Adhyaya 15

Verse 1

स्कंद उवाच । ज्येष्ठेश्वरस्य परितो यानि लिंगानि कुंभज । तानि पंचसहस्राणि मुनीनां सिद्धिदान्यलम्

ស្កន្ទៈមានព្រះវាចា៖ ឱ កុម្ភជ (អគស្ត្យ) លិង្គទាំងឡាយដែលស្ថិតនៅជុំវិញជ្យេឋេឝ្វរ មានចំនួនប្រាំពាន់—អាចប្រទានសិទ្ធិ (siddhi) ដល់មុនីទាំងឡាយបានយ៉ាងពេញលេញ។

Verse 2

पराशरेश्वरं लिंगं ज्येष्ठेशादुत्तरे महत् । तस्य दर्शनमात्रेण निर्मलं ज्ञानमाप्यते

នៅខាងជើងនៃជ្យេឋេឝ្វរ មានលិង្គដ៏មហិមា ឈ្មោះ បរាសរេឝ្វរ; ដោយតែបានទស្សនា (darśana) ប៉ុណ្ណោះ ក៏ទទួលបានចំណេះដឹងដ៏បរិសុទ្ធ ឥតមលិន។

Verse 3

तत्रैव सिद्धिदं लिंगं मांडव्येश्वरसंज्ञितम् । न तस्य दर्शनाज्जातु दुर्बुद्धिं प्राप्नुयान्नरः

នៅទីនោះផងដែរ មានលិង្គប្រទានសិទ្ធិ ឈ្មោះ ម៉ណ្ឌវ្យេឝ្វរ; ដោយការទស្សនាវា មនុស្សមិនធ្លាក់ចូលទៅក្នុងគំនិតអាក្រក់ ឬបញ្ញាវិលវល់ឡើយ។

Verse 4

लिंगं च शंकरेशाख्यं तत्रैव शुभदं सदा । भृगुनारायणस्तत्र भक्तानां सर्वसिद्धिदः

នៅទីនោះក៏មានលិង្គឈ្មោះ សង្ករេឝ ដែលប្រទានសុភមង្គលជានិច្ច។ នៅទីនោះផងដែរ ភ្រឹគុនារាយណៈ ប្រទានសិទ្ធិទាំងអស់ដល់អ្នកសក្ការៈ។

Verse 5

जाबालीश्वर संज्ञं च लिंगं तत्रातिसिद्धिदम् । तस्य संदर्शनाज्जातु न जंतुर्दुर्गतिं व्रजेत्

នៅទីនោះក៏មានលិង្គឈ្មោះ ជាបាលីឝ្វរ ដែលប្រទានសិទ្ធិយ៉ាងខ្លាំង; ដោយតែបានទស្សនាវាប៉ុណ្ណោះ សត្វលោកមិនទៅដល់ទុគ្គតិ (វាសនាអាក្រក់) ឡើយ។

Verse 6

सुमंतु मुनिना श्रेष्ठस्तत्रादित्यः प्रतिष्ठितः । तस्य संदर्शनादेव कुष्ठव्याधिः प्रशाम्यति

នៅទីនោះ ព្រះមុនីដ៏ប្រសើរ សុមន្តុ បានស្ថាបនា អាទិត្យ (ព្រះសូរ្យទេវ)។ ដោយគ្រាន់តែបានទស្សនាព្រះអង្គ ជំងឺឃ្លង់ក៏ស្ងប់ស្ងាត់ ហើយថយចុះ។

Verse 7

भैरेवी भीषणा नाम तत्र भीषणरूपिणी । क्षेत्रस्य भीषणं सर्वं नाशयेद्भावतोर्चिता

នៅទីនោះ មានព្រះនាង ភៃរេវី មាននាមថា ភីษណា មានរូបរាងគួរឱ្យភ័យខ្លាច។ ពេលបានបូជាដោយសទ្ធាដ៏ស្មោះត្រង់ ព្រះនាងបំផ្លាញភ័យ និងសេចក្តីរន្ធត់ទាំងអស់ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងក្សេត្រពិសិដ្ឋ កាសី។

Verse 8

तत्रोपजंघने लिंगं कर्मबंधविमोक्षणम् । नृभिः संसेवितं भक्त्या षण्मासात्सिद्धिदं परम्

នៅទីនោះ នៅអុបជង្គន មានលិង្គមួយ ដែលដោះលែងពីចំណងកម្ម។ ប្រសិនបើមនុស្សបម្រើ និងបូជាដោយភក្តី នោះក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយខែ វាប្រទានសិទ្ធិដ៏ឧត្តម។

Verse 9

भारद्वाजेश्वरं लिंगं लिंगं माद्रीश्वरं वरम् । एकत्र संस्थिते द्वे तु द्रष्टव्ये सुकृतात्मना

លិង្គ ភារទ្វាជេស្វរ និងលិង្គ មាទ្រីស្វរ ដ៏ប្រសើរ—ទាំងពីរនេះស្ថិតនៅកន្លែងតែមួយ។ អ្នកមានព្រលឹងសម្បូរបុណ្យគួរទៅទស្សនាវា។

Verse 10

अरुणि स्थापितं लिंगं तत्रैव कलशोद्भव । तस्य लिंगस्य सेवातः सर्वामृद्धिमवाप्नुयात्

ឱ កលសោទ្ភវ (អគស្ត្យ)! នៅទីនោះផងដែរ មានលិង្គមួយដែល អរុណី បានស្ថាបនា។ ដោយបម្រើលិង្គនោះ មនុស្សទទួលបានសម្បត្តិ និងភាពរុងរឿងគ្រប់ប្រភេទ។

Verse 11

लिंगं वाजसनेयाख्यं तत्रास्त्यतिमनोहृरम् । तस्य संदर्शनात्पुंसां वाजपेयफलं भवेत्

នៅទីនោះមានលិង្គដ៏គួរឱ្យចិត្តរីករាយ ឈ្មោះ “វាជសនេយ”។ ដោយតែបានទស្សនាដោយភ្នែកប៉ុណ្ណោះ មនុស្សទាំងឡាយទទួលបានផលនៃយជ្ញ “វាជពេយ”។

Verse 12

कण्वेश्वरं शुभं लिंगं लिंगं कात्यायनेश्वरम् । वामदेवेश्वरं लिंगमौतथ्येश्वरमेव च

នៅទីនោះមានលិង្គដ៏មង្គល “កណ្វេឝ្វរ” លិង្គ “កាត្យាយនេឝ្វរ” លិង្គ “វាមទេវេឝ្វរ” ហើយក៏មានលិង្គ “ឱតថ្យេឝ្វរ” ផងដែរ។

Verse 13

हारीतेश्वरसंज्ञं च लिंगं वै गालवेश्वरम् । कुंभेर्लिंगं महापुण्यं तथा वै कौसुमेश्वरम्

នៅទីនោះក៏មានលិង្គឈ្មោះ “ហារីតេឝ្វរ” និងលិង្គ “ហ្គាលវេឝ្វរ” ផងដែរ។ មានលិង្គ “កុម្ភ” ដែលមានបុណ្យធំ និងលិង្គ “កៅសុមេឝ្វរ” ដូចគ្នា។

Verse 14

अग्निवर्णेश्वरं चैव नैध्रुवेश्वरमेव च । वत्सेश्वरं महालिंगं पर्णादेश्वरमेव च

នៅទីនោះមាន “អគ្និវណ្ណេឝ្វរ” និង “នៃធ្រុវេឝ្វរ” ផងដែរ។ មានមហាលិង្គឈ្មោះ “វត្សេឝ្វរ” ហើយក៏មាន “បរណាដេឝ្វរ” ដែរ។

Verse 15

सक्तुप्रस्थेश्वरं लिंगं कणादेशं तथैव च । अन्यत्तत्र महालिंगं मांडूकाय निरूपितम्

នៅទីនោះមានលិង្គ “សក្តុប្រស្ថេឝ្វរ” ហើយក៏មាន “កណាដេឝ” ដូចគ្នា។ ហើយនៅទីនោះមានមហាលិង្គមួយទៀត ដែលបានកំណត់សម្រាប់ “ម៉ាំឌូក”។

Verse 16

वाभ्रवेयेश्वरं लिंगं शिलावृत्तीश्वरं तथा । च्यवनेश्वर लिंगं च शालंकायनकेश्वरम्

នៅក្នុងដែនបរិសុទ្ធនោះ មានលិង្គព្រះសិវៈមាននាម វាភ្រាវេយេស្វរ សិលាវ្រឹត្តីេស្វរ ច្យវនេស្វរ និង សាលង្គាយនកេស្វរ។

Verse 17

कलिंदमेश्वरं लिंगं लिंगमक्रोधनेश्वरम् । लिंगं कपोतवृत्तीशं कंकेशं कुंतलेश्वरम

នៅទីនោះក៏មានលិង្គមាននាម កលិន្ទមេស្វរ អក្រធនេស្វរ កបោតវ្រឹត្តីេស្វរ កង្គេស និង គុន្តលេស្វរ ផងដែរ។

Verse 18

कंठेश्वरं कहोलेशं लिंगं तुंबुरुपूजितम् । मतगेशं मरुत्तेशं मगधेयेश्वरं तथा

ក៏មាន កន្ធេស្វរ កហោលេស និងលិង្គដែលទុម្ពុរុបានបូជា ហើយមានលិង្គមាននាម មតគេស មរុត្តេស និង មគធេយេស្វរ ផងដែរ។

Verse 19

जातूकर्णेश्वरं लिंगं जंबूकेश्वरमेव च । जारुधीशं जलेशं च जाल्मेशं जालकेश्वरम्

នៅទីនោះមានលិង្គដែលគេស្គាល់ថា ជាតូកರ್ಣេស្វរ និង ជំបូកេស្វរ ហើយក៏មាន ជារុធីស ជលេស ជាល្មេស និង ជាលកេស្វរ ផងដែរ។

Verse 20

एवमादीनि लिंगानि अयुतार्धानि कुंभज । स्मरणाद्दर्शनात्स्पर्शादर्चनान्नमनात्स्तुतेः

“ឱ កុម្ភជ (អគស្ត្យ)!” ដូច្នេះហើយ មានលិង្គជាច្រើនរាប់មិនអស់; ដោយការចងចាំ ការមើលឃើញ ការប៉ះ ការបូជា ការក្រាបថ្វាយបង្គំ និងការសរសើរ នឹងទទួលបានបុណ្យកុសលដ៏មង្គល។

Verse 21

न जातु जायते जंतोः कलुषस्य समुद्भवः । एतेषां शुभलिंगानां ज्येष्ठस्थानेति पावने

មិនដែលមានភាពកខ្វក់កើតឡើងក្នុងអ្នកដែលបានភ្ជាប់នឹងទាំងនេះឡើយ ព្រោះលិង្គដ៏មង្គលទាំងនេះស្ថិតនៅទីកន្លែងបរិសុទ្ធបំផុតឈ្មោះ «ជ្យេឋស្ថាន»។

Verse 22

स्कंद उवाच । एकदा तत्र यद्वृत्तं ज्येष्ठस्थाने महामुने । तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणुष्वाघविनाशनम्

ស្កន្ទបានមានព្រះវាចា៖ ឱ មហាមុនី! ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកអំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងម្តងមួយនៅជ្យេឋស្ថាន; ចូរស្តាប់—រឿងនេះបំផ្លាញបាប។

Verse 23

स्वैरं विहरतस्तत्र ज्येष्ठस्थाने महेशितुः । कौतुकेनैव चिक्रीड शिवा कंदुकलीलया

នៅទីនោះ ក្នុងជ្យេឋស្ថាន ខណៈព្រះមហេស្វរៈដើរលេងដោយសេរី ព្រះសិវា ដោយក្តីកម្សាន្តចង់ដឹង បានចាប់ផ្តើមកម្សាន្តក្នុងលីឡាលេងបាល់។

Verse 24

उदंच न्न्यंचदंगानां लाघवं परितन्वती । निःश्वासामोदमुदित भ्रमराकुलितेक्षणा

នាងលើកនិងបន្ថយអវយវៈឡើងចុះ បង្ហាញភាពស្រាលស្រស់ដ៏ស្រស់ស្អាត; រីករាយដោយក្លិនក្រអូបនៃដង្ហើមខ្លួនឯង ភ្នែកនាងត្រូវហ៊ុំព័ទ្ធដោយឃ្មុំកំពុងហោះវង់។

Verse 25

भ्रश्यद्ध म्मिल्लसन्माल्य स्थपुटीकृत भूमिका । स्विद्यत्कपोलपत्राली स्रवदंबुकणोज्ज्वला

មួកសក់ និងកម្រងផ្ការបស់នាងកំពុងរអិលចុះ; ដីក៏ជ្រាបជ្រៅដោយជំហានទាត់ត្រា។ គ្រឿងអលង្ការលើថ្ពាល់ដូចស្លឹក រលោងដោយញើស ហើយភ្លឺចែងចាំងដោយចំណុចទឹកសើមដែលហូរចុះ។

Verse 26

स्फुटच्चोलांशुकपथनिर्यदंगप्रभावृता । उल्लसत्कंदुकास्फालातिशोणितकरांबुजा

ពន្លឺកាយរបស់នាងភ្លឺចេញតាមរន្ធរបស់អាវពាក់; ហើយដោយការវាយបាល់យ៉ាងខ្លាំង ដៃដូចផ្កាឈូករបស់នាងក៏រលោងពណ៌ក្រហមជ្រាល។

Verse 27

कंदुकानुग सदृष्टि नर्तित भ्रूचलतांचला । मृडानी किल खेलंती ददृशे जगदंबिका

ដោយភ្នែកតាមបាល់ ចិញ្ចើមរាំរែក និងចុងអាវពាក់រលករំញ័រ ម្រឹឌានី—ជគទំបិកា—ត្រូវបានឃើញថាកំពុងលេងពិតប្រាកដ។

Verse 28

अंतरिक्षचराभ्यां च दितिजाभ्यां मनोहरा । कटाक्षिताभ्यामिव वै समुपस्थितमृत्युना

អសុរ២នាក់កូនចៅទិតិ ដែលធ្វើដំណើរនៅមធ្យមអាកាស បានចូលមកជិតយ៉ាងគួរឱ្យចាប់ចិត្ត; ប៉ុន្តែគ្រាន់តែត្រូវនាងសម្លឹងមួយភ្លែត ក៏ដូចជាមរណៈផ្ទាល់បានមកដល់។

Verse 29

विदलोत्पल संज्ञाभ्यां दृप्ताभ्यां वरतो विधेः । तृणीकृतत्रिजगती पुरुषाभ्यां स्वदोर्बलात्

អ្នកទាំងពីរដែលអួតអាង នាមវិទល និងឧត្បល បានទទួលពរពីព្រះព្រហ្មា អ្នកបង្កើត; ហើយដោយកម្លាំងដៃរបស់ខ្លួន ពួកគេមើលត្រីលោកដូចស្មៅស្ងួតប៉ុណ្ណោះ។

Verse 30

देवीं परिजिहीर्षू तौ विषमेषु प्रपीडितौ । दिवोवतेरतुः क्षिप्रं मायां स्वीकृत्य शांबरीम्

ដោយមានបំណងចង់ចាប់ព្រះនាងទេវីទៅ ពួកគេទាំងពីរ ដែលត្រូវសង្កត់ដោយគម្រោងគ្រោះថ្នាក់របស់ខ្លួន បានចុះពីស្ថានសួគ៌យ៉ាងរហ័ស ហើយយកមាយាល្បិចលាក់របស់សម្បរ។

Verse 31

धृत्वा पारषदीं मूर्तिमायातावंबिकांतिकम् । तावत्यंतं सुदुर्वृत्तावतिचंचलमानसा

ដោយកាន់យករូបរាងជាបរិវារ (អ្នកបម្រើបរិសុទ្ធ) ពួកគេបានចូលទៅជិតអំបិកា—មនុស្សអាក្រក់ទាំងពីរនោះ មានចិត្តរំភើបរវើរវាយ និងមិនស្ថិតស្ថេរ។

Verse 32

सर्वज्ञेन परिज्ञातौ चांचल्याल्लोचनोद्भवात् । कटाक्षिताथ देवेन दुर्गादुर्गारिघातिनी

ព្រះអម្ចាស់សព្វជ្ញា បានស្គាល់ពួកគេភ្លាមៗ—ដោយសារចលនាមិនស្ថិតស្ថេរដែលកើតឡើងក្នុងភ្នែករបស់ពួកគេ; បន្ទាប់មក ព្រះទុរគា អ្នកសម្លាប់សត្រូវនៃបន្ទាយធម៌ បានបោះក្រឡេកមើលទៅលើពួកគេ។

Verse 33

विज्ञाय नेत्रसंज्ञां तु सर्वज्ञार्ध शरीरिणी । तेनैव कंदुकेनाथ युगपन्निजघान तौ

ដោយយល់ដឹងសញ្ញាដែលបញ្ជូនតាមភ្នែក ព្រះនាង—ជាពាក់កណ្តាលរូបកាយនៃព្រះសព្វជ្ញា—បានវាយបំផ្លាញពួកគេទាំងពីរភ្លាមៗ ដោយកន្ទុក (បាល់) នោះឯង។

Verse 34

महाबलौ महादेव्या कंदुकेन समाहतौ । परिभ्रम्य परिभ्रम्य तौ दुष्टौ विनिपेततुः

ពួកអាក្រក់ទាំងពីរ ដែលមានកម្លាំងខ្លាំង ត្រូវបានព្រះមហាទេវីវាយដោយបាល់ ហើយបានវិលជុំៗ ងាកងាយៗ រហូតចុងក្រោយក៏ដួលរលំចុះ។

Verse 35

वृंतादिव फले पक्वे तालादनिललोलिते । दंभोलिना परिहते शृंगेइव महागिरेः

ពួកគេដួលដូចផ្លែទុំដែលខ្យល់បក់លើដើមត្នោត ឲ្យរអិលចេញពីកន្ទុយ; ឬដូចកំពូលភ្នំធំមួយដែលត្រូវរន្ទះ (វជ្រៈ) វាយបាក់ធ្លាក់ចុះ។

Verse 36

तौ निपात्य महादैत्यावकार्यकरणोद्यतौ । ततः परिणतिं यातो लिंगरूपेण कंदुकः

ក្រោយពេលវាយបំផ្លាញអសុរាធំទាំងពីរ ដែលប៉ងធ្វើអធម៌ កន្ទុកា បានប្រែប្រួលយ៉ាងអស្ចារ្យ ហើយបានតាំងស្ថិតជារូបសិវលិង្គ។

Verse 37

कंदुकेश्वरसंज्ञं च तल्लिंगमभवत्तदा । ज्येष्ठेश्वर समीपे तु सर्वदुष्टनिवारणम्

នៅពេលនោះ លិង្គនោះត្រូវបានគេហៅថា «កន្ទុកេស្វរ»; ស្ថិតនៅជិត ជ្យេឋេស្វរ វាល្បីថាជាអ្នកបំបាត់អំពើអាក្រក់ទាំងអស់។

Verse 38

कंदुकेश समुत्पत्तिं यः श्रोष्यति मुदान्वितः । पूजयिष्यति यो भक्तस्तस्य दुःखभयं कुतः

អ្នកណាដែលស្តាប់ដោយសេចក្តីរីករាយអំពីការប្រាកដកំណើតរបស់កន្ទុកេស ហើយអ្នកណាដែលជាភក្តាបូជាព្រះអង្គ—ទុក្ខឬភ័យនឹងកើតមានដល់គាត់ដូចម្តេចបាន?

Verse 39

कंदुकेश्वर भक्तानां मानवानां निरेनसाम् । योगक्षेमं सदा कुर्याद्भवानी भयनाशिनी

សម្រាប់ភក្តានៃកន្ទុកេស្វរ ដែលជាមនុស្សបរិសុទ្ធឥតបាប ភវានី—អ្នកបំផ្លាញភ័យ—តែងធានា «យោគក្សេម» ជានិច្ច គឺទាំងការទទួលបាន និងការការពារ។

Verse 40

मृडानी तस्य लिंगस्य पूजां कुर्यात्सदैव हि । तत्रैव देव्या सान्निध्यं पार्वत्या भक्तसिद्धिदम्

ពិតប្រាកដណាស់ ម្រឹឌានី (បារវតី) តែងធ្វើបូជាលិង្គនោះជានិច្ច; ហើយនៅទីនោះផ្ទាល់ មានសាន្និធ្យរបស់ទេវីបារវតី ដែលប្រទានសិទ្ធិដល់ភក្តា។

Verse 41

कंदुकेशं महालिंगं काश्यां यैर्न समर्चितम् । कथं तेषां भवनीशौ स्यातां सर्वेप्सितप्रदौ

អ្នកណាដែលមិនបានអរចនាបូជាមហាលិង្គ កន្ទុគេឝ នៅកាសីដោយត្រឹមត្រូវ នោះព្រះភវានី និងព្រះឥសៈ នឹងធ្វើដូចម្តេចបាន ដើម្បីក្លាយជាអ្នកប្រទានពរទាំងអស់ដែលគេចង់បាន?

Verse 42

द्रष्टव्यं च प्रयत्नेन तल्लिंगं कंदुकेश्वरम् । सर्वोपसर्गसंघातविघातकरणं परम्

គួរតែខិតខំដោយព្យាយាម ដើម្បីទស្សនាលិង្គនោះ គឺកន្ទុគេឝ្វរៈ ព្រោះវាមានអานุភាពដ៏ឧត្តម ក្នុងការបំផ្លាញក្រុមកល្យាណវិបត្តិ និងឧបសគ្គទាំងអស់។

Verse 43

कंदुकेश्वर नामापि श्रुत्वा वृजिनसंततिः । क्षिप्रं क्षयमवाप्नोति तमः प्राप्योष्णगुं यथा

សូម្បីតែគ្រាន់តែបានស្តាប់នាម “កន្ទុគេឝ្វរៈ” ក៏ខ្សែសង្វាក់បាបដែលបន្តបន្ទាប់ នឹងរលាយបាត់យ៉ាងឆាប់រហ័ស ដូចភាពងងឹតរលាយពេលជួបកម្តៅ និងពន្លឺ។

Verse 44

स्कंद उवाच । संशृणुष्व महाभाग ज्येष्ठेश्वर समीपतः । यद्वृत्तांतमभूद्विप्र परमाश्चर्यकृद्ध्रुवम्

ស្កន្ទៈបានមានព្រះវាចា៖ ឱ ព្រាហ្មណ៍អ្នកមានភាគ្យធំ សូមស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់ នូវព្រឹត្តិការណ៍ដ៏អស្ចារ្យ និងពិតជាគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល ដែលបានកើតឡើងជិតជ័យឝ្ឋេឝ្វរៈ។

Verse 45

दंडखाते महातीर्थे देवर्षिपितृतृप्तिदे । तप्यमानेषु विप्रेषु निष्कामं परमं तपः

នៅមហាទីរថៈឈ្មោះ ទណ្ឌខាតៈ ដែលផ្តល់សេចក្តីត្រេកអរ និងការពេញចិត្តដល់ទេវតា ទេវឫសី និងបិត្របុព្វជន ខណៈព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយកំពុងបំពេញតបៈ ក៏មានការប្រព្រឹត្តតបៈដ៏ឧត្តមបំផុត ដោយគ្មានបំណងប្រាថ្នា។

Verse 46

दैत्यो दुंदुभिनिर्ह्रादो दुष्टः प्रह्लादमातुलः । देवाः कथं सुजेयाः स्युरित्युपायमचिंतयत्

អសុរ ដុំទុភិនិរហ្រាទៈ អ្នកអាក្រក់ ដែលជាមាតុល (ពូខាងម្តាយ) របស់ប្រហ្លាទៈ បានគិតរកឧបាយថា «តើធ្វើដូចម្តេចដើម្បីឲ្យទេវតាត្រូវបានឈ្នះដោយងាយ?»

Verse 47

किं बलाश्च किमाहाराः किमाधारा हि देवताः । विचार्य बहुशो दैत्यस्तत्त्वं विज्ञाय निश्चितम्

«កម្លាំងរបស់ពួកគេជាអ្វី? អាហារបំប៉នជាអ្វី? ទេវតាពិតប្រាកដពឹងផ្អែកលើអ្វី?»—ដូច្នេះអសុរបានពិចារណាម្តងហើយម្តងទៀត ហើយពេលដឹងតត្តវៈហើយ ក៏សម្រេចចិត្តយ៉ាងមាំមួន។

Verse 48

अवश्यमग्रजन्मानो हेतवोत्र विचारतः । ब्राह्मणान्हंतुमसकृत्कृतवानुद्यमं ततः

ដោយពិចារណាដូច្នេះ គេបានសន្និដ្ឋានថា ព្រះព្រាហ្មណ៍ (អគ្រជន្មា—អ្នកកើតជាលំដាប់មុខ) ជាមូលហេតុសម្រេចនៅទីនេះ; ដូច្នេះគេបានខិតខំម្តងហើយម្តងទៀត ដើម្បីសម្លាប់ព្រះព្រាហ្មណ៍។

Verse 49

यतः क्रतुभुजो देवाः क्रतवो वेदसंभवाः । ते वेदा ब्राह्मणाधीनास्ततो देवबलं द्विजाः

ព្រោះទេវតាជាអ្នកទទួលភាគពីយជ្ញៈ; យជ្ញៈកើតពីវេទៈ; ហើយវេទៈទាំងនោះពឹងផ្អែកលើព្រះព្រាហ្មណ៍។ ដូច្នេះ ឱ ទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) កម្លាំងរបស់ទេវតាទាំងឡាយស្ថិតលើព្រះព្រាហ្មណ៍។

Verse 50

निश्चितं ब्राह्मणाधाराः सर्वे वेदाः सवासवाः । गीर्वाणा ब्राह्मणबला नात्र कार्या विचारणा

ជាក់ច្បាស់ណាស់៖ វេទៈទាំងអស់ ព្រមទាំងឥន្ទ្រ និងទេវតាទាំងឡាយ សុទ្ធតែពឹងលើព្រះព្រាហ្មណ៍។ ពួកគីរវាណៈ (ទេវសួគ៌) មានកម្លាំងដោយព្រះព្រាហ្មណ៍—មិនចាំបាច់ពិចារណាបន្ថែមទៀតទេ។

Verse 51

ब्राह्मणा यदि नष्टाः स्युर्वेदा नष्टास्ततः स्वयम् । आम्नायेषु प्रणष्टेषु विनष्टाः शततंतवः

បើព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយវិនាស នោះវេទទាំងឡាយក៏វិនាសដោយខ្លួនឯងបន្ទាប់មក។ ហើយពេលអាម្នាយៈ—ខ្សែបន្តបន្ទាប់នៃការបញ្ជូនបរិសុទ្ធ—ត្រូវបំផ្លាញ នោះសន្តតិប្រពៃណីជារយជាន់ក៏រលាយបាត់។

Verse 52

यज्ञेषु नाशं गच्छत्सु हृताहारास्ततः सुराः । निर्बलाः सुखजेयाः स्युर्जितेषु त्रिदशेष्वथ

ពេលយជ្ញៈទាំងឡាយធ្លាក់ចូលក្នុងការវិនាស ព្រះទេវតាត្រូវបានដកហូតអាហាររបស់ពួកគេ; ដូច្នេះទេវៈទាំងឡាយក៏ក្លាយជាខ្សោយ ហើយងាយត្រូវឈ្នះ។ ហើយពេលត្រីទសៈត្រូវបានផ្តួល នោះរបៀបរបបលោកក៏ត្រូវបង្វិលបំផ្លាញ។

Verse 53

अहमेव भविष्यामि मान्यस्त्रिजगतीपतिः । आहरिष्यामि देवानामक्षयाः सर्वसंपदः

“ខ្ញុំតែម្នាក់ឯងនឹងក្លាយជាព្រះអធិបតីដ៏គួរគោរពនៃត្រីលោក។ ខ្ញុំនឹងដណ្តើមយកពីទេវតាទាំងឡាយនូវទ្រព្យសម្បត្តិ និងសេចក្តីសម្បូរបែបអស់មិនចេះស្រាលទាំងអស់។”

Verse 54

निर्वेक्ष्यामि सुखान्येव राज्ये निहतकंटके । इति निश्चित्य दुर्बुद्धिः पुनश्चिंतितवान्मुने

“ខ្ញុំនឹងសោយតែសុខទាំងឡាយ ក្នុងរាជ្យដែលបានកាត់បន្លា (ឧបសគ្គ) ចោលហើយ।” ក្រោយពេលសម្រេចចិត្តដូច្នេះហើយ ឱ មុនី អ្នកមានគំនិតអាក្រក់នោះក៏គិតឡើងវិញ។

Verse 55

द्विजाः क्व संति भूयांसो ब्रह्मतेजोतिबृंहिताः । श्रुत्यध्ययन संपन्नास्तपोबल समन्विताः

“ពួកទ្វិជៈជាច្រើននោះនៅទីណា—អ្នកដែលរីកចម្រើនដោយពន្លឺព្រហ្ម (ព្រហ្មតេជៈ) សម្រេចក្នុងការសិក្សាស្រុតិ និងប្រកបដោយកម្លាំងតបៈ?”

Verse 56

भूयसां ब्राह्मणानां तु स्थानं वाराणसी भवेत् । तानादावुपसंहृत्य यामि तीर्थांतरं ततः

ក្រុងពារាណសីពិតជាលំនៅដ្ឋានដ៏សំខាន់នៃពួកព្រាហ្មណ៍ជាច្រើន។ ដំបូងឡើយ ខ្ញុំនឹងកម្ទេចពួកគេនៅទីនោះ ហើយបន្ទាប់មកខ្ញុំនឹងបន្តទៅកាន់ទីកន្លែងសក្ដិសិទ្ធិផ្សេងទៀត។

Verse 57

यत्रयत्र हि तीर्थेषु यत्रयत्राश्रमेषु च । संति सर्वेऽग्रजन्मानस्ते मयाद्याः समंततः

ទីណាដែលមានទីர்தសក្ដិសិទ្ធិ ទីណាដែលមានអាស្រម នៅទីនោះមានពួកព្រាហ្មណ៍ជាន់ខ្ពស់គង់នៅ ពួកគេត្រូវតែត្រូវបានខ្ញុំសម្លាប់នៅគ្រប់ទិសទី។

Verse 58

इति दुंदुभिनिर्ह्रादो मतिं कृत्वा कुलोचिताम् । प्राप्यापि काशीं दुर्वृत्तो मायावी न्यवधीद्द्विजान्

ដូច្នេះ ឌុនឌុភិនីរហ្រាទ បានសម្រេចចិត្តយ៉ាងសមស្របទៅនឹងពូជពង្ស (បិសាច) របស់ខ្លួន ហើយបានទៅដល់ក្រុងកាស៊ី។ ជនដ៏អាក្រក់ និងពោរពេញដោយល្បិចកលនោះ បានសម្លាប់ពួកព្រាហ្មណ៍។

Verse 60

यथा कोपि न वेत्त्येव तथाच्छन्नोऽभवत्पुनः । वने वनेचरो भूत्वा यादोरूपी जलाशये

ដើម្បីកុំឱ្យនរណាម្នាក់ដឹងខ្លួនទាល់តែសោះ គេបានលាក់ខ្លួនម្តងទៀត ដោយដើរត្រាច់ចរជាអ្នករស់នៅក្នុងព្រៃ និងក្លែងខ្លួនជាសត្វទឹកនៅក្នុងបឹង។

Verse 61

अदृश्यरूपी मायावी देवानामप्यगोचरः । दिवाध्यानपरस्तिष्ठेन्मुनिवन्मुनिमध्यगः

ជាអ្នកប្រើមាយាដែលមានរាងកាយមើលមិនឃើញ សូម្បីតែទេវතාවាក៏មើលមិនដឹង គេតែងតែឈរតាំងសមាធិនៅពេលថ្ងៃ ដូចជា ឥសីម្នាក់ដែលនៅកណ្តាលពួកឥសីទាំងឡាយ។

Verse 62

प्रवेशमुटजानां च निर्गमं च विलोकयन् । यामिन्यां व्याघ्ररूपेण ब्राह्मणान्भक्षयेद्बहून्

គាត់ឈរមើលការចូលទៅក្នុងកុដិធ្វើពីស្លឹក និងការចេញមកវិញ; នៅពេលរាត្រី គាត់បម្លែងជារូបខ្លា ហើយលេបបរិភោគព្រាហ្មណ៍ជាច្រើន។

Verse 63

निःशब्दमेव नयति नत्यजेदपि कीकसम् । इत्थं निपातिता विप्रास्तेन दुष्टेन भूरिशः

គាត់នាំពួកគេទៅដោយស្ងៀមស្ងាត់ឥតសូរ មិនទុកសូម្បីតែសពនៅក្រោយ។ ដូច្នេះ ព្រាហ្មណ៍ជាច្រើនត្រូវបានមនុស្សអាក្រក់នោះបំផ្លាញជាញឹកញាប់។

Verse 64

एकदा शिवरात्रौ तु भक्तस्त्वेको निजोटजे । सपर्यां देवदेवस्य कृत्वा ध्यानस्थितोभवत्

ម្តងមួយនៅថ្ងៃសិវរាត្រី អ្នកសក្ការៈម្នាក់នៅតែម្នាក់ឯងក្នុងកុដិរបស់ខ្លួន; បន្ទាប់ពីធ្វើសេវាបូជាចំពោះព្រះមហាទេវា ព្រះជាទេវានៃទេវទាំងឡាយ គាត់ក៏ចូលសមាធិដ៏មាំមួន។

Verse 65

स च दुंदुभिनिर्ह्राद दैत्येंद्रो बलदर्पितः । व्याघ्र रूपं समास्थाय तमादातुं मतिं दधे

ហើយទុំន្ទុភិនិរហ្រាទា មេដឹកនាំពួកទៃត្យៈ ដែលមោទនភាពដោយកម្លាំង បានស្ថិតក្នុងរូបខ្លា ហើយប្តេជ្ញាចិត្តចាប់យកអ្នកសក្ការៈនោះ។

Verse 66

तं भक्तं ध्यानमापन्नं दृढचित्तं शिवेक्षणे । कृतास्त्रमंत्रविन्यासं तं क्रांतुमशकन्न सः

ប៉ុន្តែអ្នកសក្ការៈនោះ—ជ្រាបជ្រួលក្នុងសមាធិ មានចិត្តមាំមួនក្នុងទស្សនៈព្រះសិវៈ និងត្រូវបានការពារដោយការរៀបចំមន្តសក្ការៈ និងពិធីការពារ—គាត់មិនអាចយកឈ្នះបានឡើយ។

Verse 67

अथ सर्वगतः शंभुर्ज्ञात्वा तस्याशयं हरः । दैत्यस्य दुष्टरूपस्य वधाय विदधे धियम्

បន្ទាប់មក ព្រះសម្ភូ (ហរៈ) អ្នកសព្វស្ថិត ស្គាល់ចិត្តគំនិតរបស់អសុរ (ដៃត្យ) នោះ ហើយបានរៀបចំគំនិតដើម្បីសម្លាប់ដៃត្យរូបអាក្រក់នោះ។

Verse 68

यावदादित्सति व्याघ्रस्तावदाविरभूद्धरः । जगद्रक्षामणिस्त्र्यक्षो भक्तरक्षण दक्षधीः

ពេលខ្លាខ្លាំងកំពុងត្រៀមវាយ ព្រះអ្នកទ្រទ្រង់ (ព្រះសិវៈ) ក៏បង្ហាញព្រះអង្គភ្លាមៗ—មានភ្នែកបី ជាមណីនៃការការពារពិភពលោក និងមានបញ្ញាដ៏មុតមាំក្នុងការពារភក្ត។

Verse 69

रुद्रमायांतमालोक्य तद्भक्तार्चित लिंगतः । दैत्यस्तेनैव रूपेण ववृधे भूधरोपमः

ពេលឃើញព្រះរុទ្រៈកំពុងចូលមកពីលិង្គដែលភក្តបានបូជា ដៃត្យនោះក៏ពង្រីកខ្លួនក្នុងរូបដដែល—ធំដូចភ្នំ—ដោយអំនួត និងសត្រូវចិត្ត។

Verse 70

सावज्ञमथसर्वज्ञं यावत्पश्यति दानवः । तावदायांतमादाय कक्षायंत्रे न्यपीडयत्

បន្ទាប់មក ទានវៈមើលព្រះអម្ចាស់សព្វជ្ញដោយការមើលងាយ; ពេលព្រះអង្គចូលមកជិត វាចាប់ព្រះអង្គហើយបង្ខិតបង្ខំត្រង់ចង្កេះ ដូចឧបករណ៍ច្របាច់ចង។

Verse 71

पंचास्यस्त्वथ पंचास्यं मुष्ट्या मूर्धन्यताडयत् । स च तेनैव रूपेण कक्षानिष्पेषणेन च

ពេលនោះ ព្រះអង្គមានប្រាំមុខ បានវាយក្បាលសត្រូវមានប្រាំមុខដោយកណ្តាប់ដៃ; ហើយដោយរូបដដែលនោះ ទាំងដោយការបង្ខិតបង្ខំត្រង់ចង្កេះផង បានបំបាក់ការវាយប្រហាររបស់ដៃត្យ។

Verse 72

अत्यार्तमरटद्व्याघ्रो रोदसी परिपूरयन् । तेन नादेन सहसा सं प्रवेपितमानसाः

ខ្លាឃ្មុំបានគំហុកដោយទុក្ខវេទនាខ្លាំង បំពេញមេឃនិងផែនដីដោយសំឡេងរបស់វា; ដោយនាទដ៏ភ្លាមរហ័សនោះ ចិត្តទាំងឡាយរន្ធត់ញ័រភ្លាមៗ។

Verse 73

तपोधनाः समाजग्मुर्निशि शब्दानुसारतः । तत्रेश्वरं समालोक्य कक्षीकृत मृगेश्वरम्

ព្រះមុនីអ្នកសម្បូរដោយតបៈ បានមកដល់នៅពេលរាត្រី តាមសំឡេងនោះ; នៅទីនោះ ពួកគេបានឃើញព្រះឥស្វរ កាន់រាជាសត្វព្រៃឲ្យជាប់នៅចំហៀងព្រះអង្គ។

Verse 74

तुष्टुवुः प्रणता सर्वे शर्वं जयजयाक्षरैः । परित्राता जगत्त्रातः प्रत्यूहाद्दारुणादितः

ពួកគេទាំងអស់បានក្រាបបង្គំ ហើយសរសើរព្រះសර්វៈដោយពាក្យ “ជ័យ! ជ័យ!” ព្រោះព្រះអង្គជាព្រះសង្គ្រោះ ជាអ្នកការពារពិភពលោក ដែលជួយឲ្យរួចផុតពីឧបសគ្គដ៏សាហាវ។

Verse 75

अनुग्रहं कुरुध्वेश तिष्ठात्रैव जगद्गुरो । अनेनैव हि रूपेण व्याघ्रेश इति नामतः

សូមព្រះអង្គប្រទានព្រះគុណ ឱ ព្រះអម្ចាស់; ឱ គ្រូនៃលោក សូមស្ថិតនៅទីនេះឯង—ក្នុងរូបនេះដដែល ហើយសូមឲ្យគេស្គាល់តាមព្រះនាម ‘វ្យាឃ្រេស’ (ម្ចាស់ខ្លា)។

Verse 76

कुरु रक्षां महादेव ज्येष्ठस्थानस्य सर्वदा । अन्येभ्योप्युपसर्गेभ्यो रक्ष नस्तीर्थवासिनः

ឱ មហាទេវ សូមប្រទានការការពារដល់ទីសក្ការៈដ៏បុរាណជាងគេនេះជានិច្ច; ហើយសូមការពារយើងខ្ញុំ អ្នកស្នាក់នៅទីរថៈនេះ ពីទុក្ខទោស និងឧបសគ្គផ្សេងៗទៀតផង។

Verse 77

इति श्रुत्वा वचस्तेषां देवश्चंद्रविभूषणः । तथेत्युक्त्वा पुनः प्राह शृणुध्वं द्विजपुंगवाः

ព្រះអម្ចាស់ដែលតុបតែងដោយព្រះចន្ទ បានស្តាប់ពាក្យរបស់ពួកគេ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា «តថាស্তু—សូមឲ្យជាដូច្នោះ»។ បន្ទាប់មកទ្រង់មានព្រះបន្ទូលម្ដងទៀតថា «សូមស្តាប់ចុះ ឱ ទ្វិជៈដ៏ប្រសើរ!»

Verse 78

यो मामनेन रूपेण द्रक्ष्यति श्रद्धयात्र वै । तस्योपसर्गसंघातं घातयिष्याम्यसंशयम्

អ្នកណាម្នាក់នៅទីនេះ ដែលបានទស្សនាខ្ញុំក្នុងរូបនេះដោយសទ្ធា ខ្ញុំនឹងបំផ្លាញក្រុមអន្តរាយ និងទុក្ខបាបទាំងឡាយរបស់គាត់ ដោយមិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 79

एतल्लिंगं समभ्यर्च्य यो याति पथि मानवः । चौरव्याघ्रादिसंभूत भयं तस्य कुतो भवेत्

មនុស្សណាដែលអធិស្ឋានបូជាលិង្គនេះតាមវិធីត្រឹមត្រូវ ហើយធ្វើដំណើរតាមផ្លូវ តើភាពភ័យខ្លាចដែលកើតពីចោរ ខ្លា និងអ្វីៗដូច្នោះ នឹងមកដល់គាត់ដូចម្តេចបាន?

Verse 80

मच्चरित्रमिदं श्रुत्वा स्मृत्वा लिंगमिदं हृदि । संग्रामे प्रविशन्मर्त्यो जयमाप्नोति नान्यथा

ក្រោយបានស្តាប់ប្រវត្តិរបស់ខ្ញុំនេះ ហើយចងចាំលិង្គនេះនៅក្នុងបេះដូង មនុស្សស្លាប់បានដែលចូលសមរភូមិ នឹងទទួលបានជ័យជម្នះ—មិនមានវិធីផ្សេងទៀតឡើយ។

Verse 81

इत्युक्त्वा देवदेवशस्तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ । सविस्मयास्ततो विप्राः प्रातर्याता यथागतम्

ក្រោយមានព្រះបន្ទូលដូច្នោះ ព្រះជាម្ចាស់នៃទេវទាំងឡាយ បានលាយលំនឹងចូលទៅក្នុងលិង្គនោះឯង។ បន្ទាប់មក ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយដែលពេញដោយអស្ចារ្យ បានចេញដំណើរនៅពេលព្រលឹម ត្រឡប់ទៅដូចដែលបានមក។

Verse 82

स्कन्द उवाच । तदा प्रभृति कुंभोत्थ लिंगं व्याघ्रेश्वराभिधम् । ज्येष्ठेशादुत्तरेभागे दृष्टं स्पृष्टं भयापहम्

ស្កន្ទៈមានព្រះវាចា៖ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ឱ អគស្ត្យៈអ្នកកើតពីកុម្ភៈ លិង្គនោះត្រូវបានគេហៅថា «វ្យាឃ្រេស្វរ»។ នៅខាងជើងនៃ ជ្យេឋេសៈ គ្រាន់តែឃើញ ឬប៉ះ ក៏អាចបំបាត់ភ័យបាន។

Verse 83

व्याघ्रेश्वरस्य ये भक्तास्तेभ्यो बिभ्यति किंकराः । यामा अपि महाक्रूरा जयजीवेति वादिनः

អ្នកណាជាភក្តៈនៃ «វ្យាឃ្រេស្វរ» មុខពួកគេ សូម្បីតែអ្នកបម្រើរបស់យមក៏ញ័រខ្លាច។ សូម្បីតែទូតមរណៈដ៏សាហាវក៏ស្រែកថា «ជ័យ! ចូររស់នៅ!»

Verse 84

पराशरेश्वरादीनां लिंगानामिह संभवम् । श्रुत्वा नरो न लिप्येत महापातककर्दमैः

ដោយបានស្តាប់អំពីការប្រាកដឡើងនៅទីនេះនៃលិង្គដូចជា «បរាសរេស្វរ» និងផ្សេងៗទៀត មនុស្សមិនត្រូវបានប្រឡាក់ដោយភក់នៃមហាបាបទេ។

Verse 85

कंदुकेश समुत्पत्तिं व्याघ्रे शाविर्भवं तथा । समाकर्ण्य नरो जातु नोपसर्गैः प्रदूयते

ដោយបានស្តាប់អំពីកំណើតនៃ «កណ្ឌុកេស» និងដំណើរប្រាកដឡើងក្នុងខ្លា ដូចគ្នានោះ មនុស្សមិនដែលត្រូវគ្រោះអន្តរាយ និងវិបត្តិធ្វើឲ្យខូចខាតឡើយ។

Verse 86

उटजेश्वर लिंगं तु व्याघ्रेशात्पश्चिमे स्थितम् । भक्तरक्षार्थमुद्भूतं स्यात्समभ्यर्च्य निर्भयः

លិង្គមាននាម «ឧតជេស្វរ» ស្ថិតនៅខាងលិចនៃ «វ្យាឃ្រេស្វរ»។ វាប្រាកដឡើងដើម្បីការពារភក្តៈ; អ្នកដែលបូជាដោយសមរម្យ នឹងក្លាយជាអ្នកគ្មានភ័យ។