
મુખ્ય વિષય: ઋત (બ્રહ્માંડિય નિયમ) સાથે મૃત્યુ, અંત્યેષ્ટિ વિધિ અને પિતૃપરંપરાનું સંયોજન કરીને, દિવંગતના પરલોકગમનને સુરક્ષિત બનાવતી અંત્યેષ્ટિ (અંત્યક્રિયા) લિટર્જી. ઉપવિષયો: દેવયાન માર્ગદર્શન—યમલોક સુધી નિર્ભય અને સુરક્ષિત ગતિ; યજ્ઞને સ્થિર કરવો અને પિતૃઓના ‘પૂર્વપથ’ (જૂના માર્ગ)ને દૃઢ કરવો; જીવિતો માટે આયુષ્ય/માત્રા પુનઃસ્થાપન અને અકાળમૃત્યુથી રક્ષા; યોગ્ય હવિષ્ય અને વાણી દ્વારા પિતૃઓમાં એકીકરણ; શુભ માર્ગદર્શક (સાયકોપૉમ્પ) પ્રતીકો (અઘ્ન્યા/ગૌ-પ્રતીક વગેરે).
AV 18.1 એક મુખ્ય અંત્યેષ્ટિ (અંત્યક્રિયા) સૂક્ત છે. તે ઋત—વિશ્વવ્યવસ્થા—માં વિધિને સ્થાપિત કરીને, દેવોએ સૂર્યપ્રકાશ, ઋતુઓ અને પિતૃયાનનો માર્ગ સ્થાપ્યો છે—આ કોસ્મિક ક્રમના આધારથી વિદાય પામેલાના ગમનને વૈધતા આપે છે. સ્વર્ગ–પૃથ્વી, આપઃ (જળ), સૂર્ય/જ્યોતિસ અને પિતૃઓને સાક્ષી તથા સહાયક તરીકે આહ્વાન કરી, પરિવર્તન ક્રમબદ્ધ, મધુર અને વિઘ્નકારી શક્તિઓથી સુરક્ષિત રહે તેવી પ્રાર્થના કરે છે. મૃત્યુના સીમાંત ક્ષણને વિશ્વની સ્થિર લય સાથે સંકલિત કરવું એનું બળ છે; તેથી સુરક્ષિત આરોહણ અને પિતૃલોકમાં કલ્યાણકારી સ્વીકાર સુનિશ્ચિત થાય છે.
AV 18.2 અથર્વણ પરંપરાનું દીર્ઘ આયુષ્ય–સંધિકાળનું સૂક્ત છે. તે વ્યક્તિની જીવનની ‘માત્રા’ (mātrā)ને ફરી સ્થાપિત કરીને તે અકાળે ખૂટી ન જાય, અને ‘સો શરદો’ જેટલો આદર્શ આયુષ્યકાળ પ્રાપ્ત થાય—એ હેતુ ધરાવે છે. આયુષ્ય (જીવનવર્ધન) અને પિતૃ/અંત્યેષ્ટિ (પિતૃ–અંત્યક્રિયા) એવા બે રજિસ્ટરો વચ્ચે ગતિ કરતાં, તે કલ્યાણકારી શક્તિઓને—ખાસ કરીને જીવનમાત્રાને જ, પિતૃઓને, અને કવચરૂપ રક્ષક અગ્નિને—આહ્વાન કરે છે; આયુષ્ય ઘટાડનારી શક્તિઓને દૂર હાંકી, સીમાસ્થ/સંધિ પરિસ્થિતિઓમાં સુરક્ષિત સતતતા અને રક્ષણ સુનિશ્ચિત કરે છે.
આ અંત્યેષ્ટિ સૂક્ત મૃતકને માનવ લોકમાંથી દેવયાન માર્ગ પર દોરી જાય છે; શુભ, ગો-પવિત્ર શક્તિ અઘ્ન્યાને (મૃત્યુપથની માર્ગદર્શક/સાયકોપોમ્પ) આવાહન કરે છે અને મર્ત્યોમાં પ્રથમ માર્ગદર્શક એવા યમને સ્મરે છે. સાથે સાથે પિતૃઓને આદર્શ યજ્ઞકર્તા તરીકે યાદ કરીને—જેઓએ અગ્નિ અને ઇન્દ્રને બળ આપ્યું અને રક્ષિત, ગો-સમૃદ્ધ સામાજિક પરિઘ સ્થાપ્યો—જીવિત સમુદાયને સ્થિર કરે છે. આ સૂક્તની શક્તિ ‘યોગ્ય સ્થાપન’માં છે: મૃતકનું સુરક્ષિત આરોહણ, પિતૃલોકમાં પ્રવેશ, અને અશુભ પરત ફરવું અથવા વિક્ષેપ થવાની શક્યતાને સીલ કરી દેવું.
AV 18.4 એક દીર્ઘ અંત્યેષ્ટિ–પિતૃવિધિની લિતુર્ગી છે. તે યજ્ઞને સ્થિર કરે છે અને હવિષ્ય તથા પ્રેતાત્માને પૂર્વજોએ અનુસરેલા સ્થાપિત “જૂના માર્ગ” પર દોરી જાય છે. તેમાં અર્પણને વારંવાર યોગ્ય રીતે સ્થિર (આસનસ્થ) કરવામાં આવે છે, અધિકાર ધરાવતા ગ્રહીતાઓને—ખાસ કરીને લોકકૃત્/પથિકૃત્ (‘લોક/માર્ગ રચનાર’) શક્તિઓને—આહ્વાન કરવામાં આવે છે, અને મૃત્યુવિધિ-સમુદાયમાં નિર્વિઘ્ન ગતિ, રક્ષણ, તેમજ ભાગોની યોગ્ય વહેંચણી સુનિશ્ચિત થાય છે.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.