Sukta 2.11
हरी नु त इन्द्र वाजयन्ता घृतश्चुतं स्वारमस्वार्ष्टाम् । वि समना भूमिरप्रथिष्टारंस्त पर्वतश्चित्सरिष्यन् ॥
hárī nu te indra vājáyantā ghṛta-ścútaṃ svā́ram asvārṣṭām | ví samanā́ bhū́mir aprathiṣṭā́raṃsta párvataś cit sariṣyán ||
ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಈಗ ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿ (ಅಶ್ವ/ಶಕ್ತಿಗಳು) ಜಯವನ್ನು ತಂದು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಾ, ಘೃತದಿಂದ ಚಿಮ್ಮುವ ಸ್ವರ—ಪ್ರಕಾಶದ ನಾದವನ್ನು—ಹೊರಹಾಕಿವೆ. ಸಮಭೂಮಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿತು; ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಬಲವು ಲೋಕವನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತಳ್ಳಿದಾಗ ಪರ್ವತವೂ ಹರಿಯುವಂತೆ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.