Sukta 41

Mantra 1

यं रक्षन्ति प्रचेतसो वरुणो मित्रो अर्यमा । नू चित्स दभ्यते जनः ॥

જેનાં રક્ષણ પ્રચેતા દેવો—વરુણ, મિત્ર, અર્યમા—કરે છે, તે મનુષ્ય આજેય પરાજિત થતો નથી; ઋત (દિવ્ય નિયમ) અને સુસંગતિના આશ્રયે તે અડગ રહે છે, તેને કોઈ ઢાળી શકતું નથી.

Mantra 2

यं बाहुतेव पिप्रति पान्ति मर्त्यं रिषः । अरिष्टः सर्व एधते ॥

જે નશ્વર મનુષ્યને તેઓ બાહુઓ સમે પોષે છે અને ઇજા/હાનિથી રક્ષે છે—તે સર્વ રીતે સમૃદ્ધિ પામે છે; અખંડ, અહિતરહિત બની વધે છે.

Mantra 3

वि दुर्गा वि द्विषः पुरो घ्नन्ति राजान एषाम् । नयन्ति दुरिता तिरः ॥

તેઓ દુર્ગમ માર્ગોને વિસ્તૃત કરે છે; શત્રુઓનાં અવરોધ-દ્વારોને આગળથી ભેદે છે; આ રાજાઓ અમારી દુર્ઘટનાઓને પાર કરાવી, પરે લઈ જાય છે.

Mantra 4

सुगः पन्था अनृक्षर आदित्यास ऋतं यते । नात्रावखादो अस्ति वः ॥

હે આદિત્યો, ઋત (સત્ય-વ્યવસ્થા) અનુસાર ચાલનાર માટે માર્ગ સુગમ છે, અખંડ છે; અહીં તમારાં માટે કોઈ ખાડો નથી, કોઈ પડછડ નથી.

Mantra 5

यं यज्ञं नयथा नर आदित्या ऋजुना पथा । प्र वः स धीतये नशत् ॥

હે નરો આદિત્યો, જે યજ્ઞને તમે ઋજુ માર્ગે આગળ દોરો છો—તે અમારી ધી (પ્રેરિત બુદ્ધિ)ના જાગરણ માટે તમારાં તરફ પ્રગટ થઈને પહોંચે.

Mantra 6

स रत्नं मर्त्यो वसु विश्वं तोकमुत त्मना । अच्छा गच्छत्यस्तृतः ॥

એ મર્ત્ય પોતાના આત્મબળની ઋજુ શક્તિથી રત્નને—સમસ્ત વસુને, અને સંતતિના વિસ્તરણને—પ્રાપ્ત કરે છે; તે સીધો તેની તરફ જાય છે, અસ્તૃતો—અવળો ન વળેલો.

Mantra 7

कथा राधाम सखायः स्तोमं मित्रस्यार्यम्णः । महि प्सरो वरुणस्य ॥

હે સખાઓ, મિત્રણ અને આર્યમણ માટે સ્તોત્રને યોગ્ય રીતે આપણે કેવી રીતે ગોઠવીએ? વરુણના મહાન પ્રેરક પ્રકાશોને આપણે કેવી રીતે ઉચ્ચારીએ?

Mantra 8

मा वो घ्नन्तं मा शपन्तं प्रति वोचे देवयन्तम् । सुम्नैरिद्व आ विवासे ॥

હું તમને ઘાતક વાણીથી ન જવાબ આપું, ન શાપવાણીથી; દેવને ઇચ્છતો હું તમારા સુમ્નો—કૃપા અને કલ્યાણ—દ્વારા જ તમારી પાસે આવું, તમારી સેવા કરું.

Mantra 9

चतुरश्चिद्ददमानाद्बिभीयादा निधातोः । न दुरुक्ताय स्पृहयेत् ॥

ઘણું આપનાર પાસેથી પણ ગુપ્ત રીતે હાનિ ગોઠવનારથી ભય રાખવો જોઈએ; અને દુર્વચન—અશુભ બોલ—ની ઇચ્છા ન કરવી.