Sukta 24

Mantra 1

कस्य नूनं कतमस्यामृतानां मनामहे चारु देवस्य नाम । को नो मह्या अदितये पुनर्दात्पितरं च दृशेयं मातरं च ॥

હવે અમર દેવોમાંથી કયા એકનું—કwhose—અમે મનમાં ધારીએ તે દેવનું મનોહર નામ? કોણ અમને ફરી મહાન અદિતિ પાસે અર્પે, જેથી હું પિતાને પણ જોઈ શકું અને માતાને પણ?

Mantra 2

अग्नेर्वयं प्रथमस्यामृतानां मनामहे चारु देवस्य नाम । स नो मह्या अदितये पुनर्दात्पितरं च दृशेयं मातरं च ॥

અમર દેવોમાં પ્રથમ એવા અગ્નિનું મનોહર નામ અમે મનમાં ધારીએ છીએ. તે અમને ફરી મહાન અદિતિ પાસે અર્પે, જેથી હું પિતાને પણ જોઈ શકું અને માતાને પણ.

Mantra 3

अभि त्वा देव सवितरीशानं वार्याणाम् । सदावन्भागमीमहे ॥

હે દેવ સવિતર, ઇચ્છનીય સમૃદ્ધિઓના ઈશાન, અમે તારી તરફ અભિમુખ થઈએ છીએ; હે સદાદાતા, તારી કૃપાના અધિક ભાગને અમે માગીએ છીએ.

Mantra 4

यश्चिद्धि त इत्था भगः शशमानः पुरा निदः । अद्वेषो हस्तयोर्दधे ॥

હે ભગ, જે કોઈ ખરેખર પ્રાચીન કાળથી આ રીતે તારી સેવા કરીને તારા માં વધ્યો છે, તે પોતાના હાથોમાં દ્વેષ અને હાનિથી રહિત એવો ભાગ ધારણ કરે છે.

Mantra 5

भगभक्तस्य ते वयमुदशेम तवावसा । मूर्धानं राय आरभे ॥

ભગના દાનમાં ભાગીદાર એવા અમે—તારી રક્ષા દ્વારા ઉપર ઉઠીએ, અને સમૃદ્ધિના શિખરને પકડી લઈએ.

Mantra 6

नहि ते क्षत्रं न सहो न मन्युं वयश्चनामी पतयन्त आपुः । नेमा आपो अनिमिषं चरन्तीर्न ये वातस्य प्रमिनन्त्यभ्वम् ॥

ન હિ તારો ક્ષત્ર, ન તારો સહો, ન તારો મન્યુ—એમાંથી કશુંય; પાંખવાળો કોઈ જીવ પણ તને પકડી શકતો નથી. અને આ આપઃ (જળધારાઓ) અનિમેષ (અનિમેષિત) ચાલતાં પણ રોકી શકાતાં નથી; કારણ કે તેઓ વાયુના અભ્વ (વિશાળ) વિસ્તારને ક્ષીણ કરતા નથી.

Mantra 7

अबुध्ने राजा वरुणो वनस्योर्ध्वं स्तूपं ददते पूतदक्षः । नीचीनाः स्थुरुपरि बुध्न एषामस्मे अन्तर्निहिताः केतवः स्युः ॥

અબુધ્ન (અદૃશ્ય આધારવાળો) રાજા વરુણ, પૂતદક્ષ (શુદ્ધ વિવેકવાળો), વિશ્વનો સ્તૂપ ઊર્ધ્વ ઊભો સ્થાપે છે. એના મૂળ નીચે સ્થિર છે, શિખર ઉપર છે; અમારા અંદર, અંતરમાં નિહિત, એના કેતવઃ (કિરણો/ચિહ્નો) સ્થિત થાય.

Mantra 8

उरुं हि राजा वरुणश्चकार सूर्याय पन्थामन्वेतवा उ । अपदे पादा प्रतिधातवेऽकरुतापवक्ता हृदयाविधश्चित् ॥

કારણ કે રાજા વરુણે સૂર્ય માટે વિશાળ પંથ રચ્યો છે—તેના અનુગમન માટે. જ્યાં પગ મૂકવાની જગ્યા નથી ત્યાં પણ તેણે પાદ (પગલાં/આધાર) પ્રતિષ્ઠિત કર્યા; અને હૃદયને ભેદનારી શક્તિઓને પણ પાછી ફેરવી દેવા સમર્થ એ જ છે.

Mantra 9

शतं ते राजन्भिषजः सहस्रमुर्वी गभीरा सुमतिष्टे अस्तु । बाधस्व दूरे निॠतिं पराचैः कृतं चिदेनः प्र मुमुग्ध्यस्मत् ॥

હે રાજન (વરুণ), તારા શત ઉપચાર છે, સહસ્ર પણ; તારી વિશાળ અને ગહન સુમતિ અમને પ્રાપ્ત થાઓ. નિઋતિ (વિનાશ/અપશકુન)ને દૂર હાંકી દે—બહાર અને પરે; અને અમે જે દોષ કર્યો હોય, તે પણ અમાથી મુક્ત કરી દે.

Mantra 10

अमी य ऋक्षा निहितास उच्चा नक्तं ददृश्रे कुह चिद्दिवेयुः । अदब्धानि वरुणस्य व्रतानि विचाकशच्चन्द्रमा नक्तमेति ॥

આ તારાઓ, જે ઊંચે સ્થાપિત છે, રાત્રે દેખાય છે—દિવસે તેઓ ખરેખર ક્યાં જાય છે? વરુણનાં વ્રત (નિયમ/વિધિ) અદબ્ધ છે; ચન્દ્રમા રાત્રે ચાલે છે, તેમને પ્રગટ કરતો.

Mantra 11

तत्त्वा यामि ब्रह्मणा वन्दमानस्तदा शास्ते यजमानो हविर्भिः । अहेळमानो वरुणेह बोध्युरुशंस मा न आयुः प्र मोषीः ॥

અતએવ હું બ્રહ્મ (પવિત્ર વાણી) વડે તને વંદન કરતો તારી પાસે આવું છું; તેથી યજમાન હવિર્ભિઃ (અર્પણો) વડે તને પ્રાર્થના કરે છે. હે વરુણ, અહેળમાન (ક્રોધ વિના) અહીં જાગૃત થા; હે ઉરુશંસ (વિશાળ-સ્તુત), અમારું આયુઃ—જીવનશક્તિ અને જીવનકાળ—છીનવી ન લે.

Mantra 12

तदिन्नक्तं तद्दिवा मह्यमाहुस्तदयं केतो हृद आ वि चष्टे । शुनःशेपो यमह्वद्गृभीतः सो अस्मान्राजा वरुणो मुमोक्तु ॥

તે મને રાત્રે કહે છે, તે જ દિવસે પણ; અને આ કેતુ હૃદયની અંદરથી પ્રકાશિત થઈ પ્રગટ થાય છે. પકડાયેલો હોવા છતાં જેને શૂનઃશેપે પુકાર્યો—તે રાજા વરુણ અમને મુક્ત કરે.

Mantra 13

शुनःशेपो ह्यह्वद्गृभीतस्त्रिष्वादित्यं द्रुपदेषु बद्धः । अवैनं राजा वरुणः ससृज्याद्विद्वाँ अदब्धो वि मुमोक्तु पाशान् ॥

કારણ કે શૂનઃશેપ પકડાયેલો હતો ત્યારે તેણે આદિત્યને પુકાર્યો—ત્રણે સ્થાનોમાં દ્રુપદોમાં બંધાયેલો. રાજા વરુણ તેને છોડે; સર્વજ્ઞ, અદબ્ધ—તે પાશોને ઢીલા કરી મુક્ત કરે.

Mantra 14

अव ते हेळो वरुण नमोभिरव यज्ञेभिरीमहे हविर्भिः । क्षयन्नस्मभ्यमसुर प्रचेता राजन्नेनांसि शिश्रथः कृतानि ॥

હે વરુણ, અમારા નમસ્કારોથી તારો હેળ (ક્રોધ) શમાવી દે; અમારા યજ્ઞોથી, અમારા હવિર્બિઃથી પણ તેને શમાવી દે. હે અસુર પ્રચેતા, હે રાજન—અમારા માટે નિવાસ કરતો, અમે કરેલા અપરાધોને ઢીલા કરી છોડી દે.

Mantra 15

उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं वि मध्यमं श्रथाय । अथा वयमादित्य व्रते तवानागसो अदितये स्याम ॥

હે વરુણ, અમારાથી તારો પરમ પાશ ઊંચકી લે; અધમ પાશ ઢીલો કર, અને મધ્યમને પણ છોડી દે. ત્યાર પછી, હે આદિત્ય, તારા વ્રતમાં અમે નિર્દોષ રહીએ અને અદિતિમાં—વિસ્તૃત મુક્તિમાં—નિવાસ પામીએ.