Sukta 17

Mantra 1

त्वष्टा दुहित्रे वहतुं कृणोतीतीदं विश्वं भुवनं समेति । यमस्य माता पर्युह्यमाना महो जाया विवस्वतो ननाश ॥

ತ್ವಷ್ಟೃನು ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಗೆ ವಿವಾಹಯಾತ್ರೆ (ವಹತು) ಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದಕಾರಣ ಈ ಸಮಸ್ತ ಭವನ—ಈ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಜಗತ್ತು—ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಯಮನ ಮಾತೆ, ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ವಿವಸ್ವತನ ಮಹಾ ಪತ್ನಿ, ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಥಿತಿಗೆ ದಾಟಿ, ಅಂತರಧಾನವಾಯಿತು.

Mantra 2

अपागूहन्नमृतां मर्त्येभ्यः कृत्वी सवर्णामददुर्विवस्वते । उताश्विनावभरद्यत्तदासीदजहादु द्वा मिथुना सरण्यूः ॥

ಅವರು ಅಮೃತೆಯನ್ನು ಮರ್ಥ್ಯರಿಂದ ಮರೆಮಾಡಿದರು; ಸಮಾನರೂಪಿಣಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅವಳನ್ನು ವಿವಸ್ವತನಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಮತ್ತು ಅಶ್ವಿನೌ ನಿಜವಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದರು; ಸರಣ್ಯೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಎರಡು ಜೋಡಿಗಳನ್ನು—ಯಮ-ಯಮೀ—ಬಿಟ್ಟುಹೋದಳು.

Mantra 3

पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्वाननष्टपशुर्भुवनस्य गोपाः । स त्वैतेभ्यः परि ददत्पितृभ्योऽग्निर्देवेभ्यः सुविदत्रियेभ्यः ॥

ಪೂಷನ್—ವಿದ್ವಾನ್, ಭವನದ ಗೋಪಾ, ಯಾವನಿಗೆ ಪಶುಸಂಪತ್ತು ನಷ್ಟವಾಗದು—ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಲಿ. ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವರಿಗೆ—ಸುವಿದತ್ರಿ, ಸುಶೋಧಕ ದೇವರಿಗೆ—ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

आयुर्विश्वायुः परि पासति त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात् । यत्रासते सुकृतो यत्र ते ययुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥

ಆಯು—ವಿಶ್ವಾಯು—ನಿನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಕಾಪಾಡಲಿ; ಪುಷನ್ ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪಥದಲ್ಲಿ, ಮುಂಭಾಗದಿಂದ, ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಯಲ್ಲಿ ಸುಕೃತರು ಆಸೀನರಾಗಿರುವರೋ, ಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನವರೇ ತೆರಳಿರುವರೋ, ಅಲ್ಲಿ ದೇವ ಸವಿತೃ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕದ ಕಡೆಗಿನ ಸತ್ಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲಿ.

Mantra 5

पूषेमा आशा अनु वेद सर्वाः सो अस्माँ अभयतमेन नेषत् । स्वस्तिदा आघृणिः सर्ववीरोऽप्रयुच्छन्पुर एतु प्रजानन् ॥

ಪುಷನ್ ಈ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಅರಿತವನು; ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಭಯ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ನಡೆಸಲಿ. ಸ್ವಸ್ತಿದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ (ಆಘೃಣಿ), ಸರ್ವವೀರ, ಅಪ್ರಯುಚ್ಛನ್—ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿದು—ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಲಿ; ನಮ್ಮ ಯಾತ್ರೆ ಚೇತನ ಸುರಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಯಾಗಲಿ.

Mantra 6

प्रपथे पथामजनिष्ट पूषा प्रपथे दिवः प्रपथे पृथिव्याः । उभे अभि प्रियतमे सधस्थे आ च परा च चरति प्रजानन् ॥

ಪಥಗಳ ತೆರೆಯಾದ ಪ್ರಪಥದಲ್ಲಿ ಪುಷನ್ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ—ದಿವ್ಯದ ಪ್ರಪಥದಲ್ಲಿ, ಪೃಥಿವಿಯ ಪ್ರಪಥದಲ್ಲಿ. ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವನು ಇತ್ತವೂ ಅತ್ತವೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಎರಡು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಸಧಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ಆಧಾರದ ನಡುವೆ ಆತ್ಮಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 7

सरस्वतीं देवयन्तो हवन्ते सरस्वतीमध्वरे तायमाने । सरस्वतीं सुकृतो अह्वयन्त सरस्वती दाशुषे वार्यं दात् ॥

ದೇವಭಾವದತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿದವರು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅಧ್ವರ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿಯೂ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸುಕೃತ—ಸತ್ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು—ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ; ದಾಶುಷೇ (ಅರ್ಪಿಸುವವನಿಗೆ) ಸರಸ್ವತಿ ವರ್ಯ—ಶ್ರೇಷ್ಠ—ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ: ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿಯ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ವಿ ವೃದ್ಧಿ.

Mantra 8

सरस्वति या सरथं ययाथ स्वधाभिर्देवि पितृभिर्मदन्ती । आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयस्वानमीवा इष आ धेह्यस्मे ॥

ಹೇ ಸರಸ್ವತಿ, ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ರಥದಲ್ಲಿ ಯಯಾಥ—ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವವಳೇ, ಸ್ವಧಾಭಿಃ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮದಂತೀ ದೇವಿಯೇ! ಈ ಬರ್ಹಿಷಿ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ) ಮೇಲೆ ಆಸದ್ಯ—ಬಂದು ಕುಳಿತು ಮದಯಸ್ವ—ಆನಂದಿಸು. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಅನಮೀವಾ—ಹಾನಿರಹಿತ, ನಿರ್ದೋಷ—ಇಷಃ (ಪೋಷಣೆಯ ಪ್ರೇರಣೆ/ಶಕ್ತಿಗಳು) ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.

Mantra 9

सरस्वतीं यां पितरो हवन्ते दक्षिणा यज्ञमभिनक्षमाणाः । सहस्रार्घमिळो अत्र भागं रायस्पोषं यजमानेषु धेहि ॥

ಯಾವ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ದಕ್ಷಿಣಾಸಹಿತ ಯಜ್ಞವು ಪೂರ್ಣತೆಯತ್ತ ಅಭಿನಕ್ಷಮಾಣ—ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ ಸಹಸ್ರಾರ್ಘ—ಸಾವಿರ ಮೌಲ್ಯದ—ಯೋಗ್ಯ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು. ಮತ್ತು ಯಜಮಾನರಲ್ಲಿ ರಾಯಸ್ಪೋಷ—ರಾಯಸಿನ ಪೋಷಣೆ, ಅಸ್ತಿತ್ವದ ತೇಜಸ್ವಿ ಸಮೃದ್ಧಿ—ಯನ್ನು ಧರಿಸು.

Mantra 10

आपो अस्मान्मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु । विश्वं हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीरुदिदाभ्यः शुचिरा पूत एमि ॥

ಆಪಃ—ನಮ್ಮ ಮಾತೃಗಳೇ—ನಮ್ಮನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲಿ; ಘೃತದಿಂದ ದೀಪ್ತವಾಗಿರುವ, ಘೃತಪ್ವಾ ಜಲಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ದೇವಿಯರು ಎಲ್ಲ ರಿಪ್ರ—ದೋಷ ಮತ್ತು ಕಲ್ಮಷ—ವನ್ನೂ ಹರಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರೊಳಗಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿ ನಾನು ಶುಚಿಯಾಗಿ, ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ, ಪೂತನಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತೇನೆ.

Mantra 11

द्रप्सश्चस्कन्द प्रथमाँ अनु द्यूनिमं च योनिमनु यश्च पूर्वः । समानं योनिमनु संचरन्तं द्रप्सं जुहोम्यनु सप्त होत्राः ॥

ದ್ರಪ್ಸನು ಜಿಗಿದು ಹೊರಬಂದನು—ಮೊದಲ ದಿನಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಈ ಯೋನಿಯನ್ನು (ಉದ್ಭವ-ಗರ್ಭವನ್ನು) ಅನುಸರಿಸಿ, ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿದ್ದುದನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸಿ. ಒಂದೇ ಯೋನಿಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಆ ದ್ರಪ್ಸನನ್ನು—ಸಪ್ತ ಹೋತ್ರಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ—ನಾನು ಹೋಮಿಸುತ್ತೇನೆ, ಯಥಾವಿಧಿ ರೂಪಣೆ ಮುಂದುವರಿಯಲೆಂದು.

Mantra 12

यस्ते द्रप्सः स्कन्दति यस्ते अंशुर्बाहुच्युतो धिषणाया उपस्थात् । अध्वर्योर्वा परि वा यः पवित्रात्तं ते जुहोमि मनसा वषट्कृतम् ॥

ನಿನ್ನ ಯಾವ ದ್ರಪ್ಸ ಜಾರಿ ಹೋಗುತ್ತದೋ, ನಿನ್ನ ಯಾವ ಅಂಶು—ಕಿರಣ-ಸಾರ—ಬಾಹುವಿನಿಂದ, ಧಿಷಣೆಯ ಉಪಸ್ಥದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತದೋ; ಅಥವಾ ಅಧ್ವರ್ಯುವಿನಿಂದ ಚೆಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದೋ, ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ (ಛಾನನಿ)ಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೋ—ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಂತರಂಗ ವಷಟ್ಕಾರದಿಂದ ಸತ್ಯ ಆಹುತಿಯಾದದ್ದು.

Mantra 13

यस्ते द्रप्सः स्कन्नो यस्ते अंशुरवश्च यः परः स्रुचा । अयं देवो बृहस्पतिः सं तं सिञ्चतु राधसे ॥

ನಿನ್ನ ಯಾವ ಹನಿ ಚೆಲ್ಲಿಹೋಗಿದೆಯೋ, ನಿನ್ನ ಯಾವ ಅಂಶು—ಕಿರಣ-ರಸ—ಸ್ರುಚಾ (ಹವಿಪಾತ್ರ)ದಿಂದ ಕೆಳಗಾಗಲಿ ಮೇಲಗಾಗಲಿ ದೂರವಾಗಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆಯೋ—ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಈ ದೇವ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ನಮ್ಮ ರಾಧಸೇ, ಕಲ್ಯಾಣ-ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಸುರಿಯಲಿ.

Mantra 14

पयस्वतीरोषधयः पयस्वन्मामकं वचः । अपां पयस्वदित्पयस्तेन मा सह शुन्धत ॥

ಹೇ ಪಯಸ್ವತೀ ಔಷಧಿಗಳೇ, ನನ್ನ ವಚನವನ್ನು ಪಯಸ್ವಾನ್—ಕ್ಷೀರ-ಸಮೃದ್ಧ—ಮಾಡಿರಿ; ಮತ್ತು ಅಪಾಂ ಪಯಸ್ವತ್—ಜಲಗಳ ಪೋಷಕ ಪಯಃ ಕೂಡ—ಆ ಪಯಸದಿಂದಲೇ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿರಿ. (ನನ್ನ) ವಾಣಿ ಪೋಷಕ ಮಧುರತೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ವಾಹಕವಾಗಲಿ.