Sukta 6.38
अपादित उदु नश्चित्रतमो महीं भर्षद्द्युमतीमिन्द्रहूतिम् । पन्यसीं धीतिं दैव्यस्य यामञ्जनस्य रातिं वनते सुदानुः ॥
apā́d itá úd u naś citrátamo mahī́m bharṣad dyumatī́m índrahūtim | pányasīṃ dhī́tiṃ daívyasya yā́man jánasya rātíṃ vanate sudā́nuḥ ||
Von hier aufwärts steigend möge der Wunderbarste uns den weiten, lichtglänzenden Ruf zu Indra tragen – der eine wonnige Schau-Gedanke bringt. Im göttlichen Gang erringt er den Menschen die Gabe; der Gutspendende gießt die Fülle aus.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.