Garbha-sthiti, Deha-pariṇāma, and Vairāgya-upadeśa (Embryonic Condition, Bodily Transformation, and Instruction in Detachment)

Verse 1

व्यास उवाच । विधिं तात वदेदानीं जीव जन्मविधानतः । गर्भे स्थितिं च तस्यापि वैराग्यार्थं मुनीश्वर

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໂອ ຈອມມຸນີ, ບັດນີ້ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍກົດແລະຂະບວນການທີ່ jīva (ວິນຍານປະຈຳຕົວ) ເຂົ້າສູ່ການເກີດ, ແລະສະພາບຂອງມັນໃນຄັນມານດາດ້ວຍ, ເພື່ອໃຫ້ເກີດ vairāgya (ຄວາມເບື່ອໜ່າຍຄລາຍກຳໜັດ)”

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास समासेन शास्त्रसारमशेषतः । वदिष्यामि सुवैराग्यं मुमुक्षोर्भवबंधकृत्

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວະຍາສະ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ ແຕ່ຄົບຖ້ວນ ຖຶງແກ່ນສານແຫ່ງຄຳພີທັງປວງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດ suvairāgya ຄວາມເບື່ອໜ່າຍອັນບໍລິສຸດ ທີ່ຕັດຂາດພັນທະແຫ່ງ saṃsāra ໃຫ້ແກ່ຜູ້ປາຖະໜາມຸກຕິ (mumuṣu).”

Verse 3

पाकपात्रस्य मध्ये तु पृथगन्नं पृथग्जलम् । अग्नेरूर्ध्वं जलं स्थाप्यं तदन्नं च जलोपरि

ໃນກາງພາຊະນະຫຸງຕົ້ມ ຄວນແຍກອາຫານແລະນ້ຳໃຫ້ຕ່າງຫາກ. ໃຫ້ວາງນ້ຳໄວ້ເທິງໄຟ ແລະວາງອາຫານທີ່ຈະປຸງນັ້ນໄວ້ເທິງນ້ຳ.

Verse 4

जलस्याधस्स चाग्निर्हि स्थितोऽग्निं धमते शनैः । वायुनाधम्यमानोऽग्निरत्युष्णं कुरुते जलम्

ແທ້ຈິງ ໃຕ້ນ້ຳມີໄຟສະຖິດຢູ່ ຊຶ່ງຄ່ອຍໆຈຸດແລະພັດໄຟໃຫ້ແຮງຂຶ້ນ; ເມື່ອໄຟນັ້ນຖືກລົມພັດຊ່ວຍ ມັນເຮັດໃຫ້ນ້ຳຮ້ອນຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 5

तदन्नमुष्णतोयेन समन्तात्पच्यते पुनः । द्विधा भवति तत्पक्वं पृथक्किट्टं पृथग्रसः

ອາຫານນັ້ນອີກຄັ້ງ ຖືກນ້ຳອຸ່ນພາຍໃນປຸງຈາກທຸກດ້ານ. ເມື່ອຍ່ອຍສຸກແລ້ວ ມັນເປັນສອງສ່ວນ—ຂີ້ເຫຍື້ອ(ກິດຕະ) ແຍກຕ່າງຫາກ ແລະ ນ້ຳຫຼ້ຽງສານອາຫານ(ຣະສະ) ແຍກຕ່າງຫາກ.

Verse 6

मलैर्द्वादशभिः किट्टं भिन्नं देहाद्बहिर्भवेत् । रसस्तु देहे सरति स पुष्टस्तेन जायते

ດ້ວຍມົນທິນສິບສອງປະການ ຂີ້ເຫຍື້ອ(ກິດຕະ) ຖືກແຍກອອກ ແລະຖືກຂັບອອກນອກກາຍ. ແຕ່ນ້ຳຫຼ້ຽງ(ຣະສະ) ໄຫຼວຽນຢູ່ໃນກາຍ; ເມື່ອຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍມັນ ພະລັງແລະການເຕີບໃຫຍ່ຂອງກາຍຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 7

कर्णाक्षिनासिका जिह्वा दन्ताः शिश्नो गुदं नखाः । मलाश्रयः कफः स्वेदो विण्मूत्रं द्वादश स्मृताः

ຫູ, ຕາ, ດັງ, ລີ້ນ, ແຂ້ວ, ອະໄວຍະວະເພດ, ທະວານ, ເລັບ; ພ້ອມທັງທີ່ສະຖິດແຫ່ງມົນທິນ, ເສມະ(ກະຟະ), ເຫື່ອ, ອຸຈາລະ ແລະ ປັດສາວະ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນສິບສອງປະການ.

Verse 8

हृत्पद्मे प्रतिबद्धाश्च सर्वनाड्यस्समंततः । ज्ञेया रसप्रवाहिन्यस्तत्प्रकारं ब्रुवे मुने

ນາດີທັງຫມົດຖືກຜູກຕິດຢູ່ຮອບໆດອກບົວໃນຫົວໃຈ; ຈົ່ງຮູ້ວ່າພວກນັ້ນແມ່ນທາງໄຫຼຂອງນ້ຳຫຼ້ຽງແຫ່ງຊີວິດໃນກາຍ. ໂອ ມຸນີ, ຂ້າຈະກ່າວອະທິບາຍຮູບແບບແລະລັກສະນະຂອງມັນ.

Verse 9

तासां मुखेषु तं सूक्ष्मं प्राणस्स्थापयेत् रसम् । रसेन तेन नाडीस्ताः प्राणं पूरयते पुनः

ໃນປາກ (ຊ່ອງເປີດ) ຂອງນາດີອັນລະອຽດເຫຼົ່ານັ້ນ ຄວນສະຖາປະນາແກ່ນສານຊີວິດອັນປະນີດ ຄື ປຣານ. ໂດຍແກ່ນສານນັ້ນ ນາດີເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເຕີມແລະແຜ່ຊຶມດ້ວຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດອີກຄັ້ງ.

Verse 10

पुनः प्रयांति संपूर्णास्ताश्च देहं समंततः । ततस्स नाडीमध्यस्थश्शरीरेणात्मना रसः

ອີກຄັ້ງເມື່ອມັນສົມບູນພ້ອມ ມັນຈະແຜ່ຊາຍໄປທົ່ວຮ່າງກາຍທຸກດ້ານ. ແລ້ວນ້ຳແກ່ນຊີວິດອັນສັກສິດ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ກາງນາດີ (nāḍī) ຈະຊຶມຊາຍໃນຮ່າງກາຍເປັນອາດມາ ເປັນນ້ຳຫວານພາຍໃນຂອງຜູ້ມີກາຍ.

Verse 11

पच्यते पच्यमानाच्च भवेत्पाकद्वयं पुनः । त्वक् तया वेष्ट्यते पूर्वं रुधिरं च प्रजायते

ເມື່ອມັນຖືກ “ປຸງ” ຫຼືສຸກງອມ ແລະຈາກການສຸກງອມນັ້ນ ກໍເກີດການປ່ຽນແປງສອງປະການອີກຄັ້ງ. ກ່ອນອື່ນ ຜິວໜັງເກີດຂຶ້ນແລະຫໍ້ຫຸ້ມມັນ; ແລ້ວເລືອດຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 12

रक्ताल्लोमानि मांसं च केशाः स्नायुश्च मांसतः । स्नायुतश्च तथास्थीनि नखा मज्जास्थिसंभवाः

ຈາກເລືອດ ເກີດຂົນກາຍ ແລະເນື້ອ. ຈາກເນື້ອ ເກີດຜົມຫົວ ແລະເສັ້ນເອັນ (snāyu). ຈາກເສັ້ນເອັນ ເກີດກະດູກ; ແລະເລັບ ເກີດຈາກໄຂກະດູກ (majjā) ແລະກະດູກ. (ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ ຜູ້ແສວງຫາຈຶ່ງຫັນໃຈໄປຫາພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອພັນທະ.)

Verse 13

मज्जाकारणवैकल्यं शुक्रं हि प्रसवात्मकम् । इति द्वादशधान्नस्य परिणामः प्रकीर्तिताः

ນ້ຳເຊື້ອ (śukra) ແທ້ຈິງແລ້ວມີສະພາບເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການກຳເນີດ ແລະມັນເກີດຂຶ້ນເປັນການປ່ຽນແປງທີ່ກ່ຽວກັບໄຂກະດູກ (majjā). ດັ່ງນັ້ນ ການປ່ຽນແປງຂອງອາຫານແບບສິບສອງປະການ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແລ້ວ.

Verse 14

शुक्रोऽन्नाज्जायते शुक्राद्दिव्यदेहस्य संभवः । ऋतुकाले यदा शुक्रं निर्दोषं योनिसंस्थितम्

ນ້ຳເຊື້ອ (ສຸກຣະ) ເກີດຈາກອາຫານ; ແລະຈາກນ້ຳເຊື້ອນັ້ນ ຈຶ່ງມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງກາຍອັນທິບ (divya-deha). ເມື່ອເຖິງເວລາອັນຄວນ ນ້ຳເຊື້ອທີ່ບໍ່ມີມົນທິນ ຕັ້ງຢູ່ໃນຍົນີ (ມົດລູກ) ນັ້ນແມ່ນຖານແຫ່ງການປະສົມພັນ.

Verse 15

तद्वा तद्वायुसंस्पृष्टं स्त्रीरक्तेनैकतां व्रजेत् । विसर्गकाले शुक्रस्य जीवः कारणसंयुतः

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເມື່ອນ້ຳເຊື້ອນັ້ນຖືກຕ້ອງໂດຍລົມຊີວິດ (ວາຍຸ) ມັນຈະຮວມເປັນໜຶ່ງກັບເລືອດຂອງຍິງ. ໃນເວລາປ່ອຍນ້ຳເຊື້ອ ຊີວະ (ວິນຍານປະຈຳຕົວ) ທີ່ປະກອບດ້ວຍເຫດປັດໃຈຂອງຕົນ ຈະເຂົ້າໄປພົວພັນກັບນ້ຳເຊື້ອ.

Verse 17

पंचरात्रेण कलिलं बुद्बुदाकारतां व्रजेत् । बुद्बुदस्सप्तरात्रेण मांसपेशी भवेत्पुनः

ພາຍໃນຫ້າຄືນ ກະລິລະ (ມວນຕົ້ນອ່ອນຄ້າຍຕົວອ່ອນ) ຈະກາຍເປັນຮູບຄ້າຍຟອງ. ແລ້ວພາຍໃນເຈັດຄືນ ຟອງນັ້ນຈະກາຍເປັນກ້ອນເນື້ອ (ມວນກ້າມເນື້ອ) ອີກຄັ້ງ.

Verse 18

ग्रीवा शिरश्च स्कंधौ च पृष्ठवंशस्तथोदरम् । पाणिपादन्तथा पार्श्वे कटिर्गात्रं तथैव च

ຄໍ ແລະ ຫົວ ແລະ ໄຫລ່; ສັນຫຼັງ ແລະ ທ້ອງ; ມື ແລະ ຕີນ; ຂ້າງກາຍ, ແອວ ແລະ ອະວະທັງປວງ ພຶງເຂົ້າໃຈຕາມນີ້.

Verse 19

द्विमासाभ्यन्तरेणैव क्रमशस्संभवेदिह । त्रिभिर्मासैः प्रजायंते सर्वे ह्यंकुरसंधयः

ໃນໄລຍະສອງເດືອນເທົ່ານັ້ນ ຂະບວນການຈະປາກົດຂຶ້ນທີລະຂັ້ນ; ແລະໃນສາມເດືອນ ຂໍ້ຕໍ່ທັງປວງຂອງຕົວອ່ອນ ແລະ ອະວະທີ່ກຳລັງງອກງາມ ຈະເກີດຂຶ້ນ.

Verse 20

मासैश्चतुर्भिरंगुल्यः प्रजायंते यथाक्रमम् । मुखं नासा च कर्णौ मासैः पंचभिरेव च

ໃນເດືອນທີ 4 ນິ້ວມືເກີດຂຶ້ນຕາມລຳດັບ. ໃນເດືອນທີ 5 ໃບໜ້າ, ດັ່ງ ແລະ ຫູ ກໍເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ.

Verse 21

दन्तपंक्तिस्तथा गुह्यं जायंते च नखाः पुनः । कर्णयोस्तु भवेच्छिद्रं षण्मासाभ्यंतरेण तु

ຕໍ່ມາ ແຖວແຂ້ວ, ອະໄວຍະວະລັບ (ອະໄວຍະວະເພດ) ແລະ ເລັບ ກໍປາກົດຂຶ້ນອີກ; ແລະພາຍໃນ 6 ເດືອນ ຮູຫູທັງສອງກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 22

पायुर्मेहमुपस्थं च नाभिश्चाभ्युपजायते । संधयो ये च गात्रेषु मासैर्जायंति सप्तभिः

ຮູທະວານ, ອະໄວຍະວະປັດສະວະ, ອະໄວຍະວະສືບພັນ ແລະ ສະດື ກໍປາກົດຂຶ້ນ; ແລະຂໍ້ຕໍ່ໃນອະວັຍະວະທັງຫຼາຍ ເກີດຂຶ້ນພາຍໃນ 7 ເດືອນ.

Verse 23

अंगप्रत्यंगसंपूर्णः परिपक्वस्स तिष्ठति । उदरे मातुराच्छन्नो जरायौ मुनि सत्तम

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເດັກນ້ອຍນັ້ນ—ຄົບຖ້ວນທັງອະວັຍະວະໃຫຍ່ນ້ອຍ ແລະ ສຸກງອມດີ—ຢູ່ນັ້ນ ຖືກປົກຄຸມໃນຄອບມົດລູກຂອງແມ່ ແລະຖືກຫໍ່ດ້ວຍເຢື່ອຫຸ້ມຕົວອ່ອນ.

Verse 24

मातुराहारचौर्य्येण षड्विधेन रसेन तु । नाभिनालनिबद्धेन वर्द्धते स दिनेदिने

ດັ່ງກັບວ່າ “ລັກ” ອາຫານຂອງແມ່—ອັນປະກອບດ້ວຍລົດຊາດຫົກປະການ—ແລະຖືກຜູກໄວ້ດ້ວຍສາຍສະດື, ທາຣົກໃນຄັນຈຶ່ງເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນທຸກມື້.

Verse 25

ततस्मृतिं लभेज्जीवस्संपूर्णेऽस्मिञ्शरीरके । सुखं दुःखं विजानाति निद्रास्वप्नं पुराकृतम्

ຕໍ່ມາ ຈີວະ (jīva) ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງສົມບູນໃນກາຍນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມຈື່ຈຳຄືນມາ; ແລະຮູ້ຈັກສຸກແລະທຸກ, ພ້ອມທັງການນອນແລະຄວາມຝັນ—ອັນເປັນຜົນທີ່ກຳກ່ອນໄດ້ປັ້ນແຕ່ງໄວ້.

Verse 26

मृतश्चाहं पुनर्जातो जातश्चाहं पुनर्मृतः । नानायोनिसहस्राणि मया दृष्टानि जायता

ຂ້ອຍໄດ້ຕາຍ ແລ້ວເກີດໃໝ່; ເກີດແລ້ວກໍຕາຍອີກ. ໃນການຜ່ານການເກີດຊ້ຳໆ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນຄັນມານ ແລະ ຮູບແບບການດຳລົງຢູ່ຫຼາຍພັນປະເພດ.

Verse 27

अधुना जातमात्रोऽहं प्राप्तसंस्कार एव च । श्रेयोऽमुना करिष्यामि येन गर्भे न संभवः

ບັດນີ້ ຂ້ອຍພຶ່ງເກີດໃໝ່ ແຕ່ກໍໄດ້ຮັບພິທີຊຳລະບາບແລ້ວ. ໂດຍວິທີນີ້ ຂ້ອຍຈະບັນລຸສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້—ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຕ້ອງເຂົ້າຄັນອີກ (ບໍ່ເກີດອີກ).

Verse 28

गर्भस्थश्चिंतयत्येवमहं गर्भाद्विनिस्सृतः । अन्वेष्यामि शिवज्ञानं संसारविनिवर्तकम्

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຄັນ ຜູ້ແສວງຫາກໍຄິດວ່າ: “ເມື່ອຂ້ອຍອອກຈາກຄັນແລ້ວ ຂ້ອຍຈະແສວງຫາຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະສິວະ—ປັນຍາປົດປ່ອຍທີ່ຫັນໃຫ້ພົ້ນຈາກສັງສານ.”

Verse 29

एवं स गर्भदुःखेन महता परिपीडितः । जीवः कर्मवशादास्ते मोक्षोपायं विचिंतयन्

ດັ່ງນັ້ນ ຈິດວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ ຖືກບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກດ້ວຍຄວາມທຸກອັນໃຫຍ່ໃນຄັນ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງກຳຂອງຕົນ ຍັງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄິດໄຕ່ຕອງເຖິງວິທີແຫ່ງໂມກສະ (ການຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 30

यथा गिरिवराक्रांतः कश्चिद्दुःखेन तिष्ठति । तथा जरायुणा देही दुःखं तिष्ठति वेष्टितः

ເຫມືອນຄົນໜຶ່ງຖືກພູໃຫຍ່ທັບທົ່ມ ແລ້ວຢືນຢູ່ແຕ່ໃນຄວາມທຸກ, ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ຜູ້ມີກາຍ ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍຈະຣາຍຸ (ເຢື່ອຫຸ້ມທາຣົກ) ຈຶ່ງຢູ່ໃນຄວາມທຸກ.

Verse 31

संवृतः प्रविशेद्योनिं कर्मभिस्स्वैर्नियोजितः । तच्छुक्ररक्तमेकस्थमेकाहात्कलिलं भवेत्

ຜູ້ມີກາຍ ຖືກກຳຂອງຕົນເອງບັງຄັບ ແລະຖືກປິດຫຸ້ມດ້ວຍເຢື່ອບາງໆ ເຂົ້າສູ່ຄັນ. ທີ່ນັ້ນ ນ້ຳເຊື້ອແລະເລືອດ ມາຮວມກັນໃນຈຸດດຽວ ແລ້ວໃນໜຶ່ງມື້ ກາຍເປັນກະມວນອ່ອນໆ ຂອງຕົວອ່ອນ (ກະລິລ).

Verse 32

लोहकुंभे यथा न्यस्तः पच्यते कश्चिदग्निना । गर्भकुंभे तथा क्षिप्तः पच्यते जठराग्निना

ເຫມືອນສິ່ງໃດໜຶ່ງທີ່ວາງໃນໝໍ້ເຫຼັກ ຖືກໄຟພາຍນອກປຸງໃຫ້ສຸກ; ດັ່ງນັ້ນເມື່ອຖືກໂຍນເຂົ້າໃນໝໍ້ແຫ່ງຄັນ ສັດມີຊີວິດຖືກໄຟພາຍໃນແຫ່ງທ້ອງປຸງ—ໃຫ້ສຸກງອມ ແລະກໍ່ຮູບຮ່າງ।

Verse 33

सूचीभिरग्निवर्णाभिनिर्भिन्नस्य निरंतरम् । यद्दुःखं जायते तस्य तत्र संस्थस्य चाधिकम्

ຜູ້ທີ່ຖືກເຂັມສີດັ່ງໄຟຈິ້ມທະລຸຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ຄວາມເຈັບປວດໃດໆທີ່ເກີດຂຶ້ນ—ຍິ່ງຫນັກກວ່ານັ້ນຄືທຸກຂ໌ຂອງຜູ້ທີ່ຕ້ອງຢູ່ຕິດໃນສະພາບນັ້ນເອງ।

Verse 34

गर्भावासात्परं दुःखं कष्टं नैवास्ति कुत्रचित् । देहिनां दुःखबहुलं सुघोरमतिसंकटम्

ບໍ່ມີທຸກຂ໌ໃດໃນທີ່ໃດຈະເກີນກວ່າຄວາມທຸກຂ໌ຈາກການຢູ່ໃນຄັນ. ສໍາລັບຜູ້ມີກາຍ ມັນເປັນສະພາບທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ—ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ ແລະຄັບແຄນຢ່າງຫນັກ.

Verse 35

इत्येतत्सुमहद्दुःखं पापिनां परिकीर्तितम् । केवलं धर्मबुदीनां सप्तमासैर्भवस्सदा

ດັ່ງນີ້ ທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງຜູ້ມີບາບ ໄດ້ຖືກກ່າວພັນລະນາແລ້ວ. ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ທີ່ປັນຍາຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະເທົ່ານັ້ນ ການເກີດເປັນໃນສັງສານ (ພັນທະສັງສານ) ດໍາລົງພຽງແຕ່ເຈັດເດືອນ ແລະບໍ່ເກີນນັ້ນ.

Verse 36

गर्भात्सुदुर्लभं दुःखं योनियंत्रनिपीडनात् । भवेत्पापात्मनां व्यास न हि धर्मयुतात्मनाम्

ໂອ ວຽາສະ, ທຸກຂ໌ອັນຍາກຈະອົດທົນທີ່ເກີດໃນຄັນ—ເນື່ອງຈາກການບີບຄັ້ນຂອງຄວາມຄັບແຄນໃນຄັນ—ຍ່ອມຕົກແກ່ຜູ້ມີໃຈບາບ ບໍ່ແມ່ນແກ່ຜູ້ທີ່ຈິດໃນຖືກປະສານກັບທຳມະ.

Verse 37

इक्षुवत्पीड्यमानस्य यंत्रेणैव समंततः । शिरसा ताड्यमानस्य पाप मुद्गरकेण च

ລາວຖືກບົດຂຍີ້ຢູ່ທຸກດ້ານໂດຍເຄື່ອງຈັກ ຄືກັບອ້ອຍໃນເຄື່ອງບີບ ແລະຫົວຂອງລາວຖືກຄ້ອນຕີຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 38

यंत्रेण पीडिता यद्वन्निस्सारा स्स्युस्तिलाः क्षणात् । तथा शरीरं निस्सारं योनियंत्रनिपीडनात्

ດັ່ງເມັດງາຖືກບີບດ້ວຍເຄື່ອງ ກໍກາຍເປັນຂາດແກ່ນສານໃນພິບຕາ; ສັນດຽວກັນ ຮ່າງກາຍນີ້ກໍຖືກບີບຄັ້ນໂດຍກົນໄກແຫ່ງຄັນມານ ຈົນເສຍພະລັງຊີວິດ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວນບໍ່ຍຶດຮ່າງກາຍເປັນອັດຕາ ແຕ່ຄວນພຶງພາພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອການເກີດ.

Verse 39

अस्थिपादतुलास्तंभं स्नायुबन्धेन यंत्रितम् । रक्तमांसमृदालिप्तं विण्मूत्रद्रव्यभाजनम्

ຮ່າງກາຍນີ້ເປັນໂຄງກະດູກ—ດັ່ງຕີນ, ຄານ, ແລະເສົາ—ຖືກມັດໄວ້ດ້ວຍເສັ້ນເອັນ; ຖືກປະພອກດ້ວຍດິນເຫນຽວແຫ່ງເນື້ອແລະເລືອດ; ແລະເປັນພາຊະນະບັນຈຸອາຈົມແລະປັດສະວະ. ຕາມທັດສະນະໄສວະ ຢ່າເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນອັດຕາ; ຈົ່ງພຶງພາພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກພັນທະ.

Verse 40

केशरोमनखच्छन्नं रोगायतनमातुरम् । वदनैकमहाद्वारं गवाक्षाष्टकभूषितम्

ຮ່າງກາຍທີ່ເຈັບໄຂນີ້ ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຜົມ, ຂົນ, ແລະເລັບ; ເປັນທີ່ຢູ່ຂອງໂລກໄພ. ມັນມີປະຕູໃຫຍ່ພຽງອັນດຽວຄືປາກ ແລະຖືກປະດັບດ້ວຍ “ປ່ອງຢ້ຽມ” ແປດປ່ອງ ຄືຮູ້ຮັບອາລົມ.

Verse 41

ओष्ठद्वयकपाटं च तथा जिह्वार्गलान्वितम् । भोगतृष्णातुरं मूढं रागद्वेषवशानुगम्

ມີຮິມປາກສອງຂ້າງເປັນບານປະຕູ ແລະລີ້ນເປັນກະສຽວກັ້ນ ສັດຜູ້ມີກາຍທີ່ຫຼົງຜິດ ຖືກທຸກທໍລະມານໂດຍຕັນຫາໃນຄວາມເພີດເພີນ ແລະຖືກພາໄປຕາມອໍານາດແຫ່ງຣາຄະແລະທເວສະ।

Verse 42

संवर्तितांगप्रत्यंगं जरायुपरिवेष्टितम् । संकटेनाविविक्तेन योनिमार्गेण निर्गतम्

ອະວັຍະວະໃຫຍ່ນ້ອຍທັງປວງຖືກຫົວງໂຄ້ງຫົວງຫຍໍ້ ແລະຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍເຢື່ອຫຸ້ມທາຣົກ; ມັນອອກມາທາງຊ່ອງຄອດອັນຄັບແຄບ ບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະອຶດອັດ।

Verse 43

विण्मूत्ररक्तसिक्तांगं विकोशिकसमुद्भवम् । अस्थिपञ्जरविख्यातमस्मिञ्ज्ञेयं कलेवरम्

ຮ່າງກາຍນີ້ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ເປັນໂຄງທີ່ຊຸ່ມຊື່ນດ້ວຍອຶ້ ປັດສະວະ ແລະເລືອດ—ເກີດຈາກນ້ຳເຫຼວອັນບໍ່ບໍລິສຸດ—ແລະຮູ້ຈັກກັນວ່າເປັນພຽງກົງກະດູກເທົ່ານັ້ນ.

Verse 44

शतत्रयं षष्ट्यधिकं पंचपेशीशतानि च । सार्द्धाभिस्तिसृभिश्छन्नं समंताद्रोमकोटिभिः

ມັນມີກະດູກ 360 ອັນ ແລະກ້າມເນື້ອ 500 ມັດ; ແລະຖືກປົກຄຸມຮອບດ້ານດ້ວຍຂົນຈຳນວນ 3 ກະໂຣດຄື່ງ.

Verse 45

शरीरं स्थूलसूक्ष्माभिर्दृश्याऽदृश्या हि तास्स्मृताः । एतावतीभिर्नाडीभिः कोटिभिस्तत्समंततः

ຮ່າງກາຍນີ້ຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍນາດີ (nāḍī) ທັງຊະນິດຫຍາບແລະລະອຽດ; ບາງສາຍເຫັນໄດ້ ບາງສາຍເຫັນບໍ່ໄດ້—ດັ່ງທີ່ຈື່ຈຳກັນມາ. ດ້ວຍນາດີຈຳນວນເປັນກະໂຣດເຫຼົ່ານີ້ ມັນຖືກຫໍ້ຫຸ້ມຮອບດ້ານທຸກທິດ.

Verse 46

अस्वेदमधुभिर्याभिरंतस्थः स्रवते बहिः । द्वात्रिंशद्दशनाः प्रोक्ता विंशतिश्च नखाः स्मृताः

ອະໄວຍະວະ/ທໍ່ທາງທັງຫຼາຍ ທີ່ເຮັດໃຫ້ແກ່ນສານພາຍໃນໄຫຼອອກພາຍນອກ ພ້ອມທັງເຫື່ອ ແລະນ້ໍາຫວານດັ່ງນ້ໍາເຜິ້ງ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້. ສອນວ່າມີແຂ້ວ 32 ແລະຈື່ຈໍາວ່າມີເລັບ 20.

Verse 47

पित्तस्य कुडवं ज्ञेयं कफस्याथाढकं स्मृतम् । वसायाश्च पलं विंशत्तदर्धं कपिलस्य च

ຄວນຮູ້ວ່າ ປິຕຕະ (pitta) ມີປະລິມານເທົ່າ kuḍava ໜຶ່ງ; ແລະ ກະຟະ (kapha) ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເທົ່າ āḍhaka ໜຶ່ງ. ໄຂມັນ (vasā) ເທົ່າ 20 pala; ແລະຄື່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນແມ່ນສໍາລັບ “kapila” ຜິວສີນ້ໍາຕານ.

Verse 48

पंचार्द्धं तु तुला ज्ञेया पलानि दश मेदसः । पलत्रयं महारक्तं मज्जायाश्च चतुर्गुणम्

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ «ຕຸລາ» ແມ່ນມາດຕາມີ 5 ອັດທະ; ໄຂມັນ 10 ປະລາ; ເລືອດໃຫຍ່ 3 ປະລາ; ແລະໄຂກະດູກເປັນ 4 ເທົ່າຂອງນັ້ນ।

Verse 49

शुक्रोर्द्धं कुडवं ज्ञेयं तद्बीजं देहिनां बलम् । मांसस्य चैकपिंडेन पलसाहस्रमुच्यते

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຄູດະວະ (kuḍava) ເຄິ່ງໜຶ່ງ ແມ່ນມາດຕາຂອງນ້ຳກາມ; ນັ້ນແມ່ນເມັດພັນ ແລະພະລັງຂອງສັດຜູ້ມີກາຍ. ແລະກ່າວກັນວ່າ ຈາກກ້ອນເນື້ອດຽວ ເກີດເຖິງ 1000 ປະລາ ໃນນ້ຳໜັກ.

Verse 50

रक्तं पलशतं ज्ञेयं विण्मूत्रं यत्प्रमाणत । अंजलयश्च चत्वारश्चत्वारो मुनिसत्तम

ໂອ ມຸນິສັດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາລະສີ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ປະລິມານເລືອດແມ່ນ 100 ປະລາ; ແລະປະລິມານອຸຈາລະກັບປັດສະວະ ຕາມມາດຕາມາດຕະຖານ ແມ່ນ 4 ອັນຈະລິ (ກຳມື).

Verse 51

इति देहगृहं ह्येतन्नित्यस्यानित्यमात्मनः । अविशुद्धं विशुद्धस्य कर्मबंधाद्विनिर्मितम्

ດັ່ງນັ້ນ «ເຮືອນຄືກາຍ» ນີ້ ເປັນຂອງອາຕະມັນຜູ້ນິລັນດອນ ແຕ່ຕົວກາຍເອງກັບບໍ່ຖາວອນ. ແມ່ນແທ້ວ່າອາຕະມັນບໍລິສຸດໂດຍທຳມະຊາດ, ແຕ່ກາຍນີ້ບໍ່ບໍລິສຸດ ເກີດຈາກພັນທະແຫ່ງກຳ.