Adhyaya 117

Verse 1

ऋषय ऊचुः । भट्टिकाख्या पुरा प्रोक्ता या त्वया सूतनन्दन । कस्मात्तस्याः शरीरान्ताद्दंष्ट्रा नागसमुद्भवाः

聖仙たちは言った。「スータの子よ、あなたは先にバッティカーという名の者を語った。いかなる理由で、彼女の身体の末端から、ナーガに由来する牙が生じたのか。」

Verse 2

विशीर्णाः किं प्रभावश्च तपसः सूतनन्दन । किं वा मंत्रप्रभावश्च एतन्नः कौतुकं परम्

スータの子よ、いかなる力によってそれらは砕かれたのか。苦行（タパス）の威力か、あるいは真言（マントラ）の威力か。これは我らの最大の関心である、どうか説き明かしてほしい。

Verse 3

यन्मानुषशरीरेऽपि विशीर्णास्ता विषोल्बणाः । नागानां तु विशेषेण तस्मात्सर्वं प्रकीर्तय

猛毒により激しいそれらは、人の身さえ砕き得る。ましてナーガにおいてはなおさらである。ゆえに、事の一切を詳らかに語ってほしい。

Verse 4

।सूत उवाच । सा पुरा ब्राह्मणी बाल्ये वर्तमाना पितुर्गृहे । वैधव्येन समायुक्ता जाता कर्मविपाकतः

スータは語った。昔、あるバラモンの女が、まだ少女として父の家に住んでいたが、過去の業の熟した果として、寡婦となったのである。

Verse 5

ततो बाल्येऽपि शुश्राव शास्त्राणि विविधानि च । देवयात्रां प्रचक्रेऽथ तीर्थे स्नाति समाहिता

それから彼女は、幼き身でありながらも種々のシャーストラを聴聞し、ついで神々への巡礼を行い、心を統一して聖なる渡し場（ティールタ）にて沐浴した。

Verse 6

तत्र केदारदेवं च गत्वा नित्यं समाहिता । प्रातरुत्थाय गीतं च भक्त्या चक्रे तदग्रतः

そこで彼女は、心を定めて日々ケーダーラ神（Kedāra）のもとへ赴き、暁に起きて、信をもって御前にバクティの歌を捧げた。

Verse 7

ततस्तद्गीतलौल्येन पातालात्समुपेत्य च । तक्षको वासुकिश्चैव द्विज रूपधरावुभौ

やがて彼女の歌への渇仰に引かれ、タクシャカ（Takṣaka）とヴァースキ（Vāsuki）はパーターラ（Pātāla）より昇り来て、二人ともブラーフマナの姿を取った。

Verse 8

साऽपि तत्र महद्गीतं तानैः सर्वैरलंकृतम् । मूर्च्छनाभिः समोपेतं सप्तस्वरविराजितम्

彼女もまたそこで、あらゆる旋律の抑揚により飾られ、ムールッチャナー（mūrcchanā）の変化を備え、七つの音（サプタスヴァラ）に輝く大いなる歌を唱えた。

Verse 9

यतिभिश्च तथा ग्रामैर्वर्णग्रामैः पृथ ग्विधैः । ततं च विततं चैव घनं सुषिरमेव च

また、整えられた拍節（yati）と諸々の音階体系（grāma）、音と音節の多様な組み合わせをもって、さらに弦（tata）、張り皮の打楽（vitata）、固体打楽（ghana）、管・笛の類（suṣira）という諸楽器を伴い、彼女の奉奏は余すところなく成就した。

Verse 10

तालकालक्रियामानवर्धमानादिकं च यत् । अविदग्धापि सा तेषां गीतांगानां द्विजांगना । केवलं कंठसंशुद्ध्या ताभ्यां तोषं समादधे

韻律・時刻・演唱の作法・度量・装飾に関わるいかなることも——たとえ正式に学んでいなくとも——その婆羅門の女は、ただ喉の声の清らかさによって、あの二人を満足させた。

Verse 12

ततस्तद्गीतलोभेन सर्वे तत्पुरवासिनः । प्रातरुत्थाय केदारं समागच्छंति कौतुकात् । कस्य चित्त्वथ कालस्य नागौ तौ स्वपुरं प्रति । निन्युर्बलात्समुद्यम्य सर्वलोकस्य पश्यतः

やがてその歌に惹かれて、町の人々は皆、朝早く起きて、物珍しさに胸を躍らせつつケーダーラへ集まった。だがしばらくして、あの二人のナーガは、万人の見守る前で彼女を力ずくで抱え上げ、自らの都へと連れ去った。

Verse 13

नागरूपं समाधाय रौद्रं जनविभीषणम् । भोगाग्र्येण च संवेष्ट्य पातालतलमभ्ययुः

人々を震え上がらせる猛々しい蛇の姿を取り、身の最も力強い巻きで彼女をきつく絡めると、彼はパーターラ（地下界）の諸層へと降りて行った。

Verse 14

अथ तां स्वगृहं नीत्वा प्रोचतुः कामपीडितौ । भवावाभ्यां विशालाक्षि भार्या धर्मपरायणा । एतदर्थं समानीता त्वं पाताले महीतलात्

それから彼は彼女を自らの住まいへ連れて行き、欲に責め立てられた者は言った。「おお、大きな瞳の女よ。汝は我ら二人の、法（ダルマ）に帰依する正しき妻となるのだ。このためにこそ、汝は地上よりパーターラへと連れ下ろされた。」

Verse 15

भट्टिकोवाच । यत्त्वं तक्षक मां शांतामनपेक्षां रतोत्सवे । आनैषीरपहृत्याशु ब्राह्मणान्वय संभवाम्

バッティカーは言った。「あなたは、ああタクシャカよ、欲の狂乱に駆られて、静かで望まぬこの私を、たちまちさらい去った。私は婆羅門の家系に生まれた者であるのに。」

Verse 16

मानुषं रूपमास्थाय पुरा मां त्वं समाश्रितः । कामोपहृतचित्तात्मा तस्मान्मर्त्यो भविष्यसि

かつて、あなたは人間の姿をとって私に近づき、その心と魂は欲望に奪われていました。それゆえ、あなたは定命の者となるでしょう。

Verse 17

यदि मां त्वं दुराचार धर्षयिष्यसि वीर्यतः । शतधा तव मूर्धाऽयं सद्य एव भविष्यति

悪しき者よ、もしあなたが力ずくで私を犯そうとするならば、あなたのその頭は即座に百に砕け散るでしょう。

Verse 18

तं श्रुत्वा सुमहाशापं तस्याः स भयविह्वलः । ततः प्रसादयामास कृतांजलिपुटः स्थितः

彼女からのその恐ろしい呪いを聞いて、彼は恐怖に震えた。そして合掌して立ち、彼女をなだめようとした。

Verse 19

मया त्वं कामसक्तेन समानीता सुमोहतः । तस्मात्कुरु प्रसादं मे शापस्यांतो यथा भवेत्

欲望の虜となり、完全に迷妄に陥った私が、あなたをここに連れてきました。ですから、どうか私に慈悲を垂れ、呪いが終わるようにしてください。

Verse 20

सूत उवाच । एवं प्रसादिता तेन तक्षकेण द्विजात्मजा । ततः प्रोवाच तं नागं बाष्पव्याकुललोचना

スータは言った。タクシャカにそのように懇願され、バラモンの娘は涙で目を曇らせながら、そのナーガ（蛇神）に語りかけた。

Verse 21

यदि मां मर्त्यलोके त्वं भूयो न यसि तक्षक । तत्र शापस्य पर्यंतं करिष्यामि न संशयः

「もし我がために再び人間界へ赴かぬなら、ああタクシャカよ、その呪詛の終わりを我が成し遂げよう――疑いはない。」

Verse 22

एतस्मिन्नंतरे ज्ञात्वा मानुषीं स्वगृहागताम् । तक्षकेण समानीतां कामोपहतचे तसा

その折、人間の女が彼の家に来たこと――欲に打ち倒されたタクシャカが連れて来たこと――を知り、（人々はそれぞれに応じて動いた）。

Verse 23

ततस्तस्य कलत्राणि महेर्ष्यासंश्रितानि च । तस्या नाशार्थमाजग्मुः कोपरक्तेक्षणानि च

すると、嫉妬ゆえに大聖仙に身を寄せていた彼の妻たちは、怒りに目を赤くして、彼女を滅ぼさんとやって来た。

Verse 24

अथ तासां परिज्ञाय तक्षकः स विचेष्टितम् । वाञ्छञ्छापस्य पर्यंतं तत्पार्श्वाद्भयसंयुतः

彼女らの企てと騒ぎを悟ると、タクシャカは恐れに打たれ、呪詛の限り（終わり）を求めて、守りを得んと彼女の傍らへ退いた。

Verse 25

वज्रां नामास्मरद्विद्यां तस्या गात्रं ततस्तया । योजयामास रक्षार्थं प्राप्ता चाथ भुजंगमी

彼女は「ヴァジュラー」と名づく真言の明呪を思い出し、その力で自らの身を護った。すると女蛇（ナーギニー）が近づいて来た。

Verse 26

अदशत्तां ततः क्रुद्धा ब्राह्मणस्य सुतां सतीम् । सपत्नीं मन्यमानोच्चैः शीर्णदंष्ट्रा व्यजायत

そのとき彼女は憤り、貞きバラモンの娘を、嫉妬する対抗の妻と思い込んで噛みついた。するとその牙は折れ砕け、損なわれた。

Verse 27

अथ तामपि सा क्रुद्धा शशाप द्विजसंभवा । दृष्ट्वा सापत्न्यजैर्भावैर्वर्तमानां सहेर्ष्यया

ついで梵門に生まれたその女は怒り、対抗の妻のような嫉妬の情で振る舞うのを見て、彼女をも呪った。

Verse 28

यस्मात्त्वं दोषहीनां मां सदोषामिव मन्यसे । तस्माद्भव द्रुतं पापे मानुषी दुःखभागिनी

「咎なきこの私を、あたかも罪ある者のように見なしたゆえに、ゆえに汝、罪深き者よ、ただちに人間の女となり、苦しみを分かち受けよ。」

Verse 29

अथ तां संगृहीत्वा स तक्षको नागसत्तमः । केदारायतने तस्मिन्नर्धरात्रे मुमोच ह

それからナーガの中の最勝者タクシャカは彼女を抱え取り、真夜中にそのケーダーラーヤタナに放った。

Verse 30

ततः प्रोवाच तां देवीं कृतां जलिपुटः स्थितः । शापांतं कुरु मे साध्वि स्वगृहं येन याम्यहम्

そのとき彼は合掌して立ち、その高貴なる御方に申し上げた。「善き御方よ、我が呪いの終わりを成し遂げ、我が住処へ帰らせてください。」

Verse 31

भट्टिकोवाच । सौराष्ट्रविषये राजा त्वं भविष्यसि पन्नग । भूमौ रैवतको नाम भोगानां भाजनं सदा

バッティカーは言った。「おお蛇よ、汝はサウラーシュトラの国にて王となるであろう。地上において『ライヴァタカ』と名づくる地は、常に歓楽と繁栄の器となる。」

Verse 32

ततश्चैव तनुं त्यक्त्वा क्षेत्रेष्वाश्रममध्यतः । संप्राप्स्यसि निजं स्थानं तत्क्षेत्रस्य प्रभावतः

そののち、聖なるクシェートラのうち、アーシュラマのただ中でその身を捨て、かの聖地の威力によって、汝は自らの真の位処へと至るであろう。

Verse 33

तक्षक उवाच । एषा मम प्रिया कांता त्वया शापेन योजिता । या सा भवतु मे भार्या मानुषत्वेऽपि वर्तिते

タクシャカは言った。「これは我が愛しき妻、汝の呪いにより縛られし者。たとえ人の身にとどまろうとも、なお我が妻となさしめよ。」

Verse 34

एत त्कुरु प्रसादं मे दीनस्य परियाचतः । माऽस्या भवतु चान्येन पुरुषेण समागमः

「この哀れなる我に慈悲を垂れたまえ、苦しみつつ願い奉る。彼女が他の男と交わること、決してあらしめるな。」

Verse 35

भट्टिकोवाच । आनर्ताधिपतेरेषा भवित्री दुहिता शुभा । ततः पाणिग्रहं प्राप्य भार्या तव भविष्यति

バッティカーは言った。「彼女はアーナルタの主の吉祥なる娘として生まれよう。その後、婚姻の儀（手を取る結縁）を得て、汝の妻となる。」

Verse 36

क्षेमंकरीति विख्याता रूपयौवनशालिनी । त्वया सार्धं बहून्भोगान्भुक्त्वाऽथ पृथिवीतले । परलोके पुनस्त्वां वै चानुयास्यति शोभना

「クシェーマンカリー」として名高く、美と若さに満ちた彼女は、地上において汝と共に多くの世の歓楽を味わい、さらに来世においても、その輝ける者は再び汝に随うであろう。

Verse 37

सूत उवाच । एवं च स तया प्रोक्तः क्षम्यतामिति सादरम् । प्रणिपत्य जगामाऽथ निजं स्थानं प्रहर्षितः

スータは語った。彼は彼女にそのように告げられると、恭しく「どうかお赦しください」と言った。ついで礼拝して、自らの住処へと、歓喜に満ちて帰って行った。

Verse 38

साऽपि प्राप्ते निशाशेषे केदारस्य पुरः स्थिता । पुनश्चक्रे च तद्गीतं श्रुतिसौख्यकरं परम्

夜がすっかり明けると、彼女もまたケーダーラの御前に立ち、あの歌を再び奏した――耳にこの上なく甘美な、至高の歌であった。

Verse 39

अथ तस्य समायाताः केदारस्य दिदृक्षवः । पुनः केदारभक्त्याढ्या ब्राह्मणाः शतशः परम्

そのとき、ケーダーラを拝見せんと願う者たちが到来した。さらに、ケーダーラへの信愛に満ちたバラモンたちが、幾百という数で集まって来た。

Verse 40

ते तां दृष्ट्वा समायातां भट्टिंकां तां द्विजोद्भवाम् । विस्मयेन समायुक्ताः पप्रच्छुस्तदनंत रम्

そこへ来たバラモンの家に生まれた女バッティンカーを見て、彼らは驚嘆に満たされ、ただちに彼女に問いかけた。

Verse 42

कस्मात्पुनः प्रमुक्ताऽसि सर्वं वद यथातथम् । अत्र नः कौतुकं जातं सुमहत्तव कारणात्

「なぜ汝は再び解き放たれたのか。起こったことをありのままに、ことごとく語れ。汝の並外れた因縁ゆえに、ここにいる我らのうちに大いなる好奇が生じた。」

Verse 43

सूत उवाच । ततः सा कथयामास सर्वं तक्षकसंभवम् । वृत्तांतं नागसंभूतं शापानुग्रहजं तथा

スータは語った。そこで彼女は、タクシャカに因って起こった一切を語り始めた――ナーガより生じたその出来事、また呪いと恩寵とから生まれた因縁の次第をも。

Verse 44

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तं सर्वं तस्याः कुटुम्बकम् । रोरूयमाणं दुःखार्तं श्रुत्वा तां तत्र चागताम्

その折、彼女の一族は皆そこへ到着した。彼女が来たと聞くや――自らも嘆き泣き、悲しみに打たれつつ――その場へと急ぎ駆け寄った。

Verse 45

अथ सा जननी तस्या वाष्प पर्याकुलेक्षणा । सस्वजे तां तथा चान्याः सख्यः स्निग्धेन चेतसा

そのとき彼女の母は、涙に曇る眼で彼女を抱きしめた。ほかの女たち――親しい友らもまた、情け深い心をもって彼女を抱擁した。

Verse 46

ततो निन्युर्गृहं स्वं च शृण्वंतश्च मुहुर्मुहुः । नागलोकोद्भवां वार्तां विस्य याविष्टचेतसः

それから彼らは彼女を自らの家へ連れて行き、ナーガ界より起こったその物語を幾度も幾度も聞いた。人々は驚嘆し、心はすっかりその話に没入していた。

Verse 47

अथ तत्र पुरे पौराः सर्वे प्रोचुः परस्परम् । अयुक्तं कृतमेतेन ब्राह्मणेन दुरात्मना

そのときその都で、町の人々は皆たがいに言い合った。「この邪心のバラモンは、ふさわしからぬ行いをした。」

Verse 48

यदानीता सुतरुणी परहर्म्योषिता तया । अन्येषामपि विप्राणां संति नार्यो ह्यनेकशः

「というのも、彼女はきわめて若い乙女――すでに他人の妻となった者――を連れ戻したのだ。ほかのバラモンたちにも、同じような境遇の女たちは数多くいる。」

Verse 49

तरुण्यो रूपवत्यश्च वैधव्येन समन्विताः । तासामपि च सर्वासामेष न्यायो भविष्यति । योनिसंकरजो नूनं तस्मान्निर्वास्यतामिति

「若く美しく、しかも寡婦となった女たちもいる。彼女らすべてにも、この同じ『前例』が掟となってしまうだろう。彼はきっと混淆し不浄な血統の生まれだ。ゆえに追放せよ」――彼らはそう言った。

Verse 50

एकीभूय ततः सर्वे ब्राह्मणं तं द्विजोत्तमाः । सामपूर्वमिदं वाक्यं प्रोचुः शास्त्र समुद्भवम्

それから、最勝の二度生まれの者たちは皆、心を一つにしてそのバラモンに向かい、まずは宥めの言葉をもって、シャーストラに根ざす言葉を述べた。

Verse 51

एषा तव सुता विप्र तरुणी रूपसंयुता । सानुरागेण नागेण पाताले च समाहृता

「これはあなたの娘です、バラモンよ――若く、美しさを備えています。欲情に満ちたナーガが彼女をパーターラへ連れ去りました。」

Verse 52

तद्वक्ष्यति प्रमुक्ताहं निर्दोषा तेन रागिणा । न श्रद्धां याति लोकोऽयं शुद्धैषा समुदाहृता

彼女は言うであろう。「私は解き放たれた。私は無垢である――たとえ欲情に駆られた者によってであっても。」しかしこの世は彼女を信じず、清浄と宣言されてもなお疑う。

Verse 53

तस्माच्छुद्धिं द्विजेद्राणां प्रयच्छतु द्विजोत्तम । येनान्येषामपि प्राज्ञ विनश्यंति न योषितः

ゆえに、二度生まれし者のうち最勝の方よ、二度生まれし者の長たちに浄めの道をお授けください。賢者よ、ほかの女たちも疑いと悪評によって滅びぬために。

Verse 54

बाढमित्येव स प्रोक्त्वा ततस्तां विजने सुताम् । पप्रच्छ यदि ते दोषः कश्चिदस्ति प्रकीर्तय

「よかろう」と言って、彼は人のいない所で娘に問うた。「もしお前に何らかの過ちがあるなら、はっきりと告げよ。」

Verse 55

नो चेत्प्रयच्छ संशुद्धिं ब्राह्मणानां प्रतुष्टये

さもなくば、ブラーフマナたちがことごとく満足するよう、完全なる浄めを授けよ。

Verse 56

भट्टिकोवाच । युक्तमुक्तं त्वया तात तथान्यैरपि च द्विजैः । युक्ता स्याद्योषितः शुद्धिर्द्वारातिक्रमणादपि

バッティカーは言った。「父上、あなたのお言葉は道理にかなっております。他のブラーフマナたちも同じく申しました。まことに、女の浄めは、ただ敷居をまたいだだけであっても、正しく求められ得るのです。」

Verse 57

किं पुनः परदेशं च गताया रागिणा सह । तस्मादहं न संदेहः प्रातः स्नाता हुताशनम्

「ましてや」と彼女は続けて言った。「欲望に駆られた男と共に異国へ赴いた者の場合はなおさらです。ゆえに私は疑いません。暁に沐浴し、聖なる火アグニのもとへ近づきましょう。」

Verse 58

प्रविश्य सर्वविप्राणां शुद्धिं दास्याम्य संशयम् । अहमत्र च पानं च यच्चान्यदपि किंचन । प्राशयिष्यामि संप्राप्य शुद्धिं चैव हुताशनात्

「作法の場に入り、疑いなくすべてのブラーフマナに清めを施しましょう。ここで飲み物と、ほかにあるものすべてを供えます。聖なる火アグニから清浄を得て、彼らに食を施すのです。」

Verse 59

एवमुक्तस्तया सोऽथ हर्षेण महतान्वितः । प्रातरुत्थाय दारूणि पुरबाह्ये न्ययोजयत्

彼女にそう告げられると、彼は大いなる歓喜に満たされた。朝早く起き、町の外に薪を整えて置いた。

Verse 60

भट्टिकाऽपि ततः स्नात्वा शुक्लांबरधरा शुचिः । सर्वैः परिजनैः सार्धं तथा निज कुटुंबकैः

それからバッティカーもまた沐浴して清らかとなり、白衣をまとって、すべての従者と自らの家族と共に出立した。

Verse 61

प्रसन्नवदना हृष्टा विष्णुध्यानपरायणा । जगाम तत्र यत्रास्ते सुमहान्दारुपर्वतः

穏やかな面持ちで喜びに満ち、ヴィシュヌへの瞑想にひたすら身を捧げつつ、彼女は薪が巨大に積まれ、山のようにそびえる場所へと向かった。

Verse 62

ततो वह्निं समाधाय स्वयं तत्र द्विजोत्तमाः । प्रदक्षिणात्रयं कृत्वा प्राह चैव कृतांजलिः

そのとき、最勝の二度生まれの者は自らそこで聖火を点じ、三たび右繞してから、合掌して恭しく語った。

Verse 63

यदि मेऽस्ति क्वचिद्दोषः कामजोऽल्पोऽपि गात्रके । कृतो वाऽपि बलात्तेन तक्षकेण दुरात्मना

「もし我が身のいずこかに過ちがあるなら――欲より生じ、この身にわずかでもあるなら――あるいは邪悪なるタクシャカによって力ずくで負わされたものであっても……」

Verse 64

अन्येनापि च केनापि भविष्यत्यथवा परः । तस्मात्प्रदहतु क्षिप्रं समिद्धोऽयं हुताशनः

「それが他者によって、あるいは別の手段によって起こる定めなら、そのまま起これ。ゆえに、よく燃えさかるこの聖なる火よ、速やかに（この身）を焼き尽くしたまえ。」

Verse 65

एवमुक्त्वाऽथ सा साध्वी प्रविष्टा निजहर्म्यवत् । सुसमिद्धो हुतो वह्निर्जातो जलमयः क्षणात्

そう言い終えると、その貞淑なる女は自らの住まいへと入った。よく燃え、供物も捧げられていた火は、たちまち一瞬にして水へと変じた。

Verse 66

पपाताऽथ महावृष्टिः कुसुमानां नभस्तलात्

すると天より、花々の大いなる雨が降り注いだ。

Verse 67

देवदूतो विमानस्थ इदं वाक्यमुवाच ह । शुद्धासि त्वं महाभागे चारित्रै र्निजगात्रजैः

天の使いは天車に座して、こう告げた。「おお大いなる幸いを得し者よ、汝は自らの行いより生じた徳によって清浄である。」

Verse 68

न त्वया सदृशी चान्या काचिन्नारी भविष्यति । तिस्रः कोट्योर्धकोटी च यानि लोमानि मानुषे । प्रभवंति महाभागे सर्वगात्रेषु सर्वदा

「汝に比肩する女は他に現れまい。おお大いなる幸いを得し者よ——人の身において、あらゆる肢体に常に生ずる毛は、三倶胝と半倶胝である。」

Verse 69

तेषां मध्ये न ते साध्वि पापमेकमपि क्वचित् । तस्माच्छीघ्रं ग्रहं गच्छ निजं बांधवसंयुता

「それらの中に、おお貞淑なる女よ、汝の罪は一つとしてどこにもない。ゆえに、親族とともに速やかに己が家へ帰れ。」

Verse 70

कुरु कृत्यानि पुण्यानि समाराधय केशवम् । एतच्चैव चितेः स्थानं त्वदीयं जलपूरितम्

「功徳ある務めをなし、ケーシャヴァをよく礼拝せよ。さらに、この荼毘の柴積みの場所そのものが汝のものとなり、水に満たされた。」

Verse 71

तव नाम्ना सुविख्यातं तीर्थं लोके भविष्यति । येऽत्र स्नानं करिष्यंति शयने बोधने हरेः

「汝の名によって世に広く知られるティールタ（聖地）が生じよう。ハリの臥し（シャヤナ）と目覚め（ボーダナ）の儀の時に、ここで沐浴する者は……」

Verse 72

ते यास्यंति परां सिद्धिं दुष्प्राप्या याऽमरैरपि । उक्त्वैवं विरता वाणी देवदूतसमुद्भवा

「……彼らは至上の成就（シッディ）に到るであろう。これは神々にさえ得難いものだ。」そう告げ終えると、神の使いより起こった声は静まり消えた。

Verse 73

भट्टिका तु ततो हृष्टा प्रणम्य जनकं निजम् । नाहं गृहं गमिष्यामि किं करिष्याम्यहं गृहे

そのときバッティカーは歓喜し、父に礼拝して言った。「わたしは家には戻りません。家の中で、わたしに何ができましょうか。」

Verse 74

अत्रैवाराधयिष्यामि निजतीर्थे सदाऽच्यु तम् । तथा तपः करिष्यामि भिक्षान्नकृतभोजना

「こここそ、わたし自身の聖なるティールタにおいて、常にアチュタ（ヴィシュヌ）を礼拝いたします。さらにここで苦行（タパス）を修し、托鉢の施しにより生き、乞い得たもののみを食としていただきます。」

Verse 75

तस्मात्तात गृहं गच्छ स्थिताऽहं चाग्र संश्रये

「それゆえ、敬愛する父上よ、どうか家へお戻りください。わたしはここに留まり、この最勝の聖域に帰依してまいります。」

Verse 76

ततः स जनकस्तस्यास्ते वाऽपि पुरवासिनः । संप्रहृष्टा गृहं जग्मुः शंसतस्तां पृथक्पृथक्

すると彼女の父も、また町の人々も、心から喜びつつそれぞれ家へ帰っていった――そして各々が別々に、彼女の誓願と行いを称賛した。

Verse 77

तया त्रैविक्रमी तत्र प्रतिमा प्राग्विनिर्मिता । पश्चान्माहेश्वरं लिंगं कृत्वा प्रासादमुत्तमम्

彼女によって、まずその地に聖なるトリヴィクラマの御像が造立された。ついでマーヘーシュヴァラのリンガを安置し、最上の मंदिर（聖殿）を建立した。

Verse 78

ततः परं तपश्चक्रे भिक्षान्नकृतभोजना । शस्यमाना जनैः सर्वैश्चमत्कारपुरोद्भवैः

その後、彼女は乞食の施しの食にて身を支え、苦行を修した。奇瑞の出来事に驚嘆した人々は皆、彼女を大いに讃えた。

Verse 79

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः । यथा तस्या दृढं कायमभेद्यं संस्थितं सदा

スータは言った。「おお、最勝のバラモンたちよ。汝らが我に問うたことはすべて語り終えた。すなわち、彼女の身が堅固にして破れず、侵し難く、常にその状態に安住していたことを。」

Verse 80

सा च पश्यति चात्मानं जलमध्यगतां शुभा

そしてその吉祥なる女性は、自らが水のただ中に安住しているのを見た。