Sukta 82

Mantra 1

तत्सवितुर्वृणीमहे वयं देवस्य भोजनम् । श्रेष्ठं सर्वधातमं तुरं भगस्य धीमहि ॥

ನಾವು ಸವಿತೃನಿಂದ ಅದನ್ನು—ದೇವನ ಭೋಜನ (ಭೋಜನ), ಪೋಷಕ ಅನುಭವ—ನಮಗಾಗಿ ಆರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸರ್ವಧಾತಮ (ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧಾರಿಸುವ), ತ್ವರಿತ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಮಯ ಭಗನ ಪೂರ್ಣತೆ—ಅದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 2

अस्य हि स्वयशस्तरं सवितुः कच्चन प्रियम् । न मिनन्ति स्वराज्यम् ॥

ಸ್ವಯಂ-ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಸವಿತೃನಿಗೆ ಯಾವುದು ಪ್ರಿಯವೋ—ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಕಡಿಮೆಮಾಡಲಾರರು; ಅವನ ಸ್ವರಾಜ್ಯ, ಅವನ ಅಂತರಂಗ ಸರ್ವಭೌಮಾಧಿಕಾರ, ಅಖಂಡವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.

Mantra 4

अद्या नो देव सवितः प्रजावत्सावीः सौभगम् । परा दुष्ष्वप्न्यं सुव ॥

ಇಂದು, ಹೇ ದೇವ ಸವಿತಃ, ನಮಗಾಗಿ ಪ್ರಜಾವಂತವೂ ವೃದ್ಧಿಭರಿತವೂ ಆದ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸು; ದುಷ್ಸ್ವಪ್ನವೆಂಬ ಅಶುಭ ಕನಸನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸು.

Mantra 5

विश्वानि देव सवितर्दुरितानि परा सुव । यद्भद्रं तन्न आ सुव ॥

ಹೇ ದೇವ ಸವಿತರೇ, ಎಲ್ಲಾ ದುರಿತಗಳನ್ನು—ಅಪಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ವಿಪಥಗಳನ್ನೂ—ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಪ್ರೇರಿಸು; ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಭದ್ರವೋ, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರೇರಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸು.

Mantra 8

य इमे उभे अहनी पुर एत्यप्रयुच्छन् । स्वाधीर्देवः सविता ॥

ಈ ಎರಡು ಅಹನೀ (ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ)ಗಳ ಮುಂಚೆ ಅಚಲವಾಗಿ, ಅಶ್ರಾಂತವಾಗಿ ಸಾಗುವವನು—ಸ್ವಾಧೀ (ಸ್ವನಿಯಮಿತ ಪ್ರಜ್ಞೆ)ಯುಳ್ಳ ದೇವ ಸವಿತೃ.

Mantra 9

य इमा विश्वा जातान्याश्रावयति श्लोकेन । प्र च सुवाति सविता ॥

ಈ ಎಲ್ಲ ಜನ್ಮಗಳನ್ನೂ ಭವಿತವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಶ್ಲೋಕ (ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ)ದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದೂಡುವವನು—ಸವಿತೃ.