Adhyaya 90

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । रेवाया उत्तरे कूले वैष्णवं तीर्थमुत्तमम् । जलशायीति वै नाम विख्यातं वसुधातले

ພະມາກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ຢູ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງໄວສະນະວະອັນຍອດຢ້ຽມ, ເຊິ່ງມີຊື່ສຽງໃນໂລກໃນນາມ "ຊົນລະສາຍີ" (ຜູ້ບັນທົມເໜືອນ້ຳ).

Verse 2

दानवानां वधं कृत्वा सुप्तस्तत्र जनार्दनः । चक्रं प्रक्षालितं तत्र देवदेवेन चक्रिणा । सुदर्शनं च निष्पापं रेवाजलसमाश्रयात्

ຫຼັງຈາກສັງຫານເຫຼົ່າດານົບແລ້ວ ພະຈະນາຣະທະນະ ໄດ້ບັນທົມຫຼັບຢູ່ນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນ ເທບແຫ່ງທວຍເທບ ຜູ້ຖືຈັກ ໄດ້ຊຳລະລ້າງຈັກຂອງພະອົງ ແລະ ໂດຍການເພິ່ງພານ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ສຸດັດສະນະຈັກ ຈຶ່ງບໍລິສຸດປາສະຈາກມົນທິນ.

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । चक्रतीर्थं समाचक्ष्व मुनिसंघैश्च वन्दितम् । विष्णोः प्रभावमतुलं रेवायाश्चैव यत्फलम्

ຍຸທິດຖິຣະ ກ່າວວ່າ: ຈົ່ງອະທິບາຍແກ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່ຽວກັບ ຈັກກະຕີຣະຖະ ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຈາກເຫຼົ່າລືສີ ເຖິງຄວາມກ່ຽວຂ້ອງອັນຫາທີ່ປຽບບໍ່ໄດ້ກັບ ພະວິຊະນຸ ແລະ ຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກແມ່ນ້ຳເຣວາດ້ວຍ.

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधु साधु महाप्राज्ञ विरक्तस्त्वं युधिष्ठिर । गुह्याद्गुह्यतरं तीर्थं निर्मितं चक्रिणा स्वयम्

ພຣະສີມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້! ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ເຈົ້າມີໃຈວິຣາກຍະ. ຕີຣຖະນີ້ລຶກລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລຶກລັບທັງປວງ ພຣະຜູ້ຖືຈັກຣາໄດ້ສ້າງໄວ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.”

Verse 5

तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । आसीत्पुरा महादैत्यस्तालमेघ इति श्रुतः

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງອັນທຳລາຍບາບໃຫ້ເຈົ້າຟັງ. ໃນກາລກ່ອນ ມີດານະວະຜູ້ໃຫຍ່ ມີນາມລືຊາວ່າ ‘ຕາລະເມກະ’.

Verse 6

तेन देवा जिताः सर्वे हृतराज्या नराधिप । यज्ञभागान् स्वयं भुङ्क्ते अहं विष्णुर्न संशयः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໂດຍເຂົາ ທວະທັງປວງຖືກພິຊິດ ແລະອານາຈັກຖືກຊິງໄປ. ເຂົາກິນສ່ວນແຫ່ງຍັຊະນະເອງ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຂ້າແມ່ນ ວິສນຸ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 7

धनदस्य हृतं चित्तं हृतः शक्रस्य वारणः । इन्द्राणीं वाञ्छते पापो हयरत्नं रवेरपि

ເຂົາໄດ້ລັກເອົາຊັບແລະໃຈຂອງທະນະດະ (ກຸເບຣ) ແລະຍຶດຊ້າງຂອງສັກຣະ. ຄົນບາບນັ້ນຍັງປາຖະໜາອິນທຣານີ ແລະມ້າດຸດດັ່ງຮັດຕະນະຂອງພຣະອາທິດອີກດ້ວຍ.

Verse 8

तालमेघभयात्पार्थ रविरुद्राः सवासवाः । यमः स्कन्दो जलेशोऽग्निर्वायुर्देवो धनेश्वरः

ໂອ ປາຣຖະ, ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ ຕາລະເມກະ, ພຣະອາທິດ, ພຣະຣຸທຣະທັງຫຼາຍພ້ອມອິນທຣະ, ຍະມະ, ສະກັນທະ, ວະຣຸນະເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳ, ອັກນິ, ວາຍຸ ແລະ ກຸເບຣເຈົ້າແຫ່ງຊັບ—ທັງປວງ…

Verse 9

सवाक्पतिमहेशाश्च नष्टचित्ताः पितामहम् । गता देवा ब्रह्मलोकं तत्र दृष्ट्वा पितामहम्

ພ້ອມກັບວາກປະຕິ (ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ) ແລະມະເຫສະ ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ໃຈວຸ້ນວາຍໄດ້ໄປສູ່ພຣະພົມໂລກ ແລ້ວໄດ້ເຫັນປິຕາມະຫະ ພຣະພົມາ

Verse 10

तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैर्वागीशप्रमुखाः सुराः । गुणत्रयविभागाय पश्चाद्भेदमुपेयुषे

ເທວະທັງຫຼາຍນຳໂດຍວາກີສະ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍສະໂຕດຫຼາຍປະເພດ—ພຣະອົງຜູ້ເພື່ອຈັດລຽງໄຕຣຄຸນ ຈຶ່ງປາກົດຄວາມແຕກຕ່າງໃນການສ້າງ

Verse 11

दृष्ट्वा देवान्निरुत्साहान् विवर्णानवनीपते । प्रसादाभिमुखो देवः प्रत्युवाच दिवौकसः

ໂອ ພຣະຣາຊາ ເມື່ອພຣະອົງເຫັນເທວະທັງຫຼາຍຫມົດກຳລັງໃຈ ແລະໜ້າຊີດ ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາໄດ້ຫັນພຣະພັກດ້ວຍເມດຕາ ແລ້ວຕອບແກ່ຊາວສະຫວັນ

Verse 12

ब्रह्मोवाच । स्वागतं सुरसङ्घस्य कान्तिर्नष्टा पुरातनी । हिमक्लिष्टप्रभावेण ज्योतींषीव मुखानि वः

ພຣະພົມາຕັດວ່າ: “ຂໍຕ້ອນຮັບ ໂອ ຝູງເທວະທັງຫຼາຍ ລັດສະໝີເກົ່າຂອງພວກເຈົ້າຄືຈະຈາງຫາຍ; ໃບໜ້າຂອງພວກເຈົ້າເຫມືອນແສງໄຟທີ່ຫມອງລົງເນື່ອງຈາກອຳນາດອັນໜາວຈັດຂອງນ້ຳຄ້າງແຂງ”

Verse 13

प्रशमादर्चिषामेतदनुद्गीर्णं सुरायुधम् । वृत्रस्य हन्तुः कुलिशं कुण्ठितश्रीव लक्ष्यते

ອາວຸດຂອງເທວະທັງຫຼາຍບໍ່ລຸກໂຊດດັ່ງເກົ່າອີກແລ້ວ; ແມ່ນແຕ່ວັຊຣະຂອງພຣະອິນທຣາ ຜູ້ປະຫານວຶຕຣະ ກໍເຫັນຄືວ່າສິຣີຂອງມັນຖືກທຳໃຫ້ທື່ອຫມອງ

Verse 14

किं चायमरिदुर्वारः पाणौ पाशः प्रचेतसः । मन्त्रेण हतवीर्यस्य फणिनो दैन्यमाश्रितः

ແລ້ວເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ ບ່ວງບາດອັນຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ຂອງພຣະວຣຸນະ ທີ່ຖືຢູ່ໃນພຣະຫັດ ຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນສະພາບອັນອັບອາຍ—ດັ່ງງູທີ່ຖືກມົນຕຣາທຳໃຫ້ໝົດ຤ິດ?

Verse 15

कुबेरस्य मनःशल्यं शंसतीव पराभवम् । अपविद्धगतो वायुर्भग्नशाख इव द्रुमः

ຄວາມເຈັບປວດໃນໃຈຂອງກຸເບຣາ ຄືຈະປະກາດຄວາມພ່າຍແພ້; ແລະພຣະວາຍຸທີ່ຖືກຂັບອອກຈາກເສັ້ນທາງຂອງຕົນ ກໍດຸຈຕົ້ນໄມ້ທີ່ກິ່ງຫັກພັງ

Verse 16

यमोऽपि विलिखन्भूमिं दण्डेनास्तमितत्विषा । कुरुतेऽस्मिन्नमोघोऽपि निर्वाणालातलाघवम्

ແມ່ນແຕ່ພຣະຍົມກໍຍັງຂູດດິນດ້ວຍຄັນທັນດະທີ່ຄວາມສະຫວ່າງຈາງລົງ ເຮັດໃຫ້ຄັນທັນດະອັນບໍ່ເຄີຍຜິດພາດນັ້ນ ເບົາດັ່ງຖ່ານໄຟທີ່ດັບແລ້ວ

Verse 17

अमी च कथमादित्याः प्रतापक्षतिशीतलाः । चित्रन्यस्ता इव गताः प्रकामालोकनीयताम्

ແລ້ວເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ ອາທິຕະຍະເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງເຢັນລົງ ເມື່ອຣັດສະມີເດຊາຖືກບາດເຈັບ? ພວກເຂົາຄືຮູບວາດທີ່ຈັດວາງໄວ້—ນ່າເບິ່ງ ແຕ່ໄຮ້ພະລັງຊີວິດ

Verse 18

तद्ब्रूत वत्साः किमितः प्रार्थयध्वं समागताः । किमागमनकृत्यं वो ब्रूत निःसंशयं सुराः

ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງບອກມາ ລູກນ້ອຍທັງຫຼາຍ—ພວກເຈົ້າມານີ້ເພື່ອຂໍສິ່ງໃດ? ໂອ້ເທວະທັງປວງ ຈົ່ງກ່າວໂດຍບໍ່ລັງເລ ວ່າຈຸດປະສົງແຫ່ງການມາຂອງພວກເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ

Verse 19

मयि सृष्टिर्हि लोकानां रक्षा युष्मास्ववस्थिता । ततो मन्दानिलोद्भूतकमलाकरशोभिना

ການສ້າງໂລກທັງຫຼາຍຢູ່ໃນເຮົາ ແຕ່ການປົກປ້ອງຮັກສານັ້ນຕັ້ງຢູ່ໃນພວກເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ—ດ້ວຍຄວາມງາມດຸດສະຫວນບົວທີ່ໄຫວຕາມລົມອ່ອນ…

Verse 20

गुरुं नेत्रसहस्रेण प्रेरयामास वृत्रहा । स द्विनेत्रं हरेश्चक्षुः सहस्रनयनाधिकम्

ຜູ້ປະຫານວຶດຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະຄູຣຸເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍດວງຕາພັນດວງ. ແລ້ວທັດສະນະສອງເນດຂອງພຣະຫຣິ ກໍຖືກພັນເນດເຫນືອກວ່າ.

Verse 21

वाचस्पतिरुवाचेदं प्राञ्जलिर्जलजासनम् । युष्मद्वंशोद्भवस्तात तालमेघो महाबलः

ວາຈັສປະຕິ ປະນົມມື ກ່າວຕໍ່ພຣະພຣົມຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວວ່າ: “ໂອ້ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຈາກວົງສານຂອງທ່ານ ໄດ້ບັງເກີດຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ນາມ ຕາລະເມກະ.”

Verse 22

उपतापयते देवान्धूमकेतुरिवोच्छ्रितः । तेन देवगणाः सर्वे दुःखिता दानवेन च

ເຂົາສູງຕັ້ງດຸດດາວຫາງໄຟ ແຜດເຜົາເທວະທັງຫຼາຍ. ເນື່ອງຈາກດານະວະນັ້ນ ຝູງເທວະທັງປວງຈຶ່ງເສົ້າໂສກທຸກທ້ອນ.

Verse 23

तालमेघो दैत्यपतिः सर्वान्नो बाधते बली । तस्मात्त्वां शरणं प्राप्ताः शरणं नो विधे भव

ຕາລະເມກະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະ ກົດຂີ່ພວກເຮົາທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາທ່ານ—ໂອ້ ພຣະພຣົມຜູ້ຈັດວາງ, ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງພວກເຮົາ.

Verse 24

ततः प्रसन्नो भगवान् वेधास्तानब्रवीद्वचः

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະເວທາ (ພຣະພຣົມ) ຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ ຊົງພໍພຣະໄທ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ພວກເຂົາ

Verse 25

ब्रह्मोवाच । तालमेघेन वो मध्ये बली तेन समः सुराः । विना माधवदेवेन साध्यो मे नैव दानवः

ພຣະພຣົມຕັດວ່າ: “ໃນພວກເຈົ້າ ຕາລະເມກະແຂງກ້າ ພະລັງທັດເທົ່າເທວະ. ຖ້າບໍ່ມີພຣະມາທະວະ (ພຣະວິສນຸ) ດານະວະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດປະຫັດໄດ້”

Verse 26

ततः सुरगणाः सर्वे विरिञ्चिप्रमुखा नृप । क्षीरोदं प्रस्थिताः सर्वे दुःखितास्तेन वैरिणा

ຕໍ່ມາ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ເທວະທັງຫມົດ ມີວິຣິນຈິ (ພຣະພຣົມ) ເປັນຜູ້ນໍາ ຕ່າງເສົ້າໂສກເນື່ອງຈາກສັດຕູນັ້ນ ແລະອອກເດີນທາງໄປຫາກະສີໂຣດ (ທະເລນ້ຳນົມ)

Verse 27

त्वरिताः प्रस्थिता देवाः केशवं द्रष्टुकाम्यया । क्षीरोदं सागरं गत्वास्तुवंस्ते जलशायिनम्

ເທວະທັງຫມົດຮີບຮ້ອນອອກເດີນທາງ ເພື່ອປາຖະໜາເຫັນພຣະເກສະວະ; ເມື່ອໄປຮອດທະເລກະສີໂຣດ ກໍໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງຜູ້ບັນທົມເຫນືອນ້ຳ

Verse 28

देवा ऊचुः । जगदादिरनादिस्त्वं जगदन्तोऽप्यनन्तकः । जगन्मूर्तिरमूर्तिस्त्वं जय गीर्वाणपूजित

ເທວະທັງຫມົດກ່າວວ່າ: “ພຣະອົງເປັນປະຖົມແຫ່ງໂລກ ແຕ່ບໍ່ມີປະຖົມ; ເປັນອວສານແຫ່ງໂລກ ແຕ່ອະນັນຕະ. ພຣະອົງເປັນຮູບແຫ່ງໂລກ ແລະກໍໄຮ້ຮູບ. ຂໍຊັຍແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖືກເທວະບູຊາ”

Verse 29

जय क्षीरोदशयन जय लक्ष्म्या सदा वृत । जय दानवनाशाय जय देवकिनन्दन

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ບັນທົມເທິງທະເລນ້ຳນົມ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖືກພຣະນາງລັກສະມີໂອບອ້ອມຢູ່ເສມອ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທຳລາຍດານະວະ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ພຣະບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະກີ.

Verse 30

जय शङ्खगदापाणे जय चक्रधर प्रभो । इति देवस्तुतिं श्रुत्वा प्रबुद्धो जलशाय्यथ

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ແລະຄະທາ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ຖືຈັກຣ. ເມື່ອຊົງຟັງຄຳສັນລະເສີນຂອງເທວະແລ້ວ ພຣະຜູ້ບັນທົມໃນນ້ຳກໍຕື່ນຂຶ້ນ.

Verse 31

उवाच मधुरां वाणीं मेघगम्भीरनिस्वनाम् । किमर्थं बोधितो ब्रह्मन् समर्थैर्वः सुरासुरैः

ພຣະອົງຕຣັດດ້ວຍວາຈາອັນຫວານ ກັງວານເລິກດຸດສຽງຟ້າຮ້ອງໃນເມກ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ເພາະເຫດໃດພວກເຈົ້າທັງໝົດ—ເທວະແລະອະສຸຣະ ແມ່ນຈະມີກຳລັງ—ຈຶ່ງມາປຸກແລະມາທູນຂໍຕໍ່ເຮົາ?”

Verse 32

ब्रह्मोवाच । तालमेघभयात्कृष्ण सम्प्राप्तास्तव मन्दिरम् । न वध्यः कस्यचित्पापस्तालमेघो जनार्दन

ພຣະພຣົມຕຣັດວ່າ: “ໂອ ກຣິດສະນະ, ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຕາລະເມກະ ພວກເຮົາຈຶ່ງມາຮອດພຣະສະຖານຂອງພຣະອົງ. ໂອ ຈະນາຣະດະນະ, ຕາລະເມກະຜູ້ບາບນັ້ນ ບໍ່ມີໃຜອື່ນສາມາດສັງຫານໄດ້.”

Verse 33

त्वमेव जहि तं दुष्टं मृत्युं यास्यति नान्यथा

“ມີແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ຕ້ອງປະຫານຜູ້ຊົ່ວນັ້ນ; ເຂົາຈະພົບຄວາມຕາຍດ້ວຍທາງອື່ນບໍ່ໄດ້.”

Verse 34

श्रीकृष्ण उवाच । स्वस्थानं गम्यतां देवाः स्वकीयां लभत प्रजाम् । दुष्टात्मानं हनिष्यामि तालमेघं महाबलम्

ພຣະສີກຣິດສະນະຕັດວ່າ: “ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງກັບໄປສູ່ຖິ່ນຂອງຕົນ ແລະໄດ້ປະຊາຂອງຕົນຄືນ. ເຮົາຈະປະຫານ ຕາລະເມກ ຜູ້ຈິດຊົ່ວ ຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ”

Verse 35

स्थानं ब्रुवन्तु मे देवा वसेद्यत्र स दानवः

“ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງບອກເຮົາເຖິງສະຖານທີ່ ທີ່ອະສູນນັ້ນອາໄສຢູ່”

Verse 36

देवा ऊचुः । हिमाचलगुहायां स वसते दानवेश्वरः । चतुर्विंशतिसाहस्रैः कन्याभिः परिवारितः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຈອມອະສູນນັ້ນອາໄສຢູ່ໃນຖ້ຳແຫ່ງພູຫິມາຈະລາ ໂດຍມີນາງສາວສອງໝື່ນສີ່ພັນຄົນລ້ອມຮອບ”

Verse 37

तुरङ्गैः स्यन्दनैः कृष्ण संख्या तस्य न विद्यते । नटा नानाविधास्तत्र असंख्यातगुणा हरे

“ໂອ ກຣິດສະນະ ມ້າແລະລົດຮົບຂອງເຂົານັບບໍ່ຖ້ວນ; ແລະໂອ ຫຣິ ທີ່ນັ້ນມີນັກຟ້ອນນັກສະແດງຫຼາຍຊະນິດ ມີຝີມືອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ”

Verse 38

द्विरदाः पर्वताकारा हयाश्च द्विरदोपमाः । महाबलो वसेत्तत्र गीर्वाणभयदायकः

“ຊ້າງຂອງເຂົາໃຫຍ່ດັ່ງພູເຂົາ ແລະມ້າຂອງເຂົາກໍເທົ່າທຽມຊ້າງ. ທີ່ນັ້ນຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງຢູ່ອາໄສ ເປັນຜູ້ນຳຄວາມຢ້ານກົວແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ”

Verse 39

श्रुत्वा देवो वचस्तेषां देवानामातुरात्मनाम् । अचिन्तयद्गरुत्मन्तं शत्रुसङ्घविनाशनम्

ເມື່ອພຣະອົງຊົງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ທຸກຮ້ອນ ຈຶ່ງຊົງຄິດຮອດ ກຣຸດມານ (ກຣຸດ) ຜູ້ທໍາລາຍຫມູ່ສັດຕູ।

Verse 40

चक्रं करेण संगृह्य गदाचक्रधरः प्रभुः । शार्ङ्गं च मुशलं सीरं करैर्गृह्य जनार्दनः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຖືຄອນແລະຈັກ ຊົງຈັບຈັກໄວ້ໃນພຣະຫັດ; ແລ້ວພຣະຊະນາຣະດະນະກໍຊົງຖື ສາຣັງຄະ (ຄັນທະນູ), ມຸສະລະ ແລະ ສີຣະ (ໄຖ) ໃນພຣະຫັດທັງຫຼາຍ।

Verse 41

आरूढः पक्षिराजेन्द्रं वधार्थं दानवस्य च । दानवस्य पुरे पेतुरुत्पाता घोररूपिणः

ພຣະອົງຊົງຂຶ້ນປະທັບເທິງພະຍາແຫ່ງນົກ ຄື ກຣຸດ ເພື່ອປະຫານດານະວະ; ແລະໃນນະຄອນຂອງດານະວະນັ້ນ ລາງຮ້າຍອັນນ່າສະພຶງກໍເລີ່ມຕົກລົງມາ।

Verse 42

गोमायुर्गृध्रमध्ये तु कपोतैः सममाविशत् । विना वातेन तस्यैव ध्वजदण्डः पपात ह

ມີຫມາປ່າ (ໂກມາຍູ) ເຂົ້າໄປປະປົນກາງຝູງນົກແຮ້ງ ພ້ອມກັບນົກພິລາບ; ແລະແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີລົມ ເສົາທຸງນັ້ນກໍລົ້ມລົງ।

Verse 43

सर्पसूषकयोर्युद्धं तथा केसरिनागयोः । उन्मार्गाः सरितस्तत्रावहन्रक्तविमिश्रिताः । अकालतरुपुष्पाणि दृश्यन्ते स्म समन्ततः

ທີ່ນັ້ນມີການຮົບພົນລະຫວ່າງງູແລະພັງພອນ; ແລະລະຫວ່າງສິງໂຕແລະຊ້າງດ້ວຍ। ແມ່ນ້ໍາທັງຫຼາຍໄຫຼອອກນອກທາງ ພານ້ໍາປົນເລືອດໄປ; ແລະດອກໄມ້ບານຜິດລະດູກໍປາກົດທົ່ວທິດ।

Verse 44

ततः प्राप्तो जगन्नाथो हिमवन्तं नगेश्वरम् । पाञ्चजन्यश्वसहसा पूरितः पुरसन्निधौ

ຕໍ່ມາ ພຣະຈັກກະນາດ (Jagannātha) ໄດ້ເຖິງຫິມະວັນ ຈອມເຂົາທັງປວງ; ແລະຕໍ່ໜ້ານະຄອນນັ້ນເອງ ສັງຂ໌ປາຍຈະຈັນຍະ ກໍດັງຂຶ້ນທັນໃດດ້ວຍພະລັງເຕັມທີ່।

Verse 45

तेन शब्देन महता ह्यारूढो दानवेश्वरः । उवाच च तदा वाक्यं तालमेघो महाबलः

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ຈອມແຫ່ງດານະວະກໍຖືກກະຕຸ້ນ ລຸກຂຶ້ນແລະຂຶ້ນປະທັບ; ແລ້ວທາລະເມກຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ກ່າວຄໍານີ້।

Verse 46

तालमेघ उवाच । कोऽयं मृत्युवशं प्राप्तो ह्यज्ञात्वा मम विक्रमम् । धुन्धुमाराज्ञया ह्याशु स्वसैन्यपरिवारितः

ທາລະເມກກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດນີ້ ບໍ່ຮູ້ພະລັງວິກຣະມະຂອງເຮົາ ແລ້ວກໍຕົກຢູ່ໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງມະຈຸຣາດ? ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທຸນທຸມາຣ ຈົ່ງຮີບ—ໃຫ້ກອງທັບຂອງເຮົາລ້ອມເຂົາ!”

Verse 47

बलादानय तं बद्ध्वा ममाग्रे बहुशालिनम्

ຈົ່ງຈັບເຂົາດ້ວຍກໍາລັງ ມັດໃຫ້ແນ່ນ ແລ້ວນໍາຜູ້ມີຄຸນອັນຫຼາຍນັ້ນມາຕໍ່ໜ້າເຮົາ।

Verse 48

धुन्धुमार उवाच । आनयामि न सन्देहः सुरो यक्षोऽथ किन्नरः । स्यन्दनौघैः समायुक्तो गजवाजिभटैः सह

ທຸນທຸມາຣກ່າວວ່າ: “ເຮົາຈະນໍາເຂົາມາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ຈະເປັນເທວະ ຢັກສະ ຫຼື ກິນນະຣະກໍຕາມ; ແມ່ນແຕ່ມາພ້ອມກະແສລົດສົງຄາມ ກັບຊ້າງ ມ້າ ແລະທະຫານທັງຫຼາຍ”

Verse 49

हृष्टस्ततो जगद्योनिः सुपर्णस्थो महाबलः । गृह्यतां गृह्यतामेष इत्युक्तास्तेन किंकराः

ເມື່ອນັ້ນ ຜູ້ເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງໂລກ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ປະທັບເທິງຄຣຸດ ກໍປິຕິຍິນດີ. ບໍລິວານຕາມພຣະບັນຊາ ຮ້ອງວ່າ “ຈັບມັນ! ຈັບມັນ!”

Verse 50

चतुर्दिक्षु प्रधावन्त इतश्चेतश्च सर्वतः । सुपर्णेनाग्निरूपेण दग्धास्ते शलभा यथा

ພວກເຂົາພາກັນວິ່ງໄປທັງສີ່ທິດ ໄປນັ້ນມານີ້ທົ່ວທຸກດ້ານ; ແຕ່ສຸພັນໃນຮູບໄຟ ໄດ້ເຜົາພວກເຂົາເສຍ ດັ່ງແມງເມົ່າເຂົ້າໄຟ.

Verse 51

धुन्धुमारोऽपि कृष्णेन शरघातेन ताडितः । हतो वक्षःस्थले पापो मृतावस्थो रथोपरि

ຖືກພຣະກຣິດສະນາຍິງດ້ວຍຝົນລູກສອນອັນຮຸນແຮງ ທັ້ງດຸນທຸມາຣາກໍລົ້ມລົງ. ຄົນບາບນັ້ນຖືກທະລຸອົກ ແລະນອນນິ່ງເຫມືອນຜູ້ຕາຍຢູ່ເທິງລົດຮົບ.

Verse 52

हाहाकारं ततः सर्वे दानवाश्चक्रुरातुराः । तालमेघस्ततः क्रुद्धो रथारूढो विनिर्गतः । ददृशे केशवं पार्थ शङ्खचक्रगदाधरम्

ເມື່ອນັ້ນ ດານະວະທັງປວງຜູ້ທຸກຮ້ອນ ພາກັນຮ້ອງໄຫ້ຄຳຮ້ອງຄວນ. ຕໍ່ມາ ຕາລະເມກະຜູ້ໂກດກ້າ ຂຶ້ນລົດຮົບອອກມາ ແລະ—ໂອ ປາຣະຖະ—ໄດ້ເຫັນເກສະວະ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະ ຄະທາ.

Verse 53

तालमेघ उवाच । अन्ये ते दानवाः कृष्ण ये हताः समरे त्वया । हिरण्यकशिपुप्रख्यानपुमांसो हि तेऽच्युत

ຕາລະເມກະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະກຣິດສະນາ ດານະວະອື່ນໆທີ່ທ່ານສັງຫານໃນສົງຄາມ ລ້ວນເປັນບຸລຸດຜູ້ໂດ່ງດັງດຸດຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ໂອ ອະຈະຍຸຕະ.”

Verse 54

इत्युक्त्वा दानवः पार्थ वर्षयामास सायकैः । दानवस्य शरान्मुक्तान् छेदयामास केशवः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ້ ປາຣຖະ ດານະວະໄດ້ຍິງລູກສອນດັ່ງຝົນ; ແຕ່ ເກສະວະ ໄດ້ຟັນຕັດລູກສອນທີ່ດານະວະປ່ອຍອອກໃຫ້ແຕກຂາດ।

Verse 55

गरुत्मानवधीत्सैन्यमवध्यं यत्सुरासुरैः । कृष्णेन द्विगुणास्तस्य प्रेषिताः स्वशिलीमुखाः

ກະຣຸດໄດ້ປະຫານກອງທັບນັ້ນ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະແລະອະສຸຣະກໍຖືວ່າບໍ່ອາດຊະນະໄດ້; ແລະ ພຣະກຣິສນະ ໄດ້ປ່ອຍລູກສອນຂອງພຣະອົງເປັນສອງເທົ່າໃສ່ເຂົາ।

Verse 56

द्विगुणं द्विगुणीकृत्य प्रेषयामास दानवः । तानप्यष्टगुणैः कृष्णश्छादयामास सायकैः

ດານະວະໄດ້ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ ແລ້ວສອງເທົ່າອີກ ແລະປ່ອຍອາວຸດລູກສອນ; ແຕ່ ພຣະກຣິສນະ ໄດ້ປົກຄຸມມັນດ້ວຍລູກສອນຈຳນວນແປດເທົ່າ।

Verse 57

ततः क्रुद्धेन दैत्येन ह्याग्नेयं बाणमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ດາຍຕະຜູ້ໂກດກ້າ ໄດ້ປ່ອຍບານອາກເນຍອັນປະເສີດ ແມ່ນອາວຸດແຫ່ງໄຟ।

Verse 58

वारुणं प्रेषयामास त्वाग्नेयं शमितं ततः । वारुणेनैव वायव्यं तालमेघो व्यसर्जयत्

ເຂົາໄດ້ສົ່ງອາວຸດວາຣຸນະ ແລ້ວອາກເນຍກໍຖືກດັບລົງ. ຕໍ່ມາ ຕາລະເມກະ ໄດ້ປ່ອຍອາວຸດວາຍະວະຍະ ຊຶ່ງຖືກຕ້ານໄວ້ດ້ວຍວາຣຸນະນັ້ນເອງ।

Verse 59

सार्पं चैव हृषीकेशो वायव्यस्य प्रशान्तये । नारसिंहं नृसिंहोऽपि प्रेषयामास पाण्डव

ເພື່ອໃຫ້ອາວຸດວາຍະວະຍະສົງບ ພຣະຫຣິສີເກສະຈຶ່ງປ່ອຍອາສະຕຣະສາຣະປະອອກໄປດ້ວຍ। ຕໍ່ມາ ໂອ ປານດະວະ ນຣິສິງຫະກໍສົ່ງອາສະຕຣະນາຣະສິງຫະອອກໄປເຊັ່ນກັນ।

Verse 60

नारसिंहं ततो दृष्ट्वा तालमेघो महाबलः । उत्तीर्य स्यन्दनाच्छीघ्रं गृहीत्वा खड्गचर्मणी

ເມື່ອເຫັນພະລັງນາຣະສິງຫະ ຕາລະເມກະຜູ້ມີກຳລັງຫຼາຍ ກໍລົງຈາກລົດສົງຄາມຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວຈັບດາບແລະໂລ່ໄວ້

Verse 61

कृष्ण त्वां प्रेषयिष्यामि यममार्गं सुदारुणम् । इत्युक्त्वा दानवः पार्थ आगतः केशवं प्रति

“ໂອ ກຣິສນະ ຂ້າຈະສົ່ງເຈົ້າໄປສູ່ເສັ້ນທາງອັນໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະຍົມ!” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ໂອ ປາຣຖະ ດານະວະນັ້ນກໍຮຸກເຂົ້າຫາເກສະວະ

Verse 62

खड्गेनाताडयद्दैत्यो गदापाणिं जनार्दनम् । मण्डलाग्रं ततो गृह्य केशवो हृष्टमानसः

ອະສູນັ້ນໄດ້ຟັນດ້ວຍດາບໃສ່ພຣະຊະນາຣະດະນະຜູ້ຖືຄະທາ। ແລ້ວເກສະວະຜູ້ມີໃຈປິຕິກໍຈັບຈັກຣາວຸດໄວ້ທີ່ຂອບຂອງມັນ

Verse 63

जघनोरःस्थले पार्थ तालमेघं महाहवे । जनार्दनस्तदा दैत्यं दैत्यो हरिमहन्मृधे

ໃນສົງຄາມໃຫຍ່ນັ້ນ ໂອ ປາຣຖະ ພຣະຊະນາຣະດະນະໄດ້ຕີອະສູຕາລະເມກະທີ່ສະໂພກແລະອົກ; ແລະໃນການປະລະອັນດຸເດືອດ ອະສູກໍໄດ້ຕີພຣະຫຣິເຊັ່ນກັນ

Verse 64

जनार्दनस्ततः क्रुद्धस्तालमेघाय भारत । अमोघं चक्रमादाय मुक्तं तस्य च मूर्धनि

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ໂກດກຽວ, ໂອ ພາຣະຕະ, ຊົງຖືຈັກຣະສຸດັຣຊະນະອັນບໍ່ພາດ ແລ້ວປ່ອຍລົງໃສ່ສະໜອງຂອງ ຕາລະເມກະ.

Verse 65

निपपात शिरस्तस्य पर्वताश्च चकम्पिरे । समुद्राः क्षुभिताः पार्थ नद्य उन्मार्गगामिनीः

ຫົວຂອງມັນຕົກລົງ; ພູເຂົາທັງຫຼາຍສັ່ນໄຫວ. ໂອ ປາຣະຖະ, ທະເລທັງຫຼາຍປັ່ນປ່ວນ ແລະ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍໄຫຼອອກນອກທາງອັນຄວນຂອງຕົນ.

Verse 66

पुष्पवृष्टिं ततो देवा मुमुचुः केशवोपरि । अवध्यः सुरसङ्घानां सूदितः केशव त्वया

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍກໍປ່ອຍຝົນດອກໄມ້ລົງເທິງ ເກສະວະ. “ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ຫມູ່ເທວະກໍຊະນະບໍ່ໄດ້, ໂອ ເກສະວະ, ຖືກທ່ານປະຫານແລ້ວ!”

Verse 67

स्वस्थाश्चैव ततो देवास्तालमेघे निपातिते । जनार्दनोऽपि कौन्तेय नर्मदातटमाश्रितः

ເມື່ອ ຕາລະເມກະ ຖືກໂຄ່ນລົງ ເທວະທັງຫຼາຍກໍສະຫງົບສຸກ. ແລະ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ໂອ ກົວນເຕຍ, ຊົງໄປພັກພິງຢູ່ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ.

Verse 68

क्षीरोदां नर्मदां मत्वा अनन्तभुजगोपरि । लक्ष्म्या समन्वितः कृष्णो निलीनश्चोत्तरे तटे

ຊົງເຫັນແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາເປັນດັ່ງທະເລນ້ຳນົມ, ພຣະກຣິດສະນະຜູ້ມີພຣະລັກສະມີຄຽງຂ້າງ ຊົງເອົາກາຍພັກເທິງອະນັນຕະນາຄ ແລະຊົງເຮັດພຣະອົງໃຫ້ເລື່ອນຫາຍຢູ່ຝັ່ງເໜືອ.

Verse 69

चक्रं विभीषणं मर्त्ये ज्वालामालासमन्वितम् । पतितं नर्मदातोये जलशायिसमीपतः

ຈັກນັ້ນ—ນ່າຢ້ານຢິ່ງໃນໂລກມະນຸດ ຖືກຫ້ອມດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງໄຟ—ໄດ້ຕົກລົງໃນນ້ຳນະມະດາ ໃກ້ສະຖານທີ່ຂອງພຣະຈະລະຊາຍີຜູ້ບັນທົມເທິງນ້ຳ।

Verse 70

निर्धूतकल्मषं जातं नर्मदातोययोगतः । तालमेघवधोत्पन्नं यत्पापं नृपनन्दन

ໂອ ລູກແຫ່ງກະສັດ, ເພາະໄດ້ສຳຜັດນ້ຳນະມະດາ ບາບທີ່ເກີດຈາກການສັງຫານຕາລະເມກະ ຖືກສະຫຼັດອອກ ແລະກໍ່ກາຍເປັນຄວາມບໍລິສຸດ।

Verse 71

तत्स्रवं क्षालितं सद्यो नर्मदांभसि भारत । तदाप्रभृति लोकेऽस्मिञ्जलशायी महीपते

ໂອ ພາຣະຕະ, ການໄຫຼອອກນັ້ນຖືກຊຳລະໃນນ້ຳນະມະດາທັນທີ. ຈາກນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ໂອ ມະຫີປະເຕ, ໃນໂລກນີ້ພຣະອົງໄດ້ມີນາມລືຊາວ່າ “ຈະລະຊາຍີ” ຜູ້ບັນທົມເທິງນ້ຳ।

Verse 72

चक्रतीर्थं वदन्त्यन्ये केचित्कालाघनाशनम् । विख्यातं भारते वर्षे नर्मदायां महीपते

ບາງຄົນເອີ້ນວ່າ “ຈັກກະຕີຣະຖະ” ແຕ່ບາງຄົນກ່າວວ່າ “ຜູ້ທຳລາຍຄວາມມືດໜາແໜ້ນແຫ່ງກາລະ (ເວລາ)”। ໂອ ມະຫີປະເຕ, ທີ່ນີ້ໂດງດັງທົ່ວພາຣະຕະວັຣສະ ຢູ່ທີ່ນະມະດາ।

Verse 73

तत्तीर्थस्य प्रभावोऽयं श्रूयतामवनीपते । यथाऽनन्तो हि नागानां देवानां च जनार्दनः

ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຈົ່ງຟັງມະຫິມາຂອງຕີຣະຖະນັ້ນ: ເຊັ່ນອະນັນຕະເປັນຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ນາກາ ແລະ ຈະນາຣະດະນະເປັນຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ເທວະ।

Verse 74

मासानां मार्गशीर्षोऽस्ति नदीनां नर्मदा यथा । मासि मार्गशिरे पार्थ ह्येकादश्यां सितेऽहनि

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບວ່າໃນບັນດາເດືອນ ມາຣກະຊີຣະເປັນເດືອນສູງສຸດ ແລະໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ ນະຣະມະດາເປັນແມ່ນ້ຳສູງສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ—ໂອ ປາຣຖະ—ໃນວັນເອກາດະຊີຝ່າຍສຸກລະອັນສະຫວ່າງ ໃນເດືອນມາຣກະຊີຣະ…

Verse 75

गत्वा यो मनुजो भक्त्या कामक्रोधविवर्जितः । वैष्णवीं भावनां कृत्वा जलेशं तु व्रजेत वै

ຜູ້ໃດໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍພະກະຕິພັກຕິ ປອດຈາກກາມແລະໂທສະ ແລ້ວບໍລິບູນພາວະແບບໄວສະນະວະ ເຂົ້າໄປຫາພຣະເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທາງທຳທີ່ປາດຖະໜາແນ່ນອນ

Verse 76

एकभुक्तं च नक्तं च तथैवायाचितं नृप । उपवासं तथा दानं ब्राह्मणानां च भोजनम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຶງປະພຶດເອກະພຸກຕະ (ກິນພຽງມື້ດຽວ), ແລະນັກຕະ (ກິນແຕ່ຍາມແລງ/ກາງຄືນ), ພ້ອມທັງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ໄດ້ມາໂດຍບໍ່ໄດ້ຂໍ; ອີກທັງຖືອຸປະວາສ ໃຫ້ທານ ແລະຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະ

Verse 77

करोति च कुरुश्रेष्ठ न स याति यमालयम् । यमलोकभयाद्भीता ये लोकाः पाण्डुनन्दन

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ, ຜູ້ໃດປະພຶດຕາມນີ້ ຍ່ອມບໍ່ໄປສູ່ສຳນັກຂອງພຣະຍະມະ. ໂອ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ, ບັນດາໂລກທີ່ສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຍະມະໂລກນັ້ນ—

Verse 78

ते पश्यन्तु श्रियः कान्तं नागपर्यङ्कशायिनम् । गोपीजनसमावृत्तं योगनिद्रां समाश्रितम् । विश्वरूपं जगन्नाथं संसारभयनाशनम्

ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສຣີ—ຜູ້ບັນທົມເທິງຕຽງນາກ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍໝູ່ໂກປີ ສະຖິດໃນໂຍກະນິດຣາ; ພຣະຈັກກະນາຖະຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວຈາກສັງສາຣະ

Verse 79

स्नापयेत्परया भक्त्या क्षौद्रक्षीरेण सर्पिषा । खण्डेन तोयमिश्रेण जगद्योनिं जनार्दनम्

ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ພຶງສົງນ້ຳພຣະຈະນາດະນະ ຜູ້ເປັນຄັນກໍ່ເກີດແຫ່ງໂລກ ດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ ນົມ ນ້ຳມັນເນີຍໃສ ແລະນ້ຳທີ່ຜະສົມນ້ຳຕານກ້ອນ.

Verse 80

स्नाप्यमानं च पश्यन्ति ये लोका गतमत्सराः । ते यान्ति परमं लोकं सुरासुरनमस्कृतम्

ຜູ້ໃດທີ່ປອດຈາກຄວາມອິດສາ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະອົງກຳລັງຖືກສົງນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກອັນສູງສຸດ ທີ່ເທວະແລະອະສຸຣະກໍນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 81

घृतेन बोधयेद्दीपमथवा तैलपूरितम् । रात्रौ जागरणं कृत्वा दैवस्याग्रे विमत्सराः

ພຶງຈຸດປະທີບດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍໃສ ຫຼືປະທີບທີ່ເຕີມນ້ຳມັນ ແລ້ວເຮັດການຈາກຣະນະ ຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ ຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະ ໂດຍປອດຈາກຄວາມອິດສາ.

Verse 82

ये कथां वैष्णवीं भक्त्या शृण्वन्ति च नृपोत्तम । ब्रह्महत्यादिपापानि नश्यन्ते नात्र संशयः

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ໃດຟັງກະຖາໄວສະນະວະດ້ວຍພັກຕິ ບາບເຊັ່ນການຂ້າພຣາຫມັນແລະອື່ນໆ ຈະຖືກທຳລາຍ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 83

प्रदक्षिणन्ति ये मर्त्या जलशायिजगद्गुरुम् । प्रदक्षिणीकृता तैस्तु सप्तद्वीपा वसुंधरा

ມະນຸດຜູ້ໃດທີ່ເຮັດປະທັກສິນາພຣະຈະກັດຄຸຣຸ ຜູ້ບັນທົມເທິງນ້ຳ ໂດຍຜູ້ນັ້ນແທ້ ເສມືອນໄດ້ປະທັກສິນາແຜ່ນດິນທັງໝົດພ້ອມດ້ວຍທະວີບທັງເຈັດ.

Verse 84

ततः प्रभाते विमले पित्ःन् संतर्पयेज्जलैः । श्राद्धं च ब्राह्मणैस्तत्र योग्यैः पाण्डव मानवाः

ຕໍ່ມາໃນຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ພຶງຖວາຍນ້ຳເພື່ອສະໜອງພິຕຣຶ; ແລະໃນທີ່ນັ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງປານດຸ ພຶງໃຫ້ປະກອບພິທີສຣາດທະໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ເໝາະສົມ।

Verse 85

स्वदारनिरतैः शान्तैः परदारविवर्जकैः । वेदाभ्यसनशीलैश्च स्वकर्मनिरतैः शुभैः

(ພິທີສຣາດທະ) ພຶງເຮັດກັບພຣາຫມັນຜູ້ຈົ່ງຮັກຕໍ່ຄູ່ຄອງອັນຊອບທຳ ມີຈິດສະຫງົບ ຫຼີກຫ່າງຈາກເມຍຜູ້ອື່ນ ຂະຫຍັນສຶກສາເວດ ແລະມັ່ນຄົງໃນໜ້າທີ່ຂອງຕົນ—ເປັນຜູ້ມີຄຸນທຳ।

Verse 86

नित्यं यजनशीलैश्च त्रिसन्ध्यापरिपालकैः । श्रद्धया कारयेच्छ्राद्धं यदीच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ແລະ (ກັບພຣາຫມັນ) ຜູ້ຂະຫຍັນໃນຍັດຍະແລະການບູຊາເປັນນິດ ພ້ອມທັງຮັກສາສັນທະຍາ 3 ເວລາ; ຜູ້ໃດປາດຖະໜາຄວາມສະຫວັດດີສູງສຸດແກ່ຕົນ ພຶງໃຫ້ເຮັດສຣາດທະດ້ວຍສັດທາ।

Verse 87

ते धन्या मानुषे लोके वन्द्या हि भुवि मानवाः । ये वसन्ति सदाकालं पादपद्माश्रया हरेः

ໃນໂລກມະນຸດ ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ມີບຸນ ແລະໃນແຜ່ນດິນກໍຄວນແກ່ການນົບນ້ອມຢ່າງແທ້ຈິງ—ຄືຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເສມອໃນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງບາດບົວຂອງພຣະຫຣິ।

Verse 88

जलशायं प्रपश्यन्ति प्रत्यक्षं सुरनायकम् । पक्षोपवासं पाराकं व्रतं चान्द्रायणं शुभम्

ເຂົາເຈົ້າເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ບັນທົມເທິງນ້ຳ ຜູ້ເປັນນາຍົກແຫ່ງເທວະ ຢ່າງປະຈັກຕໍ່ໜ້າ; ແລະຍັງປະຕິບັດອຸປະວາສາຄື່ງເດືອນ ພຣະຕິບັດປາຣາກະ ແລະວຣະຕະຈັນທຣາຍະນະອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 89

मासोपवासमुग्रं च षष्ठान्नं पञ्चमं व्रतम् । तत्र तीर्थे तु यः कुर्यात्सोऽक्षयां गतिमाप्नुयात्

ການອົບວາດອັນເຂັ້ມງວດຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ, ພິທີ “ກິນເຂົ້າໃນວັນທີ 6” ແລະ ວຣະຕ “ວັນທີ 5”—ຜູ້ໃດປະຕິບັດຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິອັກສະຍະ ອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 90

। अध्याय

ທີ່ນີ້ ອັດທະຍາຍນີ້ສິ້ນສຸດລົງ।

Verse 91

एतत्कथान्तरं पुण्यमृषेर्द्वैपायनात्पुरा । श्रुतं हि नैमिषे पुण्ये नारदाद्यैरनेकधा

ເລື່ອງສືບຕໍ່ອັນເປັນບຸນນີ້ ໃນການກ່ອນໄດ້ຍິນມາຈາກລຶສີ ດວຍປາຍນະ (ວຍາສ)। ແທ້ຈິງ ໃນປ່າໄນມິສະອັນສັກສິດ ນາຣະດ ແລະລຶສີອື່ນໆ ໄດ້ຟັງຊ້ຳໆ ຫຼາຍວິທີທາງ។

Verse 92

इदं परममायुष्यं मङ्गल्यं कीर्तिवर्धनम् । विप्राणां श्रावयन्विद्वान्फलानन्त्यंसमश्नुते

ຄຳສອນນີ້ໃຫ້ອາຍຸຍືນສູງສຸດ, ຄວາມມົງຄຸນ ແລະເພີ່ມພູນກຽດຕິຍົດດີ। ຜູ້ຮູ້ຜູ້ອ່ານໃຫ້ພຣາຫມະນຟັງ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 93

बहुभ्यो न प्रदेयानि गौर्गृहं शयनं स्त्रियः । विभक्तदक्षिणा ह्येता दातारं नाप्नुवन्ति च

ງົວ, ເຮືອນ, ທີ່ນອນ ແລະ ຍິງ—ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບຫຼາຍຄົນ। ເພາະເມື່ອແບ່ງເປັນດັກສິນາກະຈາຍໄປ ທານນັ້ນບໍ່ໄດ້ນຳຜົນແທ້ມາຮອດຜູ້ໃຫ້។

Verse 94

एकमेतत्प्रदातव्यं न बहूनां युधिष्ठिर । सा च विक्रयमापन्ना दहत्यासप्तमं कुलम्

ໂອ ຢຸທິສຖິຣ! ທານນີ້ຄວນຖວາຍເປັນອັນດຽວ (ບໍ່ແບ່ງ) ບໍ່ໃຫ້ແກ່ຫຼາຍຄົນ. ແລະຖ້ານຳທານນັ້ນໄປຂາຍ ຈະເຜົາຜານວົງຕະກູນເຖິງເຈັດຊົ່ວຄົນ.

Verse 95

यथालाभा तु सर्वेषां चतुर्द्रोणा तु गौः स्मृता । द्रोणस्य वत्सकः कार्यो बहूनां वापि कामतः

ຕາມກຳລັງຂອງຜູ້ໃຫ້ທັງຫຼາຍ ຕາມປະເພນີເຖິງວ່າ ໂຄໜຶ່ງຕົວຖືກນັບເປັນ ‘ສີ່ ດໂຣນະ’. ແລະຄວນໃຫ້ລູກໂຄຕາມມາດຕາ ‘ໜຶ່ງ ດໂຣນະ’ ຫຼືຖ້າປາດຖະໜາກໍໃຫ້ຫຼາຍກວ່ານັ້ນໄດ້.

Verse 96

यस्मिन्देशे तु यन्मानं विषये वा विचारितम् । तेन मानेन तां कुर्वन्नक्षयं फलमश्नुते

ໃນປະເທດ ຫຼື ເຂດໃດທີ່ຍອມຮັບມາດຕາວັດແບບໃດ ກໍຄວນປະກອບທານຕາມມາດຕານັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ເຮັດແບບນີ້ຈະໄດ້ຮັບບຸນຜົນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 97

सुखपूर्वं शुचौ भूमौ पुष्पधूपाक्षतैस्तथा । कर्णाभ्यां रत्ने दातव्ये दीपौ नेत्रद्वये तथा

ດ້ວຍຄວາມສະບາຍ ໃນພື້ນດິນອັນບໍລິສຸດ ພ້ອມດອກໄມ້ ທູບ ແລະ ອັກສະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ພຶງຖວາຍທານ: ອັນມະນີສຳລັບຫູທັງສອງ ແລະ ປະທີບສຳລັບຕາທັງສອງດ້ວຍ.

Verse 98

श्रीखण्डमुरसि स्थाप्यं ताभ्यां चैव तु काञ्चनम् । ऊर्ध्वे मधु घृतं देयं कुर्यात्सर्षपरोमकम्

ພຶງທາສຣີຂັນຑະ (ຄຣີມຈັນທະນາ) ໄວ້ທີ່ອົກ ແລະວາງຄຳທັບໄວ້ເທິງນັ້ນ. ເບື້ອງເທິງຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍໃສ; ແລະຈັດເມັດມັດສະຕາດກັບຂົນ/ຜົມ ຕາມພິທີກຳນົດ.

Verse 99

कम्बले कम्बलं दद्याच्छ्रोण्यां मधु घृतं तथा । यवसं पायसं दद्याद्घृतं क्षौद्रसमन्वितम्

ເທິງຜ້າຫົ່ມ ພຶງຖວາຍຜ້າຫົ່ມ; ທີ່ບ່ອນສະໂພກ ຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ກຣິຕ) ດ້ວຍ. ພຶງໃຫ້ອາຫານສັດ ແລະ ຂ້າວນົມຫວານ (ປາຍາສ) ພ້ອມນ້ຳມັນເນີຍໃສປົນນ້ຳເຜິ້ງ.

Verse 100

स्वर्णशृङ्गी रूप्यशिफारुक्मलाङ्गूलसंयुता । रत्नपृष्ठी तु दातव्या कांस्यपात्रावदोहिनी

ພຶງຖວາຍງົວໜຶ່ງຕົວ ມີເຂົາປະດັບຄຳ ກີບປະດັບເງິນ ຫາງປະດັບຄຳ; ຫຼັງປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ແລະເປັນງົວທີ່ໃຫ້ນົມລົງໃນພາຊະນະທອງສຳລິດ.

Verse 101

यत्स्याद्बाल्यकृतं पापं यद्वा कृतमजानता । वाचा कृतं कर्मकृतं मनसा यद्विचिन्तितम्

ບາບໃດທີ່ເຮັດໃນວັຍເດັກ ຫຼືເຮັດໂດຍບໍ່ຮູ້—ບໍ່ວ່າເຮັດດ້ວຍວາຈາ ເຮັດດ້ວຍການກະທຳ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຄິດໃນໃຈ—ທັງໝົດນັ້ນ (ໃນທີ່ນີ້) ກ່າວວ່າຊຳລະໄດ້ດ້ວຍວັດຕະປະຕິບັດຊຳລະອັນຖືກສັນລະເສີນໃນພາກເຣວານີ້.

Verse 102

जले निष्ठीवितं चैव मुशलं वापि लङ्घितम् । वृषलीगमनं चैव गुरुदारनिषेवणम्

ການຖົ່ມນ້ຳລາຍລົງໃນນ້ຳ, ການກ້າວຂ້າມສາກ (ໄມ້ຕຳຄົກ), ການໄປຄົບຫາຍິງທີ່ຖືກຫ້າມ, ແລະການລ່ວງລະເມີດເມຍຂອງຄູ—(ແມ່ນແຕ່ການລະເມີດຫນັກເຊັ່ນນີ້) ກໍຖືກນັບຮວມໃນບາບທີ່ກ່າວວ່າຊຳລະໄດ້ດ້ວຍວັດຕະປະຕິບັດໃນພາກເຣວານີ້.

Verse 103

कन्याया गमनं चैव सुवर्णस्तेयमेव च । सुरापानं तथा चान्यत्तिलधेनुः पुनाति हि

ການໄປຄົບຫາຍິງສາວ, ການລັກຄຳ, ການດື່ມເຫຼົ້າ ແລະບາບອື່ນໆທຳນອງນີ້—ແທ້ຈິງ ‘ຕິລະເທນຸ’ (ທານ “ງົວ” ຈາກເມັດງາ) ກ່າວວ່າຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້.

Verse 104

अहोरात्रोपवासेन विधिवत्तां विसर्जयेत् । या सा यमपुरे घोरे नदी वैतरणी स्मृता

ເມື່ອຖືອົບວາດຕະຫຼອດວັນແລະຄືນແລ້ວ ພຶງປະກອບໃຫ້ທານ “ຕິລະ-ເທນຸ” ນັ້ນສົມບູນ ແລະຖວາຍຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ທານນັ້ນແຫຼະຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນແມ່ນ້ຳ ໄວຕະຣະນີ ອັນນ່າຢ້ານໃນນະຄອນຂອງຍະມະ—ເປັນທາງໃຫ້ຂ້າມພົ້ນໄດ້.

Verse 105

वालुकायोऽश्मस्थला च पच्यते यत्र दुष्कृती । अवीचिर्नरको यत्र यत्र यामलपर्वतौ

ບ່ອນທີ່ມີຕຽງຊາຍຮ້ອນແຜດ ແລະພື້ນຫີນແຂງ ບ່ອນທີ່ຄົນທຳຊົ່ວຖືກ “ປຸງ” ດ້ວຍທຸກຂ໌; ບ່ອນທີ່ມີນະລົກ ອະວີຈິ; ແລະບ່ອນທີ່ມີພູຄູ່ ຢາມະລະ—ແດນນ່າຢ້ານເຫຼົ່ານັ້ນ

Verse 106

यत्र लोहमुखाः काका यत्र श्वानो भयंकराः । असिपत्त्रवनं चैव यत्र सा कूटशाल्मली

ບ່ອນທີ່ມີກາປາກເຫຼັກ ແລະມີໝານ່າຢ້ານ; ບ່ອນທີ່ມີປ່າ ອະສິປັດຕຣະວະນະ ປ່າໃບຄົມດັ່ງດາບ; ແລະບ່ອນທີ່ມີຕົ້ນຄູຕະຊາລະມະລີ ອັນຫລອກລວງແລະມີໜາມຕັ້ງຢູ່

Verse 107

तान्सुखेन व्यतिक्रम्य धर्मराजालयं व्रजेत् । धर्मराजस्तु तं दृष्ट्वा सूनृतं वक्ति भारत

ເມື່ອຂ້າມພົ້ນສິ່ງນ່າຢ້ານເຫຼົ່ານັ້ນໂດຍງ່າຍແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ວິຫານຂອງທັມມະຣາຊາ. ທັມມະຣາຊາເຫັນເຂົາແລ້ວ ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນແລະສັດຈິງ—ໂອ ພາຣະຕະ

Verse 108

विमानमुत्तमं योग्यं मणिरत्नविभूषितम् । अत्रारुह्य नरश्रेष्ठ प्रयाहि परमां गतिम्

“ນີ້ແມ່ນວິມານອັນສູງສຸດແລະສົມຄວນ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີແລະຣັດນະ. ຈົ່ງຂຶ້ນເຖີດ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ ແລ້ວຈົ່ງໄປສູ່ຄະຕິອັນສູງສຸດ”

Verse 109

मा च चाटु भटे देहि मैव देहि पुरोहिते । मा च काणे विरूपे च न्यूनाङ्गे न च देवले

ເມື່ອຖວາຍທານ ຢ່າໃຫ້ແກ່ຜູ້ປະຈົບສອພອ ຫຼືຜູ້ຮັບຈ້າງ; ຢ່າໃຫ້ແກ່ປຸໂຣຫິດທີ່ເຮັດພິທີແຕ່ພາຍນອກ. ຢ່າໃຫ້ແກ່ຜູ້ຕາຂ້າງດຽວ ຜູ້ຮູບພິການ ຜູ້ຂາດອະໄວຍະວະ ແລະ ‘ເທວະລະ’ ຜູ້ຮັບໃຊ້ເທວະສະຖານເພື່ອຫາລ້ຽງຊີບ.

Verse 110

अवेदविदुषे नैव ब्राह्मणे सर्वविक्रये । मित्रघ्ने च कृतघ्ने च मन्त्रहीने तथैव च

ຢ່າຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ບໍ່ຮູ້ເວທ ແລະຢ່າໃຫ້ແກ່ຜູ້ຂາຍທຸກສິ່ງເພື່ອກຳໄລ. ຢ່າໃຫ້ແກ່ຜູ້ຂ້າມິດ ຜູ້ອະກະຕັນຍູ ແລະຜູ້ມັນຕຣະບໍ່ມີ—ບໍ່ຄວນແກ່ການຈະປະແລະພິທີເວທ.

Verse 111

वेदान्तगाय दातव्या श्रोत्रियाय कुटुम्बिने । वेदान्तगसुते देया श्रोत्रिये गृहपालके

ທານນີ້ພຶງຖວາຍແກ່ເວທານຕິນຜູ້ຮູ້ເວທ—ເປັນສະໂຣຕຣິຍະຜູ້ສົມຄວນ ແລະເປັນຄຣະຫັດຖະມີຄອບຄົວ. ຈະຖວາຍແກ່ບຸດຂອງເວທານຕິນກໍໄດ້ ຖ້າເຂົາເປັນສະໂຣຕຣິຍະເຊັ່ນກັນ ແລະເປັນຜູ້ດູແລເຮືອນຢ່າງຮັບຜິດຊອບ.

Verse 112

सर्वाङ्गरुचिरे विप्रे सद्वृत्ते च प्रियंवदे । पूर्णिमायां तु माघस्य कार्त्तिक्यामथ भारत

ທານນີ້ພຶງຖວາຍແກ່ວິປຣະຜູ້ສະຫວ່າງໄສທົ່ວກາຍ ມີຈັນຍາດີ ແລະວາຈາອ່ອນຫວານ, ໂອ ພາຣະຕະ. ໂດຍພິເສດໃນວັນເພັງເດືອນມາຆະ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ.

Verse 113

वैशाख्यां मार्गशीर्ष्यां वाषाढ्यां चैत्र्यामथापि वा । अयने विषुवे चैव व्यतीपाते च सर्वदा

ຫຼືຈະປະກອບ (ພິທີນີ້) ໃນເດືອນໄວສາຂະ ມາຣກະສີຣສະ ອາສາຑະ ຫຼືໄຈຕຣະກໍໄດ້. ອີກທັງໃນຄາວອະຍະນະ (ສົນທິດວງອາທິດ) ວິສຸວະ (ວັນກາງຄືນເທົ່າກັນ) ແລະ ວະຕີປາຕະ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນການເວລາມົງຄຸນທຸກຢ່າງເສມອ.

Verse 114

षडशीतिमुखे पुण्ये छायायां कुंजरस्य वा । एष ते कथितः कल्पस्तिलधेनोर्मयानघ

ໃນປາກທາງອັນສັກສິດແຫ່ງ Ṣaḍaśīti ຫຼືແມ່ນແຕ່ໃນເງົາຊ້າງກໍຕາມ ໂອ້ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ນີ້ແມ່ນພິທີການຄົບຖ້ວນຂອງພິທີ tiladhenu ທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ।

Verse 115

व्रजन्ति वैष्णवं लोकं दत्त्वा पादं यमोपरि । प्राणत्यागात्परं लोकं वैष्णवं नात्र संशयः । भित्त्वाशु भास्करं यान्ति नात्र कार्या विचारणा

ເຂົາທັງຫຼາຍໄປສູ່ໂລກໄວສະນະ ເສມືອນວາງຕີນເທິງຍະມະເອງ। ຫຼັງຈາກລະທິ້ງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ ຍ່ອມໄດ້ຮອດພຣະທຳມະດາມໄວສະນະແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ। ເຂົາຈະທະລຸວົງສຸລິຍະຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວດຳເນີນຕໍ່; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ।

Verse 116

एतत्ते सर्वमाख्यातं चक्रतीर्थफलं नृप । यच्छ्रुत्वा मानवो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ຜົນບຸນທັງໝົດຂອງ Cakratīrtha ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານແລ້ວ। ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।