Sukta 190

Mantra 1

अनर्वाणं वृषभं मन्द्रजिह्वं बृहस्पतिं वर्धया नव्यमर्कैः । गाथान्यः सुरुचो यस्य देवा आशृण्वन्ति नवमानस्य मर्ताः ॥

ಹೊಸ ಅರ್ಕಗಳು (ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳು)ಗಳಿಂದ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸೋಣ—ಅನಥಕ ವೃಷಭ, ಮಂದ್ರಜಿಹ್ವನಾದವನು. ಅವನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಗಾಥೆಗಳನ್ನು ದೇವರುಗಳು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ; ನವತೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಮর্ত್ಯರೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿಯ ಈ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಬೆಳೆಯಲಿ; ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಋತ-ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಲಿ.

Mantra 2

तमृत्विया उप वाचः सचन्ते सर्गो न यो देवयतामसर्जि । बृहस्पतिः स ह्यञ्जो वरांसि विभ्वाभवत्समृते मातरिश्वा ॥

ಋತುಕ್ರಮದ ವಾಣಿಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತವೆ—ದೈವವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗಾಗಿ ಅವನು ಹೊರಹಾಕುವ ಉಕ್ಕುವ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ. ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿ, ಋತದ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಮಾತರಿಶ್ವಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಸೌಹಾರ್ದದಲ್ಲಿ ಏಕತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

उपस्तुतिं नमस उद्यतिं च श्लोकं यंसत्सवितेव प्र बाहू । अस्य क्रत्वाहन्यो यो अस्ति मृगो न भीमो अरक्षसस्तुविष्मान् ॥

ಅವನು ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ; ಸವಿತೃ ತನ್ನ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಹರಡುವಂತೆ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಕ್ರತು (ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ) ಯಿಂದ ಅವನು ಅಜೇಯ ದಿನ-ಶಕ್ತಿ—ವೈರಿಯಾದ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಭಯಂಕರ ಮೃಗದಂತೆ—ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ, ರಕ್ಷಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದವನು.

Mantra 4

अस्य श्लोको दिवीयते पृथिव्यामत्यो न यंसद्यक्षभृद्विचेताः । मृगाणां न हेतयो यन्ति चेमा बृहस्पतेरहिमायाँ अभि द्यून् ॥

ಈ ಶ್ಲೋಕವು ದ್ಯೌದಲ್ಲಿಯೂ ಪೃಥ್ವಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಶಕ್ತಿಧಾರಿ ವಿವೇಕಿ ಅದನ್ನು ವೇಗದ ಅಶ್ವದಂತೆ ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಈ ಪ್ರಹಾರಗಳು ಕಾಡುಮೃಗಗಳ ಬಾಣಗಳಂತೆ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತವೆ—ಸರ್ಪದ ಮಾಯೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ, ಆ ವಕ್ರ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಡಮಸುಕಾದ ದಿನಗಳ ವಿರುದ್ಧ.

Mantra 5

ये त्वा देवोस्रिकं मन्यमानाः पापा भद्रमुपजीवन्ति पज्राः । न दूढ्ये अनु ददासि वामं बृहस्पते चयस इत्पियारुम् ॥

ಓ ದೇವಾ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇವಲ ಸುಖಕರ ಲಾಭವನ್ನು ನೀಡುವವನೆಂದು ಭಾವಿಸುವ—ವಕ್ರಸ್ವಭಾವಿಗಳಾದ—ಅವರು ಭದ್ರವನ್ನೂ ಸಾಲದಂತೆ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಓ ಬೃಹಸ್ಪತೇ, ಮಂದವೂ ಭಾರಗ್ರಸ್ತವೂ ಆದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಯೋಗ್ಯ ಧಾರಕನಿಗಾಗಿಯೇ ನೀನು ಆ ಮಧುರತೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 6

सुप्रैतुः सूयवसो न पन्था दुर्नियन्तुः परिप्रीतो न मित्रः । अनर्वाणो अभि ये चक्षते नोऽपीवृता अपोर्णुवन्तो अस्थुः ॥

ನಮ್ಮ ಪಥವು ಸುಗಮವಾಗಿ ಸಾಗಲಿ—ಉತ್ತಮ ಮೇವು ತುಂಬಿದ ದಾರಿಯಂತೆ; ಕಠೋರ ನಿಯಂತ್ರಕನೂ ಮಿತ್ರನಾಗಲಿ—ಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತನಾದ ಮಿತ್ರನಂತೆ. ಮತ್ತು ಅನೃತ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುವವರು—ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವರು—ಅವರು ಆವರಣವನ್ನು ತೆರೆದು, ನಮ್ಮ ದಾರಿಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ನಿಂತು, ದೂರ ಸರಿಯಲಿ.

Mantra 7

सं यं स्तुभोऽवनयो न यन्ति समुद्रं न स्रवतो रोधचक्राः । स विद्वाँ उभयं चष्टे अन्तर्बृहस्पतिस्तर आपश्च गृध्रः ॥

ಯಾರ ಕಡೆಗೆ ಸ್ತುತಿಗಳೂ ಅವನಿಯಂತೆ ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯುವ ಪ್ರವಾಹಗಳೂ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರುತ್ತವೋ—ಹರಿವುಗಳು ತಮ್ಮ ತೀರಗಳೊಡನೆ ಸಮುದ್ರದತ್ತ ಸಾಗುವಂತೆ—ಅವನು, ವಿದ್ಯಾವಂತನು, ಒಳಗೇ ಎರಡನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ: ಜಯಶೀಲ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮತ್ತು ಆಪಃ—ಜಲಗಳು—ಉತ್ಸುಕ ಅನ್ವೇಷಕ-ಶಕ್ತಿ.

Mantra 8

एवा महस्तुविजातस्तुविष्मान्बृहस्पतिर्वृषभो धायि देवः । स नः स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ಹೀಗೆ ಮಹತ್ತಿನಿಂದ—ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಜನಿಸಿದ, ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ—ವೃಷಭಸ್ವರೂಪನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ದೇವನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದನು. ಅವನು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಮಗೆ ವೀರ್ಯವಂತ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಗೋಮತ್ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ) ಧನವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಲಿ; ನಾವು ಇಷಾ (ಶೋಧಕ ಪ್ರೇರಣೆ) ಮತ್ತು ವ್ರಜನ (ಯುದ್ಧಸಮೂಹ)ವನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಶೀಘ್ರದಾನಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ.