Anuvaka 5
ಮನಸ್ಸು, ದೇಹ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಕೋಪ/ವೈರ, ರೋಗ, ದುಸ್ವಪ್ನ, ಅಶೌಚ ಮತ್ತು ಕೀಟಾದಿ ಹಾನಿಗಳನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ ಶಮನಕರ್ಮಗಳೇ ಪ್ರಧಾನ ವಿಷಯ. ಉಪವಿಷಯಗಳು: (1) ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ—ಮನಸ್, ಪ್ರಜ್ಞಾ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು—ಸ್ಥೈರ್ಯ; (2) ಮನ್ಯು (ಕೋಪ) ಶಮನ ಮತ್ತು ಸಮ್ಮನಸ್ (ಸೌಹಾರ್ದ) ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆ; (3) ದರ್ಭಾ-ಹುಲ್ಲಿನ ಮೂಲಕ ಶತ್ರುತಾಪವನ್ನು ತಣಿಸಿ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುವುದು; (4) ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡೀಯ ಸ್ಥೈರ್ಯದ ಉಪಮಾನಗಳಿಂದ ರೋಗವನ್ನು ತಡೆದು ಅಚಲಗೊಳಿಸುವುದು; (5) ದುಸ್ವಪ್ನ (ಕೆಟ್ಟ ಕನಸು)ಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ ನಿವಾರಿಸುವುದು.
Suktas in Anuvaka 5
Sukta 41
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಆಥರ್ವಣಿಕ ಸ್ತೋತ್ರವು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಮಂತ್ರೋಪಚಾರವಾಗಿದೆ. ಇದು ಜೀವನದ ಆಂತರಿಕ ಉಪಕರಣಗಳಾದ ಮನಸ್ಸು, ಚೇತನ್ಯ/ಅವಗಾಹನೆ, ಸಂಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಗ್ರಹಿಕೆ ಕುಗ್ಗದಂತೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಚದುರದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಣ–ಅಪಾನ–ವ್ಯಾನ ಎಂಬ ಪ್ರಾಣಸಂಕುಲವನ್ನು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಿ, ಸಾರಸ್ವತೀದೇವಿಯ ಪೋಷಕ ವಾಣಿಯನ್ನು ಆವಾಹಿಸುತ್ತದೆ; ನಂತರ ‘ದೇಹ-ರಕ್ಷಕರು’ (ತನೂಪಾಃ) ಎಂಬ ದಿವ್ಯ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಮರಣಶೀಲನೊಂದಿಗೆ ಉಳಿದು ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ.
Sukta 42
AV 6.42 ಶತ್ರುವಿನ ಕೋಪ (ಮನ್ಯು)ವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಮಂತ್ರವಾಗಿದೆ; ವೈರವನ್ನೂ ಸೌಹಾರ್ದ (ಸಂಮನಸ್)ವಾಗಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದೆ. ಧನುಸ್ಸಿನ ತಂತಿಯನ್ನು ಸಡಿಲಿಸುವುದು, ಕೋಪವನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಭಾರಮಾಡಿ ಕೆಳಗೆ ಒತ್ತುವುದು, ಅದನ್ನು ಪಾದದಡಿ ತುಳಿಯುವುದು ಎಂಬ ದೇಹ-ವಸ್ತು ರೂಪಕಗಳ ಮೂಲಕ ಶತ್ರುತ್ವದ ಮಾತನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಎದುರಾಳಿಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಿಧೇಯತೆಗೂ ಸ್ನೇಹಭಾವಕ್ಕೂ ಸೆಳೆಯಲು ಈ ಸ್ತುತಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
Sukta 43
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅಥರ್ವವೇದೀಯ ಸೂಕ್ತವು ದರ್ಭ-ಹುಲ್ಲನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಹುದಾದ ಔಷಧಿಯಾಗಿ ಶಕ್ತಿಮಂತಗೊಳಿಸಿ, ತನ್ನೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟುವದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಇತರರಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವದಾಗಲಿ, ಮನ್ಯು (ಕೋಪ/ವೈರದ ಉಷ್ಣತೆ) ಯನ್ನು ತಣಿಸಿ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ದರ್ಭದ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವವನ್ನು ಅದು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದದು, ಅನೇಕ ಬೇರುಗಳಿರುವದು, ಸಮುದ್ರದಂತೆ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಯಾದದು ಎಂಬ ವಿಶ್ವಸ್ಥೈರ್ಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಎದುರಾಳಿಯ ವಾಚಿಕ “ಆಯುಧಗಳನ್ನು” ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಿಷ್ಶಸ್ತ್ರೀಕರಿಸಿ, ಸುರಕ್ಷಿತ ಸಂಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
Sukta 44
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಸೂಕ್ತವು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸ್ಥೈರ್ಯ-ಸೂತ್ರದ ಮೂಲಕ ರೋಗವನ್ನು “ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ” ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ: ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ, ಚಲಿಸುವ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ನೇರವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಮರಗಳು ಹೇಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ರೋಗವು ಅಲೆದಾಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ನಿಂತು ಶಮನವಾಗಲೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅನೇಕ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಔಷಧಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ಪರಮ ಭೇಷಜದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಾತಜನ್ಯ ವ್ಯಾಧಿಗಳಿಗಾಗಿ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಔಷಧಿಯಾದ ವಿಷಾಣಕಾ (Viṣāṇakā) ಯನ್ನು ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಅಮೃತದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.
Sukta 45
ಈ ಚಿಕ್ಕ ಅಥರ್ವವೇದೀಯ ಸೂಕ್ತವು ದುಃಸ್ವಪ್ನ—ಹಾನಿಕರ ಕನಸುಗಳು ಹಾಗೂ ಅವು ಸೂಚಿಸುವ ಮಾನಸಿಕ ಅಶುದ್ಧಿ—ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ದೂರಮಾಡುವ ಅಪೋತ್ರೋಪೈಕ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸಾತ್ಮಕ ಮಂತ್ರವಾಗಿದೆ; ಮನಸ್ಸು ಮನೆಮಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಗೋಸಂಪತ್ತಿನ ನಡುವೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲೆಂದು ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ‘ಮನಸ್ಸಿನ ದುಷ್ಟತೆ’ಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕುವುದನ್ನು, ಜಾಗೃತಿಯಲ್ಲೂ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲೂ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ದೋಷಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿ ತೆಗೆದುಹಾಕಲೆಂದು ಮಾಡುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹೊಂದಿದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ/ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ತಪ್ಪು, ಪಾಪ ಮತ್ತು ಸಂಕಟಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲೆಂದು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಸ್ವರೂಪದ ವಿನಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
Sukta 46
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅಥರ್ವವೇದೀಯ ಮಂತ್ರವು ದುಃಸ್ವಪ್ನ (ಕೆಟ್ಟ ಕನಸುಗಳು) ಮತ್ತು ಅವು ಹೊತ್ತು ತರುವ ಭೀತಿದಾಯಕ ಅಪಶಕುನಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ದುಃಸ್ವಪ್ನವನ್ನು ಮರಣದ ಸಮೀಪದ, ಮಧ್ಯಸ್ಥ (ಲಿಮಿನಲ್) ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ, ತಿಳಿದು, ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಬಹುದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಸ್ವಪ್ನನ ವಂಶಾವಳಿಯನ್ನು (ವರುಣಾನೀ ಮತ್ತು ಯಮ) ಗುರುತಿಸಿ, ಅವನ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಕನಸನ್ನು ಪೀಡಕನಲ್ಲ, ರಕ್ಷಕನಾಗುವಂತೆ ಬಾಧ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನೂ ಶತ್ರುಸ್ವರೂಪದ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುವ ವರ್ಗಾವಣೆ-ಸೂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಮಂತ್ರವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ರೋಗಿಯು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
Sukta 47
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಆಥರ್ವಣಿಕ ಸ್ತೋತ್ರವು ಸೋಮಯಾಗದ ಮೂರು ಪೀಡನೆಗಳನ್ನು (ಪ್ರಾತಃ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಮತ್ತು ತೃತೀಯ) ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿ ವೈಶ್ವಾನರನ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮರುತ್ಗಣರೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸರ್ವದೇವತೆಗಳ, ಹಾಗೂ ಯಾಗವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ‘ಸುಯಜ್ಞ’ (ಸ್ವಿಷ್ಟಿ)ವಾಗಿಸುವ ಋತತತ್ತ್ವದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಶಕ್ತಿ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಲೋಪವಾಗದಂತೆ—“ನಮ್ಮನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಡ”—ಕಾಪಾಡುವುದು; ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ದೃಶ್ಯ ಫಲಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದು: ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಸಹಭೋಜನ/ಸಾಮೂಹಿಕ ಪೋಷಣೆ, ಸಂಪತ್ತು, ಮತ್ತು ‘ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮ ಹಿತ’ (ವಸ್ಯಸ್).
Sukta 48
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ (ಶುಭಾಶೀರ್ವಾದ-ಸೂತ್ರ) ಯಜಮಾನನು ಯಾಗಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ, ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದುವರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಲು ವೇದೀಯ ಛಂದಸ್ಸುಗಳ (ಛಂದಸ್) ರಕ್ಷಣಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಗಾಯತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಶ್ಯೇನ, ಜಗತೀಯೊಂದಿಗೆ ಋಭು, ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್ನೊಂದಿಗೆ ವೃಷನ್ ಎಂಬ ವಾಹಕ-ರೂಪಗಳನ್ನು ‘ಗ್ರಹಿಸುವ’ (ರಭ್-) ವಿಧಿಯಿಂದ, ಕರ್ತನು ಯಜ್ಞದ ಪರಮ ಪೂರ್ಣತೆಯವರೆಗೆ ಸಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸುವ ‘ಸ್ವಾಹಾ’ಯಿಂದ ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
Sukta 49
ಈ ಚಿಕ್ಕ ಅಗ್ನಿ-ಸ್ತವ ಸ್ತೋತ್ರವು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಂತ್ರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ: ‘ಕ್ರೂರ’ ಹಾನಿಗೆ ಅಗ್ನಿ ಅಜೇಯನೆಂದು ಘೋಷಿಸಿ, ಅವನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ತಾಪ/ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಲಿನಗೊಳಿಸುವ, ಕಚ್ಚುವ ಅಥವಾ ದಾರಿಯಂತಿರುವ ಉಪದ್ರವಗಳನ್ನು ಹೊರದೂಡುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಲಗಳ ಕುಟುಕುವ/ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಬಲದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ವಾಚಿನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಹಾನಿಕರ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ‘ನಿಷ್ಕೃತಿ’ ಎಂಬ ನಿರ್ಗಮನದ ಕಡೆಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಸೂರ್ಯನ ಸ್ಥಿರತೆಯ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ.
Sukta 50
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಆಥರ್ವಣ ಮಂತ್ರವು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಧಾನ್ಯವನ್ನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯವವನ್ನು—ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಅಶ್ವಿನೌಗಳನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ತರ್ಡ/ಇಲಿ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿತ ಬಿಲ ತೋಡುವ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು, ಹೊರಹಾಕಲು ಮತ್ತು ಅಶಕ್ತಗೊಳಿಸಲು ಆದೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ‘ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸು, ಬೆನ್ನು ಚೂರುಮೂರುಮಾಡು, ಬಾಯಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕು’ ಎಂಬ ನೇರ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಆಜ್ಞೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಯವವನ್ನು ‘ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಹವಿಸ್’ ಎಂದು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಚೌಕಟ್ಟುಗೊಳಿಸಿ, ಧಾನ್ಯಾಗಾರವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾಶಕಾರಿಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ, ಅವರ ನಿರ್ಗಮನವನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಕಚ್ಚುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದರಲ್ಲೇ ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.