Prashna 1

Verse 1.1

सुकेशा च भारद्वाजः शैब्यश्च सत्यकामः सौर्यायणी च गार्ग्यः कौसल्यश्चाश्वलायनो भार्गवो वैदर्भिः कबन्धी कात्यायनस्ते हैते ब्रह्मपरा ब्रह्मनिष्ठाः परं ब्रह्मान्वेषमाणा एष ह वै तत्सर्वं वक्ष्यतीति ते ह समि...

ಭರದ್ವಾಜನ ಮಗ ಸುಕೇಶ, ಮತ್ತು ಶಿಬಿಯ ಮಗ ಸತ್ಯಕಾಮ, ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯವಂಶೀಯ ಗಾರ್ಗ್ಯ, ಮತ್ತು ಅಶ್ವಲನ ಮಗ ಕೌಸಲ್ಯ, ಮತ್ತು ವಿದರ್ಭದೇಶದ ಭಾರ್ಗವ, ಮತ್ತು ಕಾತ್ಯನ ಮಗ ಕಬಂಧೀ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮನೆಡೆಗೆ ಭಕ್ತಿಯುಳವರು, ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರು, ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಮಿಧೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಭಗವಂತ ಪಿಪ್ಪಲಾದರ ಬಳಿ ಸಮೀಪಿಸಿದರು, ಯೋಚಿಸಿದರು—'ಆತನೇ ಖಂಡಿತ ನಮಗೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಹೇಳುವನು.'

Verse 1.2

तन् ह स ऋषिरुवच भूय एव तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया संवत्सरं संवत्स्यथ यथाकामं प्रश्नान् पृच्छत यदि विज्ञास्यामः सर्वं ह वो वक्ष्याम इति ॥२॥

ಆಗ ಆ ಋಷಿಯು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—'ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಷ ತಪಃ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿರಿ. ನೀವು ಬಯಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ನಾನು ತಿಳಿದರೆ ನಿಮಗೆಲ್ಲವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು.'

Verse 1.3

अथ कबन्धी कात्यायन उपेत्य पप्रच्छ । भगवन् कुतो ह वा इमाः प्रजाः प्रजायन्त इति ॥३॥

ಆಗ ಕಬಂಧೀ ಕಾತ್ಯಾಯನ ಸಮೀಪಿಸಿ ಕೇಳಿದನು—'ಹೇ ಭಗವಂತ, ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ?'

Verse 1.4

तस्मै स होवाच प्रजाकामो वै प्रजापतिः स तपोऽतप्यत स तपस्तप्त्वा स मिथुनमुत्पादयते । रयिं च प्राणं चेत्येतौ मे बहुधा प्रजाः करिष्यत इति ॥४॥

ಅವನಿಗೆ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: ಸಂತಾನಾಕಾಂಕ್ಷಿಯಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಅವನು ಒಂದು ಜೋಡಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು—ರಯಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣ—'ಇವು ನನಗೆ ಬಹುವಿಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವು' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ.

Verse 1.5

आदित्यो ह वै प्राणो रयिरेव चन्द्रमा रयिर्वा एतत् सर्वं यन्मूर्तं चामूर्तं च तस्मान्मूर्तिरेव रयिः ॥५॥

ಆದಿತ್ಯನು ಖಂಡಿತ ಪ್ರಾಣ; ಚಂದ್ರನು ರಯಿ. ಮೂರ್ತ ಮತ್ತು ಅಮೂರ್ತವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ರಯಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂರ್ತಿಯೇ ರಯಿ.

Verse 1.6

अथादित्य उदयन्यत्प्राचीं दिशं प्रविशति तेन प्राच्यान् प्राणान् रश्मिषु सन्निधत्ते । यद्दक्षिणां यत् प्रतीचीं यदुदीचीं यदधो यदूर्ध्वं यदन्तरा दिशो यत् सर्वं प्रकाशयति तेन सर्वान् प्राणान् रश्मिषु सन्नि...

ಈಗ, ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸಿ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅದರಿಂದ ಪೂರ್ವದ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತದೆ. ದಕ್ಷಿಣ, ಪಶ್ಚಿಮ, ಉತ್ತರ, ಕೆಳಗೆ, ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದ ದಿಕ್ಕುಗಳು—ಎಲ್ಲವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 1.7

स एष वैश्वानरो विश्वरूपः प्राणोऽग्निरुदयते । तदेतदृचाऽभ्युक्तम् ॥७॥

ಅವನು, ಈ ವಿಶ್ವರೂಪಿ ವೈಶ್ವಾನರ, ಪ್ರಾಣ, ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಋಗ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 1.8

विश्वरूपं हरिणं जातवेदसं परायणं ज्योतिरेकं तपन्तम् । सहस्ररश्मिः शतधा वर्तमानः प्राणः प्रजानामुदयत्येष सूर्यः ॥८॥

ವಿಶ್ವರೂಪ, ಸುವರ್ಣಮಯ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ಪರಮ ಶರಣ್ಯ, ಏಕ ಜ್ಯೋತಿ, ಸಹಸ್ರ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನೂರು ವಿಧದಿಂದ ವರ್ತಿಸುವ—ಈ ಪ್ರಜೆಗಳ ಪ್ರಾಣ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಈ ಸೂರ್ಯ.

Verse 1.9

संवत्सरो वै प्रजापतिस्तस्यायने दक्षिणं चोत्तरं च । तद्ये ह वै तदिष्टापूर्ते कृतमित्युपासते ते चान्द्रमसमेव लोकमभिजयन्ते । त एव पुनरावर्तन्ते तस्मादेत ऋषयः प्रजाकामा दक्षिणं प्रतिपद्यन्ते । एष ह वै रयि...

ಸಂವತ್ಸರವೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ; ಅದಕ್ಕೆ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಎಂಬ ಎರಡು ಆಯನಗಳಿವೆ. ಯಾರು ಅದನ್ನು ‘ಇಷ್ಟ-ಪೂರ್ತದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಪುಣ್ಯ’ ಎಂದು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಚಂದ್ರಲೋಕವನ್ನಷ್ಟೇ ಜಯಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂತಾನಕಾಮಿಗಳಾದ ಋಷಿಗಳು ದಕ್ಷಿಣಾಯನವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ರಯಿ—ಪಿತೃಯಾಣವೆಂಬ ಪಿತೃಗಳ ಮಾರ್ಗ.

Verse 1.10

अथोत्तरेण तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया विद्ययाऽऽत्मानमन्विष्यादित्यमभिजयन्ते । एतद्वै प्राणानामायतनमेतदमृतमभयमेतत् परायणमेतस्मान्न पुनरावर्तन्त इत्येष निरोधस्तदेष श्लोकः ॥१०॥

ಮುಂದೆ ಉತ್ತರಾಯಣ ಮಾರ್ಗದಿಂದ, ತಪ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಆತ್ಮನನ್ನು ಅರಸಿ ಆದಿತ್ಯನನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಪ್ರಾಣಗಳ ಆಯತನ, ಇದು ಅಮೃತ, ಇದು ಅಭಯ, ಇದು ಪರಮ ಗತಿ. ಇದರಿಂದ ಅವರು ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ—ಇದು ನಿರೋಧ. ಮತ್ತು ಇದು ಶ್ಲೋಕ.

Verse 1.11

पञ्चपादं पितरं द्वादशाकृतिं दिव आहुः परे अर्धे पुरीषिणम् । अथेमे अन्य उ परे विचक्षणं सप्तचक्रे षडर आहुरर्पितमिति ॥११॥

ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಪಿತನಿಗೆ ಐದು ಪಾದಗಳು ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ರೂಪಗಳಿವೆ, ಸ್ವರ್ಗದ ಉಚ್ಚಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ, ಮಳೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾನೆ. ಇತರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಸರ್ವದರ್ಶಿ ನಿಮ್ನಾರ್ಧದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ಏಳು ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಆರು ಆರಗಳ ಚಕ್ರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 1.12

मासो वै प्रजापतिस्तस्य कृष्णपक्ष एव रयिः शुक्लः प्रणस्तस्मादेत ऋषयः शुक्ल इष्टं कुर्वन्तीतर इतरस्मिन् ॥१२॥

ತಿಂಗಳು ಖಂಡಿತ ಪ್ರಜಾಪತಿ. ಅದರ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ ರಯಿ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ ಪ್ರಾಣ. ಆದ್ದರಿಂದ ಋಷಿಗಳು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಇತರರು ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 1.13

अहोरात्रो वै प्रजापतिः। तस्याहरेव प्राणो रात्रिरेव रयिः। प्राणं वा एते प्रस्कन्दन्ति ये दिवा रत्या संयुज्यन्ते। ब्रह्मचर्यमेव तद्यद्रात्रौ रत्या संयुज्यन्ते॥१३॥

ಅಹೋರಾತ್ರಿ ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ. ಅವನಲ್ಲೇ ಹಗಲು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಾಣ, ರಾತ್ರಿ ಸ್ವತಃ ರಯಿ (ಅನ್ನ/ಪದಾರ್ಥ). ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ರತಿಸುಖದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಗಿಸುವವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಚಿಮ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ರತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿಯಮಿತ ಸಂಯಮದಿಂದ ಸಂಯೋಗಿಸುವುದೇ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ (ನಿಯಮಿತ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ).

Verse 1.14

अन्नं वै प्रजापतिः। ततो ह वै तद्रेतः। तस्मादिमाः प्रजाः प्रजायन्त इति॥१४॥

ಅನ್ನವೇ ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ. ಅದರಿಂದಲೇ ಆ ರೇತಃ (ಬೀಜ/ಸೃಜನತತ್ತ್ವ) ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ ಈ ಪ್ರಜைகள் ಜನಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 1.15

तद्ये ह वै तत्प्रजापतिव्रतं चरन्ति ते मिथुनमुत्पादयन्ते। तेषामेवैष ब्रह्मलोको येषां तपो ब्रह्मचर्यं येषु सत्यं प्रतिष्ठितम्॥१५॥

ಯಾರು ಆ ಪ್ರಜಾಪತಿ-ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮಿಥುನ (ಯುಗಲ/ಸಂತತಿ-ಸೃಜನ)ವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೇ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ—ಯಾರಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವಿದೆ, ಹಾಗೂ ಯಾರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವು ದೃಢವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 1.16

तेषामसौ विरजो ब्रह्मलोको न येषु जिह्ममनृतं न माया चेति ॥१६॥

ಅವರಿಗೆ ನಿರ್ಮಲ, ಕಲಂಕರಹಿತ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಯಾರಲ್ಲಿ ವಕ್ರತೆ ಇಲ್ಲ, ಅಸತ್ಯ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಮಾಯೆಯ ಕಾರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ.