Adhyaya 101

Verse 1

ईश्वर उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु नारदो भगवानृषिः । ब्रह्मणो मानसः पुत्रस्त्रिषु लोकेषु गर्वितः

イーシュヴァラは言われた。「まさにその時、神聖なる仙ナ―ラダは、ブラフマーの意より生まれた子として、三界に名声を轟かせていた。」

Verse 2

सर्वलोकचरः सोऽपि युवा देवनमस्कृतः । तथा यदृच्छया चायमटमानः समंततः

彼もまたあらゆる世界を遍歴する者であり、若々しく、神々からさえ礼拝された。かくして四方をさすらい、縁に任せて歩み回った。

Verse 3

वासुदेवं स वै द्रष्टुं नित्यं द्वारवतीं पुरीम् । आयाति ऋषिभिः सार्द्धं क्रोधेन ऋषि सत्तमः

ヴァースデーヴァを拝するため、彼は常に諸仙とともにドヴァーラヴァティーの都へ来た。だがこの時、最勝の仙は怒りを帯びて到来した。

Verse 4

अथाश्वागच्छतस्तस्य सर्वे यदुकुमारकाः । ये प्रद्युम्नप्रभृतयस्ते च प्रह्वाननाः स्थिताः

そのとき彼が足早に近づくと、プラデュムナらヤドゥ族の王子たちは皆、面を伏せて（外には恭敬を示しつつ）立ち並んだ。

Verse 5

अभावाच्चार्घ्यपाद्यानां पूजां चक्रुः समंततः । सांबस्त्ववश्यभावित्वात्तस्य शापस्य कारणात्

アルギヤとパードヤが得られなかったため、彼らは可能なかぎり、あらゆる方法で礼拝を行った。だがサーンバは、避けがたい宿命に駆られ、その呪詛の因となった。

Verse 6

अवज्ञां कुरुते नित्यं नारदस्य महात्मनः । रतक्रीडा स वै नित्यं रूपयौवनगर्वितः

彼は大徳なるナーラダを常に侮った。恋の戯れに耽り、容姿と若さへの驕りにいつも酔いしれていた。

Verse 7

अविनीतं तु तं दृष्ट्वा चिन्तयामास नारदः । अस्याहमविनीतस्य करिष्ये विनयं शुभम्

無礼で不調法な振る舞いを見て、ナーラダは思案した。「この無規律な者に、吉祥なる矯正を施そう。正しい自制と謙虚さを。」

Verse 8

एवं स चिन्तयित्वातु वासुदेवमथाब्रवीत् । इमाः षोडशसाहस्राः स्त्रियो या देवसत्तम

かく思案して、ナーラダはヴァースデーヴァに告げた。「おお、神々の中の最勝者よ、この一万六千の女人たちは……」

Verse 9

सर्वास्तासां सदा सांबे भावो देव समाश्रितः । रूपेणाप्रतिमः सांबो लोकेऽस्मिन्सचराचरे

主よ、彼女たちは皆、常にサーンバへと情を寄せております。美しさにおいてサーンバは、この動くものと動かぬものの世界に比類なき者です。

Verse 10

सदाऽर्हंति च तास्तस्य दर्शनं ह्यपि सत्स्त्रियः । श्रुत्वैवं नारदाद्वाक्यं चिन्तयामास केशवः

その徳ある女人たちは、常に彼の御前にまみえるにもふさわしい。ナ―ラダの言葉を聞いて、ケーシャヴァは思索を始めた。

Verse 11

यदेतन्नारदेनोक्तं सत्यमत्र तु किं भवेत् । एवं च श्रूयते लोके चापल्यं स्त्रीषु विद्यते । श्लोकाविमौ पुरा गीतौ चित्तज्ञैर्योषितां द्विजैः

「ナ―ラダがここで語ったことは、まことに真実であろうか。されど世には、女人には移ろいやすさがあると聞く。実にこの二つの詩句は、女心を知る洞察あるバラモンたちが昔に歌ったものだ。」

Verse 12

पौंश्चल्यादतिचापल्यादज्ञानाच्च स्वभावतः । रक्षिता यत्नतो ह्येता विकुर्वंति हि भर्तृषु

「放縦と、過度の移ろいと、性より生ずる無知ゆえに――たとえ努めて守られていても――これらの女人は夫に対してなお気まぐれに振る舞う。」

Verse 13

नैता रूपं परीक्षंते नाऽसां वयसि संश्रयः । सुरूपं वा विरूपं वा पुमानित्येव भुंजते

「彼女らは美を吟味せず、年齢にも拠らない。男が端正であれ醜くあれ、ただ『男』であるというだけで関わる。」

Verse 14

ईश्वर उवाच । मनसा चिन्तयित्वैवं कृष्णो नारदमब्रवीत् । नह्यहं श्रद्दधाम्येतद्यदेतद्भाषितं पुरा

主は言われた。かく心に思案して、クリシュナはナ―ラダに告げた。「古来そのように語られてきた言葉を、私は真に信ずることができない。」

Verse 15

ब्रुवाणमेवं देवं तु नारदः प्रत्युवाच ह । तथाहं तु करिष्यामि यथा श्रद्धास्यते भवान्

主がそのように仰せになると、ナーラダは答えた。「よろしい——あなたが信を起こされるよう、わたしはそのように致しましょう。」

Verse 16

एवमुक्त्वा ययौ भूयो नारदस्तु यथागतम् । ततः कतिपयाहस्य द्वारकां पुनरभ्यगात्

そう言い終えると、ナーラダは再び去り、来たときのままに帰っていった。やがて幾日かの後、彼は再びドヴァーラカーへ赴いた。

Verse 17

तस्मिन्नहनि देवोऽपि सहांतःपौरकैर्जनैः । अनुभूय जलक्रीडां पानमासेवते रहः

その日、主は内宮の人々とともに水遊びを楽しまれ、のちに人目を避けて飲み物を召された。

Verse 18

रम्ये रैवतकोद्याने नानाद्रुमविभूषिते । सर्वर्तुकुसुमैर्नित्यं वासिते सर्वकामने

さまざまな樹々に飾られ、四季の花が常に香り立ち、あらゆる願いをかなえる麗しきライヴァタカの園にて。

Verse 19

नानाजलजफुल्लाभिर्दीर्घिका भिरलंकृते । हंससारससंघुष्टे चक्रवाकोपशोभिते

そこは、咲き満つ蓮の長池が幾つもあって飾られ、白鳥と鶴の声がこだまし、さらにチャクラヴァーカ鳥のつがいが美を添えていた。

Verse 20

तस्मिन्स रमते देवः स्त्रीभिः परिवृतस्तदा । हारनूपुरकेयूररसनाद्यैर्विभूषणैः

その地において主はその時、女たちに囲まれて戯れ給い、首飾り・足輪・腕輪・腰帯などの種々の飾りを身に帯びていた。

Verse 21

भूषितानां वरस्त्रीणां सर्वांगीणां विशेषतः । तत्रस्थः पिबते पानं शुभगन्धान्वितं शुभम्

ことさらに全身の肢体が美しく、精妙に飾られた高貴な女たちの侍る中で、主はそこに留まり、芳香を帯びた吉祥の飲み物を召し上がった。

Verse 22

एतस्मिन्नंतरे बुद्ध्वा मद्यमत्तास्ततः स्त्रियः । उवाच नारदः सांबमस्मिंस्तिष्ठ कुमारक

その折、女たちが酒に酔いしれていると悟ったナーラダは、サーンバに言った。「ここに留まれ、若き王子よ。」

Verse 23

त्वां समाह्वयते देवो न युक्तं स्थातुमत्र ते । तद्वाक्यार्थमबुद्ध्वैव नारदेनाथ नोदितः

「主が汝を召しておられる。ここに留まるは相応しくない。」その言葉の真意を悟らぬまま、彼はナーラダに促されて進んだ。

Verse 24

गत्वा तु सत्वरं सांबः प्रणाममकरोत्पितुः । निर्द्दिष्टमासनं भेजे यथाभावेन विष्णुना

それからサーンバは急ぎ赴き、父に礼拝して頭を垂れた。彼はヴィシュヌが示した座に、しかるべき作法に従って着座した。

Verse 25

एतस्मिन्नंतरे तत्र यास्तु वै चाल्पसात्त्विकाः । ता दृष्ट्वा सहसा सांबं सर्वाश्चुक्षुभिरे स्त्रियः

その時、そこにいたサットヴァの堅固さに乏しい女たちは、サーンバを忽ち見て、皆こぞって心騒ぎ立った。

Verse 26

न स दृष्टः पुरा याभिरंतःपुरनिवासिभिः । मद्यदोषात्ततस्तासां स्मृतिलोपात्तथा बहु

内殿に住む女たちは彼を以前見たことがなく、さらに酒の過失によって、その記憶は大いに失われた。

Verse 27

स्वभावतोऽल्पसत्त्वानां जघनानि विसुस्रुवुः । श्रूयते चाप्ययं श्लोकः पुराणप्रथितः क्षितौ

本性として、内なる力の乏しい者は腰つきが定まらず揺らぐ。さらにこの詩句は、プラーナに名高く、地上にも伝え聞かれている。

Verse 29

लोकेऽपि दृश्यते ह्येतन्मद्यस्याप्यथ सेवनात् । लज्जां मुंचंति निःशंका ह्रीमत्यो ह्यपि च स्त्रियः

これは世間にも見られる。酒を飲めば、慎み深い女でさえ恥を捨て、ためらいなく大胆になる。

Verse 30

समांसैर्भोजनैः स्निग्धैः पानैः सीधुसुरासवैः । गंधैर्मनोज्ञैर्वस्त्रैश्च कामः स्त्रीषु विजृंभति

肉の豊かな饗応、脂ののった食、そして飲み物—スィードゥ、スラー、発酵酒—さらに好ましい香と衣とによって、女たちのうちにカーマ（欲）はふくらみ目覚める。

Verse 31

मद्यं न देयमत्यर्थं पुरुषेण विपश्चिता । मदोन्मत्ताः स्वभावेन पूर्वं संति यतः स्त्रियः

賢き男は酒を過度に与えてはならぬ。女はその本性により、すでに酔いの勢いに流されやすいからである。

Verse 32

नारदोऽप्यथ तं सांबं प्रेषयित्वा त्वरान्वितः । आजगामाथ तत्रैव सांबस्यानुपदेन तु

その後ナーラダもまた、サーンバを遣わしたのち、急ぎつつ自らそこへ来て、サーンバの足跡を間近に追って行った。

Verse 33

आयांतं ताः स्वयं दृष्ट्वा प्रियसौमनसं मुनिम् । सहसैवोत्थिताः सर्वा मदोन्मत्ता अपि स्त्रियः

自らの目で、愛しく快い面差しの聖仙が近づくのを見て、女たちは皆、酔っていながらも一斉に立ち上がった。

Verse 34

तासामथोत्थितानां तु वासुदेवस्य पश्यतः । भित्त्वा वासांस्यनर्घाणि पात्रेषु पतितानि तु

だが彼女らが立ち上がるとき、ヴァースデーヴァが見守る前で、かけがえのない衣は裂け、そこにある器の中へと落ちた。

Verse 35

जघनेषु विलग्नानि तानि पेतुः पृथक्पृथक् । तद्दृष्ट्वा तु हरिः कुद्धस्ताः शशाप ततोऽबलाः

衣は腰にまとわりつき、次々と別々に落ちていった。それを見たハリは憤り、かのか弱き女たちを呪った。

Verse 36

यस्माद्गतानि चेतांसि मां मुक्त्वाऽन्यत्र वः स्त्रियः । तस्मात्पतिकृतांल्लोकानायुषोंऽते न यास्यथ

「汝ら女たちよ、汝らの心は我を捨てて他へと向かった。ゆえに命の終わりに、夫への奉仕と貞節によって得られる諸世界に到ることはできぬ。」

Verse 37

पतिलोकात्परिभ्रष्टाः स्वर्गमार्गात्तथैव च । भूत्वा ह्यशरणा भूयो दस्युहस्तं गमिष्यथ

「夫の世界よりも、また天界への道よりも堕ち、頼るべき所なき者となって、再び盗賊の手に落ちるであろう。」

Verse 38

शापदोषात्ततस्तस्मात्ताः स्त्रियो गां गते हरौ । हृताः पांचनदैश्चौरैरर्जुनस्य प्रपश्यतः

かくしてその呪詛の穢れゆえに、ハリ（ヴィシュヌ）が天へ去った後、彼女らはパンチャナダ地方の盗賊に奪い去られた。アルジュナはそれを目の当たりにしていた。

Verse 39

अल्पसत्त्वाश्च याश्चासंस्ता गता दूषणं स्त्रियः । रुक्मिणी सत्यभामा च तथा जांबवती प्रिये

内なる力の乏しい女たち、また非難に堕した女たちは連れ去られた。だが、愛しき者よ、ルクミニー、サティヤバーマ、そしてジャンバヴァティーはその中に含まれなかった。

Verse 40

न प्राप्ता दस्युहस्तं ताः स्वेन सत्त्वेन रक्षिताः । शप्त्वैवं ताः स्त्रियः कृष्णः सांबमप्यशपत्पुनः

彼女らは自らの堅固なる徳によって守られ、盗賊の手に落ちなかった。かくして女たちを呪った後、クリシュナはさらにサーンバをも再び呪った。

Verse 41

यस्मादतीव ते कांतं दृष्ट्वा रूपमिमाः स्त्रियः । क्षुब्धाः सर्वा यतस्तस्मात्कुष्ठरोगमवाप्नुहि

汝のきわめて麗しき姿を見て、これらの女たちは皆、欲に揺り動かされた。ゆえにその報いとして、汝は癩（らい）の病を受けよ。

Verse 42

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सांबो लज्जासमन्वितः । उवाच प्रहसन्वाक्यं स स्मरन्नृषिसत्तमम्

その言葉を聞いて、サーンバは羞恥に満ち、最上の聖仙を思い起こしつつ、半ば微笑んで言葉を発した。

Verse 43

अनिमित्तमहं तात भावदोषविवर्जितः । शप्तो न मेऽत्र वै कुद्धो दुर्वासा नान्यथा वदेत्

「父上、理由もなく、意図の過ちもないこの私が呪われました。このことに私は真に怒ってはおりません――ドゥルヴァーサは他の言い方をなさる方ではありません。」

Verse 44

एवमुक्त्वा ततः सांबः कृष्णं कमललोचनम् । ततो वैराग्यसंयुक्तश्चिन्ताशोकपरायणः

こう言い終えると、サーンバは蓮華の眼をもつクリシュナのもとへ赴いた。やがて離欲にとらわれ、憂いと悲しみに心を傾けた。

Verse 45

प्रभासक्षेत्रमगमत्सर्वपातकनाशनम् । एवं तत्क्षेत्रमासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम्

彼は一切の罪を滅するプラバーサ聖地へ赴いた。かくしてその霊域に到り、きわめて苛烈な苦行（タパス）を修した。

Verse 46

प्रतिष्ठाप्य सहस्रांशुं देवं पापनिषूदनम् । ततश्चाराधयामास परं नियममाश्रितः

罪を滅する神サハスラーンシュ（太陽神）を安置し、彼は至高の戒律と克己に依って、その御方を礼拝した。

Verse 47

त्रिसंध्यं पूजयामास दिव्यगंधानुलेपनैः । स्तोत्रेणानेन भक्त्या वै स्तौति नित्यं दिनाधिपम्

一日の三つのサンディヤ（暁・正午・黄昏）に、天上の香と塗香をもって供養し、この讃歌によって信愛のうちに、日々「昼の主」（太陽神）を讃えた。

Verse 48

सांब उवाच । नमस्त्रैलोक्यदीपाय नमस्ते तिमिरापह । नमः पंकजनाथाय नमः कुमुदशत्रवे

サーンバは言った。「三界の灯火なる御方よ、礼拝します。闇を払う御方よ、礼拝します。蓮華の主よ、礼拝します。夜に咲くクムダ（夜蓮）の敵よ、礼拝します。」

Verse 49

नमो जगत्प्रतिष्ठाय जगद्धात्रे नमोऽस्तु ते । देवदेव नमस्यामि सूर्यं त्रैलोक्यदीपकम्

「宇宙の礎なる御方よ、礼拝します。世界を支える御方よ、礼拝します。 देवदेव（神々の神）よ、三界を照らすスーリヤに、私はひれ伏して拝します。」

Verse 50

आदित्यवर्णो भुवनस्य गोप्ता अपूर्व एष प्रथमः सुराणाम् । हिरण्यगर्भः पुरुषो महात्मा स पठ्यते वै तमसः परस्तात्

「アーディティヤのごとく輝き、諸世界の護り手—比類なく、神々の中の第一。彼は हिरण्यगर्भ（ヒラニヤガルバ）、大いなる魂のプルシャであり、まことに闇を超えた彼方に在ると説かれる。」

Verse 51

इति स्तुतस्तदा सूर्यः प्रसन्नेनांतरात्मना । उवाच दर्शनं गत्वा सांबं जांबवतीसुतम्

かく讃えられたスーリヤは、内奥に歓喜して、霊妙なる幻視として現れ、ジャンバヴァティーの子サーンバに語りかけた。

Verse 52

सांबसांब महावाहो शृणु गोविन्दनन्दने । स्तोत्रेणानेन तुष्टोऽहं वरं ब्रूहि यदीप्सितम्

「サーンバよ、サーンバよ、偉大なる腕の者よ—聞け、ゴーヴィンダの末裔よ。この讃歌により我は満足した。望む恩寵を申せ。」

Verse 53

सांब उवाच । कृष्णेनाहं सुरश्रेष्ठ शप्तः पापः सुदुर्मतिः । कुष्ठांतं कुरु मे देव यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो

サーンバは言った。「神々の中の最勝者よ、罪深く邪なる思いのこの身は、クリシュナにより呪われました。主よ、もし我を嘉せられるなら、我が癩病を終わらせてください。」

Verse 54

श्रीभानुरुवाच । भूय एव महाभाग नीरोगस्त्वं भविष्यसि । यादृग्रूपः पुरा ह्यासीर्मम चैव प्रसादतः

シュリー・バーヌ（スーリヤ）は言った。「幸いなる者よ、再び汝は無病となる。わが恩寵により、かつての姿そのままに回復するであろう。」

Verse 55

अद्य प्रभृति नेक्ष्यास्ता विष्णुभार्याः कथंचन । न तासां दर्शने जातु स्थातव्यं यदुनन्दन

「今日より後、いかなる形であれヴィシュヌの妃たちを見てはならぬ。ヤドゥ族の喜びよ、決して彼女らの御前に留まるな。」

Verse 56

तासामीर्ष्यापरीतेन विष्णुना प्रभविष्णुना । कुष्ठं ते यादवश्रेष्ठ प्रदत्तं हि महात्मना

おお、ヤドゥ族の最勝者よ。大いなる魂のヴィシュヌ――プラバヴィシュヌは、彼女らのことで嫉妬に覆われ、まことにこの癩（らい）の病を汝に授けた。

Verse 57

यो मां स्तोत्रेण चानेन समागत्य च स्तोष्यति । न तस्यान्वयसंभूतः कुष्ठी कश्चिद्भविष्यति

この讃歌そのものをもって来たりて我を讃える者は、その家系に生まれる者のうち、癩を患う者は決して出ない。

Verse 58

अथादित्यस्य नामानि सम्यग्जानीहि द्वादश । द्वादशैव तथान्यानि तानि वक्ष्याम्यशेषतः

いま、アーディティヤ（太陽神）の十二の御名を正しく知れ。さらに別の十二名もある。それらを余すところなく汝に説き示そう。

Verse 59

आदित्यः सविता सूर्यो मिहिरोऽर्कः प्रतापनः । मार्त्तंडो भास्करो भानुश्चित्रभानुर्द्दिवाकरः

アーディティヤ、サヴィトリ、スーリヤ、ミヒラ、アルカ、プラターパナ、マールタンダ、バーस्कара、バーヌ、チトラバーヌ、ディヴァーカラ――これらは太陽の名高き御名である。

Verse 60

रविर्द्वादशनामैवं ज्ञेयः सामान्यनामभिः । विष्णुर्धाता भगः पूषा मित्रोंऽशुर्वरुणो ऽर्यमा

かくしてラヴィ（太陽）は、これら十二の通称によって知られるべきである。すなわち、ヴィシュヌ、ダーター、バガ、プーシャン、ミトラ、アムシュ、ヴァルナ、アリヤマン。

Verse 61

इन्द्रो विवस्वांस्त्वष्टा च पर्जन्यो द्वादशः स्मृतः । इति ते द्वादशादित्याः पृथक्त्वेन प्रकीर्तिताः

インドラ、ヴィヴァスヴァーン、トヴァシュトリ、そしてパルジャニヤは、十二を満たすものとして記憶される。かくして十二のアーディティヤは、それぞれ自らの姿において別々に宣説された。

Verse 62

उत्तिष्ठंति सदा ह्येते मासैर्द्वादशभिः क्रमात् । विष्णुस्तपति वै चैत्रे वैशाखे चार्यमा सदा

まことに、これらのアーディティヤは十二の月を順に、常に起ち現れてその時を司る。ヴィシュヌはチャイトラ月に燃え輝き、アリヤマンはヴァイシャーカ月に常に燃え輝く。

Verse 63

विवस्वाञ्ज्येष्ठमासे तु आषाढे चांशुमांस्तथा । पर्ज्जन्यः श्रावणे मासि वरुणः प्रौष्ठसंज्ञिके

ヴィヴァスヴァーンはジェーシュタ月を司り、同じくアṃシュマーンはアーシャーダ月を司る。雨を授けるパルジャニヤはシュラーヴァナ月に、ヴァルナはプラウシュタと呼ばれる月に在す。

Verse 64

इन्द्रश्चाश्वयुजे मासि धाता तपति कार्तिके । मार्गशीर्षे तथा मित्रः पौषे पूषा दिवाकरः

インドラはアーシュヴァユジャ月を司り、ダーターはカールティカ月に燃え輝く。同様にミトラはマールガシールシャ月に、プーシャンはパウシャ月に在す、ああディヴァーカラ（太陽）よ。

Verse 65

माघे भगस्तु विज्ञेयस्त्वष्टा तपति फाल्गुने । शतैर्द्वादशभिर्विष्णू रश्मीनां दीप्यते सदा

マाघ月を司るのはバガであると知るべし。トヴァシュトリはパールグナ月に燃え輝く。さらにヴィシュヌは、常に千二百の光線をもって燦然と輝く。

Verse 66

दीप्यते गोसहस्रेण शतैश्च त्रिभिरर्यमा । द्विसप्तकैर्विवस्वांस्तु अंशुमान्पञ्चकैस्त्रिभिः

アリヤマンは千の光線にさらに三百を加えて輝く。ヴィヴァスヴァーンは二倍の七（百）で輝き、アṃシュマーンは五（百）を三組もって輝く。

Verse 67

विवस्वानिव पर्जन्यो वरुणश्चार्यमा इव । इन्द्रस्तु द्विगुणैः षड्भिर्भात्येकादशभिः शतैः

パルジャニヤはヴィヴァスヴァーンのごとく輝き、ヴァルナはアリヤマンのごとく輝く。だがインドラは十一百の光に、さらに二倍の六を増して輝く。

Verse 68

मित्रवच्च भगस्त्वष्टा सहस्रेण शतेन च । उत्तरोपक्रमेऽर्कस्य वर्धन्ते रश्मयः सदा । दक्षिणोपक्रमे भूयो ह्रसन्ते सूर्यरश्मयः

ミトラ、バガ、トヴァシュトリ、その他—合わせて千百—は太陽の神力である。太陽が北行（ウッタラーヤナ）する時、その光線は常に増し、南行（ダクシナーヤナ）する時、太陽の光線は再び減ずる。

Verse 69

एवं द्वादश मूर्तिस्थः प्रभासक्षेत्रमध्यतः । सांबादित्येति विख्यातः स्थास्ये मन्वन्तरान्तरे

かくして、プラバーサ・クシェートラのまさに中心において、我は十二の姿に住し、マンヴァンタラの間じゅう留まり、「サーンバーディティヤ」として知られよう。

Verse 70

माघस्य शुक्लपक्षे तु पञ्चम्यां यादवोत्तम । एकभक्तं सदा ख्यातं षष्ठ्यां नक्तमुदाहृतम्

マーガ月の白分において、ヤーダヴァの中の最勝者よ、第五日にはエーカバクタ（食事は一度のみ）の誓戒を守るべし。第六日にはナクタヴラタ（夜のみ食す）が定められる。

Verse 71

सप्तम्यामुपवासं तु कृत्वा सांबार्कसंनिधौ । रक्तचन्दनमिश्रैस्तु करवीरैर्महाव्रतः

第七日に、サーンバールカ（サーンバが礼拝した太陽神スーリヤ）の御前で断食を行い、大誓願を守る者は、赤檀の香膏を混ぜたカラヴィーラ（夾竹桃）の花で供養し礼拝すべきである。

Verse 72

दत्त्वा कुन्दरकं धूपं पूजयेद्भास्करं बुधः । ब्राह्मणान्दिव्यभोज्येन भोजयित्वाऽपि शक्तितः

クンダラカの香を捧げて、賢者はバースカラ（太陽神）を礼拝すべきである。さらに力の及ぶ限り、妙なる食をもってブラーフマナたちに供養し、食事を施すべきである。

Verse 73

एवं यः कुरुते सम्यक्सांबादित्यस्य पूजनम् । सम्यक्छ्रद्धासमायुक्तः संप्राप्स्यत्यखिलं फलम्

このようにして、真実の信（シュラッダー）を具え、サーンバーディティヤへの正しい供養を行う者は、儀礼の果報を余すところなく得る。

Verse 74

ईश्वर उवाच । एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्तत्रैवांतरधीयत । सांबोऽपि निर्जरो भूत्वा द्वारकां पुनरागमत्

イーシュヴァラは言った。「かく語り終えるや、サハスラーンシュ（千の光を放つ太陽神）はその場で姿を消した。サーンバもまた、病苦と衰滅を離れて、再びドヴァーラカーへ帰還した。」

Verse 75

इत्येतत्कथितं देवि सांबादित्यमहोदयम् । श्रुतं हरति पापानि तथाऽरोग्यं प्रयच्छति

かくして、女神よ、サーンバーディティヤの大いなる顕揚は語り終えられた。これをただ聞くだけで罪は滅し、また健康と無病の恵みが授けられる。

Verse 101

इति श्रीस्कान्दे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सांबादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामैकोत्तरशततमोऽध्यायः

かくして、『聖スカンダ・マハープラーナ』八万一千頌の編纂中、プラバーサ・カーンダ—プラバーサ・クシェートラ・マーハートミャ—に属する「サーンバーディティヤの栄光の叙述」と名づけられた第百一章は終わる。