Sukta 19

Mantra 1

ब्रह्मगवि अ॒ति॒मा॒त्रम॑वर्धन्त॒ नोदि॑व॒ दिव॑मस्पृशन्। भृगुं॑ हिंसि॒त्वा सृञ्ज॑या वैतह॒व्याः परा॑भवन्

બ્રહ્મગવીઓ અતિમાત્ર વધ્યા; છતાં ઉપરથી હોય તેમ, તેઓ સ્વર્ગને સ્પર્શી ન શક્યા. ભૃગુને હિંસા કરીને સૃઞ્જયો—વૈતહવ્યાઓ—પરાજય પામ્યા.

Mantra 2

ये बृ॒हत्सा॑मानमाङ्गिर॒समार्प॑यन् ब्राह्म॒णं जनाः॑ । पेत्व॒स्तेषा॑मुभ॒याद॒मवि॑स्तो॒कान्या॑वयत्

જેઓએ આંગિરસ-જન્મેલા મહાન બૃહત્-સામન બ્રાહ્મણને અર્પણ કર્યો—તે લોકો, પેત્વાઓ—તેમને અમવિએ બંને બાજુથી રક્ષા કરી; અને તેમના સ્તોકો (નાનાં દાન/બૂંદો)ને અહિતથી બચાવ્યા.

Mantra 3

ये ब्रा॑ह्म॒णं प्र॒त्यष्ठी॑व॒न् ये वा॑स्मिञ्छु॒ल्कमी॑षि॒रे। अ॒स्नस्ते मध्ये॑ कु॒ल्यायाः॒ केशा॒न् खाद॑न्त आसते

જે લોકોએ બ્રાહ્મણ પ્રત્યે તિરસ્કારથી થૂંક્યું છે, અથવા આ રાજ્યમાં શુલ્ક/ફી વસૂલવા ઇચ્છી છે—તે અશુચિ, સ્નાન વિના, ખાડા/કુલ્યાના મધ્યમાં બેઠા રહે છે, પોતાના જ વાળ ચાવીને ખાય છે.

Mantra 4

ब्र॒ह्म॒ग॒वी प॒च्यमा॑ना॒ याव॒त् साभि वि॒जङ्ग॑हे । तेजो॑ रा॒ष्ट्रस्य॒ निर्ह॑न्ति॒ न वी॒रो जा॑यते॒ वृषा॑

જ્યાં સુધી બ્રાહ્મણની ગાય રાંધવામાં આવે છે, ત્યાં સુધી તે પ્રહાર કરે છે, આક્રમણ કરે છે; તે રાજ્યનું તેજ/પરાક્રમ નાશ કરે છે—કોઈ વીર, કોઈ વૃષભસમાન ચેમ્પિયન જન્મતો નથી.

Mantra 5

क्रू॒रम॑स्या आ॒शस॑नं तृ॒ष्टं पि॑शि॒तम॑स्यते । क्षी॒रं यद॑स्याः पी॒यते॒ तद् वै पि॒तृषु॒ किल्बि॑षम्

તેનું ભક્ષણ ક્રૂર છે—લોભી તરસમાં તેનું માંસ ચાવીને ખવાય છે; અને તેની જે દૂધ પીયે છે, તે ખરેખર પિતૃઓમાં પાપ/કલ્મષ ગણાય છે.

Mantra 6

उ॒ग्रो राजा॒ मन्य॑मानो ब्राह्म॒णं यो जिघ॑त्सति । परा॑ तत् सि॑च्यते रा॒ष्ट्रं ब्रा॑ह्म॒णो यत्र॑ जी॒यते॑

ઉગ્ર રાજા, પોતાને મહાન માનીને, જે બ્રાહ્મણને મારવા ઇચ્છે—જ્યાં બ્રાહ્મણને જીતાયેલો બનાવવામાં આવે છે, ત્યાં તે રાજ્ય પરાજય તરફ ઢળી જાય છે, જાણે બધું જ વહીને નાશ પામે.

Mantra 7

अ॒ष्टाप॑दी चतुर॒क्षी चतुः॑श्रोत्रा॒ चतु॑र्हनुः । द्व्याऽस्या॒ द्विजि॑ह्वा भू॒त्वा सा रा॒ष्ट्रमव॑ धूनुते ब्रह्म॒ज्यस्य॑

આઠ પગવાળી, ચાર આંખવાળી, ચાર કાનવાળી, ચાર જડબાવાળી—બે મુખ અને બે જીભવાળી બનીને, બ્રાહ્મણ-હિંસક પર ચોંટેલી તે ભયંકર શક્તિ રાજ્યને ધ્રુજાવીને નીચે ઢાળી દે છે.

Mantra 8

तद् वै रा॒ष्ट्रमा स्र॑वति॒ नावं॑ भि॒न्नामि॑वोद॒कम्। ब्र॒ह्माणं॒ यत्र॒ हिंस॑न्ति॒ तद् रा॒ष्ट्रं ह॑न्ति दु॒च्छुना॑

નિશ્ચયે તે રાજ્ય વહીને બહાર નીકળી જાય છે, જેમ ફાટેલી નાવમાંથી પાણી વહી જાય. જ્યાં બ્રાહ્મણને હિંસા કરે છે, ત્યાં દુષ્ટ દુર્ભાગ્યથી તે રાજ્યનો નાશ થાય છે.

Mantra 9

तं वृ॒क्षा अप॑ सेधन्ति छा॒यां नो॒ मोप॑गा॒ इति॑ । यो ब्रा॑ह्म॒णस्य॒ सद् धन॑म॒भि ना॑रद॒ मन्य॑ते

વૃક્ષો તેને દૂર હાંકી દે છે: ‘અમારી છાંયામાં ન આવ,’ એમ કહે છે—હે નારદ, જે બ્રાહ્મણના સદ્ (ધર્મસંગત) ધન પર મન ધરે છે.

Mantra 10

वि॒षमे॒तद् दे॒वकृ॑तं॒ राजा॒ वरु॑णोऽब्रवीत्। न ब्रा॑ह्म॒णस्य॒ गां ज॒ग्ध्वा रा॒ष्ट्रे जा॑गार॒ कश्च॒न

‘આ દેવકૃત (દેવોએ નિર્ધારિત) વિષમ—ભયંકર બાબત છે,’ રાજા વરુણ બોલ્યા: ‘બ્રાહ્મણની ગાય ખાઈને રાજ્યમાં કોઈ પણ સુરક્ષિત રીતે જાગી (રક્ષા કરી) શકતો નથી.’

Mantra 11

नवै॒व ता न॑व॒तयो॒ या भूमि॒र्व्यऽधूनुत । प्र॒जां हिं॑सि॒त्वा ब्राह्म॑णीमसंभ॒व्यं परा॑भवन्

નવ જ—એ નવ્વદનાં નવ સમૂહો—જેઓને ધરતીએ ઉછાળી ને વિખેરી નાખ્યા; પ્રજાને હિંસા કરીને અને બ્રાહ્મણી પર અતિચાર કરીને, તેઓ અસંભવ (અસહ્ય) કર્મથી પરાજિત થઈ વિનાશ પામ્યા.

Mantra 12

यां मृ॒ताया॑नुब॒ध्नन्ति॑ कू॒द्यंऽ पद॒योप॑नीम्। तद् वै ब्र॑ह्मज्य ते दे॒वा उ॑प॒स्तर॑णमब्रुवन्

જેને તેઓ મરેલી સ્ત્રી પર બાંધે છે—ભિત્તિ-આવરણ સમાન, પગ નીચે પાથરવાનું ઉપરનું વસ્ત્ર—તે જ બ્રહ્મહંતા માટે દેવોએ પાથરણ (ઉપસ્તરણ) તરીકે નિર્ધાર્યું છે.

Mantra 13

अश्रू॑णि॒ कृप॑मानस्य॒ यानि॑ जी॒तस्य॑ वावृ॒तुः । तं वै ब्र॑ह्मज्य ते दे॒वा अ॒पां भा॒गम॑धारयन्

જે કરુણ રીતે વિલાપ કરે છે તેના આંસુ—જે જીતાયેલા (પરાજિત)ને ચારે તરફથી ઘેરી લે છે—તેને દેવોએ ‘બ્રહ્મહત્યારો’ તરીકે નિશ્ચય કરીને જળોના ભાગથી વંચિત રાખ્યો છે.

Mantra 14

येन॑ मृ॒तं स्न॒पय॑न्ति॒ श्मश्रू॑णि॒ येनोन्दते॑ । तं वै ब्र॑ह्मज्य ते दे॒वा अ॒पां भा॒गम॑धारयन्

જે વડે તેઓ મૃતને સ્નાન કરાવે છે, જે વડે દાઢીને ભીંજવે છે—તેને દેવોએ ‘બ્રહ્મહત્યારો’ તરીકે નિશ્ચય કરીને જળોના ભાગથી વંચિત રાખ્યો છે.

Mantra 15

न व॒र्षं मै॑त्रावरु॒णं ब्र॑ह्म॒ज्यम॒भि व॑र्षति । नास्मै॒ समि॑तिः कल्पते॒ न मि॒त्रं न॑यते॒ वश॑म्

બ્રહ્મહત્યારા પર મૈત્રાવરુણ (મિત્ર-વરુણનું) વરસાદ વરસતો નથી; તેના માટે કોઈ સભા તૈયાર થતી નથી; કોઈ મિત્ર તેના વશમાં કશું લાવતો નથી.