Adhyaya 40

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे एकोनचत्वारिंशो ऽध्यायः शक्र उवाच तिष्ये मायामसूयां च वधं चैव तपस्विनाम् साधयन्ति नरास्तत्र तमसा व्याकुलेन्द्रियाः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ບົດທີ 40 ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: «ໃນຍຸກຕິສະຍະ (ກະລິ) ມະນຸດຜູ້ມີອິນທຣີຍະວຸ້ນວາຍເນື່ອງຈາກຕະມັສ (ຄວາມມືດ) ກໍ່ກະທຳມາຍາ ແລະອິດສາ ແມ່ນກະທັ້ງການຂ້ານັກຕະປະສີ»។

Verse 2

कलौ प्रमादको रोगः सततं क्षुद्भयानि च अनावृष्टिभयं घोरं देशानां च विपर्ययः

ໃນຍຸກກະລິ ໂຣກແຫ່ງຄວາມປະມາດຄອບງຳຢູ່ເສມອ; ຄວາມຢ້ານກົວຄວາມອຶດຫິວເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ; ມີຄວາມຫວາດຫວັນອັນນ່າຢ້ານຂອງຄວາມແຫ້ງແລ້ງ ແລະດິນແດນທັງຫຼາຍກໍ່ວຸ້ນວາຍ ກັບຕາລະບຽບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 3

न प्रामाण्यं श्रुतेरस्ति नृणां चाधर्मसेवनम् अधार्मिकास्त्वनाचारा महाकोपाल्पचेतसः

ໃນຫມູ່ມະນຸດ ອຳນາດຄວາມເປັນຫຼັກຂອງພຣະເວດະບໍ່ຖືກຍຶດຖືອີກ; ແລະພວກເຂົາພາກັນປະພຶດອະທັມມະ. ຜູ້ບໍ່ຊອບທັມມະດຳລົງຊີວິດໂດຍບໍ່ມີຈັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ, ໂກດງ່າຍຢ່າງແຮງ ແລະມີປັນຍານ້ອຍ.

Verse 4

अनृतं ब्रुवते लुब्धास् तिष्ये जाताश् च दुष्प्रजाः दुरिष्टैर्दुरधीतैश् च दुराचारैर्दुरागमैः

ໃນຍຸກຕິສະຍະ (ກະລິ) ຜູ້ໂລບກ່າວຄຳບໍ່ຈິງ ແລະລູກຫຼານກໍ່ເກີດມາຊົ່ວ; ເນື່ອງຈາກພິທີບູຊາອັນຜິດ, ການຮຽນຮູ້ອັນຜິດ, ຄວາມປະພຶດອັນຜິດ ແລະຄຳສອນ/ອາຄົມ (ອາຄະມະ) ອັນຜິດ.

Verse 5

विप्राणां कर्म दोषेण प्रजानां जायते भयम् नाधीयन्ते तदा वेदान् न यजन्ति द्विजातयः

ເນື່ອງຈາກຄວາມບົກພ່ອງໃນກຳມະທຳອັນສັກສິດຂອງວິປຣາ (ພຣາຫມັນ) ຄວາມຢ້ານກົວເກີດຂຶ້ນໃນປະຊາຊົນ. ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງບໍ່ຮຽນວິດາອີກ ແລະບໍ່ປະກອບພິທີຍັດຍະອີກດ້ວຍ.

Verse 6

उत्सीदन्ति नराश्चैव क्षत्रियाश् च विशः क्रमात् शूद्राणां मन्त्रयोगेन संबन्धो ब्राह्मणैः सह

ຕາມການເວລາ ມະນຸດທັງຫຼາຍຕົກຕ່ຳລົງ—ທັງກະສັດຕຣິຍະ ແລະ ໄວສະຍະ—ເປັນຂັ້ນໆ. ແລະໂດຍການນຳມັນຕຣາໄປໃຊ້ຜິດທາງ ຊູດຣະຈຶ່ງເຂົ້າມາພົວພັນກັບພຣາຫມັນ ເຮັດໃຫ້ເຂດແດນແຫ່ງລະບຽບທຳຖືກປົນເປື້ອນ.

Verse 7

भवतीह कलौ तस्मिञ् शयनासनभोजनैः राजानः शूद्रभूयिष्ठा ब्राह्मणान् बाधयन्ति ते

ໃນຍຸກກະລິນັ້ນ ກະສັດທັງຫຼາຍ—ຜູ້ມີນິໄສແບບຊູດຣະເປັນສ່ວນໃຫຍ່—ຈະກົດຂີ່ພຣາຫມັນ ແມ່ນແຕ່ໃນເລື່ອງທີ່ນອນ ທີ່ນັ່ງ ແລະອາຫານ ພາໃຫ້ລະບຽບທຳອັນຖືກຕ້ອງຖືກກັບຄືນ.

Verse 8

भ्रूणहत्या वीरहत्या प्रजायन्ते प्रजासु वै शूद्राश् च ब्राह्मणाचाराः शूद्राचाराश् च ब्राह्मणाः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນປະຊາຊົນຈະເກີດບາບແຫ່ງການຂ້າຕົວອ່ອນ ແລະການຂ້າວິລະຊົນ. ແລະຈະເກີດການກັບຄືນຂອງຈັນຍາບັນ—ຊູດຣະຮັບວິໄນຂອງພຣາຫມັນ ແຕ່ພຣາຫມັນກັບຕົກລົງໃນວິທີຊູດຣະ. ຄວາມວຸ້ນວາຍນີ້ເປັນໝາຍແຫ່ງການຖືກຜູກມັດ (paśutva) ໃຕ້ເຊືອກຂອງອະທັມ ເຊີນໃຫ້ກັບຄືນສູ່ສິວະທັມ ແລະການນະມັດສະການພຣະປະຕິ (Śiva) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 9

राजवृत्तिस्थिताश् चौराश् चौराचाराश् च पार्थिवाः एकपत्न्यो न शिष्यन्ति वर्धिष्यन्त्यभिसारिकाः

ຂໂຈນຈະເຈີຣິນໂດຍຮັບເອົາວິທີຂອງກະສັດ ແລະຜູ້ປົກຄອງເອງກໍຈະປະພຶດດັ່ງຂໂຈນ. ຜູ້ຍິງຜູ້ຈົ່ງຮັກຜົວຄົນດຽວຈະບໍ່ຢູ່ໃນຄວາມສຳລວມອີກ ແລະການຄົບຊູ້ລັບໆຈະເພີ່ມຂຶ້ນ.

Verse 10

वर्णाश्रमप्रतिष्ठानो जायते नृषु सर्वतः तदा स्वल्पफला भूमिः क्वचिच्चापि महाफला

ເມື່ອການສະຖາປະນາ ວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະ ເກີດຂຶ້ນໃນມະນຸດທົ່ວໄປ ແຜ່ຫຼາຍທຸກທີ່, ແຜ່ນດິນບາງແຫ່ງໃຫ້ຜົນນ້ອຍ ແຕ່ບາງແຫ່ງກໍໃຫ້ຜົນຫຼາຍຢ່າງຍິ່ງ—ຕາມຄວາມກົງກັນຂອງທຳມະທີ່ຖືກຮັກສາໃຕ້ພຣະອົງ (ປະຕິ).

Verse 11

अरक्षितारो हर्तारः पार्थिवाश् च शिलाशन शूद्रा वै ज्ञानिनः सर्वे ब्राह्मणैरभिवन्दिताः

ໃນຍຸກກະລິ, ກະສັດທັງຫຼາຍຈະບໍ່ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ ແຕ່ຈະເປັນຜູ້ປົ້ນຊິງ; ພວກເຂົາຈະດຳລົງຊີວິດດັ່ງຜູ້ກິນຫີນ. ແລະຊູດຣະຈະຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ຮູ້ ໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມ ແມ່ນແຕ່ຈາກພຣາຫມັນ.

Verse 12

अक्षत्रियाश् च राजानो विप्राः शूद्रोपजीविनः आसनस्था द्विजान्दृष्ट्वा न चलन्त्यल्पबुद्धयः

ແມ່ນແຕ່ກະສັດທີ່ບໍ່ແມ່ນກະສັດຕຣິຍະແທ້ ແລະພຣາຫມັນທີ່ດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສອາຊີບຂອງຊູດຣະ—ເມື່ອນັ່ງຢູ່ແລ້ວເຫັນດວິຈະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ກໍບໍ່ລຸກຂຶ້ນ; ຄົນເຊັ່ນນັ້ນມີປັນຍານ້ອຍ. ຕາມທັດສະນະໄສວະ, ນີ້ແມ່ນໝາຍເຖິງການປະພຶດທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍ pāśa: ການບໍ່ເຄົາລົບທຳມະ ຂັດຂວາງການຊຳລະຂອງ pashu ແລະຄວາມພ້ອມຮັບພຣະກະລຸນາ (anugraha) ຂອງພຣະສິວະ.

Verse 13

ताडयन्ति द्विजेन्द्रांश् च शूद्रा वै स्वल्पबुद्धयः आस्ये निधाय वै हस्तं कर्णं शूद्रस्य वै द्विजाः

ຊູດຣະຜູ້ປັນຍານ້ອຍ ຕີແມ່ນແຕ່ຜູ້ເປັນເລີດໃນດວິຈະ. ແລະດວິຈະທັງຫຼາຍ ວາງມືໄວ້ທີ່ປາກ ແລ້ວເວົ້າເຂົ້າໃນຫູຂອງຊູດຣະ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະທີ່ຖືກພັນລະນາ.

Verse 14

नीचस्येव तदा वाक्यं वदन्ति विनयेन तम् उच्चासनस्थान् शूद्रांश् च द्विजमध्ये द्विजर्षभ

ໃນເວລານັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເປັນດັ່ງງົວຜູ້ປະເສີດໃນດວິຈະ, ພວກເຂົາເວົ້າກັບເຂົາດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນນ້ອມ ດັ່ງກັບວ່າເຂົາເປັນຄົນຕ່ຳຕ້ອຍ—ໂດຍສະເພາະຊູດຣະທີ່ນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະສູງ ທ່າມກາງຊຸມນຸມຂອງດວິຈະ.

Verse 15

ज्ञात्वा न हिंसते राजा कलौ कालवशेन तु पुष्पैश् च वासितैश्चैव तथान्यैर् मङ्गलैः शुभैः

ເມື່ອຮູ້ທຳທີ່ຖືກ ກະສັດບໍ່ໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງ; ແຕ່ໃນກາລີຍຸກ ຖືກອຳນາດແຫ່ງເວລາຜັກດັນ ຈຶ່ງຮັກສາມົງຄຸນດ້ວຍການບູຊາດອກໄມ້ ແລະຂອງຫອມ ພ້ອມພິທີສັກສິດອື່ນໆທີ່ນຳຄວາມສຸກສະຫງົບ।

Verse 16

शूद्रानभ्यर्चयन्त्यल्पश्रुतभाग्यबलान्विताः न प्रेक्षन्ते गर्विताश् च शूद्रा द्विजवरान् द्विज

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຊູດຣາຜູ້ມີການຮຽນຮູ້ນ້ອຍ ວາສະນານ້ອຍ ແລະກຳລັງທາງທຳອ່ອນ ບໍ່ຖວາຍການນົບນ້ອມຕາມຄວນ; ດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນແຕ່ຈະເບິ່ງໄປຫາດວິຊະຜູ້ປະເສີດເລີຍ।

Verse 17

सेवावसरम् आलोक्य द्वारे तिष्ठन्ति वै द्विजाः वाहनस्थान् समावृत्य शूद्राञ्शूद्रोपजीविनः

ເບິ່ງຫາໂອກາດເພື່ອຮັບໃຊ້ ດວິຊະທັງຫຼາຍຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ; ແຕ່ບ່ອນຈອດພາຫະນະຖືກຄອບຄອງໂດຍຊູດຣາ ແລະຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຮັບໃຊ້ຊູດຣາ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 18

सेवन्ते ब्राह्मणास्तत्र स्तुवन्ति स्तुतिभिः कलौ तपोयज्ञफलानां च विक्रेतारो द्विजोत्तमाः

ໃນກາລີຍຸກນັ້ນ ພຣາຫມັນທີ່ນັ້ນຈະແສວຫາຜູ້ອຸປະຖຳ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄຳສັນລະເສີນປະຈົບ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າດວິຊະຜູ້ດີເລີດ ກໍຈະກາຍເປັນຜູ້ຂາຍ ‘ຜົນ’ ຂອງຕະປະແລະຍັດຍະ ເຫັນບຸນກຸສົນເປັນສິນຄ້າ ບໍ່ແມ່ນເປັນການຖວາຍແດ່ພະປະຕິ (ພຣະສິວະ)។

Verse 19

यतयश् च भविष्यन्ति बहवो ऽस्मिन्कलौ युगे पुरुषाल्पं बहुस्त्रीकं युगान्ते समुपस्थिते

ໃນກາລີຍຸກນີ້ ຈະມີຜູ້ປະກົດເປັນນັກບວດຫຼາຍ; ແລະເມື່ອທ້າຍຍຸກໃກ້ມາ ຜູ້ຊາຍຈະນ້ອຍ ແຕ່ຜູ້ຍິງຈະຫຼາຍ।

Verse 20

निन्दन्ति वेदविद्यां च द्विजाः कर्माणि वै कलौ कलौ देवो महादेवः शङ्करो नीललोहितः

ໃນຍຸກກະລິ ແມ່ນແຕ່ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ກໍຍັງຕິຕຽນວິຊາເວດ ແລະພິທີກຳຕາມທຳ. ແຕ່ໃນກະລິນີ້ ພຣະເຈົ້າແທ້ແມ່ນມະຫາເທວ—ສັງກະຣະ, ນີລະໂລຫິຕະ (ຜູ້ມີສີຟ້າແລະແດງ)—ເປັນປະຕິ (Pati) ຜູ້ດຽວ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງອັນໝັ້ນຄົງຂອງ paśu ໃນຍາມທຳມະເສື່ອມຖອຍ។

Verse 21

प्रकाशते प्रतिष्ठार्थं धर्मस्य विकृताकृतिः ये तं विप्रा निषेवन्ते येन केनापि शङ्करम्

ເພື່ອສ້າງຕັ້ງທຳມະໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ຮູບຫນຶ່ງປາກົດຂຶ້ນ—ເຫັນຄືຖືກປ່ຽນແປງ ແຕ່ບໍ່ຂັດກັບແກ່ນທຳ. ພວກພຣາຫມັນທີ່ເຂົ້າໄປພຶ່ງພາ ແລະບຳເນົາຕາມນັ້ນ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ ກໍຍ່ອມເຂົ້າຫາສັງກະຣະໂດຍກົງ।

Verse 22

कलिदोषान् विनिर्जित्य प्रयान्ति परमं पदम् श्वापदप्रबलत्वं च गवां चैव परिक्षयः

ເມື່ອຊະນະຄວາມດ່າງພ້ອງຂອງກະລິແລ້ວ ສັດທັງຫຼາຍຍ່ອມໄປຮອດປະຣະມະປະດະ (parama-pada) ອັນສູງສຸດ. ໃນຍຸກນັ້ນ ອຳນາດຂອງສັດຮ້າຍຜູ້ລ່າເຫຼືອດແຂງກ້າຂຶ້ນ ແລະຝູງງົວກໍຖອຍຫຼຸດໄປສູ່ຄວາມເສື່ອມແລະພິນາດ।

Verse 23

साधूनां विनिवृत्तिश् च वेद्या तस्मिन्युगक्षये तदा सूक्ष्मो महोदर्को दुर्लभो दानमूलवान्

ໃນຍາມສິ້ນຍຸກ (yuga-kṣaya) ຄວນເຂົ້າໃຈການຖອນຕົວຂອງສາທຸຈາກການພົວພັນໂລກິຍ. ໃນເວລານັ້ນ ປັນຍາການແຍກແຍະອັນລະອຽດແຕ່ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງໃຫຍ່ ຈະເກີດຂຶ້ນ—ຫາຍາກຍິ່ງ—ມີຮາກຖານໃນທານ (dāna) ອັນສັກສິດ ຊ່ວຍໃຫ້ paśu ຫັນອອກຈາກ pāśa ແລະຫັນໜ້າໄປຫາປະຕິ (Pati) ຄື ພຣະສິວະ।

Verse 24

चातुराश्रमशैथिल्ये धर्मः प्रतिचलिष्यति अरक्षितारो हर्तारो बलिभागस्य पार्थिवाः

ເມື່ອວິໄນຂອງອາສຣະມະທັງສີ່ (cātur-āśrama) ອ່ອນຍານ ທຳມະຈະເລີ່ມສັ່ນຄອນ. ກະສັດຜູ້ຄວນເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ ຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ປົກປ້ອງ ແລະຜູ້ປຸ້ນຊິງ ຍຶດເອົາສ່ວນບະລິ (bali-bhāga) ອັນຄວນໄດ້ຂອງປະຊາຊົນ ຄືການຖວາຍແລະພາສີ।

Verse 25

युगान्तेषु भविष्यन्ति स्वरक्षणपरायणाः अट्टशूला जनपदाः शिवशूलाश्चतुष्पथाः

ໃນທ້າຍສຸດແຫ່ງຍຸກທັງຫຼາຍ ຜູ້ຄົນຈະມຸ່ງໝັ້ນແຕ່ການປົກປ້ອງຕົນເອງ. ເມືອງແລະແຂວງຈະດູຮາວກັບມີຕຣິສູນປັກຢູ່ທົ່ວ ແລະທາງສີ່ແຍກຈະຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍຕຣິສູນຂອງພຣະສິວະ—ເປັນນິມິດຂອງຍຸກທີ່ຄວາມຢ້ານ, ຄວາມຮຸນແຮງ ແລະການລະວັງປ້ອງກັນ ມາແທນທຳມະ.

Verse 26

प्रमदाः केशशूलिन्यो भविष्यन्ति कलौ युगे चित्रवर्षी तदा देवो यदा प्राहुर्युगक्षयम्

ໃນກາລີຍຸກ ຍິງທັງຫຼາຍຈະກາຍເປັນຄົນແຂງກະດ້າງ ແລະມັກຖຽງທະລອງ ດັ່ງກັບວ່າເສັ້ນຜົມຂອງນາງເປັນຫອກ. ແລະເມື່ອປະກາດວ່າຍຸກຈະສິ້ນ ພຣະເທວະຈະສົ່ງຝົນແປກປະຫຼາດຫຼາກສີ—ເປັນນິມິດອັນອັບມົງຄົນວ່າຍຸກກຳລັງພັງທະລາຍພາຍໃຕ້ນ້ຳໜັກແຫ່ງປາຊະ (pāśa) ຄືພັນທະ.

Verse 27

सर्वे वणिग्जनाश्चापि भविष्यन्त्यधमे युगे कुशीलचर्याः पाषण्डैर् वृथारूपैः समावृताः

ໃນຍຸກອັນຕ່ຳຕ້ອຍນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພວກພໍ່ຄ້າກໍຈະກາຍເປັນຄົນເສື່ອມຊົ່ວໃນການປະພຶດ ຖືກປົກຄຸມໂດຍພວກປາຊັນດະ ຜູ້ຫລອກລວງ—ຜູ້ມີແຕ່ຮູບນອກຫວ່າງເປົ່າ—ຈົນທຳມະຖືກບັງເບື້ອງ.

Verse 28

बहुयाजनको लोको भविष्यति परस्परम् नाव्याहृतक्रूरवाक्यो नार्जवी नानसूयकः

ຜູ້ຄົນຈະມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ກັນໃນການປະກອບພິທີບູຊາແລະຍັດຍາກຫຼາຍຢ່າງ ແຕ່ກໍບໍ່ລະເວັ້ນຄຳເວົ້າຮຸນແຮງ; ບໍ່ມີຄວາມຊື່ສັດຕົງໄປຕົງມາ ແລະບໍ່ພົ້ນຈາກຄວາມອິດສາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຖືກມັດໄວ້ດ້ວຍປາຊະແຫ່ງກິເລດພາຍໃນ ແທນທີ່ຈະຖືກຊຳລະດ້ວຍພັກຕິອັນແທ້ຕໍ່ພຣະປະຕິ ຄືພຣະສິວະ.

Verse 29

न कृते प्रतिकर्ता च युगक्षीणे भविष्यति निन्दकाश्चैव पतिता युगान्तस्य च लक्षणम्

ເມື່ອຍຸກກຳລັງອ່ອນລົງ ໃນລະບຽບແຫ່ງກຣິຕະ (ຄວາມດີສົມບູນ) ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດອີກທີ່ຈະແກ້ໄຂໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ແລະພວກຜູ້ນິນທາກ່າວຮ້າຍຈະກາຍເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳ. ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງທ້າຍສຸດຂອງຍຸກ.

Verse 30

नृपशून्या वसुमती न च धान्यधनावृता मण्डलानि भविष्यन्ति देशेषु नगरेषु च

ເມື່ອທຳມະເສື່ອມຖອຍ ແຜ່ນດິນຈະຂາດກະສັດຜູ້ທຳມະທຳ ແລະບໍ່ອຸດົມດ້ວຍເຂົ້າກັບຊັບສິນ. ທົ່ວມົນທົນ ແດນດິນ ແລະເມືອງທັງຫຼາຍ ຈະເກີດອານາຈັກແບບນັ້ນ—ເປັນໝາຍແຫ່ງການຕົກຕ່ຳຂອງທຳມະ; ປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ທົນທຸກໃຕ້ປາຊະ (ພັນທະ) ເພາະຂາດລະບຽບຂອງປະຕິ—ພຣະສິວະ ທີ່ສະທ້ອນຜ່ານການປົກຄອງຍຸດຕິທຳ.

Verse 31

अल्पोदका चाल्पफला भविष्यति वसुंधरा गोप्तारश्चाप्यगोप्तारः सम्भविष्यन्त्यशासनाः

ແຜ່ນດິນຈະມີນ້ຳນ້ອຍ ແລະໃຫ້ຜົນນ້ອຍ. ຜູ້ປົກປ້ອງຈະເກີດຂຶ້ນແຕ່ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແທ້—ຜູ້ປົກຄອງບໍ່ມີວິໄນ ແລະຂາດທຳມະບັນຍັດຈະປາກົດ. ໃນເວລານັ້ນ ປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ຖືກປາຊະ (ພັນທະ) ຮັດແນ່ນຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ການເຂົ້າພຶ່ງພາປະຕິ—ພຣະສິວະ ຜ່ານລິງຄະ-ອຸປາສະນາ—ແມ່ນທາງອັນໝັ້ນຄົງແນ່ນອນ.

Verse 32

हर्तारः परवित्तानां परदारप्रधर्षकाः कामात्मानो दुरात्मानो ह्य् अधमाः साहसप्रियाः

ຜູ້ປົດຊັບຂອງຄົນອື່ນ, ຜູ້ລ່ວງລະເມີດຄູ່ຄອງຂອງຄົນອື່ນ, ຜູ້ມີໃຈຖືກຄາມະຄອບງຳ, ຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຕ່ຳຊ້າ ແລະມັກການລະເມີດອັນຮຸນແຮງ. ຖືກຜູກດ້ວຍປາຊະ (ພັນທະ) ຜ່ານຄາມະແລະຄວາມຫ້າວຫານບໍ່ຢັ້ງຄິດ, ພວກເຂົາຫຼຸດອອກຈາກທາງທີ່ນຳປາຊຸ (ວິນຍານ) ໄປຫາປະຕິ—ພຣະສິວະ.

Verse 33

प्रनष्टचेष्टनाः पुंसो मुक्तकेशाश् च शूलिनः जनाः षोडशवर्षाश् च प्रजायन्ते युगक्षये

ເມື່ອຍຸກະກຳລັງລະລາຍ ຊາຍທັງຫຼາຍຈະຂາດການປະພຶດທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະການກະທຳທີ່ມີເປົ້າໝາຍ; ຜູ້ຄົນຈະປາກົດດ້ວຍຜົມກະຈັດກະຈາຍ ແລະຖືອາວຸດໃນມື, ແລະລູກຫຼານຈະເກີດມາດັ່ງກັບມີອາຍຸແຕ່ສິບຫົກປີ—ເປັນໝາຍອັນອຸບາດຂອງການພັງທະລາຍແຫ່ງຍຸກ. ໃນເວລານັ້ນ ປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ຖືກຄວາມສັບສົນດັ່ງປາຊະຂັບເຄື່ອນ ແລະລືມວິໄນອັນເປັນມົງຄຸນທີ່ນຳໄປຫາປະຕິ—ພຣະສິວະ.

Verse 34

शुक्लदन्ताजिनाक्षाश् च मुण्डाः काषायवाससः शूद्रा धर्मं चरिष्यन्ति युगान्ते समुपस्थिते

ເມື່ອຍຸກສິ້ນສຸດເຂົ້າໃກ້ ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະກໍຈະຮັບເອົາເຄື່ອງໝາຍຂອງນັກບຳເນັດ—ແຂ້ວຂາວ, ໜັງກວາງ, ແລະລູກປັດອັກສະ; ພ້ອມຫົວໂກນ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງສີກາສາຍ—ແລະຈະປະພຶດສິ່ງທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າ “ທຳມະ”.

Verse 35

सस्यचौरा भविष्यन्ति दृढचैलाभिलाषिणः चौराश्चोरस्वहर्तारो हर्तुर्हर्ता तथापरः

ພວກເຂົາຈະກາຍເປັນຂໂຈນລັກເຂົ້າ ປາຖະໜາເສື້ອຜ້າໜາແລະມີຄ່າ. ຂໂຈນຈະລັກຊັບຂອງຂໂຈນ, ຜູ້ປົ້ນຈະປົ້ນກັນເອງ, ແລະອີກຄົນຈະປົ້ນຜູ້ປົ້ນ—ດັ່ງນັ້ນພາຊະ (pāśa) ຈະເພີ່ມພູນໃນຍຸກເສື່ອມ ເມື່ອພາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ລືມກົດຂອງພະປະຕິ (Pati).

Verse 36

योग्यकर्मण्युपरते लोके निष्क्रियतां गते कीटमूषकसर्पाश् च धर्षयिष्यन्ति मानवान्

ເມື່ອໂລກຫັນຫນີຈາກໜ້າທີ່ອັນຄວນ ແລະຕົກສູ່ຄວາມເຉື່ອຍຊາບໍ່ເຮັດການ, ແມ່ນແຕ່ແມງ, ໜູ, ແລະງູ ກໍຈະລົບກວນແລະຂົ່ມເຫັງມະນຸດ. ເພາະເມື່ອລະທິ້ງການກະທຳອັນຖືກຕ້ອງ, ລະບຽບທີ່ຖືກກຳນົດເພື່ອປົກປ້ອງພາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ຈະພັງທະລາຍ.

Verse 37

सुभिक्षं क्षेममारोग्यं सामर्थ्यं दुर्लभं तदा कौशिकीं प्रतिपत्स्यन्ते देशान्क्षुद्भयपीडिताः

ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອຄວາມອຸດົມອາຫານ, ຄວາມປອດໄພ, ສຸຂະພາບ ແລະກຳລັງ ກາຍເປັນຂອງຫາຍາກ, ດິນແດນທີ່ຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານຫິວໂຫຍ ຈະໄປພຶ່ງພາ ກໍສິກີ (Kauśikī) ເປັນທີ່ພັກພິງ ເພື່ອການປົກປ້ອງແລະການຟື້ນຟູ.

Verse 38

दुःखेनाभिप्लुतानां च परमायुः शतं तदा दृश्यन्ते न च दृश्यन्ते वेदाः कलियुगे ऽखिलाः

ໃນຍຸກກະລີ, ສັດທັງຫຼາຍຖືກທຸກຂ໌ທ່ວມທັບ; ແມ່ນແຕ່ອາຍຸສູງສຸດໃນເວລານັ້ນກໍມີພຽງຮ້ອຍປີ. ພຣະເວດາທັງປວງຖືກເຫັນ—ແຕ່ກໍເຫັນບໍ່ແທ້—ເພາະຄວາມໝາຍຖືກປິດບັງ.

Verse 39

उत्सीदन्ति तदा यज्ञाः केवलाधर्मपीडिताः काषायिणो ऽप्यनिर्ग्रन्थाः कापालीबहुलास्त्विह

ໃນເວລານັ້ນ ພິທີຍັດຍາ (yajña) ຕາມພຣະເວດາຈະເສື່ອມຖອຍ ເພາະຖືກອະທັມມະກົດຂີ່. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີກາສາຍະກໍຍັງບໍ່ມີການສຳລວມແທ້ ແລະວິໄນອັນສັກສິດ; ໃນໂລກນີ້ ນັກບຳເນັດຖືກະໂຫຼກ (ກາປາລີ) ຈະມີຫຼາຍ—ເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກເພີ່ມຂຶ້ນ ແຕ່ຈັນຍາຂອງໄສວະ ແລະການບູຊາອັນຖືກຕ້ອງກັບຫົ່ນຫາຍ.

Verse 40

वेदविक्रयिणश्चान्ये तीर्थविक्रयिणः परे वर्णाश्रमाणां ये चान्ये पाषण्डाः परिपन्थिनः

ບາງຄົນເປັນຜູ້ຄ້າຂາຍພຣະເວດ; ບາງຄົນຂາຍການເຂົ້າເຖິງຕີຣະຖະອັນສັກສິດ; ແລະຍັງມີພາສັນດະອື່ນໆ—ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານທາງທີ່ຖືກ—ຜູ້ບິດເບືອນວິນັຍວັນນະແລະອາສຣະມະ।

Verse 41

उत्पद्यन्ते तदा ते वै सम्प्राप्ते तु कलौ युगे अधीयन्ते तदा वेदाञ् शूद्रा धर्मार्थकोविदाः

ເມື່ອຍຸກກະລິມາຮອດຢ່າງເຕັມທີ່ ແທ້ໆແລ້ວ ພວກເຂົາກໍເກີດຂຶ້ນ—ຊູດຣະຜູ້ຮຽນພຣະເວດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ຊໍານານໃນເປົ້າໝາຍແຫ່ງທັມມະແລະອັດຖະ (artha)។

Verse 42

यजन्ते चाश्वमेधेन राजानः शूद्रयोनयः स्त्रीबालगोवधं कृत्वा हत्वा चैव परस्परम्

ກະສັດທີ່ເກີດຈາກສາຍຊາດຊູດຣະ ຈະປະກອບພິທີອັດສະວະເມດະ; ແຕ່ເມື່ອໄດ້ກະທໍາການຂ້າຍິງ ເດັກ ແລະງົວ ພ້ອມທັງຂ້າກັນເອງ ພວກເຂົາຍັງອ້າງວ່າເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຍະ. ໃນຍຸກເສື່ອມ ພິທີພາຍນອກຖືກຕັດຂາດຈາກທັມມະພາຍໃນ ທີ່ນໍາພາປາຊຸໄປຫາປະຕິ—ພຣະສິວະ।

Verse 43

उपद्रवांस्तथान्योन्यं साधयन्ति तदा प्रजाः दुःखप्रभूतमल्पायुर् देहोत्सादः सरोगता

ໃນເວລານັ້ນ ສັດທັງຫຼາຍຫັນມາຕໍ່ຕ້ານກັນ ແລະນໍາພາຄວາມວິບັດມາໃຫ້ກັນແລະກັນ. ອາຍຸສັ້ນ ຄວາມທຸກທະວີ ຮ່າງກາຍເສື່ອມ ແລະໂລກໄພແຜ່ຫຼາຍ—ນີ້ແມ່ນບາສະ (pāśa) ທີ່ຮັດແນ່ນຮອບປາຊຸ ເມື່ອທັມມະອ່ອນລົງ ຈົນກວ່າຈະໄປພຶ່ງພາປະຕິ—ພຣະສິວະ।

Verse 44

अधर्माभिनिवेशित्वात् तमोवृत्तं कलौ स्मृतम् प्रजासु ब्रह्महत्यादि तदा वै सम्प्रवर्तते

ເນື່ອງຈາກສັດທັງຫຼາຍຍຶດຕິດຢ່າງແນ່ນຫນາໃນອະທັມມະ ຍຸກກະລິຈຶ່ງຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຍຸກທີ່ຖືກຄອບງໍາໂດຍຕະມັດ (tamas) ຄວາມມືດແລະຄວາມເຉື່ອຍຊາ. ໃນເວລານັ້ນ ໃນຫມູ່ປະຊາ ບາບຕັ້ງແຕ່ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ (ການຂ້າພຣາຫມັນ) ແລະອື່ນໆ ຈະເລີ່ມເຄື່ອນໄຫວຢ່າງເຕັມທີ່।

Verse 45

तस्मादायुर्बलं रूपं कलिं प्राप्य प्रहीयते तदा त्वल्पेन कालेन सिद्धिं गच्छन्ति मानवाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອກາລີຍຸກມາຮອດ ອາຍຸ ກໍາລັງ ແລະ ຄວາມງາມແຫ່ງກາຍ ຈະຫຼຸດຖອຍ. ແຕ່ໃນຍຸກນັ້ນເອງ ມະນຸດສາມາດບັນລຸສິດທິ—ຄວາມສໍາເລັດທາງວິນຍານ—ໃນເວລາສັ້ນ ໂດຍພັກຕິທີ່ຈົ່ງຈອງຕໍ່ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ແລະ ວິໄນທີ່ຕັດຂາດປາຊະ (pāśa) ທີ່ຜູກມັດປາຊຸ (ວິນຍານປະຈໍາຕົວ)។

Verse 46

धन्या धर्मं चरिष्यन्ति युगान्ते द्विजसत्तमाः श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं ये चरन्त्यनसूयकाः

ຜູ້ເປັນທະວິຊະຜູ້ປະເສີດໃນທ້າຍຍຸກ ຜູ້ຈະດໍາເນີນຕາມທຳມະ ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີບຸນຢ່າງແທ້. ຜູ້ໃດປະພຶດທຳມະທີ່ສະຣຸຕິ ແລະ ສະມຣິຕິ ປະກາດໄວ້ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມອິດສາ ຫຼື ຈິດຈັບຜິດ ການປະພຶດນັ້ນເປັນທາງໄສວະແຫ່ງການຊໍາລະ ຄ່ອຍໆຄາຍປາຊະ (pāśa) ທີ່ຜູກປາຊຸ ແລະ ຫັນວິນຍານໄປຫາປະຕິ ພຣະສິວະ.

Verse 47

त्रेतायां वार्षिको धर्मो द्वापरे मासिकः स्मृतः यथाक्लेशं चरन्प्राज्ञस् तदह्ना प्राप्नुते कलौ

ໃນຕຣະເຕຍຸກ ທຳມະໃຫ້ຜົນດ້ວຍການປະຕິບັດວຣະຕະຕໍ່ເນື່ອງໜຶ່ງປີ; ໃນທວາປະຣະຍຸກ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າໃຫ້ຜົນດ້ວຍໜຶ່ງເດືອນ. ແຕ່ໃນກາລີຍຸກ ຜູ້ມີປັນຍາທີ່ປະພຶດຕາມກໍາລັງ ໂດຍບໍ່ຝືນທົນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນໃນມື້ດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບປາຊຸຜູ້ຖືກຜູກມັດ ພຣະສິວະຜູ້ເປັນປະຕິ ເຮັດໃຫ້ບຸນທີ່ມຸ່ງສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ ເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມກໍາລັງຫຼຸດ ແລະ ປາຊະ (pāśa) ໜາແນ່ນຂຶ້ນ.

Verse 48

संध्यांश एषा कलियुगावस्था संध्यांशं तु निबोध मे युगे युगे च हीयन्ते त्रींस्त्रीन्पादांस्तु सिद्धयः

ສະພາບຂອງກາລີຍຸກນີ້ແມ່ນສ່ວນສັນທະຍາ—ສ່ວນແຫ່ງຄວາມຄ່ໍາຄືນ; ຈົ່ງຮູ້ຈາກເຮົາເຖິງສ່ວນຄ່ໍານີ້. ໃນແຕ່ລະຍຸກ ສິດທິ (ຄວາມສໍາເລັດທາງວິນຍານ) ຈະຫຼຸດຖອຍລົງ ສູນເສຍ “ສ່ວນສີ່” ທີລະສາມ ທີລະສາມ ຕາມລໍາດັບ.

Verse 49

युगस्वभावाः संध्यास्तु तिष्ठन्तीह तु पादशः संध्यास्वभावाः स्वांशेषु पादशस्ते प्रतिष्ठिताः

ໃນນີ້ ຊ່ວງສັນທະຍາ—ຊ່ວງຜ່ານປ່ຽນ—ດໍາລົງຢູ່ເປັນສ່ວນສີ່ໆ ພ້ອມລັກສະນະຂອງຍຸກນັ້ນໆ; ແລະ ຍຸກທັງຫຼາຍກໍຖືກສະຖາປະນາເປັນສ່ວນສີ່ໆ ຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ ພ້ອມລັກສະນະຂອງສັນທະຍາເຊັ່ນກັນ.

Verse 50

प्रमिति एवं संध्यांशके काले सम्प्राप्ते तु युगान्तिके तेषां शास्ता ह्यसाधूनां भूतानां निधनोत्थितः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຊ່ວງເວລາແຫ່ງສັນທະຍາມາຮອດໃນທ້າຍຍຸກ (ຍຸການຕະ) ຜູ້ລົງໂທດແກ່ສັດອະທຳໄດ້ປາກົດ ນຳຄວາມພິນາດມາໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ທຳມະຖືກສ້າງຄືນໂດຍພະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປົກຄອງປາຊຸທັງປວງ।

Verse 51

गोत्रे ऽस्मिन्वै चन्द्रमसो नाम्ना प्रमितिरुच्यते मानवस्य तु सो ऽंशेन पूर्वं स्वायंभुवे ऽन्तरे

ໃນໂຄດຣະນີ້ເອງ ກ່າວກັນວ່າມີພຣະປະຊາປະຕິນາມ «ປຣະມິຕິ» ທີ່ເອີ້ນດ້ວຍສະຫຼຸບນາມ «ຈັນດຣະມັສ»। ທ່ານເປັນສ່ວນໜຶ່ງອັນແຜ່ອອກຈາກມະນຸ ແລະເຄີຍປາກົດໃນສະວາຍັມພູວະ ມັນວັນຕະຣະ ແຕ່ກ່ອນ।

Verse 52

समाः स विंशतिः पूर्णाः पर्यटन्वै वसुंधराम् अनुकर्षन् स वै सेनां सवाजिरथकुञ्जराम्

ທ່ານໄດ້ທ່ອງທ່ຽວໄປທົ່ວພື້ນພິພົບຄົບຊາວປີ; ແລະເມື່ອທ່ານກ້າວໜ້າ ທ່ານກໍລາກນຳກອງທັບຂອງທ່ານໄປ—ພ້ອມມ້າ ລົດຮົບ ແລະຊ້າງສົງຄາມ।

Verse 53

प्रगृहीतायुधैर्विप्रैः शतशो ऽथ सहस्रशः स तदा तैः परिवृतो म्लेच्छान् हन्ति सहस्रशः

ແລ້ວໃນການນັ້ນ ທ່ານຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ຖືອາວຸດ ນັບຮ້ອຍນັບພັນ; ແລະທ່ານໄດ້ຂ້າຝູງມະເລັດຈະ (mleccha) ເປັນພັນໆ ເພື່ອພິທັກທຳມະ ເປັນການຮັບໃຊ້ພະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປົດປ່ອຍປາຊຸອອກຈາກພາຊະ (pāśa) ແຫ່ງພັນທະ।

Verse 54

स हत्वा सर्वशश्चैव राज्ञस्ताञ्शूद्रयोनिजान् पाखण्डांस्तु ततः सर्वान् निःशेषं कृतवान् प्रभुः

ພຣະອົງນັ້ນໄດ້ຂ້າບັນດາກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນທັງປວງ ຜູ້ເກີດຈາກສາຍຊູດຣະ; ແລ້ວຈຶ່ງກຳຈັດພາຊັນດະ (pāṣaṇḍa) ທັງໝົດໃຫ້ໝົດສິ້ນບໍ່ເຫຼືອ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຢຸດສິ້ນທັງປວງ ແລະຟື້ນຟູລະບຽບທີ່ຄ້ຳຈຸນທຳມະແຫ່ງພຣະສິວະ।

Verse 55

नात्यर्थं धार्मिका ये च तान् सर्वान् हन्ति सर्वतः वर्णव्यत्यासजाताश् च ये च ताननुजीविनः

ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳມະຢ່າງແທ້—ພຣະອົງທຳລາຍພວກນັ້ນທຸກທິດທາງ; ແລະຍັງທຳລາຍຜູ້ເກີດຈາກຄວາມປົນເປື້ອນແຫ່ງວັນນະ ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດໂດຍພຶງພາພວກນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 56

प्रवृत्तचक्रो बलवान् म्लेच्छानामन्तकृत्स तु अधृष्यः सर्वभूतानां चचाराथ वसुंधराम्

ເມື່ອລໍ້ອາວຸດຂອງພຣະອົງໄດ້ເຄື່ອນໄຫວ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງ—ຜູ້ເປັນຜູ້ສິ້ນສຸດແກ່ມເລັດຊະ—ໄດ້ເດີນທາງຂ້າມຜືນແຜ່ນດິນ; ບໍ່ມີສັດໃດຈະຕ້ານທານໄດ້ ພຣະອົງທ່ອງໄປທົ່ວໂລກເປັນພະລັງແຫ່ງທຳມະ।

Verse 57

मानवस्य तु सो ऽंशेन देवस्येह विजज्ञिवान् पूर्वजन्मनि विष्णोस्तु प्रमितिर्नाम वीर्यवान्

ແຕ່ໃນໂລກນີ້ ພຣະອົງໄດ້ຖືກຮູ້ຈັກເປັນເທວະ ໂດຍອາໄສສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພຣະອົງ. ໃນຊາດກ່ອນ ພຣະອົງແທ້ໆແມ່ນຜູ້ກ້າຫານນາມ “ປຣະມິຕິ” ຜູ້ສັງກັດແຫ່ງວິດສະນຸ—ເລື່ອງນີ້ຈຶ່ງລະລຶກຮ່າງກ່ອນຂອງພຣະອົງ।

Verse 58

गोत्रतो वै चन्द्रमसः पूर्णे कलियुगे प्रभुः द्वात्रिंशे ऽभ्युदिते वर्षे प्रक्रान्तो विंशतिः समाः

ໃນກະລິຍຸກທີ່ເຕັມສົມບູນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ເມື່ອນັບຕາມສາຍວົງຈັນ) ກ່າວກັນວ່າ ເມື່ອປີທີ່ສາມສິບສອງໄດ້ປາກົດ ພຣະອົງໄດ້ກ້າວຜ່ານອາຍຸຊາວປີແລ້ວ।

Verse 59

विनिघ्नन्सर्वभूतानि शतशो ऽथ सहस्रशः कृत्वा बीजावशेषां तु पृथिवीं क्रूरकर्मणः

ຜູ້ກະທຳອັນໂຫດຮ້າຍນັ້ນ ໄດ້ຟັນທຳລາຍສັດທັງປວງ ເປັນຮ້ອຍໆ ແລະເປັນພັນໆ; ຈົນກະທັ່ງເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເຫຼືອແຕ່ “ເສດເມັດພັນ” ເທົ່ານັ້ນ ເປັນພຽງສັກກະພາບໃຫ້ການປາກົດໃໝ່ໃນພາຍຫຼັງ।

Verse 60

परस्परनिमित्तेन कोपेनाकस्मिकेन तु स साधयित्वा वृषलान् प्रायशस् तान् अधार्मिकान्

ໂດຍຄວາມໂກດຮ້າຍທີ່ເກີດຂຶ້ນກະທັນຫັນ ຈາກການຍຸຍົງກັນໄປມາ ທ່ານນັ້ນໄດ້ປາບປາມຄົນຊົ່ວ ແລະຜູ້ບໍ່ຖືທຳ ຊ້ຳໆຫຼາຍເທື່ອ।

Verse 61

गङ्गायमुनयोर्मध्ये स्थितिं प्राप्तः सहानुगः ततो व्यतीते काले तु सामात्यः सहसैनिकः

ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມ ທ່ານໄດ້ໄປຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນດິນແດນລະຫວ່າງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ। ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ທ່ານກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍອຳມາດ ແລະ ກອງທັບຂອງທ່ານ។

Verse 62

उत्साद्य पार्थिवान् सर्वान् म्लेच्छांश्चैव सहस्रशः तत्र संध्यांशके काले सम्प्राप्ते तु युगान्तिके

ເມື່ອທ່ານໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນທັງປວງ ແລະຝູງມເລັດສະຈຳນວນພັນໆ ແລ້ວ, ເມື່ອເວລາສົນທະຍາຂອງຍຸກມາຮອດ—ໃນຂອບເຂດໃກ້ສິ້ນຍຸກ—ໂລກກໍຖືກຜັກດັນໄປສູ່ຄວາມລະລາຍ.

Verse 63

बेहविओउर् ओफ़् पेओप्ले दुरिन्ग् युगान्त स्थितास्वल्पावशिष्टासु प्रजास्विह क्वचित्क्वचित् अप्रग्रहास्ततस्ता वै लोभाविष्टास्तु कृत्स्नशः

ໃນຍາມຍຸການຕະ ເມື່ອສັດທັງຫຼາຍເຫຼືອຢູ່ແຕ່ໜ້ອຍນິດ, ຜູ້ຄົນບາງແຫ່ງບາງບ່ອນກໍຂາດການສຳລວມຕົນ. ແລ້ວຖືກຄວາມໂລບຄອບງຳທັງສິ້ນ ກະທຳໂດຍບໍ່ມີການຄຸ້ມຄອງພາຍໃນ. ໃນຄວາມວຸ່ນວາຍທີ່ຖືກຜູກດ້ວຍປາຊະນີ້, ປາຊຸ (ວິນຍານ) ລືມປາຕິ (ພຣະສິວະ) ແລະຖືກພັນທະແຫ່ງຕັນຫານຳພາ.

Verse 64

उपहिंसन्ति चान्योन्यं प्रणिपत्य परस्परम् अराजके युगवशात् संशये समुपस्थिते

ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງຍຸກ—ເມື່ອບໍ່ມີຜູ້ປົກຄອງທີ່ຊອບທຳ ແລະຄວາມສົງໄສເກີດຂຶ້ນ—ຜູ້ຄົນກໍກົ້ມກາບກັນພາຍນອກ ແຕ່ພາຍໃນກັບເຮັດຮ້າຍກັນ ປ່ຽນຄວາມສຳພັນໃຫ້ເປັນຄວາມຮຸນແຮງທີ່ຊ່ອນເຊື່ອງ.

Verse 65

प्रजास्ता वै ततः सर्वाः परस्परभयार्दिताः व्याकुलाश् च परिभ्रान्तास् त्यक्त्वा दारान् गृहाणि च

ຕໍ່ມາ ສັດທັງປວງນັ້ນ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ກັນທຳໃຫ້ທຸກທ້ອນ ກາຍເປັນວຸ້ນວາຍ ແລະຫຼົງທາງ ພາກັນເດີນຫຼິ້ນຫຼວງ—ຈົນລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ເມຍ ແລະເຮືອນຊານຂອງຕົນ।

Verse 66

स्वान्प्राणान् अनपेक्षन्तो निष्कारुण्याः सुदुःखिताः नष्टे श्रौते स्मार्तधर्मे परस्परहतास्तदा

ເມື່ອພິທີວິດີ (śrauta) ແລະຂໍ້ປະພຶດຕາມສະມາຣຕະ (Smārta) ສູນສິ້ນໄປ ຜູ້ຄົນບໍ່ເຫັນຄ່າແມ່ນແຕ່ຊີວິດຕົນ ກາຍເປັນຄົນໃຈຮ້າຍ ແລະທຸກທ້ອນຢ່າງໜັກ; ແລ້ວພາກັນຂ້າຟັນກັນເອງ।

Verse 67

निर्मर्यादा निराक्रान्ता निःस्नेहा निरपत्रपाः नष्टे धर्मे प्रतिहताः ह्रस्वकाः पञ्चविंशकाः

ເມື່ອທຳມະສູນສິ້ນ ຜູ້ຄົນກໍກາຍເປັນຄົນບໍ່ມີຂອບເຂດ ບໍ່ຖືກຄວບຄຸມ ບໍ່ມີຄວາມຮັກໃຄ່ ແລະບໍ່ຮູ້ອາຍ. ເມື່ອຄວາມຊອບທຳຖືກທຳລາຍ ພວກເຂົາຖືກຂັດຂວາງຈາກຄຸນງາມ; ຮ່າງກາຍແລະກຳລັງຫຼຸດຖອຍ ແລະອາຍຸເຫຼືອພຽງ 25 ປີເທົ່ານັ້ນ।

Verse 68

हित्वा पुत्रांश् च दारांश् च विवादव्याकुलेन्द्रियाः अनावृष्टिहताश्चैव वार्तामुत्सृज्य दूरतः

ຖືກໄພແຫ້ງແລ້ງທຳລາຍ ແລະອິນຊີຖືກກວນດ້ວຍການຖຽງທະລະ ພວກເຂົາລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ລູກ ແລະເມຍ; ປະຖິ້ມວິຖີຫາກິນ ແລະອອກໄປໄກ।

Verse 69

प्रत्यन्तानुपसेवन्ते हित्वा जनपदान् स्वकान् सरित्सागरकूपांस्ते सेवन्ते पर्वतांस् तथा

ພວກເຂົາລະທິ້ງແຜ່ນດິນຖິ່ນຖານຂອງຕົນ ແລ້ວໄປພຶ່ງພາເຂດຊາຍແດນ; ລະທິ້ງແມ່ນ້ຳ ທະເລ ແລະບໍ່ນ້ຳ ແລ້ວໄປອາໄສພູເຂົາດ້ວຍ—ນີ້ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວອັນວຸ້ນວາຍຂອງມະນຸດ ເມື່ອທຳມະຕົກຕ່ຳ ແລະບ່ວງຜູກ (pāśa) ຮັດແນ່ນໃສ່ pashu ຄືວິນຍານປະຈຳຕົວ।

Verse 70

मधुमांसैर्मूलफलैर् वर्तयन्ति सुदुःखिताः चीरपत्राजिनधरा निष्क्रिया निष्परिग्रहाः

ດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ ພວກເຂົາດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ໍາເຜິ້ງ ເນື້ອ ຮາກ ແລະ ໝາກໄມ້. ນຸ່ງຜ້າເປືອກໄມ້ ໃບໄມ້ ແລະ ຫນັງກວາງ ບໍ່ກ່ຽວກັບກິດຈະກໍາໂລກ ແລະ ບໍ່ມີຊັບສິນ—ປະພຶດຕະປະສະຍາເພື່ອຄ່ອຍໆຄາຍພາສະ (pāśa) ຂອງພະຊຸ ແລະ ຫັນໃຈໄປຫາພະປະຕິ ພະສິວະ।

Verse 71

वर्णाश्रमपरिभ्रष्टाः संकटं घोरमास्थिताः एवं कष्टमनुप्राप्ता अल्पशेषाः प्रजास्तदा

ເມື່ອຫຼຸດພົ້ນຈາກວິໄນແຫ່ງວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະ ປະຊາຊົນໄດ້ເຂົ້າສູ່ພິບັດອັນນ່າຢ້ານ. ດ້ວຍຄວາມທຸກນັ້ນ ສັດທັງຫຼາຍໃນເວລານັ້ນຫຼຸດຈໍານວນລົງ—ເຫຼືອພຽງແຕ່ສ່ວນນ້ອຍ.

Verse 72

जराव्याधिक्षुधाविष्टा दुःखान्निर्वेदमानसाः विचारणा तु निर्वेदात् साम्यावस्था विचारणा

ຖືກຄວາມແກ່ ໂລກໄພ ແລະ ຄວາມຫິວໂຫຍຄອບງໍາ ໃຈຂອງເຂົາເກີດຄວາມເບື່ອໜ່າຍຈາກທຸກຂ໌. ຈາກຄວາມເບື່ອໜ່າຍນັ້ນ ເກີດວິຈາຣະນາ (vicāraṇā) ອັນແທ້; ແລະ ວິຈາຣະນານັ້ນສຸກງອມເປັນສະພາວະສົມດຸນ (sāmyāvasthā)—ທັດສະນະອັນສົມດຸນທີ່ຄ່ອຍໆຄາຍພາສະ (pāśa) ຂອງພະຊຸ ແລະ ຫັນໃຈໄປຫາພະປະຕິ ພະສິວະ।

Verse 73

साम्यावस्थात्मको बोधः संबोधाद्धर्मशीलता अरूपशमयुक्तास्तु कलिशिष्टा हि वै स्वयम्

ການຕື່ນຮູ້ອັນແທ້ (bodha) ເປັນສະພາວະແຫ່ງຄວາມສົມດຸນພາຍໃນ; ຈາກການຮູ້ແຈ້ງ (saṃbodha) ເກີດການດໍາລົງຊີວິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນທັມມະ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຄາລີປະທັບຕາ ກັບຍຶດຕິດຄວາມສະງົບແບບອະຮູບ—ເຂົາເຂົ້າໃຈຜິດວ່າການກົດຂີ່ຢ່າງດຽວແມ່ນການພົ້ນຈາກພາສະ.

Verse 74

अहोरात्रात्तदा तासां युगं तु परिवर्तते चित्तसंमोहनं कृत्वा तासां वै सुप्तमत्तवत्

ໃນເວລານັ້ນ ສໍາລັບພວກເຂົາ ໃນຊ່ວງເວລາພຽງແຕ່ມື້ໜຶ່ງຄືນໜຶ່ງ ຍຸກໜຶ່ງທັງໝົດກໍຖືກຫມຸນຜັນປ່ຽນໄປ—ເມື່ອຈິດໃຈຂອງເຂົາຖືກຫຼອກລວງ—ຈົນເຂົາເປັນເຫມືອນຄົນຈົມຢູ່ໃນການນອນ ຫຼື ຄົນເມົາ.

Verse 75

भाविनो ऽर्थस्य च बलात् ततः कृतमवर्तत प्रवृत्ते तु ततस्तस्मिन् पुनः कृतयुगे तु वै

ດ້ວຍພະລັງອັນບັງຄັບຂອງສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ເກີດ ລຳດັບແຫ່ງກຣິຕະ—ສັດຕະຍຸກ—ຈຶ່ງຫວນກັບມາອີກຄັ້ງ. ແທ້ຈິງ ເມື່ອການຫວນວຽນນັ້ນເລີ່ມຂຶ້ນ ກຣິຕະຍຸກກໍເລີ່ມອີກເທື່ອໜຶ່ງ.

Verse 76

उत्पन्नाः कलिशिष्टास्तु प्रजाः कार्तयुगास्तदा तिष्ठन्ति चेह ये सिद्धा अदृष्टा विचरन्ति च

ແລ້ວໃນກາລີຍຸກເອງ ຍັງມີສັດທັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນທີ່ຮັກສາເຫຼືອຮອຍແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດຂອງກຣິຕະຍຸກ. ແລະບັນດາສິດທະຜູ້ສຳເລັດທີ່ພຳນັກຢູ່ນີ້ ກໍຍັງຄົງຢູ່—ເດີນທາງໄປມາໂດຍບໍ່ໃຫ້ເຫັນ—ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງປະຕິ ພຣະສິວະ ສືບຕໍ່ສາຍທາງລັບຂອງທຳມະ.

Verse 77

सप्त सप्तर्षिभिश्चैव तत्र ते तु व्यवस्थिताः ब्रह्मक्षत्रविशः शूद्रा बीजार्थं ये स्मृता इह

ທີ່ນັ້ນ ກຸ່ມທັງເຈັດພ້ອມກັບສັບຕະຣິສິ (ຣິສິເຈັດອົງ) ໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ພຣາຫມະນະ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ແລະ ຊູດຣະ ຖືກຈື່ຈຳໃນນີ້ວ່າເປັນ “ຫຼັກເມັດພັນ” ທີ່ຖືກວາງໄວ້ເພື່ອໃຫ້ການສ້າງສັນແຜ່ຂະຫຍາຍ.

Verse 78

कलिजैः सह ते सर्वे निर्विशेषास्तदाभवन् तेषां सप्तर्षयो धर्मं कथयन्तीतरे ऽपि च

ເມື່ອນັ້ນ ພ້ອມກັບຜູ້ເກີດໃນກາລີຍຸກ ທຸກຄົນກໍກາຍເປັນບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ—ບໍ່ມີຄວາມໂດດເດັ່ນທາງຈິດວິນຍານຢ່າງແທ້. ເພື່ອພວກເຂົາ ສັບຕະຣິສິໄດ້ສອນທຳມະ ແລະຜູ້ອື່ນໆກໍໄດ້ອະທິບາຍທຳມະເຊັ່ນກັນ.

Verse 79

वर्णाश्रमाचारयुतं श्रौतं स्मार्तं द्विधा तु यम् ततस्तेषु क्रियावत्सु वर्धन्ते वै प्रजाः कृते

ທຳມະທີ່ປະກອບດ້ວຍວິໄນແຫ່ງວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະ ມີສອງປະເພດ—ສຣົຕະ (ພິທີວິເດດ ອີງຕາມສຣຸຕິ) ແລະ ສະມາຣຕະ (ອີງຕາມສະມຣິຕິ)។ ໃນກຣິຕະຍຸກ ເມື່ອຜູ້ຄົນໝັ້ນຄົງໃນກິດຈະກຳພິທີແລະໜ້າທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ປະຊາສັດທັງຫຼາຍກໍເຈີຣິນ ແລະເພີ່ມພູນຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 80

श्रौतस्मार्तकृतानां च धर्मे सप्तर्षिदर्शिते केचिद्धर्मव्यवस्थार्थं तिष्ठन्तीह युगक्षये

ໃນທຳມະທີ່ສອນໂດຍ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ດັ່ງທີ່ພຣະຣິສີເຈັດອົງໄດ້ເຜີຍແຜ່ ບາງທ່ານຍັງຄົງຢູ່ນີ້ໃນຍາມສິ້ນຍຸກ ເພື່ອຮັກສາ ແລະຟື້ນຟູລະບຽບແຫ່ງທຳມະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ។

Verse 81

मन्वन्तराधिकारेषु तिष्ठन्ति मुनयस्तु वै यथा दावप्रदग्धेषु तृणेष्विह ततः क्षितौ

ແທ້ຈິງແລ້ວ ບັນດາມຸນີຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດແຫ່ງມັນວັນຕະຣະ; ດັ່ງຫຍ້າໃນແຜ່ນດິນນີ້ທີ່ຍັງເຫຼືອຫຼັງໄຟປ່າເຜົາ—ພວກທ່ານກໍອົດທົນຜ່ານການຫມຸນວຽນແຫ່ງເວລາ ດ້ວຍຕະປະ ແລະພັກຕິຕໍ່ ປະຕິ (ພຣະສິວະ)।

Verse 82

वनानां प्रथमं वृष्ट्या तेषां मूलेषु संभवः तथा कार्तयुगानां तु कलिजेष्विह संभवः

ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ປ່າໄມ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍຝົນ ແລະເກີດຈາກຮາກຂອງມັນເອງ. ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ກຣິຕະຍຸກ (ສັດຕະຍຸກ) ປາກົດຂຶ້ນໃນໂລກນີ້ ໂດຍຍົກຕົນຂຶ້ນຈາກພາຍໃນກະລິຍຸກເອງ—ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງ ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຄວບຄຸມການຫມຸນວຽນຂອງຍຸກ ແລະການເປີດເຜີຍແຫ່ງການສ້າງ.

Verse 83

एवं युगाद्युगस्येह संतानं तु परस्परम् वर्तते ह व्यवच्छेदाद् यावन्मन्वन्तरक्षयः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂລກນີ້ ການສືບຕໍ່ຂອງຍຸກໜຶ່ງໄປຫາອີກຍຸກໜຶ່ງ ດຳເນີນໄປເປັນລຳດັບກັນ ຕາມການແບ່ງສ່ວນອັນພອດດີ ຈົນກວ່າຈະສິ້ນສຸດມັນວັນຕະຣະ. ໃນກະແສເວລາອັນມີລະບຽບນີ້ ປະຕິ—ພຣະສິວະ—ເປັນພື້ນຖານອັນບໍ່ແປປ່ຽນ; ແຕ່ປະສຸ (ດວງວິນຍານ) ເຄື່ອນໄຫວໃນວົງຈອນຊ້ຳໆ ພາຍໃຕ້ພາສະ (ພັນທະ) ແຫ່ງກຳ.

Verse 84

सुखमायुर्बलं रूपं धर्मो ऽर्थः काम एव च युगेष्वेतानि हीयन्ते त्रींस्त्रीन् पादान् क्रमेण तु

ຄວາມສຸກ, ອາຍຸຍືນ, ກຳລັງ, ຄວາມງາມ, ທຳມະ, ອັດຖະ (ຄວາມຮັ່ງມີ) ແລະ ກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ)—ໃນຍຸກທີ່ຕໍ່ເນື່ອງກັນ ທັງໝົດນີ້ຈະຫຼຸດຖອຍລົງທີລະຂັ້ນ ຕາມລຳດັບ ໂດຍຫາຍໄປສາມສ່ວນໃນແຕ່ລະຂັ້ນ.

Verse 85

ससंध्यांशेषु हीयन्ते युगानां धर्मसिद्धयः इत्येषा प्रतिसिद्धिर्वै कीर्तितैषा क्रमेण तु

ໃນສ່ວນສັນທະຍາ (ຊ່ວງຕໍ່ຍຸກ) ຂອງຍຸກທັງຫຼາຍ ຄວາມສຳເລັດໃນທຳມະຄ່ອຍໆຫຼຸດລົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຄຳຊີ້ແຈງແກ້ໄຂນີ້ ຖືກປະກາດໄວ້ຕາມລຳດັບ ທີລະຂັ້ນ.

Verse 86

चतुर्युगानां सर्वेषाम् अनेनैव तु साधनम् युग = हऺहेरे ज़ेइतेइन्हेइतेन् एषा चतुर्युगावृत्तिर् आ सहस्राद् गुणीकृता

ໂດຍມາດຕະຖານນີ້ເທົ່ານັ້ນ ການນັບຄຳນວນຂອງຍຸກສີ່ປະການ (caturyuga) ຖືກຕັ້ງໄວ້ສຳລັບທັງໝົດ. ວົງຈອນ caturyuga ເມື່ອຄູນດ້ວຍພັນ ຈະເປັນມາດຕະຖານຂອງໜ່ວຍເວລາຈັກກະວານທີ່ສູງກວ່າ.

Verse 87

ब्रह्मणस्तदहः प्रोक्तं रात्रिश्चैतावती स्मृता अनार्जवं जडीभावो भूतानाम् आ युगक्षयात्

ດັ່ງນັ້ນ “ວັນ” ຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້; ແລະ “ຄືນ” ກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າມີຂະໜາດເທົ່າກັນ. ຈົນຮອດທ້າຍຍຸກ ສັດທັງຫຼາຍຕົກສູ່ຄວາມບໍ່ຊື່ຕົງ ແລະຄວາມຊາຊື່ນທຶບທື່—ຖືກອຳນາດປິດບັງຜູກມັດເປັນ paśu—ຈົນກວ່າເວລາຈະຫັນຜັນ.

Verse 88

एतदेव तु सर्वेषां युगानां लक्षणं स्मृतम् एषां चतुर्युगाणां च गुणिता ह्येकसप्ततिः

ນີ້ແທ້ໆແມ່ນຖືກຈື່ຈຳເປັນລັກສະນະຂອງຍຸກທັງຫຼາຍ. ແລະຈຳນວນລວມຂອງວົງຈອນ caturyuga ເຫຼົ່ານີ້ ເມື່ອນັບຮວມກັນ ກ່າວວ່າມີ ເຈັດສິບເອັດ.

Verse 89

क्रमेण परिवृत्ता तु मनोरन्तरम् उच्यते चतुर्युगे यथैकस्मिन् भवतीह यदा तु यत्

ເມື່ອວົງຈອນທັງຫຼາຍໝຸນໄປຕາມລຳດັບ ຊ່ວງຄັ້ນນັ້ນເອີ້ນວ່າ manvantara. ໃນທຳນອງດຽວກັນ ໃນແຕ່ລະຊຸດ caturyuga ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ນີ້ ຍ່ອມເກີດຕາມເວລາແລະຂະໜາດທີ່ຄວນເປັນຂອງມັນ.

Verse 90

तथा चान्येषु भवति पुनस्तद्वै यथाक्रमम् सर्गे सर्गे यथा भेदा उत्पद्यन्ते तथैव तु

ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ໃນວົງຈອນອື່ນໆກໍເກີດຂຶ້ນ—ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ຕາມລຳດັບອັນແທ້. ໃນການສ້າງແຕ່ລະຄັ້ງ (sarga) ຄວາມແຕກຕ່າງທັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນດັ່ງເກົ່າ ຕາມລຳດັບຈັກກະວານດຽວກັນ ພາຍໃຕ້ພະປະຕິ (Pati) ຜູ້ຄຸ້ມຄອງນາມແລະຮູບໃຫ້ປາກົດ.

Verse 91

पञ्चविंशत्परिमिता न न्यूना नाधिकास् तथा तथा कल्पा युगैः सार्धं भवन्ति सह लक्षणैः

ກັລປະທັງຫຼາຍຖືກກຳນົດວ່າມີຈຳນວນຊາວຫ້າ—ບໍ່ນ້ອຍ ແລະບໍ່ຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນມັນເກີດຂຶ້ນຄຽງຄູ່ກັບຍຸກທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະກຳນົດຂອງແຕ່ລະຍຸກ.

Verse 92

मन्वन्तराणां सर्वेषाम् एतदेव तु लक्षणम्

ນີ້ແຫຼະເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນລັກສະນະກຳນົດຂອງມັນວັນຕະຣະທັງປວງ.

Verse 93

यथा युगानां परिवर्तनानि चिरप्रवृत्तानि युगस्वभावात् तथा तु संतिष्ठति जीवलोकः क्षयोदयाभ्यां परिवर्तमानः

ເຊັ່ນທີ່ການປ່ຽນຜ່ານຂອງຍຸກທີ່ດຳເນີນມາດົນນານ ເກີດຂຶ້ນຕາມສະພາບຂອງແຕ່ລະຍຸກ, ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂລກແຫ່ງສັດມີກາຍກໍດຳລົງຢູ່ ໂດຍຫມຸນວຽນຜ່ານຄວາມເສື່ອມແລະຄວາມເຈີຣິນ. ດັ່ງນັ້ນ ປະຊຸ (pashu) ຄືວິນຍານປະຈຳຕົວ ຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວໃນສັງສາຣາ ພາຍໃຕ້ການຫມຸນຂອງເວລາ ຈົນກວ່າຈະໄດ້ພຶ່ງພາພະປະຕິ—ພະສິວະ—ຜູ້ດຽວທີ່ຢູ່ເຫນືອການເພີ່ມແລະການເສື່ອມ.

Verse 94

इत्येतल्लक्षणं प्रोक्तं युगानां वै समासतः अतीतानागतानां हि सर्वमन्वन्तरेषु वै

ດັ່ງນັ້ນ ລັກສະນະກຳນົດຂອງຍຸກທັງຫຼາຍ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໂດຍຫຍໍ້—ທັງຍຸກທີ່ຜ່ານໄປ ແລະຍຸກທີ່ຈະມາ—ແທ້ຈິງ ດັ່ງທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນໃນມັນວັນຕະຣະທັງປວງ.

Verse 95

मन्वन्तरेण चैकेन सर्वाण्येवान्तराणि च व्याख्यातानि न संदेहः कल्पः कल्पेन चैव हि

ເມື່ອອະທິບາຍແມ່ນແຕ່ມັນວັນຕະຣະອັນດຽວ ວົງຈອນກາງໆທັງໝົດກໍຖືກອະທິບາຍດ້ວຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ເພາະກັນວ່າ ກັລປະໜຶ່ງ ຖືກເຮັດໃຫ້ແຈ້ງໂດຍອີກກັລປະໜຶ່ງ ຕາມແບບແຜນແລະລຳດັບດຽວກັນ.

Verse 96

अनागतेषु तद्वच्च तर्कः कार्यो विजानता मन्वन्तरेषु सर्वेषु अतीतानागतेष्विह

ໃນມັນວັນຕະຣະທີ່ຍັງຈະມາ ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນໃຊ້ເຫດຜົນແບບດຽວກັນ. ເພາະໃນມັນວັນຕະຣະທັງໝົດ—ອະດີດແລະອະນາຄົດ—ຫຼັກການພຶງເຂົ້າໃຈດ້ວຍການພິຈາລະນາ.

Verse 97

तुल्याभिमानिनः सर्वे नामरूपैर्भवन्त्युत देवा ह्यष्टविधा ये च ये च मन्वन्तरेश्वराः

ທຸກພວກລ້ວນມີອະພິມານະ (ຄວາມຮູ້ສຶກຕົນ) ເທົ່າກັນ ແລະຖືກແຍກແຍະດ້ວຍນາມແລະຮູບ. ນີ້ແມ່ນເທວະທັງຫຼາຍປະເພດແປດ ພ້ອມທັງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມັນວັນຕະຣະ.

Verse 98

ऋषयो मनवश्चैव सर्वे तुल्यप्रयोजनाः एवं वर्णाश्रमाणां तु प्रविभागो युगे युगे

ຣິສີ ແລະ ມະນຸ ທັງໝົດມີເປົ້າໝາຍຮ່ວມກັນອັນດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ການແບ່ງວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະ ຈຶ່ງຖືກຈັດສັນໃໝ່ ໃນແຕ່ລະຍຸກ.

Verse 99

युगस्वभावश् च तथा विधत्ते वै तदा प्रभुः वर्णाश्रमविभागाश् च युगानि युगसिद्धयः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍ (ປະຕິ) ຈັດວາງສະພາບຈຳເພາະຂອງແຕ່ລະຍຸກຢ່າງແທ້ຈິງ—ສ້າງຕັ້ງການແບ່ງວັນນະແລະອາສຣະມະ, ຕົວຍຸກທັງຫຼາຍ, ແລະສິດທິ (siddhi) ທີ່ເໝາະກັບແຕ່ລະສະໄໝ.

Verse 100

युगानां परिमाणं ते कथितं हि प्रसङ्गतः वदामि देवीपुत्रत्वं पद्मयोनेः समासतः

ໂອ ເທວີ, ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍມາດຕາຂອງຍຸກທັງຫຼາຍໃຫ້ເຈົ້າຕາມລຳດັບແລ້ວ ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ເຖິງວິທີທີ່ ປັດມະໂຍນີ (ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ) ຖືກຮຽກວ່າ «ບຸດຂອງເທວີ» ໃນລຳດັບທິບທີ່ ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຄຸ້ມຄອງ.