The Exposition of Nṛsiṁha Worship-Mantras, Nyāsa, Mudrās, Yantras, Kavaca, and Nṛsiṁha Gāyatrī

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । शुणु नारद वक्ष्यामि दिव्यान्नरहरेर्मनून् । यान्समाराध्य ब्रह्माद्याश्चक्रुः सृष्ट्यादि कर्म वै ॥ १ ॥

サナトクマーラは言った。「聞け、ナーラダよ。われはナラハリの神聖なるマントラを説き明かそう。これらを供養し礼拝することにより、ブラフマーら原初の存在は創造などの業をまことに成し遂げた。」

Verse 2

संवर्तकश्चन्द्र मौलिर्मनुर्वह्निविभूषितः । एकाक्षरः स्मृतो मन्त्रो भजतां सुरपादपः ॥ २ ॥

彼はサンヴァルタカ、また月を頂く主チャンドラ・マウリであり、聖なる火に飾られたマヌでもある。礼拝に励む帰依者にとって、彼は一音のマントラとして、また願いを叶える天樹として憶念される。

Verse 3

मुनिरत्रिश्च जगती छन्दो बुद्धिमतां वर । देवता नृहरिः प्रोक्तो विनियोगोऽखिलाप्तये ॥ ३ ॥

このマントラのリシ（見者）はアトリ、韻律はジャガティ—知者の中の最勝よ。主宰神はヌリハリ（ナラシンハ）と説かれる。その用法（ヴィニヨーガ）は一切の目的成就のためである。

Verse 4

क्षं बीजं शक्तिरी प्रोक्ता षड्दीर्घेण षडङ्गकम् । अर्केन्दुवह्निनयनं शरदिन्दुरुचं करैः ॥ ४ ॥

種子音（ビージャ）は「kṣaṃ」、シャクティは「ī」と説かれる。六つの長母音をもって六支（シャダンガ）のニャーサとなる。日・月・火のごとき眼を備え、秋の月の光のように輝き、神聖なる御手をもつ本尊を観想すべし。

Verse 5

धनुश्चक्राभयवरान्दधतं नृहरिं स्मरेत् । लक्षं जपस्तद्दशांशहोमश्च घृतपायसैः ॥ ५ ॥

弓と円盤（チャクラ）を持ち、無畏印（アバヤ）を示し、施願の手を備えるヌリハリ（ナラシンハ）を念想すべし。真言を一ラク（十万）回ジャパし、その十分の一を、ギーと甘い乳粥をもってホーマとして供養せよ。

Verse 6

यजेत्पीठे वैष्णवे तु केसरेष्वङ्गपूजनम् । खगेशं शंकरं शेषं शतानन्दं दिगालिषु ॥ ६ ॥

ヴァイシュナヴァのピータにおいて礼拝し、蓮華の花弁にてアṅガ・プージャー（付随の肢の供養）を行うべし。周囲の諸方には、カゲーシャ（ガルダ）、シャンカラ、シェーシャ、シャターナンダを順に供養せよ。

Verse 7

श्रियं ह्रियं धृतिं पुष्टिं कोणपत्रेषु पूजयेत् । दन्तच्छदेषु नृहरींस्तावतः पूजयेत्क्रमात् ॥ ७ ॥

隅の花弁にはシュリー、フリー、ドゥリティ、プシュティを供養すべし。外縁の歯形の突起には、同数のナラシンハ諸相を、次第に従って礼拝せよ。

Verse 8

कृष्णो रुद्रो महाघोरो भीमो भीषण उज्ज्वलः । करालो विकरालश्च दैत्यान्तो मधुसूदनः ॥ ८ ॥

彼はクリシュナ、またルドラ—恐るべき威容そのもの。彼はビーマ、怖ろしさの中に光輝を宿し、カラ―ラ、ヴィカラ―ラ—ダイティヤを滅するマドゥスーダナである。

Verse 9

रक्ताक्षः पिगलाक्षश्चाञ्जनो दीप्तरुचिस्तथा । सुघोरकश्च सुहनुर्विश्वको राक्षसान्तकः ॥ ९ ॥

彼は赤き眼、黄褐の眼、アンジャナ（コール）のごとく黒き御身。光輝に燃え、甚だしく畏るべく、顎は強く、遍く一切に満ち、ラークシャサ（魔性の勢力）を滅する者である。

Verse 10

विशालको धूम्रकेशो हयग्रीवो घनस्वनः । मेघवर्णः कुम्भकर्णः कृतान्ततीव्रतेजसौ ॥ १० ॥

（彼は）広大なる身をもち、煙のごとき髪をたたえ、馬のごとき頸を備え、雷鳴の声を発し、雲の色を帯び、壺のような耳をもち、時神カーラ（死）のごとく烈しい光輝を放つ。

Verse 11

अग्निवर्णो महोग्रश्च ततो विश्वविभूषणः । विघ्नक्षमो महासेनः सिंहा द्वात्रिंशदीरिताः ॥ ११ ॥

次にこれらの御名が唱えられる――アグニヴァルナ、マホーグラ、ヴィシュヴァヴィブーシャナ、ヴィグナクシャマ、マハーセーナ、そしてシンハ。かくして三十二の（御名）が宣示された。

Verse 12

तद्बहिः प्रार्चयेद्विद्वाँ ल्लोकपालान्सहेतिकान् । एवं सिद्धे मनौ मन्त्री साधयेदखिलेप्सितान् ॥ १२ ॥

次に、その内なる作法の外において、学識ある行者は、印相と武器を伴うローカパーラ（方位の守護神）を如法に供養すべきである。かくして真言が成就すれば、真言行者は一切の所願を成し遂げる。

Verse 13

विष्णुः प्रद्युम्नयुक् शार्ङ्गी साग्निर्वीरं महांस्ततः । विष्णुं ज्वलन्तं भृग्वीशो जलं पद्मासनं ततः ॥ १३ ॥

次に（観想する）――シャールンガ弓を携え、プラデュムナと結び合うヴィシュヌを、火神アグニとともに。続いて偉大なる勇士を、さらに燃え立つ光輝としてのヴィシュヌを、次にブリグ族の主を、次に水を、そして蓮華座に坐す者（ブラフマー）を観ずる。

Verse 14

हरिस्तु वासुदेवाय वैकुण्ठो विष्णुसंयुतः । गदी सेन्दुनृसिंहं च भीषणं भद्र मेव च ॥ १४ ॥

ハリはまた、ヴァースデーヴァとして、ヴィシュヌと結び合うヴァイクンタとして、棍棒を執る者（ガディー）として、（S）インドゥ・ナラシンハとして、さらにビーシャナおよびバドラとして讃えられる。

Verse 15

मृत्युमृत्युं ततः शौरिर्भानोर्नारायणान्वितः । नृहरेर्द्वाविंशदर्णोऽय मन्त्रः साम्राज्यदायकः ॥ १५ ॥

次に「ムリティユ・ムリティユ（Mṛtyu-mṛtyu）」の真言、次いでシャウリ（Śauri）の真言、さらにバーヌ（Bhānu）の真言に「ナーラーヤナ（Nārāyaṇa）」の御名を結び合わせたものが説かれる。これは人獅子主ニṛハリ（ニṛシンハ）の二十二音節の真言であり、王権と支配の力を授ける。

Verse 16

ब्रह्मा मुनिस्तु गायत्री छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् । देवता नृहरिश्चास्य सर्वेष्टफलदायकः ॥ १६ ॥

この（真言・作法）において、ブラフマー（Brahmā）がリシ（ṛṣi、見者）と宣せられ、韻律（chandas）はアヌシュトゥブ（Anuṣṭubh）とされる。主尊は人獅子のヴィシュヌ、ニṛハリであり、あらゆる願いの果を授ける。

Verse 17

हं बीजं इं तथा शक्तिर्विनियोगोऽखिलाप्तये । वेदैश्चतुर्भिर्वसुभिः षड्भिः षड्भिर्युगाक्षरैः ॥ १७ ॥

種子音（bīja）は「haṃ」、力の音（śakti）は「iṃ」である。そのヴィニヨーガ（viniyoga、用法）は、あらゆる目的の成就のため。これは四ヴェーダ、八ヴァス、六ヴェーダーンガ、そしてユガの六音節の句によって説き示される。

Verse 18

षडङ्गानि निधायाथ मूर्ध्नि भाले च नेत्रयोः । मुखबाह्वङिघ्रसन्ध्यग्रेष्वथ कुक्षौ तथा हृदि ॥ १८ ॥

次に、六支（ṣaḍ-aṅga）のニャーサ（nyāsa）を行い、頭頂・額・両眼に安置する。続いて口・両腕・足（足首）前方の関節部に置き、さらに腹部、そして同様に心臓（心処）にも安置する。

Verse 19

गले पार्श्वद्वये पृष्ठे ककुद्यर्णान्मनूद्भवान् । प्रणवान्तरितान् कृत्वा न्यसेत्साधकसत्तमः ॥ १९ ॥

修行者の中の最勝者は、マヌ（Manu）より生ずる音節を、喉・身体の両脇・背に安置してニャーサを行うべきである。その各音節は、プラナヴァ「オーム（Oṁ）」を前置して区切りとする。

Verse 20

नृसिंहसान्निध्यकरो न्यासो दशविधो यथा । कराङ्घ्र्यष्टाद्यङ्गुलीषु पृथगाद्यन्तपर्वणोः ॥ २० ॥

主ナーラシンハの近き臨在を招くニヤーサは、規定のとおり十種である——手足の八指それぞれに、初節と末節の関節に分けて行う。

Verse 21

सर्वाङ्गुलीषु विन्यस्यावशिष्टं तलयोर्न्यसेत् । शिरोललाटे भ्रूमध्ये नेत्रयोः कर्णयोस्तथा ॥ २१ ॥

すべての指に（真言の力）を配し終えたなら、残りを両の掌に置くべし。さらに頭頂と額、眉間、両眼、そして両耳にも同様に置く。

Verse 22

कपोलकर्णमूले च चिबुकोर्द्ध्वाधरोष्ठके । कण्ठे घोणे च भुजयोर्हृत्तनौ नाभिमण्डले ॥ २२ ॥

頬と耳の根、顎と上唇・下唇、喉と鼻、両腕、心の領域、そして細き腰と臍の輪——これらが示された安置の箇所である。

Verse 23

दक्षान्पदोस्तले कट्यां मेढ्रोर्वोजानुजङ्घयोः । गुल्फे पादकराङ्गुल्योः सर्वसन्धिषु रोमसु ॥ २३ ॥

「ダ」に始まる音節を両足の足裏に置き、次いで腰、性器、腿、膝、脛に置く。さらに足首、足趾と手指、すべての関節、そして身の毛にも安置すべし。

Verse 24

रक्तास्थिमज्जासु तनौ न्यसेद्वर्णान्विचक्षणः । वर्णान्पदे गुल्फजानुकटिनाभिहृदि स्थले ॥ २४ ॥

識別ある修行者は、聖なる音節を身にニヤーサすべし——血・骨・髄にまで及ぼし、さらに足、足首、膝、腰、臍、そして心の領域に音節を置く。

Verse 25

बाह्वोः कण्ठे च चिबुके चौष्ठे गण्डे प्रविन्यसेत् । कर्णयोर्वदने नासापुटे नेत्रे च मूर्द्धनि ॥ २५ ॥

定められた印（触れ）を、両腕・喉・顎・唇・頬に置き、さらに耳・口・鼻孔・眼、そして頭頂（頂門）にも置くべきである。

Verse 26

पदानि तु मुखे मूर्ध्नि नसि चक्षुषि कर्णयोः । आस्ये च हृदये नाभौ पादान्सर्वाङ्गके न्यसेत् ॥ २६ ॥

聖なる語句を、口・頭頂・鼻・眼・耳にニヤーサとして置き、さらに顔・心臓・臍にも置き、ついで身体のあらゆる肢体に遍く安置すべきである。

Verse 27

अर्द्धद्वयं न्यसेन्मूर्ध्नि आहृत्पादात्तदङ्गकम् । उग्रादीनि पदानीह मृत्युमृत्युं नमाम्यहम् ॥ २७ ॥

真言の二つの半分を頭上にニヤーサし、さらに心臓から足先に至るまで、相応する肢体へと配して安置する。ここに「ウグラ…」に始まる語をもって、死を征する者ムリティユンムリティユ（Mṛtyuṃmṛtyu）に我は礼拝する。

Verse 28

इत्यन्तान्यास्यकघ्राणचक्षुः श्रोत्रेषु पक्ष्मसु । हृदि नाभौ च कट्यादिपादान्तं नवसु न्यसेत् ॥ २८ ॥

かくして先のニヤーサを終えたなら、（真言／その分）を口・鼻・眼・耳・まつ毛に置き、さらに心臓・臍、そして腰から足先に至るまで安置する。これら九処に配するのである。

Verse 29

वीराद्यानपि तान्येव यथापूर्वं प्रविन्यसेत् । नृसिंहाद्यानि तान्येव पूर्ववद्विन्यसेत्सुधीः ॥ २९ ॥

賢き修行者は、「ヴィーラ…」に始まるそれら（真言・御姿）を前と同様にニヤーサし、また「ヌリシンハ…」に始まるそれらも、先に定められたとおりに安置すべきである。

Verse 30

चन्द्रा ग्निवेदषड्रामनेत्रदिग्बाहुभूमितान् । विभक्तान्मन्त्रवर्णांश्च क्रमात्स्थानेषु विन्यसेत् ॥ ३० ॥

月・火・ヴェーダ・六支・ラーマ・眼・方位・腕・大地に配当され分けられた真言の音節を、順次それぞれの正しい位置に安置すべきである。

Verse 31

मूले मूलाच्च नाभ्यन्तं नाभ्यादि हृदयावधि । हृदयाद्भ्रूयुगान्तं तु नेत्रत्रये च मस्तके ॥ ३१ ॥

根（ムーラ）より臍に至り、臍より心の領域に至り、心より眉間の終点に至り、さらに頭中の「第三の眼」へ—これが順次に観想すべき内なる座である。

Verse 32

बाह्वोरङ्गुलिषु प्राणे मूर्द्धादि चरणावधि । विन्यसेन्नामतो धीमान्हरिन्यासोऽयमीरितः ॥ ३२ ॥

賢き修行者は、神聖なる御名をニヤーサとして安置すべきである。すなわち腕と指からプラーナ（生命気）に、また頭頂から足先に至るまで置く。これが「ハリ・ニヤーサ」と説かれる。

Verse 33

न्यासस्यास्य तु माहात्म्यं जानात्येको हरिः स्वयम् । एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेच्च नृहरिं हृदि ॥ ३३ ॥

このニヤーサの真の偉大さを知るのは、ただハリ御自身のみである。ゆえに、このようにニヤーサの作法を成し終えたなら、心中にてヌリハリ（Nṛhari）を観想すべきである。

Verse 34

गलासक्तलसद्बाहुस्पृष्टकेशोऽब्जचक्रधृक् । नखाग्रभिन्नदैत्येशो ज्वालामालासमन्वितः ॥ ३४ ॥

輝く御腕を首もとに絡め、争闘により髪は乱れ、蓮華と円盤（チャクラ）を携え、爪先にてダイティヤの王を裂き破り給う。御身は炎の花鬘に包まれている。

Verse 35

दीप्तजिह्वस्त्रिनयनो दंष्ट्रोग्रं वदनं वहन् । नृसिंहोऽस्मान्सदा पातु स्थलांबुगगनोपगः ॥ ३५ ॥

燃えさかる舌と三つの眼、鋭い牙で恐るべき御面をたたえるナラシンハよ。大地・水・天空を遍く行き、常に我らをお護りください。

Verse 36

ध्यात्वैवं दर्शयेन्मुद्रा ं नृसिंहस्य महात्मनः । जानुमध्यगतौ कृत्वा चिबुकोष्ठौ समावुभौ ॥ ३६ ॥

かく観想したのち、大いなる御心のナラシンハのムドラーを示すべし。両膝の間に、顎と唇とを等しく据える。

Verse 37

हस्तौ च भूमिसंलग्नौ कम्पमानः पुनः पुनः । मुखं विजृन्भितं कृत्वा लेलिहानां च जिह्विकाम् ॥ ३७ ॥

両手を地に押し当て、幾度も震えた。口を大きく開き、舌をしきりに舐め動かした。

Verse 38

एषा मुद्रा नारसिंही प्रधानेति प्रकीर्तिता । वामस्याङ्गुष्ठतो बद्ध्वा कनिष्ठामन्गुलीत्रयम् ॥ ३८ ॥

この印は「ナーラシンヒー・ムドラー」と称えられ、諸ムドラーの中で最上と説かれる。左手の三指を、親指から小指に至るように結んで作る。

Verse 39

त्रिशूलवत् संमुखोर्द्ध्वे कुर्यान्मुद्रा ं नृसिंहगाम् । अङ्गुष्ठाभ्यां च करयोस्तथाऽक्रम्य कनिष्ठके ॥ ३९ ॥

両手を前に掲げ、三叉戟（トリシューラ）のごとく形作ってナラシンハのムドラーを結べ。さらに両手の親指で、小指を同様に押さえるべし。

Verse 40

अधोमुखाभिः शिष्टाभिः शेषाभिर्नृहरौ ततः । हस्तावधोमुखौ कृत्वा नाभिदेशे प्रसार्य च ॥ ४० ॥

次に、残りの指を正しく整えて下向きにし、聖なるヌリハリ（Nṛhari）を念じつつ、両手を下向きにして臍のあたりへと伸ばす。

Verse 41

तर्जनीभ्यां नयेत्स्कन्धौ प्रोक्ता चान्त्रणमुद्रि का । हस्तावूर्द्ध्वमुखौ कृत्वा तले संयोज्य मध्यमे ॥ ४१ ॥

両手の人差し指で肩へ導き（触れ／示し）、これをアーントラナ・ムドラー（Āntraṇa-mudrā）と説く。次に手を上向きに返し、掌を中ほどで合わせる。

Verse 42

अनामायां तु वामायां दक्षिणां तु विनिक्षिपेत् । तर्जन्यौ पृष्ठतो लग्नौ अङ्गुष्ठौ तर्जनीश्रितौ ॥ ४२ ॥

左手の薬指の上に右（手／指）を置く。両人差し指は後ろ側で結び合わせ、両親指は人差し指に寄り添って支えとして置く。

Verse 43

चक्रमुद्रा भवेदेषा नृहरेः सन्निधौ मता । चक्रमुद्रा तथा कृत्वा तर्जनीभ्यां तु मध्यमे ॥ ४३ ॥

これはヌリハリ（主ナーラシンハ）の御前におけるチャクラ・ムドラー（Cakra-mudrā）とみなされる。かくしてチャクラ・ムドラーを結んだなら、両人差し指によって中央に据える（定めのとおり）。

Verse 44

पीडयेद्दंष्ट्रमुद्रै षा सर्वपापप्रणाशिनी । एता मुद्रा नृसिंहस्य सर्वमन्त्रेषु सम्मताः ॥ ४४ ॥

このダンシュトラー・ムドラー（Daṃṣṭrā-mudrā）を行うべし。これは一切の罪を滅する。これらナーラシンハのムドラーは、あらゆるマントラにおいて認められ、称揚される。

Verse 45

वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं च पायसैः । घृताक्तैर्जुहुयाद्वह्नौ पीठे पूर्वोदितेऽचयेत् ॥ ४५ ॥

真言を一ラク（十万）回唱え、さらにその十分の一の回数として、ギーを混ぜたパーヤサ（乳粥）を火中に供養し、あらかじめ定められたピீṭha（壇座）にその供物を安置すべきである。

Verse 46

अङ्गा न्यादौ समाराध्यदिक्पत्रेषु यजेत्पुनः । गरुडादीन् श्रीमुखांश्च विदिक्षु लोकपान्बहिः ॥ ४६ ॥

まず如法にアṅガ・ニャーサ（aṅga-nyāsa）を行い本尊を供養したのち、方位に配された蓮弁の上で再び礼拝すべきである。さらに中間方位（vidik）にはガルダと吉相の面をもつ眷属を、そして蓮華／曼荼羅の外にはローカパーラ（世界の守護神）を礼拝すべきである。

Verse 47

एवं संसाधितो मन्त्रः सर्वान्कामान्प्रपूरयेत् । सौम्ये कार्ये स्मरेत्सौम्यं क्रूरं क्रूरे स्मरेद्बुधः ॥ ४७ ॥

このように正しく成就された真言は、あらゆる願いを満たす。穏やかな事には穏やかな相を念じ、激しい事には賢者は激しい相を念ずべきである。

Verse 48

पूर्वमृत्युपदे शत्रोर्नाम कृत्वा स्वयं हरिः । निशितैर्नखदंष्ट्राग्रैः खाद्यमानं च संस्मरेत् ॥ ४८ ॥

死が迫るその時、まず心中に敵の名を置き、次いでハリ（ヴィシュヌ）御自身を念ずべきである—鋭い爪と牙の先でその敵を食らい尽くす御姿を観想して。

Verse 49

अष्टोत्तरशतं नित्यं जपेन्मन्त्रमतन्द्रि तः । जायते मण्डलादर्वाक् शत्रुर्वै शमनातिथिः ॥ ४९ ॥

怠ることなく日々、真言を百八遍唱えるべきである。すると護りの輪（曼荼羅）の前では、敵でさえもまことに鎮められた客となる。

Verse 50

ध्यानभेदानथो वक्ष्ये सर्वसिद्धिप्रदायकान् । श्रीकामः सततं ध्यायेत्पूर्वोक्तं नृहरिं सितम् ॥ ५० ॥

今、あらゆる成就を授ける瞑想の種々の差別を説こう。繁栄を望む者は、先に説かれた白く輝く御姿のヌリハリ（人獅子の主）を、常に観想すべきである。

Verse 51

वामाङ्कस्थितया लक्ष्म्यालिङ्गितं पद्महस्तया । विषमृत्यूपरोगादिसर्वोपद्र वनाशनम् ॥ ५१ ॥

左脇に坐し蓮華を手にするラクシュミーに抱かれて、御方は不時の死、病、その他あらゆる災厄を滅する破難の主となられる。

Verse 52

नरसिंहं महाभीमन कालानलसमप्रभम् । आन्त्रमालाधरं रौद्रं कण्ठहारेण भूषितम् ॥ ५२ ॥

我はナラシンハを観想する——最も恐るべき御方、劫末の時の火のごとく輝き、猛々しく、腸の鬘をまとい、喉に首飾りを飾られる。

Verse 53

नागयज्ञोपवीतं च पञ्चाननसुशोभितम् । चन्द्र मौलि नीलकण्ठं प्रतिवक्त्रं त्रिनेत्रकम् ॥ ५३ ॥

御身は蛇の形の聖紐（ヤジュニョーパヴィータ）を飾り、五つの御面により荘厳される。月を頂に戴き、青き喉をもち、各面ごとに三眼を具える。

Verse 54

भुजैः परिघसङ्काशैर्द्दशभिश्चोपशोभितम् । अक्षस्रूत्रं गदापद्मं शङ्खं गोक्षीरसन्निभम् ॥ ५४ ॥

十の御腕により荘厳され、各腕は鉄の棍棒のごとく力強い。御手にはアクシャ・スートラ（数珠）、ガダー（棍棒）、蓮華、そして牛乳のように白い法螺貝（シャṅカ）を持ち、光り輝かれる。

Verse 55

धनुश्च मुशलं चैव बिभ्राणं चक्रमुत्तमम् । खड्गं शूलं च बाणं च नृहरिं रुद्र रूपिणम् ॥ ५५ ॥

彼は、ルドラに似た相を現したヌリハリ（ナラシンハ）を見た。弓と棍棒を携え、最上のチャクラ、剣、三叉戟、そして矢を持していた。

Verse 56

इन्द्र गोपाभनीलाभं चन्द्रा भं स्वर्णसन्निभम् । पूर्वादि चोत्तरं यावदूर्ध्वास्यं सर्ववर्णकम् ॥ ५६ ॥

その色はインドラゴーパ（深い青みを帯びた赤）のようで、月のごとく輝き、黄金にも似る。東方より北方に至るまで上方を向き、あらゆる色を現す。

Verse 57

एवं ध्यात्वा जपेन्मन्त्री सर्वव्याधिविमुक्तये । सर्वमृत्युहरं दिव्यं स्मरणात्सर्वसिद्धिदम् ॥ ५७ ॥

このように観想して、行者はあらゆる病から解き放たれるためにマントラをジャパすべきである。この神聖なるマントラは一切の死を除き、憶念するだけであらゆる成就（シッディ）を授ける。

Verse 58

ध्यायेद्यदा महत्कर्म तदा षोडशहस्तवान् । नृसिंहः सर्वलोकेशः सर्वाभरणभूषितः ॥ ५८ ॥

大いなる儀礼を行うときはいつでも、万界の主ナラシンハを観想すべきである。あらゆる宝飾に荘厳され、十六の御手を具える。

Verse 59

द्वौ विदारणकर्माप्तौ द्वौ चान्त्रोद्धरणान्वितौ । शङ्खचक्रधरौ द्वौ तु द्वौ च बाणधनुर्द्धरौ ॥ ५९ ॥

二つの御手は引き裂き砕く業に熟達し、二つの御手は月輪を持ち上げる力を具える。二つの御手は法螺貝とチャクラを執り、二つの御手は弓と矢を執る。

Verse 60

खड्गखेटधरौ द्वौ च द्वौ गदापद्मधारिणौ । पाशाङ्कुशधरौ द्वौ च द्वौ रिपोर्मुकुटार्पितौ ॥ ६० ॥

二つの御手は剣と盾を執り、二つはガダー（棍棒）と蓮華を持ち、二つは縄（パーシャ）と鉤（アンクシャ）を携え、さらに二つは敵が捧げた冠によって荘厳されていた。

Verse 61

इति षोडशदोर्दण्डमण्डितं नृहरिं विभुम् । ध्यायेन्नारद नीलाभमुग्रकर्मण्यनन्यधीः ॥ ६१ ॥

かくして、ナーラダよ、一念に心を定め、遍在の主・ヌリハリを観想せよ。十六の御腕に荘厳され、深き青の御色を帯び、偉業において猛威を示す御方である。

Verse 62

ध्येयो महत्तमे कार्ये द्वात्रिंशद्धस्तवान्बुधैः । नृसिंहः सर्वभूतेशः सर्वसिद्धिकरः परः ॥ ६२ ॥

最も重大なる事業のために、賢者は三十二の御手を具える主・ヌリシンハを観想すべし。至上にして一切衆生の主、あらゆる成就（シッディ）を授け給う御方である。

Verse 63

दक्षिणे चक्रपद्मे च परशुं पाशमेव च । हलं च मुशलं चैव अभयं चाङ्कुशं तथा ॥ ६३ ॥

右の御手にはチャクラと蓮華、また斧（パラシュ）と縄（パーシャ）。さらに鋤（ハラ）と杵（ムシャラ）、そして無畏印（アバヤ）と鉤（アンクシャ）を持たれる。

Verse 64

पट्टिशं भिन्दिपालं च खड्गमुद्गरतोमरान् । वामभागे करैः शङ्खं खेटं पाशं च शूलकम् ॥ ६४ ॥

御手にはパッティシャとビンディパーラ（投げ槍）を執り、さらに剣、棍棒、槍（トーマラ）を持たれる。左側の御手には聖なる法螺貝（シャंख）、盾、縄（パーシャ）、三叉戟（トリシューラ）を携える。

Verse 65

अग्निं च वरदं शक्तिं कुण्डिकां च ततः परम् । कार्मुकं तर्जनीमुद्रा ं गदां डमरुशूर्पकौ ॥ ६५ ॥

また（御身は）火を持ち、施願の印（ヴァラダ）と、シャクティの槍、ついで水壺クンディカー、弓、戒めのタर्जニー・ムドラー（示指）、ガダーの棍棒、ḍamaru太鼓、そして穀をあおる簸箕（シュールパ）を帯びる。

Verse 66

द्वाभ्यां कराभ्यां च रिपोर्जानुमस्तकपीडनम् । ऊर्द्ध्वीकृताभ्यां बाहुभ्यां आन्त्रमालाधरं विभुम् ॥ ६६ ॥

二つの手で敵を圧し砕き、仇の膝と頭を押さえつける。さらに二つの腕を高く掲げ、腸の花輪（アントラ・マーラー）をまとう大いなる主を支え奉る。

Verse 67

अधः स्थिताभ्यां बाहुभ्यां हिरण्यकविदारणम् । प्रियङ्करं च भक्तानां दैत्यानां च भयङ्करम् ॥ ६७ ॥

二つの腕を下に構え、ヒラニヤカを引き裂く。信愛の者には愛しきものを授け、ダイティヤには恐怖そのものとなる。

Verse 68

नृसिंहं तं स्मरेदित्थं महामृत्युभयापहम् । एवं ध्यात्वा जपेन्मन्त्री सर्वकार्यार्थसिद्धये ॥ ६८ ॥

このように、大いなる死の恐れを除くナーラシンハを念ずべきである。かく観想して後、真言の行者は、あらゆる事業の成就のためにマントラをジャパして唱えるべし。

Verse 69

अथोच्यते ध्यानमन्यन्मुखरोगहरं शुभम् । स्वर्णवर्णसुपर्णस्थं विद्युन्मालासटान्वितम् ॥ ६९ ॥

ここに、口の病を除く吉祥なる別の観想が説かれる。金色に輝く主を、ガルダ（スパルナ）に坐し、稲妻のごとき花鬘と光り耀く鬣を具えるものとして念ぜよ。

Verse 70

कोटिपूर्णेन्दुवर्णं च सुमुखं त्र् यक्षिवीक्षणम् । पीतवस्त्रोरुभूषाढ्यं नृसिहं शान्तविग्रहम् । चक्रशङ्खाभयवरान्दधतं करपल्लवैः ॥ ७० ॥

億の満月のごとき光輝の御身、麗しき御顔に三眼のまなざしを具え、黄衣をまとい荘厳の飾りに満ち、静謐なる御相の主ナーラシンハを観想せよ。蓮華の花弁のように柔らかな御手に、チャクラとシャンカ、無畏の印と施願・授福の印をお持ちである。

Verse 71

क्ष्वेडरोगादिशमनं स्वैर्ध्यानैः सुरवन्दितम् । शत्रोः सेनानिरोधेन यत्नं कुर्याच्च साधकम् ॥ ७१ ॥

主が定めた観想によって、修行者はクシュヴェーダ病などの諸患を鎮めるために励むべきである。これは神々に讃えられる行であり、また敵の軍勢を抑え止めるためにも努力せよ。

Verse 72

अक्षकाष्ठैरेधितेऽग्नौ विचिन्त्य रिपुमर्दनम् । देवं नृसिंहं सम्पूज्य कुसुमाद्युपचारकैः ॥ ७२ ॥

アクシャの木で火を焚き起こしたなら、敵を滅する神なる主ナーラシンハを観想し、花などの供物と諸々の作法をもって、その聖なるナーラシンハを礼拝せよ。

Verse 73

समूलमूलैर्जुहुयाच्छरैर्दशशतं पृथक् । रिपुं खादन्निव जपेन्निर्दहन्निव तं क्षिपेत् ॥ ७३ ॥

「根ごと」(サムーラ・ムーラ)の材で作った矢（シャラ）をもって、別々に百十回、火中に供養せよ。敵を喰らうがごとく真言を誦し、ついで彼を焼き尽くすがごとく（供物／武器）を投じよ。

Verse 74

हुत्वा सप्तदिनं मन्त्री सेनामिष्टां महीपतेः । प्रस्थापयेच्छुभे लग्ने परराष्ट्रजयेच्छया ॥ ७४ ॥

七日間の火供を修して後、王の大臣は、君主に愛される軍勢を吉祥の時刻に出陣させ、敵国征服の志をもって派遣せよ。

Verse 75

तस्याः पुरस्तान्नृहरिं निघ्नन्तं रिपुमण्डलम् । स्मृत्वा जपं प्रकुर्वीत यावदायाति सा पुनः ॥ ७५ ॥

彼女の前では、敵の輪を打ち砕くヌリハリ（ナラシンハ）を念じ観想し、そののち彼女が再び戻るまでマントラのジャパを行うべきである。

Verse 76

निर्जित्य निखिलाञ्छत्रून्सह वीरश्रिया सुखात् । प्रीणयेन्मन्त्रिणं राजा विभवैः प्रीतमानसः ॥ ७६ ॥

すべての敵を安らかに打ち破り、武勇の光輝を備えた王は、心喜びつつ、贈与と資財によって大臣を満足させるべきである。

Verse 77

गजाश्वरथररत्नैश्च ग्रामक्षेत्रधनादिभिः । यदि मन्त्री न तुष्येत तदानर्थो महीपतेः ॥ ७७ ॥

象・馬・戦車・宝玉、村落・田地・財宝などを与えても、もし大臣が満足しないなら、王には不幸が降りかかる。

Verse 78

जायते तस्य राष्ट्रेषु प्राणेभ्योऽपि महाभयम् । अष्टोत्तरशतमूलमन्त्रमन्त्रितभस्मना ॥ ७८ ॥

その国土には大いなる恐怖が生じる—命を失う恐れにも勝るほどの—根本マントラを百八遍唱えて加持した聖灰によって（その法が）行われるとき。

Verse 79

नाशयेन्मूषिकालूतावृश्चिकाद्युत्थितं विषम् । लिप्ताङ्गः सर्वरोगैश्च मुच्यते नात्र संशयः ॥ ७९ ॥

それは鼠・蜘蛛・蠍などから起こる毒を滅し、これを四肢に塗れば、あらゆる病より解き放たれる—疑いはない。

Verse 80

सेवन्तीकुसुमैर्हुत्वा महतीं श्रियमाप्नुयात् । औदुम्बरसमिद्भिस्तु भवेद्धान्यसमृद्धिमान् ॥ ८० ॥

セヴァンティーの花をもって供火に供物を捧げれば、大いなる繁栄を得る。さらにアウドゥンバラの薪で護摩を修すれば、穀物の豊穣に恵まれる。

Verse 81

अपूपलक्षहोमे तु भवेद्वैश्रवणोपमः । क्रुद्धस्य सन्निधौ राज्ञो जपेदष्टोत्तरं शतम् ॥ ८१ ॥

アプーパ（聖なる菓餅）を十万回供じて護摩を修すれば、財宝において毘舎羅伐那（クベーラ）に比肩する。怒れる王の御前では、真言を百八遍誦すべし。

Verse 82

सद्यो नैर्मल्यमाप्नोति प्रसादं चाधिगच्छति । कुन्दप्रसूनैरुदयं मोचाभिर्विघ्ननाशनम् ॥ ८२ ॥

ただちに清浄を得、また神聖なる恩寵（プラサーダ）に与る。クンダの花を供ずれば霊的高揚と繁栄が生じ、芭蕉の花を供ずれば障碍は滅する。

Verse 83

तुलसीपत्रहोमेन महतीं कीर्तिमाप्नुयात् । शाल्युत्थसक्तुहोमेन वशयेदखिलं जगत् ॥ ८३ ॥

トゥラシーの葉を供火に投じて供養すれば、大いなる名声を得る。米より作った炒り粉（サクトゥ）をもって護摩を修すれば、全世界をその感化のもとに従わせる。

Verse 84

मधूकपुष्पैरिष्टं स्यात्स्तम्भनं धात्रिखण्डकैः । दधिमध्वाज्यमिश्रां तु गुडूचीं चतुरङ्गुलाम् ॥ ८४ ॥

マドゥーカの花で作る醗酵剤（イシュタ）は有益であると説かれる。ダートリー（アーマラキー）の小片はスタンバナ（収斂・安定）の作用を生ずる。さらに、四アングラの長さのグドゥーチーを、凝乳・蜂蜜・ギーと和して服すべし。

Verse 85

जुहुयादयुतं योऽसौ शतं जीवति रोगजित् । शनैश्चरदिनेऽश्वत्थं स्पृष्ट्वा चाष्टोत्तरं शतम् ॥ ८५ ॥

火中供養（ホーマ）を一万回修する者は、病を克服して百年を生きる。さらにシャナイシュチャラの日（土曜）には、聖なるアシュヴァッタ（菩提樹）に触れてから、百八回これを行うべきである。

Verse 86

जपेज्जित्वा सोऽपमृत्युं शतवर्षाणि जीवति । अथ ते सम्प्रवक्ष्यामि यन्त्रं त्रैलोक्यमोहनम् ॥ ८६ ॥

このジャパ（真言誦持）によって、彼はアパムリティユ（不慮・早死）を克服し、百年を生きる。今より、名を「トライロークヤ・モーハナ」（三界を惑わすもの）というヤントラを、余すところなく説き明かそう。

Verse 87

यस्य सन्धारणादेव भवेयुः सर्वसम्पदः । श्वेतभूर्ज्जे लिखेत्पद्मं द्वात्रिंशत्सिंहसंयुतम् ॥ ८७ ॥

ただ身に帯び、あるいは保持するだけで、あらゆる吉祥と富が生じる。白い樺の樹皮に蓮華を描き、三十二の獅子を伴わせよ。

Verse 88

मध्ये सिंहे स्वबीजं च लिखेत्पूर्ववदेव तु । श्रीबीजेन तु संवेद्य वलयत्रयसंयुतम् ॥ ८८ ॥

中央の獅子の形の内に、先に説いたとおりその自らの種子音（ビージャ）を書き記せ。次いでシュリー・ビージャにより加持し、三重の環で囲ませよ。

Verse 89

पाशाङ्कुशैश्च संवेष्ट्य पूजयेद्यन्त्रमुत्तमम् । त्रैलोक्यमोहनं नाम सर्वकामार्थसाधनम् ॥ ८९ ॥

縄（パーシャ）と鉤（アンクシャ）によってこれを取り巻き、最上のヤントラを礼拝せよ。その名は「トライロークヤ・モーハナ」、一切の願いと目的を成就させるものである。

Verse 90

चक्रराजं महाराजं सर्वचक्रेश्वरेश्वरम् । धारणाज्जयमाप्नोति सत्यं सत्यं न संशयः ॥ ९० ॥

チャクラの王たる大王、あらゆる円盤武器の主を身に帯びれば、勝利を得る。これは真実、まことに真実であり、疑いはない。

Verse 91

अथ यन्त्रान्तरं वक्ष्ये शुणु नारद सिद्धिदम् । अष्टारं विलिखेद्यन्त्रं श्लक्ष्णं कर्णिकया युतम् ॥ ९१ ॥

今、別のヤントラを説こう。聞け、ナーラダよ—これは成就の手段である。八本の輻をもつヤントラを、滑らかに整えて、中央の花心（輪毂）を備えて描くべし。

Verse 92

मूलमन्त्रं लिखेत्तत्र प्रणवेन समन्वितम् । एकाक्षरं नारसिंहं मध्ये चैव ससाध्यकम् ॥ ९२ ॥

そこにプラナヴァ（オーム）を伴う根本真言を書すべし。さらに中央には、一音節のナーラシンハ真言を、成就したい願い（目的）とともに記すべし。

Verse 93

जपेदष्टसहस्रं तु सूत्रेणावेष्ट्य तद्बहिः । स्वर्णरौप्यसुताम्रैश्च वेष्टयेत्क्रमतः सुधीः ॥ ९३ ॥

賢き修行者は八千回の誦持を行い、その外側を糸で巻くべし。さらに順に、金・銀・銅でいっそう結び固めよ。

Verse 94

लाक्षया वेष्टितं कृत्वा पुनर्मन्त्रेण मन्त्रयेत् । कण्ठे भुजे शिखायां वा धारयेद्यन्त्रमुत्तमम् ॥ ९४ ॥

ラック（樹脂）で包んだのち、再び真言によって加持し清めよ。しかる後、この最上のヤントラを、首に、腕に、あるいは頭頂の髻（シカー）に身につけるべし。

Verse 95

नरनारीनरेन्द्रा श्च सर्वे स्युर्वशगा भुवि । दुष्टास्तं नैव बाधन्ते पिशाचोरगराक्षसाः ॥ ९५ ॥

この地上では、男も女も、さらには王たちさえも皆、彼の感化のもとに入る。悪しき者は決して彼を悩ませず、ピシャーチャも、蛇（ナーガ）も、ラークシャサも害し得ない。

Verse 96

यन्त्रराजप्रसादेन सर्वत्र जयमाप्नुयात् । अथान्यत्सम्प्रवक्ष्यामि यन्त्रं सर्ववशङ्करम् ॥ ९६ ॥

「ヤントラの王」の加護と霊験によって、あらゆる所で勝利を得る。いまさらに、万有を従わせる別のヤントラを説き明かそう。

Verse 97

द्वादशारं महाचक्रं पूर्ववद्विलिखेत्सुधीः । मात्राद्वादशसम्भिन्नदलेन विलिखेद्बुधः ॥ ९७ ॥

賢き行者は、先に説かれたとおり、十二の輻をもつ大いなる輪を描くべきである。学識ある者は、教えに従い、十二の区分に分けられた花弁を備えてこれを写し取れ。

Verse 98

मध्ये मन्त्रं शक्तियुक्तं श्रीबीजेन तु वेष्टयेत् । कालान्तकं नाम चक्रं सुरासुरवशङ्करम् ॥ ९८ ॥

中央にはシャクティを具えた真言を置き、さらに吉祥の種子音「śrī」でこれを取り巻く。これが「カーラーンタカ（Kālāntaka）」と名づけられるチャクラであり、神々とアスラの双方をも従わせ、畏怖させる。

Verse 99

चक्रमुल्लेखयेद्भूर्जे सर्वशत्रुनिवारणम् । यस्य धारणमात्रेण सर्वत्र विजयी भवेत् ॥ ९९ ॥

白樺の樹皮（bhūrja）にチャクラ（cakra）を記し、あらゆる敵を退けよ。これをただ身に帯び、あるいは手にするだけで、どこにおいても勝利者となる。

Verse 100

अथ सर्वेष्टदं ज्वालामालिसंज्ञं वदाम्यहम् । बीजं हृद्भगवान्ङेन्तो नरसिंहाय तत्परम् ॥ १०० ॥

今より、あらゆる願いを成就させる「ジュヴァーラマーリー」と名づけられた真言を説こう。その種子音は心の真言「bhagavān …」であり、全き帰依をもって主ナラシンハに捧げられる。

Verse 101

ज्वालिने मालिने दीप्तदंष्ट्राय अग्निने पदम् । त्राय सर्वादिरक्षोघ्नाय च नः सर्वभूपदम् ॥ १०१ ॥

燃え盛り、花鬘を戴き、光り輝く牙をもつ火神へ—「jvāline māline dīptadaṃṣṭrāya agnaye」—この聖なる句を捧げる。初めより一切の怨敵の霊を滅する御方よ、われらを守り給え；われらにとって万有の依処と支えとなり給え。

Verse 102

हरिर्विनाशनायान्ते सर्वज्वरविनाशनः । नामान्ते दहयुग्मं च पचद्वयमुदीरयेत् ॥ १०२ ॥

末尾には破壊のために「ハリ」を唱えるべし。ハリはあらゆる熱病を滅する御方である。さらに御名の末に、「daha」（焼け、焼け）の二つと、「paca」（煮よ、煮よ）の二つを唱える。

Verse 103

रक्षयुग्मं च वर्मास्त्रठद्वयान्तो ध्रुवादिकः । अष्टषष्ट्यक्षरैः प्रोक्तो ज्वालामाली मनूत्तमः ॥ १०३ ॥

その最上の真言は、定まれる（ドゥルヴァ）音節に始まり、護りの語（ラクシャー）を二つ含み、「鎧と武器」（ヴァルマ＝アストラ）の句において二つの「ṭha」音で終わる。これが六十八音節より成る「ジュヴァーラマーリー」と説かれる、賢聖の最勝よ。

Verse 104

पुण्यादिकं तु पूर्वोक्तं त्रयोदशभिरक्षरैः । पङिक्तभी रुद्र सङ्ख्याकैरष्टादशभिरक्षरैः ॥ १०४ ॥

先に説かれた「puṇya（功徳）」に始まる句は十三音節である。また、行に配され、ルドラの数により量られる句は十八音節である。

Verse 105

भानुभिः करणैर्मन्त्री वरेरंगानि कल्पयेत् । पूर्वोक्तरूपिणं ज्वालामालिनं नृहरिं स्मरेत् ॥ १०५ ॥

真言の「光線」と儀礼の手印（ムドラー）によって、修行者は（ニャーサにおいて）尊神の勝れた諸肢を配当すべきである。ついで、先に説かれた相のまま、炎の花鬘を戴くヌリハリ（人獅子）を念想せよ。

Verse 106

लक्षं जपो दशांशं च जुहुयात्कपिलाधृतैः । रौद्रा पस्मारभूतादिनाशकोऽय मनूत्तमः ॥ १०६ ॥

一ラクシャ（十万）のジャパを行い、その十分の一を、カピラー（淡褐色）の牝牛のギーをもって火中に供養せよ。この「ラウドラー」の作法／真言は、ああ最上の聖仙よ、癲癇およびブータ（鬼霊）などによる諸患を滅する。

Verse 107

प्राणो माया नृसिहश्च सृष्टिर्ब्रह्मास्त्रमीरितः । षडक्षरो महामन्त्रः सर्वाभीष्टप्रदायकः ॥ १०७ ॥

「（その音節は）プラーナ（生命の息）、マーाया、ヌリシンハ、そしてスリシュティ（創造）を表す」といい、これをブラフマーストラと宣言する。この六音の大真言は、あらゆる所願を授ける。

Verse 108

मुनिर्ब्रह्मा तथा छन्दः पङिक्तर्देवो नृकेसरी । षड्दीर्घभाजा बीजेन षडङ्गानि समाचरेत् ॥ १०८ ॥

リシ（聖見者）はブラフマー、韻律（チャンダス）はパンクティ、主宰神はヌリケーシャリー（ヌリシンハ）である。六つの長母音を具えるビージャ真言によって、六支（シャダンガ）のニャーサを正しく行え。

Verse 109

पूर्वोक्तेनैव विधिना ध्यानं पूजां समाचरेत् । सिद्धेन मनुनानेन सर्वसिद्धिर्भवेन्नृणाम् ॥ १०९ ॥

先に説かれたそのままの作法によって、観想と供養を正しく修せよ。この成就した真言によって、人々にはあらゆるシッディ（成就）が現れる。

Verse 110

रमाबीजादिकोऽनुष्टुप् त्रयस्त्रिंशार्णवान्मनुः । प्रजापतिर्मुनिश्च्छन्दोऽनुष्टुप् लक्ष्मीनृकेसरी ॥ ११० ॥

ラマー（ラクシュミー）の種子音（ビージャ）に始まり、韻律はアヌシュトゥブである。真言は三十三の音節単位より成り、聖見者（ṛṣi）はプラジャーパティ、詩律（chandas）はアヌシュトゥブ、主宰尊はラクシュミー＝ヌリケーサリー（ラクシュミーとナーラシンハ）である。

Verse 111

देवता च पदैः सर्वेणाङ्गकल्पनमीरितम् । विन्यस्यैवं तु पञ्चाङ्गं स्वात्मरक्षां समाचरेत् ॥ १११ ॥

かくして、定められた言葉によって、全身の諸肢に本尊を観想し安置する法が説かれた。五支のニヤーサ（pañcāṅga-nyāsa）を行ったのち、自己を守護する作法を修すべきである。

Verse 112

संस्पृशन् दक्षिणं बाहुं शरभस्य मनुं जपेत् । प्रणवो हृच्छिवायेति महते शरभाय च ॥ ११२ ॥

右腕に触れつつ、シャラバ（Śarabha）の真言を唱えるべし。プラナヴァ「オーム」に始まり、「hṛt-śivāya」と続け、最後に「偉大なるシャラバへ」と結ぶ。

Verse 113

वह्निप्रियान्तो मन्त्रस्तु रक्षार्थे समुदाहृतः । अथवा राममन्त्रान्ते परं क्षद्वितयं पठेत् ॥ ११३ ॥

「vahnipriyā」で終わる真言は守護のために説かれる。あるいはラーマ真言の末尾に、音節「kṣa」を二度誦すべし。

Verse 114

अथवा केशवाद्यैस्तु रक्षां कुर्यात्प्रयत्नतः । केशवः पातु पादौ मे जङ्घे नारायणोऽवतु ॥ ११४ ॥

あるいは、ケーシャヴァに始まる御名によって、努めて守護を行うべし。「ケーシャヴァよ、我が両足を護り給え。ナーラーヤナよ、我が脛（ふくらはぎ）を守り給え。」

Verse 115

माधवो मे कटिं पातु गोविन्दो गुह्यमेव च । नाभिं विष्णुश्च मे पातु जठरं मधुसूदनः ॥ ११५ ॥

マーダヴァよ、わが腰を護りたまえ。ゴーヴィンダよ、わが秘所をも護りたまえ。ヴィシュヌよ、わが臍を護りたまえ。マドゥスーダナよ、わが腹を護りたまえ。

Verse 116

ऊरू त्रिविक्रमः पातु हृदयं पातु मे नरः । श्रीधरः पातु कण्ठं च हृषीकेशो मुखं मम ॥ ११६ ॥

トリヴィクラマよ、わが腿を護りたまえ。ナラよ、わが心臓を護りたまえ。シュリーダラよ、わが喉を護りたまえ。フリシーケーシャよ、わが顔を護りたまえ。

Verse 117

पद्मनाभः स्तनौ पातु शीर्षं दामोदरोऽवतु । एवं विन्यस्य चाङ्गेषु जपकाले तु साधकः ॥ ११७ ॥

「パドマナーバよ、わが胸を護りたまえ。ダーモーダラよ、わが頭を護りたまえ。」このように主の御名を諸肢に配して（ニヤーサして）から、行者はしかるべき時にジャパを行うべし。

Verse 118

निर्भयो जायते भूतवेतालग्रहराक्षसात् । पुनर्न्यसेत्प्रयत्नेन ध्यानं कुर्वन्समाहितः ॥ ११८ ॥

かくして彼は、ブータ、ヴェーターラ、グラハ、ラークシャサを恐れなくなる。さらに努めてニヤーサを改めて行い、心を統一して禅観に専念すべし。

Verse 119

पुरस्तात्केशवः पातु चक्री जांबूनदप्रभः । पश्चान्नारायणः शङ्खी नीलजीमूतसन्निभः ॥ ११९ ॥

東には、円盤を執り、精錬された黄金のごとく輝くケーシャヴァが我を護りたまえ。後方（西）には、法螺貝を執り、青き雨雲のごとく深く黒きナーラーヤナが我を護りたまえ。

Verse 120

ऊर्द्ध्वमिन्दीवरश्यामो माधवस्तु गदाधरः । गोविन्दो दक्षिणे पार्श्वे धन्वी चन्द्र प्रभो महान् ॥ १२० ॥

上方には、青蓮のごとく濃く暗いマーダヴァが、棍棒（ガダー）を執しておられる。右方には、月のように輝く偉大なるゴーヴィンダが、弓を携えておられる。

Verse 121

उत्तरे हलधृग्विष्णुः पद्मकिञ्जल्कमसन्निभः । आग्नेय्यामरविन्दाक्षो मुसली मधुसूदनः ॥ १२१ ॥

北方には、毘ṣṇुはハラドリク（犂を執る者）として観想され、蓮の花粉のような色を帯びる。東南（アーグネーヤ）には、蓮華眼のマドゥスーダナが、ムサリー（杵を執る者）として、マドゥを滅する御姿でおられる。

Verse 122

त्रिविक्रमः खड्गपाणिर्नैरृत्यां ज्वलनप्रभः । वायव्यां माधवो वज्री तरुणादित्यसन्निभः ॥ १२२ ॥

南西（ナイリティヤ）には、剣を執るトリヴィクラマが、燃えさかる火のごとく輝く。北西（ヴァーヤヴィヤ）には、金剛杵（ヴァジュラ）を携えるマーダヴァが、昇りたての太陽のように照り映える。

Verse 123

एशान्यां पुण्डरीकाक्षः श्रीधरः पट्टिशायुधः । विद्युत्प्रभो हृषीकेश ऊर्द्ध्वे पातु समुद्गरः ॥ १२३ ॥

北東（イーシャーナ）には、パुण्डरीकाक्ष（白蓮眼）たるシュリーダラが、パッティシャ（武器）を執して、我を護らんことを。さらに上方には、稲妻のごとく輝くヴィद्युत्प्रभのフリシーケーシャが、槌（サムドゥガラ）を携えて、我を守護したまえ。

Verse 124

अधश्च पद्मनाभो मे सहस्रांशुसमप्रभः । सर्वायुधः सर्वशक्तिः सर्वाद्यःसर्वतोमुखः ॥ १२४ ॥

我が下方には、千の太陽に等しく輝くパドマナーバ（蓮臍）がまします。あらゆる武器を具え、あらゆる力を具え、万有の原初の根源にして、あらゆる方角へと御顔を向けたまう。

Verse 125

इन्द्र गोपप्रभः पायात्पाशहस्तोऽपराजितः । स बाह्याभ्यन्तरे देहमव्याद्दामोदरो हरिः ॥ १२५ ॥

インドラゴーパのごとく輝き、手に縄（羂索）を持つ不敗のハリよ、我を守り給え。ダーモダラ・ハリよ、我が身を外にも内にも護り給え。

Verse 126

एवं सर्वत्र निश्छिद्रं नामद्वादशपञ्जरम् । प्रविष्टोऽह न मे किञ्चिद्भयमस्ति कदाचन ॥ १२६ ॥

かくして、切れ目なき「十二の聖名の檻」に遍く入りしゆえ、我は何ものをも—いかなる時にも—恐れない。

Verse 127

एवं रक्षां विधायाथ दुर्द्धर्षो जायते नरः । सर्वेषु नृहरेर्मन्त्रवर्गेष्वेवं विधिर्मतः ॥ १२७ ॥

かくして護身の作法を成せば、人は攻め難き者となる。これこそが、ヌリハリ（主ナラシンハ）のあらゆる真言群に認められた規定である。

Verse 128

पूर्वोक्तविधिना सर्वं ध्यानपूजादिकं चरेत् । जितं ते पुण्डरीकाक्ष नमस्ते विश्वभावन ॥ १२८ ॥

先に説かれた作法に従い、観想・礼拝など一切を修すべし。「勝利あれ、蓮華眼の主よ。礼拝す、宇宙を育む御方よ。」

Verse 129

नमस्तेऽस्तु हृषीकेश महापुरुष ते नमः । इत्थं सम्प्रार्थ्य जप्त्वा च पठित्वा विसृजेद्विभुम् ॥ १२९ ॥

礼拝す、フリシーケーシャよ。礼拝す、マハープルシャよ。かく祈り、ジャパと誦読を修したのち、作法により結願して、遍在の主を正式にお送り申し上げるべし。

Verse 130

एवं सिद्धे मनौ मन्त्री जायते सम्पदां पदम् । जयद्वयं श्रीनृसिंहेत्यष्टार्णोऽय मनूत्तमः ॥ १३० ॥

この真言が成就するとき、修行者は福徳と成就の位に安住する。最上の八音の真言は「jaya-dvayam—śrī-nṛsiṁha（勝利の二重讃嘆—吉祥なるナラシンハ）」である。

Verse 131

मुनिर्ब्रह्माथ गायत्री छन्दः प्रोक्तोऽस्य देवता । श्रीमाञ्जयनृसिंहस्तु सर्वाभीष्टप्रदायकः ॥ १३१ ॥

この真言において、聖仙（リシ）はブラフマー、韻律はガーヤトリー、主宰神は光輝あるジャヤ・ナラシンハであり、あらゆる所願を授け給う。

Verse 132

सेन्दुगोविन्दपूर्वेण वियता सेन्दुनापुनः । षड्दीर्घाढ्ये न कुर्वीत षडंगानि विशालधीः ॥ १३२ ॥

識別ある誦者は、六つの長母音で重くなった句において六支（ṣaḍaṅga）の音節単位を組み立ててはならない。むしろ「sendu–govinda」の連なりで示される先の規則に従い、定められた間隔により再び発声を量るべきである。

Verse 133

ततो ध्यायेद्धृदि विभुं नृसिंहं चन्द्र शेखरम् ॥ १३३ ॥

それから、心のうちに遍在の主ナラシンハを観想すべきである。主は頂に月を戴く。

Verse 134

श्रीमन्नृकेसरितनो जगदेकबन्धो श्रीनीलकण्ठ करुणार्णव सामराज । वह्नीन्दुतीव्रकरनेत्र पिनाकपाणे शीतांशुशेखर रमेश्वर पाहि विष्णो ॥ १३४ ॥

ああ栄光なる主よ、人獅子の御身にして、世界のただ一人の縁者。ああ青き喉の主（ニーラカンタ）、慈悲の大海の王。ああピナーカの弓を執り、猛き眼は火と月のごとく燃え輝く御方。ああ三日月を頂に戴く御方。ああラマー（ラクシュミー）の主よ—我を護り給え、ああヴィシュヌよ。

Verse 135

ध्यात्वैवं प्रजपेल्लक्षाष्टकं मन्त्री दशांशतः । साज्येन पायसान्नेन जुहुयात्प्राग्वदर्चनम् ॥ १३५ ॥

かく観想し終えたなら、真言の行者はその真言を十万八千遍誦すべし。さらにその十分の一の数だけ、ギーと甘い乳粥（パーヤサ）をもって火中に供物を捧げ、先に説かれたとおりの作法で礼拝を行うべきである。

Verse 136

तारो माया स्वबीजान्ते कर्णोग्रं वीरमीरयेत् । महाविष्णुं ततो ब्रूयाज्ज्वलन्तं सर्वतोमुखम् ॥ १३६ ॥

プラṇヴァ（oṃ）とマーヤー（hrīṃ）を用い、自身の種子音で結び、耳の先にて「ヴィーラ」をそっと唱える。次いで、四方すべてに面し、炎のごとく輝くマハーヴィシュヌを称えて招請すべし。

Verse 137

स्फुरद्द्वयं प्रस्फुरेति द्वयं घोरपदं ततः । वदेद्घोरतरं ते तु तनुरूपं च ठद्वयम् ॥ १३७ ॥

次に「スプラト」の二つと「プラスプレーティ」の二つを唱え、続いて「ゴーラ」を成す音節を唱える。さらに「ゴーラタラ」を唱え、最後に微細なる形の音節として「ṭha」の二つを唱える。

Verse 138

प्रचटद्वयमाभाष्य कहयुग्मन च मद्वयम् । बन्धद्वयं घातयेति द्वयं वर्मास्त्रमीरयेत् ॥ १३८ ॥

「プラチャタ」を二度唱え、次に「カハ」を二音として、さらに「マ」を二度唱える。続いて「二つの縛りを打ち砕け」との句を二度唱え、かくして護りの武器真言たるヴァルマーシュトラを誦すべし。

Verse 139

नृसिंहं भीषणं भद्रं मृत्युमृत्युं नमाम्यहम् । पञ्चाशीत्यक्षरो मन्त्रो भजतामिष्टदायकः ॥ १३९ ॥

我はナラシンハに帰敬する—悪に対しては恐るべく、信愛の者には吉祥なる御方、死そのものを滅する「死の死」。八十五音節より成るこの真言は、礼拝し誦持して依り頼む者に、望む成就を授ける。

Verse 140

ऋषी ह्यघोरब्रह्माणौ तथा त्रिष्टुबनुष्टुभौ । छन्दसी च तथा घोरनृसिंहो देवता मतः ॥ १४० ॥

このマントラ／讃歌において、リシ（ṛṣi）はアゴーラとブラフマーであり、韻律（チャンダス）はトリシュトゥブとアヌシュトゥブである。かくして、主宰神は猛々しきナラシンハと定められる。

Verse 141

ध्यानार्चनादिकं चास्य कुर्यादानुष्टुभं सुधीः । विशेषान्मन्त्रवर्योऽय सर्वरक्षाकरो मतः ॥ १४१ ॥

賢者は、この（マントラ／本尊）のために、瞑想（ディヤーナ）、礼拝（アルチャナ）などとともに、アヌシュトゥブの誦持をも行うべきである。この最上のマントラは、とりわけ四方を護る守護の力を授けると説かれる。

Verse 142

बीजं जययुगं पश्चान्नृसिंहेत्यष्टवर्णवान् । ऋषिः प्रजापतिश्चास्यानुष्टुप्छन्द उदाहृतम् ॥ १४२ ॥

そのビージャ（種子音）は「jayayugam」と説かれ、次いで八音節の句「nṛsiṁha」が続く。このマントラにおいては、プラジャーパティがリシ（ṛṣi）と宣言され、韻律はアヌシュトゥブとされる。

Verse 143

विदारणनृसिंहोऽस्य देवता परिकीर्तितः । जं बीजं हं तथा शक्तिर्विनियोगोऽखिलाप्तये ॥ १४३ ॥

このマントラ／作法においては、ヴィダーラナ・ナラシンハが主宰神として説かれる。「jaṃ」はビージャ（種子音）、「haṃ」はシャクティ（力音）であり、そのヴィニヨーガ（用法）は一切の成就を得るためである。

Verse 144

दीर्घाढ्येन नृसिंहेन षडङ्गन्यासमाचरेत् । रौद्रं ध्यायेन्नृसिंहं तु शत्रुवक्षोविदारणम् ॥ १४४ ॥

音節／句を延長したナラシンハのマントラを用いて、六支のニヤーサ（ṣaḍaṅga-nyāsa）を行うべきである。次いで、敵の胸を裂き開く、ラウドラにして猛きナラシンハを観想せよ。

Verse 145

नखदंष्ट्रायुधं भक्ताभयदं श्रीनिकेतनम् । तप्तहाटककेशान्तज्वलत्पावकलोचनम् ॥ १४५ ॥

爪と牙を武器とし、帰依者に無畏を授け、シュリー（ラクシュミー）の住処となり、髪の先は灼けた黄金のごとく輝き、眼は火のように燃え盛る御方。

Verse 146

वज्राधिकनखस्पर्श दिव्यसिंह नमोऽस्तु ते । मुनिर्ब्रह्मा समाख्यातोऽनुष्टुप्छन्दः समीरितः ॥ १४६ ॥

雷霆の金剛（ヴァジュラ）にも勝る爪の触れをもつ神なる獅子よ、汝に敬礼。此のマントラ／詩句の聖仙（ṛṣi）はブラフマーと宣され、韻律はアヌシュトゥブ（Anuṣṭubh）と説かれる。

Verse 147

देवतास्य रदार्णस्य दिव्यपूर्वो नृकेसरी । पादैश्चतुर्भिः सर्वेण पञ्चाङ्गानि समाचरेत् ॥ १४७ ॥

音節群「radārṇa」を主宰する神格は、神聖音節を前置とするヌリシンハ（Nṛsiṃha）である。マントラの四つのパーダすべてを用い、五支（pañcāṅga）の作法をしかるべく修すべし。

Verse 148

ध्यानपूजादिकं सर्वं प्राग्वत्प्रोक्तं मुनीश्वर । पूर्वोक्तानि च सर्वाणि कार्याण्यायान्ति सिद्धताम् ॥ १४८ ॥

聖仙の主よ、観想と礼拝に始まる一切の行は、先に説いたとおりにすでに説明された。かつ、前に述べられたすべての作法は成就へと至り、円満に結実する。

Verse 149

तारो नमो भगवते नरसिंहाय हृच्च ते । जस्तेजसे आविराविर्भव वज्रनखान्ततः ॥ १४९ ॥

オーム。福徳の主ナーラシンハに敬礼。どうか我が心臓（ハート）に臨在したまえ。おお勝利の光輝よ、金剛（ヴァジュラ）のごとき御爪の先より—幾度も幾度も—顕現したまえ。

Verse 150

व्रजदंष्ट्रेति कर्मान्ते त्वासयाक्रन्दयद्वयम् । तमो ग्रसद्वयं पश्चात्स्वाहान्ते चाभयं ततः ॥ १५० ॥

作法の終わりに「ヴラジャダンシュトラ」と唱え、ついで「トヴァーサー」によって一対（供物／誦句）を叫ばせる。さらに「タモー・グラサ」によりその一対を「呑み込み」すなわち闇を儀礼的に鎮め、最後にスヴァーハー句の末で「アバヤ（無畏）」と宣して無畏を授ける。

Verse 151

आत्मन्यन्ते च भूयिष्ठा ध्रुवो बीजान्तिमो मनुः । द्विषष्ट्यर्णोऽस्य मुन्यादि सर्वं पूर्ववदीरितम् ॥ १५१ ॥

「ā」を初めに、「ma」を終わりに置き、中間は残りの音で主として満たす。「ドゥルヴァ」は不動の中核、「ビージャ」は種子音、「マヌ」は結びの終句である。このヴィディヤー／マントラは六十二音節から成り、リシ等の諸規定は前に説かれたとおりに理解すべきである。

Verse 152

तारो नृसिंहबीजं च नमो भगवते ततः । नरसिंहाय तारश्च बीजमस्य यदा ततः ॥ १५२ ॥

まずターラカ、すなわち音節Oṃがあり、次にナラシンハのビージャが続く。その後「ナモー・バガヴァテ」と唱え、さらに「ナラシンハーヤ」と言う。なおこのマントラのビージャを述べるとき、後ろに再びターラカを置く。

Verse 153

रूपाय तारः स्वर्बीजं कूर्मरूपाय तारकम् । बीजं वराहरूपाय तारो बीज नृसिंहतः ॥ १५३ ॥

神聖なる「ルーパ（形相）」には、音節ターラが天界のビージャとなる。亀の姿クールマにはターラカがビージャ、猪の姿ヴァラーハにも定められたビージャがあり、ナラシンハにはターラそのものがビージャである。

Verse 154

रूपाय तार स्वं बीजं वामनान्ते च रूपतः । पापध्रुवत्रयं बीजं रामाय निगमादितः ॥ १५४ ॥

神格「ルーパ」にはビージャとしてターラー（oṃ）を用い、ヴァーマナの章末に置かれる「ルーパ」も同様である。「ラーマ」には、ニガマ（ヴェーダ）の初めより説かれる「パーパ–ドゥルヴァ」の三つ組がビージャとなる。

Verse 155

बीजं कृष्णाय तारान्ते बीजं च कल्किने ततः । जयद्वयं ततः शालग्रामान्ते च निवासिने ॥ १५५ ॥

まずクリシュナ（Kṛṣṇa）の種子音（ビージャ）を「ターラー」（Tārā、tāra-praṇava）で結び、次にカルキン（Kalkin）のビージャを加える。続いて勝利の讃呼「ジャヤ、ジャヤ」を二度添え、最後に「シャーラグラーマに住まう内住者へ」と付す。

Verse 156

दिव्यसिंहाय डेन्तः स्यात्स्वयम्भूः पुरुषाय हृत् । तारः स्वं बीजमित्येष महासाम्राज्यदायकः ॥ १५६ ॥

神なる獅子（Divya-siṁha）には定めの音節「ḍentaḥ」がある。スヴァヤンブー（Svayambhū、梵天）とプルシャ（Puruṣa、宇宙的人格）については、それを心臓（心）に安置せよ。「ターラー」（Tārā）は自らの種子真言（ビージャ）であると宣言される。この真言の配列は、大いなる帝王の主権を授ける。

Verse 157

नृसिंहमन्त्रः खाङ्कार्णो मुनिरत्रिः प्रकीर्तितः । छन्दोऽतिजगती प्रोक्तं देवता कथिता मनोः ॥ १५७ ॥

ヌリシンハ（Nṛsiṁha）の真言は、音節「khāṅ」に始まるものと宣言される。そのリシ（ṛṣi）は聖仙アトリ。韻律（chandas）はアティジャガティー（Atijagatī）と説かれ、主宰神はマナス（Manas、心・意）であると示される。

Verse 158

दशावतारो नृहरिं बीजं खं शक्तिरव्ययः । षड्दीर्घाढ्येन बीजेन कृत्वाङ्गानि च भावयेत् ॥ १५८ ॥

ヌリハリ（Nṛhari、ナラシンハ）を種子真言（ビージャ）として観想し、「kha」を不滅のシャクティ（śakti）として念じ、アṅガ・ニャーサ（aṅga-nyāsa）を行い、六つの長母音を備えたビージャによって神聖なる肢体を観ずるべし。

Verse 159

अनेकचन्द्र प्रतिमो लक्ष्मीमुखकृतेक्षणः । दशावतारैः सहितस्तनोतु नृहरिः सुखम् ॥ १५९ ॥

幾多の月のごとく輝き、ラクシュミー（Lakṣmī）の御顔に愛のまなざしを注ぎ、十のアヴァターラとともに在す人獅子の主ヌリハリよ、どうか安楽を授けたまえ。

Verse 160

जपोऽयुतं दशांशेन होमः स्यात्पायसेन तु । प्रागुक्ते पूजयेत्पीठे मूर्तिं सङ्कल्प्य मूलतः ॥ १६० ॥

まずジャパ（japa）を一万回行い、次にその十分の一として、甘乳飯パーヤサ（pāyasa）を用いてホーマ（homa）の火供を修すべし。その後、先に説かれたピータ（pīṭha）の壇座において、根本—すなわちムーラ・マントラと根源の誓願—よりサンカルパ（saṅkalpa）によって神の御姿を安立し、ムールティ（mūrti）を礼拝供養せよ。

Verse 161

अंगान्यादौ च मत्स्याद्यान्दिग्दलेषु ततोऽचयेत् । इन्द्रा द्यानपि वज्राद्यान्सम्पूज्येष्टमवाप्नुयात् ॥ १६१ ॥

まず諸アṅガ（支分）を整え、次いで魚（マツヤ）に始まる諸標章を方位の花弁に配すべし。さらに、金剛杵（ヴァジュラ）などの印を伴うインドラをはじめ諸天を円満に供養すれば、望む果報を得る。

Verse 162

सहस्रार्णं महामन्त्रं वक्ष्ये तन्त्रेषु गोपितम् । तारो माया रमा कामो बीजं क्रोधपदं ततः ॥ १६२ ॥

我は、タントラに秘蔵された千字の大マントラを説き明かそう。その種子音（ビージャ）は、ターラー（Tāra）、マー ヤー（Māyā）、ラマー（Ramā）、カーマ（Kāma）、そしてその後にクローダ（Krodha・憤怒）を示す語である。

Verse 163

मूर्ते नृसिंहशब्दान्ते महापुरुष ईरयेत् । प्रधानधर्माधर्मान्ते निगडेतिपदं वदेत् ॥ १६३ ॥

「ムールティ（mūrti）」の語尾に「ヌリシンハ（nṛsiṃha）」を唱え、「ヌリシンハ」の語尾に「マハープルシャ（mahāpuruṣa）」を唱えるべし。さらに「プラダーナ—ダルマ—アダルマ」の連なりの末に「ニガḍェーティ（nigaḍeti）」と唱えよ。

Verse 164

निर्मोचनान्ते कालेति ततः पुरुष ईरयेत् । कालान्तकसदृक्तोयं स्वेश्वरान्ते सदृग्जलम् ॥ १६४ ॥

次に、解放の作法（ニルモーチャナ）の結びに「カーラ（kāla・時）」と唱えるべし。この水はカーラーンタカ（時を終わらせる者）に等しく、主宰神が定める最終の限界において、水もまた同様に終結をもたらす働きとなる。

Verse 165

श्रान्तान्ते तु निविष्टेति चैतन्यचित्सदा ततः । भासकान्ते तु कालाद्यतीतनित्योदितेति च ॥ १६५ ॥

韻律の一区切りの終わりにおいて、その語は「niviṣṭa（ニヴィシュタ）」—安住し、据え置かれたもの—として取られる。次いで「caitanya-cit-sadā（チャイタンヤ・チット・サダー）」—常に覚醒する清浄なる意識—と理解される。さらに光輝の区切り（bhāsaka）の結びでは、「kālādi-atīta-nitya-udita（カーラーディ・アティータ・ニティヤ・ウディタ）」—時とその始まりを超え、永遠に昇り続けるもの—と称される。

Verse 166

उदयास्तमयाक्रान्तमहाकारुणिकेति च । हृदयाब्जचतुश्चोक्ता दलान्ते तु निविष्टितः ॥ १६६ ॥

「日の出と日の入りに覆われる者」および「大いなる慈悲者」—これらもまた、心の蓮華のうちに説かれる四つの（呼称）であり、彼はその花弁の先端に安住すると言われる。

Verse 167

चैतन्यात्मन्श्चतुरात्मन्द्वादशात्मन्स्ततः परम् । चतुर्विंशात्मन्नन्ते तु पञ्चविंशात्मन्नित्यपि ॥ १६७ ॥

自己（アートマン）は「caitanya（覚知）」として語られ、また四重の自己として、さらに十二重の自己として、その後二十四重の自己として説かれ、ついには永遠なる第二十五の自己としても語られる。

Verse 168

बको हरिः सहस्रान्ते मूर्ते एह्येहि शब्दतः । भगवन्नृसिंहपुरुष क्रोधेश्वर रसा सह ॥ १६८ ॥

千の数の終わりに、ハリはバカ（Baka）の姿として顕れ、「来たれ、来たれ！」という発声そのものによって招かれた—「おおバガヴァーンよ、ナーラシンハ・プルシャよ、憤怒の主よ、rasa（生命の精髄・力）とともに来臨したまえ」と。

Verse 169

स्रवन्दितान्ते पादेति कल्पान्ताग्निसहस्र च । कोट्याभान्ते महादेव निकायदशशब्दतः ॥ १६९ ॥

おおマハーデーヴァよ、語の十種の分類によれば、流れる誦唱の終わりに「pāda（パーダ）」と説かれる。また劫の終末には千の火のごとく輝き、まことに koṭi（億）にも及ぶ光明を放つ。

Verse 170

शतयज्ञातलं ज्ञेयं ततश्चामलयुग्मकम् । पिङ्गलेक्षणसटादंष्ट्रा दंष्ट्रायुध नखायुध ॥ १७० ॥

「シャタヤジュニャータラ」と呼ばれる領域を知れ。さらにその後に「アマラ」の一対がある。そこには黄褐の眼をもち、たてがみと牙を備え—牙を武器とし、爪を武器とする者たちが住む。

Verse 171

दानवेन्द्रा न्तकावह्निणशोणितपदं ततः । संसक्तिविग्रहान्ते तु भूतापस्मारयातुधान् ॥ १७१ ॥

次にこれは、ダーナヴァの主を終わらせる火の、血に染まった跡の道として知られる。また、執着するように絡み合う争いの終わりには、ブータ（鬼霊）、アパスマーラに似た病苦、そしてヤートゥダーナ（敵対する悪霊）をも指し示す。

Verse 172

सुरासुरवन्द्यमानपादपङ्कजशब्दतः । भगवन्व्योमचक्रेश्चरान्ते तु प्रभावप्यय ॥ १७२ ॥

神々も阿修羅も等しく礼拝する蓮華の御足を告げ知らせるその響きによって、天の輪を司る福徳の主は、行路の終わりに顕現したあらゆる威力を融解へと帰せしめる。

Verse 173

रूपेणोत्तिष्ठ चोत्तिष्ठ अविद्यानिचयं दह । दहज्ञानैश्वर्यमन्ते प्रकाशययुगं ततः ॥ १७३ ॥

真の姿において起ち上がれ—起て、起て！積み重なった無明の塊を焼き尽くせ。ついで智慧の火によって自在の威光を燃え立たせ、さらにその光でこの時代（世界）を照らし出せ。

Verse 174

ॐ सर्वज्ञ अरोषान्ते जम्भाजृम्भ्यवतारकम् । सत्यपुरुषशब्दान्ते सदसन्मध्य ईरयेत् ॥ १७४ ॥

音節「オーム」を唱えるべきである。すなわち「サルヴァジュニャ」の後、「アローシャ」の語末に「ジャンバ–アージュリンビャ–アヴァターラカ」を伴えて唱え、また「サティヤ・プルシャ」の後には「サット」と「アサット」の二語の中間において発声する。

Verse 175

निविष्टं मम दुःस्वप्नभयं निगडशब्दतः । भयं कान्तारशब्दान्ते भयं विषपदात्ततः ॥ १७५ ॥

枷の音ゆえに、悪しき夢の恐れが我に取りついた。森の響きの尽きるところにも恐れが起こり、また「毒」という語を口にすることからも恐れが生ずる。

Verse 176

ज्वरान्ते डाकिनी कृत्याध्वरेवतीभयं ततः । अशन्यन्ते भयं दुर्भिक्षभयं मारीशब्दतः ॥ १७६ ॥

熱病の終わりには、Ḍākinī、邪なる呪術（kṛtyā）、そしてAdhvarevatīへの恐れが起こる。さらに雷鳴・稲妻の響きが尽きるときにも恐れがあり、mārīの不吉な叫びからは飢饉の恐れが生ずる。

Verse 177

भयं मारीचशब्दान्ते भयं छायापदं ततः । स्कन्दापस्मारशब्दान्ते भयं चौरभयं ततः ॥ १७७ ॥

「mārīca」という語の終わりには恐れのしるしがあり、次いで「chāyā」という語にも同じく恐れがある。「skanda–apasmāra」という句の終わりにも恐れがあり、その後に盗賊への恐れが起こる。

Verse 178

जलस्वप्नाग्निभयं गजसिंहभुजङ्गतः । भयं जन्मजरान्ते मरणादिशब्दमीरयेत् ॥ १७८ ॥

恐れは水から、夢から、火から起こり、また象・獅子・蛇からも起こる。さらに生と老いの果てには、恐れのあまり「死」などの不吉な語を口にしてしまう。

Verse 179

भयं निर्मोचययुगं प्रशमययुगं ततः । ज्ञेयरूपधारणान्ते नृसिंहबृहत्सामतः ॥ १७९ ॥

次に、Nṛsiṁha Br̥hat-sāmanによって、恐れを解き放つための対の作法と、恐れを鎮めるための対の作法とを修すべきである。観想された（知るべき）御姿を受持する結びにおいて、これを相応しく用いよ。

Verse 180

पुरुषान्ते सर्वभयनिवारणपदं ततः । अष्टाष्टकं चतुःषष्टिः चेटिकाभयमीरयेत् ॥ १८० ॥

「プルシャ（Puruṣa）」の真言の末に、あらゆる恐れを除く語を唱えよ。次いで「八八」と「六十四」を誦し、悪しき随伴霊チェーティカーの恐怖を退ける法句を宣言せよ。

Verse 181

विद्यावृतस्त्रयस्त्रिंशद्देवताकोटिशब्दतः । नमितान्ते पदपदात्पङ्कजान्वित ईरयेत् ॥ १८१ ॥

聖なるヴィディヤーに包まれ、三十三俱胝の神々を招く言葉としてこれを唱えよ。さらに末尾では—礼拝してから—蓮華の意象をもって荘厳しつつ、一語一語を誦せよ。

Verse 182

सहस्रवदनान्ते तु सहस्रोदर संवदेत् । सहस्रेक्षणशब्दान्ते सहस्रपादमीरयेत् ॥ १८२ ॥

「千の顔」の語の末には「千の腹」と唱えよ。また「千の眼」の語の末には「千の足」と宣せよ。

Verse 183

सहस्रभुज सम्प्रोच्य सहस्रजिह्व संवदेत् । सहस्रान्ते ललाटेति सहस्रायुधतोधरात् ॥ १८३ ॥

まず「千の腕を持つ御方」と唱え、次に「千の舌を持つ御方」と続けよ。末尾には「千重の額」と言い、千の武器を帯びる主として観想せよ。

Verse 184

तमःप्रकाशक पुरमथनान्ते तु सर्व च । मन्त्रे राजेश्वरपदाद्विहायसगतिप्रद ॥ १८४ ॥

これは闇を照らし、暗黒を払い除ける教え／真言である。また「城を滅する者」の作法の結びにおいても、あらゆる点でこれを用いるべきである。真言中、「ラージェーシュヴァラ（rājeśvara）」の語より始まる部分は、天界への道（高き成就）を授ける。

Verse 185

पातालगतिप्रदान्ते यन्त्रमर्द्दन ईरयेत् । घोराट्टहासहसितविश्वावासपदं ततः ॥ १८५ ॥

パーターラ（Pātāla）への通行を授ける真言の結びに、ついで「ヤントラ・マルダナ」と名づくマントラを唱えるべし。その後、「ゴーラーッタハーサ・ハシタ—ヴィシュヴァー・ヴァーサ」と呼ばれるパダ（真言句）を誦すべし。

Verse 186

वासुदेव ततोऽक्रूर ततो हयमुखेति च । परमहंसविश्वेश विश्वान्ते तु विडम्बन ॥ १८६ ॥

次に（主は）「ヴァースデーヴァ」と讃えられ、次いで「アクルーラ」、さらに「ハヤムカ」とも称えられる。（主は）至上の白鳥たる「パラマハンサ」、宇宙の主「ヴィシュヴェーシャ」であり、そして世界の終末には「ヴィダンバナ」—妙なる逆説の顕現によって衆生を惑わせる御方—として現れる。

Verse 187

निविष्टान्ते ततः प्रादुर्भावकारक ईरयेत् । हृषीकेश च स्वच्छन्द निःशेषजीव विन्यसेत् ॥ १८७ ॥

次に、坐法の結びに、顕現をもたらす招請を唱えるべし。続いて、定められたニヤーサを行い、「フリシーケーシャ」と自在の御主を観想して、真言の力を一切の生類に余すところなく安置せよ。

Verse 188

ग्रासकान्ते महापश्चात्पिशितासृगितीरयेत् । लंपटान्ते खेचरीति सिद्ध्य्न्ते तु प्रदायक ॥ १८८ ॥

定められた一口の結びに、大いなる真言「ピシタースリク」を唱えるべし。「ランパタ」の儀の結びには「ケーチャリー」と唱えるべし。これらは成就（シッディ）を授けると説かれる。

Verse 189

अजेयाव्यय अव्यक्त ब्रह्माण्डोदर इत्यपि । ततो ब्रह्मसहस्रान्ते कोटिस्रग्रुण्डशब्दतः ॥ १८९ ॥

「アジェーヤ（不敗）」・「アヴィヤヤ（不滅）」・「アヴィヤクタ（不顕）」、また「ブラフマーンダ・オーダラ（宇宙卵の内奥／胎内）」とも称えられる。さらに、千のブラフマー周期の終わりに、「コーティ・スラグルンダ」と呼ばれる音が起こる。

Verse 190

माल पण्डितमुण्डेति मत्स्य कूर्म ततः परम् । वराहान्ते नृसिंहेति वामनान्ते समीरयेत् ॥ १९० ॥

聖なる御名を次第に唱えるべし――「マーラ、パṇḍィタ、ムṇḍァ」、ついで化身の名「マツヤ」「クールマ」。さらに「ヴァラーハ」の終わりに「ヌリシンハ」と唱え、「ヴァーマナ」の終わりにも規定に従って次の名を誦すべし。

Verse 191

त्रैलोक्याक्रमणान्ते तु पादशालिक ईरयेत् । रामत्रय ततो विष्णुरूपान्ते धर एव च ॥ १९१ ॥

「三界を踏み越える歩み」の終わりには標示語「パーダシャーリカ」を唱えるべし。次いで「三ラーマ」の指示の後、「ヴィシュヌの形相」の区切りの末にも「ダラ」を添えて誦すべし。

Verse 192

तत्त्वत्रयान्ते प्रणवाधारतस्तच्छिखां पदम् । निविष्टवह्निजायान्ते स्वधा चैव ततो वषट् ॥ १९२ ॥

「三つのタットヴァ」の終わりには、聖音Oṃを支えとして、「シカー」と標された語を据えるべし。さらに、火より生ずる要素を安置し終えるところで「スヴァダー」を添え、その後に「ヴァシャット」と唱えるべし。

Verse 193

नेत्र वर्मास्त्रमुच्चार्य्यप्राणाधार इतीरयेत् । आदिदेवपदात्प्राणापानपश्चान्निविष्टितः ॥ १९३ ॥

「ネートラ」（眼の護り）、「ヴァルマン」（鎧）、「アストラ」（武器）の真言を唱えたのち、ついで「プラーナーダーラ」—生命の息の支え—と宣すべし。その後、アーディ・デーヴァの位より、プラーナとアパーナを教えの順に従って身中に安置すべし。

Verse 194

पाञ्चरात्रिक दितिज विनिधनान्ते करेति च । महामाया अमोघान्ते दर्यं दैत्येन्द्र शब्दतः ॥ १९४ ॥

パーンチャラートラの用法では、「ディティジャ」の後に接尾辞「-ヴィニダナ」を付して「カレーティ」という形を作る。同様に「マハーマーヤー」の後には「-アモーガ」を用い、また「ダールヤṃ」の後には「ダイティエーンドラ」という語が得られる――これらは「シャブダ」（語・文法の証拠権威）によって説き示される。

Verse 195

दर्यान्ते दलनेत्युक्ता तेजोराशिन् ध्रुवं स्मरः । तेजस्वरान्ते पुरुष्पंङेन्ते सत्यपूरुष ॥ १९५ ॥

「daryā」の末では「dalana」となると説かれる。複合語「tejo-rāśi」においては、定則として「smara」が用いられる。「tejasvara」の末では「puruṣpaṃṅa」となり、終わりには「satya-pūruṣa（真実のプルシャ）」と確言される。

Verse 196

अस्त्रतारोऽच्युतास्त्रं च तारो वाचा सुदेव फट् । तारमायामूर्तेः फट् वः कामः स्वरादिमः ॥ १९६ ॥

音節「tāra」は、アチュタ（Acyuta）の武器マントラと結ぶと、飛弾のマントラ（astra）となる。言葉（vācā）と結べば「Sudeva phaṭ」。マーヤーの形相と結べば「(tāra)… phaṭ」。また「vaḥ」は、母音に始まるカーマ（Kāma）であると説かれる。

Verse 197

मूर्तेस्त्रमव्ययोबीजं विश्वमूर्तेस्त्रिमव्ययः । मायाविश्वात्मने षट् च तारः सौचं तुरात्मने ॥ १९७ ॥

顕現する御姿（mūrti）に対して、不滅の種子音は「tram」。宇宙形の主（Viśva-mūrti）に対しては、不滅の種子音「trim」。マーヤーを通して宇宙の自己である御方には六音がある。「tāra」（すなわちOṃ）は内なる自己のため、「sauca（清浄）」は第四の、超越の自己のためである。

Verse 198

फट् तारोहं विश्वरूपिन्नस्त्रं च तदनन्तरम् । तारौह्रैपरमान्ते तु ह्रंसफट्प्रणवस्ततः ॥ १९८ ॥

まず「phaṭ」を唱え、次に音節「tārohaṁ」、続いて「viśvarūpin（宇宙形）」の武器マントラを唱える。その後、至上の「tāra-uhrai」の末に「hraṁsa」「phaṭ」を誦し、さらにプラナヴァ（Oṁ）を続ける。

Verse 199

ह्रः हिरण्यगर्भरूप धारणान्ते च फट् ध्रुवः । ह्रौं अनौपम्यरूपधारिणास्त्रं ध्रुवस्ततः ॥ १९९ ॥

音節「hraḥ」は、ヒラニヤガルバ（Hiraṇyagarbha）の姿を観持するダーラナーの末に、「phaṭ」とともに用いるべきものとして定められる。次いで同様に、「hrauṁ」は比類なき姿を帯びる武器マントラ（astra）として定則となる。

Verse 200

क्षौं नृसिंहरूपधारिन् ॐ क्लं श्लश्च स्वरादिकः । ष्टाङ्गविन्यासविन्यस्तमूर्तिधारिंस्ततश्च फट् ॥ २०० ॥

「kṣauṁ――ナーラシンハ（Nṛsiṃha）の御姿を帯びる御方よ；oṁ；klaṁ；śla」――母音の列より唱え始める。六支のニャーサ（ṣaḍ-aṅga nyāsa）によって御身を安置し、ついで「phaṭ」と唱える。