນະຄະຣະກະ ຜູ້ນັ້ນຈະເໝາະສົມຕໍ່ ພຣະຫມະພູຍະ—ການບັນລຸສະພາບແຫ່ງພຣະຫມັນ.

Verse 130

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा प्रयत्नतः । दानं दद्याद्यथाशक्त्या शृणुध्वं तत्फलं हि मे

ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ ໂກຕິຕີຣຖະ ແລ້ວ ຄວນເຮັດ ສຣາດທະ (śrāddha) ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ. ຈົ່ງຟັງຜົນຂອງນັ້ນຈາກເຮົາເຖີດ.

Verse 131

स्वर्गपातालमर्त्येषु यानि तीर्थानि सन्ति वै । तेषु दानेषु यत्पुण्यं तत्फलं प्राप्यते नरैः

ບັນດາຕີຣຖະທີ່ມີຢູ່ໃນສະຫວັນ ໃນປາຕາລ ແລະໃນໂລກມະນຸດ—ບຸນຜົນຈາກການໃຫ້ທານໃນຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນດຽວກັນນີ້.

Verse 132

अश्वमेधादिभिर्यज्ञैरिष्टैश्चैवाप्तदक्षिणैः । सर्वव्रततपोभिश्च कृतैर्यत्पुण्यमाप्यते

ບຸນໃດທີ່ໄດ້ຮັບຈາກຍັດຍະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ອັສວເມທະ, ຈາກພິທີບູຊາທີ່ປະຕິບັດຖືກຕ້ອງພ້ອມດ້ວຍດັກຊິນາອັນສົມຄວນ, ແລະຈາກການຖືວຣະຕະກັບຕະປະທຸກປະເພດ—

Verse 133

तत्पुण्यं प्राप्यते विप्राः कोटितीर्थे न संशयः

ບຸນນັ້ນແທ້ໆ ຍ່ອມໄດ້ຮັບທີ່ ໂກຕິຕີຣຖະ, ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 134

इदं पवित्रं खलु पुण्यदं सदा यशस्करं पापहरं परात्परम् । शृणोति भक्त्या पुरुषः स पुण्यभागसुक्षये रुद्रसलोकतां व्रजेत्

ເລື່ອງນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນສິ່ງບໍລິສຸດ ໃຫ້ບຸນຢູ່ເສມອ, ເຮັດໃຫ້ເກີດກຽດສັກສີ, ກຳຈັດບາບ, ແລະສູງສຸດເຫນືອສິ່ງທັງປວງ. ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ, ເມື່ອບຸນທີ່ສະສົມຂອງຕົນໝົດລົງ ຈະໄປສູ່ໂລກຂອງ ຣຸດຣະ.

Verse 135

धन्यं यशस्यं नियतं सुपुण्यं स्वर्मोक्षदं पापहरं नराणाम् । शृणोति नित्यं नियतः शुचिः पुमान्भित्त्वा रविं विष्णु पदं प्रयाति

ມັນເປັນສິ່ງມົງຄຸນ, ໃຫ້ຊື່ສຽງ, ບໍ່ຜິດພາດ, ແລະເປັນບຸນຢ່າງຍິ່ງ—ໃຫ້ສະຫວັນແລະໂມກສະ, ກຳຈັດບາບຂອງມະນຸດ. ຜູ້ຊາຍຜູ້ມີວິໄນ ແລະບໍລິສຸດ ຟັງມັນທຸກມື້ ຈະຂ້າມພົ້ນດວງອາທິດ ແລະໄປຮອດພຣະບົດອັນສູງສຸດຂອງ ວິສນຸ.