
Rishi: Traditionally Indra-stuti material in AV 20 is largely Rigvedic in origin; r̥ṣi aligns with the RV source-hymn’s seer (to be specified by RV concordance).
Devata: Indra
Chandas: Triṣṭubh/Jagatī-type cadence typical of RV Indra-stutis (exact meter to be confirmed by RV concordance).
AV 20.34 ઋગ્વેદ પરથી ઉત્પન્ન ઇન્દ્ર-સ્તુતિ છે, જે રક્ષણ અને વિજય પ્રાપ્ત કરાવતું સ્તોત્રરૂપે ગોઠવાયેલું છે. તે ઘોષણા કરે છે કે વિજય, સ્થિરતા અને શત્રુ ટોળાંને પાછાં હંકારવું—આ બધું ઇન્દ્રની સહાય પર નિર્ભર છે. શત્રુઓને પછાડવા, આક્રમકોને કોઈ રિયાયત ન આપવી, અને ‘અડગ’ રહેવું—ઇન્દ્રના આ આદર્શ પરાક્રમોનું પુનઃસ્મરણ કરાવી, આ સૂક્ત યજમાન/પોષકના કાર્યને મજબૂત કરે છે, શત્રુ દબાણને દૂર હંકારાવે છે અને નિર્ણાયક વિજય સુનિશ્ચિત કરવા માટે ઉપયોગમાં લેવાય છે.
Mantra 1
यो जा॒त ए॒व प्र॑थ॒मो मन॑स्वान् दे॒वो दे॒वान् क्रतु॑ना प॒र्यभू॑षत्। यस्य॒ शुष्मा॒द् रोद॑सी॒ अभ्य॑सेतां नृ॒म्णस्य॑ म॒ह्ना स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જે જન્મતાં જ પ્રથમ, મનસ્વી દેવ, ક્રતુ—વિચારબળ—થી દેવોને પણ અતિશય તેજથી આછો કરી ગયો; જેના શુષ્મ—ઉગ્ર પ્રચંડ બળ—થી બે લોક (રોદસી) ભયથી પાછા હટ્યા; નૃમ્ણ—વીરશક્તિ—ની મહત્તાથી, હે જનાસો, તે જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 2
यः पृ॑थि॒वीं व्यथ॑माना॒मदृं॑ह॒द् यः पर्व॑ता॒न् प्रकु॑पिताँ॒ अर॑म्णात्। यो अ॒न्तरि॑क्षं विम॒मे वरी॑यो॒ यो द्यामस्त॑भ्ना॒त् स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જે પૃથ્વી કંપતી હતી ત્યારે તેને દૃઢ કરી; જે પર્વતો હલનચલન થતાં હતા ત્યારે તેમને સ્થિર બેસાડ્યા; જેણે અંતરિક્ષને—વધુ વિશાળ અને વિસ્તૃત—માપી ગોઠવ્યું; જેણે દ્યૌને ટેકો આપી સ્થંભિત કરી—હે જનાસો, એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 3
यो ह॒त्वा हि॒मरि॑णात् स॒प्त सिन्धू॒न् यो गा उ॒दाज॑दप॒धा व॒लस्य॑ । यो अश्म॑नोर॒न्तर॒ग्निं ज॒जान॑ सं॒वृक् स॒मत्सु॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જે હણીને સાત સિંધુઓને મુક્ત કર્યા; જે વલના ગુપ્ત સ્થાનમાંથી ગાયો બહાર હાંકી લાવ્યો; જે બે પથ્થરોની વચ્ચેમાંથી અગ્નિને જન્માવ્યો—યુદ્ધોમાં સાથી—હે જનાસો, એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 4
येने॒मा विश्वा॒ च्यव॑ना कृ॒तानि॒ यो दासं वर्ण॒मध॑रं॒ गुहाकः॑ । श्व॒घ्नीव॒ यो जि॑गी॒वां ल॒क्षमाद॑द॒र्यः पु॒ष्टानि॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જેનાથી આ સર્વ પલટાણાં અને પતનો રચાયા; જેણે ગુહામાં વસતા દાસ વર્ણને નીચો કર્યો; જે કૂતરાં-ઘાતક સમાન વિજયીના ઇનામને ઝૂંટી લીધો—અને આર્યના પુષ્ટિ-સમૃદ્ધિઓને (સ્થિર) કરી—હે જનાસો, એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 5
यं स्मा॑ पृ॒च्छन्ति॒ कुह॒ सेति॒ घो॒रमु॒तेमा॑हु॒र्नैषो अ॒स्तीत्ये॑नम्। सो अ॒र्यः पु॒ष्टीर्विज॑ इ॒वा मि॑नाति॒ श्रद॑स्मै धत्त॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જેનાં વિષે લોકો ખરેખર પૂછે છે—‘એ ક્યાં છે?’—એ ભયંકર (ઘોર) દેવ; અને એ જ વિષે કહે છે—‘એ તો નથી’—એના વિષે: એ આર્ય (ઉદાર) સ્વામી લોકોની સમૃદ્ધિઓને જાણે કે ઘટાડે છે. હે જનોએ, તેમાં શ્રદ્ધા ધરો; એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 6
यो र॒ध्रस्य॑ चोदि॒ता यः कृ॒शस्य॒ यो ब्र॒ह्मणो॒ नाध॑मानस्य की॒रेः । यु॒क्तग्रा॑व्णो॒ योऽवि॒ता सु॑शि॒प्रः सु॒तसो॑मस्य॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જે દરિદ્રનો પ્રેરક છે, જે કૃશ (દુર્બળ)નો પ્રેરક છે; જે સંકટમાં આવેલા ગાયકની પ્રાર્થના (બ્રહ્મ)નો સહાયક છે; જે તૈયાર કરેલા પિષણ-પથ્થરો (યુક્તગ્રાવણ) સાથે, સુશિપ્ર (સુંદર હોઠવાળો) બની, પિષાયેલ સોમ (સુતસોમ)નો રક્ષક-સહાયક છે: હે જનોએ, એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 7
यस्याश्वा॑सः प्र॒दिशि॒ यस्य॒ गावो॒ यस्य॒ ग्रामा॒ यस्य॒ विश्वे॒ रथा॑सः । यः सूर्यं॒ य उ॒षसं॑ ज॒जान॒ यो अ॒पां ने॒ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જેનાં ઘોડા દરેક દિશામાં ફેલાયેલા છે, જેમની ગાયો, જેમનાં ગામો, જેમનાં સર્વ રથો છે; જેણે સૂર્યને, જેણે ઉષાને જન્મ આપ્યો; જે જળોના નેતા છે: હે જનોએ, એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 8
यं क्रन्द॑सी संय॒ती वि॒ह्वये॑ते॒ परेऽव॑रे उ॒भया॑ अ॒मित्राः॑ । स॒मा॒नं चि॒द् रथ॑मातस्थि॒वांसा॒ नाना॑ हवेते॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જેનને બે ગર્જનારા દળો, સામસામે અથડાઈ યુદ્ધમાં જોડાઈને, પોકારે છે—દૂરનાં અને નજીકનાં, બંને પક્ષો, શત્રુઓ; એક જ રથ પર ચઢેલા હોવા છતાં તેઓ તેને જુદી જુદી રીતે આહ્વાન કરે છે: હે જનોએ, તે ઇન્દ્ર છે.
Mantra 9
यस्मा॒न्न ऋ॒ते वि॒जय॑न्ते॒ जना॑सो॒ यं युध्य॑माना॒ अव॑से॒ हव॑न्ते । यो विश्व॑स्य प्रति॒मानं॑ ब॒भूव॒ यो अ॑च्युत॒च्युत् स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જેન વિના મનુષ્યો વિજય પામતા નથી—યુદ્ધ કરતાં તેઓ સહાય માટે જેને આહ્વાન કરે છે; જે સમગ્ર જગતનું પ્રમાણ (માપદંડ) બન્યો છે; જે અચલ છે, હા, અચલ: હે જનોએ, તે ઇન્દ્ર છે.
Mantra 10
यः शश्व॑तो॒ मह्येनो॒ दधा॑ना॒नम॑न्यमानां॒छर्वा॑ ज॒घान॑ । यः शर्ध॑ते॒ नानु॒ददा॑ति शृ॒ध्यां यो दस्यो॑र्ह॒न्ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જે સદાકાળ મહાપાપનો ભાર ધારણ કરનાર, આત્મમાનીને બેઠેલા શત્રુને તોડી પાડે છે; જે શત્રુસેનાને ઝુકતો નથી, આક્રમણકર્તાને કશું આપતો નથી; જે દસ્યુ-હંતા છે—હે જનોએ, એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 11
यः शम्ब॑रं॒ पर्व॑तेषु क्षि॒यन्तं॑ चत्वारिं॒श्यां श॒रद्य॒न्ववि॑न्दत्। ओ॒जा॒यमा॑नं॒ यो अहिं॑ ज॒घान॒ दानुं॒ शया॑नं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જે પર્વતોમાં વસતા શમ્બરને ચાળીસમા વર્ષે, શરદઋતુમાં શોધી કાઢ્યો; જે બળમાં વધતા અહિ (સર્પ)ને અને પડેલો દાનુને સંહાર્યો—હે જનોએ, એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 12
यः शम्ब॑रं प॒र्यत॑र॒त् कसी॑भि॒र्योऽचा॑रुका॒स्नापि॑बत् सु॒तस्य॑ । अ॒न्तर्गि॒रौ यज॑मानं ब॒हुं जनं॒ यस्मि॒न्नामू॑र्छ॒त् स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જે પોતાના સાધનો વડે શમ્બરાને ચારે તરફથી વટાવી ગયો; જે સુન્દર-મુખવાળો સુત (પિષિત) સોમરસ પી ગયો; પર્વતની અંદર યજમાનને અને બહુ જનને—જેનામાં મૂર્છા ન આવી—રક્ષ્યો; હે જનોએ, એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 13
यः स॒प्तर॑श्मिर्वृष॒भस्तुवि॑ष्मान॒वासृ॑ज॒त् सर्त॑वे स॒प्त सिन्धू॑न्। यो रौ॑हि॒णमस्फु॑र॒द् वज्र॑बाहु॒र्द्यामा॒रोह॑न्तं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જે સાત-રશ્મિવાળો, વૃષભ, તીવ્ર-બળવાન, સાત સિંધુઓને વહેવા માટે મુક્ત કરી દીધા; જે વજ્રબાહુ બની, દ્યામે ચઢવા ઇચ્છતા રોહિણને પ્રહાર કરીને હચમચાવી દીધો—હે જનોએ, એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 14
द्यावा॑ चिदस्मै पृथि॒वी न॑मेते॒ शुष्मा॑च्चिदस्य॒ पर्व॑ता भयन्ते । यः सो॑म॒पा नि॑चि॒तो वज्र॑बाहु॒र्यो वज्र॑हस्तः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
દ્યો અને પૃથ્વી પણ તેને નમે છે; તેના શૌર્યભર્યા વેગથી પર્વતો પણ ધ્રુજે છે. જે સોમપા છે, અડગ રીતે સ્થિત, વજ્રબાહુ; જે વજ્રહસ્ત છે—હે જનોએ, એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 15
यः सु॒न्वन्त॒मव॑ति॒ यः पच॑न्तं॒ यः शंस॑न्तं॒ यः श॑शमा॒नमू॒ती। यस्य॒ ब्रह्म॒ वर्ध॑नं॒ यस्य॒ सोमो॒ यस्ये॒दं राधः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જે સોમ પિષનારને સહાય કરે છે, જે પકાવનારને મદદ કરે છે, જે સ્તુતિ ગાન કરનારને ટેકો આપે છે, જે ઉત્સાહી ઉપાસકને રક્ષક સહાયથી બચાવે છે; જેના બ્રહ્મ (મંત્ર-પ્રાર્થના) વૃદ્ધિ કરનાર છે, જેના સોમ છે, જેના આ દાન છે—હે જનોએ, એ જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 16
जा॒तो व्यख्यत् पि॒त्रोरु॒पस्थे॒ भुवो॒ न वे॑द जनि॒तुः पर॑स्य । स्त॒वि॒ष्यमा॑णो॒ नो यो अ॒स्मद् व्र॒ता दे॒वानां॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જન્મતાં જ તેણે પોતાના બે માતા-પિતાના અંકમાં પોતાને પ્રગટ કર્યો; તે લોકોને પણ જાણતો ન હતો, ન તો પરમ જનિતાને. છતાં, સ્તુતિ પામવા યોગ્ય એવો, જે અમને અમારા વ્રતથી—અને દેવોના (વ્રતથી પણ)—ભટકાવનારથી રક્ષે, હે મનુષ્યો, તે જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 17
यः सोम॑कामो॒ हर्य॑श्वः सू॒रिर्यस्मा॒द् रेज॑न्ते॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । यो ज॒घान॒ शम्ब॑रं॒ यश्च॒ शुष्णं॒ य ए॑कवी॒रः स ज॑नास॒ इन्द्रः॑
જે સોમપ્રિય છે, હરિતાશ્વ છે, દાનશીલ સ્વામી (સૂરી) છે, જેના કારણે સર્વ લોક કંપે છે; જેણે શમ્બરને અને જેણે શુષ્ણને સંહાર્યા; જે એકમાત્ર વીર છે—હે મનુષ્યો, તે જ ઇન્દ્ર છે.
Mantra 18
यः सु॑न्व॒ते पच॑ते दु॒ध्र आ चि॒द् वाजं॒ दर्द॑र्षि॒ स किला॑सि स॒त्यः । व॒यं त॑ इन्द्र वि॒श्वह॑ प्रि॒यासः॑ सु॒वीरा॑सो वि॒दथ॒मा व॑देम
જે સોમ દબાવે છે અને જે પકાવે છે, તેના માટે—even દૃઢ અવરોધ વચ્ચે પણ—તું વિજય-ઇનામ (વાજ) પ્રગટ કરાવે છે; તું નિશ્ચયે સત્ય છે. હે ઇન્દ્ર, અમે સદા તારા પ્રિય છીએ; સારા વીરોથી સમૃદ્ધ બની, વિદથ (સભા-યજ્ઞ)માં અમે વાણી ઉચ્ચારીએ.
It is used as an Indra-praise charm to secure victory, strengthen resolve, and repel hostile forces—especially when facing opposition, conflict, or competitive trials.
Because the hymn presents Indra as the steadfast support that does not slip under pressure; invoking ‘acyuta’ ritually transfers that stability to the patron’s cause.
No specific substances are required by the text. It can be recited as a stand-alone stuti; optional simple offerings (like ghee in fire or water libation) may be added as customary supports.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.