Sukta 161

Mantra 1

किमु श्रेष्ठः किं यविष्ठो न आजगन्किमीयते दूत्यं कद्यदूचिम । न निन्दिम चमसं यो महाकुलोऽग्ने भ्रातर्द्रुण इद्भूतिमूदिम ॥

ನಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ಏನು ಬಂದಿದೆ, ಕಿರಿಯವಾಗಿ ಏನು? ಯಾವ ದೂತ್ಯ ಕಾರ್ಯ ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ನಾವು ಏನು ಹೇಳಿದೆವು? ನಾವು ಚಮಸವನ್ನು ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಸಹೋದರ—ಮಹಾಕುಲ! ಮರದ ಪಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಾವು ಭೂತಿಯನ್ನು (ಅಸ್ತಿತ್ವ-ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು) ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 2

एकं चमसं चतुरः कृणोतन तद्वो देवा अब्रुवन्तद्व आगमम् । सौधन्वना यद्येवा करिष्यथ साकं देवैर्यज्ञियासो भविष्यथ ॥

ಒಂದು ಚಮಸವನ್ನು ನಾಲ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿರಿ—ಎಂದು ದೇವರುಗಳು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ನಿಮಗೆ ಬಂದಿತು. ಹೇ ಸೌಧನ್ವನನ ಪುತ್ರರೇ! ನೀವು ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ, ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನೀವು ಯಜ್ಞೀಯರು (ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರು) ಆಗುವಿರಿ.

Mantra 3

अग्निं दूतं प्रति यदब्रवीतनाश्वः कर्त्वो रथ उतेह कर्त्वः । धेनुः कर्त्वा युवशा कर्त्वा द्वा तानि भ्रातरनु वः कृत्व्येमसि ॥

ನೀವು ದೂತನಾದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ‘ಅಶ್ವವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿಯೇ ರಥವನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಧೇನು (ಗೋವು) ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಆ ಎರಡು ಯುವ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.’ ಆ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು, ಹೇ ಭ್ರಾತರೇ, ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಅವುಗಳ ಕಡೆ ನಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 4

चकृवांस ऋभवस्तदपृच्छत क्वेदभूद्यः स्य दूतो न आजगन् । यदावाख्यच्चमसाञ्चतुरः कृतानादित्त्वष्टा ग्नास्वन्तर्न्यानजे ॥

ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಋಭುಗಳು ಕೇಳಿದರು: ‘ನಮ್ಮ ದೂತನಾಗಬೇಕಿದ್ದವನು—ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದವನು—ಎಲ್ಲಿ?’ ಅವನು ನಿರ್ಮಿತವಾದ ನಾಲ್ಕು ಚಮಸಗಳನ್ನು (ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು) ತೋರಿಸಿದಾಗ, ತ್ವಷ್ಟೃ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಳಗೆ—ಪ್ರಕೃತಿಯ ರೂಪಗಳೊಳಗೆ—ಅಂತರಧಾನವಾಗಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.

Mantra 5

हनामैनाँ इति त्वष्टा यदब्रवीच्चमसं ये देवपानमनिन्दिषुः । अन्या नामानि कृण्वते सुते सचाँ अन्यैरेनान्कन्या नामभिः स्परत् ॥

‘ನಾನು ಇವರನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸುತ್ತೇನೆ,’ ಎಂದು ತ್ವಷ್ಟೃ ಹೇಳಿದರು—ದೇವರ ಪಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವರು ದೋಷರಹಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಆ ಚಮಸದ ಕುರಿತು ಅವನು ಮಾತನಾಡಿದಾಗ. ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುವಾಗ ಅವರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ನಾಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಬೇರೆ ಕನ್ಯಾ-ನಾಮಗಳಿಂದ ಆ (ಶಕ್ತಿ) ಅವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಅವರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Mantra 6

इन्द्रो हरी युयुजे अश्विना रथं बृहस्पतिर्विश्वरूपामुपाजत । ऋभुर्विभ्वा वाजो देवाँ अगच्छत स्वपसो यज्ञियं भागमैतन ॥

ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಎರಡು ಹರಿಗಳನ್ನು (ಬಲಿಷ್ಠ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು) ಜೂತಗೊಳಿಸಿದನು; ಅಶ್ವಿನರು ತಮ್ಮ ರಥವನ್ನು ಜೂತಗೊಳಿಸಿದರು; ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಾದವನು ಸರ್ವರೂಪಶಕ್ತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಿದನು. ಋಭು, ವಿಭ್ವನ್, ವಾಜ—ಸ್ವಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣರು—ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ತಮ್ಮ ಪಾಲನ್ನು ಅವರು ಗಳಿಸಿದರು.

Mantra 7

निश्चर्मणो गामरिणीत धीतिभिर्या जरन्ता युवशा ताकृणोतन । सौधन्वना अश्वादश्वमतक्षत युक्त्वा रथमुप देवाँ अयातन ॥

ಚರ್ಮದಿಂದ ನೀವು ಧೀತಿಗಳಿಂದ (ಪ್ರೇರಿತ ಚಿಂತನೆಗಳಿಂದ) ಗೋವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದಿರಿ; ವೃದ್ಧರಾದವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಯೌವನಕ್ಕೆ ತಂದಿರಿ. ಹೇ ಸುಧಾನ್ವನನ ಪುತ್ರರೇ, ಒಂದು ಅಶ್ವದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಅಶ್ವವನ್ನು ನೀವು ತಯಾರಿಸಿದಿರಿ; ರಥವನ್ನು ಜೂತಗೊಳಿಸಿ ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಿದಿರಿ.

Mantra 8

इदमुदकं पिबतेत्यब्रवीतनेदं वा घा पिबता मुञ्जनेजनम् । सौधन्वना यदि तन्नेव हर्यथ तृतीये घा सवने मादयाध्वै ॥

“ಈ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು; “ಹೌದು, ಇದನ್ನೇ ಕುಡಿಯಿರಿ—ಮುಂಜದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಶುದ್ಧಿಕಾರಕವನ್ನು.” ಹೇ ಸೌಧಾನ್ವನರೇ (ಋಭುಗಳೇ), ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಹರ್ಷವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮೂರನೆಯ ಸವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಮದಗೊಳ್ಳುವಿರಿ—ಕರ್ಮವನ್ನು ಪರಿಪಕ್ವಗೊಳಿಸುವ ಆನಂದರಸಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಿರಿ.

Mantra 9

आपो भूयिष्ठा इत्येको अब्रवीदग्निर्भूयिष्ठ इत्यन्यो अब्रवीत् । वधर्यन्तीं बहुभ्यः प्रैको अब्रवीदृता वदन्तश्चमसाँ अपिंशत ॥

ಒಬ್ಬನು ಹೇಳಿದನು: “ಆಪಃ (ಜಲಗಳು) ಬಹುಪ್ರಮಾಣವಾಗಲಿ”; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಹೇಳಿದನು: “ಅಗ್ನಿ ಬಹುಪ್ರಮಾಣವಾಗಲಿ.” ಒಬ್ಬನು ಅನೇಕರಿಗಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಋತದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತ ಅವರು ಚಮಸಗಳನ್ನು (ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು) ರೂಪಿಸಿದರು—ಆನಂದವನ್ನು ಧರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ರೂಪಗಳನ್ನು.

Mantra 10

श्रोणामेक उदकं गामवाजति मांसमेकः पिंशति सूनयाभृतम् । आ निम्रुचः शकृदेको अपाभरत्किं स्वित्पुत्रेभ्यः पितरा उपावतुः ॥

ಒಬ್ಬನು ಹಸುವನ್ನು ನೀರಿನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಒಬ್ಬನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಕೈಯಿಂದ ತರಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾಂಸವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬನು ಕತ್ತಲೆಯ ಮೂಲೆಗಳಿಂದ ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾದರೆ—ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ—ಆ ಇಬ್ಬರು ಪಿತೃ-ಮಾತೃಗಳು ಏನನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತಂದರು? ಈ ಕಾರ್ಯಗಳ ಹಿಂದೆ ಯಾವ ಮೂಲಸಹಾಯ ನಿಂತಿತ್ತು?

Mantra 11

उद्वत्स्वस्मा अकृणोतना तृणं निवत्स्वपः स्वपस्यया नरः । अगोह्यस्य यदसस्तना गृहे तदद्येदमृभवो नानु गच्छथ ॥

ಎತ್ತರದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನೀವು ಅವನಿಗಾಗಿ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು—ಹೇ ಸುಕೌಶಲ್ಯವಂತ ನರರೆ. ಗುಪ್ತ ಗೋವು (ಮರೆಮಾಚಿದ ಬೆಳಕು) ಯ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ನೀವು ಏನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀರೋ, ಅದನ್ನು ಇಂದು, ಹೇ ಋಭುಗಳೇ, ಮುಂದುವರಿಸದೆ ಬಿಡಬೇಡಿ—ಕಾರ್ಯದ ಸರಣಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಡಿ.

Mantra 12

सम्मील्य यद्भुवना पर्यसर्पत क्व स्वित्तात्या पितरा व आसतुः । अशपत यः करस्नं व आददे यः प्राब्रवीत्प्रो तस्मा अब्रवीतन ॥

ನೀವು ಸಂಮೀಲ್ಯ—ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು—ಭುವನಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಸಂಚರಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಪಿತೃ-ಮಾತೃಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದರು? ನಿಮ್ಮ ‘ಕರಸ್ನ’ (karasna) ಅನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡವನನ್ನು ನೀವು ಶಪಿಸಿದಿರಿ; ಆದರೆ ‘ಪ್ರೋ!’ ಎಂದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದವನಿಗೆ—ಅವನಿಗೇ ನೀವು ಪ್ರತಿವಚನ ನೀಡಿದಿರಿ, ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿ.

Mantra 13

सुषुप्वांस ऋभवस्तदपृच्छतागोह्य क इदं नो अबूबुधत् । श्वानं बस्तो बोधयितारमब्रवीत्संवत्सर इदमद्या व्यख्यत ॥

ಘೋರ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಋಭುಗಳು ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು: “ಹೇ ಗೂಹ್ಯ (ಮರೆವಿರುವವನೇ), ಇದನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಯಾರು ಎಬ್ಬಿಸಿದರು?” ಬಸ್ತಾ ನಾಯಿ ಎಬ್ಬಿಸುವವನು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ಆದರೆ ಇಂದು ಸಂವತ್ಸರ—ವರ್ಷ, ಕಾಲ—ಇದೇ ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿತು: ಕಾಲವೇ ತನ್ನ ಪಕ್ವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತೆರೆದು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

Mantra 14

दिवा यान्ति मरुतो भूम्याग्निरयं वातो अन्तरिक्षेण याति । अद्भिर्याति वरुणः समुद्रैर्युष्माँ इच्छन्तः शवसो नपातः ॥

ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮರುತರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅಗ್ನಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಈ ವಾಯು ಅಂತರಿಕ್ಷಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜಲಗಳಿಂದ, ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ವರುಣನು ಸಾಗುತ್ತಾನೆ—ಹೇ ಶವಸನ ನಪಾತಃ (ಶಕ್ತಿಯ ಸಂತಾನಗಳೇ), ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ: ಸರ್ವ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಕರ್ಮಕಾರರ ಕಡೆಗೆ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ.