Sukta 68

Mantra 1

प्र देवमच्छा मधुमन्त इन्दवोऽसिष्यदन्त गाव आ न धेनवः । बर्हिषदो वचनावन्त ऊधभिः परिस्रुतमुस्रिया निर्णिजं धिरे ॥

ದಿವ್ಯ ಸನ್ನಿಧಿಯ ಕಡೆಗೆ ಮಧುಭರಿತ ಸೋಮಬಿಂದುಗಳು ಧಾವಿಸುತ್ತವೆ—ಹಸುಗಳಂತೆ, ಹಾಲುಕೊಡುವ ಧೇನುಗಳು ಮನೆಗೆ ಓಡುವಂತೆ. ಬರ್ಹಿಷದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾದ, ವಾಕ್ಯಸಂಪನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳು, ತಮ್ಮ ಊಧಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಕ ಕಿರಣಗಳ ಹರಿಯುವ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು—ಅದರ ಶುದ್ಧ ಪ್ರಕಾಶದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು—ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 2

स रोरुवदभि पूर्वा अचिक्रददुपारुहः श्रथयन्त्स्वादते हरिः । तिरः पवित्रं परियन्नुरु ज्रयो नि शर्याणि दधते देव आ वरम् ॥

ಅವನು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ, ಪುರಾತನ ಆಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂಗುತ್ತಾನೆ; ಮೇಲೇರಿದಂತೆ, ಹರಿತ-ತಾಮ್ರವರ್ಣದವನು ಬಂಧನವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಪವಿತ್ರ (ಶೋಧಕ)ವನ್ನು ದಾಟಿ, ವಿಶಾಲ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ದೇವನು ತನ್ನ ವೇಗದ ಚಲನಗಳನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ವರಿತ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

वि यो ममे यम्या संयती मदः साकंवृधा पयसा पिन्वदक्षिता । मही अपारे रजसी विवेविददभिव्रजन्नक्षितं पाज आ ददे ॥

ಯಮ್ಯಾ—ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜೋಡಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಅಳೆಯುವವನು—ಅವನ ಮದ (ಆನಂದೋನ್ಮಾದ) ಒಟ್ಟಿಗೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಪೂರ್ಣತೆಯ ಪಯಸ (ಹಾಲು)ದಿಂದ ಉಬ್ಬಿ, ಅಕ್ಷಿತ (ಅಕ್ಷಯ)ನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅಪಾರ, ಸೀಮಾರಹಿತವಾದ ಎರಡು ರಜಸ್ (ವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳನ್ನು) ಕಂಡುಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ; ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಅಕ್ಷಿತ ಪಾಜ (ಅಚಲ ತೇಜೋಬಲ)ವನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

स मातरा विचरन्वाजयन्नपः प्र मेधिरः स्वधया पिन्वते पदम् । अंशुर्यवेन पिपिशे यतो नृभिः सं जामिभिर्नसते रक्षते शिरः ॥

ಎರಡು ಮಾತೃಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಅಪಃ (ಜಲಗಳನ್ನು) ವೃದ್ಧಿಯ ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಮೇಧಿರ (ಜ್ಞಾನಿ) ಸ್ವಧಾ (ಸ್ವನಿಯಮ/ಸ್ವಭಾವ)ದಿಂದ ಪದ (ಸ್ಥಾನ)ವನ್ನು ತುಂಬಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂಶು (ಕಿರಣ) ಯವ (ಧಾನ್ಯ)ದೊಂದಿಗೆ ಅರೆದು ಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ನಂತರ ನರರು (ಮಾನವರು) ಮತ್ತು ಜಾಮಿಭಿಃ (ಸಗಸಮಾನ ಶಕ್ತಿಗಳು) ಜೊತೆಗೆ ಅವನು ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಶಿರಃ (ಶಿಖರ/ಮಸ್ತಕ)—ಚೇತನ್ಯದ ಶಿಖರ—ವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

सं दक्षेण मनसा जायते कविॠतस्य गर्भो निहितो यमा परः । यूना ह सन्ता प्रथमं वि जज्ञतुर्गुहा हितं जनिम नेममुद्यतम् ॥

ದಕ್ಷ (ವಿವೇಕಶಕ್ತಿ) ಮತ್ತು ಮನಸ್ (ಮನಸ್ಸು)ಗಳಿಂದ ಕವಿ (ದೃಷ್ಟಾ) ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ—ಋತ (ಸತ್ಯ-ವ್ಯವಸ್ಥೆ)ದ ಗರ್ಭ, ಯಮ್ಯಾ (ಯುಗ್ಮ)ಕ್ಕಿಂತ ಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಹಿತ. ಯೌವನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವರು ಮೊದಲಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ; ಗುಹಾ (ಗುಪ್ತಸ್ಥಳ)ದಲ್ಲಿ ಹಿತವಾದ ಆ ಗುಪ್ತ ಜನನ, ತನ್ನ ನಿಯತ ನೇಮ (ಕ್ರಮ/ಪಾಲು)ದ ಕಡೆಗೆ ಊರ್ಧ್ವವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 6

मन्द्रस्य रूपं विविदुर्मनीषिणः श्येनो यदन्धो अभरत्परावतः । तं मर्जयन्त सुवृधं नदीष्वाँ उशन्तमंशुं परियन्तमृग्मियम् ॥

ಮনীಷಿಗಳು ಆನಂದಮಯ (ಮಂದ್ರ) ಸೋಮದ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡರು—ಶ್ಯೇನ (ಗರುಡ/ಗಿಡುಗ) ಪರಾವತದಿಂದ ಸೋಮರಸ (ಅಂಧಃ) ಅನ್ನು ತಂದಾಗ. ಅವನನ್ನು ಅವರು ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮರ್ಜನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಸುವೃದ್ಧ, ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟವಾದ ಅಂಶು, ಸುತ್ತಲೂ ಸಂಚರಿಸುವ, ಋಕ್‌ಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದವನು.

Mantra 7

त्वां मृजन्ति दश योषणः सुतं सोम ऋषिभिर्मतिभिर्धीतिभिर्हितम् । अव्यो वारेभिरुत देवहूतिभिर्नृभिर्यतो वाजमा दर्षि सातये ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ಹತ್ತು ಯೋಷಣೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಮರ್ಜನ ಮಾಡುತ್ತವೆ—ಸುತ (ಪೀಡಿತ/ನಿಚೋಡಿತ) ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಮತಿ ಹಾಗೂ ಧೀತಿ ಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನು. ಅವ್ಯನ ವಾರಗಳು (ಉಣ್ಣೆಯ ಚಲನಿಗಳು) ಮತ್ತು ದೇವಹೂತಿಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ನರಬಲದಿಂದ—ಅಲ್ಲಿಂದ ನೀನು ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ವಾಜ (ಬಲ/ಸಮೃದ್ಧಿ) ಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೀಯ.

Mantra 8

परिप्रयन्तं वय्यं सुषंसदं सोमं मनीषा अभ्यनूषत स्तुभः । यो धारया मधुमाँ ऊर्मिणा दिव इयर्ति वाचं रयिषाळमर्त्यः ॥

ಸರ್ವತ್ರ ಪರಿಪ್ರಯಂತನಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವ, ವಯ್ಯ (ಹಾರಾಟಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ), ಸುಸಂಸದ (ಸುಸ್ಥಿತ) ಸೋಮವನ್ನು ಮನೀಷೆ ಮತ್ತು ಸ್ತುಭಗಳು ಅಭಿಗಾನ ಮಾಡಿದವು. ಅವನು ಮಧುಮಯನಾಗಿ, ದಿವ್ಯದ ಊರ್ಮಿ (ಅಲೆ) ಯಿಂದ ವಾಚವನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ; ಅಮರನಾಗಿ, ರಯಿಷಾಳ (ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವವನು) ಆಗಿ ಸತ್ತೆಯ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

अयं दिव इयर्ति विश्वमा रजः सोमः पुनानः कलशेषु सीदति । अद्भिर्गोभिर्मृज्यते अद्रिभिः सुतः पुनान इन्दुर्वरिवो विदत्प्रियम् ॥

ಈ ಸೋಮನು ದ್ಯೌದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ರಜಸ್ಸು—ಎಲ್ಲಾ ಆಕಾಶಾಂತರಗಳನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತರುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವಯಂ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾ ಕಲಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಜಲಗಳೂ ಗೋ-ಕಿರಣಗಳೂ ಅವನನ್ನು ಮರ್ಜಿಸುತ್ತವೆ; ಅದ್ರಿ (ಕಲ್ಲುಗಳು)ಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಪವಿತ್ರ ಇಂದು ವಿಶಾಲ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನೂ—ಆತ್ಮದ ಸಮ್ಮತಿಯಾದ ಆನಂದವನ್ನೂ—ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 10

एवा नः सोम परिषिच्यमानो वयो दधच्चित्रतमं पवस्व । अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिमस्मे सुवीरम् ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರಿಷೇಚನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನೀನು ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಬಾ; ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು. ಅದ್ವೇಷ—ಅಖಂಡ ಸೌಹಾರ್ದದಲ್ಲಿ ನಾವು ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ; ಹೇ ದೇವರೆ, ನಮಗೆ ಸುವೀರ-ಸಮೃದ್ಧ ರಯಿ—ವೀರಬಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಂಪತ್ತು—ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ.