Sukta 49

Mantra 1

शंसा महामिन्द्रं यस्मिन्विश्वा आ कृष्टयः सोमपाः काममव्यन् । यं सुक्रतुं धिषणे विभ्वतष्टं घनं वृत्राणां जनयन्त देवाः ॥

Ich preise den großen Indra, in dem alle soma-trinkenden Völker ihr Verlangen verwoben haben; ihn, den willensstarken, in den beiden Dhishanas (Eingebungen) kunstvoll geformten, den Zerschmetterer der Hemmnisse – ihn ließen die Götter geboren werden.

Mantra 2

यं नु नकिः पृतनासु स्वराजं द्विता तरति नृतमं हरिष्ठाम् । इनतमः सत्वभिर्यो ह शूषैः पृथुज्रया अमिनादायुर्दस्योः ॥

Den in den Schlachten keiner übertrifft: den selbstherrschenden, den besten der Männer, auf den fahlen Rossen sitzend; den am stärksten Drängenden mit seinen Kräften, der mit stürmischen Mächten und weitem Ansturm das Leben des Dasyu minderte.

Mantra 3

सहावा पृत्सु तरणिर्नार्वा व्यानशी रोदसी मेहनावान् । भगो न कारे हव्यो मतीनां पितेव चारुः सुहवो वयोधाः ॥

Stark im Zusammenstoß, in den Kämpfen ein Hinüberführer wie ein schnelles Ross; er weitet beide Welten und, ein mächtiger Ausgießer, ergießt die fruchtbaren Wasser. Wie Bhaga im Schenken ist er von unseren inspirierten Gedanken zu rufen; wie ein Vater ist er schön, leicht anzurufen, ein Spender von Lebenskraft.

Mantra 4

धर्ता दिवो रजसस्पृष्ट ऊर्ध्वो रथो न वायुर्वसुभिर्नियुत्वान् । क्षपां वस्ता जनिता सूर्यस्य विभक्ता भागं धिषणेव वाजम् ॥

Er ist der Träger des Himmels, auf den Rücken des Luftraums gestützt; aufwärts steigend wie ein Wagen, wie Vāyu, mit den Vasus in die Niyuts gespannt. Er ist der Weber der Nächte und der Erzeuger der Sonne; er teilt den Anteil zu und verteilt, gleich Dhīṣaṇā, den vāja — die Fülle der Kraft — zu unserem Werden.

Mantra 5

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

Zu unserem Heil rufen wir den freigebigen Indra, in diesem Drang des Kampfes den mannhaftesten, beim Gewinnen des vāja. Möge er, der Hörende, der Gewaltige, uns in den Schlachten zur Hilfe sein: die Vṛtras — die Hemmnisse — erschlagend und Sieger über die Reichtümer, die Schätze.