Sukta 25

Mantra 1

यच्चिद्धि ते विशो यथा प्र देव वरुण व्रतम् । मिनीमसि द्यविद्यवि ॥

હે દેવ વરુણ, જો કે અમે—તારા લોકો—દિવસે દિવસ તારા વ્રતને ક્ષીણ કરીએ,

Mantra 2

मा नो वधाय हत्नवे जिहीळानस्य रीरधः । मा हृणानस्य मन्यवे ॥

અમને વધ માટે, ક્રોધિત શત્રુના પ્રહાર માટે સોંપી ન દે; અપમાનિત થયેલા (ના) મન્યુ—ક્રોધ—ને પણ અમને ન સોંપ.

Mantra 3

वि मृळीकाय ते मनो रथीरश्वं न संदितम् । गीर्भिर्वरुण सीमहि ॥

હે વરુણ, તારી મૃળીક (કૃપા) માટે અમે મનને જોડીએ છીએ—જેમ રથચાલક સુસંયોજિત અશ્વને જોડે તેમ; અને સ્તુતિભર્યા ગીર્ભિઃ (વાણી-મંત્રો) વડે અમે તને પ્રાર્થીએ છીએ, જેથી તે તારા ઋત (સત્ય-વ્યવસ્થા)ના યોગ્ય ક્રમમાં ગતિ કરે.

Mantra 4

परा हि मे विमन्यवः पतन्ति वस्यइष्टये । वयो न वसतीरुप ॥

હા, મારા વિમન્યવઃ (વિખૂટા ક્રોધો) તો દૂર ઉડી જાય છે, ઉત્તમ વસુ (વધુ કલ્યાણ/સમૃદ્ધિ)ની ઇચ્છા કરતાં; જેમ પક્ષીઓ પોતાના વસતીર્ (નિવાસસ્થાનો) તરફ પાછાં વળે તેમ. આમ ઋતના નિયમ હેઠળ સત્તા ફરી શાંતિમાં વળે છે.

Mantra 5

कदा क्षत्रश्रियं नरमा वरुणं करामहे । मृळीकायोरुचक्षसम् ॥

ક્યારે, હે નર, અમે વરુણને નજીક લાવીએ—ક્ષત્રશ્રિયં (સર્વભૌમ તેજસ્વિતા) ધરાવતી તે બળવાન સત્તાને—તેની મૃળીક (કૃપા) માટે, ઉરુચક્ષસમ્ (વિશાળ દ્રષ્ટિવાળા)ને; જેથી અમારું અસ્તિત્વ ઋતના રાજસ્વમાં સ્થિર થાય.

Mantra 6

तदित्समानमाशाते वेनन्ता न प्र युच्छतः । धृतव्रताय दाशुषे ॥

તે જ પૂર્ણતા તેઓ બન્ને ઇચ્છે છે; અને તેઓ આગળ વધવામાં કદી ચૂકતા નથી—ઇચ્છિતના પ્રેમીઓ જેમ—ધૃતવ્રત (અડગ વ્રતવાળા) દેવ તરફ, યજ્ઞમાં પોતાને અર્પણ કરનાર દાશુષ (દાનશીલ ઉપાસક) તરફ.

Mantra 7

वेदा यो वीनां पदमन्तरिक्षेण पतताम् । वेद नावः समुद्रियः ॥

અંતરિક્ષમાં ઉડતા પક્ષીઓનો માર્ગ તે જાણે છે; સમુદ્ર પરનાં નૌકાઓને પણ તે જાણે છે—વરુણ, સર્વ ગતિઓનો જ્ઞાતા, જે પોતાના વિશાળ ઋત-ક્રમમાં બધું ધારણ કરે છે.

Mantra 8

वेद मासो धृतव्रतो द्वादश प्रजावतः । वेदा य उपजायते ॥

ધૃતવ્રત તે માસોને જાણે છે—પ્રજાવંત એવા બાર; અને પછી જે જન્મે છે તે પણ જાણે છે—વરુણ, જે ઋતના ક્રમમાં કાળ અને પ્રસરતાને માપે છે.

Mantra 9

वेद वातस्य वर्तनिमुरोॠष्वस्य बृहतः । वेदा ये अध्यासते ॥

તે વાયુના માર્ગને જાણે છે—વિસ્તૃત, ઊંચા અને મહાનના; અને જે ઉપર આસનસ્થ છે તેમને પણ જાણે છે—વરુણ, જે ઉચ્ચ આસનોના રહસ્યને અને પ્રાણવાયુની ગતિને સમજે છે।

Mantra 10

नि षसाद धृतव्रतो वरुणः पस्त्यास्वा । साम्राज्याय सुक्रतुः ॥

ધૃતવ્રત વરુણ પસ્ત્યાઓમાં બેસી ગયો છે—સામ્રાજ્ય માટે, સર્વસ્વાધિપત્ય માટે; સુક્રતુ તે, સત્યના રાજ્યને આપણા નિવાસોમાં સ્થાપે છે।

Mantra 11

अतो विश्वान्यद्भुता चिकित्वाँ अभि पश्यति । कृतानि या च कर्त्वा ॥

અતએવ ચિકિત્વાન સર્વ અદ્ભુતોને નિહાળે છે—જે કરાયું છે અને જે કરવાનું બાકી છે; એમ વરુણનું દર્શન પ્રકાશ બને છે, જે આપણા કર્મોને સત્યમાં બાંધે છે।

Mantra 12

स नो विश्वाहा सुक्रतुरादित्यः सुपथा करत् । प्र ण आयूंषि तारिषत् ॥

સુસંકલ્પવાળો આદિત્ય અમારે માટે સર્વદા સુમાર્ગ રચો; અને અમારા પ્રાણ-આયુષ્યોને પાર ઉતારી આગળ દોરી જાય, જેથી અમારા વર્ષો વધુ પૂર્ણતા તરફ વહે.

Mantra 13

बिभ्रद्द्रापिं हिरण्ययं वरुणो वस्त निर्णिजम् । परि स्पशो नि षेदिरे ॥

હિરણ્યમય દ્રાપિ ધારણ કરનાર વરુણ તેજસ્વી નિર્ણિજ વસ્ત્ર ધારણ કરે છે; તેની આસપાસ સ્પશ—જાગૃત નિરીક્ષકો—બેસે છે, જે ઋતને જોવે અને રક્ષે.

Mantra 14

न यं दिप्सन्ति दिप्सवो न द्रुह्वाणो जनानाम् । न देवमभिमातयः ॥

શત્રુભાવથી શોધનારાઓ તેને પકડી શકતા નથી, ન માનવોમાંના દ્રોહીઓ; ન દેવને આક્રમક શક્તિઓ ઘાયલ કરી શકે—જ્યાં ઋત સ્થિર છે ત્યાં અસત્યને આધાર મળતો નથી.

Mantra 15

उत यो मानुषेष्वा यशश्चक्रे असाम्या । अस्माकमुदरेष्वा ॥

અને જે મનુષ્યોમાં અસમ્ય—અતુલ્ય—યશ રચે છે, તે શક્તિ અમારા ઉદરોમાં પણ પ્રવેશે; અમારા અંતઃકક્ષોમાં ઉતરી, અમામાં પણ એ જ વિસ્તૃતિ અને ઋતની યોગ્યતા સ્થાપે.

Mantra 16

परा मे यन्ति धीतयो गावो न गव्यूतीरनु । इच्छन्तीरुरुचक्षसम् ॥

મારી ધીતિઓ આગળ વધે છે—ગાયો જેમ ગોચરપથો પર ચાલે તેમ—અનુસરીને; ઉરુચક્ષસ, વિશાળ-દ્રષ્ટા ને શોધતી, તે મહાવિશનમાં ગતિ કરે છે જ્યાં ઋત સ્પષ્ટ થાય અને મનને પોતાનો સાચો માર્ગ મળે.

Mantra 17

सं नु वोचावहै पुनर्यतो मे मध्वाभृतम् । होतेव क्षदसे प्रियम् ॥

હવે આવો, ફરીથી એકસૂર થઈને બોલીએ—જ્યાંથી મને મધુભૃત, મધુર રસ લાવવામાં આવ્યો છે; હોતા જેમ યજ્ઞમાં પ્રિય રસનો આસ્વાદ લે છે તેમ—દૈવી મધુરતા ફરી વાણી અને હૃદયમાં પરત આવે.

Mantra 18

दर्शं नु विश्वदर्शतं दर्शं रथमधि क्षमि । एता जुषत मे गिरः ॥

હવે સર્વત્ર દૃશ્ય એવો તે પ્રગટ છે; ધરા પર સ્થાપિત રથ પણ પ્રગટ છે. આ મારી ગિરાઓ (સ્તુતિ-વાણી) તેને પ્રિય થાય—દિવ્ય ઉપસ્થિતિ દેહધારી જીવનમાં પ્રગટ બને.

Mantra 19

इमं मे वरुण श्रुधी हवमद्या च मृळय । त्वामवस्युरा चके ॥

હે વરુણ, મારી આ હવ (આહ્વાન) સાંભળ; આજે પણ કૃપાળુ થા. તારી સહાય ઇચ્છતો હું તારી શરણમાં વળું છું—વિશાળ ઋત (ધર્મ-વ્યવસ્થા) મારી સંઘર્ષમય માનવ પ્રકૃતિમાં દયા બની પ્રગટ થાય.

Mantra 20

त्वं विश्वस्य मेधिर दिवश्च ग्मश्च राजसि । स यामनि प्रति श्रुधि ॥

હે મેધિર (જ્ઞાની) વરુણ, તું સર્વ પર રાજ કરે છે—દિવ પર પણ, ભૂ પર પણ. તેથી અમારા ગમનના આ માર્ગ પર અમારો પ્રતિઉત્તર સાંભળ; તારા ઋત-દર્શનથી યાત્રાનું માર્ગદર્શન કર.

Mantra 21

उदुत्तमं मुमुग्धि नो वि पाशं मध्यमं चृत । अवाधमानि जीवसे ॥

હે વરુણ, અમને સર્વોચ્ચ બંધનમાંથી મુક્ત કર; મધ્યમ ફાંસ કાપી નાખ; અને નીચલા બંધનો ઢીલા કર—જેથી અમે જીવીએ. અજ્ઞાન અને ભયની ગાંઠોમાંથી આત્માને છૂટો કર, અને ઋતના વિશાળ માર્ગમાં જીવન ફરી વહેવા દે.