Adhyaya 30

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने एकोनत्रिंशत्तमो ऽध्यायः // २९// वासिष्ठ उवाच श्रुस्वैतत्सकलं राजा जमदग्निवधादिकम् / उद्विग्नचेताः सुभृशं चिन्तयामास नैकधा

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີພຣະຫມານຑະ ມະຫາປຸຣານະ ທີ່ພຣະວາຍຸໄດ້ກ່າວໄວ້ ໃນພາກກາງ ຕອນເປີດນໍາທີສາມ ໃນອັຣຊຸນອຸປາຂະຍານ ບົດທີ 29. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອກະສັດໄດ້ຟັງເລື່ອງທັງໝົດ ຕັ້ງແຕ່ການສັງຫານຊະມະດັກນີເປັນຕົ້ນ ພຣະທັຍກໍຫວັ່ນໄຫວຢ່າງຫນັກ ແລະຄິດພິຈາລະນາຫຼາຍປະການ

Verse 2

अहो मे सुनृसंसस्य लोकयोरुभयोरपि / ब्रह्मस्वहरणे वाञ्छा तद्धत्या चातिगर्हिता

ໂອ້! ຂ້າພະເຈົ້າຊ່າງໂຫດຮ້າຍ; ທັງສອງໂລກຈະຕິຕຽນ—ຄວາມປາຖະໜາຈະຊິງຊັບຂອງພຣາຫມະນ ແລະການຂ້າເຂົາ ລ້ວນນ່າລະອາຍຢ່າງຍິ່ງ

Verse 3

अहो नाश्रौषमस्याहं ब्राह्मणस्य विजानतः / वचनं तर्हि तां जह्यां विमूढात्मा गतत्रपः

ໂອ້! ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຟັງຄໍາຂອງພຣາຫມະນຜູ້ຮູ້ນັ້ນ; ເວລານັ້ນຄວນປ່ອຍເຂົາໄປເສຍທັນທີ—ຂ້າພະເຈົ້າຊ່າງຫຼົງຜິດ ແລະໄຮ້ຄວາມອາຍ

Verse 4

इति संचितयन्नंव हृदयेन विदूयता / स्वपुरं प्रतिचक्राम सबलः सानुगस्ततः

ເມື່ອຄິດຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ຫົວໃຈຂອງເຂົາຮາວຖືກເຜົາ; ແລ້ວເຂົາກໍກັບໄປຫາເມືອງຂອງຕົນ ພ້ອມກອງທັບແລະຜູ້ຕິດຕາມ

Verse 5

पुरीं प्रतिगते राज्ञि तस्मिन्सपरिवारके / आश्रमात्सहसा राजन्विनिश्चक्राम रेणुका

ເມື່ອກະສັດກັບເມືອງພ້ອມຄອບຄົວ ໂອ ພະຣາຊາ ເຣນຸກາໄດ້ອອກຈາກອາສຣົມຢ່າງກະທັນຫັນ।

Verse 6

अथ सक्षतसर्वाङ्गं रुधिरेण परिप्लुतम् / निश्चेष्टं परितं भूमौ ददर्श पतिमात्मनः

ແລ້ວນາງໄດ້ເຫັນສາມີຂອງນາງ—ທົ່ວກາຍມີບາດແຜ ຊຸ່ມໂລຫິດ ນອນນິ່ງຢູ່ເທິງພື້ນດິນ।

Verse 7

ततः सा विहतं मत्वा भर्त्तारं गतचेतनम् / अन्वाहतेवाशनिना मूर्छितान्यपतद्भुवि

ຕໍ່ມານາງເຫັນວ່າສາມີໝົດສະຕິ ແລະຖືກສັງຫານ ດັ່ງຖືກຟ້າຜ່າ ນາງກໍສະລົບລົງກັບພື້ນດິນ।

Verse 8

चिरादिव पुनर्भूमेरुत्थायातीव दुःखिता / पतित्वोत्थाय सा भूयः सुस्वरं प्ररुरोद ह

ຜ່ານໄປດົນນານ ນາງລຸກຂຶ້ນຈາກພື້ນດິນດ້ວຍຄວາມໂສກຢ່າງຫນັກ; ລົ້ມແລ້ວລຸກອີກ ນາງກໍຮ້ອງໄຫ້ອີກຄັ້ງດ້ວຍສຽງອ່ອນຫວານປົນເສົ້າ।

Verse 9

विललाप च सात्यर्थं धरणीधूलिधूसरा / अश्रुपूर्ममुखी दीना पतिता शोकसागरे

ນາງເປື້ອນຝຸ່ນດິນ ໃບໜ້າເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ ອ່ອນແອດັ່ງຕົກໃນທະເລແຫ່ງຄວາມໂສກ ແລະຄ່ຳຄວນຢ່າງຫນັກ।

Verse 10

हा नाथ पिय धर्मज्ञ दाक्षिण्यामृतसागर / हा धिगत्यन्तशान्त त्वं नैव काङ्क्षेत चेदृशम्

ໂອ້ ນາຖາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຜູ້ຮູ້ທຳ ທ່ານແມ່ນມະຫາສະມຸດແຫ່ງອະມຣິຕະແຫ່ງຄວາມເມດຕາ; ອັບອາຍ! ທ່ານສະຫງົບຢ່າງຍິ່ງ ແຕ່ຈະປາດຖະນາທຸກຂ໌ແບບນີ້ບໍ?

Verse 11

आश्रमादभिनिष्क्रान्तः सहसा व्यसानर्णवे / क्षिप्त्वानाथामगाधे मां क्व च यातो ऽसि मानद

ທ່ານອອກຈາກອາສຣົມຢ່າງກະທັນຫັນ ແລ້ວຕົກສູ່ສະມຸດແຫ່ງວິບັດ; ໂຍນຂ້າຜູ້ໄຮ້ທີ່ພຶ່ງລົງໃນອະກາດອັນລຶກນີ້ ໂອ້ ຜູ້ໃຫ້ກຽດ ທ່ານໄປໃສ?

Verse 12

सतां साप्तपदे मैत्रे मुषिताहं त्वया सह / यासि यत्र त्वमेकाकी तत्र मां नेतुमर्हसि

ມິດຕະພາບທີ່ໝັ້ນຄົງດ້ວຍ ‘ເຈັດກ້າວ’ ຂອງສັດບຸລຸດ ດັ່ງຖືກຊິງໄປຈາກຂ້າພ້ອມກັບທ່ານ; ທ່ານໄປທີ່ໃດຄົນດຽວ ທີ່ນັ້ນຄວນນຳຂ້າໄປດ້ວຍ

Verse 13

दृष्ट्वा त्वामीदृशावस्थमचिराद्धृदयं मम / न दीर्यते महाभाग कठिनाः खलु योषितः

ເຫັນທ່ານຢູ່ໃນສະພາບແບບນີ້ ແຕ່ຫົວໃຈຂ້າກໍບໍ່ແຕກສະລາຍໃນທັນທີ ໂອ້ ຜູ້ມີພາກຍິ່ງ! ແທ້ຈິງແລ້ວ ສະຕຣີຊ່າງແຂງກ້າ

Verse 14

इत्येवं विलपन्ती सा रुदती च मुहुर्मुहुः / चुक्रोश रामरामेति भृशं दुःखपरिप्लुता

ນາງຄຳຄວນຢ່າງນັ້ນ ແລະຮ້ອງໄຫ້ຊ້ຳໆ; ຈົມຢູ່ໃນທຸກຂ໌ຢ່າງໜັກ ນາງຮ້ອງດັງວ່າ “ຣາມ! ຣາມ!”

Verse 15

तावद्रामो ऽपि स वनात्समिद्भारसमन्वितः / अकृतव्रणसंयुक्तः स्वाश्रमाय न्यवर्त्तत

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຣາມກໍກັບຈາກປ່າ ພ້ອມຫາບໄມ້ສະມິທາ ໂດຍບໍ່ມີບາດແຜ ໄປຫາອາສຣົມຂອງຕົນ

Verse 16

अपश्यद्भयशंसीनि निमित्तानि बहूनि सः / पश्यन्नुद्विग्नहृदयस्तूर्णं प्रापाश्रमं विभुः

ລາວເຫັນນິມິດຫຼາຍຢ່າງທີ່ບອກເຖິງພະຍຸພັຍ; ໃຈກະວົນກະວາຍ ແລະພຣະອົງກໍໄປຮອດອາສຣົມຢ່າງໄວ

Verse 17

तमायान्तमभिप्रेक्ष्य रुदती सा भृशातुरा / नविभूतेव शोकेन प्रारुदद्रेणुका पुनः

ເມື່ອເຫັນລາວກຳລັງມາ ນາງກໍຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງທຸກທົນ; ດ້ວຍໂສກເສົ້າດັ່ງຄົນເສຍສະຕິ ເຣນຸກາກໍຄຳຄວນອີກຄັ້ງ

Verse 18

रामस्य पुरतो राजन्भर्तृव्यसनपीडिता / उभाभ्यामपि हस्ताभ्यामुदरं समताडयत्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຕໍ່ໜ້າພຣະຣາມ ນາງຜູ້ຖືກຄວາມວິບັດຂອງສາມີບີບຄັ້ນ ໄດ້ໃຊ້ມືທັງສອງຕີທ້ອງຂອງນາງ

Verse 19

मार्गे विदितवृत्तान्तः सम्यग्रामो ऽपि मातरम् / कुररीमिव शोकार्त्ता दृष्ट्वा दुःखमुपेयिवान्

ແມ່ນແຕ່ຮູ້ເລື່ອງທັງໝົດຕາມທາງແລ້ວ ພຣະຣາມເຫັນແມ່ຂອງຕົນໂສກາດດຸດນົກກຸຣະຣີ ແລະພຣະອົງກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມທຸກເຊັ່ນກັນ

Verse 20

धैर्यमारोप्य मेधावी दुःशशोकपरिप्लुतः / नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां तस्थौ भूमावर्धोमुखः

ເຂົາຜູ້ມີປັນຍາຝືນຍົກຄວາມອົດທົນໄວ້ ແຕ່ກໍຖືກຄວາມໂສກອັນໜັກທ່ວມທັບ. ດ້ວຍຕາເຕັມນ້ຳຕາ ເຂົາຢືນກົ້ມໜ້າສູ່ດິນ.

Verse 21

तं तथागतमालोक्य रामं प्राहाकृतव्रणः / किमिदं भृगुशार्दूल नैतत्वय्युपपाद्यते

ເມື່ອເຫັນຣາມາມາແບບນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໃຈບາດເຈັບກ່າວວ່າ “ໂອ ຜູ້ດຸດັ່ງເສືອແຫ່ງວົງສ໌ພຣຶກຸ! ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ບໍ່ຄວນແກ່ທ່ານ”

Verse 22

न त्वादृशा महाभाग भृशं शोचन्ति कुत्रचित् / धृतिमन्तो महान्तस्तु दुःखं कुर्वति न व्यये

ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ! ຄົນເຊັ່ນທ່ານບໍ່ໂສກເກີນຄວນບໍ່ວ່າຢູ່ໃສ. ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ມີຄວາມໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຍອມໃຫ້ຄວາມທຸກເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມເສື່ອມສິ້ນ.

Verse 23

शोकः सर्वेन्द्रियाणां हि परिशोषप्रदायकः / त्यज शोकं महाबाहो न तत्पात्रं भवदृशाः

ຄວາມໂສກເຮັດໃຫ້ອິນທຣີທັງປວງເຫືອດແຫ້ງ. ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົ່ງລະຄວາມໂສກ; ຜູ້ເຊັ່ນທ່ານບໍ່ຄວນເປັນພາຊະນະຂອງມັນ.

Verse 24

एहिकामुष्मिकार्थानां नूनमेकान्तरोधकः / शोकस्तस्यावकाशं त्वं कथं त्दृदि नियच्छसि

ຄວາມໂສກນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນອຸປະສັກຢ່າງສິ້ນເຊີງຕໍ່ປະໂຫຍດໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ. ແລ້ວທ່ານຈະໃຫ້ມັນມີທີ່ທາງໃນໃຈຢ່າງໝັ້ນຄົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 25

तत्त्वं धैर्यधनो भूत्वा परिसांत्वय मातरम् / रुदतीं बत वैधव्यशं कापहतचेतनाम्

ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງຖືເອົາຄວາມອົດທົນເປັນຊັບສົມບັດ ແລະ ປອບໃຈແມ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງຮ້ອງໄຫ້, ຜູ້ທີ່ເສຍສະຕິຍ້ອນຄວາມໂສກເສົ້າຈາກການເປັນແມ່ໝ້າຍ.

Verse 26

नैवागमनमस्तीह व्यतिक्रान्तस्य वस्तुनः / तस्मादतीतमखिलं त्यक्त्वा कृत्यं विचिन्तय

ສິ່ງທີ່ຜ່ານໄປແລ້ວໃນໂລກນີ້ ຍ່ອມບໍ່ຫວນກັບຄືນມາ. ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງປະຖິ້ມອະດີດທັງໝົດ ແລະ ຄິດເຖິງໜ້າທີ່ ທີ່ຕ້ອງເຮັດ.

Verse 27

इत्येवं सांत्वमानश्च तेन दुःशसमन्वितः / रामः संस्तंभयामास शनैरात्मानमात्मना

ເມື່ອໄດ້ຮັບການປອບໃຈເຊັ່ນນັ້ນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າທີ່ທົນທານໄດ້ຍາກ, ພະຣາມກໍຄ່ອຍໆ ຕັ້ງສະຕິດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 28

दुःखशोकपरीता हि रेणुका त्वरुदन्मुहः / त्रिःसप्तकृत्वो हस्ताभ्यामुदरं समताडयत्

ນາງ ເຣນຸກາ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກໂສກ ໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ; ນາງໄດ້ໃຊ້ມືທັງສອງທຸບທ້ອງຂອງຕົນເອງເຖິງ ຊາວເອັດ ຄັ້ງ.

Verse 29

तावत्तदन्तिकं रामः समभ्येत्याश्रुलोचनः / रुदतीमलमंबेति सांत्वयामास मातरम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພະຣາມ ຜູ້ທີ່ມີນ້ຳຕານອງໜ້າ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະ ປອບໃຈແມ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ວ່າ 'ພໍເຖີດ ແມ່'.

Verse 30

उवाचापनयन्दुःखाद्भर्तृशोकपरायणाम् / त्रिःसप्तकृत्वो यदिदं त्वया वक्षः समाहतम्

ພຣະອົງໄດ້ກ່າວເພື່ອບັນເທົາຄວາມໂສກເສົ້າຂອງແມ່ຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນຄວາມທຸກຈາກການສູນເສຍຜົວວ່າ: 'ໃນເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຕີເອິກຂອງຕົນເອງເຖິງຊາວເອັດຄັ້ງ...'

Verse 31

तावतसंख्यमहं तस्मात्क्षत्त्रजारमशेषतः / हनिष्ये भुवि सर्वत्र सत्यमेतद्ब्रविमि ते

'...ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳລາຍເຊື້ອສາຍກະສັດເທິງໂລກນີ້ໃຫ້ໝົດສິ້ນຕາມຈຳນວນຄັ້ງເຫຼົ່ານັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວຄວາມຈິງນີ້ແກ່ເຈົ້າ.'

Verse 32

तस्मात्त्वं शोकमुत्सृज्य धैर्यमातिष्ट सांप्रतम् / नास्त्येव नूनमायातमतिक्रान्तस्य वस्तुनः

'ດັ່ງນັ້ນ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຈົ່ງປະຖິ້ມຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມເຂັ້ມແຂງເຖີດ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ສິ່ງທີ່ຜ່ານໄປແລ້ວຍ່ອມບໍ່ມີວັນຫວນກັບຄືນມາ.'

Verse 33

इत्युक्ता रेणुका तेन भृशं दुःखान्वितापि सा / कृच्छ्राद्धैर्यं समालंब्य तथेति प्रत्यभाषत

ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ, ນາງ ເຣນຸກາ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຄວາມທຸກໂສກຢ່າງຍິ່ງ, ກໍໄດ້ຮວບຮວມຄວາມເຂັ້ມແຂງດ້ວຍຄວາມຍາກລຳບາກ ແລະ ຕອບກັບໄປວ່າ 'ຂໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນເຖີດ'.

Verse 34

ततो रामो महाबाहुः पितुः सह सहोदरैः / अग्नौ सत्कर्त्तुमारेभे देहं राजन्यथविधि

ຂ້າແດ່ພະຣາຊາ! ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຣາມະ ຜູ້ມີແຂນອັນຊົງພະລັງ ພ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າອ້າຍນ້ອງ ໄດ້ເລີ່ມປະກອບພິທີຊາປະນະກິດສົບຂອງບິດາໃນກອງໄຟຕາມຮີດຄອງປະເພນີ.

Verse 35

भर्तृशोकपरिताङ्गी रेणुकापि दृढव्रता / पुत्रान्सर्वान्समाहूय त्विदं वचनमब्रवीत्

ເຣນຸກາ ຜູ້ມີພຣະວຣະຕະແນ່ນອນ ຖືກຄວາມໂສກເພາະຜົວຄອບງຳ ໄດ້ເອີ້ນລູກຊາຍທັງໝົດມາ ແລ້ວກ່າວຄຳນີ້

Verse 36

रेणुकोवाच / अहं व-पितरं पुत्राः स्वर्गतं पुण्यशीलिनम् / अनुगन्तुमिहेच्छामि तन्मे ऽनुज्ञातुमर्हथ

ເຣນຸກາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກໆ, ພໍ່ຜູ້ມີບຸນສິນຂອງເຈົ້າໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນແລ້ວ; ຂ້າປາຖະໜາຈະຕາມທ່ານ ຂໍໃຫ້ອະນຸຍາດແກ່ຂ້າ”

Verse 37

असह्यदुःशं वैधव्यं सहमाना कथं पुनः / भर्त्रा विरहिता तेन प्रवर्त्तिष्ये विनिन्दिता

ເມື່ອຕ້ອງທົນຄວາມເຈັບປວດອັນຫນັກໜ່ວງຂອງການເປັນແມ່ໝ້າ ຂ້າຈະຢູ່ຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອພົວພັນຂາດຈາກຜົວ ຂ້າຈະດຳລົງຢູ່ຢ່າງຖືກຕຳນິໄດ້ແນວໃດ

Verse 38

तस्मादनुगमिष्यामि भर्त्तारं दयितं मम / यथा तेन प्रवर्त्तिष्ये परत्रापि सहानिशम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະຕາມຜົວຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ ເພື່ອໃນໂລກໜ້າດ້ວຍ ຂ້າຈະໄດ້ຢູ່ກັບທ່ານທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ

Verse 39

ज्वलन्तमिममेवाग्निं संप्रविश्य चिरादिव / भर्तुर्मम भविष्यामि पितृलोकप्रियातिथिः

ເມື່ອຂ້າເຂົ້າໄປໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນນີ້ ດັ່ງຄືກັບກັບມາຫຼັງເວລາອັນຍາວນານ ຂ້າຈະເປັນແຂກອັນເປັນທີ່ຮັກໃນໂລກບັນພະບຸລຸດ ເພື່ອຜົວຂອງຂ້າ

Verse 40

अनुवादमृते पुत्रा भवद्भिस्तत्र कर्मणि / प्रतिभूय न वक्तव्यं यदि मत्प्रियमिच्छथ

ໂອ ລູກໆ, ໃນກິດນັ້ນ ຢ່າເຂົ້າໄປເປັນຜູ້ຄ້ຳປະກັນແລ້ວເວົ້າໂດຍບໍ່ມີອະນຸຍາດ; ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາໃຫ້ຂ້າພໍໃຈ.

Verse 41

इत्येवमुक्त्वा वचनं रेणुका दृढनिश्चया / अग्निं प्रविश्य भर्त्तारमनुगन्तुं मनोदधे

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເຣນຸກາຜູ້ມີຈິດໃຈໝັ້ນຄົງ ກໍຕັ້ງໃຈເຂົ້າໄປໃນໄຟເພື່ອຕາມສາມີຂອງນາງ.

Verse 42

एतस्मिन्नेव काले तु रेणुकां तनयैः सह / समाभाष्यातिगंभीरा वागुवाचाशरीरीणी

ໃນເວລານັ້ນເອງ ມີສຽງອັນເລິກຊຶ້ງຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ບໍ່ມີຮ່າງກາຍ ໄດ້ເອີ້ນເຣນຸກາພ້ອມລູກຊາຍຂອງນາງ.

Verse 43

हे रेणुके स्वतनयैर्गिरं मे ऽवहिता शृणु / मा कार्षीः साहसं भद्रे प्रवक्ष्यामि प्रियं तव

ໂອ ເຣນຸກາ, ຈົ່ງຟັງຄໍາຂອງຂ້າດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ ພ້ອມກັບລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ. ແມ່ຜູ້ດີ, ຢ່າເຮັດຄວາມຫານກ້ານັ້ນ; ຂ້າຈະກ່າວຄໍາອັນເປັນທີ່ຮັກແລະເປັນມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ.

Verse 44

साहसो नैव कर्त्तव्यः केनाप्यात्महितैषिणा / न मर्त्तव्यन्त्वया सर्वो जीवन्भद्राणि पश्यति

ຜູ້ໃດທີ່ປາດຖະນາປະໂຫຍດແກ່ຕົນ ບໍ່ຄວນເຮັດຄວາມຫານກ້າແບບນີ້. ເຈົ້າບໍ່ຄວນຕາຍ; ຜູ້ມີຊີວິດເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເຫັນມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 45

तस्माद्धैर्यधना भूत्वा भव त्वं कालकाङ्क्षिणी / निमित्तमन्तरीकृत्य किञ्चिदेव शुचिस्मिते

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມອົດທົນເປັນຊັບສົມບັດຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ຄອຍເວລາ ຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດ; ວາງນິມິດເປັນຕົວກາງ ແລ້ວຄອຍອີກໜ້ອຍເທົ່ານັ້ນ.

Verse 46

अचिरेणैव भर्त्ता ते भविष्यति सचेतनः / उत्पन्नजीवितेन त्वं कामं प्राप्स्यसि शोभने / भवित्री चिररात्राय बहुकल्याण भाजनम्

ໂອ ຜູ້ງາມ, ບໍ່ດົນນັກ ສາມີຂອງເຈົ້າຈະກັບມາມີສະຕິ; ເມື່ອຊີວິດຟື້ນຄືນ ເຈົ້າຈະໄດ້ສົມປາຖະໜາ, ແລະຈົນສິ້ນຄືນອັນຍາວ ເຈົ້າຈະເປັນພາຊະນະແຫ່ງມົງຄຸນຫຼາຍປະການ.

Verse 47

वसिष्ठ उवाच इति तद्वचनं श्रुत्वा धृतिमालंब्य रेणुका / तद्वाक्यगौरवाद्धर्षमवापुस्तनयाश्च ते

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອເຣນຸກາໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ນາງກໍຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມອົດທົນ; ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມສົງ່າງາມແຫ່ງວາຈານັ້ນ ບຸດຂອງນາງກໍໄດ້ຮັບຄວາມຍິນດີດ້ວຍ.

Verse 48

ततोनीत्वा पितुर्देहमाश्रमाभ्यन्तरं मुनेः / शाययित्वा निवाते तु परितः समुपाविशन्

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົານຳຮ່າງຂອງບິດາເຂົ້າໄປໃນອາສຣົມຂອງມຸນີ; ຈັດໃຫ້ນອນໃນບ່ອນສະງົບບໍ່ມີລົມ ແລ້ວນັ່ງລ້ອມຢູ່ຮອບໆ.

Verse 49

तेषां तत्रोपविष्टानामप्रहृष्टात्मचेतसाम् / निमत्तानि शुभान्यासन्ननेकानि महान्ति च

ເມື່ອພວກເຂົານັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃຈແລະຈິດຍັງບໍ່ຊື່ນບານ; ແຕ່ນິມິດມົງຄຸນຫຼາຍປະການ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 50

तेन ते किञ्चिदाश्वस्तचेतसो मुनिपुङ्गवाः / निषेदुः सहिता मात्रा काङ्क्षन्तो जीवितं पितुः

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດຈຶ່ງສະຫງົບໃຈລົງເລັກນ້ອຍ. ພ້ອມກັບແມ່ ພວກເຂົານັ່ງລົງ ປາຖະໜາໃຫ້ພໍ່ຍັງມີຊີວິດ

Verse 51

एतस्मिन्नन्तरे राजन्भृगुवंशधरो मुनिः / विधेर्बलेन मतिमांस्तत्रागच्छद्यदृच्छया

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ ມຸນີຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ສືບສາຍວົງສ໌ພຣຶກຸ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນໂດຍບັງເອີນ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງພຣະພິທີກຳ

Verse 52

अथर्वणां विधिः सा क्षाद्वेदवेदाङ्गपारगः / सर्वशास्त्रार्थवित्प्राज्ञः सकलासुरवन्दितः

ທ່ານແມ່ນ “ວິທິ” ແຫ່ງພວກອະຖັຣວະນ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນເວທະ ແລະ ເວທາງຄະ ຮູ້ອັດຖະໝາຍແຫ່ງຊາສະຕຣະທັງປວງ ເປັນບັນດິດຜູ້ປັນຍາ ແລະໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຈາກອະສູຣທັງຫມົດ

Verse 53

मृतसंजीविनीं विद्यां यो वेद मुनिदुर्लभाम् / यथाहतान्मृतान्देवैरुत्थापयति दानवान्

ຜູ້ໃດຮູ້ວິທະຍາ ‘ມຣິຕະສັນຊີວິນີ’ ອັນຫາຍາກແມ່ນແຕ່ສຳລັບມຸນີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊຸບຊີວິດດານະວະທີ່ຖືກເທວະສັງຫານໃຫ້ຟື້ນຄືນໄດ້ດັ່ງເດີມ

Verse 54

शास्त्रमोशनसं येन राज्ञां राज्यफलप्रदम् / प्रणीतमनुजीवन्ति सर्वे ऽद्यापीह पार्थिवाः

ໂດຍທ່ານນັ້ນໄດ້ຮຽບຮຽງ ‘ຊາສະຕຣະໂມຊະນະ’ ອັນໃຫ້ຜົນແຫ່ງລາຊະອານາຈັກແກ່ພະຣາຊາ; ຈົນທຸກມື້ນີ້ ບັນດາກະສັດໃນໂລກນີ້ຍັງດຳເນີນຕາມນັ້ນ

Verse 55

स तदाश्रममासाद्य प्रविष्टो ऽन्तर्महामुनिः / ददर्श तदवस्थांस्तान्सर्वान्दुःखपरिप्लुतान्

ມະຫາມຸນີໄປຮອດອາສຣົມນັ້ນ ແລ້ວເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ ເຫັນທຸກຄົນຖືກຄວາມທຸກທ້ວມທັບ

Verse 56

अथ ते तु भृगुं दृष्ट्वा वंशम्य पितरं मुदा / उत्थायास्मै ददुश्चापि सत्कृत्य परमासनम्

ແລ້ວພວກເຂົາເຫັນພຣຶກຸ ຜູ້ເປັນບັນພະບຸລຸດແຫ່ງວົງສາ ກໍລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຖວາຍອາສນະອັນສູງສຸດ

Verse 57

स चाशीर्भिस्तु तान्सर्वानभिनन्द्य महामुनिः / पप्रच्छ किमिदं वृत्तं तत्सर्वं ते न्यवेदयन्

ມະຫາມຸນີໃຫ້ພອນແລະຕ້ອນຮັບທຸກຄົນ ແລ້ວຖາມວ່າ “ເກີດເລື່ອງອັນໃດ?” ພວກເຂົາຈຶ່ງກາບທູນເລົ່າທັງໝົດ

Verse 58

तच्छ्रुत्वा स भृगुः शीघ्रं जलमादाय मन्त्रवित् / संजीविन्या विनया तं सिषेच प्रोच्चरन्निदम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ພຣຶກຸຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາໄດ້ຮີບນໍານ້ໍາມາ ແລ້ວປະພົມດ້ວຍວິທະຍາສັນຊີວິນີ ພ້ອມກັບເວົ້າຖ້ອຍຄໍານີ້

Verse 59

यज्ञस्य तपसो वीय ममापि शुभमस्ति चेत् / तेनासौ जीवताच्छीघ्रं प्रसुप्त इवचोत्थितः

ຖ້າພະລັງແຫ່ງຍັຍນະແລະຕະປະ ແລະບຸນອັນມົງຄຸນຂອງຂ້ອຍມີຢູ່ແທ້ ດ້ວຍອານຸພາບນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຂົາຟື້ນຄືນຊີວິດໂດຍໄວ ດັ່ງຄົນຕື່ນຈາກນິທຣາ

Verse 60

एवमुक्ते शुभे वाक्ये भृगुणा साधुकारिणा / समुत्तस्थावथार्चीकः साक्षाद्ग्ररुरिवापरः

ເມື່ອພຣຶກຸມຸນີໄດ້ກ່າວວາຈາມົງຄຸນອັນສັນລະເສີນຄຸນຄວາມດີ ອາຣຈີກະກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ດັ່ງກຣຸດອີກອົງປາກົດຕໍ່ໜ້າ

Verse 61

दृष्ट्वा तत्र स्थितं वन्द्यं भृगुं स्वस्य पितामहम् / ननाम भक्त्या नृपते कृताञ्जलिरुवाच ह

ເມື່ອເຫັນພຣຶກຸ ຜູ້ຄວນການນົບນ້ອມ ອັນເປັນປິຕາມະຫະຂອງຕົນ ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວກໍກົ້ມກາບດ້ວຍສັດທາ ແລະປະນົມມືກ່າວວ່າ (ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ)

Verse 62

जमदग्निरुवाच धन्यो ऽहं कृतकृत्यो ऽहं सफलं जीवितं च मे

ຊະມະດັກນີກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນ, ກິດທີ່ຄວນເຮັດກໍສຳເລັດແລ້ວ; ຊີວິດຂ້າພະເຈົ້າກໍສຳເລັດຜົນ”

Verse 63

यत्पश्ये चरणौ ते ऽद्य सुरासुरनमस्कृतौ / भगवन्किं करोम्यद्य शुश्रूषां तव मानद

ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະບາດຂອງທ່ານ ທີ່ເທວະແລະອະສຸຣະກໍນົບນ້ອມ. ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ? ໂອ້ຜູ້ປະທານເກຍດ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຮັບໃຊ້ທ່ານ

Verse 64

पुनीह्यात्मकुलं स्वस्य चरणांबुकणैर्विभो / इत्युक्त्वा सहसाऽनीतं रामेणार्ध्यं मुदान्वितः

ໂອ້ ວິພຸ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຊຳລະຕະກູນຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍລະອອງນ້ຳຈາກພຣະບາດຂອງທ່ານ. ເມື່ອກ່າວແລ້ວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ລາວກໍຖວາຍອັຣຄະຍະທີ່ພຣະຣາມນຳມາທັນທີ

Verse 65

प्रददौ पादयोस्तस्य भक्त्यान मितकन्धरः / तज्जलं शिरसाधत्त सकुटुंबो महामनाः

ມິຕະກັນທະຣະ ດ້ວຍສັດທາ ໄດ້ນໍານ້ໍາລ້າງພຣະບາດຖວາຍແດ່ພຣະບາດທັງສອງ. ຜູ້ໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນພ້ອມຄອບຄົວ ຮັບນ້ໍານັ້ນໄວ້ເທິງສີສະ.

Verse 66

अथ सत्कृत्य स भृगुं पप्रच्छ विनयान्वितः / भगवन् किं कृतं तेन राज्ञा दुष्टेन पातकम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ສັກກາລະພຣະຣິສີພຣຶກຸ ແລ້ວຖາມດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມວ່າ “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ກະສັດຊົ່ວນັ້ນໄດ້ເຮັດບາບອັນໃດ?”

Verse 67

यस्यातिथ्यं हि कृतवानहं सम्यग्विधानतः / साधुबुद्ध्यास दुष्टात्मा किं चकार महामते

ຜູ້ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຕ້ອນຮັບເປັນແຂກດ້ວຍພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ໂດຍເຫັນວ່າເປັນຄົນດີ—ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ—ຈິດຊົ່ວນັ້ນໄດ້ເຮັດຫຍັງ?

Verse 68

वसिष्ठ उवाच एवं स पृष्टो मतिमान्भृगुः सर्वविदीश्वरः / चिरं ध्यात्वा समालोच्य कारणं प्राह भूपते

ວະສິດຖະເວົ້າວ່າ— ເມື່ອຖືກຖາມແບບນັ້ນ ພຣຶກຸຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ຮູ້ທົ່ວແລະເປັນໃຫຍ່ໃນຍານ ໄດ້ນັ່ງພິຈາລະນາຢູ່ດົນ ແລ້ວກ່າວເຫດຜົນແດ່ພຣະຣາຊາ.

Verse 69

भृगुरुवाच शृणु तात महाभाग बीजमस्य हि कर्मणः / यश्च वै कृतवान्पापं सर्वज्ञस्य तवानघ

ພຣຶກຸກ່າວວ່າ— “ຟັງເຖີດ ລູກເອີຍຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ນີ້ແມ່ນເມັດແຫ່ງກຳນີ້. ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຜູ້ໃດໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ເຈົ້າ ຜູ້ຮູ້ທົ່ວ.”

Verse 70

शप्तः पुरा वसिष्ठेन नाशार्थं स महीपतिः / द्विजापराधतो मूढ वीर्यं ते विनशिष्यते

ກະສັດອົງນັ້ນຖືກພຣະວະສິດຖະສາບແຊ່ງມາກ່ອນແລ້ວເພື່ອຄວາມພິນາດວ່າ: 'ໂອ ຄົນໂງ່, ຍ້ອນການລ່ວງເກີນຕໍ່ພຣາມ, ພະລັງອຳນາດຂອງເຈົ້າຈະສູນສິ້ນໄປ'.

Verse 71

तत्कथं वचनं तस्य भविष्यत्यन्यथा मुनेः / अयं रामो महावीर्यं प्रसह्यनृपपुङ्गवम्

ດັ່ງນັ້ນ ຄຳເວົ້າຂອງພຣະມຸນີຈະຜິດພາດໄປໄດ້ແນວໃດ? ພຣະຣາມຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ຈະເຂົ້າໂຈມຕີຈອມກະສັດ...

Verse 72

हनिष्यति महाबाहो प्रतिज्ञां कृतवान्पुरा / यस्मादुरः प्रतिहतं त्वया मातर्ममाग्रतः

...ຈະສັງຫານເຂົາ ໂອ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່. ເຂົາໄດ້ຕັ້ງສັດປະຕິຍານໄວ້ແຕ່ປາງກ່ອນວ່າ 'ໂອ ມານດາ ເພາະເຫດທີ່ທ່ານຕີເອິກຕໍ່ໜ້າເຮົາ...'

Verse 73

एकविंशतिवारं हि भृशं दुःखपरीतया / त्रिः सप्तकृत्वो निःक्षत्रां करिष्ये पृथिवीमिमाम्

...ເຖິງຊາວເອັດຄັ້ງ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງຍິ່ງ. ເຮົາຈະກະທຳແຜ່ນດິນນີ້ໃຫ້ປາສະຈາກກະສັດເຖິງຊາວເອັດຄັ້ງ'.

Verse 74

अतो ऽयं वार्यमाणो ऽपि त्वाया पित्रा निरन्तरम् / भाविनोर्ऽथस्य च बलात्करिष्यत्येव मानद

ດັ່ງນັ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຖືກທ່ານແລະບິດາຫ້າມປາມຢູ່ສະເໝີ ແຕ່ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາກຳ ເຂົາຈະກະທຳສິ່ງນັ້ນຢ່າງແນ່ນອນ ໂອ ຜູ້ໃຫ້ກຽດ.

Verse 75

स तु राजा महाभागो वृद्धानां पर्युपासिता / दत्तात्रेयाद्धरेरंशाल्लब्धबोधो महामतिः

ພະຣາຊາຜູ້ມີບຸນຍິ່ງນັ້ນ ບໍລິການແລະນະມັດສະການຜູ້ເຖົ້າແກ່ເປັນນິດ. ໂດຍພຣະທັດຕາເຕຣຍະ ອົງເປັນອະງສ໌ແຫ່ງພຣະຫຣິ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບປັນຍາ ແລະເປັນມະຫາມະຕິ.

Verse 76

साक्षाद्भक्तो महात्मा च तद्वधे पातकं भवेत् / एवमुक्त्वा महाराज स भृगुर्ब्रह्मणः सुतः / यथागतं ययौ विद्वान्भविष्यत्कालपर्ययात्

ທ່ານເປັນພະພັກຕະແທ້ ແລະເປັນມະຫາອາດມາ; ການຂ້າທ່ານຈະເປັນບາບ. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ້ ມະຫາຣາຊາ ຣິສີພຣຶກຸ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣົມ ຜູ້ຮູ້ການຜັນແປແຫ່ງການໃນອະນາຄົດ ກໍກັບໄປດັ່ງທີ່ມາ.