Adhyaya 12

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठा गोप्रचारमतः परम् । यत्र स्नात्वा नरो भक्त्या लभेद्गोदानजं फलम्

プラフラーダは言った。「それから、最勝のバラモンたちよ、『ゴープラチャーラ』と名づけられた聖地へさらに赴くべきである。信愛をもってそこで沐浴する者は、牛を施すことより生ずる功徳と同等の果を得る。」

Verse 2

यत्र स्नातो जगन्नाथो नभस्ये दैवतैर्वृतः । कटदानं च तत्प्रोक्तं द्वादश्यां द्विजसत्तमाः

そこは、ナバス月にジャガンナータが諸天に囲まれて沐浴した場所である。さらに、最勝のバラモンたちよ、十二日（ドヴァーダシー）には腰布の施与（カタ・ダーナ）が定められている。

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कथं तु तत्र दैत्येन्द्राऽभवद्वै गोप्रचारकम् । तीर्थं कथय तत्त्वेन यत्र स्नातो जनार्द्दनः

聖仙たちは言った。「しかし、ダイティヤの主よ、いかにしてその地は『ゴープラチャーラカ』と呼ばれるようになったのか。ジャナールダナが沐浴されたそのティールタの真実の本性を、ありのままにお説きください。」

Verse 4

प्रह्लाद उवाच । हते कंसे भोजराजे कृष्णेनामिततेजसा । उग्रसेने चाभिषिक्ते मधुपुर्य्यां महात्मना

プラフラーダは言った。「計り知れぬ光輝をもつクリシュナが、ボージャ王カンサを討ち、さらに大いなる御方がマトゥラー（マドゥプリー）にてウグラセーナを灌頂して王位に就けたのち、」

Verse 5

उद्धवं प्रेषयामास गोकुले गोकुलप्रियः । सुहृदां प्रियकामार्थं गोपगोपीजनस्य च

ゴークラに愛される御方は、親しき友—ゴーパとゴーピー—の切なる想いを満たすため、ウッダヴァをゴークラへ遣わした。

Verse 6

नमस्कृत्य च गोविदं प्रययौ नंदगोकुलम् । स तत्सदृशवेषेण वस्त्रालंकारभूषणैः

彼はゴーヴィンダに礼拝してから、ナンダのゴークラへと旅立った。その地にふさわしい衣と装身具を身にまとい、同じ姿なりであった。

Verse 7

तं दृष्ट्वा दिवसस्यांते गोविंदानुचरं प्रियम् । उद्धवं पूजयामास वस्त्रालंकारभूषणैः

日が暮れるころ、ゴーヴィンダの愛しき従者ウッダヴァを見て、人々は衣と装身具を捧げて敬い、もてなした。

Verse 8

तं भुक्तवंतं विश्रांतं यशोदा पुत्रवत्सला । आनंदबाष्पपूर्णाक्षी पप्रच्छानामयं हरेः

食して憩われたのち、母の愛に満ちたヤショーダーは、歓喜の涙で目を潤ませつつ、ハリの安否を問いかけた。

Verse 9

कच्चिद्धि स्तः सुखं पुत्रौ रामकृष्णौ यदूत्तमौ । कच्चित्स्मरति गोविंदो वयस्यान्गोपबालकान्

「ヤドゥ族の最勝たる二人の御子、ラーマとクリシュナは、まことに安らかで幸せであろうか。ゴーヴィンダは幼き日の友、牛飼いの少年たちを今も覚えておられるか。」

Verse 10

कच्चिदेष्यति गोविंदो गोकुलं मधुरेश्वरः । तारयिष्यति पुत्रोऽसौ गोकुलं वृजिनार्णवात्

「ゴーヴィンダ、マトゥラーの主は、再びゴークラへお帰りになるだろうか。あの我らの御子は、この憂いと苦難の大海よりゴークラを救い出してくださるだろうか。」

Verse 11

इत्युक्त्वा बाष्पपूर्णाक्षौ यशोदा नंद एव च । दीर्घं रुरुदतुर्दीनौ पुत्रस्नेहवशंगतौ

そう言い終えると、ヤショーダーとナンダもまた、涙に満ちた目で、子への愛に囚われて哀れに長く泣き続けた。

Verse 12

उद्धवस्तौ ततो दृष्ट्वा प्राणसंशयमागतौ । मधुरैः कृष्णसंदेशैः स्नेहयुक्तैरजीवयत्

そのときウッダヴァは、二人が命の瀬戸際にあるのを見て、クリシュナの甘美な伝言を、慈愛をこめて語り、彼らを蘇らせた。

Verse 13

नमस्करोति भवतीं भवंतं च सहाग्रजः । अनामयं पृष्टवांश्च तौ च क्षेमेण तिष्ठतः

彼は兄とともに、御二方に恭しく礼拝を捧げ、御身の安否を問い、なお無事にして安穏におられるかと尋ねた。

Verse 14

क्षिप्रमेष्यति दाशार्हो रामेण सहितो विभुः । अत्रागत्य जगन्नाथो विधास्यति च वो हितम्

大いなる威力をもつダーシャールハは、ラーマを伴い、ほどなく速やかに来たる。ここに来臨せば、世の主ジャガンナータは必ずや汝らの益となることを成し遂げられよう。

Verse 15

इत्येवं कृष्णसंदेशैः समाश्वास्योद्धवस्तदा । सुखं सुष्वाप शयने नन्दाद्यैरभिनंदितः

かくして、クリシュナの言づてにより慰められたウッダヴァは、そのとき床に安らかに横たわり、ナンダらに歓待され敬われつつ、心静かに眠りについた。

Verse 16

गोप्यस्तदा रथं दृष्ट्वा द्वारे नंदस्य विस्मिताः । कोऽयं कोऽयमिति प्राहुः कृष्णागमनशंकया

そのときゴーピーたちは、ナンダの門口に車があるのを見て驚き、「これは誰、これは誰」と口々に言い、クリシュナの来臨ではないかと胸を騒がせた。

Verse 17

गोपालराजस्य गृहे रथेनादित्यवर्चसा । समागतो महाबाहुः कृष्णवेषानुगस्तथा

牛飼いの王（ナンダ）の家へ、太陽のごとく輝く車に乗り、強大な腕をもつ者が到来した。その装いはクリシュナに似た衣であった。

Verse 18

परस्परं समागम्य सर्वास्ता व्रजयोषितः । विविक्ते कृष्णदूतं तं पप्रच्छुः शोककर्षिताः

ヴラジャの女たちは皆、互いに集い、悲しみに沈みつつ、ひそかな場所でクリシュナの使者であるその者に問いただした。

Verse 19

श्रीगोप्य ऊचुः । कस्मात्त्वमिह संप्राप्तः किं ते कार्य्यमिहाद्य वै । दस्युरूपप्रतिच्छन्नो ह्यस्मान्संहर्तुमिच्छसि

尊きゴーピーたちは言った。「なぜここへ来たのです。今日ここで何の用があるのですか。盗賊の姿に身を隠し、私たちを滅ぼそうというのですか。」

Verse 20

पूर्वमेव हतं तेन कृष्णेन हृदयादिकम् । पाययित्वाऽधरविषं योषिद्व्रातं पलायितः

あのクリシュナによって、私たちの心も内なるすべても、すでに殺されていました。唇の毒を女たちの群れに飲ませておいて、彼は逃げ去ったのです。

Verse 21

इत्येवमुक्त्वा ता गोप्यो मुमुहुः शोकविह्वलाः । ईक्षंत्यः कृष्णदासं तं निपेतुर्धरणीतले

そう言い終えると、悲嘆に乱れたゴーピーたちは気を失った。なおもクリシュナの僕を見つめたまま、地に倒れ伏した。

Verse 22

उद्धवस्तं जनं दृष्ट्वा कृष्णस्नेहहृताशयम् । आश्वासयामास तदा वाक्यैः श्रोत्रसुखावहैः

クリシュナへの愛に心を奪われた人々を見て、ウッダヴァはそのとき、耳に甘く響く言葉で彼らを慰めた。

Verse 23

उद्धव उवाच । भगवानपि दाशार्हः कन्दर्पशरपीडितः । न भुंक्ते न स्वपिति च चिन्तयन्वस्त्वहर्निशम्

ウッダヴァは言った。「福徳なる主、ダーシャールハでさえ、カーマの矢に苦しめられ、食も取らず眠りも得ず、その事を昼夜思い続けておられる。」

Verse 24

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य ललिता क्रोधमूर्छिता । उद्धवं ताम्रनयना प्रोवाच रुदती तदा

その言葉を聞くと、ラリターは怒りに気を失いそうになり、目を赤くして涙を流しながら、その時ウッダヴァに語りかけた。

Verse 25

ललितोवाच । असत्यो भिन्नमर्य्यादः क्रूरः क्रूरजनप्रियः । त्वं मा कृथा नः पुरतः कथां तस्याऽकृतात्मनः

ラリターは言った。「あの者は偽り、あらゆる礼法を破り、残酷で残酷な者を好む。自制なきあの者の話を、私たちの前で語らないで。」

Verse 26

धिग्धिक्पापसमाचारो धिग्धिग्वै निष्ठुराशयः । हित्वा यः स्त्रीजनं मूढो गतो द्वारवतीं हरिः

恥ずべきかな、罪の行いの者よ。まことに恥ずべきは、その冷酷な心！女たちの交わりを捨て、迷えるハリはドヴァーラヴァティーへ去ってしまった。

Verse 27

श्यामलोवाच । किं तस्य मन्दभाग्यस्य अल्पपुण्यस्य दुर्मतेः । मा कुरुध्वं कथाः साध्व्यः कथां कथयताऽपराम्

シャーマラは言った。「不運で功徳も乏しく、心の邪なる者のことを語って何になろう。徳ある婦人たちよ、彼の物語は語らず、別の題を語りなさい。」

Verse 28

धन्योवाच । केनायं हि समानीतो दूतो दुष्टजनस्य च । यातु तेन पथा पापः पुनर्नायाति येन च

ダンヤーは言った。「あの悪しき者の使者を、いったい誰がここへ連れて来たのですか。あの罪人は来た道そのままに去り、二度と戻らぬように。」

Verse 29

विशाखोवाच । न शीलं न कुलं यस्य नास्ति पापकृतं भयम् । तस्य स्त्रीहनने साध्व्यो ज्ञायते जन्म कर्म च । हीनस्य पुरुषार्थेन तेन संगो निरर्थकः

ヴィシャーカーは言った。「品行もなく、名門の家柄もなく、犯した罪を恐れぬ者—女たちを『殺す』（別離によってその命を枯らす）その行いによって、善き女たちよ、彼の生まれと業が知られる。己の利のみを求める卑しき者と交わっても、何の益もない。」

Verse 30

राधोवाच । भूतानां घातने यस्य नास्ति पापकृतं भयम् । तस्य स्त्रीहनने साध्व्यः शंका कापि न विद्यते

ラーダーは言った。「生きとし生けるものを殺しても罪を恐れぬ者—そのような男が女をも殺すであろうことに、善き女たちよ、少しの疑いもない。」

Verse 31

शैब्योवाच । सत्यं ब्रूहि महाभाग किं करोति यदूत्तमः । संगतो नागरस्त्रीभिरस्माकं किं कथां स्मरेत्

シャイビヤーは言った。「真実をお語りください、尊き方よ。ヤドゥ族の最勝者はいま何をしておられるのですか。都の女たちに囲まれていて、どうして私たちのことなど思い出すでしょうか。」

Verse 32

पद्मोवाच । कदोद्धव महाभाग नागरीजनवल्लभः । समेष्यतीह दाशार्हः पद्मपत्रायतेक्षणः

パドマーは言った。「ウッダヴァよ、尊き方。都の人々に愛され、蓮の花弁のような眼をもつダーシャールハは、いつここへおいでになるのでしょうか。」

Verse 33

भद्रोवाच । हा कृष्ण हा गोपवर हा गोपीजनवल्लभ । समुद्धर महाबाहो गोपीः संसारसागरात्

バドラは言った。「ああクリシュナよ、牧人の中の最勝者よ、ゴーピーたちの愛し主よ、強き御腕の方よ――ゴーピーたちを輪廻（サンサーラ）の大海より救い上げてください。」

Verse 34

प्रह्लाद उवाच । इति ता विविधैर्वाक्यैर्विलपंत्यो व्रजस्त्रियः । रुरुदुः सुस्वरं देव्यः स्मरंत्यः कृष्ण चेष्टितम्

プラフラーダは言った。「このように、ヴラジャの女たちはさまざまな言葉で嘆き、光り輝くその淑女らは、クリシュナの御業を思い起こして、甘美な声で声高に泣いた。」

Verse 35

तासां तद्रुदितं श्रुत्वा भक्तिस्नेहसमन्वितः । विस्मयं परमं गत्वा साधुसाध्विति चाब्रवीत्

彼女たちの泣き声を聞くと、彼は信愛と慈しみに満ちて大いなる驚きに打たれ、「善いかな、善いかな」と叫んだ。

Verse 36

उद्धव उवाच । यं न ब्रह्मा न च हरो न देवा न महर्षयः । स्वभावमनुगच्छंति सर्वा धन्या व्रजस्त्रियः

ウッダヴァは言った。「梵天も、ハラ（シヴァ）も、神々も、大聖仙たちも、その真の本性を完全には追い得ぬ御方——それでもヴラジャの女たちは皆、福徳に満ちている。彼女らは自然のままに、御方と共に歩むからである。」

Verse 37

सर्वासां सफलं जन्म जीवितं यौवनं धनम् । यासां भवेद्भगवति भक्तिरव्यभिचारिणी

バガヴァーンに対する揺るぎなき信愛が起こる者にとっては、誕生も、生も、若さも、財も、まことに実りあるものとなる。

Verse 39

प्रह्लाद उवाच । तासां तद्भाषितं श्रुत्वा तथा विलपितं बहु । बाढमित्येव ता ऊच उद्धवः स्नेहविह्वलाः

プラフラーダは言った。「彼女たちの言葉と幾多の嘆きを聞いて、愛情に胸を揺さぶられたウッダヴァは、ただ『まことに、そのとおりだ』とだけ告げた。」

Verse 40

उद्धवेन समं सर्वास्ततस्ता व्रजयोषितः । अनुजग्मुर्मुदा युक्ताः कृष्णदर्शनलालसाः

それからヴラジャの女たちは皆、喜びに満ち、クリシュナの御姿を切に願いながら、ウッダヴァと共に歩み出た。

Verse 41

गायन्त्यः प्रियगीतानि तद्बालचरितानि च । जग्मुः सहैव शनकैरुद्धवेन व्रजांगनाः

愛する歌を口ずさみ、また御方の幼き御遊びの物語を歌いながら、ヴラジャの女たちはウッダヴァと共にゆるやかに進んだ。

Verse 42

यदुपुर्य्यां ततो दृष्ट्वा उद्यानविपिनावलीः । अद्य देवं प्रपश्यामः कृष्णाख्यं नंदनंदनम्

やがてヤドゥ族の都にて、庭園と林の連なりを見て彼女たちは言った。「今日こそ、主なる御方—ナンダの子、クリシュナを拝するのだ。」

Verse 43

द्वारवत्यां तु गमनाद्ध्यानाल्लक्ष्मीपतेस्तदा । अशेषकल्मषान्मुक्ता विध्वस्ताखिलबन्धनाः

しかしドヴァーラヴァティーへ赴き、ラクシュミーの主を観想したことにより、彼女たちはその時すべての罪垢から解き放たれ、あらゆる束縛はことごとく打ち砕かれた。

Verse 44

संप्राप्तास्तास्ततः सर्वास्तीरे मयसरस्य च । प्रणिपत्योद्धवः प्राह गोपिकाः कृष्णदेवताः

かくして一同はマヤサラスの湖の岸辺に到った。ウッダヴァは伏して礼拝し、クリシュナをまさに至上の神と仰ぐゴーピーたちに語りかけた。

Verse 45

स्थीयतां मातरश्चात्रात्रैवेष्यति महाभुजः । कृष्णः कमलपत्राक्षो विधास्यति च वो हितम्

「母たちよ、ここに留まりなさい。まさにこの場所へ、強き御腕をもつクリシュナ、蓮の花弁のごとき眼の御方が来られる。必ずや汝らの益となることを成してくださる。」

Verse 46

गोप्य ऊचुः । कस्योद्धव इदं चात्र सरः सारसशोभितम् । संपूर्णं पंकजैश्चित्रैः कल्हारकुमुदोत्पलैः

ゴーピーたちは言った。「ウッダヴァよ、ここにあるこの池は誰のものですか。白鳥に飾られ、妙なる蓮華、カリハーラ、クムダ、ウトパラの花々で満ちています。」

Verse 47

उद्धव उवाच । मयो नाम महादैत्यो मायावी लोकविश्रुतः । कृतं तेन सरः शुभ्रं तस्य नाम्ना च विश्रुतम्

ウッダヴァは言った。「マヤという名の大いなるダーナヴァがいた。幻術に長け、世に名高い者である。この清らかに麗しい池は彼が造り、その名によって知られている。」

Verse 48

श्रीगोप्य ऊचुः । शीघ्रमानय गोविंदं साधु दर्शय चाच्युतम् । नयनानंदजननं तापत्रयविनाशनम्

尊きゴーピーたちは言った。「急いでゴーヴィンダをお連れください。どうか慈悲をもってアチュタをお示しください—眼に歓喜を生み、三種の苦を滅する御方を。」

Verse 49

तच्छ्रुत्वा वचनं तासां गोपिकानां तदोद्धवः । दूतैः समानयामास श्रीकृष्णं शीघ्रयायिभिः

そのゴーピーたちの言葉を聞くや、ウッダヴァは足早の使者たちに命じ、シュリー・クリシュナをただちに迎えさせた。

Verse 50

आयांतं शीघ्रयानेन दृष्ट्वा देवकिनंदनम् । भ्राजमानं सुवपुषा वनमालाविभूषितम्

デーヴァキーの御子が疾走する乗り物で近づくのを見て、麗しき御身は光り輝き、森の花の花輪に飾られて、彼らはその栄光を仰ぎ見た。

Verse 51

ज्वलत्किरीटमुकुटं स्फुरन्मकरकुण्डलम् । श्रीवत्सांकं महाबाहुं पीतकौशेयवाससम्

彼らは主を拝した。燃えるように輝く宝冠、マカラ形の耳飾りはきらめき、胸にはシュリーヴァツァの瑞相、逞しい大いなる御腕、黄の絹衣をまとっておられた。

Verse 52

आतपत्रैर्वृतं मूर्ध्नि संवृतं वृष्णिपुंगवैः । संस्तुतं बंदिमुख्यैश्च गीतवादित्रनिस्वनैः

御頭上には王の天蓋がかざされ、ヴリシュニ族の俊英が周りを固め、歌と楽器の響きの中で、第一の讃歌詠みたちが主を称えた。

Verse 53

पौरजानपदैर्लोकैर्वैष्णवैः सर्वतो वृतम् । पश्यन्तं हंसमिथुनैः सरः सारसशोभितम्

町の人々も村の人々も、篤信のヴァイシュナヴァたちが四方から主を取り囲み、主は一対の白鳥に飾られ、鶴によっていよいよ美しい池を眺めておられた。

Verse 54

तं दृष्ट्वाऽच्युतमायांतं लोककांतं मनोहरम् । प्रियं प्रियाश्चिराद्दृष्ट्वा मुमुहुस्ता व्रजांगनाः

世界に愛され、心を奪うアチュタ（Acyuta）が近づくのを見て、ヴラジャの女たちは久しく後に愛しき御方を拝し、気を失って倒れた。

Verse 55

चिराय संज्ञां संप्राप्य विलेपुश्च सुदुःखिताः । हा नाथ कांत हा कृष्ण हा व्रजेश मनोहर

久しくして意識を取り戻すと、彼女たちは深い悲しみに泣き叫んだ。「ああ、我らの主よ、愛しき御方よ！ ああ、クリシュナよ！ ああ、ヴラジャの主、心を魅する御方よ！」

Verse 56

संवर्धितोऽसि यैर्बाल्ये क्रीडितो वत्सपालकैः । तेऽपि त्वया परित्यक्ताः कथं दुष्टोऽसि निर्घृणः

「幼き日にあなたを育て、子牛を守る牧童たちと共に戯れたその人々まで、あなたは捨てたのですか。どうしてそれほど残酷で、情け容赦なくなれるのですか。」

Verse 57

न ते धर्मो न सौहार्द्दं न सत्यं सख्यमेव च । पितृमातृपरित्यागी कथं यास्यसि सद्गतिम्

「あなたにはダルマもなく、情もなく、真実もなく、友誼さえありません。父母を捨てた者が、どうして善き行き先に至れましょうか。」

Verse 58

स्वामिन्भक्तपरित्यागः सर्वशास्त्रेषु गर्हितः । त्यजताऽस्मान्वने वीर धर्मो नावेक्षितस्त्वया

「主よ、信愛の者（バクタ）を捨てることは、あらゆるシャーストラにおいて非難されます。勇者よ——森で私たちを置き去りにしたとき、あなたはダルマを少しも守られませんでした。」

Verse 59

प्रह्लाद उवाच । श्रुत्वा तासां विलपितं गोपीनां नंद नंदन । अनन्यशरणाः सर्वा भावज्ञो भगवान्विभुः । सांत्वयामास वचनैर्व्रजेशस्ता व्रजांगनाः

プラフラーダは言った。「あのゴーピーたちの嘆きを聞き、ナンダの御子よ、あらゆる情を知る全能の世尊は、彼女らがただ御身のみを帰依処とするのを見て、ヴラジャの女たちを柔らかな言葉で慰め給うた。」

Verse 60

अध्यात्मशिक्षया गोपीः प्रभुस्ता अन्वशिक्षयत्

その後、世尊はアディヤートマ（内なる自己）の教えによって、ゴーピーたちを諭し導かれた。

Verse 61

श्रीभगवानुवाच । भवतीनां वियोगो मे न हि सर्वात्मना क्वचित् । वसामि हृदये शश्वद्भूतानामविशेषतः

世尊は仰せになった。「汝らと我との間に、いかなる時も全き離別はない。我は一切衆生の心臓に、差別なく常住する。」

Verse 62

अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तो देवाः सवासवाः । आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे मरुद्गणाः

「我は万有の根源である。我より、インドラとヴァスたちを含む諸神が生じ、またアーディティヤ、ルドラ、サーディヤ、ヴィシュヴェデーヴァ、そしてマルトの群も起こる。」

Verse 63

ब्रह्मा रुद्रश्च विष्णुश्च सनकाद्या महर्षयः । इंद्रियाणि मनो बुद्धिस्तथा सत्त्वं रजस्तमः

「ブラフマー、ルドラ、ヴィシュヌ、またサナカに始まる大聖仙たち、諸感官と心と बुद्धि（知性）、さらに三つのグナ—サットヴァ、ラジャス、タマス—これらすべては我に根ざしている。」

Verse 64

कामः क्रोधश्च लोभश्च मोहोऽहंकार एव च । एतत्सर्वमशेषेण मत्तो गोप्यः प्रवर्त्तते

おおゴーピーたちよ、欲・怒り・貪り・迷妄、そして我慢もまた——これら一切は、余すところなく、わたし（宇宙の顕現の根底）より起こる。

Verse 65

एतज्ज्ञात्वा महाभागा मा स्म कृध्वं मनः शुचि । सर्वभूतेषु मां नित्यं भावयध्वमकल्मषाः

これを知ったなら、幸いなる者たちよ、清らかな心を悲しみに沈めてはならぬ。あらゆる存在のうちに、汚れなく、常にわたしを観想せよ。

Verse 66

प्रह्लाद उवाच । ताः कृष्णवचनं श्रुत्वा गोप्यो विध्वस्तबन्धनाः । विमुक्तसंशयक्लेशा दर्शनानन्दसंप्लुताः । ऊचुश्च गोपवध्वस्ताः कृष्णं निर्मलमानसाः

プラフラーダは言った。クリシュナの御言葉を聞くや、ゴーピーたちの束縛は砕け散り、疑いと苦悩から解き放たれ、御姿を拝する歓喜に満ちあふれた。心清らかな牧女たちは、かくしてクリシュナに語りかけた。

Verse 67

गोप्य ऊचुः । अद्य नः सफलं जन्म अद्य नः सफला दृशः । यत्त्वां पश्याम गोविन्द नागरीजनवल्लभम्

ゴーピーたちは言った。「今日、わたしたちの生は実を結び、今日、わたしたちの眼もまた実を結びました。ゴーヴィンダよ、都（ドヴァーラカー）の人々に愛されるあなたを拝見できたのですから。」

Verse 68

पुण्यहीना न पश्यंति कृष्णाख्यं पुरुषं परम् । वाक्यैर्हेत्वर्थसंयुक्तैर्यदि संबोधिता वयम् । तथापि माया हृदयान्नापैति मधुसूदन

功徳に乏しき者は、「クリシュナ」と名づけられる至上のプルシャを拝することができません。理と義を備えた言葉で諭されても、なお——マドゥスーダナよ——マーヤーは心より去りませぬ。

Verse 69

श्रीकृष्ण उवाच । दर्शनात्स्पर्शनाच्चास्य विमुक्ताऽशेषबन्धनाः । स्नात्वा च सकलान्कामानवाप्स्यथ व्रजांगनाः

シュリー・クリシュナは言われた。「この聖なる水（池）を見、また触れることによって、汝らは一切の束縛から解き放たれる。さらに沐浴を終えれば、ヴラジャの女たちよ、正しき願いはことごとく成就する。」

Verse 70

गोप्य ऊचुः । अद्भुतो हि प्रभावस्ते सरसोऽस्य उदाहृतः । विधिं ब्रूहि जगन्नाथ विस्तराद्वृष्णिनन्दन

ゴーピーたちは言った。「あなたが説かれたとおり、この聖なる湖の威徳はまことに驚くべきものです。世の主よ、ヴリシュニ族の歓喜よ、正しい作法と儀礼を詳しくお示しください。」

Verse 71

श्रीकृष्ण उवाच । भवतीनां मया सार्द्धं सञ्जातमत्र दर्शनम् । तस्मान्मया सदा ह्यत्र स्नातव्यं नियमेन हि

シュリー・クリシュナは言われた。「この地で、汝らと共に吉祥なる邂逅とダルシャナを授かった。ゆえに我は、定められた規律（ニヤマ）を守りつつ、常にこの場所で沐浴すべきである。」

Verse 72

यः स्नात्वा परया भक्त्या पितॄन्सन्तर्पयिष्यति । श्रावणस्य सिते पक्षे द्वादश्यां नियतः शुचिः

至上の信愛をもって沐浴し、さらにシュラーヴァナ月の白分（明半）十二日、身を慎み清浄を保って、供物によりピトリ（祖霊）を満足させる者は；

Verse 73

दत्त्वा दानं स्वशक्त्या च मामुद्दिश्य तथा पितॄन् । लभते वैष्णवं लोकं पितृभिः परिवारितः

自らの力に応じて布施をなし、それを我に、またピトリ（祖霊）にも回向するなら、その者は祖先に囲まれ伴われて、ヴァイシュナヴァの世界に到達する。

Verse 74

मय तीर्थं समासाद्य कृत्वा च करयोः कुशान् । फलमेकं गृहीत्वा तु मन्त्रेणार्घ्यं प्रदापयेत्

マヤティールタに至り、両手にクシャ草を置き、果実を一つ手に取って、定められた真言によってアルギャ（敬虔なる水の供え）を捧げるべきである。

Verse 75

गृहान्धकूपे पतितं माया पाशशतैर्वृतम् । मामुद्धर महीनाथ गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

「世の生存という盲の井戸に落ち、マーヤーの百の縄に縛られております—大地の主よ、どうか私を引き上げてください。このアルギャをお受けください。あなたに帰依し礼拝いたします。」

Verse 76

अर्घ्यमन्त्रः । स्नात्वा यः परया भक्त्या पितॄन्संतर्प्य भावतः । कुर्याच्छ्राद्धं च परया पितृभक्त्या समन्वितः

アルギャの真言：「至上の信愛をもって沐浴し、真心の供えによってピトリ（祖霊）を満たし、さらに祖先への深い敬虔を具えてシュラーダ（供養儀礼）を修する者は—」

Verse 77

दक्षिणां च ततो दद्याद्रजतं रुक्ममेव च । विशेषतः प्रदातव्यं पायसं च सशर्करम्

それからダクシナー（祭司への謝礼）として銀、また金を施し、とりわけパーヤサ（甘い乳粥）を砂糖とともに供えるべきである。

Verse 78

नवनीतं घृतं छत्रं कंबलाजिनमेव च । भवतीभिः समं यस्मात्संजातं मम दर्शनम् । आगंतव्यं मया तस्मात्सदा ह्यस्मिञ्जलाशये

バター（ナヴァニータ）、ギー（グリタ）、傘、毛布、そして鹿皮—これらを供えるべきである。ここで、あなたがたと共に、私の吉祥なるダルシャナが現れたゆえ、私は常にこの水のほとりへ来なければならない。

Verse 79

योऽत्र स्नानं प्रकुरुते मयस्य सरसि प्रियाः । गंगास्नानफलं तस्य विष्णुलोकस्तथाऽक्षयः

愛しき者たちよ、ここマーヤーの池で沐浴する者は、ガンガーで沐浴する功徳を得、さらに滅びなきヴィシュヌの界にも到達する。

Verse 80

मुक्तिं प्रयांति तस्यैव पितरस्त्रिकुलोद्भवाः । पुत्रपौत्रसमायुक्तो धनधान्यसमन्वितः । यावज्जीवं सुखं भुक्त्वा चान्ते हरिपुरं व्रजेत्

その者ゆえにこそ、三つの系統より生じた祖霊（ピトリ）も解脱に至る。子や孫に恵まれ、財と穀物に満ち、命ある限り安楽を味わい、ついにはハリの都――ヴィシュヌの住処へ赴く。