Sukta 81

Mantra 1

युञ्जते मन उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः । वि होत्रा दधे वयुनाविदेक इन्मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥

Sie spannen den Geist an, und sie spannen die Gedanken an – die Seher des Sehers, des Weiten, des allwissend Schauenden. Der die rechten Wirkweisen kennt, setzt die Kräfte des Opfers in ihre rechte Entfaltung; wahrlich groß ist der allumfassende Lobgesang auf den Gott Savitar.

Mantra 2

विश्वा रूपाणि प्रति मुञ्चते कविः प्रासावीद्भद्रं द्विपदे चतुष्पदे । वि नाकमख्यत्सविता वरेण्योऽनु प्रयाणमुषसो वि राजति ॥

Alle Gestalten entlässt der Kavi in ihre Erscheinung; er hat das Gute hervorgebracht für Zweifüßige und Vierfüßige. Savitar, der Erwählenswerte, hat den Himmel sichtbar gemacht; dem Auszug der Uṣas folgend, erstrahlt er in königlicher Pracht.

Mantra 3

यस्य प्रयाणमन्वन्य इद्ययुर्देवा देवस्य महिमानमोजसा । यः पार्थिवानि विममे स एतशो रजांसि देवः सविता महित्वना ॥

Wessen Voranschreiten auch die anderen Götter nachfolgen, mit Kraft, zur Größe des Gottes – der die irdischen Bereiche ausmaß: dieser Gott Savitar hat, mit seinen schnellen Rossen, die Räume durch seine gewaltige Macht vermessen.

Mantra 4

उत यासि सवितस्त्रीणि रोचनोत सूर्यस्य रश्मिभिः समुच्यसि । उत रात्रीमुभयतः परीयस उत मित्रो भवसि देव धर्मभिः ॥

Und du schreitest, o Savitar, durch die drei lichten Räume; und mit den Strahlen Sūryas wirst du zusammengefügt. Und die Nacht umgehst du von beiden Seiten; und du wirst Mitra, o Gott, durch deine Dharmas — Harmonie stiftend im geordneten Gang.

Mantra 5

उतेशिषे प्रसवस्य त्वमेक इदुत पूषा भवसि देव यामभिः । उतेदं विश्वं भुवनं वि राजसि श्यावाश्वस्ते सवित स्तोममानशे ॥

Und du allein bist der Herr der Prasava, des Anstoßes; und in deinen Gängen, o Gott, wirst du Pūṣan, der nährende Führer. Und über diese ganze Welt des Werdens herrschst du weithin; o Savitar mit den dunklen Rossen, nimm unseren Stoma an, den Lobgesang.