Sukta 133

Mantra 1

उभे पुनामि रोदसी ऋतेन द्रुहो दहामि सं महीरनिन्द्राः । अभिव्लग्य यत्र हता अमित्रा वैलस्थानं परि तृळ्हा अशेरन् ॥

ઋત દ્વારા હું બંને રોદસી (દેવ-પૃથ્વી)ને શુદ્ધ કરું છું; દ્રુહ (છલ/દ્રોહ)ને દહાવી નાખું છું; ઇન્દ્રવિહિન રહેલી મહાન વિસ્તૃતિઓને યોગ્ય ક્રમમાં ગોઠવું છું. જ્યાં ઝંપલાવીને શત્રુઓ હણાયા છે, ત્યાં તેઓ પોતાના પથ્થરીલા આસન આસપાસ ચકચૂર થઈ પડ્યા રહે છે.

Mantra 2

अभिव्लग्या चिदद्रिवः शीर्षा यातुमतीनाम् । छिन्धि वटूरिणा पदा महावटूरिणा पदा ॥

અભિવ્લગ્યા છતાં, હે અદ્રિવઃ (પથ્થરધારી), યાતુમતી (જાદુઈ/માયાવી) શક્તિઓના શિરે પ્રહાર કર. વટૂરિણ પદથી તેમને છેદી નાખ—મહાવટૂરિણ પદથી તેમને છેદી નાખ.

Mantra 3

अवासां मघवञ्जहि शर्धो यातुमतीनाम् । वैलस्थानके अर्मके महावैलस्थे अर्मके ॥

હે મઘવન્ (ઇન્દ્ર), યાતુ-શક્તિઓના ઘનિષ્ઠ સમૂહને અમારી પાસેથી પ્રહાર કરીને દૂર હાંકી દે. તેઓ નજીકની ચીરામાં વસે કે મહાન ફાટમાં—વૈલસ્થાનક અર્મકમાં કે મહાવૈલસ્થ અર્મકમાં—અંધકારનું કોઈ ગુપ્ત આશ્રયસ્થાન બાકી ન રહે.

Mantra 4

यासां तिस्रः पञ्चाशतोऽभिव्लङ्गैरपावपः । तत्सु ते मनायति तकत्सु ते मनायति ॥

જેનાં ‘ત્રણ અને પચાસ’—અનેકવિધ—બળોને તું પ્રતિપ્રહારોથી વિખેરી નાખ્યાં, એ જ તારો સંકલ્પ છે, એ જ તારી ઇચ્છા—હા, એ જ તારો સંકલ્પ: વિકારકર્તાઓની વધતી રચનાઓને તોડવી.

Mantra 5

पिशङ्गभृष्टिमम्भृणं पिशाचिमिन्द्र सं मृण । सर्वं रक्षो नि बर्हय ॥

હે ઇન્દ્ર, પિશઙ્ગભૃષ્ટિ—તામ્ર-ચમકતી, ફૂલતી-ફેલાતી પિશાચી-શક્તિને એકસાથે કચડીને ભાંગી નાખ. સર્વ રક્ષસને મૂળથી ઉખેડી ને બહાર ફેંકી દે.

Mantra 6

अवर्मह इन्द्र दादृहि श्रुधी नः शुशोच हि द्यौः क्षा न भीषाँ अद्रिवो घृणान्न भीषाँ अद्रिवः । शुष्मिन्तमो हि शुष्मिभिर्वधैरुग्रेभिरीयसे । अपूरुषघ्नो अप्रतीत शूर सत्वभिस्त्रिसप्तैः शूर सत्वभिः ॥

હે ઇન્દ્ર, અમામાં મહાન રક્ષાકવચને દૃઢ કર; અમારી પ્રાર્થના સાંભળ. હે અદ્રિવો (વજ્રધારી), દ્યૌ અને ક્ષા (આકાશ અને પૃથ્વી) ભય પામતાં નથી; તપતું તેજ પણ તને ભય પામતું નથી. કારણ કે તું બળમાં સર્વોત્કૃષ્ટ છે; ભયંકર, બળવાન શસ્ત્રો સાથે તું આગળ વધે છે. અપુરુષઘ્ન (અસુર-વિનાશક), અપ્રતીત (અજેય) શૂર, તારા ત્રિસપ્ત સત્વો સહિત—હે શૂર—તારા સત્વો સહિત આવ.

Mantra 7

वनोति हि सुन्वन्क्षयं परीणसः सुन्वानो हि ष्मा यजत्यव द्विषो देवानामव द्विषः । सुन्वान इत्सिषासति सहस्रा वाज्यवृतः । सुन्वानायेन्द्रो ददात्याभुवं रयिं ददात्याभुवम् ॥

સોમ પીસનાર (સુન્વાન) ખરેખર નિવાસ અને પરિણીસ (ઘેરતી ગરીબી/અભાવ)થી પરે સુરક્ષિત વૃદ્ધિ જીતે છે; પીસતો તે યજ્ઞ કરે છે અને દેવોના દ્વેષીઓને—અંતરના દ્વેષીઓને પણ—નીચે પાડે છે. સુન્વાન હજારગણી વાજ્ય-સમૃદ્ધિ (બળ-ભોજન) માટે તરસે છે. સુન્વાનને ઇન્દ્ર સર્વ-ભવ (આભુવ) ધન આપે છે—સર્વ-ભવ સમૃદ્ધિ આપે છે.