Adhyaya 64: Procedure for the Vow that Cultivates Valor (Durgā Navamī Observance)

Verse 1

अगस्त्य उवाच । अथापरं प्रवक्ष्यामि शौर्यव्रतमनुत्तमम् । येन भीरोरपि महच्छौर्यं भवति तत्क्षणात् ॥ ६४.१ ॥

અગસ્ત્યે કહ્યું—હવે હું અનુત્તમ શૌર્યવ્રતનું વર્ણન કરું છું; જેના દ્વારા ભીરુ માણસમાં પણ તત્ક્ષણે મહાસાહસ ઉત્પન્ન થાય છે।

Verse 2

मासि चाश्वयुजे शुद्धां नवमीं समुपोषयेत् । सप्तम्यां कृतसंकल्पः स्थित्वाऽष्टम्यां निरोधनः ॥ ६४.२ ॥

આશ્વયુજ માસમાં શુદ્ધ નવમી તિથિએ ઉપવાસ કરવો જોઈએ. સપ્તમીએ સંકલ્પ કરીને, અષ્ટમીએ સ્થિર રહી નિયંત્રણ (નિરોધ) પાળવો।

Verse 3

नवम्यां पारयेत् पिष्टं प्रथमं भक्तितो नृप । ब्राह्मणान् भोजयेद् भक्त्या देवीं चैव तु पूजयेत् । दुर्गां देवीं महाभागां महामायां महाप्रभाम् ॥ ६४.३ ॥

નવમીએ, હે નૃપ, ભક્તિપૂર્વક પ્રથમ પિષ્ટ-નૈવેદ્યથી વ્રતનું પારણ કરવું. ભક્તિથી બ્રાહ્મણોને ભોજન કરાવી અને દેવી દુર્ગા—મહાભાગા, મહામાયા, મહાપ્રભા—ની પૂજા કરવી.

Verse 4

एवं संवत्सरं यावदुपोष्येति विधानतः । व्रतान्ते भोजयेद्धीमान् यथाशक्त्या कुमारिकाः ॥ ६४.४ ॥

આ રીતે વિધાન મુજબ એક વર્ષ સુધી ઉપવાસ-વ્રત પાળી, વ્રતના અંતે બુદ્ધિમાન વ્યક્તિ પોતાની શક્તિ મુજબ કુમારિકાઓને ભોજન કરાવે.

Verse 5

हेमवस्त्रादिभिस्तास्तु भूषयित्वा तु शक्तितः । पश्चात्क्षमापयेत् तास्तु देवी मे प्रीयतामिति ॥ ६४.५ ॥

પછી પોતાની શક્તિ મુજબ સોનું, વસ્ત્ર વગેરે વડે તેમને શોભાવી, ત્યારબાદ તેમની પાસે ક્ષમા માગવી—“દેવી મારી ઉપર પ્રસન્ન થાઓ.”

Verse 6

एवं कृते भ्रष्टराज्यो लभेद्राज्यं न संशयः । अविद्यो लभते विद्यां भीतः शौर्यं च विदन्ति ॥ ६४.६ ॥

આ રીતે કરવાથી રાજ્યથી વંચિત રાજા પણ નિઃસંદેહ પોતાનું રાજ્ય ફરી મેળવે છે. અજ્ઞાનીને વિદ્યા મળે છે અને ભયભીત લોકો પણ શૌર્યવાન તરીકે ઓળખાય છે.